Lexicon polemicum, in quo potiorum haereticorum vita perstringitur, omnes contrà fidem errores colliguntur, Dei verbo scripto, vel tradito ... inserta conciliaborum omnium, schismatum, & controversiarum ... addita demum pro operis complemento Bibliot

발행: 1734년

분량: 426페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

matur in extam , an reservetur hia seorsore nostro inque in Lem sepulta

rae, aut exhaletur in auras, aut exeat de corpore exmDnguine, ori ster ρο- tros emittatur,dicente Domiso omne

quod intrat in os , in ventrem vadit,& in secessum mittitur . Hoc folin , cavendum es, ne corde Iuse sumam illud, & ne conte Im habeatur: sed i fer natur fluberrim8 d eommuniabus esMi. Attamen leve admodum videtur fundamentum istud impristi

Amalario erroris Stercoranistarum.

Uarios ille modos proponit, quibus exponi posse eensebat, quid nat de Corpore Christi, postquam insoma.chum recestium es : Ex illis autem nullum adoptat, aut sequitur An alarius , ratus viro pio ae Catholico

suiscere, si pura conscientia Corpus Christi percipiat, ac credat panem

Eucharisticum non esse cibum communem : quo uno nod obscure sgnificat, coelestem illam Eucharistiae alimoniam, communi aliorum ciborum sorti, ac conditioni obnoxiam non

elle, atque hujusmodi qugstiones a

Gunt Wio propositas, plus habere noxie , ac periculose curiostatis, quam pietatis & aedificationis. Anonymus

quidam , quem Cellotius edidit ad calcem Historiae Gothescalchi,quemque Sigebertus Monachus Gemblacensis , & alii volunt esse Herigerum Abbatem Lobiensem in Belgio, cuiusque auctoritate ducti Guillelmus Malmesburiensis , de Thomas

Waldensis, accusant etiam Rabanum Maurum turpissini erroris Stercor

nistarum ; sed nullo prorsus fundamento ; cum enim Heribaldus AI-iisodorensis hanc quaestionem propinsuisset Ribano , utrum scilicet Eucharistia , postquam consumitur Sacramentum, redeat in naturam pristinam, quam habuerat ante cons crationem. Respondet Rabanus, in

Epistola ad ipsum Heribaldum scrimi ta , cujus fragmentum renr sentati Mab illoti ius secunda parte seculi IV. t Benedictini, & quam integram re t fieri Balvetius in appendice ad Regi

I nonem et Respondet inquam, otios uni & superfluam este huiusnodi quaestionein , cum ipse Salvator dixerit in

Evangelio: omne quod Intrat tu oti in ventrem vadit , ct in secessum mi titur ; quae verba occasonem dedere ineu indi Rabanum sedissimi, actu pissimi erroris Stercoranistarum . At immerito prorsus : spectat enim ille dumtaxat species externas Euchari stiae, non autem ipsum Corpus Christi verum, & naturale , quod sub illis continetur . Id vero manifeste ostenditur ex ipso statu quistionis propositς ab Heribaldo,nempe mram Euebaris a redeat in naturam mis nam, quam habuerat in Aliari,anIe-ρudm consecraretur . Atqui intelligi istud non potest de Corpore ipso

Christi, quod ante consecrationem in Eucharistia non existit, sed tantum de eo, quod per consecrationem mutatur , id est de pane & vino,

quorum symbola negat Rabanus redire in pristinam naturam , quam ha buerant ante consecrationem. Et hqc sufficiant de hqresi Stercoranistarum, quae apud eruditos omnino sistitia videtur.

dioruui curriculo Theologiae addictus, cum pluribi in Gallia tanquani Calvinianus minister falsa sui antes-gnani dogmata docuisset, in I ollandiam se recipiens, desuncto Episcopio Theologis cathedram sustinuit.

secta in plures ramos divisa, plura monstra genuit, in quibus aliquid peculiare borrendum detegebatur. Prinpagati itaque sent ex Gnosticorum , sed a Stratiotici: in quo autem pecu liariter errarent supra Gnosticos, non refert Epiphanius. Sulls TANT 1 ALisTAE. Vide Fla clani, qui ex eo quod assererent peccatum originale esse ipsam subsantiam hominis, Vocati sunt Substantia-

202쪽

FOLEMI CUM .

rii. Quam heresin renovarunt aliqui Lutherani, qui proinde etiam dicti sunt Sumantiarii. XVI. l Suis Tar . Tales vocantur ab

