장음표시 사용
221쪽
'iis muRV sumere, dummodo sitis l
audax sit ad exhibendum publice verbum concionatorium. Potiora hujus religionis exercitia consstunt in in te nisui ipsius collectione ad audiendas
ut hunt ) Spiritus sancti motiones. Quo ad dogmata , jam in hoc
opere reprobata , publieas reiiciunt orationes , neque admittunt Sacra menta . Quo ad Baptismum conveniunt cum Ana baptistis. Animam credunt Dei ese particulam . Unumquemque in se ipso lumen silisciens ad obtinendam salutem habere arbitrantur. Inutilem afferunt orationem
ad salutem; ec unumquemque per sua propriam justitiam justificari volunt.
Extra hunc mundum nullam gloriam expectandam profitentur, & omnia debere esse communia. Nemine debere dominum, aut magis mina vocari, neque ullum hominem supra aliut is lmajorem potestatem habere debere. Vivendum esse iuxti lumina interna , quae unusquisque in se ipso experitur, per quae misim veram Scripturae intelligentiam acquiri autumant. Nul- llam religionis c remoniam admittendam, ne i in civili consortio salutati nis urbanitatem approbant. Quic
piosiora de hac secta deiiderat, ejus historiam Amstelodami impressam anno 16, S. Percurrat.
molles Consessionisis nostri temporis . Lipsae potissimum abundant , ex se hola Lutheri progeniti. Tria
tantum Sacramenta recipiunt, nempe Baptismum, Coenam Domini, &Absolutionem . Ex Staphilo . TRiTHEi Tn, sive TR po RΜIA- Ni . Qui tres in Deo admittebant formas substantiales, aut egentias inter se distinctas eo modo, quo pers nae inter sedistinguuntur, vocati sunt Tritheitae, &Triformiani. Idem autem est admittere in Deo tres essentiis realiter distinistas, ac admittere tres deos. Ex Niceph.lib. I 8. cap. 9.
TROCLODII ae . Eunoni iani dicti sunt etiam Trogloditae, eo quod secreto conventus suos agerent , quos
palam feri prohibuerant leges Imperiales . Trogloditae autem quondam dicebantur apud Judaeos, qui in abditis speluncis habitabant, ut idolata
colerent, & abominationes execrandas operarentur . Ex Tlieodoreto. ΤROpis Tae vocati sunt antiqui
haeretici , qui dicebant , Verbum
conversum esse in carnem . Eodem nomine novissime sunt nuncupati, qui seculo decimo sexto dixerunt, in E charisti esse tantum figuram Corporis Christi, non autem vetum Corpus . Ex Staphilo. TuDET CHi Nus , natione Barbarus, Godehidi Ducis Tuscis Cappellanus , psoposuit licite emi posse Episcopatus a Pt incipibus laicis, absque crimine smoniς , dummodo
consecratio gratis acciperetur ; scenim non emi Sacerdotium, sed posisessionem praediorum, quae venalia sunt, afferebat: quam haeresim primus Omnium redarguit rationibus, atque aut horitatibus S. Petrus Damiani, & Alexander II. Pontifex in de cretali epistola vetuit, nequis omnino Episcopatus , Abbatias, ec quaeque beneticia Ecclesiastica emere possiet. Tuacn . Vide Mahometer.
cupantur illi, qui Baptisivo initiati
unum , aut alterum Mahometis dogma sequuntur.
Tun Lupivl. Nova secta in Gal- γ liis, di Allobrogibus Turlupinorum, de ridiculo schemmate dicta apparuit, alio nomine Sodali es paupertatis nuncupata; a Gregorio XI.damnata , ope Am ei Sabaudiae Ducis , Catholicae religionis telantissimi ex tincta, qui fidei relus in omnibus Sari baudi Ducibus semper efferbuit. H jus religiossini Principis opem in
hac causa, cum Pontifex per literas exposceret, ad eius nutum obsequentissimus Amedeus,statim militares vires , frariuinque obtulit pro compri- imenda hac iniquissima secta , quae jam E e longe
222쪽
ion gh lateque sese diffuderat , cui statim se opposuit Amedeus, ne per Italiam irrumperet; sicut & vGrue in praesens hoc potissimiun Sabau iae Ducum religioni debet Italia, sit eana non inscit haeresis, quae quasit inter compedes in vallibus languens, ab eorundem solertia , & religione comprimitur, ne ultra possit dilatari . Praeter Beguardorum errores,
quos profitebantur Tullupini , docebant insuper , nihil pudere quem
quana debere eorum, quae a natura accepimus ; quo persuasi dogmate, pudenda sine tegumento ostentabant,& turpiter bestiarum more palam
coibant. Uoce etiam non esse oran
dum dicebam , sed solo corde, eaque spiritus libertate , quae Divinis legibus subiecta non esset. Fuit haec se sta ob turpidinem protinus extincta , pluribus ejus sectatoribus igne combustis, tum in Sabaudia , tum Paris is . Cqterum orationem vocalem Deo esse acceptam, constat ex Pal. a I. Voce mea ad Dominum clamavicte. ex Psal. i isi. Vide quae dicta sunt
