Lexicon polemicum, in quo potiorum haereticorum vita perstringitur, omnes contrà fidem errores colliguntur, Dei verbo scripto, vel tradito ... inserta conciliaborum omnium, schismatum, & controversiarum ... addita demum pro operis complemento Bibliot

발행: 1734년

분량: 426페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

XIV. III. rant. Libelli, in quibus praelati articuli continebantur, igni traditi sue

III. l Notria est , t Noelo Smyrnensi, ut vult Theodoretus, vel Ephesino, ut seribit Epiphanius, nuncupantur :vixit ei rei medium seculi tertii , &in tantam superbiam est elatus, ut se Moysen e se diceret, & stat rem suum Aaroneni, vel, ut scribit Philastrius gloriam esse assereret . Fuit prς ceptor Sabellii, unde Sabelliani, dc Noetiant iide esse perhibentur. Propter suam haeresim ab Ecclesia, una cum fratre ejectus , paulo post ita

miserrime moritur, ut inventus non Gerit , qui Noetum sepelire voluerit . Eius errores verbo Subeluani reprobantur. Nox ORANTE s. Ex ipso nomine

constat, qualis sit huiusmodi haereticorum caracter, qui nunquam proserunt orationem aliquam vocalem.

Abundare in Anglia hujusinodi haereticos, scribit Philopater. De utili

late orationis, lictum est contra Caele sianos . Enaerserunt seculo I 6. cum Anglia omnium pene haerestim sentina iacta est, ex quo ab unitate Catholi eae fidei recedens, Protestant itina pseudo doetrinae publice aditum reseravit. NOUATus , incertae Ecclesia in

Asriel Episcopus,svh ut placet S.Cypriano , simplex Presbyter Carthaginensis, homo perfidus, superbus ,

bonorum Ecclesiasticorum raptor , &Qrdide avarus , ut neque Patri suo in exircina necessitate constituto siubvenire voluerit. A' Sancto Cypriano compulsius, ut criminis, quo accusabatur, causam diceret, S. Cypriani

justum judicium , & tribunal declinaturus, Felicissimo Presbytero Carthaginensi, qui in S. Cypriani Epis copatum injuste contendebat, adhae-st, At Felicissimi schisana promovere istuduit. Cum Nova ius semper novi- ltatum, & praecipue seditionum esset amantissimus, anno asi . Romam se contulit, ut ibidem aeque discordias constaret, quod & praui itit; siquidem ibi se hi sim a Novatiani contra S. Cornelium legitimum Pontificem promovit, fuitque primus, qui ii

Ecclesia Romana schisma constaret. Movente interina Decio in Catholicos persecutione, cum de Cypriani iudicio non amplius timeret Novatus, Africam revertitur , ubi incognitus decessit . Ex S. Cypriano Ep. 46.&q7 NovATiANus , de quo verbo Nosatur mentio facta, ille est, quem Novatus Romae I seudo- ntificem ordinari curavit contra S. Corneliu in Erat Novatianus Presbyter Romanus, & cum ex dicendi peritia magnum sibi fastum comparasset, supremam Ecclesiae dignitatem ambiens, invidia agitatur in Sanctum Cornelium , cuna eundem intellexisset a Ciero Romano legitime electum in Summum Pontificem. Inter haec tempora a Ccedente Romam Novato, qui jam in Africa schisua consaverat, ninuum schisma Novatus Romar promovit. Inita enim cum Novatiano amicitia , eundem a tribus incognitis Episcopis Pseudo. Pontificem ordinari curavit . Novatianus Pseudo-Pontifex factus , ad schisima etiam addidit haeresim . Interim non omittendum , quod de Novatiano narratur , ut melius de illegitima ejus ordinatione constet legentibus. De Nova tiano squidem seriur, quod Bapti sima non nisi in mortis articulo gravi morbo oppressus susceperit, neque post recuperatam salutem, sbi ceremonias Ecclesiae ministrari curaverit :Sacramentum confirmationis contemnens, illud nunquini suscepit . No-latiani sectatores tam in schisua te, iquam in haeresi cithari, scilicet puri l& mundi etiam nuncupari voluerunt, iqui suam doctrinam puriorem esse s lApostolica gloriabantur , proinde ut puritatem ostentarent , candidis sese vestibus induebant . Ex S. CD

i. Spem salutis peccatoribus p e. nitus adimebat Novat latius, asserens semel mortaliter lapsos, non amplius recipi polis ad poenitentiam: quo impio errore multos ad desperationem III.