Hoso illi, qui nulli certat sectae siunt addicti, qui scilicet neque Lui herum,

neque Calvinum sequuntur,sed quod sibi arridet profitentur, dc asserunt: illum esse germanum Scripturae sensu lin, quem unusquisque excogitat ,&talem sensum vere eue a Spiritu sancto, qui neminem vult perire. R. Quia si unusquisque hiberet proprium spiritum decisivum , de interpretativum sensus sacrae Scripturae, numquam posset Ecclesia esse certa de vero sense Scripturae: sed in Republica bene ordinata lex debet esse certa, quod non sequeretur in suppositione Suis arum , qui a scliola Lutheri, Ochini, 3e Brentii sunt propagati . Demum lex debet elle publica; sed si spiritus revelans, sc interpretativus esset privatus, iam lex non esset publica, bc consequenter Respi .lica Christiana non sui Di bene ordinata a Christo. Deinde sitnsus Ser tura rum non potest et Ie sibi contrarius alioquin non in doctrii tu , sed in ludibrium hominum Spiritus sanctus suisset locutus, quam bla&phemiam

nemo audebit cogitare: si autem privatis cogitationibus tribuendus esset verus Scripturarum sensus, cum illae ex hominum ignorantia contraris sae pissitne inveniantur, manifestum est, quod iis credi non potuit germanus Scripturae sensus . Denique R. ex a. Petri t. v ao. Hoc prima inteu genter , fuὸd omnis prophetia Scripturae propria interpretatione nou sis. Non enim voluntate humand auara es ut

quando prophetia: sed Spiritu fon-m Moirante Deuti sunt sancti Dei

hominer. Quaerendus ergo est sensus, quem ilhs Spiritus sanctus inspirauit; alii vero contemnendi. XVI. l SW8NCH PELDIus . Innotuit anno I say. Gaspar S enchfeldius, nobilis Silesius, qui cladi rinam non vulgarem in scholis adeptus, ut ma-l iorem sbi acquireret laudem, Luthel rum maledictis coepit impetere; n, - 97 mis ad erudiendum , uigunt ineptum csse dicens , ut qui omnia , secundum exteriorem quamdam sipeciem, abu- suum genera toderet, parum inierim Christi Ecclesiam confortaret. Hinc-que neutralis plane , & scepticus videri volebat, publice subinde protestatus, se neque a Pontificiorum , aut Lutheri partibus stare, eo quod ipsbrum Ecclesiae in multis, quae doctrinam, coeremonias, totiusque reli-l gionis constitutiones concernunt, s-bi contrariae, nihil nisi carnalem spiritum ssequerentur . Non autem pen dendum esse ex verbo externo, ejusque praedicatione , sed potius interiora spectanda , quae Deus absque medio instillat; ideoque magis meditationibus, & privatis contemplationibus studendum esse , quam audiendis concionibus, ac Sacramentis sumendis. Ex Spond. ann. IS29. SWen-ehfeldii errores potissmi,siunt sequentes, in quibus tamen omnibu, sustinendis non conveniunt omnes SMen-ehfeldiani , qui tam in Germania , riuam in Helvetia abundant, sed in professione doctrinae divisi; Sωench. iei diani enim Golgovienses dissident ab Urat ista viensibus ,& isti a Suidnicentibus sunt segregati. i. Verba consecrationis se est

interpretatus e Corsur meum es boe, trans stren, subjectum in praedicat una ita ut facerent hunc sensuna: Corpus meum est hic panis , vel cibus . R. .ilis omnibus rationibus, quibus transiubstantiationem in Sacramento Eucharistiae probavimus contra Ioannem Odessetium, Berengarium , GLvinum, Lutherum, θη SacramentanoI. g. Repudiabat omnem sicram Scripturam, astarens non esse verbum Dei,& sidem ab ea non pendere.R.ex iis, quae dicta siunt contra Aisanressic' Ambrosiaras. Item ex ipso motivo, quod adducit S. enclis Idius ad reprobandam sacram Scripturai intantum enim reprobat verbum Dei scri pium, quia asserit, Deum solum audiendum esse, illiusque vocem deo lcoelo expectandam, sed Scripturas lsacra est Dei verbum , sicut saepe in l

203쪽

198 . LEX

sacro eloquio Deus profitetur, te locutum sui se per os Samstorum,quales fuerunt Propheta: in lege veteri, &Apostoli in lege gratis ergo accipienda est stera Scriptura : quapropter nos monet D. Paulus ad Τheslato n. a. cap. a. Itaque fratres tein tenete/raditiones, quas diduyis, Θ perfermonem De per epipolam nosram. W- debitur fortasse argumentum hoc minus Opportunum, quia neganti Scri turae sacrs auctoritatem , non recte probatur ex auctoritate ejusdem Scripturae, eam esse Dei verbum; quippe vitiosi circuli speciem habet. Tamen argumetum summi momenti est; quia Dei verbum docentis EceIesam, de ipsam regentis , ac proinde perpetuum & universale, ut est ipse Ecclesia, nonnisi a mentis impote negabitur. Tollat e medio haereticus Scripturas , & Traditiones eadem quippe est ratio ) 8c doceat, ubi nam litillud Dei verbum Recurrendum ergo ad ejusdem Scripturae auctoritatem; neque per Dei verbum intelligi potest inspiratio interna, sicut vult Sωenchfeldius; caeterum numquam certi essemus de vero Dei verbo,quia in discernendis inspirationibus se pedecipimur vide, si placet opusculun nostrum in criptum D diseretione perfectionis , in quo de hac materia disserimus & cum Φpe unus habeat inspirationes alterius inspirationibus contrarias , sequeretur , Deum in suo sermone sibi contradicere, quando internae inspirationes, quas unusi quisque habet, essent Dei verbum. I ine sequitur etiam, quod ad hoe ut in religione Catholica sit certa norma fidei , necesse est fidem pendere a sacra Scriptura, tanquam a lege scripta, utpote invariabili; quae veritas eum iptis haereticis fuerit optime perspecta , hinc factum est , ut omnes haeretici ad confirmanda sua figmenta multum elaboraverint, instensuri eadem figmenta', scripto Dei verbo inniti, licet pro libito Dei ve bum sint interpretati, R ex erroneis interpretationibus, silias deduxerint consequentias ; legitima enim se Dei