contra Bliarium Vanum. Verum quidem est, quod orationem vocalem debet oratio interna, sive attentio & devotio comitari , quam excitat oratio vocalis et experientia enim constat, quod cum Eeclesiam ingredimar, & audimus voces deum te psallentium,ad devotionem excitamur . De Turlupinis scribit Spond.ad
ΤΥpus , se nuncupatur edictum de hqresi Monothelitarum, pr mulgatum a Constante Imperatore, anno 648. damnatum a Martino Pon
Petrus Ualdo civis Lugdunensis, sectam a suo nomine dictam instituit; erogatis siquidem in eleemosynam sitis omnibus bonis, pauperum multitudo maxima ipsi adhςst, quos Apostolicam profiteri vitam ut doceret, sacram Scripturam Gallico idiomate explanavit: quamobrem ab Ecclesiasticis Praelatis objurgatus,sic
elesasticas reprehensones contem nens , contra Romanam Ecclesia tria, tamquam moribus depravatam blaterare est aggressus. Rei nerus quondam inter Valdenses Episcopus , Dei assante gratia ad Catholicam fidem conversus, de Ualdensum secta, condemnata in Concilio generali Late-ransi sub Alexandro Tertio, ejusique surculis opusculum scripsi. Interim j sepe in judicium pluribus in locisi ubi grassabantur , vocati Valdenses,
ubique repetitam damnationem retulerunt . Hac de re uberius agit Natal. Alex. art. r3. de Valdensibus rpara g. septimo, inscripto de Valdensum damnatione , Sc impugnatoribus . Valdenses nuncupati sunt Leonisae , & Pauperes de Lugduno ab Urbe ex qua eruperunt. FFccardi, A
bigenses , Lotii lardi, Sohemi , Bulgori, quia in his regionibus grassabantur. Arnoldis , Foeron. Zρ, Iosephitae, Iouordi a variis ipsiorum
doctoribus. Patarent, quod se prae cγteris puros iactarent, quod idem sonat 1e boni homines. Cathari autem ite-l rum sunt siubdivisi in Albanenses, Con-
tormenter, Bagnolen fer. Porro ab Albanensibus duet aliae factiones prodierunt, quarum unius caput suit quidam nomine Getesnaneta, Veronensis alterius vero Ioannes de Lugduno , Bergomens s. Bonacursus, qui quondam fuit Mediolani Catharorum magister , Deo amante ad fidem Catholicam conversus, librum edit dii inseriptum Vitae haereticorum, in
223쪽
quo praecipuos Catharorum errores refert,&consutat. Texeriani etiam dicti fuerunt Valdenses, quia multi textores, & artifices Valdens uir errores prosit bantur. Etiam δε-
sbos a Catholicis vocati sunt inta odium sectae execrabilis , quae tam- qua Hydra in plura capita pullulavit. Emanarunt enim a Ualdensibus R-earis , Scis dentes, Ortilibenses, Naevolensi, Puterini, mingini, Au gensis , de quibus omnibus actum
siub proprio nomine. Varia etiam alia nomina sectarum, in quas Ualdenses divisi sunt, variosque illorum errores singillatim recenset Reinerius in suo libro de haereticis, cap. I. sunt autem sequentes, quos omnes verbo Pocn-nes Nicomus, Icanus Hus , Ocnnes Partus , Albanenses, vel sub aliishqreticis iam reprobatos in hoc opere est invenire. Errores Valdens uni in tres classes dividuntur ; alii enim sunt contra Ecclesiam, alii contra Sacramenta, alii demum contra cstera dogmata, & consuetudines Ecclesiae . Eorum ministri Barba appellabantur , ex quo factum est, ut Valdensis religionis professores, Gallicetes barbeti nuncuparentur, licui Sc adhuc nunc temporis in barbeis appellantur haeretici, qui in vallibus Ped montii, licet Calvinianos profiteantur errores , a V ldensibus tamen suam trahunt originem. fontra Ecclesiam. i. V omana Ecclesia non est veral Ecclesia, imo omnium sentina vitiorum : solum Ualdenses iuste vivere, doctrinam Euangelicam ob rvare , se itos esse vere pauperes spiritu, & persecutionem pati propter iustitiam asserebant. a. Romana Ecclesia est meretrix in Apocalypsi descripta, cujus statuta sunt contemnenda , cujus Papa est errorum caput & homicida , propter bella aliquando a Pontificibus indi
j ia , cuius Praelati sunt Scribae ,
oc Pharisti, quibus parendum nor est, sed soli Deo.
3 TNeminem in Eccleἶa esse alio
majorem. Sacerdotihus non rite inclinandum: solvendas non esse decimas: Ciericos , ee Regulares politationes habere non debere: malum esse sua. dare claustra, ct dotare Ecclesis: Clericos omnes manibus operari
q. Reprobanda esse nomina Papae, Episcopi, & alia , quae praelationem in Ecclesia significant. S. omnem immunitatem Eccle-sas fleam, sive localem, sive realem, sive personalem improbant; Concilia,& Synodos omnes contemnentes.
