장음표시 사용
361쪽
Regina Idus Carol. Polus . Como Gerio Fanensi Episto .
SI suavissimae tuae gratulationi , quam elegantissima
Epistola de hoc Cardinatatus munere a me suscepto es complexus, tardius respondere videor, id Priolo nostro adscribito. Vix enim, mihi crede, eam summa cum voluptate a me lectam de manibus deposui, cum ille statim a latam ad communes amicos legendam misit, e quorum ma nibus cum saepe respondendi causa quaererem , tandem post multos dies reddita fuit. Qua in re tamen ne grauius tibi Priolum accusandum putes, ii omnem culpam in eum trans seram, meque omni ex parte liberem, sie habeto, eum, etsi non jubente quidem me, multo tamen annuente, tuas ipsas litteras emisisse, magnamque voluptatem me ex hoe ejus facto cepisse, cum viderem , quae mihi vehementer placuissent ob singularem ipsarum elegantiam, summamque humanitatem, ac singularem erga me amorem , tum vero
maxime propter pietatem, quam in Christum, & Ecelesiam eximiam praeseserebant, de iisdem alios, qui multum judicio, doctrina, & probitate praestarent, idem judietum
fecisse. Quas cuna iterum in manus sumerem, ut illis responderein , & haec eadem iterum legendo , quae antea erant clarissina, melius & clarius perspicere viderer, illa mihi ratio magis placuit respondendi, si de eo, do quo mihi hoc tempore gratularis, tacendo, de tuis tantum bonis, de recto isto verorum bonorum judicio, de pietate, & religione tibi vicissim gratularer, quae Omnia uberes in te fructus edere, cum ante actiones tuae praesentibus, cum literae absentibus maxime declarant. Quare tibi vere ,& ex animo gratulor, ipsumque verum agricolam precor , ut hos tam praeclaros fructus ita foveat, ut in dies magis ad honorem suum crescant, δc augeantur. Quod si hujus
quidem generis fructus in eo, quod mihi delatum est mu
362쪽
nere emorescere jam videres , vel germinare, libenter quidem paterer, ut mihi gratulareris , sed in tam tenera adhuc planta haec neque conspici, nec expectari possunt, quae majorem solis illius justitiae accessum,&calorem desiderat. Quare in aliud tempus gratulationem differendam censeo. Nunc vero hortatione, & monitione, tanquam sos sionibus circa radicem, uti licet, ut tu prudentissime facis, quibus si preces tuas adjungas, quas ad coelestem agricolam saepius effundas, hae, tanquam aquae irriguae, facient , ut inexpectati nonnunquam ante tempus fructus, & Deo, atque hominibus gratissmi, serantur , quorum non minimam partem sibi vendicare potest, qui hoc modo irrigavit. Quare si hoc munus tibi cum aliis commune esse velis, me tibi consertissima mensura redditurum quod debeo , etiam atque etiam Polliceor. Vale. vII.
Georgius Selva Vaurensis Episcopus Reginaldo Cardinali Polo.
Non falleris profecto, eum tu ita de meo animo jud csI , ut me minime inspitiosum esse censeas. Nihil enim es, quod a meo ingenio magis absit, quam aliorum dicta, aut facta male interpretari, eorum praefertim, quo rum mihi probitas perspecta sit, de quibus nonnisi aeger'
rime adduci posem, ut male unquam exi marem. illis autem eum tu principem locum obtineas, eat ego tau tum in omni genere bonitatis tribuam, at perpaucos ha beam , suos tecum conferre pos , mei certe admota' adis, milis, atque in te nimium iniquus fuissem , F hi ite criminis secus em , de quo in Meris tuis ad me feribis, eum id AEt ejusmodi, quod in naturam tuam minime ca dere pose videatur. Itaque satim te de otio cogitain, cum
tu ad me pri m scripsis i , facile mihi persuasi , ct
363쪽
eodem tempore ab ea eo lacone non tuo consPio, sed Dθι voluntate, ad hoc genus vitae multo molestus esse tradu Iumsidi. uod quo modo aeriderit, grati mum mihi fuit cognoscere ex tuis ad Mirchion an piscariam literis, quarum exemplum ad mr mi cujur quidem perelegantem epistoluis, Gripiana scinius dignam , quema modum voluist, ad te remitto. Plura mihi in praesenti ascribere non licuit, quod de tabellarii discessu ferius sum
certior factus. Hoc tawen addam, de quo te minime aembitare velim, me in amore erga te, a udi obseruantiassu-gulari semper constantissimum fore. Hale in Christi. Venenis iii Nonas Ian. M. D. XXXVI. M. R. VIII.