ICON

verbi interpretatio , & explanatio, illa sola est, quam approbat Romana Ecclesia , & Romanus Pontifex . Qua de re vide, quae dicta sunt verbo is bipae, nnes 'Mes a I. Sacra: Scripturae libri ab Ecclesia recepti

sunt numero 7 a. , quorum quadraginta quinque spectant ad Te tamen. tum vetus, & viginti septem novum Testamentum constituunt . Omnes praefati a. libri dicuntur omnici id est expressi in catalogo librorum lacrae Scripturae , ut regulae Ecclesiae approbantia auctoritate exarato. o. eriphi, id est occulti, utpote ex obscura origine, incertoque aut hore Procedentes censeri debent quotquot libri proferri possunt, qui in praedicto catalogo non sunt expressi . Ex p satis a. libris, xlii sunt Protocanonici, id est qui pro verbo Dei scripto semperfuerunt recepti; alii sunt Deutero canonici, qui progressu temporis inter Divinos libros fuerunt ab universali Ecclesa recen sti; licet enim semper fuerint ut Divini,majorum traditione recepti; non ramen ubiq; ut tales habebantur , neque legitima traditio ejus. modi fuerat ubique suscien ter probata, sive legali auctoritate propolita . Cum ad reprobandos haereticos sortius argumentum deducatur exscriptura in siense ab Ecclesia accepto explanata , & vicissim haeretici ad suas probandas haereses Scriptura

potius abutantur, quam utantur; congruum censui hic advertere,qubd sola editio sacrae Scripturae Latina, Vulgata dicta est authentica nobis, neque enim aliud hucusque docuit expressE Ecclesa , quq hane legendam proponit. Non me latet quot hc quanta pro Pigbraicis, & Graecis exemplaribus producantur ; tamen ea

erunt OppUrtuna , ut proponantur

Ecclesiae judicio; non ut quisque sibi

decernendi arroget auctoritatem .

Vulgata, ergo illa, jam a pIuribus seculis in Ecclesia recepta, Concilii Tridentini decreto novissime confirmata, auctoritate legitima Eeclesiae consormis judicata est cum suo originali textu. Originales textus, sive pri-l

204쪽

FOLEMI CUM .

m vi codices veteris Testanienti , siastes, Canti omnes Haebraico idioniate suerunt quamvis hic ulex prelli . si excipias libros. TobLe, lomonis magis Ddira , VPrae I anielis , qui pri- Ioachimus maἴ initus apparuerunt lingua ChaIdaica, ludith exaravi& secundo Machabrorum libro, qui auctor est libri scriptus primo fuit lingua Gra c . t pati . Mardo originales vero novi Testamenti pri- i Esther. Jesius imo fuerunt lingua Graeca consoripti, i libri Ecclesiasti excepto Euangelio secundum Mat- Simonis illius,st lueum, & Epistoli D. Pauli ad He- chabaeorum. Elupos , qui duo libri primo sicripti l tuni librorum

fuerunt lingua Hebraici . Liber vero praeserunt. AccEuangelii secundum Marcum, primo larum nempe scriptus communiter censetur lingua Amos, Isaias,

Latina. Libri Laer. Scripturae alii fit:.t bum , Jeretnia Legales, quia sipectant ad legem D Jeremiae secresvinam, alii vi rui, alii SasiexI c phonias, Danieles, quia veram exprimunt sipien- Zacharias , Matiam, alii Pro hetici . ν talagus Auctorum , qui fer fe-

Mors es primus inter omnes lScriptores , qui fuerunt ab Urbe condito, scriptit Penta euchum, sive quinque libros sequentes. Genesis. Exodi. Levitici. Numeri. Dru-teronomii . Etiam librum Job , qui prope Moysis tempora vixit,scripsisse creditur. Iosue librum scripsit, quia suo nomine liber Iosiue nuncupatur. Samuel Prophetii scripsit duos libros Iudicum unum , alterum Ruth . Item librum primum Regum. Gad, de Nathan Prophetat, Davidissecretarii, seripserunt librum secundum. Tertium vero librum Regum, sicut etiam quartum scriptum fuisse partim ab I se ia , partim a Ieremia, & partitia ab Esdra communis est opinio . David Rex potiorem Psalterii partem cecinit . Librum primum Paralipomenon ab Esdra fuisse conscriptum , sicut etiam librum secundum probabiliter opinantur clarissimi Auctores, quos recenset Cornelius a Lapide in argumento ad Comiarent, ad praefatos ii bros : quae tamen in secundo libro Paralipomenon de Salomone narrantur, probabile est ab Addone cu Achia Proplietis suisse conicripta. Salomon uscripsit libros Proverbiorum , Eccle- l

siastes, Canticorum , cc Sapientiae, quamvis hic ultimus ex sententiis Salomonis magis videatur congestus. Ioachimus magnus Sacerdos librum Judith exaravit . Toἰ ias Tobis filius auctor est libria suo nomine nuncul pati . Mardochius scriptit librum i Esther . Jesius i. lius Sirach auctor esti libri Ecclesiastici. Joannes Hircanus, Simonis illius scriptit duos libros Ma-