6. Jura I cclesia lica tamquam
humanas adinventiones explodebant. . Observantias regulares tamquatraditiones Pharisai eas aestimabant. 8. Ad iidem netninem esse cogendum et quod intelligit de illlis , qui iidem deserit ei unt, & in quos Ecclesia ius habet; quae nemiuem alias punit infidelem, neque ad professionem
9. Negant quod lex humana sve Ecclesiasiica , sve civilis, possit obligare in conscientia sub peccato,& sub poenis transgressores . R. ex Scriptura,uti Matth. II dicebat Christus obediendum esse Scribis, & Phari sis. Et ad Heb. i s. obediendum esse praepositis, qui non tantum potestarem habent prircipiendi, sed etiam poenis
coercendi contumaces ; quod patet I. ad Cor. I. ubi Paulus tradidit Satana in inieritum carnis incestuosum.
Tum quia potestas legislativa Eccle ii dissica est j iritualis, 3 ad spiritu
lia ordinatur, nempe a Manctitatem: ex quo manifeste sequitur posse obli gare hominem in consilient i a. Quod autem lex humana possit etiam obli- lgare in conscientia, quatenus De praecepit ut subditi et semus superiori-l bus, palei ex verbis Christi, Matili l et et .md praecipit obediendum esse Cς- sati in legibus tributalibus : Si ad Rom. 3. Apostolus loquens de supe
224쪽
non stum propter iram id est ultione praesente in sed etiam propter eonscientiam . Tum quia majus est debitum obediendi suo Principi, dummodo sit legitimus dominus , nec aliquid inordinatum praecipiat, dum agitur de bono communi, quin p1rentibus praecipientibus aliquid res piciens bonum privatum, cum bonum publicum praevaleat privato ; sed filii tenentur in conscientia obedire parentibus, ergo Sc subditi suis superioribus. Pariter, eo ipsio quod lex humana, etiam civilis aliquid debile prεcipit, vel prohibet, illud collocat in aliqua specie virtutis, aut vitii, ut
patet, quando V. G. in rebus venalibus pretia taxat; tunc enim facit,
quod vendere illas pretio sic statuto, sit actus iustitis , eo quod pluris vendere si actus injustitig ; ergo etiam
obligat in conscientia , & consequenter sub peccato, gravi quidem, si agitur de re gravi, levi autem,s agitur de re lexi.ro. Dicebant dominium rerum sun dari in gratia & charitate , ita ut soli iusti,& existentes in gratia sint v ri domini eorum,quq possident: amissi
autem gratia per peccatu, simul amitti dominium,& ita peccatores nullius rei habere dominium , nec particulare aliquorum bonorum , nec gubernativum de politicum; unde inserebant nullum esse dominum civilem , nullum Praelatum , nullum Episcopum dum est in peccato mortali, sed omnes carere omni dominio: nec aliter vocari dominos, quam homo pictus dicitur homo. R. i. ex sacris iteris
Isais 43. de Rege Cyro, qui infidelis
erat he peccator, sic scribitur . Haec dicit Dominas Christo meo Caro, e manrabendi dexterom , ut fibilatam ante faciem ejus Gentes, ct rima Regum vertam. Jeremis 27. de Nabu chodonosore infideli etiam, & Pagano, ait Dominus: Ego dedi omnes te i ras Isai is manu Nabuchodonosor R
que non euriaverit collum suum obi jugo Regis Bahalonis, in gladis, fa-i me, is sese visitabo raper gentem illam , ait Domisus.Job. sq. mi re gnare Deit Θροerritam sid est peccatorem, & iniquum in propter peccata populi. Et quid absurdius, quὲin asserere David, V. G.tempore quo pecca
vit, amisisse Regnum, aut sic contigic se eius filio Salomoni , cum aperte dei illo dixerit Deus. a. Reg. 7. Lui si ini-j que oliqui gesserit, argu eum in vidi gu pirormer in plagis suorum homi
num. Afferteor Iam autem meam non
auferam ab eo, sicut absuli d Saul, puecmosi d Diae mea; id est non privabo eum Regno , sicut privavi Saulem. Sunt plura alia Scripturae testimonia, quibus haec Catholica veritas, nimirum potestatem, & dominium earum rerum , quas homo possidet, non sun- dari ingratia & charitate , contra liq- res in Valdensium stabilitur : scutdefinita fiuit in Concilio Constantiensi, sess. 8.contra quent errorem adducuntur ibi in exemplum Salomon,
Saul , & alii Reges Israelis , qui
quamvis peccatores fuerint, nihil minus veri Princeps illius Regni, &domini suorum bonorum e literunt. R. a. Mutipitici ratione, ac pri- δ. Fundamentum' dominii, & auctoritatis debet esse mani sestum , domi. nus enim sundi requisitus , debet ostendere titulum sui dominii ; similiter Magistratus titulum , & sunda. mentum sui muneris, e iurisdieti nis; uniae cum Moyses initteretur amni no ad filios Isirael in Principem, 6c gubernatorem illorum , Fc qu greret ille a Deo , quomodo credent filii Israel me huic muneri suffectum, dedit illi Deus signa manifesta . At gratia Sc charitas sunt res occulis, de quibus nemo certus esse potest, nec in se ipso: ergo nequeunt esse fundamenta dominii . a. Non bene Deus providisset Reipublics humanς,ορος
