장음표시 사용
171쪽
duo ad Sacrament. Administrat. cap. VI. I I
plures casus respectu Regularium, quam aliorum clericorum, sicut rium, qui Parrochi non sunt sine causa , di caet; illicita erit reseruatio sed valida,& hoc etiam si episcopus positive non excludat Regulares dicendo nolo quod Regulares absoluant, sed tantum dando facultatem clericis *cularibus, nihil dicendo de Regularibus. Ratio dicti est. quia episcopuS est dominus reseruationis, di potest committere suam iurisdictionem cui
voluerit, & tunc Regulares, praetem dere non possunt eandem auctoritatem , quam habent clerici sqculares simplices consessores, cum eis enim pares non sunt , sicut pares habentur cum Parrochis . Unde obseruet i ctor disparitatem, qu s est inter casu, quo Episcopus reseruaret plures c sus respectu Regularium quam Pa rochorum, & casum hunc positum, quo reseruaret plures casus respectu Regularium,quam aliorum contakrum secularium simplicium: nam in primo casu, si regulares positive non excIuderentur,ut diximus, haberent candem auctoritatem, ac Parrochi ob paritatem, quam habere cum eis praetendunt, in secundo autem casuri uaquam,quia fisc paritas non est. 8 Sed instabit aliquis,& dicet, rese uatio facta sine causa ab Episcopo respectu regularium valida non est, ergo in casu etiam posito irrita , &nulla erit, probatur antecedens reseruatio facta ab episcopo respectu Parrochorum,sine causa est inualida, ut tradunt Maior, dist. 17 quisi. s.
Angelus verb. Casus teste Suareχ. In 3 .Partem a disput. 2 9. sec. . num3. Ergo etiam si resemet sine causa,
casus respectu regularium, qui pares cum Parrochis sent. Respodeo quidquid dicant relati doctores, negando reseruationem factam ab episcopo Gne causa esse inualidam, si fiat respectu Parrochorum.Ita Doctus Suared loca supra num. 8. nam semper episcopus ita superior manet respectu reseruationis vepossit causam aliqua reseruare. V ide dictum Suarea. Ergo si reseruatio facta respectu Parroch rem ab episcopo est valida, etiam erit valida facta respectu regularium, clipares sint regulares Parrochis, & sic
Sed urgebit quis praecipue contra dictum secundum data illa sententia,quq tenet regulares esse pares cum Parrochis utique sunt pares per ius Pontificium,& comune, ergo epise pus nequit tollere hanc paritate quς est posita per superiorem, & sic 3 etiasi dum reseruat casus excludat, regulares , dicendo nolo quod regularcs absoluant, volo quod Parrochi, adhuc regulares poterunt absolvem , quia perius commune aequales sunt
cum Parrochis; respondeo esse quide pares per ius commune, & Pontificium Regulares Parrochis, sed sunt pares in casu posito reseruationis, cudependentia ab Episcopo, ita ut semper sint delegati episcopi dum habet
auctoritatem adsoluedi a reseruatis rpotest orgo epistopus eos inaequales in hoc facere pro libito sus volutatis Quod autem sint delegati patet,nam ius ordinarium absoluendi a reseruotis est in episcopis non autem in Par rochis, sunt ergo isti dum absoluunt
delegati & sic possunt fieri ins quales& haec sufficiant pro praesturi dubio, quod clarius etiam patebit ex se
172쪽
An Dum Episcopus in aliquibus solemnitatibus,concedit facultatem Parrochis absoluendi a sibi reseruatis censeatur eandem gratiam
a Aliud est per Bordonum quod Episcopus H r eruet plures e us respectu Regularium, quam Farrocb rvm, er aliud concedere ναιam absoluenvi a reseruatis.
