장음표시 사용
71쪽
ε. De Turbis focitatis comprobata supra laudato art. 8. sech. 4. subsectione
Nec id absque ingenti fructu fecit Clemens IX. Cum enim fallacibus Jesultariam artibus & calumniis praeventus, adversus sanctissimos Episcopos, hactenus inauditos, Alectensem, Appamiensem, Bellovacensem , Andegavensem ipsos velut Sedi Apostolicae circa Jan- senii factum inobedientes , ab Episcopatu removere cogitasset; eo quod palam declarassent, Ecclesiae quidem Decretis, quibus quotidiana, nec divinitus revelata facta deciduntur, debitam esse reverentiam 8 v nerationem ; non tamen infallibilem ac fide divina credendam veritatem , cum inquam, a Jesultis circumventus , mala fide id ab ipsis declaratum existimaret ι audita in contrarium parte atrera , visisque attestationibus Archiepiscopi Senonensis, Episcoporumque Catala nensis & Laudunensis; vise etiam instrumento ad ipsum petitis insciis) clam missiopes Nuntium Apostolicum, a quo Sanctitas sua specialiter informari voluerat de iis quae continebantur in processibus venialibus .Episcoporum illorum super Formularii subscriptione ; Episcopi quatuor calebant laudati Episcopi ipsi in instrumento . illo) ali que Ecclesiastici fide egerunt quam optima, cen que eis propos tum non est, nse etelo maximo fidem Eccle-μ , altamque erga S. Sessem submissonem consservare. Condemnarum, edi condemnari jusserunt propositiones quinque, si meritate omis, abseque explicatione Cel restrihiona qualicumque, in om bm sensebiu, quos Ecclesia condemnatii. Abes ab illis quam longis ὸ, ut corde suo tegant consilium quodcumque errores illas quovis praetextu r novandi, ferendique , ut qui illas renovet , vel in minimo factam ab Ecclesia illarum condemnationem labefactet: cum alii Ecclesiastici nonsint, qui inviolate magis, in hoc argumento , aliisque omnibus , doctrina ipsius adha-
Od vero ad attributionem spectat, qua propositiones siti adscribumur libro Jansenti, Episcopi Iprensis, iterum pristiterunt, juseruntque praestari Si Sedi nimem revere
72쪽
Οecasione libri Iansiensi. Sect. III. tiam obedientiam, quata is , dum libras prostribis
exhiberi debet juxta Theologorum omnitum consensium, iuxta doctrinam omnium retro saeculorum cathollicam ;imo vivissimis tempciribus assertam ab acerrimu as thoritatis S. Sedis defensoribus , quales fuere Cardinales Baronius, Beliarminus , Ruchelius, Pastavicinus , ct P tres Petavius, , Sirmondus ; Uque conformiter ad m-tem Constitutionum Apostolicarum, qua in eo posita est,n il ut dicatur, scribatur, vel doceatur Pontificum d risionibus conetrarium. Gibus addiderunt processuros sem suis Diaeeobus per vias canonicas , a ersus eos lia
horum incidirum alterutri deessent. Declaramus ac aestificamur chabita communicatione
coguitione Iperiali eorum qua sentiunt quatuor Episcopi, quaeque tu Proce s eorum verba bus contiuentur doctrinam hoc scripto compreheusam . prorsus conformem esse is trina dictorum Processuum verbalium, nihilque iaeis contineri doctrina huic contrarium. Atque hec etiam
mea doctrina es , or novemdecim Episcoporum , qui ad vititatem suam scripserimi sententia. Et initrumentum signarunt; Foelix Episcop--Comes Catalaunem M. Antonius Armidus , Presbyter , γ Doctor Sombonicus.
