장음표시 사용
241쪽
colloquium Petri, Pauli, & llam abae vocasset Convectum eeleberri- mum . Proiecto expresso Conuentur
celeterrimi sokrum aliquid plus
dicit,quam solam unionem trium tan- tuinmodo Apostolorum . Certe Synodus nihil aliud est,quana congregatio, sive conventus Praelatorum Ecclesiae. Si ergo Innocentius vocat congregationem ab A postolis sa tam Antiochiae, ConvenIum suorum,
idem est, ac si dixisset factum esse ab Apostolis Antiochiae Synodum. Qiudquid dicat Natalis Olex. qui hane Synodum Apostolorum Anxi
chis, una cum sancitis novem Canonibus , apocrypham esse asserit) tanti non videtur ponderis, quin facile possit enodari.
editi, annumero sint 33. vel tantum a Q. discrepantia est inter Authores . Videndus hic de re Turrianus, qui 35. enumerat , Bellar minus, qui solum Io. recipit, cui accedunt Baronius,&Posse vinus, Binius verb83. esse aiserit, sexagesimum qui tum, & octuagesimum quartum exeludens .
Se Epipolis S. Pauli ad Senecam . LIcci non omnes,quae circumseruintur epistolae S. Pauli ad Senecam , & Senecae ad S. Paulum genui- lnae sint, negare tamen cum aliquibus, linter S. Paulum & Lucium Aonaeum lSenecam omne epistolarum commercium , durum mihi videtur , stante testimonio S. Hieronymi in Catalogo Scriptorum Ecclesiast. & S. Augustini epistola sq. ad Macedonium , qui allerunt hinc inde scriptas fuisse epistolas . Nec valet obiicere,quod si S. Paulus seripsisset ad Senecam , hujusmodi epistolae essent Canonicae e nami Canonica Scriptura illa est, quam ta-l lem esse Ecesesia declarat, quod dei praefatis S. Pauli ad Senecam non fecit , quia non agebant de dogmatia bus fidei ad Ecclesiam universam spectantibus, sed scriptae erant urbanitatis gratia, tanquam ad virum singulari eruditione celebrem, S quamvis Ethnicum , sertasse Eceseliae ut Llem ; ideo non conjiiit inter Scripturas Canonicas serς reponendas,
Apostolis habito,promulgatum Iit decretii de abstinentii a sanguine, sufiocato,& a sernicatione lex autem de abstinentia ab immolatis, & sernicatione semper vigeat ; imo semperviguerit, controvertitur, quare ex vi eiusdem legis teneantur Christiani abstinere a sernicatione , & absioluit sint ab obligatione abstinendi a sanguine, & susica io, cum ex vi eiusdem legis videatur aut ab omni onere esse debere abQlutos, aut in Omnibus debere adhuc vigere praeceptum. Sed ratio disparitatis Ibivit controversam propositam. Abstinentia a fornicatione adlluc obligat, quia haec est jure Divino lata : jus autem positivumDivinum,nunquam potest abrogari ; & circa Arnicationem Apost ii solum fuerunt promulgatores legis naturalis Divinae,tame circi abliinentiam a sanguine, suffocato suerunt authores, cum ratione standali, quod tunc contingere poterat, talem abstinentiam judicaverint necessariam ; &cum nune citra scandalum possinti Christiani vesci sanguine , & sutaca-
to , decretum Apostolicum am-s plius non obligat. Hinc patet, quare obligatio cessare potuerit circa ablli, nentiam 1 sanguine ae suffocat O , Ωl immobilis perlittere debeat circa ab- stinentiam 1 sornicatione.Uno verbo, II lex quoad primam partem est juris il Divini, quoad secundam vero Ec
242쪽
clesiastici , ae pmpterea secundum tempora mutabilis .
D. Consitutioni in Apostolicis. I Neredibile videtur constituti
nes, vulgo dictas Apostolicas, octo libris sub Clementis nomine vulgatas, suisse ab Apostolis editas , quia varia continent, quae doctrinae Apostolorum sent contraria, circa Baptismum, circa dies festos , circa diem Dominicum. Nihilque incontrarium evincit authoritas S. Epiphanii, constitutiones Apostolicas commendantis : non enim constitutiones,
uas laudat S. Epiphanius illae sunt, e quibus in praesenti est quaestio, sed aliae, Apostolicae dictae, non qu bdeerib ab Apostolis sint emanatae, sed quia communiter ab Ecclesia dicuntur receptae. Item nihil ad rem probat, quod Trullant Patres de consti . tutionibus praefatis sermonem instituant; non enim de illis egerunt, ut eommedarent tamquam ab Apostolis emanatas, sed ut earundem lecti nem prohiberent , utpote pluribus in locis ab haereticis vitiatas. Non negarim apud Graecos aliquando fuisse eum veneratione praesitas constitutiones auditas; nihilominus Latini nunquam illas receperunt tanquam Apostolicas , quia diligenti iacta a Latinis Patribus earundem constitutionum disquisitione, minus dignae inventae sunt, ut Apostolorum genuinus situs reputarentur , nisi forte aliquas Apostoli ediderint, quae postea auctae , & vitiatae ab haereticis sunt, qua via Graeci, & Latini PP. eil. componentur.
