장음표시 사용
191쪽
Cliristum non ibisse Sacerdotem , &l Redemptorem; ipsius mortem nos at suisse sacrificium, propria virtute amor tuis non surrexisse , & postquam reserrexit,& Apostolis apparuit, corpus ejus ani hilatum suisse . R. ostendendo contra Scicinum, Christum ra-ltione suae naturae Divinae prius exti
tisse, qu1m ex beata Virgine nasceis retur. Primo , postquam Christus distipulis sitis veram siuae earnis man ducationem proposivit, videns multos offensios , & standalum passos fuisse, aliud pque stupendum mi ac tum , cujus ipsimet oculati testes suturi erant, iisdem proponit, suum nempe in coelum astensum : Hoc vos scandalizat, ait Joann.6. Si ergo v deruis Νιum hominis incendentem, MI erat pristi. Ergo Christus alicubi erat, antequam ex beata Uirgine
nasteretur . Ubi porro Z Utique in coelo, de quo hoc ipse cap. 6. S. Joann. Christus testatur se destendisse: G seni de coelo Esto sum panis visus, de caelo descendi. Et certe idem est omnino locus, in quo prius erat Christus, & in quem illum astendentem, postea Di ipuli conspecturi erant, Si videritis stare hominis Ucendentem ubi erat pria f. At locus in quem Apostoli Christum asten
dentem conspecturi erant , coelum est: Marci 16. A umptus es in emium . Lucae 2 . g um bene ueret ill sit, recessii ob eis , O ferebatur tu
earlum. Adt Apost. I. Cumque insu rentur in casum euntem illum.Ex quo se argumentatur. Ille prius extitit, quam ex beata Virgine nasteretur,
qui prius fuit in coelo, quam nasteretur ex beata Virgine: atqui Christus prius fuit in coelo, unde destendit, quam ex beata Virgine nasteretur; ergo prius extitit Christus , quam
ex Beata Virgine naseeretur. Porro non extitit prius secundum naturam humanam , quam 1 Beata Virgine accepit , ergo secundum Divinam. Secundo ex eodem S. Ioann. cap. 8.assierit eo loci Christus Abrahamum exultavisse , ut videret diem situm; l Vidisse, & gavisium esse . Abraham,
inquit , 'ter seser exultavis, usvideret diem meram : viris , cyga fur es . Druerunt ergo Iudaei
dum habes, ct Abrisam sidi I Z vixit ris Vesus: Memen, Amen duo v bit, antequam Abraham feret, ego sum. Unde facile est argumentari: Qui fuit ante Abrahamum , fuit antequam ex beata Virgine nasteretur : atqui Christus declarat se suisse ante Abrahamum , ergo &c. Tertio Christus Ioann.i7. postulat a Patre, ut velit ostendere hominibus se esse, qui antequam fieret mundus, aeterna& ina missibili gloria apud Patren gaudebat: Nam ait, Curisca me tu Ruter apud temeti iam , Harita- ές puam Babis prius , qudm mundure et . Et utique Christi gloriam , ac Divinitatem apertiginis declaravit Pater , cum post mortem ipsium exaltavit , & dedit ipsi nomen , quod est
super omne nomen. Ad Phlias. 2.Unde se arguitur . Ille cxtitit antequam ex beata Virgine nasteretur, imo &ante mundum, qui gloriam habebat apud Patrem, priusquim mundus esiset , ergo extitit ante mundum, ergo Scantequam ex beata Virgine nasteretur. Qualitet Christus fuerit verus Sacerdos , ostendimus contra Nestorianos. Sed & veritatem hanc gregie comprobat Cardinalis Albarus Ciensuegos, non modo a Purpura , sed i scientia, a probitate Eminentissimus, in suo opere instriploe, ita σι conita , in quo exhaust quidquid de ineffabili Sacramento Eucharistiae proserri potest , si ve ab Asteticis, si vh a Polemicis , sive a Scholasticis. Et quoniam de elucu brationibus tanti Purpurati, adeo de Republica Ecelesiastica , & literaria
benemeriti mentio occurrit, ad Soci-oianorum , contra Christi Sacerdotium blaterantium, perstringendam audaciam, cum etiam contra San e issimam Trinitatem erraverint Sociniani, contra eostlem,omnesque Trinitatis impugnatores, Opponiinu, quς
de hoc imperstrutabili mysterio dilucidavit prslaudatus Cardinalis in alio
192쪽
