장음표시 사용
121쪽
Ecelesia Romana Apostolica, est non sic societas Protestantium . Probatur. Apostolica dicitur Ecclesia, quς ab Apostolis originem ducit , eandem cum ipsis doctrinam profitetur,& cujus Pastores legitimam missi nem, & successionem habent ab Apostolis, non interruptam ; atqui huiti simodi conditiones reperiuntur in Ecclesia Romani . Ac primo quidem.
Ecclesiam Ronianam eandem est e scum Eccles a quinque priorum seculorum, quam vere Apollolicam suisse, non diffitentur adversiarii, patet, tum ex unione ipsius cum Papali Cathedra, quam ut tesseram, & centrum communionis Eccles assicae habuit tota at aliquitas. Tum ex publica ipsus proicisone, qua supreinuna Ecclesiae
universilis tribunal in causis fidei, &religionis diiudicandis agnos .it; haec enim duo potissmiun spectari debent in Eeelesii veteri, nempe unitas capitis , & auctoritas Ecclesiae, quam
propugnant Catholici, ut maxime necessariam ad fidei conservationem .
Patet etia ex eo, quod si a primri St Apostolica Ecclesia , nostra defeeisset societas, si facta luisset in ea
aliqua mutatio, certe aliqua ex iis, quae in omni insgni mutatione observantur, demonstrari possent, scilicet auctor huius desectionis praetensiae, vel novum aliquod dogma , vel tem pus quo coepit, vel locus ubi coepit, vel quis eam initio oppugnaverit; vel denique exiguus ab initio coetus, ex quo coeperit, & unde paulatim alio
rum accessu creverit: haec enim om
nia possunt deprehendi in illa celebri,
de gloriosa Ecclesiae mutatione , cum auctore Christo, a statu veteris, transit ad statum novi Testamenti. Atqui desectionis hujus ab Ecclesia pristina, atque ins gnis mutationis in nostra societate, nullum ex praedictis signis proferri potest ab adversariis nostris, ergo &c. Sed etiam mirum, lino stupendum esset , quod , cum de Edeles a Christi tot tantaque suerint antiquitus praenuntiata , muta tionem tamen, quam ligretici blat m rant, & desectionem nemo praenuntiaverit . Dc secturam Synagogam , ficrae vel cris Testamenti paginspasium loquuntur. An minoris pretii Ecclesia Christi, ut casus ad biurpis de illa sileretur ξ Imo reternum duraturam, utrumque Tes amentum docet nos , atque ipsius Testamenti Divini auctor, nobiscum se mansurum promisit, usque ad consummationcm seculi. Credimus illi, nam canum,3c terra transibunt; verba au ic in ejus non praeteribunt. Secundo, societatem , nostram
Apostolicam esse ratione doctrinae, ab Apostolis ad nos usque derivatae, dupliei via ostendi potest . Primo, com-s arando nostrae fidei capita cum illis, quae quinque prioribus seculis vetus& Apostolica Ecclesia propugnavit,ia ostendendo, eandem plane, & illis& nobis esse fidem , quod facili negotio pret stant Catholici, ubi de singulis capitibus disiputant cum Novatoribus. Secundo potest ostendi ex ipsis nostris adversariis , qui non dilii millant se ab antiqua Ecclesa dissentire in illis capitibus, quae fatentur nobiscum antiquis esse communia . Sic V. G. Calvinus lib. 3. Instit. cap. q. mim. 3 8. ait: omnes ferὸ veterri σν
ul. Ibidem cap. 3. num. io. dicit: An Θ mille ct trecentos annos su receptum fuisse, ut precationes serent pro defundiis, sed in errorem lusos
esse veteres . Ita etiam loquitur circa coelibatum Sacerdolum, circa P nitentiam publicam , quς olim in Ecclesia vigebat, circa jejunium Quadragesimale; & ait, veterum austeritatem immodicam, & superstitio
nem circa hec capita, nullatenus e
cusari pose; neque ipsi Augustino parcendum ex illimat , quem aliis tamen tanti sacere videbatur , quod nempe votum matris, de Sacriticio pro sui memoria & requie offerendo
adini plevisset, contra ut ait Scripturae normam. Praetermittimus alia multa , quae passim occurrunt apud Calvinum, & multos alios recentio-
122쪽
mim R , uanam, Apostolicam esse ν, quia priorum E cclesiae Christi secussum doctrinam , ab Apostolis deri-
tan . quam Novatores explodunt,
firmissime, & in vincibiliter defendit,
Tertio. Pastores Romane Ecclesia: legitimam habere missionem , patet . Tum quia legitima missio nihil aliud est, quam vocati seu Ordinatio ad ministerium Ecclesiasticum , facta per impositioneni manuum Episcopa.lem; qualis legitur in Scripturis ab Apostolis usurpata , cum ministros ordinarunt. Actor.6. ad Tim. I.