Quo instrumento accepto, Dequentissimam Eminentiss. DD. Cudinalium, Praelatorum, Consultorum Con- regationem Clemens IX. initituit , eoque per tres ebciomadas diligenter & mature di1cusse , Instrume tum probavit, pacemque Ecclesiae Gallicanae concessit, dc specialiter quatuor Episcopis , probata eorum inn centia , Sc fallitate calumniarum , ad verius ipsos ad se delatarum: Non enim potuit persuasum non habere, aquatuor illis iscopis plenam M integram obedientiam exhibitam fuisse . ac omnimoda sinceritate formulario
subscriptum. Inde sibi per omnia ab iisdem satisfactum esse judicans , statuit apud se suam illis benevolentiam denub impertire , gratificarique per Apostoli cum Breve, &c. prout habetur in Regesto Eminentiisse mi Gidinalis Patroni Respigliosi. Ad pacem istan concili am , non parum etiam
73쪽
pretiuerunt litterae, tum quatuor Episcoporum illorum, tum novemdecim aliorum e primariis , ad eundem Sanctissimum Dominum Clamentem IX. Et litterarum quidem quatuor Episcoporum tenor fuit iste : is Mais tissime Pater , quam primum accepimus dic. Vide Tomo pri- pa Hasce litteras secutae sunt x. Decembris ejusdem anni , ad eundem Clementem IX. aliae novemdecim Episcoporum, praedictorum quatuor Episcoporum causim suscipientium , sub hoc tenore : δε Cum exordia lis vest i Pontificatus , &c. Tomo primo pag. 3s9. lReceptis hisce litteris, una cum Instrumento ante exhibito, di sic audita parte altera , Clemens IX. Com. ipositis Ecclesiae Gallicanae dissidiis , declarata plena a que perfecta quatuor Episcoporum obedientia , Galli- lcanae Ecdlesiae . restituit paccm. Quam & Succe frubus facile esset toti Ecclesiae restituere , eadem vel mili via , audita utique accusita a Jesultis parte a
Sed quia pax illa 'Ecclesiae Gallicanae insciis , atque 'invitis Jesultis a Gallic nis Episcopis , r iisque Gnistris , ipse me annuente procurata fuerat 3 eam Jesultae fallacibus artibus suis brevi perturbarunt ι quia de glaria & interesse Societatis esse existimant, ut semper sint Jansenistae, atque ut eo nomine dissimare potii int quoscumque suis opinionibus adversantes. Dece pium ergo a supra laudatis Gallicanis Episcopis Cimmentem IX. mentieotest novae incudis suae, fidei ari, culum , toti Antiquitati incognitum comminisci coeperunt , quod utique post Pontificiam Alexandri VII. de S. D. N. Clementis XI. definitionem de fide esset. quinque propositiones ex Jansenti libro in sensu damnato extractas esse, sive in eo ciuitineri; quasi verbum Papae , de non contentis in Scriptura & Traditione. aeque sit fide divina credendum , ac verbum Dei scriptum vel traditum. Quod nihil aliud est nisi facere ripam Deo aequalem , sive aequalis cum Deo Author,tatis Zc infallibilitatis. Qtiod cum anno I 66 I. die I 2.
D embris , Pater Doctus Coret , in Thesi sua Clar
74쪽
montana conchal I9. & 2 o. asseruisset, novitatem imauditam tota exhorruit Gallia , eamque velut novam
haerelim . totius Christianae religionis fundamentum subvertentem , valide flatim repressi liber inscriptus, La n veste heresis des 'esines, μειω-ε dams le Cossi is Clemmat. Cumque Heli illi suppetias ferre conatus fuisset P. Annatus , statim de ipse valide repressus fuit altero libro , cui titulus fuit, Les Etasiatas des Uuitre in kur Γυre intitiae . Expositio Theseos &c. Enimvero quis Christianus, aetiam his elicus non scandaliz. retur, si Jesultam audiret dicentem, aequalam submissi nem debitam humano ripae verbo, v. g. dicenti, quin
que haereses in Jansenti libro ccintineri quod prore nullibi Scriptura vel Traditio explicite vel implicite dicit) ac verbo divino , dicenti Verbum esse Incarnatum. Omninδ refugit animus . hanc audire blasphemiam snec certe audiri potest absque gravi , vel ipserum haereticorum scandalo , quorum conversionem mirum
quantum impediat novitius ille fidei Jesuhicae articulus. Rident quippe 8c subsannant nos , cum a Jesiastis a diunt , sebe a Catholicis adhuc habendos haereticos,
etiamsi cum Ecclesia Romano-Catholica primatum credant Romani Pontificis, septem Sacramenta , realem Christi in Eucharista praesentiam, Missae Sacrificium , purgatorium, Caeteraque omnia , quae Romano Catholici credunt, nisi insuper novum illum crederent articulum nec in Scriptura . nec in Traditione fundatum , nec ab ullo Concilio , imo nec ab ullo Romano Pontifice definitum , tamquam fide divina credendum. Romanis
