장음표시 사용
351쪽
ccxCIV MONUMENTA visitat Ia prima volta S. Maesta alli I 8. & perche allora non si parto d' altro, che di doglianze, tornat alii Io. &esposi tutia Ia naia i struitione. Nel capo delle cose Angli. cane trovat S. Maesta molto fissa in oppinione , che U. S. Reverendissima vada a trouar il Re di Francia come ostata da let, & perche io replicat ericacemente , che poiche lanon era andata Ia prima voIta di longo non si poteva horari mandaria a deliberare quel, che ii Re ci da risoluto, dico circa it mandare i protestanti in Inghilterra , Bggiungendo S. Maesta pensassi bene, perche se gli voleva cominet. tere piu olue, che in tal casci U. S. Reverendissima avendo lettere di Monsignor di Jurea di poter costandar liberamen. te a quella Corte non guardar, ad alcun pericoIo delia vita sua, ina satisfara a S. Maesta Cesarea, attrettantola non vedeva, come cio si potessi fare. Fui rimesso alli Ministri,co' quali ancora non ho finito la disputa. Ma fra pochi dich'io placendo a Dio sero di ritorno in Avignone ii riseri-ro di bocca lae resoluzione sera presa. Ιntanto stia sana, emi rac mandi a Monsig. Reverendissimo Sadoleto , & a se
Literae octo Pauli III. in forma Brevis. pag. CCLXVII. Instruetione, ovem informaetione sura te cos ΞΛgbiI- terra data dat Curae Polo a Papa nolo III. quando mi fu de niuato Legato. pag. CCLXXi V.
Iustrumo pro fimo Carae Polo ad C faream Mast
satem proficiscentem. pag. CCLXXIX.
352쪽
SEU ALIORUM AD IPSUM Ab inita Legatione Belgica usque ad desitam Legationem Hispanicam se proinde scriptae ΑΛ sis MDXXXVII. MDXXXVIII. MDXXXIX.
354쪽
Andreas Griti Dei gratia Dux Venetiarum &e. Reverendissimo in Christo Patri Domino R. Polo S. R. E. Diacono Cardinali S. Um proximis hise diebus jucundis umnuncium acceperimus, te, quem pluri
mi semper fecimus, Garumque in primis habuimus , a Pontifice Maximo in Collegium Reverendi moram Cardinalium reo atum fulse , non potuimur non plurimum eam ob causam gaudere, est Summi Pont eis consilium sapientis , bonitatisque plenum magnopere admirari . IPH Fnullum aliud in Republica Chrisiana beneficium poseisde posuit aurem nullo ejus vitae tempore non di plurima ct maxima optime tamen de ea hoc uno nomine meritus esset, quod tales viros, qualis irae es, set doctrina , vel morum sanctitate excellentes , edi praemiis afuerit , ct in excelsoso dignitatis gradu relucarit. GR uo facto non solum quid de te judiearet, sed etiam quid auis praescriberet, osten dit. Nam edi eum virtutibus tuis detulit, quem summum deferre potuit , honorem , ct reteris omnibus exemplum saluit , vel ad ingenium excolendum , vel ad vitam recte instituendam flutare . Euare tibi gra utimur , non so A tam
355쪽
Ium quod istam in locum , atque ordinem , ct dignitatis , di honoris plenissimum, multis, O magnis tuis meritis ascenderis, sed etiam quod eum pricctare tueri , ct e Re Hica Chrisiana gerere poteris , vel vitae integritate, innocentia , vel doctrina fletulcri . Optamusque , ut dignitatem sum Deus Optimus Maximus, unde dignitas i a, ct eximiae animi dotes in te profectae sunt, tibi fortunet , atque augeat. Fuod cum litteris explicare nimis longum fortasse videri posset , Laurentio Bra adem LMato nostra mandaetimur , ut Barum litterarum gratulationem Do Iermone subsequatur. Duae in nos,o Ducali Palatio , die Dimo Ianuaria Indictione undecima M. D. XXXVI. M.U
ILSerenissimo Principi Andreae Griti mei Venetiarum Polus Cardinalis c
CUm satis multae amicorum gratulationes , Serenisesime Princeps, superioribus diebus, quibus me sPaulus Pont. Max. pro sua benignitate in Cardinalium numerum adscripsit, ad me confluerent, etsi ab iis pro sectae essent, quorum & judicio, & amore facile delectari possem, atque etiani deberem e tamen , quia illa una vox Patriae aberat , cujus certe causa , si cujus rei in Terris causa, hunc sive honorem, sive onus, ut verius appellem, suscepi,. nescio quo pacto, quascunque laetitiae voces au- dicbam , eas non sine sensu aliquo doloris excipiebam. Sed cum ad me Laurentius Bragadenus, Orator vester,& eo munere , quo pro vobis fungitur , & suis virtutibus clarissimus, venisset, ut mihi Tuae Serenitatis ,& ain-plissimi istius Senatus verbis gratularetur; tum quidem , quasi liarc prorsus desiderata illa Patriae vox esset, quam animo requirebam , sic statim omnes alios animi motus
