Federici Borromaei ...Sacrarum concionum volumina decem “Federici Borromaei ...Sacrarum concionum volumina decem” 2

발행: 1633년

분량: 574페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

a his aquil cum duorum boσum nomisum signi . Fcationi. Aliud enim significat, qui Nominμm, , aliud qui Deum dicit, priorque ilia appellatis Audi gelis etiam aliquando tributa fuit Ita in Genesi. Domine, si inueni gratiam in oculis tuis, ne

transeas seruum tuum. Per diuinas, humanaseique leges impune erit irreuerenter' pronuntiam .

nam n uiuia, quod legis antiqua homines, sepie itia, moribusque laudati pronuntiare religios in duxerunt ἰ Dum autem impure , temerique De- um appellas, ipse lilii factus es inimisus. tuam salutis immemor eam tibi abscindis,asuo austra Nec enim aliud nomen est sub caelo datu hominibus, in quo oporteat noue fatuos flar a. Et alibi Sed abluti estis, sed sanctificati sed iustificati estis, in nomine Domini nostri Iesu Christi. Simitu illi es,qui maris med veni. elatus dissoluere, aut corrumpere naui ilia

Uj culpam huius metiri melimus non tam gnitudine damnorum, qua inde sequuntur, quam turpitudine, et grauitate Vsius, ast mare ego risse. Videor, licet idololatria flagitium cunetaminum stetera siveret , verborum tamen impio, rum, peierandique licentia nessio quomodo pias habere , turpitudinis , foeditisis τι esur

222쪽

. . a

Cultores namque Seorum inanium propositunsi lique babent Numinis sui honorem ,sque in vero. 2 eo agno cendo miseere decipiantur nu quam tamen ascere contumelia Numen illud fluum. 'cogitante atque de celebri conuiuio solemnibus e lis Gentium ita legimus , Laudabant Deos suos aureos' & argenteos. aereos, ferreos: ligne oosque & lapideos: Tibi vero eonterendi mura, tantumeliasque in Deum flagrantissimastis est . sviensque et volans mers impura sacrilega merbal aliaque tua super alivi nefaria voces audiuntur o

s uid tibi reliquum est quod impurius sceleniusque facere possis ueliquidem butus turpitudine fari

oti, etiam Idololatria monstrum vincis. Sed et murior es flestiorque damnatis, qui iactantqiua' 'dem impias in Deum mores, sed libera talis Di

mna fructus omnis, stesique illis abstissa est , ins

ficibusque illis ad typum pana tormentumqVe ea, quod utique existunt. Tu autem nouis bubinia Diuina Bene irentia donis a ctus , eaque tenens manu simul, es ore Deum violaι auque mendis Nihil dira de beneficise alijs, qua diuinitus tibi residue tribuuntur : de sacrilego tuo ore tant m , fruerisque impuris hoc dico, inter ipsam peierandi blasthemandique temeritatem, duo esse beneficia Diuina, quae usurpas, *irando scilicet; re resti rando P Izunera tu Mei igitur ad contumediam

223쪽

rpsius conferre odebu2 Ea, qua tibi sunt tributa Au tus ρrasidia usubsidia vita, arma tibistentia Deum ρ st id cogitari ferique potest, quo 'peruersitas icta flueretur ρ Sane malitiam, et felera mortalium aliquorum cum aliorum homianum Aeleribus comparari debuerant , ideoque non ausim egσWogredi miteritus, revique flagiti, hutis

homines Damonum furore et rabie uti tetriores, arguere, de qui rita legitur ν Credunt, & con- Iaeobl rap. x. u. tremiscunt, et alibi; Vt in nomine Iesu Tine Ad phili p. ea genu flectatur caelestium, terrestrium ,&in- 'femorum : Non colunt Deum, quia contemnunt;

neque intremissunt metuitu ae ems,quirimitum audent; non rite credunt, quia impure loquuntur. videmus praeterea, obedientiores se diuinis a-ceptis malignos eos S ritus , qui corpora humana obsederunt, quam flesinuos istos, quos neque hu

ior potentia, nec caedere voles minor P Sed facit orationis nostra moiam proripti temporis Ax ι ideoque nihil mitra dicendum erit de scelere fagitioque istorum, qui nomine diuino a tuntur . Non a te peto, mi Sanc in innocensique sis: non ponulo,ωt Sisinam Mais Iatem crebro multumque adores: non Angelieam a te virum contem plationemque cytoria Calestis requiro Z Tantum peto,ne multi eleratis homini Uelsior imρu-ὶ .