proinde Pontificibus , dc Ecclesiae Catholico Romanae injurius est novus illa Jestaticae incudis articulus : quia ipses 8c Ecclesiam eorum ludibrio exponit , quasi n vos quotidie fabricent articulas fidei, de Papa , perinde ut Deus, inerrabilis sit in decidendis factis humanis in dies emergentibus ι caen Papa homo sit, & omms homo
Ad majorem proinde solius Societatis , non Dei Hoc riam, confictus est articulus ille nulla Ecclesiae bono. imo magno ipsius malo; cum mutarum utique fide-- livin
75쪽
llum perturbatione , innocentium persecutione , ips, rumque etiam haereticorum scandalo; absque ulla utilitate , etiam ad finem, ob quem a Sociis confictus fuit Nec enim probabilis est , utpote nullo gravi innixus fundamento , certaque contra se habens argumenta, quae profert Christianus metophilus statione 1. 3c ψ. Et totum unicumque ipsius fundamentum , vel ipse Jesuiticae Scholae Princeps Molina Comment. in I. P. Φ. l. a. 28. disput. 2. funditus evertit, dum, cum communi Theolagoriim sententia asserit auxilium, quo Spiritus Sanctus assistit Ecclesiae Ca holicae, summoque Pontifici , Capiti ipsius , non esse ut emciat de fide, quod prius non erat de fide , sed solum ut non erret, in decim andis iis quae mediate vel immediate ad fidem pertinebant, velut conten a in Scriptura , vel Traditi ne; ad quam profecto non pertinebat declaratio , asserens Titium in tali libro , tali sensu hoc vel illud asi ruisse. Quare sicut nulla est in Ecclesia potestas , nec Authoritas essiciendi aliquid de fide , quod ante non erat de fide. . . . Sic sinquit Molim nec faciendi Scrip- lturam Sacra. , vel librum aliquem Canonicum , nec, quod inde Consequens est , definitionem ullam fide divina credendam.
Ecce Atolinistarum Patriarcha illud ipsum prinς, pium in pulverem redigit, ex quo ipsius discipuli novitium suum fidei articulum , novitiamque naeresim Comminiscuntur , principiumque illud in pulverem redigendo , demonstrat probabilem non esse articulum
illum. Et ut probabilis esset, fide divina credibilis non esset. Quia nihil fide divina credibile est , si probabiliter duntaxat, non certo sit divinitus revelatum. Siquidem Innocentius XI. hanc cum Ecclesia universa damnavit propositionem et t. inter 6s. Assensus fidei supernaturalis , utilis ad salutem , flat eum notitia solum lprobabili revelationis; imo eum formitane , qua quis fodi fmidet, non sit locutus Dem. Qua in propositione plusquam damnata est novitia haeresis , a Jesultis novi- ter CXcogitata , adversus eos , qui novitium fidei are, lculum ipserum non aedunt. Neque enim haereticus
76쪽
est . nec esse potest , qui credere non vult articulum. quem fide divina credere nec potest, nec tenetur. Imo haereticus est, qui non credit veraciter ac sincere pro fitenti, se credere omnia , quae Ecclesia credenda proponit , nisi & novum istum articulum credat ; ipsumque propterea de haeresi suspectum & illam ipsius pro-ressionem, pro simulata haberi vult. Quia, ut Gregorius
Magnus ait l. s. epist. I 6. veraciter confitenti vim credere
non es haresim purgare,sed facere. Et quid aliud est, nisi Ecclesiam perturbaret Cum , ut ibidem addit , si credi fideliter eonfitenti disticitur , cunctorum in dubium fides
adluitur. Nam cum oris confessionem fieri clamet Apo- solas ad salutem, qui recta professioni creάere nan em iit , in eo quod alium improbat , se accusat. . . Nam lius ambigit, infidelitatem esse , - fidem fidelibus non habere. Hoc ergo , frater chari me , subtiliter perpem
damus ait ibidem epist. is. γ flub praetextu haeresisam, quemquam veraciter profitentem fidem Catholicam non sinamus : ne , quod ahit, haeres fieri sub emenumtionis magis specie permittamus. Dum ergo Jesuitae , sub commentitio praetextu ha, resis, Viros integerrimos persequuntur , dum ipsorum existimationem quoquo modo student menstre , suam semertere , noeenae cupiditate , non vident. Consexunt
enim, inlibus possint sententiis ineptissimar m quarumdam olasphemiarum prodigiosa mendacia , eaque osten da-ingeretim multis publice priυatimque cireumferunt , asserentes talia in virorum innocentium esse sensu, qualia diabolico continentur iniuculo. S. Prosperin praefat. respons ad capitul. object. Vincent. Hoc est quod a Jesultis plerilque in hodiernum us, que diem fieri, fideles deplorant; vere tamen ab ipsis fieri demonstrant plerique libri ac libelli ipserum. Et quis nescit, illos etiam velut haereticos, vel de haeresi, atque in Ecclesia rebellione suspectos , apud populum, apud Potestates, apud ipsam quoque S. Sedem traduci, qui quinque damnataxum ab Ecclesia propolitionum haeresim , vere haeresim esse , toto corde & ore cum Ecc ciis credentes, de earum dunt at attributione ad