62쪽

l adegit; ex quo asserto factus est hiel resis princeps; primus enim suit, qui Dei ni isericordiam peccatoribus res- piscentibus negaverit. R. Ex Conc. Romano celebrato in hac causa sub Cornelio Papa . Item ex Nicsno pri. mo, in quo de Novat ianis fit mentio:& certe , s lapsi non possent amplius recipi, nimium detraheretur Dei misericordiae , qui tamen dicit: Nolo mortem peccatoris, sed ut magis eoπ- versatur , ct pietat. David de remissione peecatorum dixit: Tu rem Hii impietatem peccati mei. Ergo si Detis peccatoribus peccata remittit, lapsi iterum sunt recipiendi. Tum is quia Christus antequam ad caelos ascenderet, dedit Apostolis auctoritatem dimittendi peccata, Ioan. 2O.2uorum remiseritispeccata , remittuntur eis . Sed hoc seret supervacanemn, si peccatores non amplius

essent recipiendi ab Ecclesia . Nec valet dicere cum Novatianis, Elum Baptisma tollore peccata, ideoque lapses post Baptismum non amplius este recipiendos; nam plura documcnta habemus in sacris paginis, ex quibus constat, Apostolos Ctiam re cepisse lapsus post Baptismum : quare S. Petrus hortabatur Simonem Ma-l gum ad poenitentiam , ut patet exl cap. 8. Act .vercaa. Tum quia si lapsis post Baptis nunt non esset locus poeni- lientis , peccatores adducerentur in- desperationem , cum tamen de remissione peccatorum a Deo facta poenitentibus, plura constent exempla , lin sicris paginis, ubi peccatores ad poenitentiam excitantur, R Christus nos docuerit orare: Dimitte nobIs debita nostra . Usus est auctoritate iapeccata remittendi S. Paulus, qui secunda ad Cor.2. Incestuosum , quem satans tradiderat in carnis interitum, post duram poenitentiam , benietne sustepit, di Ecclesis restituit.

Unde S. Anabrosius lib. 1. de Poenitentia, cap. 7. factum hoc Divi Pauli contra Novatianos sic urget: Puis Moenicavit Saulus acceptum , usurpavit indebitum . Eadem aucto. ritate dimittendi peccata usus est

S. Ioannes erga Iuvenem illumis, iquem e perditissima vita, quam inter Ilatrones , quorum dux factus erat, ducebat , revocatum, ac poenitentiae lacrimis purgatum , Ecclesae reddidit. Hane historiana ex Clemente Alexandrino reserunt Eusebius lib.3. hist. cap. a 3. S. Chrysi,stomus lib. I. ad Theodorum lapsum,cap. II. Baro inius V annum 93. Porro in praefatis testimoniis nulla fit peccatorum levium aut graviorum distretio, sed omnia pariter clavibus Ecelesiae subii

ciuntur.

a. Lapss post Bapti sinum poc nitentiam esse infructuosam asserebant,quia credebant irremissibile esse

omne peccatum. Hic error a praecedente vix differt. R. In caeris paginis exhibetur consilium mortiscationis,&po nitentiae; legimus enim: Si quis suis isse me venire, abneges semetigrim, tollat crucem suam. Ergo poenitentia non est infructuosa, sed salutifera . Apostolus ad Colossenses, cap. vers S. hortatur ad mortificationem: Morti cate membra vestra, quod non secisset, si esset infructuosa. Proprio exemplo, poenitentiae meri tum commendarunt tot sancti viti, &mulieres , qui in poenitentia volunta- l ria, & aspera quasi totum vitae suae tempus consumpserunt , quod non se-eissent, s non sperassent copiosam a

Deo retributionem propter poenitentiam assumptam. Deus elamat ad peccatores: Convertimini ad me in resocorde vestro, quod esset superfluum, si peccata essent irremissibilia . Tum lquia remittebantur peccata in lege lscripta poenitentibus: ergo a Qrtiori remitti debent in lege gratiae; caeterum gravior esset lex gratiae , quam lex Mosaica; propterea S, Joannes Baptista ad Euangelicam legem viam iparans, praedicabat: Facite fructus d

gnor starnitentiae. 3. Contempserunt Novatiani Confirmationis Sacramentum . R. Nam Confirmationem esse Sacramentum constat ex sacra Scriptura Act .i9. S. I is auditis baptIzationi in nomine

63쪽

-Nus Porus, penu Spiritus functus super eos a. ad Corinth. i. f αι autem

confirmat nos vulsum in Christo, O qui unxit nos Deus , qui ct signavit nos, ct dedit pignuiniri ut in eordi. 1 nsris. Item Act. 8. ad Ephes. prima Joan. a. Videri pariter possunt

centum sexaginta quattior auctoritates Conciliorum , & Patrum, quas lib. s. de Confirmatione, art. 2. Coc eius congregat , inter quas adducit S. Bernardum, qui expresse vocat Confirmationem,Sacramentum, in vita S.Malachig, cap. 3. Malachias Sacramevium Confrmationis cm. Plures autem ex dictis auctoritatibus, non modo expresse dicunt Confirmaticinem esse Sacramentum, sed etiami ejus materiam remotam esse Oleum leum balsanao, proximam verb,unctio nem ab Episcopo factam . De oleo, &unctione mentionem etiam sicit Doctor Mellifluus in vita S. Malachiae cap. q. TVerum mente captum ex his, quoI lunaticos vocant, inter confiminandum flacra unctionesnavit . Vide verbo Graeci. q. Negabant secundas nuptias esse licitas. R. verbo Graeci.

s. Baptizatos in Ecesesia Cath liea iterum Novatiani rebaptizabant. R. Uerbo interanastisa, ct gri

NOVATIONENfEs , de quibus agit S. Ambr. lib. de poenit. cap. 3.suerunt Novatiani non in toto , sed tantum in parte aliqui sectatores, qui magistri sui dogma de irremisibilitate peccati temperarunt, asserentes non quidem gravioribus , sed tantum levioribus criminibus posse veniam impertiri,contra quos recurrunt argumenta contra Novatianos saeta.