3 Dum Episcopus in concessime faeno
Parrochιs non eXcludit Regulares, eandem concessionem remetur fac re vgularιbus. 4 Si tamen excludaι Regulares nequa
s obiectionibus in contrarium responde
1 X dictis insuperiori dubio posset x quis facile resoluere prssens. sed
Vt clarius procedamus quid de casu in terminis dicant doctores afferam , di meum sensum exponan Assirmative ergo respodet Petrinus, tom. i. de Religios a R. I. cap. a I. g. 2. & etiam alius vir doctus eiusdem religionis Trimarchus Disipui. Iq. de sollicitati nam. s.Fundamentum dessumunt,ex aequalitate inter regulares& Parrochos per Cleinent. Dudum. Negariue e contra respondet Bodi
siby R. probat, Tum quia causa limitata effectum producit limitatum leg. in agris FF. de acquirend. rari domui. sed gratia est tantum pro ci ratis,ergo ad eos limitatur excludendo regulares', Tum quia gratia haee curatis facta, est odiosa cum vulneret ius speciale ipsus episcopi; ergo stridie eli accipieda ita quod non e
cedat ipsos curatos, argument. Cap. r. de uis. Presbter m 6. O Regul. 2 3. in. 6. ubi dicitur quod exorbitantia a iure non sunt in consequentiam trahenda .
a Quod si ad hominem cotra ipsum obiicias episcopus non potest sibi re-
se mare plures casus respectu regularium , quam Parrochorum. ergo sica pari nec concedere hanc faci Itate Parrochis, quin eam etiam concedat regularibus respondet sic, Aliud est enim Episcopum sibi reseruare plures ea-sus respectu regulariuw-liud es concedore gratiam ablolaedi a reseruatis, ut enime stat omnino diuersa sunt O eat. v scopus autem ea am rationabιlem habet faciendi hanc humanitatem ιn curatis σcat. qua ratio cum in Regularibus no milιtet, quia ex charitate non ex institia excipisntfidelitim confissiones ideὸ illis, O non sis hae gratia rationabiliter fit. Haec Bordoniis, & docte sane.
3 Dico ergo primo dato, quod regulares sint pares cum Parrochis de quo non disputo in dum piscopus in
concessione facta Parrochis non excludit regulares expresse,etiam Pestu lares poterunt absoluere a reseruatis, ratio quae me mouet est,qtita non est iudicandum velle episcopum tollere hanc:paritatem , quam dat ius commune,nisi exprimat.V nde licet diue
se ratio sit ob quam dat Episcopus
hanc facultatem Parrochis, ac det regularibus , attamen debet episcopus exprimCre.
. Dico secundo si episcopus dat hac facultatem Parrochis, & excludit re
173쪽
a d Sacrament. Arministrat. cap VI. I 3
gulares,non possunt Regulares absoluere, ratio dei sumi potest ex dictis superius. Episcopus enim eth dom,
Ad argumenta facile patebit responsio consideranti , & procedenticum distinctione posita. Ad fundo mentum primae opinionis esse quide pares regulares Parrochis dum non diuersificantur ; at in casu posito si episcopus excludat regulares diuersificantur in poteitate absomedi, ergo. Ad Fundamenta secundae opinionis eausam limitatam causare limitatum effectum, dum illa in quibus causant
effectum non squiparantur; aec exor bitans eis a iure,quod regulareS mcasu posito absoluant etiam a re letaratis , immo secundum ius, cum a iure aequiparentur cum Parrochis: Nec
ex eo quod sit odiosa respectu episcopi talis concessio est rei tringendanam primo posset quis negare ess episcopo odiosain , Deinde non est
adeo odiosa, ut magis odiosa non esset respecti regularium, qui praetendunt a iure aequalitatem cum Parrinchisansuper licet sit inaior rario coim cedendi talem facultatem Patrochis;
adhuc non est ratio per qua debeant excludi regulares: N haec sussiciant pro solutione Positi dubii; opinionedienim Doctorum quas superius retusi semper venero , 8c probabiles ii
Λn Episcopi plossint restringere R
gulares Consessores, ut tantum in suis Ecclesias recipiant Constssi ' nes. Dub. CXVI.