& S., ad Titum l. qualis etiam sena ner in Beeles1 suit adhibita , ut optime ostendimi Theologi , ubi de Sacramento ordinis. Tum quia, quoties in aliqua societate persecta est sub- ordinatio ministrorum , & membrorum cum capite, toties est legitima Pastorum ejus lem societatis missio sui enim hac legitima sit, satis est, quod fiat ab habentibus legitimam auctoritatem: atqui in societate Catholicorum , est perfecta cubordinatio ministrorum & membrorum cum capite, ergo &c. Quario. In Ecclesia Romana Ovigcre flaccessionem non interruptam Pallorum, praesertim vero Romanorum Pontificum, patet Ecclesiasticos Annales percurrenti. Tum quia sana l& sancta doctrina, a sithccesssione te gitima separari non potest; imhihi ipsa includi debet; si ergo in Ecclesia lRomana perseverat cina doctrina, ab lApostolis accepta , ut probavimus, et go non alit er perseverat, quam per i ilegitimam Pastorum,ac precipue Ro- manorum Pontificum silccestionem . l cUnde ad sectarios quoscumque ha re- l l ticos, etiam recentiores, Luthera nos i cuidelicet, ac Calvinistas merito dici l spotest, quod olim ad Donat illas aie- l ebat Augustinus e Numerate Saceria criter, pes ab ipsa Dr ri Sede, ct in Bilis ordine Patrum, quis mi succos t. te Uel quod Optatus Mileuitanus ad te Parmenianistas : 's Cisrhedrae seli os originem reddi e , dii vobis PM- ru le- tis functam Eccle sim Nudicare . I is , Quod cum non possint Novatorcs esi lcu- ficere, prosecto sunt extra Emesam: irri- unde nobis adversus ipssis, quod olim int, a S. Cypriano adversus I.uci seriali, nos dictuna fuit, ustirpare licet. ire eam Ecclesia est nobis permanendam,
hil per risit. Ta Iis est Ecclesia Ro- io mana; 8c licet Sedes Petri fuerit ali- a quando Avenionem translata, ubi se a. plena successire sederunt Petri suc-ib ces res Pontifices , nimirum Cle- s i mens V. Ioan. XXII. Benedict. XII. Clemens UI. Innocentius VI. Urba- in nus V. R Gregorius UI., ibi tamente residebant tu Romani Pontifices , eO-i- que nomine tantum , ut Petri succes.s fores, & Christi Uicarii legitimi uni-
a translata suit Sedes Petri, sed tem; per Romἰe fixa remansit, ac proinde, nunquam alia fuit Petri Sedes, nun-li quam alia vera Christi Ecclesia, quam
Romana . Non enim a loco, ubi Ponti sex residet, habet nomen, aut Γ mi nominis Ecclesia; sed a loco Sedis, pro cujus impletione eligitur, & ordinatur , & in qui succedit. Desinat ergo temerario ausi se jactare si ietas Protestantium , q severos habere Christi Ecclesiae, unital tis nimirum Sanctitatis, cithοί2 raris , De caris caraeteres, gloriari non potest. l Ac primo, non habet antiquitatem doctring ab Apostolis derivatae ,
quia eam propugnant , & renovant Novatores doctrinam , quam vetus& Apostolica Ecclesia in antiquis Ecclesiis Simonianis , Pelagianis, No-il vatianis, Donatistis, Arianis iamduduin proseripsit. Momentum hoc tins e pertractatum legi potest apud Coc cium in Thesiuro, lib.8. De signis E eseliae art. q. & Bellarminum De notis Ecclesiae tita. q. cap. 9. Tum quia talentur ipsi Reformatores Protestan- tes, ut cx Calvino mox audivimus, se in multis ab antiqua quinque priorum seculorum Ecclelia dissentire.
123쪽
Secunda , non habet ibeietas Protestantium antiquitatem originis. Hujus enim secietatis & auctor ,& tempus quo nata est, S: locus &dogmata consignari sicile possunt ;quod in omnibus haereticis , 3c Nωvatoribus observari posse declarant
SS. Iustinus in Dialogo cum Tryphinne, Irenaeus lib. I. cap. 23. Hieronymus adversus Luciferianos in fine . Praeterea, cum fateantur nostri temporis Re Armatores, se in communimne Catholicoru ante suam separationem vixisse, necesse est etiam ut sateantur , aut illam secietatem suiseveram Ecclesiam , & tunc sthismatis rei argueretur , cum ab ea secietate recesserint a aut se novam instituisse;& tunc originis siuς novitatem demonstrabunt: aut alicui tandem,quq antiquior esset, se adjunxisse. At nullam assignare possunt, cum qua con sortium, & societatem habere sed, eiti fuerint. νTertio, non habet meietas Pr testantium legitimam in suis Pastoribus missionem nec ordinariam , nec extraordinariam . Non habet ordinariam ; quia vel hanc missionem o dinariam accepissent ab Ecclesia R
mana, in cujus communione vivo
bant , vel ab aliqisa alia Ecclesia, in
cujus secietatem admissi sunt: atqui neutrum dici potest. Non secundum, cum nusquam assignaverint, nec assignare possint Protestantes hujusmodi mei etatem, cui adiuncti fuerint,& si assignarent, adhuc urgeret argu mentum contra illam ruietatem assignatam . Neque primum, vel enim Leclesia Romana tempore prim rum Re rmatorum suit haeretida, vel non fuit; si suit haeretica, ergo non fuit vera Ecclesia; adeoque nec habuit potestatem regendi, & ministros mittendi; ac proindE nec eam potestatem, quam non habebat, pintuit in primos Reserinatores transferre; neque potuerunt fieri legitimi ministri, qui non nisi ab hqreticis o dinati fuissent: Certum enim est ex tota antiquitato , haereticos omnii semper auctoritate, & jurisidictione
in Ecclesia Christi privatos si in Si
vero non fuit haeretica , ergo Resor maiores & haeretici fuerunt, & talisi marici , cum & ipsius secietatem deseruerint, & dogmata ejus fidei contraria prosessi fuerint; adeoque eo ipsi ab omni auctoritate regendi Ecclesias,& legitimos ministros constituendi exciderint, quamvis in Catholica Ecelelia ordinati sui sent Episcopi.
