Tractatus de exemptione regularium tam ex iure antiquo, quam ex nouo desumptus. In quo omnes fere quaestiones, & controuersiae, quae inter episcopos, & regulares oriri solent, doctorum auctoritate, & rationibus breuiter resoluuntur. Auctore P.D. Fran

발행: 1647년

분량: 676페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

suo ad sacrament. Administrat. cap. VI. Irr

Dico a. Alii Regulares qui simul

vitae Actiuae et com templativae v

cant , si deficiant Parrochi, et alii sacerdotes, nec ab Episcopo possunt obligari, & cogi, &c. est contra Marchiniun, qui pro se citat multos Dinctores, Regmaldum lib. 3o. t EI. 3. . I9. Rallum de curatis ammam p. 3. cap. I . quo S etiam res rL Homob nus de exumiue E clesiastico trae. 7. cap.

I 6. quaest. Ti. νcrs binc multi deducunt. Sed his Doctoi ibus non obitantibus

sto in dictis. Quia licet hanc obligationem habeant Regulares dicti, dc teneantur sub mortali ministrare Sacramenta insectis in desectum Parmeliorum,dc aliorum sacerdot tunc,um

sint Coadiutores Episcoporum in spuritualibus,& ad hunc finem sint eoru Religiones approbatae a Summis PO-tifictius, ut declarat anctus Tholn asa. 2.quas. 18. an. 4. Attamen non per

hoc bene arcuitur posse ad hoc coi pelli ab Epitcopis; nam praeter obIigationem , quam concedimus pro

nunc requireretur insuper subiectio Episcopis, quae aliud eis,& potest si, re, quod obligantur Regulares ex sua

Regula, non tamen per hoc subdarsetur Episcopis; & sic ut notant, & optime ipse Marchinus citatus, & Homobonus Ioco etiam relato, bene faciunt illi Episcopi, qui curant a Sanctiss. hac facultatem obtinere, ut pos- snt ad hoc cogere RegulareS exemplo Diui Caroli, & aliorum. Et nota hic, verum esse, quod tradit idem Marchinus, maiorem obli

gationem habere Regulares, quam habeant alii Clerici saeculares , qui

Parrochi non si intusta enim solum tenentur ex charitate, illi autem ex imstituto & ut ita dicam ex ossicio. Scias etiam nullam adesse obligationem in Regularibus minii randi Sacramenta Insectis, dum sunt Parrochi, & caei. vel sacerdotes ali3 stipendio conducti, ut habet Sanchcχ expresse lib. 6.

Dico tertio. Ali; Regulares, qui ex vi voti tenetur adiuuare infirmos , nec etiam possunt cogi ab Episcopo , Ut ministrent,&c. Ratio est', quia I, cet voto obligentur non per hoc pose

sunt ad obseruantiam voti cogi ab pilcopo: eii etiam hoc dictum contra Marchinum loco supra propositione 6. qui tamen expresse non dicit posis an Episcopo cogi,sed debet hoc dic re si velit consequenter loqui. Ratio autem, dc Doctrina sundametatis perquam nec rc spectu horum Religios rum, qui peculiari voto sunt ad striacti , nec respectu aliorum possit aliquid citca hoc Episcopus,desumi potest a pari loquendo de Clericis, qui

nullo pacto obligatur ordinationibus laicorum, nec coarctive, nec directi-ue,ex vi subiectionis etiam si tales omdinationes sint iuxta ius naturale, &Diuinum, ut late, & docte resoluit Sperellus in suis decisionibus decis I 3.& sie licet ex alio capite teneantur Clerici obseruare, quae praecipiuntur a Dicis; attamen non possunt ad illa obseruanda cogi ab eis, sed hoc spectat ad Superiores Clericorum, & l, cet peccent Clerici violantes, & non seruantes praecepta a laicis,dum sunt de iure naturae, cte diuino; atramen peccant solum ut peccarent, si nullum tale esset praeceptum impositum

202쪽

6 sie Clerici vendentes rem ultra potium taxatum a Principe possunt quidem peccare contra nisiitiam. si praetium , quo vendunt sit iniustum, non autem contra illud praeceptum. I ta Solus in .distinc. 2 3. quest. a. cones. I6. Nauarrus in Nanvalι cap. 2 3 .numero S 8. Molsesius in tract. de contramobus in commentariis ad consuetudines