Audiae Babylonii libros, qui sub
ejus nomine circumteruntur, reiciendos esse ad apocryphos, evini cunt validissimae rationes. Fuit Apostolorum coaevus , & Apostolorum vitas Plebrateo idiomate ab ipso fuisse conseriptas,aliqui contendunt; sed cum mendaciis pluribus, & nugis stateat hujusinodi opus, nunquam verisimile est potuita ala Apostol rum Distipulo eonstribi . Paulus IV. explost libros deeem de histori certaminis Apostolorum sub Abdiae nomine, qui tunc temporis prodie
S. Petri Romam . Ex dissensione tamen circa epocham, probari nequituod nunquam Romam advenerit, cui perperam contendunt haeretici:
nam certum est Christum Ieroselymis crucifixum , non obstante ut jam alibi dixi diston venientia aut horum, etiam Catholicorum , circ praecisum tempus crucifixionis, quae distonvenientia oritur, quia disientiunt in assignando tempore, quo incoeperint Danielis hebdomade, quas tamen omnes esse impletas in adventu Christi, non est qui revocet in dubium . Alii enim contendunt Danie
Iis hebdomadas incspita a Cyro, alii a Dario, alii ab Artaxerse Longimano. Circa adventum S. Petri Romam , communior sententia probatorum aut horum est, venisse anno se
eundo Claudii, & anno decimoquarto Neronis suiste chucifixum. Sic Eusebius, Hieronymus, Ado Viennensis, A plures alii.
CONTROVERSIA XVI. De profectione S. Iaeοbi Assia
sitis controversia : sed universa Hisipania , sicut etiam Lu-l sitania , pro antiqua rei traditio-l ne sortiter , ac constanter dimi
243쪽
mi eat, faventibus eidem non paucis exterorum, quibus & ego libenter assentior. S. Hieronymus ad cap. ψ. Isai. v. 17. quatuor praeserti in commemorat Apostolos, veluti in cete- lrorum Uxemplum , quibus praedical iionis sortes in diversis regionibus obtigerunt: quorum unum dicit prosectum ad Indos, alium ad Hispaniam , alium ad Illyricum, alium ad Graeciam, & unumquemque in ditionis suae provincia requievisse. Porro sicut primum , tertium , & quar-.tum ex istis, Thomam . Paulum , &Joannem constanter intelligimus: aequo jure secundum , omni partium studio postposito, intelligere debemus Iacobum , cujus sacrum corpus in Hispania requiescit. Id ipsum testatur hymnus S. Isidori in ejus Breviario. Et certe magna illa protectio,
patentibus etiam miraeulis , quam Hispani experiuntur , adeo ut re
gionibus illis fidei Christianae vindicandis visi is sit Apostolus equo insidens, gladioque pugnans, prout in ejus hymno ad Vesperas,magnu argu mentum piis reputari debet, pro asse serenda ditione illa praedicationi Ja-eobi: scut & quod Olsi sua voluerit lmiraculose illuc deportari . Nec aliunde oriri potuisse videtur incredibilis amor, reverentia,& fiducia, quibus gens Hispana cinctum Patronum prosequitur.Quamobrem iure merito restituta est Breviario Romano unde abrasa surrat) ejusnodi prosectionis memoria , Sede Apostolica approbante . Tempus prosectionissaei te intelligi potest, cum post mortem Stephani Leviit persecutio . Vide Baron. in Martyrsi as. Iul. 5 Acta Bolandi Ant ver piae ina pressa,adaq. Julii, in quibus haec controversa
copioli illine ad trutinam revocatur ,
validissimisque argumentis, si ve ab
Luthoritate, sive a traditione compro.
batur prima praedic tio Euangelica, per D.Jacobum Apostolum in Retagnis Hispaniae facta , bc obiectiones,
quae contra eandem a modernis Criticis proseruntur, enodantur.