224쪽

riorque esse pergas: peto ne misoribin uolorum Furi sue Inferorum tetrior esse velis.Hoc unum poco ab homine, et a christiano, et ab eo, quem bonectatis se erilem,atque exemplar oportebat. Sed ne id quisem impetrare possum. Si nimiumen id, quoa postulari, leuius quiddam, faciliusque posco. Cui modi autem id se potest Z Conqcedere mihi debebitis,auditores, id, quo nihil, n

que leuiore negotio, neque maiore mera o bona feri potest. r i . r

T vocaturri, est nomen eius Iesus οῦ ε pestatus est eo nomine, cuius i a pronuntiatione ac sono lentin m fura, i perturbationesque non , quod lucem oculis, palato saporem , bona omnia an '

infert. Hoc eiis oleum, inquit pia lingua Ber- nardi, quod per Iudaeam primo diffusum. --

nauis in omnes deinde terras, atque penetrauit in partes etiam isti ; ei, que nominis sino terra voragines inremsero . Haec punt dissi

225쪽

onsi constructa e liliis. vinde mirrha assiduὸ filiatis, bis dulci in is Duas est is Sponse ,

hoe est in Excisis ore narus: hoc lae, hoc mele Sed inseper asti um hoc. e caleste nomen est, plenumque mysteriorum, sicuti demorii repergam. Nomina sunt umenta, es signa

turbationum motuumque illorum, quos ani noster eiere solet, puntque voces interpretes ac nuncia animi. Ac sicuti nota seterarum siri n- risus nobis Abyciunt verba, oculique potiunturrem, qua antea in potestate. lingua fuerat: ita nomina tram erunt ad aures nostras id, quod fuerat prius thesaurus animi, non autem sensivum. Hae nomina adbiberipossunt, prout cuique visum, placitumque fuerit, atque ab vario nominummu ministra re multitudo ipsa linguarum ortum auxit. Nominum ainem In astantissima illa sunt, qua naturam conditionemque rei aptius expressiusque complectuntur, ac declinant, ideoque meterum Sapientum mnus dixerat olim, nomina imagines esse rerum . Magnaque er eximia sesepientia mirorum, non multitudinis imperita ea nomina imponere , qua rem, naturamque contineant G declarent. Atque iste , qui tam ex ijs, praelari que i-utis ciata re Rempublicam

potuit, munus hoc nominum imponendorum censiserat ad conditores legum pertinere. Et prim-

X ille

226쪽

ille mortalium , cui tantum sepientia diuino mi nere obtigerat, illud quoque inter catera decora, bonoresque eximios obtinuis, ut reTum creatarum hominilus at philosophantam uteretur, cuius alta, diuinaque Sapientia vestigia lingua --braorum adhuc praefert, atque construat. με

si iis Mona primordio sapientior indamo quise

piam aptius, melius1ue nomina rebus imponere potuisset, baud dubie sapientia huius arcana naritura interius , altiusque nustis aperuisset . Sed eum Sapientia Diuina voluerit ipsa sibi nomen imponere, credere coponet, id suisse adeo sim-gulare , adeoque mirificum , mi aciem intelligentiamque omnem humana mentis longe superaret. - autem vim escariamque virtutis eius no minis unquam assequi cogitando, re' verbis exprimere possit Z Nam si aAdamus tam apta, ratam plena mysteriorum nomina excogitare potuit,

quid censebimus fecisse Deum inum , dum sibi

pararet inueniretque nomen Z prater ea, si Deus ipse in hominibus alijs appellandis , asta id ria risne fecit, meluti e m Akalamum, et Iacobum, et alios fluo quemque nomine insigniret, in μιαρ ι nomine quantum sapientia adhibitum se censiemus Z stu'dsi dicat aliquis notum atque peruulgatum esse nominis Iestu stensum, quo nomine Basilius puli salutem, Cyrillus Hierosoly-

227쪽

medicum significari dixere. ; res nderi potest :sicuti naturam sentiamque diuinam exprimens mox una reperiri nequit, quemadmodum Basiliis contra Sunomiam a metate ita ne mente quidem humana concipi posset mistum horum mim atque minutem, in quorum recessu maius ampliusque

nonnihil semper est, quam quavium prom e pra- tulerunt. Exemplo pote i se nomen admirabile his Iehouali inciseum illud. apud Hebraos 'nia,

et Latinos, et Graecos, cuius nominis mim ex

primi posse Graci dissidentes, nom ausi sunt id

in aliam singuam transferre, otamque tantum' modo eius , et veluti corticem re astentavere , Tetragrammaton id nomen appellando, ut littera quatuor eius nominis, venu emortua et mutare astentarentur. Ac sane subit admiratio meum animum, cur, cum tam diues Graecorum lingua nomin-m sit, abstinuerint ab hoc nomine facundiam illam facilitatemque seam 3 neque viserius progredi ausi, continuerint he si reuerenter intra descriptionis inchoata terminosis atque umbraF Ita dicendum, irmandumque mihi nunc oportet, nonnullis, licet credant, iam atq; sensum nominis Iesiu β ηοbe tenere, falsi tamen in eo, partemque Bery eius, non totum utique mysterium esse secutos. Res tota diuisa est, Morina, et magna, X a et