356쪽
eonsedisse, & me totum exhilaratum sensi. Nec mirunta sane vestram gratulationem mihi ita gratam, ac iucundam fuisse, ut in ea Patriam gratulantem visus sim agnoscere,
cum majorem prope ac meliorem aetatis partem apud vos consumpserim, quo tempore ca vestra in me merita extiterunt, ut, si cum iis quae a Patria ipsa accepi conserantur majora merito exi stimari possint, mihi certe & potiora semper, & gratiora sint futura: nam optimas artes,& disciplinas , quae viam ad beatam vitam ostendunt ,
addiscendi ea mihi apud vos facultas fuit , quam haud scio an alibi unquam terrarum habere potuissum , domi certe , & in Patria ne spes quidem habendi erat . Quod si perexiguum est quod in illis profeci, id mei vel ingenii tarditati , vel etiam ignaviae merito adseribi potest;
non propterea de vestro in me merito quicquam detractum est, cum praesertim ea sit artium illarum praestantia, ut vel in iis parum profecisse caeteris rebus omnibus si anteponendum. Ad hoc vero tam praeclarum beneficium ve strum accelsi tot Civium vestrorum praestantiismorum hominum amicitia , qui me ea humanitate , atque iis officiis sunt complexi, ut nec plura, nec majora, vel ab iis, qui arcta mihi affinitate conjuncti sunt , optare unquam γ tuissem. Quas ob causas, cum hic mihi honor ab optimo,& benignissimo Pontifice deserretur, cogitabam equidem ante omnia , sic vobiseum quasi cum parentibus agere , ut primos nuntios de hac Pontificis summa in me benignitate per litteras ad vos mitterem, & certe jam scripseram, cum ecce mihi Ser. T. humanissimae litterae a Clarissimo Vestro Oratore redduntur, in quibus una gratum Iatione non contenta Tua Ser. iterum mihi de hae dignitate gratulatur iis verbis, quae facile indicant, si eadem vestro alicui charissimo Civi obtigisset , majus quidem , gaudium declarare non potuisse: nam & Pontificis factum summis laudibus extollitis , & vestram spena & expectationem de ma declaratis , ac demum ut mihi, & Rei p. Α a Chri-
357쪽
Christianae, hic honor sit ut .iriter eveniat, a Deo Vehementer petitis. Quae omnia cum vestram in Deum pietatem, &in ejus Ecclesiam, maxime declarant, tum vero , quantum nunc humeris meis onus sit impositum facile admonent:
ad multa enim magna & gravia, quae me ex Pontificis iudicio, atque ordine ipso, in quem sum cooptatus, valde Premcbant, hoc vestrum gravis sinum judicium adjunctum habeo: cui ut aliqua ex parte fatisfaciam, video quam sit mihi Iaborandum. Nec tamen quicquam aliud a Deo petendum censeo, quo vestiae expectationi citisfaciam, praeter occalionem & vires; si enim voluntati, quam abunde mihi datam esse sentio , reliqua adjunxerit , qui solus potens est, spero suturum, ut vestrae humanitatis, &benigni, atque gravis de me judicii vos nunquam poeniteat. Quod reliquum es , si T. Ser. una cum amplissimo Senatu, om nia a me exspectet, sibique polliceatur, quae de vestro Cive, vestri honoris & amplitudinis cupidissimo, expectari, atque exigi possunt , ea certe spes vos numquaim fallet ia
declarato. Ι Algent me laetitia is nuntius cumulavit, qui amplitudinem tuam a Sanctissimo Domino Nosra, cum funims totius seri Collegii consensione, ampli Mno munere , ac di
gnitate ornatum retulit . Siquidem ea es illius perspecta,c cognita probitas , Adbina , nobilitas, ea erga San Ham Romanam Ecclesiam merita , ut nullas ese to ita grandea honoris accessiones videam , quae jure ac meri
358쪽
Hlyus sirtuti non debeantur. Euamobrem optassem lsis Comitiis interfuisse, ut mei praesentis erga repudium, atque observantiam poraus, quam absentis gratulationem , ct initiam intelligeres. Nunc vero te oro, atque obsecro. meis rebus omnibus, argue ac tuis , utare, atque ita exist-mes , nil mihi tua dignitate optatius , nil jucundius cecidere potuisse. Hale Bononiae ii, Cal. 'rum M. D. XXXVI.
Reg. Polus S. E. Cardinalis Cardinali S. Florae Legato Bononiensi.