Late dissusa est haec haeresis, quae patrocinio Marciani Episcopi Arelatenss,etiam in Gallias sibi aditum reseravit. NOUATOR Es . Sic nuncupantur

hodierni haeretici tam Claviniani, quam Lutherani, qui omnes Eccles sticos ritus , imo & pene omnia dogmata fidei innovant, abolent, coniiun dunt, pro ut magis ipsis arriὸet. No-t istima autem est latina phrasis , qua hujusmodi inquieti animi homines,

turbarum excitatores, statusque re- Irum eversores res novare dicuntur, sive novandi res animo regi. Possent etiam recte Novatores nuncupari,vel ex eo quod fere omnes antiquas ha reses renovant. Nuni PEDE s . Sunt quidam Anti-lutherani,seu Anabaptist e,qui cum ini Moravia se Apostolorum imitatorest ostentare vellent, omnia reliquerunt,& per agros vagantes, nudis pedibus incedebant, pecuniam non contrectantes, a comuni usu ciborum abhorrebant, unde etiam sipirituales , & separati sunt dicti. Ex Lindano . , id everbo Disalceati, Gimnoso c.

NYCTAGEs . Quo tempore emer.

serit hare haeresis , incertum est, sed cum de his hqreticis mentionem faciat S. Isidorus, qui floruit currente septimo seculo , probabile est eo tempore excitatam hanc haeresin. Nuncupati sunt M ages a somno, eo quod vigilias noctis respuebant, superstitionem esse dicentes nocte vigilare , quandoquidem noctem a natura semno , & quieti esse conces sam causantes, ei nullatenus reluctan dum asserebant. Hos h preticos redarguit David, dicens: Media nomsurgebam ad eonfundum tibi. Item, de vigiliis in nocte exercendis ad Dei laudem, ad mortificationem corporis, agunt serme omnes SS. PP. III.

64쪽

N AEus , Episcopus Bellovacensis , Hugonistarum fautor una cu fratribus suis Coenam celebravit

sub utraque specie; ex quo facta est contra eum tumultuatio: Sed nihilominus potentii sui, suorumque fratrum, qui erant in aula Regis Galliae nobilitatis sanguine , R insignium dignitatum excellentia consipicui fretus, haeresim Calvinianam in Gallia totis viribus stabilire curavit. Α Pio IU. damnatus privatione dignitatis, & beneficiorum, in

contumeliam Pontificis uxorem duxit, & in Angliam aufugiens, Hugoni starum ibidem, quoad vixit, negotia gessit. Ex Spond. ann. III 3 oni ANi . Vide Audaem. OLLAR it, sunt lecta Anti-Lutherani, ab olla cullinaria se dicti, quia

seis invicem non colent invisere , nismensi laute instructa . Ex Prateolo. OLLYptus Carthaginensis Epistopus, Arianae haeresis propugnator, vixit circa initium seculi sexti; cum aliquando in balneis S S. Trinitatem blasphemassiet , triplici flumine ab Angelo visbiliter percussus interiit , ejusque cadaver penitus exus uni suit. Ex Baron . OLI vestius. Vide Albigensi. OpHrrAE . Ophitarum auctor creditur quidam Euphrates currente

seculo secundo . Dicti siunt Ophitae, quia serpentem, qui Grςce Ophis nor sinatur , quemque alebant in caverna,adorabant. Censet D. Augustinus, hanc serpentis adorationem ortum habuisse a Gnosticis,vel Nicolaitis, serpentem, qui Evam decepit , Christum esse afferentes, qui in sorma serpentis apparuerit: per eundem immissiam fuisse sapientiam,& cognitionem hominibus semniarunt . Per inccntationem cujusdam Sacerdotis magicis artibus dediti, egrediebatur e spelunca serpens ad libandum oblata, & ea,quae ex oblatis supererant invicem distribuentes, E eharistiam esse blaterabant, utpote cibos a Christo sanctificatos. Aliqui ex ophitis asserere ausi sunt,Christum in speciem serpentis trasimulatum . Fuit quidam nomine Alexander , Magus, sub Antonino Imperatore , ex seliola Thianaei, qui serpentem palam adorandum expositit, AEstulapiuin esse fingens; unde ob responsa , quae ab ipso Alexandro conficta, serpentem dare arbitrabantur homines nimis sa-eiles ad credendum, ingentem pecuniam sere ab universo orbe praestigiator cumulavit,quam per modum oblationis ad illum serpentem undequaque curios mittebant, ut responsa, &vaticinia reciperent. Ex origen. contra Celsum . Opi NATOR Es. Uide loenae, qui

dicti sunt etiam opinatores, eo quod assererent, Christum sumpsisse corpus phantas licum, nec verum, sed sola vi- lsone, & apparitione suisse mysterium

