장음표시 사용
191쪽
humanae naturae suae subueniret. Nihil igitur sibi remitti, nihil dari postillabat, nec quicquam a quoquam petiist. legitur. nisi quoi a Samaritana haustum aquae; in pascate coenaculum,& cum sol vi iuberet asinum : satis certus, a qui b. Ioan.12.U. liaec peteret. legimus autem, Iudam,qua
mittebantur. portase. Et cum dixisset ei Iesus, quo facis. fac citims quidam stitabant squia loculos habebat Iudaιὰ quod dixisset ei Iesus, Eme ea qua nobμ υμε sunt ad diem festum,aut egenti ut aliquiduaret. Ex quo satis liquet hoc Cli ratio v statum fuisse. Disserunt multum, si iu- . beas pauperib. dare, aut emi quicquam:
Aufra tW sedebat supra fontem . se discipuli eliusas lib. de bierant in esuriatem, ut cibos emerent. coctrina non ut emendicarent. quod iis temporia
Chris. bris apud ignotos homines non sine sca-dalo facturi fuissent: quoniam Paupertatem neq: ipse pro im batur, neq; posteris in scandaluco mendauit, sed in occasione virtutis, sed amicitiae, ad profectum in humilitate pulcherrirnu Qv fit, qua do liberali manu de abundantia sua pie- ltati pauperum subueniunt diuites, cum &ipsis opus habeant, quibus largiuntur, neque non spiritalibus illorum diuit ijs,precibus &c. ut supra docuimus. Vt
192쪽
mercator; de lucro & fortuna, laetari de- a. Cor.1.
bent,si non desiint in quos opes suas collocent. Christi igitur hoc consilium, non infirmis tantum commodabat. sed quinniam iis rem poribus& homi inibus con- laenientissimum erat. A ut . quod respondet Beato Ioanni: Sic decet nos adimi re omnem iusitiam hoc est, quae facienda sunt, oportuno tempore, recti sino
iuxta legem Dei & perfecti illino modo perficere. Sed nequicquam difficultatis juboriatur, ne videamur implicari : sit ita, assim pselit Chiustus in his personiaegri & infirmi ; & hoc sensu rationes
nostrae congruunt. Nimirum praeibat i- Supra exple infirmis quasi infirm', ut animu ad- Bemserm. deret sequetibus, ut tanqua filios defen-s Linparideret, adeo non exprobrabat, quod imperfecti quod indomiti: sed ut consortio status & operum attolleret, lubentes faceret di iocundos. Quis tandem, si tam manifestae veritati inpugnamus3.Conclusio. 1. Igitur probatum satis est, neq; uni) omnia data,neque uni omnia expedire. a. Absolutam & primam Perfectio' nemia intrinseca charitate Dei esse.
3. Quod illa quae extrinseca est de Consiliis Christi veniat: postremum.
193쪽
quod quae deforis iudi antur imperfit perfectus maesse possint: haec si ita sunt, hoc apud se quisque expendat, quam prFlarum,quam diuini sit animi
praeeuntem & operantem Deum sequi: si dico cosi his, auctoritate, alloquiis cui- iquam auxilio HIe polliri ius in eligendo Vitae genere, Religione, ordine &c. quo solo causam damus ut alle iis quae accepit cum usura & foenore in Dei gratia v-
taturno eoque meritorum ommu Partis
s. Dan. 3. cipi's ct si ci i simus. Quos sane scooperatores vocat Apollotus hic multa dona. magna gratia manet, in iuturo maior gloria:expendat contra quanta illorum ambitio lit, imprudentia, temerita S: qui nulla certa ratione duiti ad aliquod perscct: onis culmen, aut vitae statum valde dis maneum instituto suo homiriem pertrahunt. quod peccatum maris liquet, si idem ille, quem nolentcm V lentem abo deducunt, in eo quod pridem tenebat cum bcina Dei di hominum gr. ra vivebat. ut omnino hum nitatis expcrtes videantur, qui etiam dei m pcrsccto accusam illum, aut tandem qui maximis tentarionibus & peliculis sese ultro induat, quod non missis aist is, quod ipsi dicunt , si quendum
anteponendum putet . quaecum magua
194쪽
DIVINIS. CAP. XU. 36I magna tinr,illa ferina & belluarum pio pria. qui nihil promerito furorem & ira
Dei comminantur, derelinquendum a Deo. atque adeo inferni vel Purgatorii poenis addictum iri. Iesus Christus, i Dan.s. omne iudicium dedit Pater, cuius oculis intrinseca cordium patent, pro sua misera cordia tueatur nos, ne in illos ambitionis & imprudentiae laqueos praecipitem uti si cadimus, erigat nos delapsu, q& asserat redemptos iterum oc reconciliatos iuxta magnitudinem potentis seqin vera libertatem ruthoc, quod de peccato conceptum est, adolescat ad virtutem. Habet hoc Dei bonitas,qui de peccatorum sceleribus fundamen eum po-mit conuersionis electorum, doctrinae, Persectionis. Postremum rari sunt, qui eam perse. D. Aug.ctionem amplectantur,quae inextrinse- deviaticco est: rariores, qui intrinsecam habe- cre cca.Iγ.ant: rarisssimi, quibus utraq; sit: cum tamen ea,quae in actione est nisi de animet fonte profluat, verae pei sectionis rationem non mereatur; maxime in illo, quieoiilio, & auctoritate di cura aliorum s. iiiii intedit. sed ,quae intus est,ficilius intelligi possit sine extrinseca,propto tamedi parat si opus sit animo,ad illam per- . isectioin
195쪽
sectionem, quae suas opeS in apertum producit.