alio, opere duobus voluminibus abso. luto,inscripto AEnigma Theologicum, in quo acutissimae mentis suae indagine, dissicultates circa mysterium Trinitatis occurrentes rimavit ,3c explanavit. Mirare Lector virum gravioribus utriusque Orbis Catholici, &Ecclesiasticis negotiis gerendis, tam a Summo Pontifice, quam ab Imperatore Augusto addictum , adhuc otia sibi inter maxima negotia invenisse, ut redimeret in sapientia tempus,quo tam diligenter, quam eleganter tr.etatus ad eb dissiciles explanavit. R. a. Sociniani, asserendo contra ipsos, Christum non esse purum hominem, sed etiam verum Deum. Quod constat pene innumeris Scripturae auctoritatibus , quas iam alibi adduximus, ex quibus persectam ccil- Iigimus Christi, cum Divino Patre eonsubstantialitatem , adeoque non purum hominem, sed verum etiam esse Deum sateri debemus, max mecum perpetua , & constans ab Ap. stolis, & a SS.I P. usilue ad Nicanum Concili iuri defluxerit, quae ad hanc usque diem perducta est traditio, de aeterna Christi generatione, ac Divinitate . Hoc argumentum non semel hqreticis obiicimus , & quidem constito; tanti enim ponderis est, in singulis Catholicae doctrinae veritatibus agerendis, ut vel solum sussies iret, si adversarii veritatem sincere quaererent: unde merito illud in suo Monitorio S. Vincentius Lirinensis
. Erravit circa hominem, negando cre tum fuisse in justitia originali: ante peccatum nou. fuisse immortalitate donatum e nullum esse peccatum originis, nec mortem poenam esse peccati, sed necesIario hominem mori. In his omnibus suit Pelagianus . Quamobrem non aliter reprobandus est , quam Pelagius . s. Erravit circa Sacramenta, negans necessitatem Baptismi, & in Eueharistia nihil sumi, prster panen 3c vinum; & esse solatu mortis Domi ni commemorationem , nequz peri eam nos gratiam recipeTe. Quantum
i ad Baptisinum . R. ex verbis Domini: Nisi ptiis reuams fueris ex usus, σSpiritu arcto , &c. De reliquis, vide verbo Canium, Sucromen arii, inglius. 6. Erravit circa Iegem, gratiam,& justificationem, asserens justos veteris Testamenti, fide in Christum non fuisse iustiscatos: Hominem solis naturae viribus posse perficere, quae spectant ad Diving legis implemen-ltum: Omnes , quibus Christi Euangelium annunciatur, ibi vandos, dummodo credant , R Euangelio obe
diante Credere autem , de obedire posse homines solis naturae viribus Deum non decrevisse eirca numerum praedestinatoriana tam ad vitam,quam ad poenam . Deum non habere cognitionem suturorum, quae pendent a li- hero hominis arbitrio . Isis partim ,hgreses, partim blasphemiae, adeo aperte ipsi Euangelio , omnibusque
sacris Seripturis oppugdant, ut ii pervacaneum sit loca assignare ad eadem reprobanda . Utinam ille Luangelio, cui credendum ait, credidisset, nam talia C ecranda don evo
. Erravit circa animam, dicens, homines impios penitus annihilari. lSed in Evangelio habes aeterdana impiorum poenam.
3. Erravit circa resurrectionem, dicens , in extremo judicio illos tantum impios judicandos , qui ultimo die erunt superstites . Negat cruciatus impiorum debere esse mornos, lsed penitus abolendos. Quod omne reprobat Euangelium. 9. Erravit circa Ecclesiam , dicens , non esse visibilem, Ac negans dari notas verae Ecclesia1r imo extra Ecclesiam Apostolicam etiam posse hominem consequi salutein . Eccle- lsiam Christi posse subverti, & in er- rores induet; inio jani esse inductavi lasserit, ex quo Episcopus Romanici Prinlatum obtinuit, quem dicit esse Antichristum. Variis in locis h et nobis reprobata in hoc opere sunt. io. Conciliis Scumenicis,&SS. i Patribus fidem abrogat. Sed quia , lΑ a a non
193쪽
non credit Ecclesiae, reprobatus est a
Christo tanquam Ethnicus, & Publi
II. Privata iuramenta,etiam prore certissima vult, esse prahibita . R. quia jurare actus est religionis . II. Magistratum cum potestate eoactiva a Christianis exerceri non iposse . Libertinum hominem reprObat omnia aetas mundi, omnisque
13. Non licere Christianis sedefendere a latronibus, aggressoribus, invasoribus. R. quia lex gratiae non destruit jura naturae, quinimo illa perficit. q. Negat Deum esse Infinitum in omni genere persectionis, seu continere omne genus purae persectionis in gradu eminentissimo, & infinito. R. blasphemia haec r.ex Scripturis.P al. Iqq. Magnus Domisus, or laudabitis nimII, γ magnitudinis ejur non e nis . S. Hieronymus vertit: Magni Meentiae ejus non est inventio . Hoc est, comprehendi satis, & animo intelligi non potest,quanta sit Dei excellentia, adeb infinita est , & supra omnem sensum nostrum , imo supra omnem sublimium spirituum intelligentiam. S. Augustinus ad citata Psalmiste verba se loquitur : Ideo dixit val-M , quia magnitudinis Hur πω ses Inii et ne forte incipias velle laudare , ct putes te laudando posse finire , cujus magnitudo sum non soles habere. I ius maritudo
sine ne es, ct tua laudatio fine e
sit. Baruch. 3. Magnus est,ct non habet finem, excelsus ct immensus. Atque de Dei spiritu seriptum est , Sa.