ETsi nihil in me dignum agnoseo, quamobrem Illustrissima Dominatio Tua tanta laetitiae, ac amoris erga me significatione , mihi gratularetur, quod in vestrui νordinem, & Sacrum hoc Collegium essem cooptatus; ta men perfusum animum meum maximo gaudio , & delectatione, cum gratulationem litterarum tuarum legerem, non possum quidem non maxime fateri . Delectabat me vero nihil magis, quam ipsa illa, quam praeseserebant litterae tuae , gratulationis causa , quae cum nulli privatae necellitudini tribui potuit, cum eo praesertim, qui externus est, luem vix semel vidisti , nunquam loquentem audivisti ,ed tantum opinioni nonnulli , quam de mea qualicunque virtute ex aliorum praedicatione conceperis, ea ipsa ostendit, quam alte in te virtutis amor radices egerit , quem haec concepta sola de alieno & ignoto probitatis opinio , ad tantas verborum in gratulando saces accenderit. Itaque majorem quidem ipse tecum gratulandi causam habere censeo, de tanto hoc tuo virtutis amore, qui omnem statum ornat, quam tu mecum de dignitate hic mea, quae etsi amplissima sit, nullam tamen virtutem dare, & lino ea ne nomen quidem retinere possit. Quod vero scribi; ,
te optasse his Comitiis intersuisse, ut praesentis potius,
359쪽
quam absentis tuum animum, & gratulationem tuam experiri posἡm ; haec quidem omnia ab eodem virtutis sonte fluunt. Sed tibi persuade, Illustrissime Domine , si quid eliat, quod ad tantam hanc tuam verborum benignitatem reipsa addi posset, sic hanc partem, in omni genere officiorum ostendendo , ab Illustrissimo Domino Farnesio Consobrino tuo abunde suisse impletam , ut nulli prorsus, quantumvis mei studioso, sive praesenti, sive absenti cedere, nulli mihi magis gratificandi locum relinquere voluisse videatur. Denique cum sic me in omnibus Sanctissimus Dominus Noster in ligni sua liberalitate, & benignitate sit complexus, ut qui me , tam domi in privata
habitatione , quam publice locum tuum tenere viderunt, mihi dicerent, se quidem te absentem tanquam pra sentem in me agnovisse; ut non in omnibus sanistissimam tui memoriam geram, non colam , non observem , & te praesentem mecum clle perpetuo judicem, fieri certe non potest. Hoc vero primum meae summae in te observantiae &amoris signuin dare incipiam, ut quoniam tuae nunc fidei
gubernatio tam ampla populi Dei, propter legationem tibi a Samstissimo Domino Nostro datam , sit commissa, ut
ad id praecipue te horter: Tu regere amore populoi,
Legate, Christi memento me tibi erunt artes. Iis tu toto pectore incumbas, ut discas penitus, has postquam didiceris, perpetuo exerceas; hae enim, vel haec potius ars, unica enim est θ haec sola est, quae apud Deum, & homines immortalem laudem conjunctam immortali praemio tibi acquiret. Quae cum tam eximiae dignitatis sit, ut ad eam perfecte docendam, nullum humanum ingenium aspirare queat, nullum magistrum nisi Dei Filium agnoscat,
is vero maxime precibus, & oratione ad docendum condu
catur; ut te primum in discipulum suum asciscat, deinde ascitum in omnibus erudiat, & perpetuo in sua disciplina retineat, hoc mihi onus, tua causa sumam , ut apud eum perpetuo sim supplex. De quo tamen si certi esse volumus
360쪽
Iumus nos impetraturos , quod petimus, commune utrique hoc onus facias, & tuas preces meis adjungas , ac pro utroque roges oportet. Quod si seceris, jam auda- iter pronunciare & gloriari audeo, Deum praeceptorein habemus. Pro mea vero virili parte me nunquam tibi, nec in hac, nec in aliis rebus omnibus, quae ad saluten & dignitatem tuam pertinere videbuntur, defuturum , has tibi litteras tanquam foederis loco scribo, quas sic nunc concludo, ut quod promitto, re ipsi ostendere incipiam, si omnibus votis, & precationibus Christum Dominum , & praeceptorem nostrum rogem, ut in te lumen amoris sui, & veritatis infundat, quod quidem sic peto, ut nihil magis ex animo flagitare ab eo possim, qui te in Ecclesia sua ad ejus honorem , & tuam atque aliorum sinlutem quam diutissime conservet.
Petrus Bembus Regin. Polo Cardinali D Olebam antea, te a nobis discessisse, cum tamen ef
fet spes aliquando reversurun . Nunc autem cum te Paulus Pontifex Maximus in amplisfimum Cardinalium redinem legerit, neque posthae his in locis te sidendi mihi facultatem datum iri ullam putem, laetor tamen , tuam
virtutem ct dignitate auctam, O bonestata H, d ; quom
te posse eonsequi incredibili Pauli prudentia, judiciosue freti sperabamus. SPua de re tibi vere , atque magnopere gratulor, utque perpetuae , solidaeque poluptati tibi Ar isemetis ratus, quaeso, ω ο o. Ac meum quidem tui absentis desiderium mprae necessitudinis memoria fucus flabor. Tu vero longe ornatior, atque illu rior factus, nou Patauium modo, sed Britanniam etiam tuam, atque i uon Caeli verticem tuarun ωι tam oendore fac impleas. Patavio iij. Cal. Ponuarias M. D. XXVI. Regi-Disitigod by Gorale