장음표시 사용
221쪽
mini Nostri auditi Iumus. De cujus animo sinunc qu.eris, quo pacto acceperit omnia , tibi quidem, qui filium habes Deilius multo erit, hoc aestimare , quam mibi scriber , maxime si boc tecum cogites, quo animo sis, si quempiam filii tui sanctos in pietate progressus, meu-ιem in verae, ω sincerae retitionis cognitioue illustra
tam , animum denique in omni virtutis genere, ac in omnibus , gine bominem earum Deo, oe bominibus redde - re post ni, consermatum, narrantem, oe eertis tesimoniis tam praeclarum profectum probantem audires ;s nihil gratius auribus tuis accidere posset. Certe , oe gratissima primum attentio Pontificis , ct postea responsio mulio benigne a declarant, non alio animo baec omnia de te, quem earissimi silii toto babet, narrantes nos certis testimoniis audivige, eo quidem gratius baee accepisse, quo magis 'spubliea Cbristiana tuli Hro bis temporibus maxime opus babet, quod in sua responsio
ne maxime declaravit. Refert postea ejus relpoasionis summam, quae hujusmodi est, ut quisquis eam legerit, non commendare tantum, sed ad coelum tollere adigatur , oportet , flagranti is mum studium, quo Paulus Pontifex satagebat eos motus sedare, unde Christiana Res p. jactabatur, ita tamen , ut ia-terioribus malis primum obviam iretur, deinde ex terioribus. Quare inter caetera haec Pontificem res
pondisse, significat: Et si nulli rei magis studere se,
quam ut biec ipsi, O boe modo flant, quia Fummum Dei bene istum agnoscit, qui ante omnia Concilii uni Ursalis indicendi voluntatem, pacis inter Principes
222쪽
praturandae studium, semper post comm sim euram unia mersalis Ecclesie maxime infudit; tameu bane ipsum
exbortationem sic gratam esse, ut, quasi Deo per te exhortante, quo enixius laboret, in eo , in quo nunquam
nimis magnum studium poni potest, eundem libentisime, oe cum summa gratiarum actione audiat , quem videt , quanto ardore spiritus , ct caritate in Deum, oeEcclesiam, atque quanta animi Allieitudine scripseris. Tandem quod Camillus in litetis suis id vehementer flagita iset, ut Dalmatiae rebus haud mediocriter periclitantibus succurreretur, multisque rationibus ostendillet, Venetos in eo sancto bello omni ope a Pontifice esse adjuvandos , hunc constanter affirmas in se I otus Camillo significat , nullam esse patrimonium in Ecclesia, quod ad suum usum, vel aliorum Ecclesiasticorum malit converti, quam Illustris Orum
Dominorum Venetorum Uus, in tali causa, ct tempore. : Haec Po Lus scripserat polh rem cum Pontifice gestam, & post impetrata ab eo quae pro tempore con cedi potuerant e, at gravis valetudo nuntii, seu pio. curatoris, quem Romam Camillus transmiterat, ejul-dem discessum remorata , effecit, ut ille literis suis auctarium adjungeret, totum utique ab animo coe testibus, & divinis cogitationibus referto profectum. In eo thatim declarat, se Camilli literas accepisse, non ut vulgo amici ad amicos suis de negotiis scribunt,
sed ut primitias spiritus Deo, patri spirituum, dedicatas , quae proinde simulac ad se perlatae fuerunt,
ad officium suum , qui puer in domo Dei, ct summi
223쪽
Sacerdotis Diaconus foret, pertinere judicaverat, ea dem ad summum Sacerdotem perducere, a quo pinsea Deo offerri po&nt. Cum mero subdit quales essent primitiae eo siderassem, id en non horum fructuum,
qui humana cultura maturitatem, oe bonitatem aeriapirent, sed quorum Deus Iolus incrementum dederat, ad illum primum deferendos existimavi, qui cum Filius Dei, oe Deus e Pr, noma causa, ut grata nostra sacrificia Deo faceret, voluit Sacerdos fieri, ut in sempiternum appareret oliui Dei pro nobis, qui est ciri. sus Dominus Sacerdos in aeternum, benedictus in f eula . Ad Mjus ergo pedes in ejus consipectu eos projeci, addito orationum mearum incenso, quoὰ ab eodem accepi, ex quo nibu jam dubito in odorem suasitatis Deo Patri suo eum obtulisse , omnia enim siua Patri siemper ossem; in bis autem omnibus nibit est, quod non tuum agnoscet. Petit deinde, ut Camillus hujusmodi fructus, q vex divina plenitudine acceperat, cum fratribus fuis
communicaret, moxque narrar, quomodo ejus ani