I Sunt Doctores pro Hraque parte . a a P Uoluid, oe uniuersaliter loquendo nequit Epistopus restringere Regu- lares, ut certis tantum in locis audiant confessiones. 3 Adducιtur 3 esponsio super constituti nem Grego' se. inscrutabili de exemptorum priuilegiis, perquam deciditur dubium positum. 4 Signa aliqua dantur ad dignoscendum, quando Episcopus fine eois eum ti ratione admittit Regulares ad Confessiones.
tom. i. de sebito quast. I. cap. a Iog.Sed nota, & hoc per priuilegi uin Iulii II. concestum minimis, ut testatur dictus Doctor, per quod possunt dictae Religionis Patres excipere coninsessiones extra Ecclesias in domibus,& aliis omnibus locis congruis. Vnde cum sit priuilegium concessum a supremo principe, nequit tolli ab in seriori qualis est Episcopus. Ita etiam consequenter respondebit Pater Cellotius citatus a nostro Diana resolui. 6I.6.parta u.7.qui mordicus defiendit ncri posse ab Episcopis restringi Regulares pro consessionibus, neque ad tempus, nec ad personas; ergo a sortiori dicet neque ad Iocum. Sed Assirinative respondebunt Brte si consequenter velint loqui, bc Em nentissimus de Lugo, & noster Di na in o Dra. Deo supra, dum docent non debere damnari huiusmodi approbationem ab Episcopis factam etiam respectu Regularium, nam ρομsunt adesse tales causae, quibuS Prum denter moueatur Episcopus ad approbandum cum talibus limitatio
174쪽
liter nequit restringere Episcopus
Regulares, ut audiant consessiones certis tantum in locis ; bene tamen in aliquo casu in quo adesset iuxta causa: hoc secundum patet; nam circa Sacramentorum administratiovem curare debet Episcopus, ut recte, & cum debita reuerentia admin, strentur. Quod ad primam parte a tem probatur, quia habent circa hoc Regulares pristilegia;quae adhuc sunt in suo robore, ut patet ex secunda responsione , super constitutionem Gregori) XU . inferutabili de exemptorum priuilegiis, ubi cum quaesitum fuisset; An Episcopi possint Regularibus praescribere, ut certis tantum in locis,ac temporibus, aut certarum Personarum consessiones audiant, vel
alias illorum priuilegia restringere, ac moderari in Sacramentis admin, strandis, suit responsum, in hac parte dictam constitutionem Inmriuab li nihil noui iuris induxisse, nec ullam nouam auctoritatem Episcopis in Regulares attribuisse ; ideoque in vim 3psius constitutionis non posse Episcopos Regularibus praescribere,
ut certis tantum in locis, ac tempor,bus , aut certarum personarum consessiones audiant; vel alias illorum priuilegia in Sacramentis administrandis restringere, aut moderarit Quod si aliunde Episcopis huiusmodi facultas competat, illam non suisse ab eadem constitutione sublatam. Sed talis facultas non video quomin Ido Episcopis alio ex capite, vel al quo iure competat. Ergo cum clare circa hoc sint priuilegiati Regulares iam poterunt sine hac limitatione loci consessiones excipere dum sine
aliqua causa in hoc restringiritur. Quando autem aestimandum sit sine causa suisse sic limitate admissos ad Confessiones Regulares . Vide
Peyrinum tom. I .de subdito quali. I .cap. 2I .6.1.verssedisquies, O cat. qui inter alia inditia habet, unum esse; qua- do omnes Doctos, & indoctos as mittit indifferenter cum tali limitatione personarum, & locorum; quia impossibile est credere ex omnibus Regularibus nullum idoneum reper ri, qui simpliciter approbetur. Ita
Vega I .part. cap.62. ea 7. Ledesinat larte Summ .de Sacramento Panis cap.