Urabaeorum . Esdras auctor est duorum librorum, qui Esdrs nomeιαν praeserunt. Accedunt opera Prophetarum nempe Ionas , Joel, osseas, Amos, Isaias, Abdias Micheas, Nahum , Ieremias, Baruch Propheta Jeremiae Secretarius, Habacuc , Sophonias , Daniel, Eeteciriel, Aggptis, Zacharias , Malachias.

a lium . S. Marcus etiam Euangelii scriptor fuit . S. Petrus duasistri piit epistolas . S. Lucas scripsit lEuangelium , & Actus Apos olorum. S. Paulus quatuordecim Epistolas. S. Jacobus in inor Epistolam unam. S. Iudas Epistolam unam. S. Joan. nes Euangelium , Epistolas tres, &Apocalypsim . His pro sacrorum Li-hrorum notitia praenotatis, jam ad Siene hieldium redeamus, qui Docuit fidem accomodandam lnon esse ad Scripturam , sed Scripturam ad fidem. R. Nam si Scriptura deberet accomodari fidei, iam pat Ct,

quod una tantum non esset vera lides, quae tamen una tantum vera esse potest, licui probavimus in praeparali ne ad opus.' 4. Christum corpus suum de coelo attulisse. R. verbo Albanensis. S. Humanam Christi naturam nori esse creaturam Dei, sed Spiritus lancti genituram, & quasi quid medium inter Creatorem Deum , & lcreaturam hominem. R. Nam omne

ens, quod non est a se, necessario est lab alio, scilicet a Deo, Sc consequen-lter est creatura Dei e neqiae datur

quid medium inter hoc, quod est esse

Creatorem , vel creaturam . Item

205쪽

de a Chalcedonensis Concilii doctri. Divinam. Ex Gennadio. nI recedens, negavit in Christo duas SYNtREos . Vide Praepones. esse naturas, humanam scilicet, &ActNTEs Vide Silentiarii.

cupantur , qui doctrinam promentur,

quae in libro Talin ud continetur. Est autem Talmud liber a Rabbinis stinnia tus & compostus , saepe auctus S resectys, continens leges civiles, &oeconomicas nationis Iudaicae . Nomen vero Talmud, idem valet, ac Dominati, ex eo quod omnem Judaeorum doctrin in complectitur. Pura litera Talmud, Mischna dicitur: Glossa super literam Guemara, quod nomen idem senat ac persectio, complementum , sive augmentum . Semper magni fecerunt Hebnei librum

Talnaud , aliquando etiam sacrae Scripturae praeserent ea, lichi pluribus sit traditionibus somniatis, εο fabulis ridiculis refertus, cujusinodi est,quod in dicto libro legitur, Deum scilichtquotidie per tres boras legem Iudai-

eam log re. Damnatus fuit praefatus liber a Gregorio IX. ab Innocentio

IV., Iulio III. , & Pau Io IV. Tam ab Hebrsis in Babylon laresidentibus, quini ab Hebrieis in Ierosolyma com. lmorantibus facta est traditionum Ju- ldaicarum collectio; quapropter duo libri ΤaImudici proteruntur , quo rum unus Talmud Bab loricas, alter Talmis Ierusalem nuncupatur, ab urbe scilicet, in qua prasiti libri conscripti fuerunt, nomine desumpto. Quamvis aliqua sus in Tali nud conti

nentur, vera esse possint, multa tamen

ibidem reperiuntur, quἴ fiunt hyperbolica, salsa, erronea , & a Rabbinis conficta. Liber Talmud primo compilatus suit a RabbiIdida Hahhadose,anno post Christum natum i88.,8chanc compilationem Μ ΘυJudgi vocant. An. 69. sive ut aliis placet alo. Risbi

Icehausa novam collectionem fecit disciplinς Iudaicae,quam multi putant primam Mistanae literam, & hse collectio vocatur Trimis Ierusalem. Anno veris q76.MMI A , σε ROMII Hammes, alteram collectionem in urbe Babylonis fecerunt,quae Talmud Babsonis nuncupatur. Quae utilia ex Talmud eruditis hominibus putari possint, excerpsit Bernardus Lamyin Apparatu Biblico , a cap. η. libri I.

Potiores errores,qui in Talnaud repertiuntur, sunt sequentes. I. Deum ante mundi creationem

se se in variis mundis eqsstruendis exercuisse , quos paulo post destruebat, ac rursus mstaurabat, quo ad ii que didicit mundum hunc, qui nunc existit , aedifieare. s. Deum tres primas diei horas in lesenda lege Mosaica insumere. 3. Deum primo nove lunae Septembris die, uni eruim orbem perlustrare , decem vero se tu tibra ejusdem lunae diebus, applicare se adscribendos justos in libro vita , m los in libro mortis . . Deum singulis diebus genu

flexum orare.