Regni Neapolitani pari. 2 ait. I .quaestin.7. m. qF. Vicentius de Franchis iacis 8 9.Viuius daeis et 8.omnes relati a Spe- rello loco sit pra citato. Ergo argumentando a pari valet enim argumentum ab exemptione Clericorum respectu laicae potestatis ad exemintione Religiosoru , & exemptorii re

spectu Episcopalis, & ordinariae iurio dictionis; licet prior excptio sit de iure Diuino, a.de iure postiuo, ut pluribus in locis aduertit Cohier de iuri . ordinaris in exemptos argumentado in-q a pari, licet Regulares teneatur ex alio capite ministrare Sacramenta infectis peste ; attamen non video quomodo ad hoc possint cogi ab Episcopo; sed puto, vel a suis Praelatis, vel a Summo Pontifice ad hoc esse compellendOS.

An Episcopus solus , vel etiam alii Praelati possint cognoscere de causis Matrimonialibus.

Dub. CXXXVI LS V N II A R I V M. x Ratio dubitandi desumitur a Concilio

Tridentino sess. 2 q. cap. 2 .

a Possunt etiam alη Praelati, iurisdicti nem quas Episcopalem habentes cognoscere de causis MatrimonialibuI.

3 Decisio Rota Romana elata tae4 An Episcopus ex sola iuris assientia manutenendus sit in quasi possessi

ne cognoscendi dictas causas.

DVbium hoc etiam si non adeo

proprium materiς videatumquia tamen multi Praelati Regulares sunt, qui territorium habent,& iurisdictionem quasi Episcopalem, hinc utile etiam erit hic illud resoluere. Dat ergo rationem dubitandi Concilium Tridentinumsess.2Φ. capit. 2 o. ubi agens de causis matrimonialibus videtur statuere illarum cognitionem ad solum Episcopum perti

nere his verbis. Ad haec causa matrimoniales, er criminales non Decani, Archidiaconi, aut avorum inferiorum iudicio etiam visitando ed Episcopi tantum ex mini , O iurisdictiom relιnquantur: etiamsi in praesenti ιnter Episcopum, O Decanum , aut Archidiaconum, aut alios inferiores super causarum illarum cognitione lis aliqua in quacumque instantιa pedeat. ecce quomodo videtur solis Episcopis competere ius cognoscendi has causas Matrimoniales . Hoc tamen non obstante. Dico cum Tamburino tom. 2. iure Abbatum disput. 8.qus. 6. posse etiam alios Pra latos inseseriores iurisdictionem quasi Episcopalem habentes cognoscere de dictis causis matrimonialibus. Ita Glossa in caput auctoritate de prιuilegiis in 6. & ali; communiter ς & probatur,quia mens Concilii suit tantum restituere Episcopis restitutionein criminalium exclusue ad Decanum, Archidiaconum, & Mlios inferiores subordulatos ipsi Episcopo , non autem auferre talem auctoritatem ab Abbatibus,& ali s Prq- latis

203쪽

βuo ad Sacrament. Adminictrat. cap. VI. I 3

latis exemptis a iurisdictione Epist porum, Scideo Sacra Congregatio

Concili) Tridentini, in vi a Burgen. Iuri dictionis,declarauit indifferen ter Abbates Regulares habentes, vel no habentes territorium dictis verbis Concili; no comprehcdi: habes circa hoc plures decisiones Rotae Romanae apud Tamburinum tom. 3.de Iure AMbatum circa finem,ex quibus clare, &docte resoluitur dubium propsitum, hic illas non transcribo, ne molestussim lectori,maxime quia longae sunt. Vide decisionem positam ibi num. 3.& aliam sequentem num. qq. hic tantum habe unam que, breuis, est cuius titulus, Burgensis Iurisdict. Veneris I 6. Decembris is p . coram oratio & est tenoris sequentis.