Incarnationis . R. verbo Albanenses. De his haereticis agit Clemens Alexand. Strona. lib. 3. OPIMATOREs ΛLii. Quidam H gonime in Gallia circa annum II6a.

nihil nisi caedes, & exitia Ecclesiarum meditantes, dicti sunt opinatores, quia fidem Christianam nihil aliud, quam opinionem esse alserebant. R. verbo Felicianus. OPINIONIsrAE. In Italia, in Polioppydo in AEquicolis posito , fuerunt llis retici, quorum primates, una cum lsex Ominis comprehensi, ad Paulum lSecundum Pontificem ducti fuerunt, lcognitoque eorum errore, condigna poena mulctati sunt, sic dicti ex erronea opinione , quam habebant: nullum verum Christi Vicarium esse eorum, qui post S. Petrum extiterunt,

nisi qui Christi paupertatem imita

culo

65쪽

XI. culo quarto : fuit Episcopus Donatistarum in Africa , & adlis rens Gildoni Tyranno, per decennium Ecclesiam a s filictavit,quod deplorat S. August. lib. contra literas Petiliani. Οκ stir εNfEs, secta Maldensium, qui de articulis fidei interrogati, ominnes confitentur, sed mystice intelligunt. Trinitatem suisse negint ante

Nativitatem Christi , &aiunt, tunc primum Deum habuisse Filium, sedicet Jesum, natum ex semine Joseph, quem B. Uirgo in sectam ipsbrum traxit, qua ratione filius Dei factus est: ipse vero praedicante , accessit

tertiam personam S. Petrum, quem dicunt esse Spiritum S. auctum. De his agit Reinerus. a. Mundum dicunt esse ab aeter

no .

3. Negant Resurrectionem coriaporum, & immortalitatem animς. 4. Tunc suturum iudicium supremum, cum Papa, Ac Imperator ad

eorum sectam acredet.

s. De Christi mysteriis, Passione,& Resurrectione, nihil credunt.

6. Baptismum tantum valerei, quantum valent merita baptir antis.

. Judaeos in sua secta salvari. 8. Corpus Christi purum esse

panem.

9. Matrimonium licitum esse, sconiugati continenter vivant, caeterum copulam carnalem malam esse.

riter ex secta Maldensium progeniti, asserunt Mundum non habere princia pium , contra illud Genesis: In principio creavit Deus Caelum , o Ter

ram. Eum errorem antiquitus tenus

re Philosophi multi cum Aristotele,

putantes Deum ab aeterno Mundum produxisse, &conservare. Post Euangelium autem profligata a Patribus suit humana illa Opinio, quam contra

verbum Dei haeretici isti suscita

runt.

a. Christum filium Joseph , &

Maris esse peccatorem, qui Ordibariorum sectam instaurando , salvus factus est. . Christum non suisse passum. q. Patrem esse in Divinis, qui primo Ordibariorum sectam intraret: Filium , qui ejus prgdieatione ad sectam adduceretur: Spiritum Sanctii, qui in ipsorum secta esset perfectus. Tam ordi hensium, quam ordi-bariorum haereticales insaniae, & blasphemiae, vel jam sub aliis haereticis in hoc opere consulati inveniuntur, vel adeo sunt insitit', ut superfluuna sit

in earundem consutatione tempus insumere. ORBai TAE. Emersit anno qaO.

orebitarum secta , sie dicta a Monte Oreb, in quo legem a Deo Moyses acceperat ; quae secta Thaboritarum

errores,& impietates adversus Christianos, marcinae Sacerdotes, smulari visa est. Contra hos haereticos ΠΟ- minatim Martinus V. Cruccin decrevit : & non nis post plures annos , & multas cςdes potuit extirpari; Orebitae enim armis muniti, in montibus Bohemiae sertiter dimicabant, ubi quidam ex ipss, non ine Ioannes Roatius , Castellum aedificavit, vocavitque Montem Suon, asserens, ex eo loco veritatem aliquando exituram, quae gentem Bohemicain libertate donaret. Ex Spond. ORPHANI. Huisitaruin hiresis intres Sectas divisa suit, quarum una fuit Pragensium, alia Thaboritarum, tertia orphanorum , qui Ducem habuerunt quendam,nomine Procopium Razum; eo mortuo, quasi sine Patre orphani voluerunt nuncupari . Moraviam, vicinasque regiones disis pantes , sque in Catholicos , &in res sacras fuerunt insensi : eorum errores verbo IIussitae reprobantur. Ex hist. Hussit. ORIGENiANI . Non est celebrem

historicum Ecclesiasticum , vel de Sanctorum Patrum doctrina disserentem invenire, qui de origene menti nem satis prolixam non secerit; de Origene inquam , dicto Adamantio , patria Alexandrino, qui S. Leonidem Martyrem patrem habuit, anno ISI. genitus. Ob ingenii felicitatem patri

admodum carus, Clementem Alexandrinum praTeptorem lortitus ,

xv. xv. III.

