장음표시 사용
191쪽
HUtias nobis communicat, suam justitiam inter patris judicium, di nostram injustitiam interponit,ω sub ea,velut
sub umbone, ac clypeo , a divina, quam commeruimus, ira, nos abscondit, tuetur, ac protegit: immo, eandem
nobis impariis, oe nostram facis, qua tecti ornatique, audacter oe fecure jam disino nos sistamus tribuuati ον judicio, justique non si um appareamus, hed etiam simus. Haec ipsa sunt verba, quibus duriusculum de Pighii doctririn judicium suum Tapperus superstruxit, ita scribens: Nullam babet probabilitatem doctrina ALberii Pigbii, qua dicit, quod in Christo iustificamur coram Deo, non in nobis, non in nostra, sed illius justiria , quae vobis iam cum illo communicantibus imputaIur. Quoniam vero Tapperus verbis illis statim haec alia subjungit, DCbrim justi amur coram Deo essectim, quaererem ab eodem , unde ei constet, Pighium in loco mox recitato, non quidem ad causam Iustificationis essicientem respexisse, sed tantum de formali cogitasse. Pighium siquidem in secunda illa Controversia praecipuum sibi scopum statuisse, non formalem, sed essicientem, sed meritoriam Iustificationis nostrae causam assignare, non omni certe probabilitate caret, ad quam rem maxime facit locus ille, quem tractationi omni suae Pighius praeposuit, ut quisque eam lectionem ingressus probe statim intelligeret, quodnam sit disputationis suae consilium , & quaenam Adversariorum ad .sanam doctri nam labefactandam machinamenta. Ita ipse loquitur
sub ipsum Controversiae illius secundae initium: Cras
192쪽
mmum nobis ignorantiam inuunt nostra iustificationis mysterii, ut in eo proscribamus Cbristum , nee quicquam
doceamus, quam vel pharisaicam, vel etbnicam , nudae rationis, nostrorumque operum, aut legis justitium ; Dei autem iustitiam ignoremus . Hic velut Pbariseos, earnalesque Judaeos, nos producunt , I piritales scilicet bomines , ω qui intendamus in legem, velut in velatam
faciem Mosi, γ binc, in by pocritis praesumptionem
excitemus, inde mero , ad desperationem adigamus pavLdas conscientias, quod illam non doceamus, tam securam Ialutis certitudinem . . mant autem a nobis imprudentissime doceri, quod homines, rei irae aeternae, mereantur remssonem peccatorum , per actum dilectionis Dei. Integras quoque humanae naturae vires, a nobis
attribui, ad dialendum Deum super omnia, universaque ejus mandara implendum, absque Spiritus S. gra νia. Breviter, a nobis doceri, ne Christo mediatore, ae propitiatore utantur bomines :ωper ipsum,gratis se accipere remisonem peccatorum intelligant . uuae, quo eandore in nos congerant, oe bis traducant apud simplicem , di harum rerum ignarum , sibique plus satis credulum populum, quo omnes intelligant, oe ipsi, scaereri, doctrinae, bac de re, nostrae summa , quantum feri potes, oe paucis, ει luculenter exponenda es.