Non habent etiam missionem extraordinariam e haec enim miraculis confirmari debet, qualis suit misisio Moyss , Prophetarum , Aposto lorum , Christi ipsius; aut saltem de, buit in Scripturis talis missionis suturae mentio fieri; ut nempe hoc pacto distinguantur, qui vere mittuntur a Deo , ab intrusis. Etenim tanti m menti sunt ea, ad quae se missicis afferere debent Resermatores, ut nisi miraculis missionem hanc confirment,
seductores , & salsi prophetae habeantur necesse est.
Quarto , non habet societas Protes antium successionem Apostolicam in suis Pastoribus. Ubiqurso erat Calviniana secta , ante Calvinum t Ubi Lutherana ante Luthemrum Z Ipsis igitur merito dici potest, quod sui temporis haereticis dicebat
Tertullianus De praeseriptionibus,capit. sa. υσυ ergo origines Ecclesiorum forum , evolpant ordinem
Episcoporum syorum, ita per succes
siones οὐ inirio decurrentem , ut ' mus ille Episcopus aliquem ex Aso-sulis , pel a risulcis viris, qui ta- mea etim Aris In perseeteraverit,
habuerit authorem, vel antecessor
Ηce enim modo Fetlesiae Mes solicae, cessus Ibor 'ferunt. Ex hactenus dictis, optime colligitur per legitimam constque tiani, Ecclesiam Romanam Romano Pontifici, tanquam legitimo Petri successori, & Christi in terris Vica rio adhaerentem, esse veram Christi Ecclesam, utpote eui omnes Christi Ecclesiae caracteres , unitatis nimirum , Sanehitatis, Catholieitatis, RApostolicitatis mirum in modum a
124쪽
conveniunt etiam hodie , velint nolint Lutherans, ae Calvinil secta prose fores, fingentos Romanam Ec- esiam post quingentos primos annos defecisse; contra quos etiam in hoc puncto paulo infra insurgemus.
esse extra Ecclesiam, novum sibi finxerunt discrimen inter articulos fide Divina credendos; ut alii sint, qui substantiam fidei constituant, alii vero sint accidentales , sive levioris momenti, quos liberum sit admittere, vel repudiare, salva fidei integri
tate . Hanc autem distinctionem mOlii in iureo consilio, ut permadeant, dissidia inter varias sectas Protestan
tium, aliorumque Novatorum, nori tollere necessariam unitatem vera:
Ecclesiae, nec conssiere in fidei sundamentis, qiis cuilibet ad salutem susticiant. R. Primo. Haec distinctio circa articuIos fidei, nulla veritatis
specie defendi potest. Quia omnia quae Deus I quitur , & hominibus
proponit, sunt aequaliter vera, Scerta, propter infinitam Dei revelantis aut horitatena, cui aequaliter innutuntur; atqui omnes fidei nostrae a ticuli , quos Protestantes vocant acidentales, Dei Ioquentis auctoritate proponuntur: hoc enim si negant, jam frustra supponunt illos inter a ticulos fidei ullo modo numerari. Ergo articuli, quos vocant accidentales , pqualem cum sundamentalibus veritatem , certitudinem, ac Dei revelantis auctoritatem sortiuntur: E go sine ullo dogmatum discrimine, Deo reIevanti iniuriosus , R aeternae damnationi obnoxius esse convincitur , qui vel unum articulum , quem
cognoscit a Deo revelatum, admittere recusat. Videatur D. ThOm. a. a. qu. F. art. I.