Lazarus Bonamicus Reg. Polo Cardinati . UTrum Tibi magis, an Religioni Chrisianaegratuler,
nescio. Utrique certe mirandum in modum gratu lor ἱ sed Tibi, quod in eum Deum ascenderis , unde 'ar clarum lumen virtutuis tuarum ab omnibus clarius conspici, ct quamplurimis praelucere ad verac religionis pietatem ,
ct decui poterit , ipsi vero Religioni propteres , quis eae una dignitate homines sideo eligi coeptum esse, non ex co piis , ut antea videri fortas' poterat, atque diuitiis. Nam etsi in Contareno, singulari siro, idem prius factum erat: eo tamen minus Pontificis animus a parebat , quo sis res varie interpretabantur pontificis propositum. Nunc vero sur eonstantia omnia ad rem Chrisianam ransituendam referendi , ea fundamenta Deit , ut oerent omnes sam dignitatem, in qua te Bistus tua collocavit , multo apud omnel augustiorem, ac venerabiliorem fore . sputa utinam aliquot jam annis factum esset ; istas enim ordinis auctori ισἔtan non eam, quae esse coeperat , sed eam, gus olim Diuitigod by Corale
364쪽
fuit , hoe es amplis am, haberemus i de qua multa scriberem, Tegue cohortarer , ut non tam a Paulo III. quam ab ipso Deo, in Sammorum Patrum Collegium cooptatum esse existimares , qui dies , ae senes excubares, ct Rei Chrisiame diligentiorem, quam tui iasius, procuratisnem fusi res, nisi impetus animi tui diuinosperitus nossem. S quidem es ausus, rei Christianae ea s, smilia tuorum , quor ego ita miror, ut in Religione nostra nihil aeque mirabile
multis jam faeculis extitisse putem ; a quorum erudelis a ct nefanda caede tu unus superfuisti, qui Religionem possit singulari doctrina, dirandi gravitate , ct copia, vita de nique , di factis defendere , ct in priscam dignitatem vindicare. Quod ut Nisi maximae curae sit facere , non
es rogandus'. nam ἐν σα - iue tuus nos non latet. Ut vero
id hucias , etsi Tibi pruden ta non dees, sed abundas po
tius fiumma tamen mea erga Te observantis , ac pietas, hoe mihi facile eone P , ut Te etiam, atque etiam obse erarem, nihil Tu quidem in ratione vitae mutarer quid
enim esse potes sanctius t) sed tamen eam ct fideli custo'
dia , ct majore Gligentia contra iniquitatem temporum se siser, Teque nobis conservares; guo enim diuturnior vitatus fuerit , eo in dies magis, atque magis o utilem, di nomini Christiam saluti, atque ornamento speramus futursim. Priuis , ct Rullo plurimam salutem adscribimus. Vtriusque laetitiam incredibilem cernere videor, ideo utrique sta riter oe utrique summe gratulor. Vale. Patavii iij. Cal. Ianuarii M. D. XXXVI. IX.
Reg. Polus Cardinalis Laetaro Bonamico.