66쪽

t sis ino martyrii desiderio in juvenilii adhuc state, iam tunc gstuabat Ori-l genes , qui patri suo hortator extitit,

ut ad martyrium sertiter properaret. In odium patris martyrio laureati, a persecutoribus, omnibus Qrtunae bonis spoliatus , cujusdam matronae nobilis subsidiis istentatus , publice sacram Scripturam Alexandriae explanavit, accitis ibi ad eundem audiendum magni nominis auditoribus, inter quos Gregorius Thaumaturgus recensetur. Decimum octavum aetat is annum agebat tunc Origenes qui postmodum Romam prosectus ad Zeph, vinum Papam, Manliueam Alexandri Imperatoris matrem in fide instruxit, R Berylluna haeresiarcam , ad fidem reduxit. Alexandriana reversus, plu-l res etiam haereticos ad canam frugem

l redegit; Quapropter ab haereticis sael pe quisitus ad necem, interina ab Alexandro Ierosislymitano Epistopo ad

Sacerdotium promotus, Tyrum se contulit, & hine Romam ad Fabianum Papam iterum remeavit , ut se a nota ligress purgaret, emissa fidei

ς''strione, Persequente interim De

cio Ecclesias, magnos labores, & ior- lmenta constanter pastiis est; quidquid laliqui sentiant, in persecutione Idolis li incensium tribuisse , tormentorum ti- li more perterritum. Legendi hac de re lj celebres scriptores, qui in Origenisi defensionem,apologeticon promulga- lrunt. Videatur Sirmundus lib. i. delinretibus , hqreli s. inseper Picus: Mirandulanus, qui erudite in Orige- nis gratiam elaboravit. Tyrii mor- ltem opetiit , cum Plura opera stripsisset, summa eruditione referta, aetatis annorum 69. anno Domini a 3 . lCertum est Origenistarum doctrinam esse liaereticam , & ut talem damna- ltam in Synodo Alexandrina a The lphilacto eius Civitatis Epistopo: item lRonas confixam ab Anastasio Papa, & ltam in Oriente, quam in occidente pluribus in Synodis reprobatam , &sanctionem Imperatorum, de Sectatoribus Origenis pellendis, secutam esse Epistoporum judicium. An autem Origenes damnatus cum sua do. ctrina,a quo Origensae, suerit Origenes Adamantius, revocatum est ab

aliquibus in dubium; alius enim fuit

nomine Origener, lis reticus, multique censent consessi nomine, etiam confusam esse doctrinam, ita ut imp Π Origenis hpretiei dogmata,cum scrip tis Origenis Adamantii, per casunis niam liae reticorum fuerint inserta . Plures suilla Origenes asserunt A u-

gustinus de haeres cap. a I. & Epiphanius haeresi 63. Certe , ubicunque in operibus Origenis de aliqua haeresi agitur, stylus ipse videtur valde diversus a secundia, qua enituit Origenes . Quae hactenus dixi ingratiam Origenis, valdh roborat Gregorius Abulpbasagius,orientis Maphrianus, seu Primas, clarissimus ii istoriae E elesastics striptor , ab erroribus

origenem accerrime vindicans,par.a.

hist. Ecclec Syriacς, quae extat in Bibliot. Vaticana his verbis : Ai Te- metrius Alexandria Episcopus, sem lspecto fumina laude , argue exstinia litone, quam opud omnes subi eontilio- lterat Origenes, invidia eum habuit, li soli 3 ei adscribens translutionem aui,

inorum de uno corpore ad aLud, caeterosque errores, pus de causa eum se Iexandria exstitit,haeresiarcha nomine i imposio , quod ad vestram

rius, 'u osenium infensi mus Rur- lpbirius . Et haec in eorum gratiam lserips , qui brevem de origine Apologeticon possent desiderare. Caeterum, cum plures SS. Patres Origenis ldoctrinam in pluribus capitibus dam. naverint, Origenis,inquana,Adaman- liii , cum idem fuerit Eccleῖς in plu- iribus Conciliis congregatae judicium,

non nisi temeritatis notam incurrere

posse videtur, quisquis ab omni pror- lsus labe haereticali Origenem vindicare enititur . Uberiora qui in hae causa argumenta desiderat, Natalem Alexandrum consulat, qui tomo te ito suae Historiae Ecclesasticς, prolixe satis a

67쪽

satis hanc materiam digessit. Potiores Origenistarum errores sunt sequentes.

i. Filium in Divinis non esse natum, sed factum; esse Patre minorem, R in seriorem ; comparatum Patri, non esse veritatem; Spiritum amnum esse Patre inferiorem : Inde haereses suas hauserunt Arius, & Macedon. R. ubi Divinitas tam Filii, quam Spiritus sancti a meritur.

a. Animas hominum ante corpora creatas suisse , & coelestes fuisse virtutes, quae ob peccatum in animas conversie sunt, & in corpora velut in carceres supplicii causa immissas suis. se . Hunc errorem haust absq; dubio

origenes ex PIatonicoru commentis, quae illustrare conatus est Macrobius in se tam Scipionis . . Fatendum tamen est Origenis tempore, veritatem de anime Origine in tantam nondum processisse claritatem, quantam ex fidei principiis deductam habet Ecclesia. Unde aliqui ex antiquis Patribus, circa animς humanae principium dubitarunt , licet Origenis errorem, ut contrarium Christianς doctrins rei imeerint, & immortalitatem omnes noverint, & fideliter crediderint. Nos autem de animae immortalitate egimus verbo Arabes, Gregorius Pauli.