sti Bapti simum ministraverint quod non omnino exploratum est, Uid. CaImet. dissert: in Acta Ap - is olor. ) ex hoc Apostoloruin facto lnon potuit deduci, quod etiam inpo- lsterum licitum elset baptitare in iolo nomine Christi, quia Apostoli sic baptietarunt ex sipeciali dispensili inne , ut magis Christi nomen in ortu Ecclesiae innotesceret. Vid.S. Thom-3. p. qu.66. art. 6. Ceterum cuicumque Baptismum ministranti, exceptis Apostolis, ut benε ministraret, semper opus suit baptirare in nominet totius Trinitatis, sicut expresse habetur in Euangelio. Quapropter Nicolaus primus in respontione ad
consulta Bulgarorum , cap. Io . ubi contrariam visus est docere sentcntialia , locutus est ut doctor particularis , sequens probabilem tune , bc seculis posterioribus opinionpua, ut in rebus dubiis, seu nondum desinitis , sacere licebat; sed non ut Poniti ex de dogmate desiniens.
De trina , pessim Pi mersione . ANI trina, vel simplex merso adhibenda esset in Baptisino, fuit
olim controversia , super quam S. Leander consultum petiit a sinoo Gregorio Magno , qui ullumque morem temel, vel tertio mergendi rectum esse , ac legitimum respondit, lib. i. ep. qi. Ceterum propteri vitandum schismatis scandalum, veli haeretici dogmatis usum , unis in rei tinendam esse mersionem docuit, qui
tum est, sive unicet mersione, lignificante unitatem Dei, sub exprella Trinitatis nomine; sive mersone triplici, denotante Trinitatem in unica Baptisuatis actione,Baptisna verum, legi
244쪽
legitimum, Si validum exhiberi. Unde ex S. Gregorio supra laudito id habetur, tit. de Trina mersone, canonice sancitum.
CONTROVERSIA XIX. De Ammonio Philaspho. monium Alexandrinum Phi-Iosophuin, Christiana re igione insisnem , in eadem fidei professone usque ad obitum perseverasse , lentiendum est cum Eusebio, lib. 6.hist. Eccles. & S. Hieronymo in Catalogo Scrip. Eccles cap. 66. quidquid contra effutiat Porphirius.
CONTROUERSIA XX. De Epipolis Decretalibus. AN genuinae sint, vel supposititiae
epistolae Decretales, quae usqὸ ad Siricium Papam emanarunt , On trovertitur . Floruit Siricius inter S. Damasum, & S. Anastasium Pontifices, scilicet ab anno 383. usique ad annum 398. Item non de omnibus , sed solum de multis Decretalibus est controversia. Variae adducuntur pro utraque parte sustinenda congruentiae; rationes tamen , quae genuina esse suadent, majoris ponderis esse videntur , quia controversas Decretales epistolas , ut vere genuinas agnoscunt eruditi Canonum collectores , doctores Canonici, & Theologi , imo aliqui Pontifices, ill pote Leo Magnus , Nicolaus Primus , &ante i plos Gelasius : iisdem etiam aliquando utitur S. Thomas in sui ioperibus. Nec dissitemur , aliquibus in locis esse modernioribus , & Ω- spectat fidei manibus alteratas , & vi
S. Cyprianus in sustinenda sententi, de rebaptietandis iam bapti: ratis ab haereticis, licet graviter er-
raverit, notam tamen haereseos non
incurrit , quia tunc tempori haec quaestio nondum erit satis eliquata , nec 1 Coneilio generali definita; tum quia amore unitatis, & conservandae paeis in Ecclesia, opinabatur defendendam eta de rebaptixandis sententiam; qua de re videatur S. Aug. lib. a. de Baptismo contra Donatistas cap. q. s. 8. Item lib. I. cap. ultimo, ubi S. Doctor multis rationibus S. prianum a nota haereseos vindicat. Hinc sequitur salsum esse, quod aliqui sustinere contendunt, S. Cypria num 1 Stephano Papa excommunieatum filisse. Vide S. Aug. lib.3. de
Baptismo contra Donatistas cap. 2S. Varias hine inde rationes circa hanc controversiam , vide in Natal.Alex. see. p. digeri. II.