Haec Pighii verba, aut valde fallor, aperte demonstrant, eundem ne cogitasse quidem de oppugnanda justitia inhaerente, sed alium prorsus in ea Contrinversi a scopum suscepisse, assignandae scilicet, ut dicebam, causae effectricis, & meritoriae Iustificationis. Adeo
193쪽
Adeo tamen ille abfuisse videtur a rejicienda,liu igno. randa vera causa formali ejusdem Iustificationis, quae scilicet non in externa Iustitiae Christi imputatione, sed in donis coelestibus, justificato homini infusis, consisteret, ut disertis verbis in ea Controversia ab ipso tradatur,Christu in justificatis suam justitiam impertiri , hos Christo inseri, conglutinari, uniri, Christi esse,Christum, aut spiritum ejus in se habere,Christum induere, a Christo irradiari , in eorum corde
sincerum Dei amorem dominium habere; quae omnia ad formalem Iustificationem commode omnino, ne dicam necessario, reseruntur. Quapropter, hac
quantum satis foret delibata, totus esse debebat in cura illa, quam ab ipso postulabat argumenti, quod tractandum susceperat, demonstratio. Quodnam illud fuerit, ex ejusdem tractationis conclusione Pighium magis magisque explicantem audiamus 'Iam demonstratum est haec ejus sunt verba pleraque requiri
in nobis , oe in primis fidem , ex me paenitentiam, oedere. sationem vitae veteris, deinde,θ spem veniae, ac fiduciam in Dei bonitatem, ae misericordiam, hed omnium borum consummatio, en ille Dei amor sincerus , dominium ineorde nostro jam obtinens, secum inseparabiliter conia iunctum babens illum sanctum, oe Iollicitum timorem, ω fidele studium, voluntati ejus obsequendi per omnia,
ad cujus adventum sciue mors in nobis permanet, etiam
eum illis ipsum praecedentibus omnibus, me inquam illa , Ο τitae eteteris derestatione , ac poenitudine, spe et niae in Dei bonitatem, ac misericordiam. Per qua omnias Disiij sed by GOrale
194쪽
, ni a quo que eo perductus peccator fuerit, ut Deum sincero corde, ut praedictum est, diligat, actuc in modite permanet: nihil I e esse assismat Apostolus cum priori bus illis omnibus, quΛmdiu abent ebarisas. Cum qua , primum incipimus esse aliquid, cum ea primum nos induit , oe Fuper nos recumbit ista Lei jusitia, oe ctristi Janguis ab omni peccato nos emaculat. Id quod inibi ex eGidentissimis, quas induximus divinarum scripturarum sententiis , doctrina Coris i , ω apostolica,
irrefragabiliter demonstratum videtur. Causam autem cur Pighius parce ibidem de formati Iustificatione locutus fuerit, ipsemet indicasse censendus est in disputationis exordio, nam ibi profitetur, se confutandas suscipere Augustanam Confessionem , ejusque Apologiam a Melanchthone confectam. In utroque autem Scripto nihil legi, quod internae regenerationis necessitatem excludat, rimo nonnulla reperiri, quae eandem adstruant, testis adest
Bossuetus, eximius Meldensis Episcopus, in praestantissimo opere, Histolae des Variations des seliges Pro testantes lib.III. n. XXV. ubi probans Iustificationem,
Regenerationem , Sanctificationem, Renovationem , si res bene excutiatur, eandem omnino gratiam esse,
subdit: C'Aoit aus la doctrine de Lut ber,s de Melancton . Ces subtiles distinctions entre la justificarion , dila regeneration on tu sanctification , ou Lon met main-tenant toute la Ilasse de Ia doctrineProtestante Ioni nces res euae, di depuis la Confession d'Augsbourg . Et paulo post, Apologiae loca aliqua laudans, illud ip-
195쪽
sum his verbis affirmat : On ne volt aucun vestige du
persenne qui ne voste combien ces Hres , qui a volent mlors of Luiberiens , reviennent auae notres. Si igitur ea tempestate Lutheranorum, & Catholicorum sententiae de intimae regenerationis necessitate eodem
recidebant, Pighio non ita facile vitio verti posse videtur, in Iustificationis, & Sanctificationis discrimine adnotando veluti calamo temperasse . Fusius &ipse, quemadmodum Tapperus, & alii, in eo argumento versatus fuisset, si ejus vita usque ad coacti Concilii Tridentini tempus, conditorumque in eo Canonum de justificatione processisset. Exortis enim jam quaestionibus, quas Bossuetus vocavitsubtiles di- sinctious, Catholicis Scriptoribus tunc maxime in-Aumbere coepit, nihil omittere, quod singula Jullificationis capita in eo Concilio decreta tueretur, ac confirmaret. Addam, ex ea falsa doctrina, quae a nostris Pighio affingitur, quatuor errores necessario con
