장음표시 사용
211쪽
E M P E R ita censiuere viri sapientes, dissicile esse de rebus diuinis ita
loqui , ut earum magnitudinem membis exequi possimu ideo dixerat vinur puto iacti . eorum, quoties eiusmoAsiermonem ingrederemur, petendam se meniam , erroremque fatendum ,
qui nondum admissus, si ceptusque esset. Caterum, ea de rebus ψ-nisi oratis db cibor etiam et, si tractarentur ea, qua caelestia, et diuina essent,simulque abiectionem humilitatemque confiisereno . Id hodie mihi υβι venit, auditores, acturo vobissum de Deo si ut, et de circu-rii sione , qua magnum calesse mysterium, atque dia nitus lata lex fuit. Atque in hoc osterio, le- 'geque circumcisionis id mihi agendum hodie erit, mi integitatis placitum ita, inse Diuina -- reptati, ut sie abi, ceret, contemnendumque prae seret. Nihil in Deo euitari, ac reperiri potes admirabilius, atque 'altius humititialeuet; abie tione. Nihil enim a suprema illa Maiestate, et sentia remotum magis, alienumque He. instu.
212쪽
superque nulla alia re clarim, ex re sique δε- clarari potest infinita Dei magnitudo, quam bacipsa humilitate et abiectione. Namque si malefitas, et magnitudo illa infinita spectetur fugit, μι- per atque captum humana mentis, si autem spe tetur humilitas, clarissime intelligitur, naturam iliam se infinitam, qua cum talis se potuit eὸ descendere , mi ad humilitatem Aubmissionemque Aeprimeretur. Fuit igitur Diuina magnitudinis , supremaque potestaris v M, Ajci ita, deprimique et siubmitti, cuius depressoria atque submissionisiilustria signa dedit Saluator quamdiu inter bo--ines egit. Abiecit primum omnium fies Di- sina Matinas, atque submisit tunc, chm naturam humanam, qua corrupta, et deprauata erat,
si per se consideraretur, astum it, licet gratia Dinina poctea muneribus eadem mirifica essecta fuerit, seiusquam persena alicui iungeretur . Atque abienionem hanc longe maximam, ρυ-nissimamque humilitatis, Apostolus Paulus Ginanitionis moratulo appellauit. To quam mero carnem humanam assum erat, abiecit se rursius, dum flatuit inter peccatores agere mitam, serribusque eorum immisceri, quas quantopere alio mauersaretur, aretiqua exempla declarant Sapius enim in metere testamento sancitum hoc lege disiana eras, ne mortalium vilus ad ea loca appro. pinquareta
213쪽
nquaret,quibus in locis gloria disimi apparebat
Iade ilia leguntur, Constitues terminOS popu- Exo h .lo per circuitum, & dices ad eos: Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis, qui tetigerit montem , morte morietur. Renovatura3ue eadem lex biflce merbis ἰ Descende, & contestare populum : ne maris sorte velit irascendere terminos ad videndum Dominum, dc pereat ex eis plurima multitu.
do. igitur unq-m minimasset, hunc ipsum Deum, cuius tanta, gloria , et maiestas in Siκa Monte consterita esset, eo ore descensurum, mi familiariter Uteretur hominibus etiam illis,qui praui, impurique sent, cum ita legatur ι cum publicanis, & peccatoribus manducat Magistet vester O disina Maiestatis magnitudinem ,simulque humilitatem quam admirabili
arte coniunctas mos esse videol Neque dixero obtrectatores, cur maginer inter peccatores sedet,
datque leges es pracepta vita illis, sed cur ae cumbit vina' cum illis, qui digni fiunt omnibin in hac sita supplicijs, quoque. in altera mita se ,
terni ignes manent. Ceterum, magis massique
erepente humilitate mitisiimi Saluatoris, re maiora in siingulos dier exempla edente, non solum inter peccatores voluit agere vitam, sed anxinit, mi improbus i e , atque peccator haberetur Atque
214쪽
Atque ita non holum pamm honestu moribu ausi sisnt eum dicere nonnulli, sted perditis etiam,