S. Deum statutis temporibus in occulto loco plangere destructionem

permissam Templi, & captivitatem populi, & quotiescumque calamitatum populi Iudaici recordatur, duasi lacrymas in Oceanum funde e , Si utraque manu pectus suum tundere. l6. Deum Populo Iudaico expia-ltionis praecepisse secrifieium , singulis inoviluniis taciendum , ad expiandum lmalum, quod fecit , cum lumen a lluna ereptum Soli dedit. 7. Deum postrenais tribus diei

horis ad relaxandum animum , ςuna l

pisce Leuia han appellato, ludere . l

ignis die Sabbati.

206쪽

i 9. Angelum Gabrielem gravi scelere se coinquinasse,ad cuius ultionem flagello igneo egdi Deus iussit. io. De Adam, & Noe impura,& impudiea probra leguntur . II. Jobum nunquam extitisse, Sequae de ipso leguntur, conficta suille. ia. Davidem adulterio, & cq de

perpetrata, nullius criminis reunti extitisse.

is. Multa complectitur liber Talnaud pudicitiae, & bone stati matrimonii repugnantia. q. Graviores poenas ab illis repetendas, qui Scribis, quam qui Moysi contradicunt. is . Falsos testes damnato reo, liberos dimittendos esse.

16. Illum, qui plurium iudicio

morti damnitur , interficiendum: ubi

autem omnium vota in ejus necem

eonsenserint, absolvendum .ir. Rem Emissam non restituendam domino ab illo, qui invenerit, si dominus spem amiterit illam reinveniendi. ι . Iudaeos teneri ter in die Christianos execrari, ter simili Er 11 cerdotes Judros hoc sicere debere in synagoga , precaturi a Den 'x Irmi nationem Principum , & subd. t a tu nChristianorun .i9. Licere Iiid ais bona Christianorum acquirere dolo, vi, faenore,

furto.

IO. Deum iubere , ui Judaei Christia nox tractent tamquam bestias, oeci dint, si possint. ai. Ecclesias Christianorum esse domicilia perditionis , ac idololatriae. aa. Sacra Euangelia iniquitatem revelatam appellat , 2s. Docet tr1ncni grationem animarum ab uno corpore in aliud,

ei conditione, ut si anima peccet in primo, dimittatur in secundum : si

peccet in secundo, dimittatur in tertium : si peccet in tertio, detrudatur in inferno.

a . Quicumque die Sabbati ter cibum sumpserit, salvum esse .as. Nihil pari numero edendum,

Omnia impari , quoniam , inquiunt Tal nudici , Deus impare numero gaudet. 26. Si quis conversius ad meridiem precetur, capientiam adeptu-l rum: lin autem ad neptentrionem, divitias obtenturum.

27. Nihil unquam ex Talmud discere posse illum , qui transierit

sub camelo, vel inter duas sueminas. a 8. Deum abnegare , qui praecepta Talniud improbat. Issae, &confinites vesaniae inis libro Talmud continentur, ex quibus Lector de libro adeo a Judaeis commendato , quem sensum concipere debeat , tacite cognostet . Consule Petrum Galatinum lib. de Arcanis Catholicae veritatis, contra obstinatissmiam Judaeorum nostrae tempestatis perfidiam , ubi salsam doctrinam, quae in libro Talnaud continetur , explodit . TANDEMus , s ve TAN CHEL Nus . Emersit hie nebulo Antuer piae

circa annum It 26. contra quem , ut

eius extirparetur Zietania , multum de ligavit cum suis Clericis S. Nor bertus. Incedebat siti perbo amictus h.abitu Tandemus , tria millium ho-Dinum con ita tu semper circum stipat is , omnibus terrorem incutiens.

ii, spersualibilibus cum esset satis loquens, siunipiuolis conviviis, hOminos ad cui sequelam alliciens , ii ol silentes cudibus inisviebat. In . ianio honore a iis habitus,ut aquam, in qua corpus suum lavasset, biberem , dc tanquam reliquiam asportarent. Inter navigandum a quod a M. Presbytero in cerebro percussus, O cubuit. Fuit sacramentariorum haereticorum prscursi, r, & Christianai eligionis in sentissimus hostis . Ex

Baronio.

i. Dicebat , sumptionem Corporis Christi nihil prodesse ad salutem. R. verbo Adelphius, Armem. a. Ministerium Epistoporum, δι Sacerdotium nihil esse blaterabat. R. Quia Christus instituit Sacramentum ordinis, de quo mentionem faciunt antiquissima Concilia, velut Cartha-

207쪽

FOLEMICUM.

IV. ginense quartuin , celebratum anno; γδ. De institutione hujus Sacramen ti,per quod confertur gratia,loquitur

Apostoliis prima ad Timoth. c. . Noti negligere gratiam, qux in te es, παdoro es tibi per prophetiam, cum im

refusiles gratiam Dei , quinaesi in te

ser impostionem manuum mearum.