3 Fuit resolutum eognitionem causarum Naarimonialium, criminalium pertinere ad Abbatem Santi Ioannis, cum suis

subditis Sedis Apostolica subiectum; quia

ut alias in una Salamantina Iurisdictionis coram bon. mem D. Cardinati Aldob

dio fuit δctum,quando Abbas habet iura E scopatia,O proprium territorium, nec est ignitas in cathedrati Ecclesia noeomprehenditur in decreto Conciti, Triderinis . 24. cap. 2 o. de Reforan. quod i quitur de Decanis, Archidiaconis,σ alijs Halatis saecularibM. Nequid enim potest dari inter eos alnqua similitudo no quidem respectu dignitatis, cum Abbas non dicatur ese de I ferioribus , H est textus in caput siquis deinceps I 6. quaest. 7. Lapp. Alleg. 8 .

- num. II. Fran. in cap. a. sub num. s. de

Nec etiam respecta facultatis; quia

Abbas in locis pleno iure sibi subiectis

habet iurisirictionem viscopalem , vel quasi, Caput in singulis de statu monacb. caput Abbates ante finem de priuileg. in 6. Glossin Clement. I in verb. propriss e

Rebus Ecclesiar non alienan. Antonius de Butri. cap. cum oe Plantare g. In E elesiis de privileg. Aretis. consit. 63. nu.

4. Dec. in caput cum te I. not. Perseo-

cludo de rescrip. locaque sibisubdita dia euntur extra Iuri dictionem Episcopi, e

faciunt territorium separatum. Gemιn. in eaput cum Episcopus m. q. mdib. 6. in cap. a. num I9. de Constiti eodem tib. Neque etiam ratione alicuius qualitatis eum decretum loquatur de Praelatis saecularibus, visunt Decanus O Archidiaconus cap. I . O toto titiae oscio Ametiriaeoru Felinus in eaput ex parte D eari de R. eripi. Rota datis. II. de conces praebend. in noui s. Gr alij inferiores, qui regularitersubsunt Episcopo. Franc.iu cap. Romanam g. ab Archidiaconis in risnot. de appellat. ι b. 6. quibus cum ea cumulatiud competit iurisdictio. Abb. in ea putaum ab Ecelesiarum num. 9. de U- M. Ordiaarij H in eaput Auditis colum. s. praescript.Idem Abbas m caput Pastoratis,num. 6. O ibi Felinus column. I. O oscio Ordiaris. Ex quibus cessat id, quod ex parte Amehiepisco' 'a deductam, quod siilicet

cognino causarum competens Abbati, restringι debeat ad eos suomm subditorum regularium,non autem saecularium , cum istud non possit quadrare causis matrimonialibus , quae inter Regulares noα, excitantur vltra quod intentio Concilis

Abbati, O aliis excuri Regularib ir

ret .

Addit tamen Tamburinus , loco si pra num. I. Episcopum esse manui

204쪽

nendum in quasi possessione cogno-kendi praedictas causas matrimoni les ex sola iuris assistentia contra inferiores etiam immemorabili se lini tes donec per tres sententias conso mes de hac re cognoscatur, etiam si inferiores possessionem & priuilestiuoslendant, & sic suit dictum In υna Theatina Iurisdictionis de Atessa I. De- Icembris Ior . coram D. Coccino &illam habet dictus Tamburinus , tom. 3.de Iure Abbatum num. 69. Scias tamen Episcopum ex sola iuris allistentia non esse, contra Praelatum posscssionem , & priuilegium habentem amantitenendum ; ut habes ex multis

apud dictum Tamburinum. An Episcopus possit praecipere Regularibus , ut dum infirmum graui. morbo audiunt in confessione Padi

rochum admoneant .

Dub. CXXXVIII.

SU IN NARI UTI.1 In multis Aeresibus hoc praeripitur Regularibus ab Epscopis. et Ex nullo capite postunt Episcopi hoe praecipere Regularibus. 3 Tunc totum Regulares rubiecti seunt

Episcopis quo ad Sacramentorum administratιonem , si istis exerciatio delinquanto 4 Etiam quando adest obligatio tan tem adi Regulares posunt excipere eo fisonrasaecularium.1 Cum facultate Parrochorum etiam ita ne priuilegio poterant Regulares audιre confisiones. 6 Textus qui dicunt, Parrochianos tam

tum polle confiteri cum aliis dei eentia Parrochi quomodo intellia

7 Privilegia debent ita intelligi, H s.

ventur ectrum verba.