mus,quum jam jam prae moestitia deficeret, Camilli literarum Iectione refocillatus fuerit, & ad pristinas vires restitutus. Testatur vero, se tristitiam illam non quidem sensita, quum cerneret in quem se Ia rinthum conjecitat Legatio paulo ante luscepta proChristi causa, male in ea habitus a potentim mis Principum Christianorum, per quorum provincias sibi eundum fuerat, & omnibus piaeterea insidiis expositus sibi paratis ab eo Princi Pe, cujus, bono procu
224쪽
tristitiam eo tempore se sensisse, imo vero securissi. me illud traduxisse, testibus quotquot secum comi. tes erant, eandemque securitatem perdurasse usque ad reversionem suam in Italiam, ubi nihil non se curum suspicari potuisset; eo autem simulac descendisset, tunc primum animum suum e curru veluti
igneo , cujuscemodi Heliae ille, in altissima valle sibi visum fuisse depressum, atque ibi moerore &fame prope contabescere. Quam vero vim sui sanandi liis terae illae Camilli habuerint, his verbis exponit: n. lem quidem vocem induxerat Angelum ad Danielem, in lacu leonum positum ita clamantem , Daniel, Tolle prandium, quod misit tibi Deus tabellarii tuarum litterarum audire videbar, eum illas traderet , quas vix, mibi crede, in manu accepi, eum satim quasi odore aliquo bono meum animum recreari maxime fientiebam. Vt vero aperui, oe legens animadeteristi, quo tu lumine, qua prudentia Diritus, orbis ctriasiani mala, totius aegritudinis Ecclesiae causas colligis, deinde quo ardore animi, quanta fide remedia proponis, medii um Uendis, viam ad eum facile aperis; baec quidem legens, cum inter omnes eat Os aegritudinum , meam interim agnoscerem , cum pabusum , quo maxime egebam , appositum videbam , quod statim apprebendi, in eodem quidem momento vires inibi restitui, iterum me abs te in currum igneum illum tolli, di tandem in ipso sinu Abrabae requiescere eum Luetaro mibi videbar.
Laetus itaque omnino literas luas Po Lus obsignat die r4. Januar. i 33 3. & in Dalmatiam transmisit, Dissili sed by Corale
225쪽
quo Camillus, ut ex ejus Vita constat, ab anno Is 32. concesserat , ibique rem militarem adversus Τurcas strenue gerens, plura eorum oppida expugnavit. Eum tamen Veronae se nancisci posse Po-Lus in Italiam redux speraverat, atque cum ipso pa, nem illum quotidianum, quem eidem minime deesse posse judicabat, frangere ut perve ιιι inquit nec te reperi, quam pr sentia tua Iedari pose 'erabam, insperata n0entia augeri necesse juis, famem, de qua supra, intelligit. Quae mox subsequitur Epistola , nihil & ipsa a prioris sensibus degenerat, probatque, atque ac praecedens, POLUM pietatis, qua ipsius pectus calebat, veluti magi lirum , Camillum agnovisse. Ad cujus rei argu mentum latis erit ejusdem initium recitare: Ouod ad. me attinet, vere dicere possim, nullam memiuise me Mn quam ex bomine, vel hominis potius ministerio, coulo. lationem accepise m orem, aut lumen clarius ac cepisse, quam quod aliquando lentio legendo tuas litteras , de quibus boc vere dicere possum, ut factu est vox Ialutationis tuae in auribus meis, statim exultase in gaud o infantem in uιero animi mei, adeo ut non dubitarem , etsi enim unam tantum matrem Domini secundum carnsm agnosciamus, tamen cum flustium animi tui ita
in fructum uteri animi mei operantem sientirem, st.uim ad me dicere: Unde boc mibi, ut veniat mater Domini mei ad nne y Nisi enim in utero Deum conΝlationis gestures , ad verba tua animum ge tientem gaudio, qui prius maerore fuit replerus , nunquam pror us sensissem. Diqitigod by GOrale
226쪽
Addit statim, se legisse pariter literas, quas ad Regem Christianillimum Camillus scripserat, at valde dubitare, ut splendorem ex illis diffusum ferre possent eorum oculi, qui in tenebrosa valle habitant, ubi sunt domicilia bominum principum bujus mundi. Cujus suae dubitationis causam ut magis declaret, recitat verba Heliae Prophetae ad Heliseum, S i me υidere
possis , cum tollor, set quod peris ; sin minus, non siet: verba quoque Pauli Apolloli ad Corinthios, quibus,
in eorum contentiones, lac tanquam pueris, non solidum cibum dare, se coactum esse assirmat . Quare