sequi, ut traditur a Bellar mino initio lib. li I. de Justi acat. videlicet posse omnes homines, ac debere certo statuere se esse justos, imo non tantum justos, sed .electos, & praedestinatos, deinde se fidem , ac justitiam semel acceptam nullo unquam tempore posse perdere, tandem se justitiam possidere, qua nemo sit alio justior . Quid si omnes et rores illos Pighius non quidem amplectatur, sed arceat, atque resellat Quae omnia dicta a me sunto, ut Pighio officium tribuerem, quod a me deposcebat summa ejusdem
196쪽
eum PoLo studiorum , & amicitiae conjunctio, quodque haud parum conducere putavi rei Catholicae, suae certe detrimenti aliquid caperet, si praestantis. imi ejus defensores ab Orthodoxae veritatis semitis deflexisse comperiantur. Caeterum suum cuique de ea Pighii sententia judicium erit, quibus pariter judicandum relinquo , cujus sint roboris duo in meiadium allata ab eodem Tappero, aliisque ; scilicet Buceri jactatio, quod Pighius in causa formalis Justificationis secum conveniar, & criminatio altera ab iis isdem in Pighium impacta, quod lapsus pariter fuerit in explicanda Originalis peccati natura. Pighii causam pro deplorata certe non habuit Andreas Ve-ga, primariis Concilii Tridentini Theologis, quos praestantissi inos fuisse constat, jure optimo annumeratus; nam in lib. VII. de Causis Justification. c. XXI. de prava opinione circa Christi Iustitiam imputativam agens, non eam Pighio placuisse scribit, sed tantum Pighio a quibusdam attribui. Haec verba mulis tum absunt ne ita praegravent, ac Tapperi illa, quibus Pighius inducitur contra sanam de Iustitia in
haerente doctrinam argumentatus, quando non nisi obiter ad eandem respexit, quod ita ferret argumen
ti ab illo tractati ratio , & quando, vel in ea levidelibatione, ea tradidit, quae sane illi doctrinae statuendae valde accommodata censeri possunt.
Superest, ut aliquid etiam dicam de libro, quem Pighius de Ecclesiastica Hierarchia conscripsit. Hunc quoque non desunt Catholici Scriptores, qui carpant,s 2 de
197쪽
& mordeant, quotquot scilicet Dupinio assentiuntur de Pighio ita sentienti: ti estola asscs hardi duus tesquestions qui ne regardoient potnt os interet' de Ia Cour de Rome. Mais dans certes et ii etest eniteremens py venu pour os sentimens les plus infourenabses, oe derous os Auteurs , qui ovi eerit fur ces matteres , UUI
plus donns au Pape que tui. Dupinium exscribunt Continuator Hist. Ecclesiast. Fleur. Niceronius,& alii. At praestantissimi , doctissimique Cardinales multo aliter de eo Pighii opere judicarunt. PoLi testim nium supra attuli. Sadoleti modo recitabo.Multiplex extat; unum ad Joanne in Cocliteum in Epistola data Carpent. prid. Cal. Dec. I 33 8. alterum in Epist la ad ipsum Pighium Carpentor. 3. Cal. Mart. Is 3y. Primum tulerat, quum nondum Pighii Opus legis set,&exilla discimus quod in eodem non valde probaverat Cochlaeus, vix aut ne vix quidem , Sadoleto
displicuisse , nam ibidem ita loquitur : Iuod vero in quibusdam tibi mideatur nimis ille exaggerare summi Pontilicis auctoritatem, idque tamεt si vere far, tamen in boo tempore nonnibiI periculosum esse, noti aegre ferre. Utinam tam mores nostri probati esent bominibus , quam es Pontifcis potestas sine ulla dubitatione maxima. Neque hoc nocere publis e causse sui ego arbitror=potest. Eo autem libro inspecto,& per lecto magni.fice postea de ipso se sensisse his verbis Pighio significavit: Tuos libros de Hierarebiae Ecclesiacticae principatu cum legerem ,plurimarue in illis invenirem , qui e
198쪽
iua cura ω diligentia in lucem e tenebris , quasi vetustatis prolaι a Iuni ,satereque ibidem omnia optimis c sententiis oe auctoritatibus cernerem, equidem tuentum, o doctrinam, oe notitiam tuam rerum antiquarumsum admiratus. Probitatem autem oe religionem illa mibi res etiam in te onendit, quod vidi θ' cognovi, te optimo animo cr e sino adductum, quo Cbristiame Reipublicae tot malis detrimetiri ue a ste i.e. opem pro tua parte ferres, tantum negotii oe laboris I cepist. Multis postea exponit animi sui erga Pighium benevolentiam, ac tandem addit: Scito, Albene doctis e , me ex tuis libris in maximas angustus sollicitudines
animi conjectum esse. Versabar enim in eisdem plane su-
diis , oe in eodem argumento elaborabam: jamque confeceram bonam partem lucribrationis meae, cum tui ecce libri mibi inopinanti adGnerunt. Nunc quo me vertam
nescio : si pergo atque insigio , videbor omnia abs te esse mutuatus I quid enim tu cuiquam reliquist, quod is tan- 'uam novum aut inexpectatum post dicere t Si desino, durum erit frustra a me Iusceptos osse tot labores.