Ulterius assero prorsus impossibile esse, ut Deus velit, aut possit nos eximere ab obligatione, firmissima fide credendi quemvis articulum , licet exiguum, quem constat ab illo nobis suisse propositum, ac revela
tum. Haec enim duo aperte repu
gnant , Deum homini aliquid asserere , & hominem sine gravi iniuria ,
rem a Deo assertam reiicere posse, ac repudiare . Sed quamvis gratis admitteretur ista distinctio inter articulos fidei sundamentales , & non iundamentales , impossibile adhuc foret sectario discernere, qui nam artieuli dici deberent fundamentales quorum assensus , csteris exclusis ad salutem sufficeret. Tum quia quivis sectarius , ut sit veri nominis Christicanus,habere debet hunc assensum e Credo omnihus , quae Deus re velavit . Ergo non potest ullum arti culum , quem constat in Scripturis contineri, assia fide excludere: alias profiteretur se omnia a Deo revelata
amplecti , & senui aliquid a Deo
in Scripturis revelatum repudiaret. Tum etiam quia, ut sectarius arriculos sundamentales a crteris discer nat, necesse est, ut aliquam disce nendi regulam in promptu habeat. Non Scripturam; quia & si hanc ce ties evolvant Protestantes, nuspiam
numerum , aut nomen articulorum
sundamentalium definitum invenient. Non Ecclesiam; quia illorum Ecclesia ex variis sectis conflata , nunquam hactenus in sensu Scripturarum, &praecipuis fidei articulis, potuit con
venire . Supervacaneum autem puto,
plurima inter Protestantes dogmatum dissidia commemorare ; cum enim neque in Ecclesiae suae capite, quod non habent, neque in corpore neque in Sacramentis conveniant, quo pacto in necestariis fidei sundamentis coalescant
IN tanta sectarum inter se diss-
dentium colluvie, familiare est apud Protestantes hoc ratiocinium: Non ego talis sum, ut possim certo divinare,quaenam societas pis osteris omnibus integram fidei veritatem obtineat; si enim id proprio examine ,& experimento velim investigare, non eo praditus sium ingenii acu-l
125쪽
mine , tu pollini cunctas siectarum ldifferentias ad trutinam revocare; si luero doctorum judicio stare velini, quem prae cς teris veracem seligere potero cum unusquisque stet pro
sua secta Quid ergo siperest aiunt
quam,ut ego meae lectat inhaeream, in qua ab incunabulis nutritus sum , &pro qua in dubio tam implexo, stat apud me diuturni temporis possessio, ne veritatis incertus, dum veritatem inquiro, in deteriorem pari mincidam Z R. Primo , quia admisi Dei providentii, vera religio talibus notis insanita esse debet, ut a quovis intellectu bene disposito facile discernatur. Si enim Deus mu dum gubernat, evidens est, illam religionem veram instituisse, quae ab hominibus coli debeat. Frustra autem illam instituisset, si non ordinasset fgna, & argumenta idonea, seu motiva credibilitatis, quibus facile illa vera religio,a saliis discern retur: Frivolum enim foret proponere finem, & nihil certi statuere de mediis , quibus ad illum pervenire oporteat . Hoc autem fieret , si pro denotanda vera Religione, signa non suppeterent multo illustriora , quam quς possint pro quacumque salsa exhiberi. Nam, si signa illa abi-
quo modo permanerent aequalia,nullum superesset medium, quo possit vera religio a salsa discerni; atque
adeo hominum errores ex hac parte,
in ipsum Deum reserendi essent,quod impium est , Sc blasphemum . R. Secundo ex obligatione certa, qua qui libet obstringitur ad veram religi nem prae salsa amplectendam . Haec autem obligatio nulla prorsus foret, s vera reIigio non esset praesellis sectis satis explorata . Tanto rationum pondere presti Novatores, praeeunte Luthero, ad aliud effugium se convertunt . Interim monerem eos, ut sincero corde lumen veritatis a Deo perseveranter peterent, qui nec illuminationem negabit, nec plana a -ctione & motionem, nis resistant ipsi Spiritui sancto , aut multiplicandol peccata, magis a Deo recedant.
Christi Ecclesiam esse invisibilem , solique Deo cognitam. Sic ait Lutherus in libro de Abroganda Missa privata, parte prima : auis Fe-elesiam nobis monsrabit, cum sit o euita in spiritu ,'fusem credatur issetit dicitur, Credo Eeuessam Sauctam. R. Primo ex Scripturis, in quibus constantem hanc Ecclesς visibilitatem praedixerunt Propheis, doricuit Christus, confrmaverunt Apostoli. Propheis praedixerunt visibilem Ecclesiam. Ictiae a. Ecclesa montis nomine proponitur , qui obvius sit omnibus, & ab omnibus conspici posi
bur praeparatur mons domus Domini in vertice montium, O Hezabitur se per colles, ct fluent ad eum omnelgenter ωc. Quem montem, S. Hi ronymus in hune locu ,explicat de Ecclesia. I anielis 2. vers. 33. lapis qui percussit statuam, dicitur:Factus mons
magnur, ct implemisse unimerueriterram. Quem locum de Cluisto &Εeelesia , intelligit pariter S. Hieronymus . Christus etiam docuit vi. sibilem esse suam Ecclesiam primo parabolis,quibus eam exprc stit : si res, Muri, Sagens. a. cum in ea Passores instituit,Joann. zo. S cui misit 1 e rater, er ergo mitto vos . Matth-S. Vor sust terrae . Vos sis iis mundi . Non potest Civisas abscondi pro
sra die. Quae Christi ad suos Ap
stolos exhortatio , eo praesertim sui damento nititur, quod Ecclesia non possit abscondi; ideoque nec Pasi res , qui eam constituunt: quae verba explicantur a S. Augustino de Eccle-sa, lib. de Unitate Eccles , & passim alibi. Tum quia Christus fisi δρ