I 3.dub.9. RodriqueZ in explicatione Balla cruciata parte I. S. 9. m. 3 3.
An Regularis praesentatus, & iniuste ab Episcopo non admissus ad comsessiones, possit adhuc eas audire. Dub. CXVII. S V m N RI V ILI Regulares per clement. Dudum de Sepultur. postquam se prasentant, si iniuste reprobantur possunt audire confessones iniec hae Clement secundum aliquos Ait per Tridentin. r
a Negant graues Doctores, posse Reg larem inιuste non admissum ab Epii scopo. ire confessiones , σ
AFfirmative respondent My snus desubdito quast. I. cap. a I. g. 2.versis. circa autem approbationem , &Cossotius citatus a Diana parte 6.trac7 resolui.6o.sundamentum huius sententiae est, quia per clement in dudum desepulturis habetur, quod si rehciai Diqitigoo by Coosl
175쪽
aeua ad Sacrament. Adminimat. cap. VI. I s
tur Regulares iniuste ab Episcopis
postquam se humiliter praesentaverint coram eis, petierint approbationem habeant iam facultatem a summo Pontifice. Quae Clementina non eit reuocata per Concilium Tria dentinum seg. 23. cap. I s. sed fuit ain
probata ,& confirmata, ut vult N. Darrus in Summ. capit. a. 7. a mmer. 26q. Hentiqueχ tibrio. de paritentia capit. 6. mer. q.& ali; plures. Negative tamen respondent Diana noster tractat. 7. pane 6. resolvi.6o.& Ioannes de Lugo de paMisentia disp.
2I .sec.3.numer. 3. qui asserit assismatiuam sententiam esse contra stnsum
fidelium, & praxis Ecclesiae , & co tra mentem Concilij I ridentini, quae fuit reformandi has Regularium facultates , ad fundamentum autem partis contrariae respondent Do
res huius sententiae. Primo iam i Iud antiquum priuilegium cap. dum misse reuocatum per Trident. etiamsi illius nulla suerit facta specialis
mentio, nec derogatum expresse
fuerit, nam posterior lex derogat priori, dum ei aduersatur in casu a tem posito lex, & decretum Coincilii nihil operaretur nisi esset reuincatum antiquum priuilegium . Sed haec responsio non placet, nam ashuc possemus assignare, quid op ratur illud decretum Concilis, etiam si antiquum priuilegium non esset pro Regularibus reuocatum; & sic dicit Diana melius esse responsum VasqueΣ, & aliorum scilicet non
filisse necessarium, quod illud priu
Iegium antiquum reuocaretur per
Concilium Tridentinum a Quia illud solum erat in ordine ad iurisdictionem , ad quam obtinendam ab Episcopo, ipsi praesentabantur Religiosi , quibus si Episcopus nolebat iurisdictionem concedere summus Pontifex concedebat, hoc autem , nec per Tridentinum est reii catum , quia etiam Regulares iurisdictionem habent modo a S. Pomtifice; & Concilium solum addidit conditionem quamdam requisitam ex parte Sacerdotis, ut ei concedo tur iurisdictio scilicet approbationem V Episcopi, quae si non praecedat, P pa protestatur ex indispositione subiecti non concedere ei talem iurisi dictionem . Sed nec illa responsio conuincit, & satisfacit, nam si Concilinm tantum requirit supra Clementinam dictam approbationem ab Episcopo, quomodo arguitur quod quotiescumque non detur haec approbatio careant semper Regulares iurisdictione λ Etiam dum Clemen tina dudum vigebat tenebantur se praesentare Episcopo, qui si iniuste negabat facultatem iam poterunt at . dire confusi es. Ergo etiam modo si iniuste denetet, dicet aliquis iam
poterunt Regulares excipere conseiasiones cum approbatio per examen
facta successerit modo loco illius prς- sentationis per Concilium habes has
duas sententias. Lector ego nolo potius uni, quam alteri adhaerere tantum aduerte sente tiam animatiuam ad Praxim parum posse con
176쪽
An Regulares omnes possint abso
uereSacerdotes saeculareS, quando Episcopus assignat pro eorum cinfessionibus certos Regulares.