CONTROVERSIA XXII. De dissidis inter Anicetum, O
Papam, & S. Polyearpum disisidium de ritu celebrandi Pasichatis, sed accedente Romam Polyear- lpo , statim Aniceti sententiae acquievisse,evincitur ex Euseb. hist. Eccleslib. q. cap. l 3. ex S. Hieronymo in Catalog. Scrip. Eccles cap. 28. ex S. Irenso in epistola ad Victorem Pontificem. Uixit Annicetus in Pontificatu ab anno 163. ad 173.
elesia , de legitima die celebrandi Paschatis, ante Concilium Nicsnum meram spectabat disciplinam , nam a variis Ecclesiis varie observabatur dies celebrati nis Paschatis , praecipue inter Asia. ticos, absque dispendio tamen unitatis , & pacis . Sed cum ex hac varia disciplina , aliqui occasionem senapserint excitandi legem Mosaycam ,
245쪽
ejusque observantiam cum Euangelici conjungendi. Huic nMilo tit Occur
reret Ecclesia in Concilio Niegno
congregata , decrevit ut imposterii in Pascha ab omnibus Catholicis ubique torrarum eadem die , scilicet primal Dominica post Lunam decimam quartam Martii occurrente , c lebraretur : post quiad decretum quaestio de die celebrandi Pastharis, non silum ad disciplinam , sed ad doctrinam spectavit:& ita a Patribus Nicς nis decretum est, quia ex Apostolica
traditione, tum Ecclesia Romana, tum plures aliae consueverant celebrare Pascha, Dominica Lunam decimam quartam primi mentis immedia te sequente; quod probatur testimonio Eusebii lib. 3. his f. Eceles cap. 2 S. S. Leonis Magni in epistola ad Pro terium Patriarcham Alexand. & aliorum. Caeter una,quod antequam Concilium Nicsnuin pronuncia 1 t caper quaestione praesenti, haec quaestiosi, lam spectaret disciplinam , constat ex se istis 5 anctoruin Pontificum Pii, Hygini , Telesplori, c& , ixti, Qui communicaverunt cum EcAeliis Pascha celebra tibus Luna decima quarta, in quemcumque di m incidisset dicta Luna , etiam non Dominicum .
cum S: ter Christum in Evangelicii inclum fuisse leg tur ; probabilior
tamen est Latinorum Patrum lent n-tia , qui unicam tantum Mariam ,
Christi unictricem suille alleverant; cet Sancti Hieronymus, Ambrosius , Augustinus dubitaverint : tamen poli S. Gregorium Magnum, uenientia ista communis est Latinis, cui adlic sit sacra Pariliensis Theologia facultas, anno ibat. Eamdem disserte illii str Avit Card. Rogens singulari tractatu , cui etiam novis reti xionibus adhaesii M. Interianus de Ayala in suo Pictore e duo lib. s. c. II. in. 3. Quod autem Clarissus unactus fuerit biennio ante Pascha in domo Pharisei, sex diebus ant2 Pa selia in domo La Zari, Sc biduo ante Pascha in domo Simonis a leproli , non evincit tres fuisse unetrices, sed unam, sicilicidit Magda senam, quae, ex quo ad Christum fuit conversa, pene ubique Christum , Divino amore impellente est secuta, ut Magistro S Redemptori sito, cui tantum debebat, ubique sancti amoris, &gratitudinis ligna exhiberet.
II libertiana Synodus, Praes de solio Cordul ensi , anno o I. aut circiter celebrata, quamvis decreverit in parietibus Caeras non pingi imagines, ni fiat inde evincitur in sa vorem Iconoctastarunt ; imis potiust illa decretum , antiquissimum in Ecclesia usium pingendi sacras Imagines, manifes i.; t. Quod aut in Illiberitani P. tres luac d cretum prD: ulga verint, non probat illos suisse ico noetallas : nam in tantum hanc prohibitionem ediderunt, tempore quo Imperatores omnia Christianoruni Oratoria devastabam , ne hac occa-licine fherae Imagines in parietibus depictae, devastationis ludibrio exponprentur . Vide eruditissima Commentaria Fer dinoendi de Mendora,' quae lunul cum ipsa Synodo , pluries. edita tulit, aci Can. ῖ6. ejusdem.