8 Dum infirmi sunt in periculo mortis obligantur line Diuino ad Confessi nem, O possunt cultibet confiteri.

V Ιdi in aliquibus Synodis hoc

praecipi Regularibus . Ita in SP nodo Florentina hab ta I 6 s. sub Ilia lustrissimo Epistopo Petro Nicolino, in praeceptis, O documentis pro Pare this, ct omnibus Confessari,s habetur diastricte praecipimus, εχ omni, qua possemus auctoritate rubemus tam faeculariabus , quam Regularibus confisiarisse, meum intra alienae Parrocrua nes alicuius grauiter decumbentis eo essionem audierint illico certiorem aegrotantis Pare thum reddant, ex praeceptum Reguloribus impositum hoc faciendi, sed considerandum bene est; an vere hoc praeceptum obliget. Dico ergo; vel Episcopus hoc praecipit; quia ita ipse vult , & non alia ratione, vcl quia vere Parrochi propria facultas requiritur, ut consecsiones Parrochianorum audiantur ab alieno oonsessario etiam ReguIarit si dicatur primum, non video quom do hanc nouam obligationem possit

imponere Episcopus Regularibus, qui exempti sunt ab eius iurisdiactione

Quod si dicas in his, quae concernunt Sacramentorum administrationem ei subiecti sunt. Respondeo essedum in tali administratione delinuunt, non vero absoluic, unde extra

elictum in robore sunt eorum priuilegia , & exemptioneS. Si autem hoc praeceptum imponit Diuitiaco by Corale

205쪽

atua ad Sacrament. Administrat. cap. VI. I s

nit Episcopus, quia de iure coinmu- omnes satisfaciunt praecepto audiet ni tenentur Parrochiani proprio Par- di Mistam si illam audiant in Ecclesiis rocho confiteri, dico duas adesse cir- Regularium. Ergo etiam si confiteam ca hoc sententias, quas late , & docte tur Regularibus. considerat FagundeE in secundo Eccle- Sed obiiciunt aduersarij, & sunt

sis praecepto cap. I. lib. I. prima docet sundamenta eorum, primo cum

requiri hanc facultatem Parrochi, Principes, & Pontifices solent concc-duin Parrochiani ex obligatione an- dere aliqua priuilegia semper solent nua Ecclesiae confitentur. Ita plures apponere, vel explicite, vel implicite Canonis Le Hugo, Bemardus, Hosti e- clausulam saluo iure, oe praeiudicio ati sis, Archidiaconus, Glossa,& alio om- rum, ergo etiam intelligitur in his prines relati a dicto FagundeE . Funda- uilegi)s Regularium saluo ιure Pare menta huius sententiae infra videbi- eborum, & sic non poterunt fideles mus. Secunda e contra asserit lo- confiteri Regularibus sine licentia

quendo praecipue de Regularibus; propria Parrochi. posse sine dicta facultate confiteri s Respondeo negando suppositum

Parrochianos etiam quando . dest nam alioquin ad nihil deleruirenthligatio annua confitendi. Ita ex- priuilegia Regularium, nec aliquid prelse AZorius, Medina, Solus, Na- operarentur cum facultate enim Pa uarrus, Adtianus, & ali) pariter citati rochorum, etiam sine priuilegio p a FagundeΣ locosupra, ic haec magis terant audire saecularium consessio- placet, imo omnino satisfacit: Sc hoc nes omni tempore. Priuilegium at non solum ob priuilegia particularia, tem semper debet aliquid operari. quae habent Regulares; sed etiam ob Secundo obi ciunt. Parrochi sunt priuilegium insertum in corpore iu- in antiquissima consuetudine, ut suiris in Clement. dum de Sepulturis. Parrrochiani non confiteantur athsProbatur deinde ex uiu,& praxi com- nisi de eorum licentia, & hoc de iure muni insuper ex Concilio Lateranen- communi est ex cap. omnis par haec si sub Leone X. seis r I. ubi inaniselle verba. Non confiteantur alieno Sacerd dicitur Fratres Medicantes ab ordi- ιι msi de licentia propriorum Parrore nario approbatos posse saecularium rum eum aliter eos non possit ligare,oe a consessiones audire, ita ut qui suerint soluere ex ea di Episcopus depamtentia, illis confessi satisfaciant prscepto Ec- ergo nec Regularibus.clesiae. Confirmatur insuper, quia 6 Respondeo nego consequentiam caput omnis in quo hisbetur tale prae- textus enim illi debent intelligi de Dceptum non Obligabat ante Conci- Ihs Sacerdotibus non priuilegiatis , lium Lateranense, ut docet dictus F, non autem de Regularibus quorumgundeE, sed ante dictuin Concilium priuilegia derogant iuri communi. poterat Pontifex concedere priuil Tertio opponunt. Priuilegia , quae giuiri, quo Religios has consessiones iure communi derogant stricte sunt audirent. Ergo, & per ipsum Concia, interpretanda, ut laedant quam mi. ilium potuit hoc facere, uti de facto me possint dictum ius commune. Et