concludit: me valde cuperem, ut, non tanquam sol,sed potius, qua eum illis agendum es, qui affectos oculos babent , oesolis splendorem ferre non possunt, ut tanyuam sella, lumine magis proportionato aegris oculis, in locum illum eos conducerer, ubi ad stellae ostensionem Cbristum
eum matre inter animalia pannis involutum viderent, qui non possunt eum exaltatum contemplari. Tale ergo
lumen in litteris tuis, quale stellae dissundere solent, si ostendere posses, ad eos scribes, qui vestimenta ejus, ursos splendentia , adbue videre non valent . Data est Epistola ista M. Mart. I 33 8. Porro rectae conscientiae, atque sinceri animi, fideique pleni perspicua edidit argumenta Camillus Urianus ad extremum usque vitae spiritum, ac pro inde usque ad an . t 3 3 9. quo decessit, dum a Paulo IV. post Nepotes ab omni administratione submotos, regimen universum Ecclesiasticae ditionis sibi commendatum sapienter, ac fortiter iustineret. Era
227쪽
cosa mara velisse sita de Camillo munus illud gerente in ejus Vita medere la mutina per tempo i Cardinali , i Hesio i , e gli ultri Preluti delia Corte andarea Patauo doῬe era L partamento Juo appressio quelis dei Papa , per conferire con un soldato eost te cost Pu blube, come is private di tutio D stuto loro, tanto piupieria di maravi lia quanto pia si eouo reva insolita nou mai pio accostumata ebe altri ebe Cardinati, e Prelati grandismi aυelsero i intiero governo, e la suprema
autorita neue cose deua Cbie a. Inter Epitholas Petri Aretini una extat lib. II. ad Camillum Ursinum data an . I 33 8. quae tota est in extollenda praeclara ejusdem cura, qua militum , quibus praeerat , disciplinam ad exactam Christianae sanctimoniae normam ita redigere satagebat, ut ab iis quoque vitiis, quae vel ipsorum Sacerdotum, & Monachorum mores haud raro inficiunt, abstinerent . Hanc vero Camilli laudem multo pluris faciendam Aretinus assirmat ,
quam oppida subigere, quod in istis vis, in illa ratio dominetur.
Binae reliquae hujus β. Epistolae fidem faciunt,
ut diximus, sanctissimos quoque Coenobitas, temporibus quae prosequimur, non defuisse , innocentia primum sua , & vitae integritate, deinde etiam industria , correctionem , emendationemque morum curantes, quam in universo populo Christiano Pauli Pontificis virtus, & sapientia moliebatur. Praestabat inter ipsos pietate, atque doctrina Marcus Monachus, ad quem datae sunt Epistolae illae. De eo au
228쪽
tem plura prodidi in superioris Voluminis Diatriba, & multo adhuc plura in Epistola , quae septima est
Deladis meae tertiae, in qua scilicet nonnulla localiterarum, de quibus modo agitur, recitavi, unde Om. ninoe innotesceret, divinis referta charismatibus praeeordia eum Monachum gestasse. Quae spectant igitur ad Marci sanctimoniam, tam in binis hisce, quam in aliis PoLi literis, mellito prorsus sermone comia mendatam, haud opus est hic rursus Lectorum oculis subjicere , hos tamen ut convertant, velim, ad inspiciendum , num ea aetate in Ecclesia Catholica ne mica quidem sanctitatis , ut Heterodoxi contendunt, extaret, an contra pretiosis ipsa donis redundaret, e κquorum fonte profluerent tot sancti labores, quibus Christi Set vi male se habentes, & aegros ad sanitatem animi revocare conabantur. Vas profecto coelestium charismatum a Poto habebatur Monachus ille , cujus proinde eloquia , tanquam ros quentia,
aliorum ariditatem reficerent, eoque abundantius,
quod plures ille locios, fratres, & filios in idem opus
sibi parasset . Quare conqueritur POLUs , quod absens non ita copiose eorum charismatum particeps fieri posset, quam quum praesens cum ipso fuerat, etsi eci tempore in eo loco staret, unde ipse Marcus, infirmitatem animi,& egestatem bonorum ejusdem timens,jam olim fugerat, cellae tranquillitatem mundi blanditiis, atque honoribus praeferens; quae Po-hi verba Marcum illustribus Cremonae natalibus
ortum fuisse significant. Quosnam socios Marcus in y α sania
229쪽
sancto eo opere haberet, Potius ibidem declarat ; eos tamen tantum nominat, quibuscum ille in eodem Coenobio versabatur . At magnam praeterea eo.