atque corruptis , bibacem 'licet, ex imo larem, es commercio Daemonum immi Ium, ipsumque a Damone i obsessum . tuon ea de Ioanne exitii-matio fuerat, qui sandrisiimus, innocentissimuseque ab omnibus habebatur: cumque fauentes Sotiatori quidam eum extollere laudibus.vellent, nullum aliud maius, illuniri que praconium habuere , quam ut Baptistam ipsum ipsi dicerent ιHic est Ioannes Baptista: ipse surrexit a mora tuis, & ideo virtutes operantur in eo . Sed nullam unquam illunt x humilitatis exemplum dedit Chri Iur, quam hodie, dum notam eam
excipit atque subit, qua erat insigne peccati, labem
que natura humana restabatur, eaque humilitas, eae nota tarcumcisionis maximum omnium ope strum fuit, qua Triuina Maiestas huiuae amore
mirtutis p cepit iaspostolus illi Diuini Uerbi
interpres, quem ob vim, eae prudentiam fortasse dicendi, JUercumm appellauere Gentes, cunia Chri ii humilitatem in suce pubeunda octendere, G amplificare vellet, ita dixit ue Humiliavit se. metipsum faetus obediens. Et qua obedientia Z Vsque ad mortem . Et qua morte P NOrte Crucis . slisa inutem humilitate Humilitate voluntaria; neque i- , ut contemvexetur absyco
215쪽
retura'e. tantum , sed etiam G se ipsi contemneret, atque abjceret. Videsne voraginem, atque profundum ictud humilitaris p 6Attamentativir fuit morago circumcisionu . Non semper mors argumentum culpa fuit. 'am multi enim innocentes ultima pasi fuere Zo de eo multitudo simplex iam in ipse Passionis tempore recte
iudicauit. Namque percutientes pectora sua Lum p. xiv. reuertebantur. Tuncque dictum suis ue Vere hic Marcie. s. u.ιν
homo Filius Dei erat. Nullum autem reperietis fuisse circumcisium, qui peccati labe careret ideoque maerium illud et nota circumcisionis sterie rei, moribusque, et exictimatione communierat insigne culpa. Tu vero quisquis es ingenio, moribusique tumidus, mermiculusque terra, en os diuinarum, humanarumque rerum , velut allucinans bellua, times .mbras, et ea, qua timeri minime oporteret . inbiecti animi, nec
generosa mentis est, si immodice Ρliritus sis, ne
te cateri contemnantia Hoc enim ipso, non esse te honore dignum. statuis . Prater ea, fere ita agradit, ut quantum appetas ipsi et sequare bonorem , tantum is a te fugiat, atque recedat. Honor ect mmbra virtutis, qua fugientes se quitur. Ubi corpus nullum, ibi ne umbra quidem esse potest: unde autem mistus abest, ibi non potest esse bonor. Planeque honor, et fama, et
216쪽
Lain, es gloria mortalium s millima e I nauium hinentibus velis, qua ad cusum utilia punt, si perite dantur mentis, inutilia eadem et damnosi , si abs ue arte collocata sint. stuam multos autem fuist scimus, qui, dum honorem auram
que popularem aucuparentur, multas lacrymas, multumque sanguinis e puderunt, nimiumque ma --gua mercede parauere quod cupierunt Superbia mentus ille est, quo non alius miolenter magis turbat, trahitque vitam hominum, nec aliunde
plus periculi ab uniues naufragio est. Incendium hoc illud est , quia exardescit subitὰ, ac nisi prorpere rectinguatur, pectora humana redigit in cinerem, atque fauillam Hic θlendor gloria' est . qui nebulas inter, obsicur que dies etiam praestri git aciem nobis aufertque . . Cum lisur videas
quam perniciosa sint, et falsa insignia honoris
cur non animum inducis contemnere ea atqκe aspernari 2 Cur non perorante testame, jud ant mum tuum ipse ita loquerisi. ognso vavas homnoris umbras, Dud que et fallacias earum V agnosso vecordiam Uste meam, quod adhuc tantii a fecerim, atque tam ejuse adamarim. Nausne animi mei stuctu fuerit hodie tanta Saluat inris humilitas: non deerit qui exemplum id stquatur. Sum t earnem hanc Saluator . diu inter peccatores egit, peccator i e babitus inustusque pec-
217쪽
rati nota. cm fa , qua seuperbia non a vobis fugerit, si talia vobissum ipsi locuti eritis. O mos suis. felices , si puperbiam , elationemque animi omnem agitationibus binusimodi pelletis. Manent enim mos namia atema , quibus gloria in ita
sibi nomen imponi voluerit, 'quo appellaretur.