pient. 7. Omnem habens virtutem Iquia in simplicitate sua omnes eminentius habet persectiones, seclusis limitationibus , quas habent creaturae ; quamobrem Deus est una Omnium infinita persectio. R. secundo manifesta ratione. Deus est ens a se: ergo illimitatus, & infinitus . A quo enim limites habereti ab alioὶ at nullam suam causan agnostit , qui Omnium causa est . A seipse t At quid absurdius, quam fingere ens, quod sibimet ipsi certas, ae limitatas definiat persectiones Adde ex communi omnium idea, & notione, Deum esse ens persectissimum , quo nihil melius est , aut cogitari potest. At si non esiset infinitus, in omni genere persectissimus, nee esset, nec dici possetens, quo ens persectius non posset
excogitari I S. Deum mutationi obnoxium praedicavit . R. ratione deducta exente persectissimo: Scilicet Deus estens persectissimum, quo nihil melius; sed ens persectissimum nullo modo mutari potest: omnis quippe mutatio impersectionem in voluit et namque vel fit in melius , vel in pejus, vel inaequale . In melius Deus mutari non potest , quia non esset optimus: non in pejus , quia desineret esse perse e issimus: non in aequale, quia aliquid relinqueret, aut denuo acquireret: utrumque autem summς Dei persectioni,& smplicitati adversatur. Quia non esset summe actus, sive actualis persectio; esset enim in potentialitate ad actum, quem acquirere posset, R esset passiva potentia respectu actus, quem amissibiliter haberet. La-
te, Si sapientissime disserit de his
S. Thom. in i .p. Summae, Sc vere summae Theologiae sius. Non desunt innumerae sacrae scripturae auctoritates , quibus Deus simpliciter , & abῆlute immutabilis dicitur. Ex illis haec pau- ea adduxisse susticiat, Numer. II. Non es Devi quasi homo , ut memnatur : nec ut liui hominis , ut inmietur . Ma lachiae 3. Ego Dominus, e non muror. Sap. 7. Cum sit una , omnia potes : Gr in se germanent omnia innovat. Jacob. i . Asud quem non es Iransmutatio , nec viri Iairis obumbratio , ctc.
Quod fi dicant Sociniani, Deum
absiolute quidem non mutari, cons-liuna tamen suuna aliquando mutare, ac retractare qus antea voluit. Re- fellendi sunt , quia Deus conflimnsivum numquam mutavit; & resn vas facit non novo, sed sempiterno consito. Sic hominem. V. G. quen l
194쪽
condidit , & subinde delevit aquis diluvii, ab aeterno & creare statuit,& subinde delere . Sic etiam Ezechiae mortem propinquam , & Ninivitis Urbis subversionem denuntiavit non abselute, sed conditionate; si
nempe vel cursus causiarum secundarum , quae mortem Eetechiae exigebant, non immutaretur; vel Ninivitae poenitentiam non agerent. Sic demum quando Deus Peccatori mox iratus est &insensus; mox propitius N placatus; mox odio, mox amor erga illum fertur, non est mutatio ex parte Dei, sed ex parte hominis; qui modo est objectum amoris,
do obiectum odii Quod si aliquando in Seripturissianistis, vel apud Patres aliquae expressiones occurrunt, quae mutati lnis consilii speciem praeseserunt nemo nescit, quot re quanta humano more in eis deni Lacris literis, R PP. significata inveniantur , quatenus nos nonnili ex sensibilibus habemus cognoscendi facultatem. Alioquin dicendum etiam, Deum habere cor, ca-Put , manus, &c., quia sub his expressionibus invisibilia Dei, more viii bilium, explicata inveniuntur. 16. Ut facilius Cathesicum dogma , circa satisfactionem Christi re- fel Iant, contendunt vindicem justi-ltiam Deo naturalem non esse , si lesse dumtaxat liberrimum Divi me' voluntatis effectum , qui potest esse, l& non esse, eo ipso modo, quo liberum suit Deum creare mundum , vel
non creare. R. Quia in Deo est Gr- lmaliter justitia distributiva, in praemium bonorum , & malorum vindi- etain,ut colligitur ex innumerisScripturae testimoniis , ac praecipue ex Psal. It 7. I seus es Domine, ct re- Erum judicium suum. Et hoc patet primo in intimo conscientiae sensu, quo quisque inter peccandum ultricem suprenii cujusdam numinis manum
pertimescit. Hinc illud Poets: 'Lmas in Orbe Deorfecit timor . Unde istud Z Nisi ex intima , ac firmissi-naa persuasone ultricis cujusdam justitiae .