tram ae discandam Ecclesiam promittit , sive enim nomine petrae, intelligatur Christus, aut fidei consessio, aut ipse Petrus , evidens est, ipsum Ecclesiς fundamentum esse visibile, ac proinde Ecclesam visibilem este , non minus quam ediscium supra pe
126쪽
trant . Tum quia Christus jubet aditi Ecclesiam, hoc est superiores Ecclesiae , ubi staterna correctio privata, ob contumaciam delinquentis nihil proficit. Mattit. 13. At quomodo adiri potest, si sit invisilii Iis Deniquel Chris iis iii Ecclesia instituit Sacramenta vitibilia, quorum communi participatione, tanquam certissimos inculo inter se, & cum capite Christo colligantur fideles. Apostoli hoc ipsiim docuerunt, nimirum, visibilem lesse Ecclesia n,atque inter allios Sanetus Paulus Actor. ao. ubi advocatis si ex Eplicio Presbyteris , eos horta tur, ut vigilantes lint in regenda E lcletia, & universo grege , id quo Donamus pocuerat eos Episcopos . Quis autem rogere potest, quod non novit ZIdem docet Apostolus aliis locis. lus brevitatis gratia omittuntur , sicuti & plurimae SS. Patrum aut horitates idem probant CS. R. Secundo ratione Theologica ; sed prius observand uni est, Christi EeeIesam duobus modis considerari posse. Primo,secundiim sititim flatum interiorem , seu secundum eam
partem , quam metaphorice nominare possumus animam Ecclesiae,quatenus nempe dicit secietatem eorum,
qui verae fidei in Christum, Κ sincerae charitatis vinculo inter se coniuncti siunt: atque hoc sensu tota invisibilis est Ecclesia, & 1bli Sanisti & ju-lli ad eam ut viva , & vera membra pertinent. Secundo confiderari po- teit secundum siluin statum exteriorem, seu secundum corpus , dc quatensis cicietas est eorum , qui publiea ejussiem fidei pro sessione , Corundem Sacramentorum participatione , & Pastorum communione lconjuncti sunt : atque hoc sensu ceta et una est visibilem esse, ac conspicuam l 1
Ecclesiam. His prqmissis, jam proba- ltur contra Lutherum Christi Eccle- istam visibilem esse, sc . Ut Ecclesia , cvera dicatur, & sit natura sua visibi- Ilis, salis est, quod una ex ipsius parti- sbus essentialibus sit visibilis, &con- cspicua ; quemadmodum enim homo si non dicitur invisibilis , licet habeat mi animam , qus ex natura sui videri lnon potest : quia nempu constat ex corpore, seu ex iis partibus, quae cadunt sub sensibus; & aliunde anima se se suis externis operationibus prodit ac manifestat: sic Ecclesia constat ex fidelibus externa fidei prolestimne, iisdem Sacramentis, Sc iisdem l Pastoribus inter se unitis: hac pars visibilis est; hos enim si doles ubique gentium diis issis, facile quisque conspicere potest . Pars autem cjus in I rior , & invisibilis, tuis etiam opera- ltionibus aspectabilis est: licet enim liti membris particularibus nori illucertissima sincet fidei , pietatis ci charitatis argumenta , utpote quae vel in hypocritis occurrere possunt; certi tamen sumus,quod in illa si,cietate, in qua sitiit fides exterior in , Christum, Sacramenta , &Pactores Iogitimi, si quoque charitas. sincera& sdes , juxta Christi promissionem: Ego vobiscumfum usque ad eon- fumationem fecuti.
Haec momenta , non tantumi probant Ecclesiam cise visibilem, sed
etiam esse permanenter visibilem . Probant etiam illam nullatenus posse descere; nam quando Rc formatores asserunt Ecclesiam posse deficere,non ita intelligunt, q si possit absolute descere, seu omnino extingui, & interire, sed hoc intendunt,quod possit aliquando latere , & sic desinere es se visibilem, & conspicisam : quod ex hactenus dictis falsum esse evidentis
ii me constat. ERROR PROTEII AN TtuM .
N Ihilominus hqretici, ut in siua
obstinatione indurati persi- obstinatione indurati persitant, alia quaerunt effugia, ut pro- lbent se adhuc intra veram Ecclesiam lexistere , quant vulnis eorum fidei
profestio aliquem errorem in Polum
rei, quia stilicet asserunt potest' vera Ecclesia errare. R. Ex verbis Christi Mattit. 16. Ta es Petrus , super hane petram indiscabo Ecclesiam meavr ; quibus verbis promittit Christus, se aedificaturum Ecclesiam supra sandamentum omnino firmiss inum, quod Iabi & deficere non po-
127쪽
i est : deliceret autem , ii definiendo tres fide, aliquando erraret tota enim lycclesiae integritas, in integra fidei veritate consuit: hac veritate semel desciente, ipsam Ecclesiam deficeren esse est. Promissionem hanc pergit Christus urgentissimis verbis iterum confirmare : Et pone Inferὶ non praemalebunt adversus eam . Praevaleret autem potestas inferorum adversus Ecclesiam,si ullo unquam tempore in decernendis fidei controversis in haeresim incideret, quod nunquina eventurum, Christus aperte pollicetur. Ex quibus manifeste se-uitur, vel Christum in promitteno fallacem fuisse , quod impossibile est, vel Ecclesiam a Christo visibiliter fundatam, numquam in fide desemiram. Hanc Eccletiae visbilis in-
fallibilitatein, ex his Christi promissis elate intellexit, & declaravit Apostolus prima ad Tiniol. 3. Ut scias
quomodo te oporteat conversari in δε-
ωο Dei, quae est Ecclesia Dei visi,
euumna cr 'nigmentum veritatis. Si Ecclesia in qua oportet conUersari , est Columna firma , imo ipsum
fundamentum veritatis , quomodo
potest in docendo a veritate fidei deflectereὶ si enim errori semel succumberet, hoe ipso lapsa & prostrata jaceret ; quam tamen ipsia veritas petram fidei, numquam ab inferqrum potestatibus convellendam , ipsaincolumnam, ipsum firmamentum veritatis appellat.