teret enim omnia dominia esse incerta , ac de nullo vere constaret, an esset legitimus dominus, cum nemo posset certo ostendere se esse in gratia . 3. Ex hoc Valdensum errore si queretur maxima occaso bellorum,l perturbationum , & commotionum:
l subditi enim negarent Regibus , &Prin
225쪽
Principibus suam obedientimn , dicendo illos eme in peccato . Unus Princeps alterius Regnum invade- iret, dicens se esse in gratia, & alterum in peccato; liceret etiam terras infidelium, qui nunquam merunt siubdominio fidelium in vadere , vel eo solo nomine, quod essent infideles,qur omnia sint prohibita, Sc valde iniqua; cum nec infideles, quorum regna nunquam fuerunt fidelium, liceat oppugnare , nisi quando relistunt praedicationi Euangelicae. Demum audiendus est Sanctus Bernardus, qui sermo 66. in Cantica sicloquitur . Iam ver) qaI Ferie ore , nou ognoscunt, non VI mirumss in Anibus Ecclesiae detrahunt FIUituta non recipiunt, Is eramenta contemnunt , s mandaris non oberiunt. Tec
ser Boe nec dandis , nee aecipiendis idonei Sacramentis . Nunquam duo
eum in testimonium si pontificatui et sprophetasse refert. Assolui erm Iudas : ct Iicis aetorus di steteratur, electur tamen d Domino . An ta
de illius a postilatu dubitas, quem
D. minus elegit Z Non ne ego, inquit, vot duodecim eleg/, σφ unus ex vobis iobolui esὶ Audis eundem ele a s
solum , ct extuisse diabolum, o negar posse esse viscopum, qui preca
non obedierunt eis, tam uans Diso-lpis , inoberientiae rei fuerunt, etMis Iin ipsum Dominum praeeipientem , o ditentem : Ius duunt facite . Patet
ergo , quam ι Scribae , quamvis Pharisei, quamvir videlites maximi peccatorest, propter eathedram
Rrant circa Sacramenta 3 qu i t. rum duo tantum profitentur, Bapti blum, & Eucharistiam . Omnes Baptisintcgremonias, benedictiones, exorcismos reiiciunt. Baptiorum infantibus nihil prodesse dicunt, imo nemini abs tute necessarium existimant. Sacramentum Eueharistiae noni confici in manu indigni, sed in ore digne sumentis. Consecrandum esse in materia communi , id est usualii mensi rumpane, & vulgari idiomate. Missam esse inanem ritum , non ab
Apostolis traditum , sed quaestus gratii adinventum . Transubstantiationem non admittunt, negant realem
Corporis Christi pissent ana in Eucharillia . Cantum Ecesesae, R ΗΦras canonicas reprobant, imb omnes precum formul is , excepta oratione Dominica. Neminem ab improbo Sacerdote ab lvir bonum laicum ab-siolvendi potestatem habere: graves poenitentias non esse imponendas, ei iam pro gravibus delictis . Conse Gitonem an uam reiiciebant. Poenitentiam non eis e Sacramentum , nec esse
necollatiam lapsis dicebant. lyro libito Consestione fieri posse: unumquemque laicum habere avi hoditatem audiendi
Consessionem . Matrimonium SacrR- mentum esse negant. Statuta Eceseliae dirca gradus assinitatis, dc consanguinitatis spernunt. Dicebant Eces etiam errasse, cum c ibatum Cleticis indi it . oscula , & ampi Aus extra coniugatos non es le peccatum . Relicientes etiam Sacramentum extremi Unctionis, habebant certum ritum , quem tricabant Consolamentum , quo utebamur pro Sacramevio extrema
Unctionis. Ritus autem Consolamen- lti erat hujusnodi : maior ex ipiis recitabat super infirmum septies Pater, semel Eum gelium S. Joannis, ponebat librum Euangeliorum super caput infirmi, Ac sic peccatorum Ginitium rein illionem ab infirmo cons qui absque alia satis actione affereia lbant : quem ritum etiam exercebant imulieres. Spem salutis in certi fidu-
226쪽
cia reponebant , quam sduciam abi plis didicit Calvinus . Reiiciebant Sacramentum ordinis , probulnis quemlibet Laicum, Sacerdotem esse asserentes . Potestatem praedicandi non modo Laicis omnibus, sed etiam mulieribus communem faciebant. Sol Ium Scripturae testimonium recipie-l bant, respuentes Traditiones, dc de-l creta omnia Ecclesiae, sicut etian auctoritates SS. Patrum. Contemnebant omnes Ecclesiasticas censuras, Indulgentias ,& peregrinationes ad loca sancta. Quia vero do Traditionibus occurrit incidenter sermo , licet plura jam circa Traditiones discussa exhibuerimus diversis sub haereticis, &praecipue contra Biblistas, de I. ut herum ; nihilominus ad faciliorem objectionum stilutionem, quas adducere solent haeretici contra verbum traditum, adhuc opportunum censui pauca, quς sequuntur subnectere. No.tan dii itaq; quod licet nomineTraditionis lato modo sumptae gaudeat doctrina in genere fidei & morum, quε ad nos a majoribus nostris derivat, sive per sermonem de aure in aurem,sve per Scriptura, juxta illud Apostoli ad Thessalon: a. cap. 2. vers 