77쪽
ro De Turbis se ditaris librum Iansenti, sive de critico Jansensi iacto , certis
sime non revelato , post Innocentii X. Alexandri VII.& Clametuis M. Constitutiones , bona fide dubitant ,
ob vium sibi gravissimam , de facto illo dubitandi rationem , parati interim dubium deponere , si de facti illius veritate ratione duce doceantur , prout Ortho doxos trium Capitulorum bona fide defensores , post Concilii V. definitionem , Pelagium II. & Grininium Magnum olim ratione duce docuisse , nec ipsos ob negatam continentiam haeresis in libris ipserum , in Concilio illo definitam, pro Mereticis habitos fuisse, ex variis utriusque Epistolis ceris Certius est , eo quod utique in definitione illa actum non esset de fide , sed de selo secto ad fidem non pertinente. Et idem inde definitione , qua Concilium. Generale VI. VII. αVIII. definierunt, xlonothelitanam haeresim , in Honorii litteris c tineri , quod licet negent Baronius, Bellarminus. Petavius, aliique Viri graves, non ideo a viris doctis, nec a Romanis PontifiMibus, pro haereticis habentur. Nec ergo pro talibus habendi sunt iup. adicti defenseres libri Jansenii, maxime cum parati sint suum
illud dubium deponere , si de facti Jan ii veritate,
latrant quidem Jesultae a. bonam non esse illorum Jansenti desembrum fidem, nec sinceram , sed simul tam esse professionem , qua palam profitentur, toto se corde credere , quinque damnatas propositiones haer ricas esse, cum aliud in corde gerant, aliud ore pro
Ast secundum Augustinum de uniti Eccles c. s. s Plantum omnium judicio, prorsius injusta & calumni 'sa censenda est criminatio ista , nisi manifestis probetur indiciis. Nullo vero certo , imo ne probabili quidem , indicio a Jesultis probatur, nec probari potest. a. oblatrant , ipsis utpote malignam in corde hahentibus intentionem, haeresim in silentio fovendi, hahendam non esse fidem. Sed cum malignam illam intentionem nullo unquam extet tori signo manifestarint, nedum temerarii, sed di maligni sunt Accusatores star
78쪽
m Imperis Sinico. Sin. IV. yterum suorum, ac pro talibus habendi a sapientibus omnibus. Ledi namque divina violatur , bd debitus ordo Eeclesiasticis in judiciis violatur , si palam & aperte
rofitentes , se corde sincero quinque damnatas propinlationes velut haereticas damnare , semperque damnaturos , dum nullum insinceritatis signum exterius pro ferunt, in simulatae professionis su1picionem vocentur . quia sic nullus , quamlibet innocens , tutus esIet ab
hujusmodi suspicionibus , ut recte S. Gregorius supra. Et ideo Innocentius XII. in Brevi ad Ephc. Belgii, pientissime statuit , neminem invidi To nomine Jan nismi traducendum, nisi prius suspectum esse, uritura caninterit, aliquam de qumque propositisiariu docuis iactenuisse.
De turbis per D tau ahersu ariarum ordinum Misesisnarios in Sinico Imterio suscitatis, occa lane Rituum Sis iram , ab Innocentio X. . S. D. N. Clementa
in seli in Imperio illo essent Iesustae , certos ibi
ritus Neophytis suis permittebant ; quos iupα- stitiosos , seu idololatricos Ecclesia postmodum declara vit, fueruntque deinde occasio turbarum 8c persecationum ingentium. Iis ab initio sese oppositerunt er diti quidam Jesultae ; quibus deinde te adjunxerunt aliorum ordinum Missionarii, Dominicani & Francis. cani, a quibus eorum defenseres moniti sunt, qκ- superstitiosi essent. Sed cum Jesultae ex adverse sustine rent quod mere politici hinent : controversia ista ab
anno I 63 I. usque ad annum I o. perdurante , a D
minicanis Romam deputatus est R. P. Joannes Baptista Morales, mssionarius ordinis S. Domi i , & R. P. Antonius a S. Maria Missionarius ordinis S. Francisci, qui de ea consulerent S. Solem. P. Antonius in incindetentus fuit ; Pater Morales , post iter duorum ann rum , Romam adveniens ob siccis sibi contradietiones
79쪽
di oppositiones multas de magnas , controversiae decisionem non obtinuit ante annum I 6 s. quo Innoce
lius X. solemni Decreto declaravit , Ritus illos Ne phytis permitti non posse, utpote superstitioses & id Iolatricos eosque praeticari prohibuit sub poena excommunicationis.