228쪽

et digna labise, oreque vel , non ut mortale quidquam demonstraret, sed se ipsium, quoad Aripsit. Qista igitur meneratione prosequi nomenia debemus quantoque honore, et religioso culturvos tamen illud et raro inuocatis, et fere irreu renter, nec honore debito ae iacto. Sed id quoque leue est, pra magnitudine culpa eius, c-- a mmos oportet. Dintemptui fiunt mobis socru Dei nomina, neque hoc tantummodo,sed omnia simul. Iam annus est. cum hoc ipse die, hoc eodem loco

tam graue stelus ita coa ui, ut cantra lassere , nullus auderet, nullusque negare quin vera exprobrarentur . Dixi, contemptores inos nominis Dinuini nequiores esse omnibus, qui uola adorarent, et Damone ipse turpiores. Nunc in animo habeo confutare depensionem, qua falso utuntur homines infensi Deo, aduersariisve Numini et Matinati eius. -dnam autem istud esse mendacium putatis, quo flagitium suum eleuare isti conantur tia iunt peccare ipsos confluetudine quadam, tem reque, atque inconstultu voces excidere ipsis sacri legas illas atque impuras. Ut p is ipse tibi res pondere, turpissime homo: reputa quaso tecumi equot aliis, quanti que peccatis lingua tua te sum, aliosique polluerit, antequam mos es confluetudodia tibi contraheretur, qua agitiosapraeterita tua mira

certissimum argumentum est. Ita natura, non

229쪽

e o N C F o I N T A. et moluntate factus noνam atque impurins quod malorum extremum ea. Habitus naruram

dis, eo natura habitum, idque prater instinctum natura i tuae, qua oculos, vocem, re pectW, ασanimum M Deum semper vertit, atque inclinat. Namque dum pronuntiari Dei nomen audis, flua et natura, ut illud a res, opemque inde preM. vero excusetis ista consuram dinis culpam minuit, quandoquidem morandi fa cibi, de magnis e culpa nihil detrabis: μιαμ diuerso ister virtutis opera, nec facili ι, nec disscultas ipsa rerum auget , eleuatve meritum,

re momenta rerum . . Namque alioqui manain

in He antiquur, qui π-orum annorum τμriticis, ieiuni3s, sae huisudine afuefatu, ad asperitatem illam, Minesque plane obdurauit, missi maior esset alumno fluo tenero, u r enti, qui itinera illa primum ingreditur. Non igitur saeialitas meritum adimit ,sicuti ne peccatum quidem excusat. D sed si meritatis huius argumenta adhuc efficaciora requiris o ni ita est, siqueretur, ut quo qMisque fariotiosior esset, e. excusatior haberetur. Inde fit, mi ingressi facilitas ab habitu

profecta, neque meritum minuat, neque tollat culpam. Sin autem ab rei natura, circa quam occupati pumuae, proficistatur ea facilitas , es meritum, et culpam ea minuere potest . Verum,

230쪽

IN DIE CI RCv MC. DOMINI

argumentorum satu iam robationumve est. Ad lacr)mas, et lamenta iam hinc oratis mea

se se conuertet, atque una cum eximio inclyra illo calamitatum humanarum deploratore sic dicam iEcce inter sanctos eius nemo immutabilis. di caeli non sunt, mundi in conspectit eius . QEanto magis abominabilis & inutilis ho Vmo, qui bibit quasi aquam iniquitatem. T mere , improuideque isti peccant, nec solum cata hauriunt, velut aqua potum: sita te mi, inhonestique loquuntur, es contumeliose agum, σι execrantur, et sexm quoque sanctam eiurans eadem facilitate , qua reciprocant animam. Sed facessant procul hinc asiquando monstra triave borum; nec mihi vel dicere, vel mobis audire talia ultra necesse si . Facessat moentitia denique tanta, es L,r: si iisque ipse linguas impura det Iemur ue auresque noctra claudantur vocibus, i quas nec improbos ictos pronuntiare, nec nos audire fas ect. Ita namque pro

atrocitate μὰθ saris caneati

erunt, se neque hominum. . neque Christiano- . .

SEARCH

MENU NAVIGATION