secit roboratur deinde a pari: Fideles go sic etiam illa priuilegia Regulariu

206쪽

Respondetur, verum esse antecedens, sed debent intelligi priuilegia

ita, ut saluentur eorum verba , istae sunt obiectiones, & Fundamenta aduersariorum.

Sed magis stabilis est nostra doctrina, si cosideremus quando nam Episcopus obliget consessarios Regul res admonendum Parrochos, dicit 8 debere ab eis ad moneri dum audiunt consessiones infirmi grauiter decumbetis, sed sie est quod tunc si in periculo

mortis sint obligantur iure Diuino ad consessionem; nec obligantur confiteri proprio Parrocho ut docent communiter Doctores, Richardus, Panormitanus; Nauarrus apud cui dem Fagundea. locosupra num a. Ergo concludo nec ex hoc capite po- Ituisse obligari ad hoc faciendum Regulares, licet ex quadam aequitate,&pietate hoc facere debeant. An Episcopus possit laxare paenitentias Regularibus Consessor,bus, quas debeant imp nere paenitentibus. Dub. CXXXIX. SUN MARIUM.

I Regulares a Summo Pontifice iurisduectιonem accipiunt audiendi confis

siones

a Nequeunt Episcopi taxare paenitentias, quas imponant confessores Regul res, facularibus D tentibus.

3 Epistopus es superior consessorum Regularium in hoc, quod debeas

eos approbare.

tar possit visicopus taxare paenitemnas , quas imponant Regularet praeasibus reservatis, oe non pro aetheasibus.s Quo ad absoluendum a rasibus resem uatis, habent iurisdictionem ab Ep:-scopo Regulares confessores. 6 cur possint Praelati Regulares confise soritassubditis dum excipiunt confessores actorum Regulariam,taxare penitentias, quas imponant pro reseruatis σ non sie Episcopi taxare paenitentias Regularibus eo d-soribus quas imyonant saeci lamibus.7 Nee indirectd potest Episcopus priuare Regulares suis priuilegiis. 8 Statutum Synodale, per quod paeniten

tia taxantur, quas imponant Regu- Iarer, eos non ligat.

SVpponendum est antequam dubium resoluatur, Consessarios Regulares approbatos ab Episcopo statim iurisdictionem habere a Summo Pontifice, quod patet a posteriori; nam consessaria Regulares habent ampliorem iurisdictionem, quam habeant alia confessores saeculare , di sic illi possunt audire, & absoluere quo Deumque ad se venactes non solum de Diaecesi,sed etiam forenses, ut conceς serunt silmmi Pontifices, non autem saeculares consessores, qui solum possunt audire illos de Diaecesi: Ergo signum est Regulares habere immedi te iurisdictionem a Summo Pontificersupposmim confirmant auctoritates communes sere omnium Doctorum,& praecipue pri degium a Sixto IV.

concessum Franciscanis ex tertio Omdine teste Bordono, Resolui. 3 6. num3 2. his verbis. N ec non ipsis statribus, dicta congregationis in sacerdotio eonfit tutis, quod omnes, O segulas utriusque sexuspersonas ad eos pro consi orae, Disitigod by Corale