rundem copiam ipsi subminittrasse Coenobia alia Congregationis, quae eo tempore Sanctae Iustinat vo .cabatur, palam facit Epistola illa Decadis meae, quam paulo ante memoravi. Ibi siquidem in scenam proferuntur, praeter Marcum Cremonensem , & plures ejus filios, Gregorius Cortesius, Isidorus Clarius, Placidus Contarenus, Io. Baptista Fotengius, Fl. Alexius Ugonius, Lucianus de Othonibus, Gregorius Bornatus, Angelus Sangrensis, Laurentius Massolus,& tandem Chrysostomus Calvinus. Istorum in ea Epiliola mentionem feci, quod illius institutum foret eos in mediam proferre, quos PoLi Epistolae aliquae, seu aliorum ad ipsum, quas ad manus habe.bam , Occasionem mihi laudandi praebuissent. Caeterum ex ea Congregatione Viros doctos, velut ex equo Trojano, id temporis prodiisse, testatum reliquit Cornelius Franciscius, Venetus, Monachus Benedictinus,
severioris inlli tuti, in Epistola , qua Chrysostomo Calvino, Gemilianensi, Archiepiscopo Ragusino, libellum Bornati de libero hominis arbitrio inscribit
Ii autem superius recensiti eximiam vitae integritatem cum studiis Theologicis, de plerique ex ipsis
eum singulari Latinarum, Graecarum,& Hebraicarum literarum peritia conjunxerunt. Aliqui vero ad Episcopales Infulas promoti, virtutibus omnibus f cro Pastore dignis claruerunt i aliqui tandem inter
230쪽
Patres Concilii Tridentini magna cum laude consederunt. Fueruntque hi omnes inter praeclarissimos fructus, quos edidit, Numine bene favente, instituta a Ludovico Barbo, Abbate S. Justinae Patavit, Bene. dicti ni ordinis in Italia Reformatio. Haec valde sane dispar ab ea, quam in Angliae Coenobiis molitum vidimus Henricum Regem, quae in Germania etiam Lutheranis arrisit , qua scilicet Coenobia funditus tollerentur , Coenobilisque inde emigrantibus latus aperiretur campus se se dedendi vitiorum illecebris, ac voluptatum cupiditatibus . Suam hanc Reformationem Sectarii dum unice commendant, improbant vero illam, quam Catholicae Ecclesiae leges,& mores invexerunt, aegre profecto quibusvis sanae mentis persuadebunt, sanctitatis ne micam quidem,
Catholicos, ipsos vero magnum acervum,cumulum isque possedisse. Sexcenta sunt in Erasmi Epistolis, aliisque ejus lucubrationibus loca, quibus Reforma. tionem a Luthero, aliisque ejus Sodalibus, seu disseipulis procreatam irridet, atque exsecratur; unicum autem hic proferam, quem mihi obtulit prima ex ejusdem Epistolis, quas, quod inter vulgatas in magno Volumine non comparerent, editas deprehendi in parvo libello an . I 649. Lugduni Batavorum .
Ad ejus Epistolae calcem cur nihil Erasmus ipse in Lutherum scriberet, & hanc causam alssignat: Nune Lutberus scribit in Ie ipsum , videns rem alio verti quam putarar, oe exoriri populum non Evangelicum, sed diabolicum, eum interitu omnium bonorum sudiorum. I. VIII.