R. ex iis,quae dicta sunt verbo Meteia lanter, Haeretici de Taruto. Tum quia, lsi animς ante corpora creat s suissent,& peccassent, deberent recordari de iis, quae agebant, antequam infunderentur corpori , maxime quod pecca- lri non potest, nisi peccans plenam ha beat cognitionem: Sed nemo est, qui recordetur quid fecerit, aut in quo

peccaverit, antequam anima unire-itur corpori . Nec valet dicere cum

Ethnicis, quod immersa corporibus in omnimodam oblivionem devenit; quia spiritualis substantia, actuali per-lsectione intellectivae potentiae donata, non potest corporali ligamento impediri, ne in actus intelligendi

prorumpat, at multo minus recolendi, quae apud se habet, ut sunt praeteritorum repraesentationes. Tum quiat animam nostram non peccare, antei quam informet corpus, expresse asserit D. Paulus ad Rot n. cap. 9. Verc. I i.

ubi disserens de Iacob, & Esau haec habet: Cum enim non m nasi fuissent, aut at quid boni enissent, ou

mati, non ex operibus, sed ex vocante dictum es ei, quia major ferviet minori. Tum quia nulli bi Scriptura mentionem facit, quod animae extiterint, aut peccaverint, antequam infunderentur corpori; Certum enim secundum fidem, est primum peccatum cujuscumq; animae, esisse totius naturg, id est, originale . R. Insuper asserendo contri Origenem salsam, & erroneam esse animarum praeexistentiam, quam tenuit origenes) ex Concilio Latera. nensi sub Leone X. ubi desinitur. Animam vere esse corporis formam, quae ante ipsium producta non fuit. Constat ex historia Genes. Deum, postquam Adamo corpus ex limo terrae formavit , statim inspirasse spiracuIum vitae , nec ulli bi legimus istam animarum prat existentiam , ac praeviam creationem, quam cum Platonicis tenuit Origenes. Hunc Origenis errorem refellunt etiam ex professo S. Cyrillus Alexandrinus lib. I. cap. 9., R Iustinianus Imperator prolixo tractatu ad Mennam Patriarcham Constantinopolitanum, qui extat in Appendice ad quintam Synodum. 3. Animana Christi praeextitisse

Deo , Verbo unitam ante incarnationem . R. ex iis, quς supra dicta sunt. Tum quia unionem bypostaticam Divini Uerbi cum humanitate, laetam esse in instanti generationis Christi, constat ex Euangelio Ioannis, ubi degeneratione a terna Verbi primo disserit : deinde de generatione ii tempore , secta loquitur his verbis: Et Verbuis Caro δε num es. q. Sentit Christi passionem doemonibus pro suturam , ita ut doeilaonior uni, & hominum impiorum supplicia finem habitura propugnaverit. R. verbo AEgidius. s. Felicitatis caelestis tempus esse circumscriptum, itaui animae rursus a virtute in vitium possint deflectere

68쪽

l istere, R iterum debeant corpora im lexosuna reddidit; quapropter Nori l strinare. R. ex pluribus Scripturae te-l berga expulsus, in Prusia se recepit, Φl stimoniis, ex quibus constat Deum ubi a Duce Aiberto benigne acce-l promittere beatitudinem aeternam plus, minister Protestantium constianimabus iustis; de cujus essentia sci- tutus, suos circa justificationem er- licet beatitudinis ) est, quod iit aeterrores evomuit. Statim contra os anna; beatitudo enim excludit omnem drum conclamarunt praecipui Luth timorem amittend. e consolationis: rani , potiis naum Schulsielbureius. sed talis timor esset in animabus qui Osiandrum consutavit . Damna

tis, si possent peccare, & amittere stus etiam a Melianeshone, pumerano ,

beatitudinem : Ergo non ement beat λυυνο, aliisque Lutheranis . Osian-

tae. Insuper Math. a 3. legitur: Pusider,qui sie alterum Henoch en dicti

aurem ibunt tu vitam aeternam . tabat, communiter etiam ab haer 6. De resurrectione corporum

tieis Antichristus, haereticiis, Judaeus, non bene sentiunt origenis g: Ignem niger diabolus, draco nefarius, ste- in serni nihil aliud esse arbitrabantur,leratus, & Christi hostis vocabatur quam stimulum constientiae: Astra effeb Iiserrime extinctus anno issa. Di huanimata, & Deum cognostere, pec-lominus mDrte Osandri,seista eius noneare posse, & judicari debere : Dei est extincta, quam Myoannes Funeimpotentiam esse circumstriptam: per. ejus gener tuendam sust epit, ita ut petuam Mundorum propagationem etiam hactenus apud plures in Prussia admittunt Pelagianis, & bemipe- vigeat. lagianis in materia gratiae viam steri. Docuit homine justificari nonnunt. R. Quo ad ultimum verbo fi per fidem, ut Lutherani, & Calvi-lagius. Quo ad alia, sicile a quocum-nimae praedicant, sed per essentialemque in fidei articulis leviter instru Dei justitiam, & formalem nostrae jucto potant reprobari . Talis de-iliscationis causam, esse illam ipse in lntium doctrina origenis suit, ut me- ljustitiam, qua Deus essentialiter estrito de illo dicatur e IIII hen nemo justus; ita ut Christianus non sit ju-