I ego dicerem, Auditores in circum ei lane 6 isti humilitatem quandam infinitam a labitam fuisse, dum At licet voluis ipse obnoxius esse legi, dumque sancti mo Νιο corpore, membri que pM risimis in ipso mira primordio , tenerrimaque ata ite flubjt vltro tormenta, doloresique grauissimos'; vera sine ista dicerem, fleda mirasci alijs 'et in sepe pronuntiata. Sed si dixero, super hac omnia opera extrema humilitatis illud fuisse , quod Dei Filius, Saluatorque nocter moluerit proprium sibi
qmen imponi, quo nuncuparetur, id tam no uum et admirabile mideri poterit, quam verum P
218쪽
manifestumque M. Atque ut intelligatis euisse modi sit diud, quod nunc a me dicitur , maxime attentos mos esse oportebit. Nomina, qua resus a ue imponuntur, Aunt illustrium imaginum inis
flar, qua non corporis oculis, sed animo, et menti, memoria)ue nostra naturam, et vim rerum i a
rum siubjciunt, atque repraestentant. Videturque nominis esse hoc, ut circum cribere, ac definiretarem unamquamque possit, vicendo filicet. quidnam ea res sit , eatnque a rateris propria nota disetinguendo. Inde fit, ut magna cuiusdam sapientia, eximiaque artis opus sit, recte imponere prastantissima cuique natura id no-en, cuius sono natura illa declaretur,atque definiatur,licet Natura diuina nullum eis modi nomen reperiri psit. quo stilicet ipsa exprimatur De eo enim ita ligitur ue cur quaeris nomen meum, quod est mirabile Sunt praterea voces signa quadaran intelligentia nostra, suntque nostri animi istedigenia similitu es , es forma quadam rerum mulgeri arum . Auru ideo sicuti non possumin perfecte intingere rem aliquam stublimem, atque infinitam: ita ne perse ritum quidem ei nomen imponere possumin. Idem que est nomen imponere nomini Alam, ac mori hominem eum e vinde illud in Exodo lemur , Noui te ex nomine, & inuenisti gratiam commme. seuodsi nomino na injiciamus, qα -
219쪽
meteri lege scripta sant, reperiemis, Deum semper appς tum fuisse nominibin , quibus vis i-btudo asiqua inesset, veluti Lucis , G Ignis , vel natura e- tantum,'non autem persona significa petur. I is, nomina ilia, Admirabilis, Deus , Fortis , celebreque nomen iliad laris Adones Hebraico attribuitur essentia Diuina , multoquem os nomen adterum sis Iehouin, quod inter Dei nomina sanctissimum atque celeberrimum
est. Nova Agustis r - νω e munus hoc, nomnomina Diuina , quorum vi , εν praesertim nominei . singularis per in segnificatur atque mania festarur . Hoc vero nomest e Gilo datum fuit . quia humana mentis est κώdi quadam intelligentia complecti res inas, rudique sermone uti. Vario
fuere no-ina, quibuν Adamur cunctis notauit,
isque distinxit; fled ea ille sumisat a rebus ipsis ,
qua res in ea nominum impositione fuere magi Ira Adamo. Nasciviero marinam Isu nomen accipere potuimur , nisi ei Cato iureque, illa qua omnes .ilis at , quotquot in hac in ima valle morantur ν. Aisue hae. diuina lux, iusique issie calentis dis ἐν nuru ἀθωώ e Cato k Qt nomen imponeretur ei, qui vere me nommorat, utque infinitum Aud mmium sui nota circumflcriptam quandam risinitamque vim praferret. . Nonne auunx noua quadam hac, es iis lata forma bu
220쪽
militatis et abiectisnu fuit apud animos eorum, qui magnitudinem, G potestatem illam infinitam alioqui ignorassenti Sed o manas hominum cogitationes, moresue vanos L Terra ima audet
eo mi Auperbia, fastuque inani, dum minor is
Uultat, appetitque titulos isanes, es illustria nostmina, aliaque si ci a Miu: voluntque hominetraruice inflata incedere, mileque caenum, os cinis humi. continere ste non polin, attollitque se ultra usiumma petit. Sed tetriin, turpissique nonniribit faciunt, audentque mortales, sacrilegumque: Uaius admittitur. Nam quo humana mens vir tute tua, et fisore diuino , quod vix osili in rur, mi Dei nomen sinis reuerenter pronuntia posit, illuc contumacia perditor , mei, sique impura peste erigere audet, illud no'men impie pronuntiando . Neque res ninris ita mibi quidpiam: nullas m Deum ego voces impiaε
acto .. Satis est ad flagitium, exitiumque tuum. si sanctum eius nomen misius reuerenter, ac re' digiose pronunties . Notum plerisique vestrum
esse arbitror, quemadmodum sipientissimi illi me
rerum Hebraeorum proprium Dei nomen nin Ie houali religione inducti nusquam 'onuntiare instituerint, re eius loco nomeri Adonat visum
pabant. Smundo hoc nomine non continentur arcana, neq; admirabilia, qua primo umini issum,