UT debitores sicere solent, mi Lagare, quibus non voluntas, sed facultas deest, unde . ex praesentibus fructibus solvant, si in temporis intervallo aliquam spem B a ha- Diqili sed by Corale
365쪽
habeant, dies a creditoribus auferendo, fidem suam tuentur; idem mihi tecum nunc faciendum Uudico, qui cum gratulationem litterarum tuarum accepissem, statim quidem me debitorem respondendi tibi agnovi: sed tamen, ut , si solvere debea.n , dies aliquot abs te auferam, si necesse . Nec enim praesentes studius ejusinodi sunt, ut ex his confidam, me, quod debeo, posse persolvere. Quod si verbis nae tibi satisfacere potuisse existimassem , cum Epistolam tuam gravem, & plenam amoris, atque judicii, at que pietatis accepissem, nunquam quidem mihi verba defuissent, quibus facile tibi responderem . Quid enim magis promptum fuisset, quam ita dicere t eam mihi gratissimam suisse , & cum amorem tuum in me vehementer amplecti, tum pietatem in Deum, &Ecclesiam ejus, quam tuae literae mirabiliter expressere, maxime exosculari. Quareum ex animi sententia dixissem, quod ad verba attinet,
etsi nihil aliud adderem, non video quid desiderarem
ses. Uerum, cum non verba te , sed res expectare, tota
tua Epistola declares; ideo spatium a te mihi concedi postulo, dum a domino istius vineae, unde omnia, quae vel ad mea debita persolvenda , vel ad tuendam vitam prae stentur, depromere soleo, hoc impetrem, ut mihi de is suis fructibus tantum donet, quantum ad liberandam , meam apud te fidem sufficiat. Hoc quidem ab eo petere non desino; cum autem totius bonitatis, & benignitatis sit sons, & exemplar, difficile in hac mea postulatione futurum nihil timeo: sed ad celeritatem tamen, si primo quoquo tempore hoc debitum exigas , nihil quidem magis adjuvabit, quam ut ipse quoque apud eundem dominum advocatum te meae egestati praebeas. Quod si feceris, non modo
de meo debito tibi statim satisfactum iri auderem polliceri,
sed quia benignitatem ejus sum expertus, magnum quo que Priemium tui patrocinii te reportaturum . Quare non tam mea causa, quam tua, peto, ut causana meam suscipias:
hoc vero maxime, quod debitoribus molestissimum ess α solet γ. Disiligod by Cooste
366쪽
I solet, ut me sepius per litteras, quando coram non potes, de debito appelles, in hoc credas mihi, velim, ex tuis in me ossiciis nihil te mihi gratius iacere posse . Vale. Roma iv. Cal. Februarii M. D. XXXVII.
Lampridius Reg. Polo Cardinati.
CAlandro, qui meo Primipi a feretis es, vir ct b
nua , ct eruditus, quod carmen ad te meum legerit, me tibi non vulgariter tharum esse eripimavit . Vuore eum istine ei litterae fuissent allatae, ex quibus iuud quo que perspexerat, Te Cardinalem summa Pontisseis voluntate declararum, continuo mihi optatissimum nuntium δε- ferri voluit. Repente igitur elatur sum laetitia. Nee satis
memini, an unguam alias majorem ulla ex re , aut pa rem perceperim voluptatem , non modo quia haee animi commotio con unctioni debebatur nos , sed etiam quod seni se tandem tempus intesisto, in quo mores, ct tua in habendis honoribus spinamur. Paulo igitur primum gratulor, quod te suo maximo beneficis dignum propter Angulareu svirtutem tuam e e saluerit, deinde tibi, q&od a Paulo acceperis, hoe es a Pontifice, non falso Maximo ct Sancti Amo. 'uod vero ad dignitatem pertinet, laetor quidem opto, ut eam tibi Deus fortunet, meum tamen semper judicium fuit, quantaeumque tibi aressio gradus di amplitudinis obtigi t, fore ut non tu ex honore splendore α ι, sed ex te honor consequeretur . Vale ct meum Flaminium meis verbis saluta. Mantus tertio Cal. Ian. M. D. XXXVI.
367쪽
XLE Q. Polus Carae Benedicto Monacho Ferrariensi.