Reprob. a.ex ipsa Christi Incarnatione, Passione, & acerbissima ino te . Unde enim tanta Dei Patris in Unigenitum Filium suum severitas, tantus rigor, nisi ex necessitate justitiae, quae plenam abeo satisfactionem exegit pro peccatis,non quidem sivis, sed nostris r An Deus, qui non delectatur morte peccatoris, delectatus suisset turpissima , R erudelissima
morte justissimi sui Filii, si nulla quasi necessitate suae justitiae ad id compulis suisset ZReprob. 3. ex aversione ad peccatum quam habet Deus . Qui peccatum necessario odit, necessario debet illud punire, quia odium peccati est constans voluntas illud puniendi, quae non potest effectu carere in eo, i qui viribus non desiluitur et at qui Deus necessario peccatum odit, cum peccatum sit malum , & impediens diffusionem infiniis bonitatis suae; amat ergo necessario justitiam , itaut
eam non possit non amare ; unde necessario , ex natura contrariorumta,
aversari debet peccato,& illud aversando punire.Est ergo in Deo serinaliter justitia vindex; csterum non essetens quo melius cogitari non potest. I7. Dicunt Christum pro nobis re ipsa non satisfecisse, nec etiam , opus suisse ut satisfaceret. R Asserendo primo contra ipsbs, opus suisse, ut Christus pro nobis salis faceret. Ita necessaria fuit Christi fatisfactio, lut de potentia Dei ordinaria, jure, lac virtutibus temperata , non potue- lrit homo lapsus alio pacto, quam per condignam Christi satisfactionem reparari . Nam ex uni parte Deus, qui natura sua justus est , qui porfecte ac necessario peccatum odit, tanquam sanctitati, bonitati , ac justitiae suae repugnans, qui aliunde aliud omne potest , quod vult, non potest peccatum dimittere impunitum, sed necesse est, ut pro illo poenas reposeat: natura enim justitiae νindicis quae cum sit perfectio simpliciter simplex, est de eonceptu essentiali Divinitatis spostulat maxime in supremo omnium ijudice , quaIis est Deus, ut sicut be- l
195쪽
ne operantibus justam mercedem , lita male agentibus debitam poenam retribuat . Hinc Scriptura ultricem
Dei justitiain si pis sinae laudat , ac
Ex altera parte, homo purus non potest Deo condigne satisfacere pro suo, vel alieno peccato mortali, vel etiam veniali: Nam ad condiagnam satisfactionem duae potissimurn conditiones requiruntur, ut sit squivalens, & ut fiat ex propriis, aliis .i flebitis : atqui puri homini sitisfactio non potest esse aequivalens. Nam ut satisfactio sit aequivalens, necesse est, ut tanti sit meriti, ac valoris in ordine satissa tionis, quanti demeriti fuit offensa in ordine offen-0: siquidem fatisfactio est actus j
sfitiae, cujus cst squalitatem statuere inter persi,nam offensam , & persi n1m satisfacientem; de sicut in bonis externis, aut serto sublatis, aut mutuo , vel commodato acceptis, iustitia exigit, ut statuatur aequasitas rei ad rem; ita in mone honoris necesse est , ut satisfactio condigna statuat aequalitatem person ς ad personam; Atqui satis 'io puri hominis , quibuscumque gratia donis instructi,tanti meriti, ac valoris esse non potest: iuxnti demeriti fuit offensa , siquidem offensa Dei infinitam quamdam gravitatem contrahit , saltem objective , & extrinsece, ex infinita Dei majestate , quae laeditur: Ex vul- lgata quippe Theologorum senten- ltia , offensa crestit pro majori pers ,-nae offence dignitate : e contra vero valor operis satisfactorii moraliter aestimatur ex ipsa persona satisfaciente. Porro homo purus, quantumlibet in gratia crescat, numquam ρο-
test opere satisfiuctorio finito adsquare gravitatem infinitam offenss. Nec satis saetio fieri potest a puro homine ex propriis,& alias indebitis. Non ex propriis: quidquid enim habemus , sive in ordine naturae, sive in
ordine gratiae, Deo gratis acceptum referre debemus . Iu ibo enim vis
eepisti Neque satisfactio fieri potest a
puro homine ex indebitis . Deo et nim, tanquam supremo Domino, omnia debemus titulo justitiae, religionis , bc gratitudinis, a quo omnia ac cepimus. Ergo puri hominis sitissa-ctio non potest esse aequivalens, non ex propriis, non ex debitis , ac consequenter suffciens, & condigna esse non potest. Unde sic concluditur argumentum. Si ergo Deus ex uno capite non potest relinquere peccatum impunitum, absque laesione suae iustiti vindicis, quae est de conceptu essentiali su ς Divinitatis; & homo ex alio capite non potest condigne satisfacere pro quolibet peccato sive mo i tali, sive etiam veniali; necessaria fuit Christi satisfactio, qui eum si simul Deus, & homo, secundum natu in humanam passus est ad perQlvendam fatis fietionem , & secundum dignitatem personae Divinae valorem , ac pretium passionibus infinitum communicavit. Vide S. Thom.
J. p. q. 'S. art. a. memor eorum quae
sapientissime docuerat ibid. qu. O.
R. a. Sociniani, asserendo contra
ipsos ex Scripturis Christum vere, &proprie pro nobis Diving jullitig satisfecisse.Ac primo,Christus proprio suo
Sanguine nos redemit. ι . ad Corint. 6.