melius; ubi mau, nemo pejus . Ideostus per accidentalem gratiam, sed multae ejus sententiae,& sacrarum lit sicut Filius in Divinis est Sanctus sen- rarum expositiones in venerationectitate , qua Pater es lentialiter est habentur, quippe quae Catholicam sanctus, ita homo sit justus per justi veritatem illustrant. tiam Dei, qui dum habitat in nobis,

nos reddit justos, per justitiam , quae Origenistarum haeresis ortnm habuit Deo est ei sentialis, excludens omnem a quodam Origene Syro, qui vixit gratiam, per quam solum Catholici

temporibus Origenis Adamantii, Rdie uni hominem justificari. R. Nam adeo turpia docuit, ut vel nefas sit datur unus juilus, qui alio est justior, ea restribere . Etiam quae de Para-& unus alio tinctior: ergo homo iu- disci sic ripta sunt, non nisi allegoricestificatur per justitiam intrinsecam ,ntelligenda voluerunt Origeniani.& inherentem , non vero per impu- Ex Sirmon do. tativam . Nam si homo ius ificaretur XVI. Os IANDRINi, ab Andream amjustitia, qua Deus est essentialiter juiro, natione Bavaro ori si habuerunt, tus, per modum justitiae imputat ivp, tui cognornen familiae suae , quod erat omnes essent squaliter justi. Tum qui ad osen, in Osiandrum mutavit. Patre Seriptura tribuit iustitiam nostram

ab riserrario genitus anno II 8. gratiae justificanti, cujus augmentum rimum mittembergat, deinde No justi, eiusdem gratiae hirtute, de Dei

mbergae stientiis applicuit, R inter

operatione non aequaliter merentur . i

rimarios , qui Lutheri doctrinania

Tum quia, s iusti a remur per iustipropagaverint, recensetur . Geniotiam imputativam , essemus olum

atus, & impetuosus, ipsi Luthero se lex trinsece justi, tanquam ab aliquo

69쪽

extrinseeo sic denominante: sed Sancti sunt vere, & sermaliter justi, ergo tales sunt per formam intrinsecam ,& inlis rentem; haec autem forma in trinseca,est gratia, quam Deus insundit animabus justis, per quam non

modo si in Dei amicitia sumus 3 iusti reputamur, sed vere justi nomi

a. Dixit Christum mediatorem justificare hominem secundum naturam Divinam tantum , unde Christi passionis, mortis, dc sanguinis pretium & meritum penitus evertebat. R. verbo e ndreas Musculus.

3. Dixit Ecclesiam Christi esse invisibilem . R. verbo laeta bios . . Christi passionem, & mortem nullum nobis fiuctum attulisse. R. verbo Carolus Molineus . Item ex lEpist. ad Hebr. cap. s. vers 9. Chri- lsisi ipse factus es omnibus obtemperantibus sibi, coma flutis aeternae . l

noser Pestis Christis ius sumissimae passione in Iuno C eis nobis Iustifcationem meruit,=pro nobis Deo Putrifatisfecit. Tum quia Christias venit, ut vitam habeamus, & abundantius habeamus, sicut legitur in Lacris paginis , ergo Deus nobis vitam promeruit aeternam , quod profitentur omnes Sancti Patres. Tum quia Chris us, qui erat impeccabilis, non pro se ipso , sed pro nobis per suani passionem satisfecit. Demum nimia impietas est negare uberrimum seu tum redemptionis nostrae, quem a Christo per suam Samitissimam passionem , &mortem accepimus. Ille docuit nos petere in nomine ejus, propter ejusdem infiniti valoris merita . Undis Ecclesia Catholiea in terminandis suis orationibus , semper repetit : Per Sominum no rum Iesum Chrisum , quod summa attentione , & fiducia dicere debemus AcipicATOREς . Istorudux fuit Zeno I in pe-

butus , edictum conis

didit Henorieon dictu, idest Tutimatorium , cujus accepta tores dicti simi Desei. Per hoc H noticon induisti fuerunt Catholici ad aliquid de veritate fidei remittendum, & Iiaeretici Euthychiani , ad aliquam suae hqresis partem abiiciendam, ut se invicem Catholici, & Euthychiani pacificarentur. Pax utique perversia , de qua jure dici poterat illud Davidicum: Zelavi super ini-

MI, pacem peccarorum pidens. H noticon enim acceptatores, dicebant

anathema Euthycheti , & deinde , Chalcedonense Conciliii, in quo ejus

error damnatus fuerat, reprobabant.

Contra huiusmodi fictilios Pacificatores stant illa verba ad Ephes 4. Unust Dominus , una Mes. Neque ulla potest esse foetetas luci ad tenebras .