207쪽

βuo ad sacrament. Administrat. cap. VI. I 7ὶ

paenitentia aecedentes audire, absoluere exceptis casibus Episcopalibus O paeni. tentiam salutarem iniungere plint sucu tatem dicta auctoritate elataimur. Quod priuilegium maxime notan dum est quia ex eo sundamentum validum possumus desumere. Hoc ergo supposito. a Dico : Episcopi nequeunt laxare pamitentias consessoribus, Regularibus , quas imponant paenitentibus saecularibus, Probatur: Ad taxandam hanc paenitetiam requiritur superioritas taxantis supra consessarium,cui praescribit tales paenitentias impone-das ita ut consessarius ille sit delegatus talis superioris taxantis ; Scit Rc-gulares no sunt delegati Episcoporii, dum audiunt consessiones , sed hoc iure a Pontifice acquisito faciunt cr-go; maior in qua potest esse difficii Lias: probatur; quia Iudex ordinarius, sicut potcst non committere causam, sic cam commitendo pote si praescribere modum, & taxare pamam, qua debet imponere delegatus. Alis autequi non sunt iudices ordhiari), nec fociunt delegatos nequeunt sibi aequat bus praescribere talem paenam ut clam patet. Ergo superioritas requiritur

in taxante. AE

3 Dices: Episcopus est superior C fossorum Regularium. Ergo potest taxare pamitentias,quas debeant imponere . Respondeo est supcrior in hoc, quod debeat approbare, & posisit approbare, vel non approbare,notamen in hoc, quod eis deleget suam iurisdictionem: nam illam habent a Summo Pontifice, esse autem superiorem in hoc, quod approbare possit, vel non, non facit, quod possit taxare pζrutentias; quas ex delegati

ne Sumnai pontificis habent posse in

iungere, ut vidimus ex priuilegio Sixti IV.relato supra. Instabis: Potest Episcopus reserua rc casus. Ergo etiam pyaenitentiaS respectu Regularium. Respondeo: concedo antecedens, sed distinguo consequens ; ergo p test reseruare, & praescribere paria

tentias casuum reseruatorum concedo, aliorum vero casuum nego; &do disparitatem, nam, in ab hitione casuum reseruatorum Regulares sunt delegati, & sic eis potest taxare paenam imponendam paenitentibus; at in absolutione aliorum casuum non sunt delegati , saltem respectu Episcoporum . Ergo non possint eis praescribere pamitentias. Ratio cnim 'per quam superior dans absoluti nem absoluendi a reseruatis posse taxare pamitentiam, est ut tradunt communiter Doctores & praecipue Coriolanus, De casibus reseruatis parte I. sec. I. art. I9. 9 quia est iudex ordinarius in illa causa, & ille, cui praescribit imponendam penitentiam delegatus. Ergo quotiescumque res ita non se habet, iam nec poterit taxare , & prae scribere talcm paenitentiam ; & confirmatur liaec doctrina , nam in sententia probabili aliquorum Episcopus non potest sibi rese uarc calus respectui Parrochorum, &consequenter, nec praescribere pam tetias, non alia ratio ne nisi quia iuris. dictio absoluendi, qua habent Parr

chi no est ab Episcopo, sed a Summo

Pontifice. Ita Solo, & Riccard. apud SuareZ disput. 2 9. βαψ. TOm. q. in ter

tiam partem, Ergo solum ille supcrior qui dat iurisdictionem est ille,qui potest taxare parnitentias; Quod au-N tem Disiligod by COOste

208쪽

1 8 Tras. de Exempl. Regul.

rem Remiares solum in absolutionea reseruatis episcopo, habeant, iurisdictionem ab eodem patet,ex decres to ClemensUIIIsuper reseruatione castiuper quod tollitur otiane priuilegium Regularibus absoluendi a casibus reseruatis Episcopo,cum ergo eis tollatur omne priuilegium in hoc iam stit sicut alia saeculares consessores:& consequenter deleoatam iurisdictionem habent ab Episcopo, & sic potest eis ab eodem Episcopo taxari pamitentia imponenda paenitentibus. 6 Vrgebis adhuc,& dices: Clemens UIII. in sua consitutione de casibus reservandis a Praelatis Regularibus respectu suoriun subditorum habet: Li-eebit tamen superioribus determinare De nitentias graues quιbusdam peccatis etianon reseruatis,a Confessariss imponendas,

qua subditos ab huiusmodi perpetranis cohibere possint. Ergo, etiam Episcopis a pari licebit has pinitentias praescribere imponendas a confestari)s, suis subditis. Respondeo: concedo antecedens respectu Praelatorum Regularium x quod non potest negari: nego tamen consequentiam, & Gisparitas est quia conses res Regulares habent a suis PraeIalis,dum approbantur pro con sessionibus aliorum Religiosorum ii risdictionem,& sic sunt ὀelegati in i, lis consessionibus:Αt dum approbat tur ab Episcopis, non habent, talem iurisdictionε ab eis & sic nec possunt laxari pamitentias ab Episcopis,quas debeant imponere RegulareS.