Empti sis pretio magno. Ad Ephesi. In quo scilicet Christo) Φssemus redemptionem Fer sanguinem ejus, re mi onem peccatorum. Ad Titum 2. Dedus meti unipro nobis, ut redi i meret nos ab emas Iniquitare. I. ad Timoth. 2. H dedu semeti um νο-
196쪽
emptionem pro omnibus, id eis pretium redemptionis pro omnibus . Et ad Hebraeos 7.Christus dicitur melJoris tesamenissponsor Har.Quo vero sensu sponsor sit, exponit c.9. Ideo, in quit , Novi te menti mediator es:ut
morte IntercedenIe, In redemptionem earum praevaricationum, quae erura
subpriori testimento , renowse nemaeeipiam, qui vocati sunt, xceruchaereditaris. Ad GaIat. 3. Chrisur nor redemis de maledicto legis, factus pro nobis maled Uum : id est maledietionem , seu punitionem nobis debitam in se transtulit. Prima Petri ι. Se euter qu)s non eorruptibIlibus auro , vel argento redempti estis de vavd vestris conversatione paternae tris
nonis , sed fretuso Sanguine , pre Ecgni immaculati ChrisI. Denique Matth. Io. Hiatis homin 1 tenit dare animam suam redemptionem pro WVL Is . Roboratur adhuc argumentum:
ut nos offerret Deo. Denique s. ad CC-rinth.I. Eum, gui nou noveras 'cω- tum, pro nobis peccatum fecit, ut nor
de Christus peccata nostra portavit. Isaias toto fere cap. 33. abiection-
Christi, ejusque pro nobis subro
tionem, ac satisfactionem describit: Non es eis etes, neque decor , inquit Vere languores no os I e tulit, σdolores Meror i e navis... Aneratus eispro Ier iniquitare δα ai:
disciplina paris nosse seser eum, o
more ejusfanatifumus P uui Dominus in eo Inlaitates omnium
Hsgrum. Sed Si in terminis propriis li satisfactionis, scriptum erat de ipso si Domino . Psal. 68. PF non ra Itune exsolvebam. Et ad Colossen. a. 44. Desens quod adversum nor erat
chirographum decreti , quod erat contrarium nobis, ct i um talit de inedio , ingeni illud eruet. Ex quibus omnibus testimoniis sic invicte argu btur. Ille proprie merito, & Opere,
volunt Sociniani, pro nobis satisfecit, qui verum ac proprium pretium solvit, quo redempti ac liberati siu-mus : qui pro nobis per veram substitutionem passus & mortuus est , qui chirographum debiti nostri passione sua e medio tulit , qui peccata nostra portavit : Atqui Christus verum , ac proprium pretium pro nobis solvit, proprium scilicet Sanguinem, quo redempti, ac liberati sumus: pro nobis passus ac mortuus est per veram substitutionem , debitique nostri chirographum nec enim melius humano more potuit Apostolus pandere veritatem ) delevit, ac veluti scidit:
omnium nostrum peccata portavit. ι S. Negant Sacramentorum efficaciam in producenda gratia, & vGluni illa esse dumtaxat nuda, & sterilia signa, tum externae professionis fidei Christianae, tum distinctionis si-delium ab infidelibus . R. ex sacra scriptura, per quam evincitur, omnia Sacramenta conferre gratiam. De
Baptismo Joann. s. dicitur; Nisiquis
renatus fuerit ex cyad , o Spiristion Io , nsntcses DIro re in regnum i Dei. Ubi regenerandi vis, Sc effracta non minus aquae, quam Spiritui sin elo tribuitur. Ad Ephes s. Chrytas diurit Ecelesiam , ct tradidi emet-
bvliaetur um uisue vesbum nomine Iesu Chrisi in remi onem peccarorum . Desique Luri I., de Ioann. i. Ego ait Christi Pracursor inbutito vos aqua, ille vos bullaabit in Spiritusnfigo. De Sacramento Confirmationis, Adior. 8. dicitur. Tane imponebaut lmanus super tuos, oe arci Mant S - ruum functum. Ciam cutem si 'Isit Simon, quia per Impos'tunem manus daretur Spirisus sonus, obtrect eis lseeuniam . De Eucharis ira Joann. 6. istut maiaticas, inqinit Christus,meaini carnem, O bibit meum sarauinem,
holet ouam aeternam. De Poenitentia Ioann. ao. Quorum remiseritis l
197쪽
t pereata, remittuntur eis, O guorumi rellaueritis retenta sunt. De ex tr
i ma Unctione S.Iacobus in sua Epist
eum Dominus: edisi in peccati; FI, r mittentur ei. De ordine l. ad Tim. q. MD, ait Apostolas, negliger gratiam quae es in te, quae data esstibi per Prophetiam eum impositione manuum sDesisterii. Id m assirmata .ad Tim. I. Matrimonii denique gratiam commendat , & insinuat Christus, cum nuptias in Cana Galileae praesentia sua cohonestavit , &sancti Mavit . Unde Apostolus magnum Sacramentum appellans Matrimonium , ob altissimam ejus significationem, satis offendit, esse per Dei gratiam et vatum ad aliquod magnum in conjugibus causandum; neque enim tanti significatio mysterii, extrinseca tantum Dei voluntate, dintrinseca virtute intelligi potest: ita ut per veram essicientiam , rationem signi in hoc Sacramento collocaverit. Sacramenta conferre gratiam , afferit Concilium Florentinum in decreto. Tridentinum sessione 7. Canone . & S. Vide verbo A et exi . Gl-
19. Negant Baptisinum prodesse parvulis, quos ideo volunt rebapturandos in aetate adulta. R. ab universali Baptisimi praecepto, a necessitate Baptismi, ab exemplo Apostolorum,
quos constat baptietasse infantes: unde a SS. PP. hanc irrefragabilem habemus traditionem. S RAviI mvide Gnosis qui ut refert Epiphanius haeresi 26.8c The doretus lib. i.haeretic. b. diversis nominibus sunt appellati e dicti etiam
Stratiotici. SODOMi TAE. Quo non protendat humana impudentia , quando cumque vera religione abjecta,suis siel mancipitem tradat effrenatis passimi nibust Illa etiam , i quibus natura ip-: se abhorret in iplis vilioribus animan-
tibus, tanquam religionis sundamentum audet proponere. Anno IIIo detecta est in Hollandia Sodomitarum secta, qui non modo sidonatam, ut par effet, non exprobrabant, sed tanquam religionis ad una proponebant.