Ex quibus textibus constat, quanti sit siciendum ministerium Sacerdotum, quandoquidem per ordinena Sacer- .dotalem acquiritur grati . Prsterquam quod initiatus charactere Sa. cerdotali , habet conspicuam dignitatem , 8c sun mani auctoritatem in Ecclesia, nempe dimittendi peccata ,

conficiendi Corpus Christi, di plura alia peragendi, qus populo Christiano sunt proscus. Hinc est, quod non modo inferiores laici, sed etiam dignitate conspicui viri, imo dc Principes summam venerationem semper professi sunt , cuicumque insignito charactere Sacerdotali, δc eo magis enerabundi suerunt nainisterii Episcopalis, agnoscentes in Episcopis dignitatem Apostolicam. Siquidem Epistoni successores sunt Apostolorum, superiores dignitate Presbyteris , suo charactere iudices Sacerdotum, in quibus soIis suit semper potestas consecrandi Sacerdotes, reprosentantes Christium secundum majorem persectionem, dicti specialiter Ecclesis sponsi. 3. Rem spiritua Iem esse dicebat

sive virgines , sive mulieres violare R. verbo Furi I. Tum quia peccata carnalia Deus expresse prohibet: contra fornicarios poenas statuit et iain lege veteri . Nihil insupermagis contrarium spiritu ν , & elavationi mentis ad Deum, quina opera carnis. Unde adversus spiritum caro concupiscit, ut monet Apostolus, &omnes experimur . Quid ergo insipientius , quam violationes corporum, spiritualem rem nominaret Tandem violatio est actas injustitiae, qire

spiritualium operum inimica est. THARsENgis. Melat iapi Antio- lcaiiς , ut pollerent multitudine, conis

junxerunt se hqreticis Tharsensibus, qui iiden, suerunt, ac Senatariani, siedicti a Silvano Tharsens eorundem

Episcopo. Ex SoZom. lib.6.cap. q. Taeti A NasTAE. Vide Encratur. TEMPLAR H. Utrum Templarii sint inter hqreticos numerandi , an non, meum non est hic discutere. Rem pariter indec Tam relinquunt Prate lus, Gaulterius in catalogo hqreticorum,S: idem praestant. fere omnes Auctores, qui TempIariorum historiam conscripserunt . Certum est a Ge. mente V. in Cuncilio Viennensi damnatos fuisse Templarios propter eri

mina , quς illis suerunt objecta, quς,

accusati, evacuare non potuerunt,

licet plures Templarii hujusinodi

criminum se nunquam reos fuisse constantissime negauerint. Hic solum re seram crimina , quae Templariis sue runt Obieeta , quae ex instructione

transinissa a Pontifice ad Inquisitores fidei collegi, juxta quam instructio nem Templarii examinari debebant, ut ad quaeque objecta responderent, an de fusto objeetorum scelerum se

compliciis vel coofiterentur , vel negarent . Circa annum lii 3. initium habuit ordo Militatis Templariorum , cum Hugo de Paganis, vir nobilis, una cuni octo anis sociis se

Deo vovit, instar Canonicorum Regularium vitam ducturus , propo Templum Ieroselymis, paratus armas mere, & vitam exponere pro defensione illorum , qui ad loca Sacra

peregrinarentur : ex quo Milites Teir pli, pinsiti novem illustres viri, una cum suis successoribus sunt nuncupati , qui vitam ex eleemosynis sponte oblatis sustentabant. Crescendite interim Confratrum Templariorrum Dumgro, creverunt etiam pene

in immensiunt eleemosyna ipsis R gibus, & Potentioribus oblatae; &per liniversam Europam dilatatus est Templariorum ordo , cui adscripti ad plures annos devote ixerunt, & lpro defensolie Terrae sanetae sepe l

II. XIII.

208쪽

tialia rescissidente devotionis spiritu, paulatim Templarii deficientes, non modo in vitia , sied etiani in hς resim declinasse, reserunt Histori ei. Res delata ad Principes, 5c ad Summum Pontificem , qui cum vix credere valuisset, Religiosos equites potuisse tot sceleribus se contaminare , inquibus immersos vivere clamabant Tem plariorum accusatores, ut in re tanti momenti omni cum cautela procede

ret Ponti sex , literas dedit ad locorum ordinarios, ut captis Templarii diligenter inquirerent, an voe in Ie ruentibus articulis, sicuti delatum erat ab accusatoribus, desecissent. r. An Templarii cooptati in Omdinem , Deum, de Christum abju

a. An crederent ordinis Magistrum posse poenitentiae Sacramentum, licet in nullo ordine constitutum, ministrare.

3. An Christum pro redimendo genere humano passii ni suisse negarent . q. An edocerentur, posse inter se luxuriose commisceri. 5. An conspuerent Crucem , &imaginem Christi 6. An quoddam simulacrum Divina veneratione colerent.

De prssitis sceleribus eonvictos sitisse Templarios , furit qui asserint, quapropter Templariorum ordo suppressus suit, plui ibus ex illo Oedine , sicut decebat hareticos 3c ficinoroses, condignis suppliciis assectis.

Vide Spondanum ab anno IIIo. unque ad i s i s. Alii illos de sendunt, videndi apud Franci Quin Mennenium Symbol. , ee origin. Ordin. Militar. pag. S.,qui S ad calcem operis Tein-pi i iorum Regulam, de inlli tuta edidit . De illis etiam , de iudieio in ipso, lato disserit A uberius Miraeus in s mili opusdulo, cap q.S I.