π ' X tuis literis , quas proxime accepi, in quibus de suscepto Cardinatatus sive honore, sive Onere appellare malumus, mihi gratularis, video te magno mearum quoque litterarum desiderio assici , quae certe tibi merito tuo debentur. Cum enim iterum nune ad me scripseris ea, quae me magno gaudio replerunt , ut quae eum spiritum maxime saperent , cujus ego amatu sol O , quandocumque sentio, non recreor solum , sed totus laetus, & alacer fio, jure quidem tu meas litteras exigere potes. Sed si ob eam causam requiris, quam litterae tuae lignificant, ut argumentum habeas, me tui non prorsus esse oblitum :quid tu, Pater Benedicte, an hoc abs te timeri potest, in eo presertim amore, qui a Deo est benedictus, qui non in carne, & sanguine, non ex indigentia est ortus, sed ex plenitudine ejus , qui nunquam deficit, in quo omnia , quaecumque sunt, aeterna sunt Z An non talis est noster amor i An non tale principium habet Z Habet quidem, cujus odore solo hic fruimur, tanquam odore agri pleni, cui benedixit Deus; fructus vero expectamus, ea copia, & ubertate , atque duratione, ut citius Coelum ,& Terra interitura sint, quam hi deficiant, qui sane ex ea arbo re pendent, cujus ne solium quidem unquam defluet, sed una cum fructibus, & soliis in aeternitate permanebit. Non ergo timendum est, qui a tali radice ortus eli amor, ne unquam intermori possit, nisi sorte illud de me timendum tibi existimasti, ne a radice aliquando ipse avellar, sed hoc te minime tum timuisse, cum scriberes, tua gratu Iatio satis ostendit. Sie enim gratularis, quasi . de novo aliquo vinculo, & eodem sortissimo, quo aristius, & firmius zum radice conjungerer . Qua in re etsi illud valde assentior IDisiligod by Gorale
368쪽
tior, ob id inventum , & institutum hoe vinculum suisse,
ut arctior conjunctio aeternae arbori fieret ὸ tamen cum eos recordor, quibus hoc idem vinculum non tam causia conjunctionis , quam occasio sempiterine separationis suit, qui neque tibi ita ignoti sunt, ut eos nominare sit ne ceste , nec tam pauci, ut sicile memoriam tuam effuge repossint, timoris quidem plurimas causas, gratulationis vix
unam video. Equidem ut apud te, qui mihi in Christo es conjunctissimus, nihil dissimulans dicam, sed omnem
sensum animi mei, quem tum habui, aperiam, cum hoc munus Cardinatatus mihi, ut acciperem, proponeretur,& eodem tempore hortator adesset ille Reverendissimus, cui te tantopere commendari, in tuis litteris desideras, ut hanc , quasi novam Sponsam cum gaudio acciperem,
nihil quidem longius ab animo meo abesse sensi, quam animi alacritatem, & gaudium, ut multo promptius re sponsurus suerim , si meo animo satisfacere licuisset, quae Thobias juvenis Arariae Angelo hortanti, ut uxorem illam, cujus plures viri interierant, acciperet, in hanc sententiam respondit: Audio, quia tradita est septem viris,& mortui sunt; sed & hoc audivi, quia Daemonium occidit illos. Timeo ergo, ne sorte haec mihi eveniant, Rcum sim unicus parentibus meis, deponam senectutem illorum cum tristitia ad Inseros. Nosti Historiam illam , quam sic expressam in casu meo videre videbar , ut, cum mihi in peregrina regione tam periculosum conjugium offerretur ab eo, quem, quasi ducem itineris, mihi a Deo misesum jure videor poste dicere, omnia sere paria in meo casu, & illius juvenis, de quo Scriptura loquitur , agno
sceremῆ maxime vero tum Arariam illum Angelum a Deo missum in Rino Contareno agnovi, cum tergiversm-tem me, & timoris causam confitentem , totident pene verbis confirmaret, quibus Thobiam Angelus; cum mihi primum narraret, in quos Daemonium praevaleret, deinde, quo pacto continens essem, ut orationi totus vacarem squa
369쪽
qua maxime omnes Daemonii vires infringuntur, admoneriret. Quid quaeris, homo Dei i Azarias lite mihi persuasit, ac maxime quidem, cum spem etiam injecisset, Dei benignitate facile fieri posse , ut tanquam Thobias patrem coecum , sic ego Patriam hoc tempore non satis clare videntem clariori luci aliqua ex parte restituerem. Qua in re si, ut in reliquis omnibus, eum & fidelem, & ducem certissimum sum expertus, sic in hoc vatem verum Deus Reere dignetur. Tum quidem libentius gratulationes audiam, cum, quae nunc in spe sunt, ad Dei honorem &patriae salutem, re ipsa suerint impleta. Sed utcunquμ , hae in re divinae providentiae statuere placuerit, vides,
nunc me magis, quam antea unquam, oratione tua, &omnium egere. Quare te quaeso , ut non selum in id , quod perpetuo te facere scribis, ipse incumbas, ut scilicet pro me ores, sed etiam fratres tuos, qui iidem fratres mei sunt, charitate Christi ad hoc idem pro me adducas, quibus uniuersis, & singulis me ex visceribus charitatis commendo. Vale. Romae. XII.