o non obtigatina .a Adest declarario S. Congregationis mandatum in ea ne praescribat Episcopus certos confessarios Prasby
i R Ffirmative respondet Bordonus
resolus. 6. quares T. & Bariola Otiam videtur esse in hac sententia limrera C. & probatur; tum quia in litteris pro consessionibus audiendis non exprimitur , nec prohibetur hoc R gularibus, ut patet in diadicesi Medi lanensi, in qua tales Regulares deputantur pro sacerdotibus saecularibus; 'Tum quia illa deputatio est tantum ad bene esse, & non obligatura. Demu mum citatus Bariola testatur adesse declarationem S. Congregationis Dpiscop. quae suit directa Episcopo Α-Iexandrino, & mandatum in ea ne praescriberet certos consessarios, C nonicis, & P sbyteris. Insuper videtur contraria opinio esse directe comtra priuilegiaRegularium consessoru,
per quae dum lant approbati possunt
audire quoscumq ad eos accedentes, nec possunt ab ordinariis coarctari, ut audiant tales tantum determinatas perλnas,3c melius firmat posita sententiam Bordonus resol. 36. i. dum IEpiscopos non posse hoc facere, nec directe exprimendo hoe in licentiis, quas dat Regularibus, nec indire prohibendo suis clericis, ne confite tur nisi specialiter ab ipse deputatis,
probat tum ex Clernent. Dudum, tum
ex Concilio Lateranensi sub Leone X. ubi habetur, quod Regulares possint
audire consessiones quorumcumque siue laicorum, siue clericorum. ergo Episcopi cum non sint supra ius commune nequeunt hanc facultatem to
tere Regularibus. Et liced adducatur in medium declaratio S. Congrega tionis , per quam datur Episcopis facultas limitandi approbationem,quoad personas; debet intelliri, quo ad sexum , non quo ad statum personarum. Vide dictu Maeonum loco cita
An Repulares Parrochi amoti a Padi Tochiis, vel a superioribus, vel ab alio,possint audire consessiones sine noua approbatione. Dub. CXIX.sUNNARIUM.1 Pro utraque parte sententia adducκη-
1 Lexana distinctio non probatur.3 Parroebus Regularis amotus a Pam octia actue audιre potes tu illa D ee ιι conjessiones me noua arprobatιone Episcopi. byurdum es dicere Parrochos Regulares peiorιs conitionis esse, quam alios simplices ofessores Regulares.s De quibus Parrochis Regularιbas intelligatur posita doctrina.
177쪽
βuo ad nerament. Administrat. . cap. VI. I
sus est; quia Parrochus Regularis no habet alia potestate audiendi conseisiones nisi ex tali ossicio, quod habet; cessante ergo illo sundamento , iam cessat talis potestas, sicuti alii Parr chi,qui remoti a cura, de ab o1Ecio ia 4
nequeunt audire amplius consessi nes ob eamdem rationem. Ita etiam Bostius de Iub. sec3. casa. F. a. mer. νεω-rmative respondet e contra Peycinus tom. 3 de priuilegi 1 cap.q. nu.
a a. qui citat pro se Riccium parte 3.
Praxιs resol. lsa. uum. 2. Fundamentu
est, quia semel approbatus, & examinatus ad curam animarum, iam non
debet iterii examinari , si ad eam curinam redeat.