Hures hujus infamis sectae sequaces deiecti, dignis poenis a Magistratibus compressi sunt. SonoMi Tici , dicti etiam Bu-gari, ex sueta Albigensium, obpropudiosam eorum indoiniam , a Bulbsariae regione , in qua grassabantur, ex agitati fuerunt a Roberio Eugre, ordinis Praedicatorum, quorum plures obstinati igne cremati sunt. Ex
Scieti Mus PREsaYTER , de quo seribit Isidorus Pelusiota, lib. 3. epistol. 23s. Animam una cum corpore mori credebat. vixit temporibus praesiti Isidori. De immortalitate animae actum est verbo Arabes, Gre riar PaulI, Augusinas Marioratus. SPINA, ET SuREus Calvi ni sectatores , in colloquio Parisiensii l.6 afferunt eodem temporis mOmento Deum non posse ponere suum corpus diversis in locis , eo quod
hinc post et ut ipsi dicunt) inserri
Deum eme incostantem , L mutabilem . R. ex unanimi Philosi phorum consensu, qui ostendunt non implicam ex intrinsecis principiis , quod dem corpus sit pro eodem in lanii in pluribus locis , solventos contraria S, quae adduci Qlent ratioues.Quidquid autem non implic t ex inirinsecis principiis, non est impossibile Divi-ns Omnipotentiae. Quare Spinam, ecSureum ad philossiphorum rationes remittimus, per quas sicile possunt convinci ; nec opus habemus aliis principiis ad ipsos refutandos ex se-scra Theologia , quamquam alias notissimis , cum illi ratione dumtaxat
humana ducantur. Spι NosA BENEDICTus, Ams-
telod amensis , religione Judsus, Atheismum aperte prosemis est. Postquam Latinam linguain sub disciplina cujusdam Medici didicit, aliquot in Theologicis sudiis annos impen-
198쪽
dit, deindeque totum se philoiphiae
devovit. Multas aggressus cum Rabbinis disputationes, a quorum tandem communione desciens, gIadio a quodam Iudpo graviter vulneratur; nec tamen aliam religionem amplexus est, contentus philosephiae subIidio ad pleniorem veritatis indagationem: sed haec nimis curiosa distussio, eum in maximum errorem Atheistarum pracipitem egit. Cartesii i methodo maxime addictus, hinc factum est, ut
Cartesii hostes , hujus philomphi
principiis monstruosum Spino' casum attribuant, quamquam immerito. Ut magis philosophicis studiis incumberet,Amstelodamo discessit, ruri secedens , ubi identidem naicrostopiis , & tubis opticis faciendis operam dabat. Adeo illi solitaria virgo placuit , ut nunquam ab ea divelli potuerit. Alictor fuit tractatus Theo- Iogo-politici , qui Hanaburgi annor 67o. in lucem prodiit, in quo omnium religionum eversionena sibi proposuisse videtur . Religiones propter Reipublicae bonum inventas asierit , non propter spem, aut metum in altera vita . In. ΗolIandia potissimum serpit Spinositarum pestis, qui aperte non audent professionem suam exprimere , Magistratuum timore correpti. Inter inauditas spinosae sententias illa est, quod prophetiae doni rivi sortioris ina aginativae attribuit , cum tamen esse purum Dei donum passim doceat Scriptura . Asseruit unacam esse in rerum natura substantialia, sive ut vocat David de Dinan tio) materiam primam, quae unica Runiversalis mundi substantia, seu materia prima est Deus ipse: crea purae Vero per ipsum , nihil aliud sunt, quam modificationes , sive attributa ipsius substantis; ex quo impio dogmate sequitur omnia in Deo serinaliter contineri, ignem V. G. aerem, aquam , &c. , quod sunt mae repugnat Divinae simplicitati; imo si quis
recte perpendat , sequitur plane , Deum non ei se; sed quamdam mutabilem materiam ab impio homine Deum appellari. R. I. Si Deus est unica, & universalis mundi subitan- ltia , sequitur manifesse omne quod existit, sermaliter in Deo esse , &quidem ex necessitate naturae iphus; adeoque Deum formaliter este plantam , lapidem, leonem, Rc. Omnibusque imperfectionibus eum subjacere, quibus entia illa subjacent, at nihil fingi potest magis insimum , &impium . Tum quia , cum Deus vitens persectissimum, quo nihil melius
cogit ri potest, ne ipio quidem dissitente Spinosa , mirum certe illud videri debet, qua ratione illum mente,
intelligentia , providentia , sapie tia , consilio, libertate, finis intentione spoliaverit. VuIt enim omnia , &singula entia , caeca & stupidi quadam necessitate ab ejus natura erumpere , sicut erumpit U. G. Iumen a Sole, fructus ab arbore, rivus a sente , &c. Quid vero impium magis, Rinsulsum 8 Verum piget in tot deliramentis , ac impiis figmentis serib co sutandis diutius immorari. Spi tiTuΑi Es, secta sunt AntiIu- l XVI. therani, & Analraptismum sequuntur. Vocantur Spiritualet, eo quod spiritum viviscantem sequi dicunt, caeteros carnales appellantes. Dicuntur etiam Separati, proptera quod detestantur omnia, quibus alii utunturs se in usu ciborum, sive armorum. Quasi mundo mortui in vestitit, cibo, sonan , incessit , Anachoretarum ritu vivere aflaetant, prout refert Liscinus, dubit .dial. a.