Quod si dicas, hanc p nitentiam potea taxare Episcopus, quia est adimplenda a suis ovibus , & subditiq. Respondeo hoc non facere , quod possit Episcopus grauare in aliquo Regulares exemptos, nec auferre ab eis & priuare eos suis priuileghs, nec indirecte etiam ; sic ut alibi dicimus non potest prohibere ne sui subditi confiteantur sua peccata Regular bus, quia licet directe praeceptum videatur obligare subditos, indirecὶEetiam laedit Regulares , quorum priuilegia in multis essent frustatoria, si ita procedere possent Episcopi. Concludo ergo illud statutum SP nodale quod vidi in aliquibus Diaeincesibus, scilicet , ne confessaris tales paenitentias imponant, non ligare regularcsm maxime si talis taxatio paenitentiae non sit pro reseruatis, nam

si pro reseruatis sit, iam puto etiam ligare Regulares. An Episcopus possit approbare Regulares ad Con sessiones: dum

est excommunicatus v tandus . Dub.

x Approbare ad eonfessiones fecundum aliquos non est actus iurisdictι

1 Etiam respectu Regularium approba tio ad confisioues dicitur actus iurisdictionis per Bordonum. 3 Authoris opimo. 4 Etiam si non ν epugnet Regulares, O ab Episcopo, cir a summo. Pontifice habere iurisdimonem aut vi confessiones ; attamen Superflua est approbatio Episcopi ad dandam iuri dictiouem Regularibus, curatis hanc habeant a Summo Ponti

Diuiti

209쪽

s Episcopus ex communicatus nequit approbare alios conficisores , quιυgulares , o priuilegiati non sunt. 6 Nonsolum vastia, sita etiam lictu Episcopus excommumcatus approbat Regulares ad confessones. 1 Ffirmativam sententiam dinia , cet Bossius Sect. q. casu 2. mer. 6s. N pro illa citat. RodriqueZ; HenriqueZ, FagundeE. in praeceptum

secundum libr. 7. capit. I . . s. Pontium libri s. capit. IT. mmer. I . Siluestrum verb. unctio numeri 4. Palu-dan. in quartum Dilbnct. a 3. quesion.

a. aTtIc. a. numer. 26. Fundamentum

est, quia approbatio non est actus iurisdietionis & probatur a simili in

multis aliis casibus ; sic approbati ad exercendum munus praedicati nis non est actus iurisdietionis: sic necassitentia Parrochi ad contrahe dum est actus iurisdictionis , & sic Parrochus excommunicatus, da potest alteri facultatem assistendi,

a Negative tamen , Sc mordicus r spondet Bordonus , in suis consiliis Resiolui. 36. quaeresam quod probat decem rationibus; & licet casum pinnat uniuersaliter de omnibus conse Liariis , attamen idem etiam dicit de , Regularibus, quia per ipsum approbare ad consessiones est semper actus iurisdictionis , quam exercere non potcst excommunicatus , dc cael. &pro hac sententia simi Faber, disput.

3 o. de Panitent. numer. 3I. Bonacina 97 . de pamtentia parte quarta S. I. --mer. I 6. Barbosa HenriqueZ etiam& alij, quos habes apud dictum Bodi

donum

Dico ergo Episcopus potest approbare Regulares ad confessiones , etiam si is sit excommunicarus: pr batur., quia talis approbatio Episcopi non dat iurisdictionem Regulariabus ad confessiones excipiendas, ut teiaciat communiter Doctores , &Bordoniis ipse , quares quinto eadem a