V stio fuit in primitiva Eccle
tia tempore persecutionis, an l- ad fugienda tormenta lice- r Ct sugam arripere. Pro sententia ne- lgativa steti se videtur Tertullianus, letiam antequam declinar 't ad lis ie- liiiiii, Lib. roget in perjecretione. Ι'u - t runt autem qui in hac quastione in- l
246쪽
ter Ecdlesiae Ministros , Epistopos stilicet & Sacerdotes, & inter lat- eos distinguerent ; licere quidem
laicis, nullatenus vero Sacerdotibus fugere tempore persecut ionis asserentes. E contra Montanistae, nemini licere tempore persecutionis sugam arripere, contendebant; contra quos stat illud Matth. Io. Cum autem
persequentur pos in civitate Isia,fmgite in aliam . Quod secerunt plures sancti viri , imb Episcopi , ut S. Cyprianus . Videatur epistola ab eo scripta in suo secessu, numero S6. S. Athanasius seripsit apologiam pro sua suta . Licitum esse instante persecutione fuga sibi consulere, docet
S. Aug. ep. I 3o. S. Petrus Chrysol gus serm. ist. Uerum quidem est,qubd Praepositis Ecclesiae fugere crimen erit, si sqviente in omnes aequaliter perseeutione gregem deserant,
qui ab ipsis debet pasti, & consortari . Qua de re gravissime differit
S. Aug. epist. ad Honoratum , quae est in nov. edit. 228. t .a. Possunt quidem aliquando , ex charitate erga
Ecclesiam se illi servare , ut idem
S.Doctor docet,ib.cap. io . ,sed neque
hoe possunt, si ipss sugientibus nemo remaneret, qui Opportunum praeberet Catholicis, indiscrimine persecutionis subsidium; nam certismum periculum esset, ut desectu Pastoris consertantis , & corroborantis ad martyrium , grex Christi periret: &hoc eo magis, quo nuIlus adesset, qui Pastoris vices gerere valeret: tunc utique Pastor animana suam ponere teneretur pro ovibus suis, juxta verisbum Domini.
SVmbolum , quod vulgo dicit ut S. Athanaiii , an de facto fuerit
ab eodem compositum, in dubium revocarunt moderni critices studios, non veriti aut horitates doctissimorum, & antiquorum virorum , qui unanimiter hoc Symbolum S. Atha
naso adstripserunt, eum quibus tenui meo judicio satius est sentire,
non me convincentibus rationibus, quas in contrarium adducunt , qui,
vel Eusebio Vercellensi , vel Anastasio Synaitae, vel Vigilio Tapsensi in Africa Episcopo , vel Uincentio Lirinens , aut aliis illud adstribunt.
Et quidem, cum non conveniant moderni critici in determinato authore praefati Symboli assignando, hoc non leve mihi est argumentum, ut Pete rum scriptorum sententiae adhpream, qui unanimiter afferunt esse genuinum istum S. Athanasii. Nec urget ratio , quam afferunt, quod S.Athanasus, utpote Graecus, non stripserit lingua Latina,quasi Latinus no valeat Grφcam linguam, ut Grςcus Latinam distere . Adde, quod S. Athanasus
vir perspicacissimi ingenii, facile potuit biennio , quoΤreviris comm ratus est , imb tempore quo alia occidentis partes peragravit , linguam Latinam distere . Quod autem
asserunt, non esse convenientiam inter auth res, quando, ubi, dc qua ecasione S. Athanasius Symbolum ediderit , nullatenus eorum cause suffragatur; neque enim etiam scimus quando, ubi, & qua occasone Symbolum Apostolorum fuerit ab A postolis editum ; & tamen ab Ap stolis sectum suisse communiter non revocatur indubium.
compositus fiuit a Sisebulo M nacho Benedictino. Vide Card. Ioannem Bona a Monte Regali, Congregationis N Patriae meae ornamentum, in eruditissimo opere De divina αἰ- modia. De hoc hymno nulla ante tempora S. Benedicti fit mentio: deseriptus invenitur in Breviario antia quo chori Casnenss . Esto vulgiim tribuisse hunc hymnum SS. Ambroso, & Augustino . Sunt etiam qui illum tribuanu S. Hieronymo , sed sine
247쪽
une aliqua aut henitea traditione, &convincenti ratione .
De Graia o Sinuessano. Inuessanum Coneilium fictilium, o esse , ac supposititium, jam co Π-munior tenet sententia , validissiniis sulcita rationibus , quia quae de hoc Concilio, & lapsu Marce bini pro λ
runtur, narrantur cum circumstantiis
tam 1 probabilitate alienis, ut dissi-eilh sit comprehendere, quomodo valeant sebs stere. Et certe incredibile videtur, quod Φviente persecutione Diocletiani, trecentorum Epist porum cogi potuerit conventus, insciis Diocletiani Prae et is, qui ubique, maximε Episcopos quς rebant ad necem . Sed quomodo seri potuit
congregatio trecenιorum Episcopo runa tempore prrsecutionis , quan, O lvix major Epi oporum numerus con
gregari potuit ex toto orbe Catholico Nicia in Bithinia, iam reddita Ecclesiae pace , R expensas Epistopis Imperatore Constani ino ministrante: Ubi verue sita iii erit Sinuessae civitas,
nemo hactenus compertum habui 1. Hie obiter notandum, certum elle
Pontificem a nemine posse judicari, uno excepto crimine infidelitatis, in quod si Pontisex possiet incidere, iam ab sique alio iudicio, sed Qta facti no-lorietate, aut evidentia, a sita Sede decideret .