His autem ex angustiis quomodo se explicare cogitaret, declarat statim , veterum icilicet Philosophorum, & Jureconsultorum morem sectando , nimirum alio modo eisdem de rebus disserendo; quod quum dixisset, iterum redit ad commendandam Pighii Scriptorum excellentiam, quae se tantum deterreret, quantum adjuvaret eorundem copia. Binae aliae praeterea Sadoleti literis extant ad binos Galliae Pro. ceres, datae scilicet ad Gulielmum Poletum, Franciae Disiligod by Corale
199쪽
ctae Cancellarium, & ad Franciscum Cardinalem Turis nonium, pro commendando iisdem Pighio,Gallicum iter suscipiente, S: Regem aditum aliquot de causis, quas non declarat. Rogat ergo, ut ab utroque in fidem , & patrocinium recipiatur , homo de quo audacter ait non dubito eon firmare, eorum qui ex ccιeris nationibus doctrin.e oe litterarum nomine ad cognitionem meam pervenerint , neminem neque doctiorem, neque variis hientiis instructiorem atque ornatiorem,
quam bunc, mibi notum fulse. Accedit, quod Theolo. giae frientiam, qua mirabiliter es praeditus, ad eos uos convertit, qui maxime fausti di salutares populo Corisiano sint. Semper enim fidem eat bolicam, o Ecclesiam Romanam nostrum aci i ct invicta propugnatione, pluribus egregiis τοluminibas editis es tutatus, ut boc quidem nomine noster illi ordo plurimum debeat. Ita
Sadoletus ad Turno nivin. Ad Poletu in vero: Nos quidem qui complura ejus ingenii monumenta legimus,
non solum probamus Iesentiam bominis, doctrinam, quae multiplex iueo, di varia oe referta est,sed etiam propositum animi, ct insignem Grissia1ne pietatis cul-rum . Incredibile est enim quantum bis vir de side Gibolica θ Christiana religione sit meritus. Datae sunt
ambae hae literae Idib. Nov. I 1' I. Carpent. Quid ad 'tot tantosque Pighii laudationes quorundam recentium Scriptorum adversus eumdem obtrectationes Tandem Lectores monitos facto , ne Pighium istum , in Campensi Germaniae Inferioris civitate Urtum, cum Campensi, quem pariter POLUs inter
200쪽
amicos suos habuit, cujusque in re Biblica I iterat uiaram plurimi fecit , confundant . Id factum video in Vita M. Antonii Flaminii ad frontem nuperrimae Editionis Patav. an. MDCCXLIII.Carminum ejusde Iapposita, nam in ea ita legitur: Ubi Sero ad Sacrarum Litterarum studia eodem Giberto duce atque Aiaberio Pigbio Campense doctissimo viro praeceptore) traduxit animum erc.Quinam fu erit Campen sis, a Pighici diversus,occasionem explicandi nactus sum in Cap. U. Diatribae superioris, versus Fracastorii recitans, in quibus iste Flaminio , & Flori montio gratulatur, quod in Giberti Academia coelesti sacrae Poesis nectare animum alerent, Campense magistro. Hunc ibi notum reddidi, primo quidem ex binis PoLi ad Conta renum literis, deinde ex Erasmi Epistola, pariter ex Opustulis juxta Hebraicam veritatem Venetiis an . . a III. impressis, aut bora Joanne Campensi, publico Lo- ωanii Hebraicarum literarum Prose ore , demumque ex Monito praefixo Commentariis Jo: Baptistae Folen-gii in Psalmos an. i s 81. Romae editis. Nunc autem addam , hunc ipsum Campensem pluribus vicibus memorari in MSS. Prioli literis, quarum unae Gherio, Fanensi Antistiti, significant , eo praeceptore Ludovicum Becca tellum sacris literis incumbere, dc valde in istis proficere, idque eo tempore, quo cer tum est, Albertum Pighium , relicta Italia quo sae- pius accesserat gravit limis de Religione negotiis adhibitus ab Hadriano VI. Clemente VII. Paulo III. γin Germaniam remigrasse. f. VI.