ADhuc instant liae rei ici, asserentes veram Ecclesam Romanam , scilicet successu temporis, de facto a vera fide defecisse. R. Hic error: sequeretur enim ex hae doctrina Lutherana, & Calviniant, Ecclesam Romanam a veia fide aberrare , adeoque impiam, & sacrilegam elis; ac proinde Christianos,qui vixerunt a tempore , quo ajunt dese-eisse Ecclesiam, nempe per integra duodecim secula ante Lutherum, in
aeternum periisse, ac omnes nostros: majores, qui per tot secula Ecclesiam
tantum Romanam agnoverunt,a vera
fide, &i hi te feterna excidi sie . Nisi quis impie fingat Christum peruai sisse sualis Ecclesiam uiuollem, per duodecim secula, in vicibili vers fidei ignorantia alic sepitam jacere . Hee. eine sunt promissit Christi de duratione suae verae Ecclesie : forabe ins
quam ipsi sectarii admittunt, saltem quatuor primis seculis sui ste Romanam . An ergo a fide, R salute ab errarunt omnes illi, qui pro Divino cultu in tota Europa , & reliquo O be Christiano tot templa, tot coen bia, tot Religionis Christianae monumenta per duodecim secula sumnia pietate, ac studio erexerunt ; qui sua bona, ac se ipsos tota vita Divino obsequio manciparunt Z Perierunt
ergo quotquot eo tempore vixerunt
viri sanistitate , ac miraculis toto orbe celebrati, Benedictus, Bernardus, Dominicus, Francistus, aliique Sancti innumeri, quorum virtus &vita tot coelestibus prodigiis probata fuit i perierunt tot Martyrum millia, qui pro tuenda Religione Romana contra Tyrannos decertarunt, suum sanguinem , ac vitam profuderunt, nisi serte aliquos in vicibilis ignorantia excusaverit tuu bd si dieant, haec nullo modo admittenda esse , ae potuisse scin- per sanctos maiores nostros, et ianta, in Religione Romana salutem cons qui, ad majores angustias redigentur hoc pacto. Omnes omnino tan
Catholici, quam sectarii fatentur in
Ecclesia Romana posse salutem obtineri: Omnes autem Catholici, omni tempore, & uno ore affirmant me in secta Lutherana, vel Calviniana , non posse salvarici ergo si volo esse certus, & securus de salute εterna, debeo eligere Ecclesiam Romanam, in qua omnes fatentur me posse calvari, non vero Lutheranam, aut Calvinisticam, aut aliam , in qua maxima pars orbis Christiani abὶlute negatialutem posse obtineri. Hoc argu mento Ilenricus IV. Galliarum Re X, postquam apud suos ministros renta,
128쪽
fidei diligenter examinasset, pro se sus est, se ad Ecclesiam Romanam , fuisse conversum, uti videre est apud Historiae Gallicae Scriptorcs
iri Ationibus resistentes haeretior, i Ι prstendunt se in vera Christi
esse Ecclesia, cujus veras notas docent esse veram Christi doctrinam, ac legitimum usium Sacramentorum. R.
Illae verae nec sunt, nec dici possunt Ecclesis Christi notae , quae non ha- lhent conditiones ad veram Ecclesiae lnotam praerequisitas : atqui neque
vera ut illi putant ) Christi doctria
na , neque legitimus , ut jactant, Sacramentorum usiis habet conditiones ad vera in Ecclesis notam praerequisitas. Istae enim sunt omnino tres, i, Debent esse propriet, non communes. a. Debent este notiores , & clarior sre, quam significant. 3. Debent esse sens biles, de obviae, Sc omni honiunum generi atque conditioni accom
d ais e Atqui conditiones hujusmodi non habent vera illa pretenta Christi doctrina , & ille putatus legitimus
Non habent primam conditi nem . Quia nulla fuit unquam haereticorum secta, quς non jactaret se
puram habere Christi doctrinam , &ejus Sacramenta et nulla fuit , quae ierrorum suorum patrocinium ex Scri- ipturis non repetierit; nulla pariter secta fuit, quae non contenderit ve- iram esse apud se Ecclesiam: Singuia cquique hae reticorum carius se potυμ imthu Chrisianos, ct suam e e Ca- cuiauam Ecclesiam putant, ait La- actantius lib. q. Institui. c. a9. Id ipsem, gAugustino teste, prstendebant D sennatists. Porro, quomodo seri potest, si ut doctrinae veritas, quam tot diver-03sae hqreticorum se ae sibi vindicare supraesumunt,& de qua disputatur, pr 'fit pria esse possit verae , de unius Christi dEcclesis nota quasi una & vera Chri- qisti Ecclesia, inter tot errorum mon- rastra δc portenta subsistere possit. Di-hi iugnoscenda est ergo fides ex Ecclesia , l&non minus quam Ecclesia ex fide . t buIta enim sibi correspondent, ut maiani sestae utriusque notiones separari non possint. Quamobrem sola vera , lsides est , quae cum Ecclesiae notis coniuncta reperitur , nempe qὶ iam ipsa Ecclesia sic notis manifesta proponit, & in vera capessenda Religione, via auctoritatis praecedere debet, quam deinde subsequitur via distucisonis, de examinis doctrinae. Unde merito dixit Augustinus lib. de quantitate mimae cap. 7. Auctoritate credere magnum compendium es, nulus labor. Et S. Hieronymus Dialogo adversus Luciferianos in fine r riteram inquit refellens Luciferianos ) omnes proso tionum mpu Iuno scis este Iguare. Et idem August. lib. contra epistolam sunda
tio non crederem , vi me thuuae Ece gar tammoveret auHoritas. Secundo, non habent tum veritas doctrinae, tum legitimus Sacramentorum usus secundam conditi nem necessariam ad veram Ecclesiae
Christi notam. Nam si tam obseurum sit, imo magis, dignoscere quinam lsit pura Christi doctrina , quaena . pura ejus Sacramenta, quam quae sit vera eius Ecclesia , utique dici non potest haec duo notiora esse, ac clariora ipsim et Ecclesiae atqui tam obscurum est, in o longe magis,dignoscere quae sit pura Christi doctrina, R quae sit vera Ecclesia i ut enim certo cognoscatur quae vera sit Christi doctrina, tria certo constare debent.