tisci illata erimina , ut ab iisdem se innoxium probaret, mandavit lSynodum congregari, quae dilata est Romana Palmaris, in qua coram Pra latorum consessii, innocentiam Gan probavit. Ex. hoc si 'o aliqui evincere contendunt Summum Pontifi- ieein subditum esse Concilio, sed per- c
peram; nam ex suo beneplacito Symmachus voluit congregari Concilium, eui saeuitatem dedit ad suam reco. gnoscendam caustin. Dixi ad rec gnostendam , non ad judicandam. Nulla enim in hoc congressu prolata fuit sententia, sed solum illatae criminationes cognitae suerunt insubsistentes. Sicut ergo Samuel coram
omni multitudine iustiseavit se, &sicut Paulus apud Milletum ; ita in
bonum Ecclesiae exemplum , Se incontaminatae Sed is testimonium,Symmachus secit . Sed etiam si iudicatas fidisset Symmachus 1 Concilio, neque proinde inferri posset, Concilium ius habere supra Pontificem ; quando quidem ipsis Pontifice prscipiente, consentiente, R authoritatem judicandi impertiente, in hac causa iudicium protulisset.
D. Regno orisi Millenario. SA nctos Patres,qui de regno Christi Millenario seripserunt, nullat retius in Millenariorum haereticoruml errorem prolapQs esse , liquido coniat stat ex hia, quae diximus verbo uia i uarii. Inter SS. Patres, qui Millenariorum sententiς, sed sine labe ha
resis, adhesisse videntur, recensentur S. Iro uς , cuius vindicias exhibet Natalis Alex.sect a. dissert 7. Adstipulatur etiam S. Bernardus, quem a verbo Milunarii vindicavimus . Sed hos, & alios omnes validissime desendit vir insignis Ferdinandus Vello-sillus, Episcopus Lucensis , egreg oin volumine Advertentiarum Theologicarum .
Destrimo Imperatore, qui Chris=M-π- religionem es amplexatur.
ID Rimum inter Imperatores, qui li Christianam religionem colu in runt, fui iis Philippum, una cum filio, Icui etiam nomen erat Philippus, tot lH h a asse
248쪽
sserunt authores probatae fidei, ut quasi manifestae veritati si contradicere , contrarium allarere . Vide
Euseb. lib. 6. Vincen. Lirio. Orocopera autem S. Pontii Martyris, conversum esse Philippum Imperato, rem ad silem , perhibet Martyrolo-l gium Romanum. Verum quidem est, quod in oce ullo fidem coluit , se
exigentibus tunc temporum contingentiis , ne se palam Christianum protestando , Gentilibus se nimis faceret exosium , aliisque de causis , que Catholicae religioni erant profi-cuae , & exigebant, ut Imperator noviter conversius, se palain Catholicum non inanifestaret: quas causias ponderare, aut factum excusiare, no-arum non est . Quod autem post mortem a Gentilibus inter divos relatus
sit Philippus, probat quidem illum,
sicut alii Caesares consecrati , seu Apotheos evecti apud Gentiles prudenter, 6ccuni laude rexisse Imperium ἱ non autem evincit non fuisse occultum Christianum. Vixit autem Philippus circa medium seculi tertii, cuius uxorem, Severam Augustam, etiam Catholicam religionem suilla amplexatam, probabiliter colligitur ex epistoli rum comm rcio, quod habuit Augusta cum Origene adhuc Catholico
ΡRobari non potest ex scriptis Patrum , qui ante Nic num Concilium sortierunt, eorum aliquem in Ariano sensu,quoad Filii Divinitatem suis e locutum, sed intemeratam de mysterio Sanctissimae Trinitatis fidem semper custodierunt, in qui tres personas Omnino aequales, & unum Deum confitetur Ecclesia. Cujus rei signum evidens est, qubd Arii haere-ss, velut nova doctrina , Ecclesiam conturb vit. Verum quidem est,quddmors ab haereticis quastiones dicent di occasionem extiterunt , propius que mysteria fidei explicandi ansam dederunt . Non disicor aliquos ex Anteniosnis Patribus,miniis accurate locutos fuisse , dum de Trinitatis mysterio sermonem instituerunt, quia nondum Arii cavillationes subodoraverant; cumque Filii Divinitatem , Gentilibus persuadere studerent,aliquibus argumentis , ex Platonicorum doctrina desumptis utebantur , ut Gentiles,qui Scripturg authoritatem
non noverant, facilius convincerent; quibus argumentis utique non institiisent , si Arii malitiam praevidisi
CONTROUERSIA XXXIV. De Ucriptiones etfacta a Parribus
J Icet Ariminensis Concilii Patres Ursacii, & Ualentis Daudibus decepti, subseripserint pro si soni fidei, ah Ursacio & Ualente oblatae, nihilominus dici nequit,quod Arianae haereseos Ariminenses Patres fuerint labe insecti; quandoquidem statim ae Ursae ii, & Valentis fraudes cognoverunt, hamesim Arianan latentem , ejusque professores damnarunt . Adde , quod professio fidei tunc ab haereticis oblata , secundum perficiem considerata , nihil conti-n bat haereticum . Totius prasentis
assertionis veritas corroboratur testimonio S. Hieronymi, in Dialogo adversus Luci serianos , Sulpitii Seu ri lib. a. Hili.