STAR LERi. Vide Baeularii. t XU. STADINGMI. Anno Ias . sa-l XIII. ista est cxpeditio contra Stadingos, seu Ste lingos haereticos , praedicata
contra eos Cruce, aiustoritate Gregorii Pontificis, i IIa ipsa Indulgentia addit iisdemque privilegiis,qup pr seistentibus ad Terrae sanistae stubsi- idium concedi consueverant i Romano Pontilice. Inter oras Frisip,&Saxoniae , R Bremensi traisin paludibus,& fluminibus circumcinini, dudumque a Sede Apossesica ob varios excellas, R errores excommunicati debacchantes, claves Ecclesiae contense inentes, pluries cum Episcopis, ac l
199쪽
Proceribus vicinis conflixerant, frequentius victores, quini victi . Quaenam vero essent eorum haereses Scscelera, exactius prosecutus est ilia, Chronico silio Albertus, tunc Stadensis Abbas, longeque postea Albertus
Krant et ius Hamburgensis, in sua Metropoli . Aiunt, eos doctrini Ecclesis penitus vili pensa , ipsius libertatem conculcasse , nulli parcentes sexui, i vel aetati et quaesisse responsa doemo num ; simulacra feciste cerea; consuluisse in suis spurcitiis erroneas Pythonissas; & viaticum salutis aetern q, horribilius quam deceat exprimi, pertrae asse : Clericos & Religiosos omni generi tormentorum addixisse, & claves Ecclesiae seelestis labiis turpiter blasphemasse, suisque persiuasionibus , ac malis exemplis adeo populos in secisse , & maximeriisticos, ut non sistum verbo ab eis
defenderentur, Verum etiam opere,& subsidio, quotiescumque opportu nitas exigisset , donec ab Exercitu Crucesignato, die Sabbati, quae fuit sexta Kalendarum Iulii, adstante seminus, & pro victoria Fidelium , supplicante cum gemitu Clero , maxima clade caesi , ac prostrati sunt,
oecisis novem eorum millibus, cade
te e Fidelibus Comite Olde inburgio,
cum solis novem aliis Crucesignatis: qui vero ex hqreticis gladium evase runt, aut in fugi aquis siubmersi sunt, aut in diversas regiones dispersi. Illorum reliquos ad poenitentiam excitatos, ad Sedem Apostolicam habuis. se pro absis lutione refugium , patet ex literis Gregorii Papae, scriptis anno sequenti, Pontificatus sui anno nono, duodecimo Kalendas Septem. bris ad Archiepiscopum Bremensem, quibus Pontifex indulget , ut sacta congrua Latisfactione , illis Archiepiscopus absis lutionem impendat. Quo vero principio ea haeresis orta fuerit, narrat Ioannes a Leydis, Religiosiis Carmelita. Cum nobilis quaedam Stadinga semina die Pascha tis oblationem proprio Sacerdoti l unius denarii seci siet, avarus Sacer-: dos eo denario minime contentus, cum mulier ad communicandum a
ced i , non sacram Hostiam, sed eundem ipsium denatium steteratissime ingenii vice particulae consecratae int os devotae mulieris, dum ipsa claul sis oculis Corpus Dominicum suscipe-l re expectaret. Sentiens autem mulier
duritiem susteptae substantiae, ἐκ propriis culpis tribuens, quod illam deglutire non posset, clausio ore ab Ecclesia recessit, linteoque mundissimo, eam excepit; sed viso denario, magis mente confusa, superveniente interea viro suo, & causani mutati vultus inquirente, post multas tergiversationes rem aperit amicta mulier . Ea de re vir condolens apud Superiorem dicti Sacerdotis, Cum
minus ei satisfieret, hinc majori ira
vir excandescens, Sacerdotem sus cavit, eaque de re, viro excommunicatione perculso, cum a popularibus suis, ac conterraneis in pertinacia foveretur, demum tota illa Provineta in haeresim declinavit, ac praeter alia scelera, propriarum etiam neptum, si rorum , ipsarumque matrum
nuptiis se iis polluebant : reversi sitem ad idola vana Stadingos, pariun
curasse mandata Pontificis,& Impera.