14. Te nete Tradulanet, ρtias didicisti , μὰ perfermonem Re per epipola' nostra, stricto tamen modo Traditio solum de doctrina dicitur , quae viva voce per majores ad posteros est successivel tradita, nulli bi expressa in sacris Pa- sinis, quamvis implicite,quod per si l cram Traditionem credimus, etiam in verbo Dei scripto contineatur. Triplex autem est sacra Traditio, nempi: Divina, Mostolica, fm FccI si sica, qua de re uberiora facile invenire est apud omnes Auctores, qui de sacra facultate Theologica scripserunt , ubi agunt de locis Theologicis. Traditiones autem Divinae, &a Christo immediate emanatae, nullatenus possunt mutari aut abrogari, bene autem Traditiones Apostolicae,& Ecclesiasticae ad disciplinam spectantes, pro temporis exigentia ρομί sunt a Christi Vicario mutari. circa cetera dumta Ecclesia. EXecrabantur invocationem Sanctorum, fgnum Crucis, Sanctorum Imagines . Purgatorium negabant , deridebant Ecclesias, Alt ria , omnesque sacros ritus. Negabant dari posse Energumenos, nulla admittebant jejunia, omnia peccata esse mortalia asserebant, & juramentum nunquam esse licitum. Irridebant sepulturam Ecclesiasticam. R. Quia sicut sepelire mortuos est opus misericordiae, ita etiam est actus religionis considerare decentem locum, in quo mortui sepeliantur. Convenientius autem sepeliuntur in loco sacro, R in Ecclesis, ubi convenientes Catholici orandi causa , videntes sepulturas, facilius mortuorum reco dantur, ut pro illis orent: ideo si
pulchra vocantur monumenta, quia revocant in mentem amicos , 5 pa
rentes defunctos . Tum quia Deus facilius exaudit preces, quae sunt in Ecclesiis ; ex quo sequitur, qudd facilius mi sileatur eorum , pro quibus oramus, qui sepulti sunt in Ecclesiis. Denique in Ecclesis sepeliuntur fideles in signit communis fidei, & eorun- de Sacramentorum participationis, in qua decesserunt; & quia adhuc antimae eorum expiandae, de unius Eccle- sis nostrae bonis participant, atque
Beati siuorum meritor tim , & premcum nos participes faciunt. Unde excommunicati, qui his omnibus pr. vantur, Ecclesiam non ingrediuntur, nec eorum cadavera in Ioco sacro
Drmum miracula omnia, qus sunt in Ecclesia, dicebant esse praestigias dcc monum. R. verbo Marchach, contra quem ostendimus vera miracula fieri in Ecclesia. Blasphemiarum portenta, qtis a lValdens bus prodierunt, varias sectas, quae ab ipsis pullularunt, nauseam pareret ad amussim referre : qui copi siorem de his notitiam desiderat, Natalem Alex. consulat. hist. Eccles seculo duodecimo , articulo decimo tertio de Valdensibus. Cςterum Pr fatos
227쪽
iatos omneς errores jam alibi in hoe opere consutatos exhibuimus. XVI. UA 1εNriNus CRA TOALDus, secta Sacramentarius, vixit curren te seculo decimo sexto, & nnuam ad invenit expIicationem verborum Eucharisticorum me e Corpus meiam
dicens illa se esse disponenda . Compus meum es bor, ita ut faciant hunc sensum : Corpus meum est panis 3ceibus, sed panis de cibus spiritualis, dc virtus, quae de coelo deicendit. R. verbo Anabur Vr , Joannei Odea-l esitus , Ioannes Mulusus, Treeπ-garius, contra quos probatur realis existentia Corporis Christi in Eucharistia . Ex Sandero haeresai I. XVI. UALeΜτ1Nus GENTI Lis , Ca
laber Cossentinus, vir mediocris eruis ditionis, in Trinitariorum errorem prolapsus, tres Divinas personas, tres naturas distinistas esse a firmabat. Ignis poenam suae proterviat debitam evasiurus, Gene vana se recepit, ubi haereticus Arianus detectus, instigante Calvino carceri mancipatus, siuos retractavit errores. E carcere eductus Sabaudiam , Galliam, Germaniam peragravit, & in Transylvania apud Georgium Blandratam alito invento, ejusdem protectione seu batur; sed proscriptis a Sigismundo Augusto Poloniae Rege hareticis , qui diversitate doctrinae Regni quietem infestabant, Gentilis iterum ad Helvetios transireavit, & Bernae poena capitis damnatus, dum ad mcirtem duceretur, gloriabundus dicebat se primum pro gloria Dei Patris martyrium subire, quandoquidem c teri Martyres pro sola Dei Filii gloria
sustinenda mortem appetiere. Scripsit Gentilis contra Calvinum , &contra Symbolum Divi Athanasii. .Ex Spond. anno i 166. I. Tres essentias rex liter distinctas asserebat in Divinis , & Patris essentiam eminentiorem essentia Filii constituebat. R. Quia tres ei sentias realiter distinctas admittere in Divinis , idem est, ac confiteri tres deos. Unum autem esse Deum, ipse Domi- nus in sacris literis frequenter nos
t me. Plures rationes non semel a I bi, etiam a lumine naturς inditas,de Dei unitate tradidimus . Unde si Trini tas est personarunt, ut Valentinus non negabat, sequitur essentiam Patris non modo non esse eminenti