Vide Petrus Mogus, in quo capit alterum de Henoti u redibit sermo .PACipicATOR Es Alii. Saepe N vatores plurimi, se se tanquam pacificatores interponere voluerunt, qui, ut dissidia religionis componerent, eo uti proposuerunt remedio , ut sci. licet Protestantes aliquid de dogma tibus , ac ritibus cederent: Similiter sacerent Catholi ei, & ita fieret inter utrosque concordia , nimirum Synagoga satanae, deserendo Christunt; nam, quid aliud sacerent Catholici, si' de dogmate secro quidquam remitterent , nisi fidem amit tere t Illi haeretici possunt doctrinam immutare suam, quia illorum est; nos immutare non possumus nostra quia nostra non est; quemadmodum Dilus docuit nos dicere: Doctrina,inquit, wea, non es mea. Sed hoc exasperans remedium, ab istis dumtaxat tentatum, majore Speperit illis discordias. De hoc modo insu

70쪽

FOLEMICUM.

VII. XIV. insiubsistenti, & erroneo componendi religionem Catholicam, cum religione Protestantium . Scripsit inter alios Protestantes librum unum Ioannes Serranus, minister Arauxicanus : idem prastitit Joannes Stur-mius , qui Religionem tenendam sine offensione Catholicorum , &Protestantium asserebat; qu in modum pacis excogitarunt etiam plures alii, qui in aliquibus dogmatibus sentiendum cum Catholicis, in aliis vero adlia rendum fore haereticis somniarunt: Sed hos Pacificatores exprobant verba D. Pauli a. ad Cor. 6. Im

cificatores vocat Gaulterius P udo-l irenicos, suis falses paci cos.

PAcivici nuncupari voluerunt quidam Anti-Lutherani, qui se jacliabant amatores pacis; qua propter sua conventicula vocabant Domuni pacis; pacem autem amplexabantur, donec impune in aliorum corpora,& bona possent grassari, sicut plures

Anabaptistae docuerunt suo exemplo Amstet ami, anno IIII. Ex Gaul

terio.

PAGANI 2ANTΕs dicti sint, qui currente seculo septiino,cum se Christianos profiterentur, Ethnicorum superstitiones circa auguria, sortilegia, sdivinationes, cum Christiana religi ,- lne confundebant . Ex Sandero ha - li 26. PALAMAs . In monte Atho,

degebant quidam Monachi, dicti Hypsicastae, sive qiiiestentes, qui Masisalianismi accusati , asserebant lumen illud, quod in Monte Thabor

Apostoli aspexerant in transsguratione Domini, fuisse lucem increatam , hoe est, ipsam Divinam essentiam, quam IIypsica me, cum in oratione a incaluissent , oculis corporeis se secernere, & contemplari gloriabantur : qua propter consueverant oppresso capite usque ad umbilicum, sccontortis oculis, suprestaque spiritu

orare, Sc in hac oratione Deum oculis corporeis se cernere effutiebant:

ex quo modo orandi, di ti etiam sue runt Uinbuic avi. Istius absurdi com- linenti, auctor fuisse creditur quidam lSimeon S. Mamantis, in libro , quem l scripsit de sobrietate, & attentione . t Hujusinodi Hypsica star una errorenta lpropugnandum assumpsit Gregorius lPalamas, genere Asiaticus, in aula j Imperatoris educatus , postmodum Archiepiscopus Tlielsalonicensis,aquo di ii sunt Palamitae. Gregorium Palamam verbo , & scriptis consutavit Barlaamus Monachus Basilianus, ex Calabria oriundus, Hyeracensis po- ιstea Episcopus, & plures alii celebres

Scriptores.

i. Asserebant, estentiam Dei videri posse oculis corporeis,quod confirmabant exemplo visionis Apostolorum in monte Thabor. R. Nam oculis corporeis nihil videri potest, nisi Ili corporeum : ergo essentia Dei,

quae essentialiter est spiritualis quidquid enim corporeis est, creatum est,

& desectibile j videri nequit oculis

corporeis; ex quo sequitur, neque Apostolos in Monte Thabor vidisse essentiam Dei oculis corporeis. Unde de Divinae es lentis claritate scriptum est: Vre oculus vidit, nec auris audivit, ni e tu cor hominis ascendit. a. Attributa, & operationes Di-ivinas realiter a Di vina essentia distingui asserebant. R. Nam admisisa reali id istinistione inter essentiam, & attributa in Divinis, necessario reiicienda esset smplicitas Dei, &admittend reales compositiones, quae necessario importarent limitationem partium componentium . Unde Deus non lesset infinite persectus : ex pluribus lenim limitatis, unum infinitum non fit. Vide Gilbertus Durreranus. 3. Dicebant, non Dei substantia, sed aliquam dumtaxat lucem , seu claritatem ab illa distinctam, & prinfluentem , a Beatis conspici. R. Ex Scriptura , quae & visionem Dei pro- mittit , tanquam praemium bonorum lop rum; & jam concessa ii aliquibus lsuisse tellatur Matth.F. Beatoniando corde, quoniam iesi Deum vi Munt, Jo: i4. si diligis me, dili Gur a Pri re meo , ct ego diligam eum, O --

SEARCH

MENU NAVIGATION