Cum Decreto illo in Sinam reversus Pater Morales,
illud ibi publicum fecit. Sed illi Decreto Jesultae non
acquiescentes, post illud publicatum , Romam deput, luerunt Patrem Martinum Martini, qui Ritus illos tam insincere di dolose repraesentavit, ut in iis nihil superstitiosum appareret. Ac per hoc ab Alexandro VII. anno 16s6. Decretum obtinuit , Decreto Innocentii X. contrarium, sed sub conditione , quod expositio ipsius veritate niteretur nec mirum , duorum illorum Pontificum varia responsa, utpote super lactis sibi propositis sub lexpositione quarum una alteri crat Contraria. Cum enim Morales aliter, aliter P. Martini Ritus illos exposuisset, variata facti expositione, necessae fuit Variari decisionem. Maxime clim iacta illa, in judicio contradierario dis.cussa non fuissent. Jesultarum , Ritus illos defendentium , permittentiumque, scopus erat doctrinam tradere moribus S, nensium accommodatam, seseque ipsis gratos reddere, legem divinam accommodando cum doctrina 8c moribus Seme Litteratorum cui vocant in &. Confucii, quam Sinarum Imperator, Litterati, totaque nobilitas sequi-
tur, quorum religio proprie consistit in praxi contraria docti inar quam tradunt.Siquidem principia ipsorum vere lad aliud non collimant, in speculatione, nisi ad stabilien- idum purum Atheismum, cum tam ipsi quam populus, omni se dedant idololatriae. Porro Jesuiticus modus, Religionis nostrae principia accommodandi stata ab ea tam procul distanti; est praetendere , quod dum Sincn- ses sacrificia offerunt coelo, per coelum, non intelligant coelum mater sale , sed Deum coeli , quem praetendunt designatum per Sinicas voces Tim ct X ti; tametsi prior vox revera non significet nisi coelum, δc posterior virtutem caeli, geniosque veterum quorumdam Impe-
80쪽
' in Immo Staco. Sect. IV. 7 catorum Sinicorum. Simili modo praetendunt, . quod dum Sacrificia onerunt terrae , montibus, aquae M dc quiaque Spiritibus, seu geniis domorum ; per ista non intelligant, nisi Dominum terrae , montium, aquae, de Angelos custodes mentium , atque domorum. Quod templa Conlacio, suisque Majoribus dicata , non sint nisi Scholae, aulaeque simplices. Quod altaria in hon rem ipserum erecta, non sint niti simplices tabulae. Quod Sacrificia , piae oblationes , genuflexiones , incensationes in ipsis , luminaria ardentia , non sint nisi honores rure civiles ac politici. Quod tabellae quas asservant, in honorem defunctorum suorum, cum hac inscriptione thronus anima: N. coram: quibus Sacrificia ollarunt, thura & aromata incendunn , sese prosternunt, aliasque ficiunt ceremonias, non sint nili modi laudabiles conservandi memoriam defunctorum Maj
Nee dissimili modo de aliis similibus ceremoniis ratiocinantur. Uertim coram Apostolica Sede plene demonstratum est, istum eorum sensum indefensabilem esse. Idque R. P. Gonetales a S. Pctro Ordinis S. Dominici , Missionarius Apostolicus dc suoruni in China superior, in libro cujus inscriptio est, Relatio nova pem fecutionis in C a , Vasse ad mortem Cardinalis Ttim nil p. r. f., inter alia probat ex testimonio cujusdam
minensis , iK lingua illa peritissimi , qui volens fieri Christianus . lecto Jesuitico libro , in quo Patres Jesuitae probare conabantur Dim Zc Xantiι, Deum esse Christianorum, se risui dodit; aiens Authoiam nihil intelligere in materia quam probandam susceperat ; ne quemquam esse posse verum rimanum , nisi penitus deseria secti Litteratorum , arenuntiatisque honoribus Consueto reddi silitis. Paragrapho vero ψ. id probat ex eo quod Sedes Apostolica , visa contrarietate expositionum , quas de ritibus illis faciebant Dominicani de Jesultae, statuit in Chinam plures mittere Missionarios,& Vicarios Apostolicos , in controversia illa non int restatos 1, quos selegit ex Presbyteris saecularibus, dc Re
ligiosis Ordinis S. Francisci , aliorumque ; iacia ipsis Tua. II. D jus