l rem, sed eandem esse cum essentia i Filii, juxta Scripturae verba: uo, σl Pater unum fumus. Ego in Rutre, o Ruter In me es. Em vides me , viderct diuinem meam. UALENT 1 Nus Pullos PHus . Novum mons t uin apparuit circa mel dium feeundi seculi, Valentinus Philosophus,sectaPlatonicus, ingenio piniens ,&eloquio, natione d gyptius, patria Pliphonites, quae est Urbs maritima. In Giaecis literis eruditus, imitatus est Hesiodi iu in assertione triginta deorum , quos Horias, idest secula nominabat. Catholicam fidem amplexatus , hanc in AEgypto praedi- lcavit, a qua lapsus creditur, eo quod
ad Episcopatum, quem ambiebat, as sumptus non fuerit. Romam veniens sub Hygino Papa, palinodiam recantat, ubi perscveravit usque ad Eleutheri tempora : sed iterum lapsus, cum mulios Orthodoxos viliaret, ab Eccletia in pei petuum fuit ejectus. Plures habuit sectatores , qui novos excogitantes errores ultra deliria magistri, iacti sunt hqresiarchae. D tereos magni nominis fuerunt Diuuem, Herceiun , B rrizanes , Marcui, citarisastas , de quibus actum sub proprio nomine, quorum omnium conventus proscripti suerunt a CCt stantino Magno . Adversus Valenti-nistas scripserunt Irenaeus, Tertullianus , Theodoret us , Theophilus Antiochiae , & Philippus Gorti Episcopus , Modestus , Origenes, Rhodonus , Hippolytus, Eusebius Emilfenus, Clemens Alexandrinus,& Epiphanius . Valentiniani etiam
si' pici fixierunt nuncupati. Scripsit
valentinus diversas epistolas , &Euangelium , in quo descripsit insantia Salvatoris.Plura etiam apocriphaeollegit in suis scriptis ad sua, pre- si igias
228쪽
stigias illusitandas. Psalmos composuit , & commentarium inscriptum Sophia . Tanta fuit Ualentinianorum procacitas, ut convinci potuerint , sed non suaderi : cum enim testimo-l nio Seripturae, & Traditionum urge irentur, dicebant, se melius quam Salvatorem interpretari doctrinae mysterium. De Valentini figmentis, vide verbo Politheis . r. Triginta Deos finxit , quos Sonas, id est secula nominahat, Eorumque quindecim masculos , & t iidem seminas, quorum per mixti l ne alii generarentur, atque ex his Salvatorem Omnium esse persectum. a. Docuit, Iesum Christum sienatum de Virgine, ut ex ea nihil acceperit ; sed per ipsem velut per canalem transierit, carnem de coelo secum duxerit. Rep. verbo a V nenseI. 3. Negavit renarrectionem hominum . R. verbo Basilidiani. q. Tria constituit genera hominum , carnale, animale, &spirituale. Spiritualibus, inter quos te, suonque recensebat, negabat necessaria esse bona opera, quae mlum necessaria ellant animalibus , ut spirituales essici possient: carnales vero nullatenus posse etiam per b na opera salutem consequi asserebat. s. Martyrium subeunduna esse nega hat. R. verbo e duinuar. Valentiniani appellare consueverunt Catholicos , simplices, quasit idiotas, & nihil scientes , eo quod peccare timerent; sed & Catholicos
gratiam in usum tantum accipere
blaterabant, ideoque ab his auferri, se vero tamquam proprietarios eam possidere. IV. VALEN s. Circa medium seculiquarii, 'alens Mursi Episicopus,Constantium Imperatorem per menda
ei uni ita in Ariana perfidia sibi de xi-
eit , ut hinc magnae petulantiae argumentum ad diuexandos orthodoxos desumpserit. Diversabatur apud Con-l stani ium Valens, dum Constant ij cxer. cirus contra Magnentium in Panno-l nia praeliabatur; & cum de obtenti victoria ab exercitu Constantii Valens per nuncios notitiam percepisset, statim de eadem victoria Constantium certioravit , & ut sibi reverentiam conciliaret, Angelum fuisse sibi nuncium asseruit. Facilis suit ad credendum Ualentis mendacio Imperator, ita ut se Valentis meritis, non virtute exercitus victoriam obtinuisse post modum passim assereret. Fuerat Valens unicum Ursacio Sin gidone ins Episeopo jam damnatus a Patribus in Cone illo Sardicenti, pro
pter calumnias, quas contra Athanain
sum contexerat : sed oblato poenitentiae libello absolutus, cum Imperatoris gratiam ob fictum , de quo superius, mendacium obtinuisset, hinc audacior sectus, Sc in Arianam haere sim relapsus, in conciliabulo Arei tensi multam contra Catholicos Praesules violentiam adhibuit , factus praecipuus auctor Sirmianae perfidis , de qua sussis agunt Hillorici ad annum 3 37. Auctoritate Constant ij Imperatoris Liberium Pontificem, δι alios Orthodoxos Praesules a suis sedibus expulit, & in Ecclesiani de- hacchavit, donec mortuo ejus protoctore Constanti O , a Damasio Papa, &aliis per orbem Synodis, una culm, Ur facio suae perfidiae comite damnatus suit . Athanasius Alexandrinus Episcopus, & Idilarius Pictaviensis hos haereticos impugnarunt.