siqui consilio ct prudentia iuuandis ali sufficere possint,idones- - ut is aborum administri.
Viri, qui consilio multum valent,
qui, attenta semper voluntate &spiritu Dei, hactenus aliena cui at, ut ij, quibus consulunt, monitis di rationibus suis commoti, meliora aut persectiora capelcant, illi san E pleni gratia &donis Spiritus Sancti,cum ijs comparari possunt, qui in magistratu & imperio
sunt:eodem enim loco,& quasi nomine censeri debent. illorum autem conditiinnes multae sunt, quarum prima. i. Quod seipsos parui faciunt,ideoq; magni in oculis Domini: tia Samuel ad 1. Reg. 1s. Saul, Nonne cupamus e spes in ocutire tuis,3 .Ru 3. caput in tribus Issaeis actuae est Ec Salos p. s. s. rnon: Ego sum puerparuulm,ignorans in . Preuerb.st. gressum , introitum meum. hoc est, qui Psal is. mihi ipsi non sufficio: quomodo potero ἔδου. sudicare populum iritum, populum tuum Matth. M. Bianc
196쪽
xime necessaria illi est, qui consilium dare,& prsesse alijs debet. Qui humilitas si perseueret, priueuerat Dei gratia & virtus: lin autem, quicquid tandem alii dicat)vel sola cogitatione insuperbia quis consentiat.& sibi magnus videatur, iuc- cedri caligo satim, & atra quaedam nox i l expirantis gratiae , ut frustra speret a se praestari quicquam posse quod ad solue- . . das dissicultates Sc salutem proximi m mentum aliquod habeat; nisi forte rei i- . apsius simplicitas hanere quenqua&du- bitare non paleretur. Vt omnino qui probi dc prudentes m nt, cum se in hane Us febrem incidisse sentitit quamuis omi tendi consilij multae aliae & magnae ra- tiones esse possint si de Dei gratia, quod opu= est,credunt; prement rationes suas.