Ecile sir disciplina det coelibatu
majoru Presbyterorum,ab Apostolis est derivata , licet non fuerit sub pra cepto, & obligatione ab ApO- stolis sacris Ministris imposita , sed solum a tempore Siricii, qui Pontificatum gessit ab anno 385. ad 393.,& a subsiequentibus deinde pluribus Conciliis fuerit decretis , atque Canonibus roborata. De hac controver-
249쪽
sia videantur, quae dicta sunt verbo lorosarius. Confesso Augustans.
IEjunium Sabbati, tribus prioribus
seculis licet fuerit in pluribus Ecclesiis observatum , aliqua tan enlege nunquam sancitum fuisse, facile probatur . Sed etiam ii sere omnes occidentaIes , una cum Romana Ecelesia die Sabbati jejunare consueverint, non ideo erant improbandi a Graecis , Sabbati jejunium aversantibus; in illis enim piis operibus, quae ex aliquo speciali devotionis institus ususcipiuntur in aliqua regione , servandus est mos regionis, ne scanda. tum fiat in populo , si quis contra regionis morem se gereret. Quare ad rem hic notanda D. Ambrosi verba ,aS. Audi relata, epist 85. ad Casulam:
suando hie sum scilicet Mediolani)
non jejuno Sabbato, quando Roma fum, jejuno Sabbato. Ad guamcumque Eetimam veneruis, ejus morem fervore , σι scandalum non vultis, aut facere . Jejunium autem Sabbati in memoriam Dominicet sepulturae institutum est . Hinc sicile est intelligere , quam inepte Photius ieiunium Sabbati Romanis, velut crimen objecerit. Sed haec obiecta sic ivit Rat- mannus,Monachus Corbejensis,lib. .
Spicilegii . CONTROUERSIA XXXVII. Te Nuptismo Osantini. Constantinum Romae a Silvestro
Papa , non autem Nicomediae sub ianem vitae suisse bapti ratum asserere, tutior videtur opinio, quae ex
multiplicibus congruentiis potestis cile colligi. Quod enim tam de Baptismo Romae secuto, quam Nicomedis scribunt authores inter se discrepantes , suas suscipit re patitur exceptiones . Neque proinde affirmare contendo Baptismum Constantini , cum omnibus circumstantiis , quibus circii scribitur, contigisse,nempe tunc temporis in Monte Soracte latitasse S. Silvestrum Pontificem , per somnium a Constantino sgroto visiun,
Romam evocatum , recognitum &c. neque enim valde rationabile
videtur , asserere S. Silvestrum in Monte Sora ste timore persecutionis latitantem,quandoquidem nullibi legimus factam sub Constantino Magno Catholicis persecutionem ; nisi sorte Silvester commune Gentilium odium in Christianorum Pontificem
deelinasset. Coepit autem regnare
Constantinus Magnus,Constantii Flori filius, anno 3O6. , & imperavit usique ad 337. Silveiler autem electus est Pontifex anno I t . , & vixit usquel ad annum 333. Quamobrem prima illa facti circumstantia, satis dubia apparet. Unde consequenter, & reliquae corruunt circumstantiae. Hinc est,
quod licet sentiam Constantinum Ronis a S. Silvestro suis te hapii Za-
tum , non tamen eo modo , quo communiter narratur contigisse, videtur
mihi aiserendum . Sat est ergo asserere Constantinum a S. Silvestro Romae sutile baptiχatum , quod sic pro- lbari posse videtur . Constantinum de saeto Catholicam suscepisse religionem , n mo contendit, ergo Romae, est baptiχatus. Probatur consequentia : Ad Catholicam religionem suscipiendam tunc suit impulsus , cum de Maxentio victor evasit , medio signo Crucis in aera sibi ostenso , ergo congruum est dicere, tunc sta- tim post victoriam de mysterio Crucis instructum a Catholicis, a quibus omnes Gentiles perspectum habebant extolli signum Crucis , etiam suille baptiratum . Neque disiteor a Sancto Silvestro, a quo ut Catholicorum Pontifice, Constantinus de lMysterio Crucis sibi per aera ostensae , procul dubio instrui postulaverit, ut de insperata victoria, cu- ljus seli Christo debitorem se agnove- lrat, post sbi explicatum Crucis my- isterium Christo grates rependeret. JInsuper Constantinum, antequanta l