eruperunt Uallesi, live Eunuchi, qui novam constituerunt sectam. Eorum auctor fuit quidam nomine Valens, natione Arabs. Porro Ualles j se eunuchos faciebant, omnesque suae se-ctre, ut aggregarent , mutilabant , salutem obtineri non posse asserentes, nisi mutilarentur membra , in quibus regnat concupi sic entia , litteraliter accipientes illa Euangelii verba : Sunt eunuchi, quis capraverunt propter regnum carioram . Damnati suerunt in Synodo Achajae. Valles iante abscissionem abstinebant ab animatis , sed sacta mutilatione omnibus animatis vescebantur . Scripsit contra Vallelios S. Epiphanius . R. ex
229쪽
eamini, quod praeceptum, licet non ad perionas, pertinet tamen ad communitatem generis humani. Impiit simum autem esset dicere , dedista Deum hominibus praeceptum, cujus adimpletio salutem aeternam impediret . Item data Valetiorum sententia, sequeretur nullum conjugatum posse consequi regnum coelorum ; sb- queretur etiam destructio humani generis . Tum quia certum est, quod eunuchi non sunt liberi a concupiscentiae motibus, ut tradit S. Augi ilinus, lib. 6. operis imperfecti, coni. Julian. cap. t q. n. I. ErSO non pro dest animae saluti physica castratio . Docuit Christus, castrandas esse animas a prava voluntate, non vCrOmutilanda esse corpora. VA TEN haeresi arca in Armenia,quem Armeni pro speciali doctore venerabantur , non modo Arna
norum errores, sed & alia figmenta disseminabat; damnatus proinde cum suis erroribus a Clemente UI. Ex
seeuli decimi in Oecitania, haeresim
negantem immortalitatem anims publicavit , contra quem seriplit Durandus Castrensis , Abbas Ordinis S. Benedicti . R. Verbo Arahes . Usi aut T Astu , a Brentio originem habuerunt, qui cum transiit stantiationem percipere non posset,
novum errorem excogitavit, asserens
Christi Corpus per unionem ad Uerbum delicto esse ubique , non minusquam ubique Divinitatem esse asseritur : quam fatui talem , magis quam opinionem , non solum Catholici, sed etiam permulti ex haereticis
consutarunt. Brentius verb in err
rem ubiquitatis impegit, in quantum non percepit in quo consisteret unio hypostatica , quam cum nolui crederet tactam in unitate petionae, sed in unitate naturae , ideb ex unione hypostatica , in malo sensu intelia lecta , probare contendebat ubiquitatem Corporis Christi. Sed etiam est notandum , quod licet unio iacta suisset in natura Divina, non propterea esset ubique Christi Corpus;
unio enim non posset auferro a naturali corpore modum connaturalis praesentiae; nec ex necessitue unionis sequeretur additam fuisse humanitati aliam praesentiam supernaturalem Shoe enim esset nomini miraculum , praeter miraculum unionis . Attamen unionem hypostaticam stistam esse in unitate personae , non vero in unitate naturae, validissimis rationibus
probant SS Patres, impugnaturi Nestortu & Eutychetent, bc definit Concilium Ephesinum contra Nestorium, qui volebat duas naturas it 1 esse sint ut unitas, ut quidquid de una dicitur , posset dici de alii : & eum dicatur de natura Divina,quod sit ubique , hoc idem asseri posse de natura humana, ratione unionis hypostaticae contendebat, 1 quo suam hauserunt erroneam doctrinam Brentius , &smidetinus , omnesilue Ubiquitarii,
quorum absurda opinio ex hoc satis cQrruit, quod in corum sensu sequeretur, proprietates naturae humanae in Cirristo, posse praedicari de natura Divina: ex qua sequela, quot ldeducantur absurda,nemo non videt.