i. Verbum Dei, in quo illa doctrina continetur, esse re ipsa Uerbum Dei. a. Versiones librorum , in quibus legitur hoc Verbum Dei, esse fidelisi,mas; & Ipsos sentes ab omni errore, saltem sundamentali ess liberos. 3. Quinam sit sensus illius Verbi, quaesit legitima interpretatio: Atqui disi fiet te admodum & arduum est , ne dicam impossibile, haec omnia ab unoquoque privato dignota, & explorari , cujus prorsus incapaces sunt t
rustici, plebeii, re illiterati : Quin l
& literati ipsi ae docti de histe tri-lbus, graves habent inter se concer-lina tatio-
129쪽
tationes, quae privatorum judicio, ac auctoritate finiri,ae terminari numquam possunt.Certum est quod non illos omnes Scripturς libros,tamquam canonicos agnoscit Lutherus,quos tamen Calvinus admittit. V.G. Epistolam ad Hebrgos,Epistolam S. Iacobi, Apocalypsin . Non minus etiam di Deordes sunt circa sensum, & interpretationem Scripturg . Lutherus ilia,
istis Christi verbis r Noe es cor 1
meum, deprehendit realen , ac su, stantiale Corporis Christi in Eucharistia praesentiam; Calvinus e contra realem absentiam, & figuratam dumtaxat prssentiam. Quis litem inter ipsos componet i Nemb certe, nisi iudicem Ecclesiam audire voluerint. Ergo vera doctrina ex Ecclesia , magis quam Ecclesia ex vera doctrina dignoscenda est. Tertio denique, nec postrema conditio ad veram 8c propriam Ecclesiae notam requisita, convenit vera
Christi doctrinae r quippe sensibilis
non est, nec obvia, nec omni hominum generi,atque conditioni accommdata. Tum quia simplices, rustici, illiterati, plebeii prorsus incapaces sunt discussionis, seu examinis doctrinae; tenentur tamen illi, s salvi esse velint,veram Christi Ecclesiam agnoscere , 3c ad eam se se recipere. Tum quia vera Christi doctrina cognosci non potest solo Iumine naturali, &per cognitionem ortam a sensibus; quia tanta est mysteriorum ejus sublimitas, ut Omnem humanae rationis captum Ionge superet. Ergo Christi doctrina quae omnia eodem modo convincunt de legitimo,ut aiunt, Sacramentorum usu non sunt notς verae Ecclesiae. Ergo vera fides ex Ecelesa , non autem vera Ecclesia excomniata illorum fide dignoscenda
PsATYRlANi, ex infelici Ari nae haeresis radice progeniti,circa medium seculi quarti impie blasphemabant , prout refert Theodoretus hir. b. lib. . Idem esse in Deo gignere , atq; l creare. R. Quia creatio non potesti fieri nisi in tempore; & si idem esset in Deo gignere, atque creare, Filius
aeterni Patris non esset coaeternus Patri . Tum quia, ut ait Ioannes, Om
nia per Verbum , scilicet Filium Patris facta sunt,ergo Verbum per quod
creata sunt omnia, non potuit esse creatum e ergo idem non est in Deci gignere, atque creare . Quod arguis mentum egregie promovet S. Augustinus contra Arium,Tract.q. in Ioan. Tum quia creare,est aliquid ex nihilo de novo producere: gignere, est sibi simile in natura producere: sed solus Filius est similis Patri; ergo productio Uerbi in Divinis non est creatio, sed generatio. PsALMANt , iidem sunt ae Mensatiani,quasi sedulo,ae continuo Oran tes , Psalliani dicti. Psει Lus de quo mentionem saeti Coccius) vixit circa medium se- euli undecimi. Dixit Angelos esse scorporeos . R. Ex Scrip. mi facita gelor δεοι spiritus. Tum quia si Angeli essent corporei , non essent rationales, &purhintellectiva; nam intelligerent discurrendo , R ised cendo ex notitiis a sensibus acceptis; alioquin quid prodessent corpora eorum , si intelligendi facultati non inservirent, sicut nobis inserviunt Unde nulla esset distretio inter homines, & Angelos, quam discretionem sirpe docent sacrae Paginae. Animadvertendum tamen , non esse haereticum asserere , Angelos habere corpora , licet alterius rationis a nostris, subtilissima, R indissolubilia .