δε pini . Tepidos Gaulterius eosdem ei se credit, ac furaticatores. TLRK sis τMus. Vide Buaedas. Test Ricus. Vide Populum . TER Tu LMANUs, natione Aser, o patrii Carthaginensis, patre Centurione Proconsulari natus circa snema secundi seculi, cum omnium scientiarum evasisset peritissimus , dc inter Latinos disertissimus,propter eminem tem scientiam, quam sibi ex aviditate sciendi comparaverat, Coepit clarere inter Doctores sui sui, ineunte seculo tertio . Pene innumerae suerunt Tertulliani lucubrationes, qui bus a juventute insudavit; quapropter adhuc juvenis librum scripsit Demo lesiis rapturum, quas, factus uxora tus in iuventute, cum adhuc esset Gentilis, mature nimis expertus sue rat . Interim vera distendi desiderio magis ac magis servens, ab idololatria

ad religionem Callioli eam trans tum fecit, & statim operibus suis haereticos coepit impugnare, promulgato insigni opere contra eosdem, inscripto De Praeferytione . Furente interimis sub Severo Imperatore perseculi ne

in Christianos, Romana se contulit,

ubi stripsi pro Christianis apologiam

ad Magistratus Romanos ; εc hinc

Carthaginem reversus, cum Scapula Proconsul esset in Africa,ubi etiam

persecutionem excitaverat contra

Christianos, ad eumdem declamatorium, potius quani supplitem libellum direxit, quo violentos Scapulae impetus sisteret . Anno ao9. scripsit adversus alios haereticos , nempe Maicionem , Ualent inuni, de adversus sudaeos. Duro erat Tertullianus genio , & austero animo, vir pque Christiana pro sessionem in severitate, atque aucteritate nimia stam esse eredebat; hinc iactum est, ut male acciperet dulcedinem, qua Zephyrinus Ponti sex adulteros benigne ad poenitentiam receperat, quos Tertullianus , utpote animo, indole , 3c genio austerior, durius voluisset ab Ecclesia , quae caeterum est pia mater,

acceptos . Interim cum Proclo Mo

tant distipulo amicitia inita, facile

fuit ab hoc haeretim Tertullianum decipi. Docebat enim Proclus discipulos suos in jejuniis, continentia, aliisque poenalitatibus vitam instituere , qui rigidior vivendi modus,

209쪽

FOLEMI CUM .

ri Tertulliani genio , hine factum est , ut Proclo hsretico Tertullianus adhrreret& a vera Ecclesia

recedcret . Sentiunt alii Tertuulianum a fide desecisse , eo quod

Cartilaginensem Episcopatuita , Cui inhiabat , non obtinuerit . S. Hiesronyiuus veru in Catal. Scriptor. Ee eleliasti eor. ait, ad Montani haeresim propterea defecisse , quia Roma: ma. e habitus fuerat . Quidquid sit de causa praevaricationis Tertulliani, certum cst Proeso lipei tiro adhςlis, se . quapropter Zephyrimis Papa in omnes Procli defensores , & .potissimum in Tertullianum a thema di xit. Quare magis ac magis in Catholicos excandeseens Tertullianas, plura in eosdem stripsit, pro q uomui

defensione, cum sanioris eller m tis, adeo seliciter caIamum acuerat. Sed cum Cataphrygarun3 secta , cui adhqrebat Tertullianus, ei non amplius arrideret, a Cataphrygibus se disiunxit, & suos habuit sectatores, Tertullianistas nominatos. Vixit adsta tem decrepitam , & potissimum

gari , stilicet animam filii propagari

ab anima patris , quemadmodum corpus a corpore propagatur . Fatendum est, Tertulliani tempore non in eam claritatem crevisse doctrinam de origine animae, ut veritas suerit definita; unde multi ex antiquis Patribus dubitarunt,an humani seminis virtute generaretur. Cura prior Ecclesiae fuit reprobare Platonicos , quorum erro rem sustinuit Origenes, existimantes de numero substantiarum separatarum animas esse, & in opera inser- manda descendere. bed nunc, cum

jam placuerit Spiritui cincio illunii nare Eccletiam, doctrina Tertullia. ni . R. era pluribus Conciliis, utpotλLateranenti, celebrato anno I 63., de aliis , in quibus definitum est animam

rationalem creari immediate a Deo, quam veritatem evidenter evincunt verba Genesis, cap. 2.Fcram Is iσitur Deus hominem de limo terrae, G- ω-

dem esie: conditionis cum .ani acti.

justumque vilissimi hiatu. Tum quia impereepublIe est , quomodo anima,

quae est spiritualis, i possit animam generare. Denium quidquid generatu corrumpitur , anima non est corruptiooi subjecta , ergo neque potes

a. Domit, mesar animan eonverti indoemonea. R. ea verbis Martiis cap.

as. Diserite 4 mς edicti in ignem Ierπum, quIsar sui. 62 Pobois , ctavia r ejus . Ex llis, vectis constat, Deum parasse ignem diabolo', &erieris spiritibua desintoribus ε ad

quem mittit animas hominum iure pudiendas r erso malae anima non convortuntur in duemones , cum laptae to textu Deus distinguat inter homines reprobos, & doemones. Tum quia malae aninig resu gent in. proprio eorpore, doemones autem resiargere nequeunt in corpore, quod numquapi habuerunt l. ' Hic dirror etiani. ex Platonitorum stliola processit, ut patet it mrqN libris , emque praecedentis sequela . , 3. Secundas nuptias contra Ap stolieam doctrinam, tanquam stupra damnavit, hac de re promulgato libro de Monogamia . R. ex verbis

Apostoli, qui in epistola ad Titum ., pro remedio imbecillitatis humanae, permittit viduis transire ad alias nuptias , ut prefatam epistolam l. genti patet. Tum quia conjux MO tuo alio conjuge aeque liber est , adesset liber, antequam nuberet: ergo iterum in sua est voluntate , dc libemtate , si velit ad secundas nuptias

transire.