2 - Lmana autem media via incedit,& distinguit sic verb.Parroctus u M.tia
vel approbatio Episcopi suit perpetua, vel remporalis, si perpetua iam potest: secus si temporalis. Sed meo iuditio hic Doctor licet semper doctissimus,in hoe non soluit difficultatem; nam hoc est, quod quaeritur, an illa approbatio Parochi sit perpetua,
vel temporalis. 3 Dico ergo cum Peyrino ParrochuRegularem amotum a suo superiori adhue posse audire consessiones in illa Diaecesi', & ratio, quae me mouet
est, quia dum ille fuit approbatus ad
consessiones non minus,ac ali)Reet
lares fuit approbatus, dum simplic, ter ad consessiones approbantur;Sed alii Regulares possunt semper exciapere consessiones, si discedant etiam a Dia cesi, & iterum redeant; Ergo sic etiam Parrochi; immo a .rtior, . Quod autem non minus approbetur Parrochus ille, quam alia probatur; nam Parrochus dicitur consessor ain probatus ab Ordinario, unde virtute Iubilati potest eligi in Consessariua quocumque, ut vere approbatus; ut monstrat pravis, dc docent Bona-cina, & alii apud Cardinalem do
Lugo disputat. a I. de nitentiasta. I. ergo. Deinde si vera esset opposita sententia, eisent Parrochi Regulares peioris conditionis, quam ali3, quod videtur absurdum , cum ali; semel approbati semper censeantur approbati. Iii hac sententia etiam videtur
esse Villatobos licet oppositam ii dicet probabilem , dum dicit sic istracta 9. ijiciat. I S. Num. 3. Tam- ιιen se adularia, que et Paroebo, que commuto et beneficio curando, que t ma por ono simple, o is sexo de Gram era tota via es itaneo, I aprou do conforme ὰ esse decreto la raram espor que m perdis eo esto la Vroua.
Fim , que tenta la gari essti a lata colasou det benefiμo eurado dies P De Fro manuel udrique . Si ergo alii Parrochi , qui Regulares int, etiam amori i beneficio, avi huc approbati censentur, a sortiori Regulares, qui per multos , dc i numeros sere Doctores ad tempus limitatum approbationem non halbent, censendi certe sitnt approbati , etiam amoti a beneficio . Hoetamen intelligo de Parrochis, qui ut ita dicam adhuc non sunt eis lmancipati a Religione , secus de emanc patis . m
178쪽
An Regulares approbati ab Epist
po in una Dice si censeatur a probatus in omnibus Diaecesibus.
I Fundamenta, per qua mouentur aliqui Doctores, ad assi andum Regul res in uno loco approbatos esse v&que approbaras. I semper requiritur Diaresani approba tio ad boe, ut regulares possint excipere confossiones. 3 Etiam si concilium Tridentinum non reuocaset indulta Regularium in hoc, ιam per decretum sus Urbano VIII fuerant derogata.
6 Quare tempore Iubita sufeiat unica Episcopi approbatis ad Me, ut elinpossit, quis in eonfessarum; stanteoynιone, qua docet Ducere. a TT Abes casum apud Dianam para. III 6. tract. 7. resolui. 3 p. fusius sed more discussum , ubi refert aliquas
Doctoriam sententias. 4Αifirmative respondent Cellotius
kb. . de Hierarebia capitulo a-Bai nil tu Theologia morati, par. I. tractat.q.
quaest. Cellotius adducit ad hoc multa Regularium priuilegia: Balin mouetiir, quia per Concilium Tridetinum tantum unius approbatio rem
quiritur ,& confirmat, quia qui est approbatus in uno oppido potest et, gi a quocumque virtute Bullae, ergo
signum est unicatri tantum approba tionem requirere Pontificem,&Concilium, eodem modo procedit Ioannes Praepositus, in tertiam partem D. Thm.q 3. de Sacram. Pau.dub,Φnrari.