Qua de re vide Ferdinand. Vellosit tum in suis advertentiis ad SS. PP., scilichi ad S. Gregor. quaest. i 3. R ad S. August. in I. tom. quςsit. 3. & in A. tona. quaeiit.6. I amen communis jam Theologorum sententia , R Ecese-sae sensus est, Angelos esse substantias simplices, spirituales, a quo sensu nemo sine gravi nota temeritatis , d erroris potest modo discedere . Vide D. ThOm. I. p. qu. IO. & 3 i. Melchiorem Canum De locis Theolog. lib. 8.
130쪽
S. Coenam in Lutheranis Eccle dicti Pseudo-Euangelici. Quidam sis fieri solitam , non esse veram Coeia Protestantes Zuingliani vocamur anam , sed veneficium , veram autem Restio, Pseudo-Eccles1stae, & a San- coena esse eam, de qua in Apoc. 3. 2odero, Pseudo-Euangelici. Eteola ad esium di pulso ,s quis au-Dicebant , Ecclesiam esse inviud erit vocem meam , ct Ueruerit mih sibilem , soli Deo cognitam e post- Ianuam , intros ad tuum , cst ear- modum mutata sententia , ut moris nabo eum Mo . est, pro levitate, & volubilitate sy. Ecclesam Christianam debella reticorum , dixerunt, Ecclesiam re in terris esse sanctam, & culpae im-
esse quidem in se visibilem, sed ali-
quando ita obscurari, ut penitus in-io. Christum in se personaliter, tori isse videatur . R. verbo μω b atque essentialiter existere , seque, biles Trat sanies . quod esset magnus Princeps Michael, XVII.
Psi-u Do Mi CHAEL TMu Ri Nous. suo in corpore eandem carnem ger
Sub initium anni I 6sq. in Urbe Laure, quam Christus in Mariae Virgi- genialis, Provinciae Thuringiae, Sanis utero sumpserat, & in qua passi xonis Duci subditae,quidam juxenis,nem tulerat ue eaque ratione qua cum- scholae Lalagensiali sensis, Rectoris fi-que ipsi sacerent, Christum una cum lius , Eetechielis Medensis nomen si- ipsis facere , ac se propterea absquebi assumens, puellamque, quae Bar- peccato esse.
bara vocabatur, mutato nomine,
tationis virtute esse immortales. consociatam, una cum aliis sequentia Ia. Nullam esse resurrectionem
deliramenta promulgavit, & perti- mortuorum, nullam vitam plernam,
naciter propugnavit. sibi quidem semel moriendum esse ,
i. Seesse magnum illum Prin- Christum vero ipss pollicitum sere,
cipem Michaelem, alias Verbum Dei ut in suis veris corporibus vitae aeterin
nae gaudio perfecte fruantur : quae a. Non unum dumtaxat esse Uer- mera esse figmenta & deliria, nemo bum Dei, scilicet essentiale, aeter- rationis compos non videt. num , & vivum, quod est Christus PSEuDO Pos TOLICI . De his
XIII. Iesius , sed alterum praeterea verbum haereticis actuin verbo 'solita ex vocale, scriptum & praedicatum, id- tertia specie, qui enim sibi sitso Apo-que nullius moment l. stolicorum nomen assumpserant , a 3. Suam, suorumque doctrinam Catholicis merito Pseudo-Apostolici sibi in sotnno tradi occulta revelatiosiunt dicti. Praeter errores verbo A ne a Spiritu sancto, qui eam ips ape-sionei recensitos , adhuc sequentes ruit .
effutiebant infinias, nempe,seli Chri-4. Se ipsi,s legem Dei perfecte sto se, suosque subjectos esse ; nec adimplere, eique in Omnibus satis- Papam, aut alium habere in ipse;
potestatem ; totam enim auctoritas. Ministerii verbi ossicium non tem spiritualem translatam esse iii , leta a Deo, quando per homines pec- sectam ipserum asserebant, quod ea-
dem persectione viverent, qua vive-6. Bapti sinum a Lutheranis ad-bant Apostoli. Item, nullum Papam ninistrari solitum, este veneficium, habere potestatem ab Elvendi a pec- una verum Bapti sima per spiritum , catis, nisi ita sanctus sit, ut suit S. λ- ei perfici debeat. trus. Omnes Praelatos Ecclesiae, al . Filios suos natura sanctos tempore S. Silvestri fuisse praevaricasse, & eam ob rem Baptisino minimetores , & seductores; exzeptet Coe-
gere , quod ab ipsis, qui peccatii testino V. Neminem posse salvari ex
mnis expertes essent, progeniti sint .m. tra illorum Qcietatem . Coministeri