Resolutione . Ergo respectu illorum non est actus iurisdictionis. Quod si dicas cum Bordono etiam habent Regulares iurisdictionem ab Episcopo. potest enim quis gaudere duplici potestate circa idem factum. V nde non repugnat Regulares habere duplicem iurisdietionem, Ae ab Dpiscopo, & a Snmmo Pontifice. Respondeo festo quod hoc non repugnet saltem Episcopus poterit so lum approbare, Ze nolle dare talem iurisdictionem. Unde tunc iam non exercebit actum iurisdictionis, & sie etiam excommunicatus poterit approbare,ad consessiones. Quod si instes , & dicas semper. ac approbat debet dare iurisdicti nem, nam approbatio est connexa cum iurisdictione collata; Respondeo hoc gratis dicitur: nam ad quid debet Episcopus iurisdictionem conferre Regularibus,si iam habent hanc a Sede Apostolica ; quae tantum requirit approbationem ab Episcopo , nec indigentiam talis iurisdictionis ab Episcopo datae requirit. Omnes aliae ratione adductae a Bordotio facile corruent hoc posito iundamen

to a

dico secundo Episcopus excommunicatus , nequit approbare alios consessarios,qui Regulares,& priuil fati non sunt. hoc dictum videtur esse contra Bositum , dum absolute N a tenet Diuiligod by Corale

210쪽

. 18o Trum de Exempl. Reguti

tenet loco supra citato , approbatio- larium sine approbatisne Episcopi, nem Episcopi non esse actu in iurisi atamen hoc non negant Generalibus dictionis , & consequenter etiam ab Ordinum. Episcopo excomunicato posse pro- 2 o ussiorissensus opinio. ueniret Probatur tamen; quia alijs Sacerdotibus non priuilegiatis dat iuraulictionern Episcopus , ut audi- I Q Uperius cetimus , an Prauati reant consessiones , & sic video docu- Ο gularium possent sine approre communiter Doctores, dum po- batione Episcopi audire sarcularium muri hoc discrimen inter Cosessarios consessiones, & pro utraque parte Regilares; &tacularest quod se, sententiari Doctorum adduximus licet Regulares habeant iurisdictio- modo peculiare dubium eth de Genem a Papa, saeculares ab Episco- neralibus Religionum : nam ex illis pO: Bostius autem supponit etiam etiam, qui negant posse Praelatos re- feculares non habere rasem iurisdia gularium audire confessiones stacula-ctionem ab Ep sicopo,non tamen di- rium sine approbatione Episcopicit ibi a quo habeant. Ergo cit talis sunt aliqui, qui hoc non audentiae-

approbatio actus iurisdictionis, cum gare Generalibus Religionum , sic

det iurisdictionem, &sic ab excom- BOrdonus , Resolui. 36. numer. Sy. municato non tollerato,&c. nequit per haec verba postquam dixit Prae- exerceri . latos regularium non posse audire Unde scias. Episcopum excom- secularium consessiones , & cet. pomunicatum Sc caer. non solum valide s ea addit. Generatis tamen non videt udo approbare Regulares ad Consessio- indigere examine tum ob rdoncitarem, ues, sed etiam licite ita ut neque modi qua includitur ιη eminentia siui incis, tum talitiar , neque venialiter peccci, ne vilescat dgnitas tam insigmsuum quia quia communicat in re necessaria. dicitur Princeps Aret. insua prax. in fine Ira Bossi .is loco stipra numer. o. ex tum quia non subest Iridicatui Cephal. Sanc heR. Disput. a I. num. 8. consit. 3 9. ex Genuesssi cap. 3 8. suae ρὶ ms. Dcmum cum ex bis dicatur insignitus speciali, o eleganti nomine non νγ An Generales ordinum debeantose nil subgenerali locutione Tridentis. quo se approbati ab Episcopo per ad examen. g. cap. De Multa cap. miseramen, ut audire pollinc aliqui de Priuileg. ιn festo Trimareb. de consessiones saecula- Solicit. Disput. 8. numer. 4r. in similirium . Dub. de excellentia Geueraus, Ita Bordoniis;

CXXXXI. S V N M A R. I V RI. I Diam si aliqui negant pose Praelator

Regulares audire consi onei μίu- qui sibi cohaerens est, dum alibi, R

solui. quinta numer. I. dicit. Generalem pro audiendis consessionibus, Monialium Indigere quidem apyprobatione , non autem examine,

quia idoneitas praesumitur includi in catinentia siti offici) Generalatiis cui ei L

SEARCH

MENU NAVIGATION