Sicut etiam facile quisquis percipit , quod impossibile est, creaturam habere proprietates infinitas : orgo &est impossibile corpus Christi eis subique, quae ratio susticit ad confundendos Ubiquitarios. Vide verbo
UDALivicus , sue Utatacus VS-l XVI. LENus , sem Lutheranus, librum, edidit,in quo novendecina argumentis persuadere conatur, S. Petrum numquam suisse Romae,& tam D. Pe- ltrum,quam D. Paulum non Romae,sed Ierosolymis fuisse occisos. R. Testi- lmonio Sybillae, quae adventum D. Pe-itri Romam longe ante praedixerat. Citatur haec propthetia aFrancisco - ltrarca, lib. De otio CR Iigiofrum : at Bernardino Senensi, par.6. serm. I. de Isesto Mariae. Ab Antonino in Chroni- lcis, par. I. iit. 3. Insuper traditici Ecclesiastica confirmata tot sanctorum l
230쪽
i P P. testimoniis, satis convincit erro- liniis paenam aeternam minitatur .ris, contrarium asserentes. VeritasTum quia, si impii etiam conseque haec , quod scilichi S. Petrus Roma remur salutem, inutile esset virtutis sederit, ibidemque sit mortuus , so- studium, quo homines in Dei similitum tribus circiter ab hine seculis tudinem contendunt. Adde homines fuit oppugnata , cum per quindecim istos amplissimum speruilia ossium p r cedentia secula seper omnes una- ad omnia scelera perpetranda, tur nimiter Petrum Romae fuisse,ibiden bandumque genus humanum ; quaeque mortuum affirmarint . Dieat enim lex in ossicio continebit, ubi Udalrieus, cui tutius in hac causa aeternae damnationis timor deficiat teredendum , an illis qui primo, se-
IRcundo, tertio seculo,-sic suceessivet istae, ut gloriari possent se Romae usque ad decimum quintum seculum habere Epis opum , ae proinde nomscripserunt Petrum Romae fuisse smen Catholicum promaereri, Silve- mortuum, an paucis Novatoribus,qui stri Papae temporibus miserunt ex posterioribus seculis contrarium sem. Africa Romam quemdam, ab ipsis o niarunt Sed de memoriae crucifixio. dinariim Episiorum , nomine Vi stonis, sepulchri D. Petri, & aliae perreni Garbiensem, ut ibidem Epist plures, quae adhuc in praesens in Umpu. a ageret, cui alii quinque, usquebe videntur,satis comprobant D. Pe- ad tempora optati, qui haec descri-trum Romae mortuum fuisse. Ut reum . it, successive sugesii fiunt. Nihil Uelenum doctissime consutavit in: iminus Victor, A ejus successores D gnis Martvr Cardinat. RUFnsis. Vinatistae nullos habuerunt Romae addendus etiam Augustinus C. t mei, turrentes , nisi Afros Donatistas ;i. ad Petri epist. cap. 3 v. s.
quapropter Dona istarum machina-VεκGERius Petrus Palilias , tio, unica argum 'ntatione ab Ortho
Iurisconsul ius, Iustinopi ii in Ille adoxis Patribus facile est dissoluta ,
natus, circa annum II 35. a Paulo
nempe,quod nullam haberent Dona IlI. in Germaniam mi Ius ost, ut sitatistae manantem a Pciri Cathedravi veniae promissione, S: t lard G
succeivionem. eiis charitatis, Luti crum cu ii s is vi LEFFis T. 1. Vide Ioaxnes
XIV. asseclis ad ols quium reduceret: sed ci I stias.
a pravi cuili hae relicis conversatione i Iosti Nus . Sedente Silve-
IV in semis, a fide desciens, in eandem stro, stano 324. in Romano Cone illodi sectionem fratrem sumia etiam , in damnatus suit quidam nomine Victo Ilitia Episcopuin induxit; quapro-rinus, qui receptos ab Ecesesia Pa-pter ab inquisitoribus ex gitatus, Tu scirales Cyclos redarguere praesum-hingam petiit , sub protectione Ducis pserat, asterens Paschale sessum ne- irtembergensis,cuius opera usus est Ilia quam ex instituto Lecies ae , sed Henricus ad dissialvendum Conci- decimo Kalendas Maii esse celebrantium. Contra Indicem librorum pro-
hibitorum , & contra indictionem Urcar AN Ttus. Alii Gallum, Hi-
Concilii a Dio IV. factam , plura de- spanum alii hunc faciunt. S. Hierony- tacebantis more scripsit . De munimus Hispi num,patri λCal 'guritanum: Tubingae die q. Octobris,annci I s6S. Gennadius xerh Gallum fuisse asse- in sua perfidia , & apostasia decessi. rit. Certum est , quod Barcinonae UENusTιANI . Vide P=t MMmulto tempore diversatus, 1 S. Pau-VMovALLisTAE, dicti Groninga. lino, qui viguantium pium,& pr ni, ex Anab aptistis prodierunt. Porbum virum esse arbitrabatur, Presito isti, non modo impiissimis,&despe-buter est ordinatus, atque apud sera iis, imis & ipsi diabolo calutem tri-sgrotantem fovit , proficiscentem abuunt. Re pr. verbo ing Idius . Tum quoque Jerosolymam S. Hieron Imo quia impi cibis, in sacris paginis sepe plurimum commendavit , a quo in