250쪽
Roma abscederet Christianas sole nitates observasse, precibus, jejuniis deditum fuisse , Crucem adorasse , Ecclesias construxisse, leges in Christianae Reipublicae bonum sanxisse,
omnes conveniunt. Credere ergo ne par est, Constantinum omnia Catholici Imperatoris munia exercuisse ,
cum tanta φdificatione , 8c liberalitato, nondu Catholici religione per Baptismum suste piar Constantinum Romae existentem,suisse de Catholicς religionis mysteriis abunde instructum, opera ab eode facta in religionis Catholicae augmentum 8c decus , satis proclamant ergo pariter noverat morientem sine Baptismo nullatenus poste salvari. Credibile ne est cum hac cognitione, tot opera salutis Constantinum potuisse perficere, cum periculo propriae salutis, ratione scilicet ab eo dilati, si non negleeti Ba. pii sui Z Levia Arte alicui videbuntur
haec argumenta,quae congrua quidem,& non amplius contendo. Fateor tamen satis me in iplis roboris inveni sese, ut ab eorum sententia amovear, qui Romae Constantinum baptietatumiion fuisse contendunt; neque enim illis meliora suppetunt rationum momenta. Uide Di sertationem Card.
Poli de Bapti simo Constantini. CONTROUERSIA XXXVIII.
Constantinum,Theodosium, alio Lque Imperatores ex propria aut noritate Concilia convocasse, nullis firmis monumentis probari potest; quod si pollet probari , nullatenus hujusmodi Concilia,ex sola Imperatoris aut horitate congregata, dici pocsent urcii menica, quia jus congregandi Concilia oreum enica spectat ad solos Pontifices; sacra enim ad sacrorum Principem spectant: hocque jus de facto exercuerunt cum totali independentia ab Imperatoribus, de Prin. cipibus , etiam prioribus Ecclesiae se culis I Principes autem ad summum i potestate praesidii, non vero regiminis, possunt ad Concilia congreganda
fuit praesederit Synodo octav . CVm Hadriano Pontifice, in octava Synodo congregata sub B. lilio Augusto, in praefatae Synodi actio. ne octava legantur haec verba. friae
sidente eodem piisfimo , ct amico rim N ID, & actione decima: Praesidenti ui Christi dilectis Imperasoribus . Insuper in eadem Synodo primo acclamatum sit Imperatori, deinde Romano Pontificie deinde Imperatores ante Legatos primi se scripserint; hinc aliqui probare contendunt , Imperatorem suo jure praelidere Conciliis. Sed nihil inde evincitur; nam quod legitur Praefiden-ιe cte. significat Imperatorem praefuisse non authoritate, sed solo sessionis honore. Quod autem primo acclamatum sit Imperatori, cum etiam primo acclamatum sit Imperatrici, ii aliquid evinceret haec ratio, sequeretur etiam mulieres praesidere Conciliis . Facta est ergo prim6 acclamatio Imperatori, urbanitatis gratia; quo etiam impellente motivo rogatus suit, ut primus subscriberet, auti subscribere ipse non dubitaret, tanquam Ecclesiae Protector , ut publicationi veritatis praeiret protectionis aut horitas, quae subjugando animos , viam pararet in Imperatorum , ditionibus.
LIberatio Traiani Imperatoris ab
inferno, quae ab aliquibus faeta asseritur precibus sancti Gregorii, est prorsius fictilia, quia Trajanum suisse Gentilem, notum erat S. Gregorio, qui cum pariter sciret neminem, nisi renatum ex aqua , &Spi-