durabunt in silentio, neq; se in consulta
Dei lubrica Sc ancipitia immittent, quar proposita nobis iam materia est no mu ilo tabunt, vel ipsi; non ,γt alii mutent, consilium dabunt; suspendunt: vfoue Alam
197쪽
sed potius exemplo Pauli & alioru sanctillianorum & praestanti sit morum hominu manibus victu quaerere. N tamen Christo, de reliquis A potiolis potius visu est, neccssaria ab illis mi nistrari, qui b. legem Dei I Euangelium an nunciabant. Neq; deerunt, quibus videatur parti persecti Dona .n' noster eluis his de Paulus; quod alibi carceres vel imminentem morte fuga praeuenerint; quonia Christi dogma sit, nihil eslbri messos qui compitis occidun t. at cum tem mis appropin- qu.uset, obuiam percussorib. ibant: quo solo documento patet sententia, ea sola persecta esse, quae pro ratione & rem po- re alio atque alio modo fiunt. Quid igi- ur. hominum miserrimi de alloi u moribus ta in te mei e rudiciu ferimuς, quo rum nobis animus, voluntas, affectiones notae non suntὶ quis nos Iudices doditi quid pronunciamus de Persectione. . vel pescato causa non cognita Z Mandauit Deus unicuiqj de proximosuo urget &trahit nos amor proximi, non Vt adco tumelias verborum descendamus, ut i- , gnominiam vel infamiam illis concili mis. Videtur aliquando persectius esse,siquis aemulatus constantissimu quemq; ad martyri j corona isto animo properer, quam si animo turbetur ad mortε M.& oret
198쪽
DIVINIS. CAP. XV. IJ s& oret cum Christo, &quoquo modo euadat passionem: & tamen illa tristitia Christi, oratio modis omnibus erat perfecti Inna. Videbitur & ille persectus, qui cum de manu Dei placiditsi me omnia accipiat, tum vero doloris quodammodo expers sit, neq uehet mihi dictitet, ae ne liberari quidem a malis desideret: quod tamen nos ita petere docuit Christus in oratione . Libera nos a maloaidelicet tum animae rum corporis. Nam &Thobias cum Sacra in lachrymis & insi- Thob. 3.gni affectu animi, Domini misericordia im plorabant.& patent haec legenti Scripturas,quoniam & optimus quisq; iam inde a mundi conditu sese a periculis ripi peti jr, quod rationi valde consenta. neum et inam & Christi Ecclesiali ne internatisone ad Deum orabat pro Petro,& liberatus est Petrus ingenti miraculo. Et Apostoluscu magna giatiarii acti ne narrat se liberatum de ore leonis liberatum ab omni opere malo. lterum, Or di Ti,si te pro nobis, ut liberemur ab importunis
haec & his similia facie tenus consideret. Miudicet esse imperfecta. sed qui sinceriore., ου ' iudicio ad voluntate Dei Patris ad spexerit, qui animam Christi persectissimam cogitauerit,easdemque rationes Sanctis adhibue-
199쪽
adhibuerit, quibus causis quem finem intendcrint, illi line dubio absoluta dc pei sectissima videbuntur. Et quid verbis opus est, ut perfecta probemus quae imperiacta videantur tinab, quod de sui natum mortale pcccatum eis, si Deo mano date fiar, magnae & persectissimae virturtis nonae acci piet: quod testatissimu est ex eptis Abrahae, Moysis, Phinees ludith Sc. Iterum . qui demandato Dei gladio iustitiae in facinorosos vindicant, bene
illLquod qui suo i udicio patret, homici- dij poenam lucrifaciat. Si quis dicat, illas macelenus impe fictiones assumpsisse Christum in persona infirmorum hominum & imperfectorum, non admodum repugnabo: quamuis dici potest ea omnia Christum fecisIe, quod iis temporib, hominibus ita conueniret. Huc vocat Christus: Veni, inquit,seruere me. alium ultro cupiet cm R. on rccipit Fuit cum miracula,quq patrabat, in vulgus efferri prohiberet: fuit,cumen unctanda praedicaret. Video licet, quaeque tuo tempore. Hae pei sectiones extrinsecae Christi temporibus i. gnotae erant, ideoque facere vel omitte- te multa consili uria tum fuit, ne offendiculo cuiquam essent. Exemplus quod vel reliquissici vel ex nausta nummis esset
200쪽
crumenJ, Vt tamen tributum exoluerit, miraculo opus putauit, cui HS rationem
mox reddit Petro ut non scandali semimeos. quae rc sponsio magni momenties .
Non enim inquit, ne icandalum illi patiatur: sed, ne nos demus. Erat sane Christus crucifixus, Iudaeis quidem sara ty, i Cor. gentibus autem sustium At non ille que- quam scandisii Zare poterat , quoniam hoc sine peccato non sit: cum qui accipit, quemadmodum ludaei in Christo, de propria illorum malitia veniat. lta que prius habuit Christus, vel per miraculum Publicanis satisfacete, quam ut ab ipsis sibi condonaretur, vel abunde emeridicaret. Et quid cm videbatur quadam reuerenti, Publicani Christu prosequi quem neque monere tributi su stinebat, sed verbo, quo Petrus illi respodit contenti2 atque ideo facile remissuri. Αr Christus . cui liquido constaret,quod λ CVr s. hilarem datorem dili at Dem, cum illi
nihil ultro remitterent, mentionem sum iper ea re non fecit, ne illorum animi tristitia commouerentur. Erat igitur ratio-
ni valde congruum, quod loculos de- ferret, quibus oblatas sponte, & hilariter pecunias in usum suum vel pauperum expenderet quoniam ille Pauper- tatem non profitebatur, ut per miracula