. Negavit Christi num hominem posse fide salva militem agere. R. Nam militia non est contra institutum Christianorum, & stimus sint etissimos viros etiam militasse. Deinde Christiana lex non destruit iurat natum, ex quorum praestripto liceti bella gerere, quae sine militibus fierit non possint. - . lPlu

210쪽

Plures h gretici, ut sua probal rent figmenta , donati sunt Tertulliani sieripta pluribus in locis perperam accipere, re distorquere in pravum sensum; se Calvini ilae ex quidam Tertulliani sententia , probat nituntur eundem sensisse in Cilviniasio sensu , circa, aeramentam Eueharistis: sed ab his, & arsis ealum. niis Tertullianum vindicatum, videre est in Natali Alexandro , Grulo

tertio. Vide etiam Cerda commentaria in eundem Tertullianum . TETRAOITA . Aspis seeundus suit Severus , cujus sectatores ab Epistoris Severianis diversi nomina sortiti sunt; inter quos numerantur Tetraduae, a Tetradio Severiano nuncupati. Ex Niceph.cap. 8. THABORITAE . Ioannes de Zi-seha, Ioannis Hulsi erroribus insectus, Thaboritarum dux fuit. Dicti sunt autem Thaboritς 1 Monte quodam , quem Zischa oceupavit in Bo- hemia, moenibus cinxit, ibidemque finxit,quas in Monte Thabor se Chri sti transfigurationem vidisse, & verae fidei veritatem aecepisse . Zischa

Monoculus, postmodum omnino ece. eus, emersit siub Sigisnundo Imperatore, currente seculo decimo quinto, communiterque decessisse creditur anno I qa . Creverat in aula Sigis. mundi, postmodum Imperialis exer- eitus Dux constitutus , cum plu- res retulisset victorias, fictum est, ut Bohemi tanquam Angelum de Coelo mistum venerarentur; quare ipse in superbiam elatus, se Hussitarum in Bohemia coriphaeum constituit , &factus Christianae religionis insensis stinus hostis,Monasteria incendiis devastans, sacras Imagines dissipavit, neque aliam imaginem retinuerunt Thaboritae , nisi imaginem Angeli, qui calicem in manu tenebat, super Civitatis portam constitutam , ut innuerent se cum Bohemis,sive Calixtinis communionem sub utraque speele ut necessariam amplecti , & imaginem Zischae, quem pene ut numeni venerabantur. Tandem Zischa pestei decessit, eum ex cute sui praecepisset tympanum bellicum construi, ad cujus sonitum hostes quam primb su-gandos asserebat . Mortuo Zischa, Thaboritat in fictiones dispersi , tandem a sacra expeditione suerunt exinterminati . Thaboritarum errores

verbo Hussitae reprobantur . Consule Rineam Sylvium in Hist. Bohem. THEau TEI , unus fuit ex primariis haereticis , qui seissionem in Eccles 1 secerunt, prout refert Egeli nus, de quo etiam mentionem facit Eusebius Caesariensis in sua historia Ecclesiastiea lib. .eap.rs. Cum ae Srhierret, se ad Episcopatum non esse

promotum , circa annum o. ab Eccles1 se segregavit: quales autem errores introduxerit,compertum non habemus, sicut Ee incertum, an sectatores habuerit. Aliqui asserunt Simoni mago, & Menandro adhesisse OCIecbiam, Dosis hum, Gosessum sectatores habuisse.

THEBuLis. Martirici coronato Simeone, anno io'. Jerosolymorum

Episcopo , in eius locum suffectus est Justus ,rejecto Thebule quondam Judaeo, qui repulst impatiens, Eccl si alia Ierosolymitanam erroris labe inficere exorsus est: quos autem errores docuerit, non refert Egesippus, a quo Lusebius hanc desumpsit narrationem . Vixit initio secundi seculi. Ex Eusebio in Chronic.

THEMisTIANi . Grassante in Oriente anno II9. corruptibilium,& incorruptibilium fictione , Tim

theus Alexandrinus Episcopus, Severi opinioni de corruptibilitate ad-hgrens, Themistium ejusdem Eccle- si .e Diaconum in suam opinionem tra here contendit: sed renuente Themistio, qui incorruptibilium fictioni ad hqrebat, Timothei Episcopi corruptibilium fautoris a communione secessit cum pluribus , qui in AEgypto Theniistiani sunt nuneupati . Vide

verbo Iulianus Aliearnassem , Cor ras miser, Ineorrupti,ihi. Ex Leontio de Sectis act.I. THEOcATAu vos TA. Dicti sue runt Theocat agnostae, etiam Marsh mi, & Contumeliosi, eo quod Deum

SEARCH

MENU NAVIGATION