Stanislaus Hosius Polonus Reg. Polo Card.
x ea pudore deterrebar, quominus aliquid ad Te liter rum darem'. ita enim judicabam, nibit, nisi perfectum ingenio, elaboratum industria, scribi ad Te oportere , gui eum tam ampla fortuna tantam eruditione n
conjunxisti, quantam tui loci, atque ordinis alius fortasse nemo. imbecillitatis itaque suae, vel potius ruditatis, cou fetus animus, a feribendo refugiebat nune autem Birit pudorem laetitia, eujus quanta vis esset, nunguam aue. speraeque argue nune, intellexi. asti quam enim naIura mibi nimium quendam, Haveque Iubrusticum pudorem at νribuit , qui me plus aequo reddidit meticulo,um, multos fueDiuitiaco by Corale
370쪽
que per pe conatus in I retardat ; simul atque tamen afuit mihi renuntiatum, Te a Paulo IV. PONI. pere Maximo timoque , in Cardinalium numerum esse cooptatum, tan ta fuit gaudiorum vis, quib/ιs incredibilem in modum exul tabam , ut omni verecundia profligata, omnique metu promos abserso, tenere me nulla rotione tuerim, quiu dis turnum silentium sud meum rumperem, te ur litteris in iι Upellarem , quodque eum, virtuti tuae disrbatur,
fructu a consecutus, Tibi gratularer . EVA quid tib umTibigratuler nescio ; An quod euvi Sadoletis, di aviarenti cooptatus es, Rufenses quoque , ct Erasmdis, collegas ba biturus , nis crudelis mors hune IEIs honorem invidissu . Est aliquid 'ocul dubio ad tantum buse dignitatis gra dum persenisse ; sed videre tamen plerosque licet , haec vir tutis insignia absque virtute eonsecutos. Is dire mea sem per haec fuit &es Opinio, plurimum ad laudem, glo riam interesse , non quem, sed a quo sis θο rem assteatur. Puamobrem gratulor Tibi, Vir clarissime, honorem sum
non ambitioni, verum virtuti Tuae, dominaeque, uti ro δε
gratulor judicium de Te Pontificis , ut summi, ius summo prudentia, sepientiaque praediti ; gratulor denique
Collegarum dignitatem , ex quibus tamen non plus ad Te, quam ex Te ad illos, honoris o ornamenti redundare video. Deum precor, at honorem hune TUI fortunet , quo Petri
navicula, jam fluctibus agitata , saevis procellis , dirempsati s diu, multumque Dilaia, Ilai, Gollegarumque tuorum consilio, Da gubernetur , ut ad optatum quietis , et tranquilulatis portum tandem aliquando pervenire possit a Puod superes, opto Te dignitatem hane rite, atque e Re publica Cissiana , complures annos fiaciter gerere, stimui qua semel carpsi, eadem semper deinceps polumatis tuae
in me inclinatione propendere pergas, inam, atque etiam vehementer steto . Craemiae vij. Idus Aprilis. Anno Domi-