toris, reserunt historici: quin imo cummis siet ad eos Pontifex Legatum cum inultis honestis Sacerdotibus, contu-
mel iis affectos illos occidisse : quousque instantia Bremensis Episcopi decreta est in eos a Gregorio Crucis prs dicatio. Ex Spond. ann. I 23 q. STANCA RiANI. De baccjiavit eurrente seculo decimo sexto, Franciscus Stan carus, Italus Mantuanus,in
Academia Regio- montana in Prussi a professor, primo ob haeresim Mantua ejectus; deinde etiam ex Italia pulsus , a Germania prohibitus, demum in Poloniam secessit, ibique in Gymnasio Gram viensi Hebraicam linguam
professus, detectus haeret icus, in carcerem ab Episcopo conjicitur , sed furtim elapsus , Pinchro viam se contulit , ubi in templa irruit, sacras Imagines sustulit, & omnia sacra, atque Sacerdotes exterminare nisus est . In Stancaro reviviscere visi sunt Arius F
200쪽
Arius , Aelius, Macedonius , Nest gnat memoriamChristi passi.Tum quirius. Interim ut Osandro obsisteret, si Sacramentum Lucharissis conveni qui Christum secundum solam naturet in obsignatione memoriar Chrisram Divinam iustificatorein nostrum passi cum pane,magis ratio Sacramen esse asserebat , in oppositam haereti conveniret imagini Christi patiensim incidit. iis, quam pani,cum illa magis obsigne I. Docuit, Christum sistum qua memoriam Christi passi, quam panis hominem esse justiscatorem nostrum. Vide verbo Cespinus , & prs oculi R. verbo Mustitas , Anti andrini a. Negavit Christum esse Deum. R. verbo Es Ioniis novi . 3. Dixit Filium non esse coae ternum Patri, sed Qtuur metaphori- habe verba Domini: me es, Cor a meum, quibus omnes ejus Dodi hqreses convelluntur. 6. Regi, & Sacerdoti parendumeta negabat, nisi jussu parentum praech diei Dei Verbum. R. verbo Ariu1. Tum ex Euangelio Ioannis, ubi Euangelista non est metaphorice de filio
locutus, sed vere atque realiter Uerbum Dei esse enuntiat, sternuar Pab tri: Instri essio eras Vertam, bum erat apud Deum, G Deus erat Uerbum,cte. Ex quibus textibus evidenter Stancari error reprobatur. . Finxit in Christo duas este spersbnas ; secundum unam esse mediatorem , secundum aliam eme col, largitorem , sive aut horem mediationis. ideoque unum esse hominem missum,alium mittentem,unum orant m Christum , alium exaudientem . R.
uerbo Feliciani, ct Ne riur. sderent. R. ex. sacris paginis, ubitam Regi, quam Sacerdoti obedientia praecipitur subditis, Caeterum in doctrina Staneari Laicus orbatus parentibus , jam sequitur quM non teneatur obedire alicui. Tum quia alia est obedientia, quς debetur parentibus , alia quς debetur Principi, &Sacerdoti . Principi autem, & Sacerdoti ex vi legis Divitiae positivae parere debemus , parentibus vero tendimur obedire ex vi legis naturae . Demum Stai carus bbaterabat, antiqua instituta Patrum novis institutis permutanda , veterem religionem, stilicet Romanam abrogand Am,& novam instituenda tn.
s. In Eucharistia non Corpus, cum pane, ut Lutherus: non signata, Corporis cum Sacramentariis statuit,
sed abselute panem cibarium app-suit, dicens, ta pane solam esse quamdam memoriolam Christi passi; & deliae sua nova phantastica phrenesi ista
xit circa medium seculi 16. Libro edito contra Buzeum, pag. a ., dc , asi. afferit veras este has propositiones;
bundus dicebat Coena Papistica mala, SrERCORANis τΛ . Si qui sue- therana peior, Calviniana pessima, runt, suere nonnulli nono seculo, qui Stancari Divina . R. verbo Treem Corpus Christi, quod. in Eucharistia ius , Tenedictus Talmanus . Tum continetur secessui, ac deiectioni ob
uia si panis Eucharisticus nihil aliud noxium esse putabant, it aut corrupistis speciebus, & ipsium Corpus Chri- l
sset , & essiceret , nisi Obsignare
nemoriam Christi passi , vel hoc hasti corrumperetur. Ibjus tam crassi &
eret quia est cibus , & jam omnes istidi Stercoranistarum erroris Ama-
ibi haberent rationem Sacramenti, harius Abbas primum Metensis, tum
obsignarent memoriam Christi pas. Chorepiseopus Lugdunenss accusetur a Manguino, Tom. 3. Vindiciarum
: vel hoc haberet, quia est panis, &
im panis Eucharisticus emet dicen prςdestinationis & gratiae , & ab
us panis existens in ossicina pistoria, Auctore Perpetuitatis I dei circa Eώ-
tuam panis existens in manibus Sa- baristiam, Tom. I . lib. X.cap. II. Fun
rdotis ex auctoritate consecrantis, tamentum accusationis istud est . :
go panis per se sumptus non obsi- togatus a Guntari Ammalarius , l