a Negalita resp. tamen sese eomuis niter DD. Diana ipse loco supra, Ca
dinale Lugo, de Sacramento Paruientiae diis a Ioec. 2. m. a. &Ioannes V u gera, is 3. partem de Sacram ιο qu. 8. MLq. n. I . & Probatur primo. Quia
in hoc Concilium Tridentinum secitetequales, & pares Regulares P sbyteris secularibus, ergo sicuti Clericis sculares debent semper approbari in qualibet Discesi sic, & Regulares non obstantibus eorum priuilegiis σDeinde etiam siConcilium dicat ta
tum requiri circa hoc approbatione, ab Episcopo,nec se explicet, attamea
semper debet intelligi, quod approbatio debeat esse a Diecesano, ubi r
peritur excipiens consessiones; nain
in multis aliis casibus Episcopi requiarit consensum, & absolues loquitur, semper tamen de consensu Dit aniintelligitur sic, v. g. ad renunciatione nouitii requirit consensum, & assist tiam Episcopi, non lassicit tamen habere assensum Episcopi extranei, sed debet esse Episcopi Dircesis, in qua nouitius profiteri debet. Adde modo per decretum Urbani VIII. editum die II. Septembrist 628. iam corruere primam sententia in affrmativam. Ita Diana loco
supra, & Bossius de triplici Iubilaι priuilegio sec. 3. casu a. g. I. num. 3 5. quod tamen non iudicat adeo certum iroster Alphonas de Leone tractatu deviicio, oe potestate confessoris tom. a. r
colleci. I O. n. 3 6. Decretum autem incipit mn Mut aerapimus. Unde stante hoc decreto, etiam si per Concilium
non. reuocata essent circa hoc indulta Regularium, ut voliant Doctores
contraris sententie immo etiam si per illud unica tantum approbatio esset Diuiligod by Corale
179쪽
deuo ad Germent. Administrat. cap. VI. I A
esset necessaria adhuc tamen , iam post hoc decretum a quolibet ordinario loci debet esse approbatus , qui consessiones vult cxcipere. 4 Patet ergo responsio ad fundamentum aduersariorum ad confidimationem autem; scilicet semel ab Iuno ordinario approbatum virtute Iubilei posse a quocumque eligi: rc- spondeo hoc non esse adeo certum, immo opinio contraria est magis probabilis, quam docent Alphoi ius de Leone de Iubilaiparte a .pag. 3. nam. i 9. Gramus in Appenice libr. a. p., .uum. I . de sic fuisse decisum a Sacra CongregatIone testatur SuareEdisput. 28 eQ6. O T. tom. . Religio, ichanc sententiam certam docet esse
Bonacina diput. . de Sacrament. quan. Ilunci. . I. numer. 2 t. Unde posset
negari indamentum. Sed dato quod virtute Bullae,& Iubilari semel approbatus a quocumque posset eligi in Consessorem, attamen hoc esset paeculiaris fauor per Bullam datus, qui communis, & ordinarius censeri non
debet. Sed circa hoc dubium vide Dianam loco citato in eo enim habes quidquid pro se adducere possunt aduersarii. Ita Bossius feci a.casu a s.ff.
An Regulares approbati in una Dia cesi possint subditos illius Dia cesis ubique audire. Dub. CXXI. SVNNARIUM.t Negant multi Doctores, O quare.
-rmatruasententia tenenda est.
3 D dictio voluntaria, etiam se de- legata potest extra territorium
Sensus Cleme t. Dudum explieatur. s Privilegia aliquando quaeruntur adtollendos scrupulos.
NEgant Sylvester HAE confessor
1 o. ubi ait ita declaratum liomae anno is 87.Miranda in manual. Praelatorum rom. 1 .quast.4 3. art. 8. conclusione υ MaHyeronimus Campanilis rubris. II. V. I 3 . m. II.quo S Omnes citat doctus , di diligens Auctor Ioannes At gelus Bossiusjec. 3.casu a.I.6. nu δολεe hi Doctores negant solum hoc Religiosis, licet concedant ali)s Clericis saecularibus: mouentur tum exciemet. dudum de Sepulturis,ubi videtur Rcgularibus facultas limitata concessa Imtra proprium territorium: in ea enim habetur expresse, quod extra Ciulta tes,& daarcescs,in quibus iunt appro bati nequeatit audire 'cularium consessiones. Sec undo ex ipsis priuilegiis quae circa hoc habent Regulares a guunt , Sc dicunt, ergo siunum est de iure non posse confessiones audire extra locum , ubi sunt approbati: desie dicunt aliqui ex his Doctoribus , quod si Regulares essent approbati ex speciali auctoritate, S iuriud.ctione illis data; ut accidit in Clericis Iaecularibus ab Episce po, iampc sene
etiam extra Dia cesim audire consessiones, sic Siluestur etiam nu. q. & Ro- sella verb.Confissio Sacramcntatis 3. nu. 3. dc D. Antonin. 3 pari.NI. l .cap. I in fine his tamen non Obitantibus. Mirmant Petrinis tom. i. de lubrito
180쪽
summ.de Sacrament. Pauuentia cap. I 2.
b.estimo, Angles in floribus quast. de confessor.art. ministro,Henri iura lib.
6. de Sacramento Panitentia, cap. 7.n. I.
Rodriqueato. I. quaestionum, quasi.6 . an. s .& Miranda etiam licet pro comtraria sententia adducatur a Bossio supra tom. I. manuali quast. I. an. I .eonclusione 3. in fine, & demum ipse Bossius loco citato num. aoa. qui am mat de omnibus consessoribus siue Regularibus, siue sarcularibus, ubi etiaplures alios adducit Doctores hoc ivltinentes Tamburinum de rure A batum tom. a. isp.6. q. Iq.n. Fagiidea in s. praecepta Ecclesia p. a. tib. T. cap. a.
qu. I 6. Floronum de casibus reseruatis par. I. cap. q. I 3. num nico. Ioannem Baptistam in Summqq. cap. I9. num. 3.& alios. Probatur haec opinio primo, ex privilegio Sixti IV. id disertis ver bis concedentis, ut refert in rubius in Compendio νολ absolutio, quo ad Γ cxlares num. II. Secundo,quia id possunt curati, ergo,& Regulares, qui sunt pares Ρarochis per Clementina. Ita probat Peyrinus loco supra; d ille rationes aliquas patiuntur dissiculi, tes , unde magis placet probare sic. 3 scilicet iurisdictio voluntaria etiam si non ordinaria, sed delegata potest i
citE, et valide exerceri extra territorium delegantis, et committentis, vigommuniter tam Legislae, quam C noniis docent. et ratio fundament
lis est , quia per usum iurisdictionis
voluntariae nulla infertur iniuria vid, ci alieni territori . A Nec fundamenta, et rationes asuersariorum urgent; nam primo respondeo Clement. illam Dudum non obesse Regularibus in hoc; sensus enim illius est, ut Regulares non possint extra Diarcesim vi iurisdictionis is
ipsis per sua priuilegia datae, audire illos, qui non sunt de diarcesi, in qua
sunt approbati, ne scilicet sic putaret se tanel approbatos ubique esse ain probatos . Ita exponunt Tambur, nus, et Sanchra citati a Bossio, et ita etiam Peyrinus loco Iupia.
hoc priuilegia; nam priuilegia, quae habuerunt in primis, sitnt, ut possint extra diarce sim, etiam aliorum, qui de illa dia cesi non sunt consessiones audire, deinde priuilegia non semper quaeruntur, quia eis opus sit, sed adtollendos scrupulos quorumdam . An Regulares sine approbatione Episcopi possint audire consessiones
Equitum Alcantarat,Calatrauae, S. Iacobi, S. Stephani, et similium.
I Varietas opinionum eirca hoc.
a Solutio positi dubii dependet ab illo quaestione an dicti equites vere sint religiosi.3 Quid vicendum de illis faminis, quas
Sanctus in selectis diput.q P. n. 9.cti l .et casum habet in terminis Diana truci. a. p. 3. resolui. Io. et videtur esse in amrmativa etiam , et citat suo