Inscriptiones Græcæ vetustissimæ. Collegit, et observationes tum aliorum tum suas adjecit Hugo Jacobus Rose ..

281쪽

ιγειτνιωνος ες ru

282쪽

43IN sc n. VI l.Jβαλινθέους vocari. Sed in hoc marmore vox nunquiam eo modo scribitur. Ter occurrit post dativum sim ἄρχω, et nunquam pluribus quam undecim literis locus relinquitur. Ego quidem semper Προβαλιθω. scribi credo, sed cum marmor admodum tritum sit, illud confirmare non audeo. Apud Demosthenem contra Neaeram editur Προβαλεατιος, et in Aphobum I. Προβαλατιορ. Προβαλισιος in priore loco in Codd. Ven. et Bar. Iegitur teste Tayloro qui etiam monet in saxis legi vel Πρω-oliri vel ΙIροβαλέσι κ. ΙΠροβαλέ τιμ quoque scribitur in inscriptione apud Chan dierum'. L. 21. Quid injiciendum post ri TAPxol haud expedio. II κηώλιλοι in l. 22. oecurrit. Nomen sorsan patris quod tamen ubique antea omissum in hic injecit Mulptor. Jam sequitur ipsa inscriptio pristinae sero integritati restituta. Cum tamen haud antea edita sit, ideoque majori cura egeat, mens conjecturas omnes, quamvis Poene certas, ut cuivis inscriptionem perlegenti patebit, uncinis inclusi. Notandum est marmor στοιχηδον scri Ptum ESSE.ulias autem lineas aliis multo breviores esse, quam rem vix in ulla alia inscriptione notavi. His autem ipsis diebus mihi allatus est fasciculus primus novae SyllogesInscriptionum, auctore Osanno Prosessore Jenensi, qui pauca de hac re annotavit. Imprimis Taylori' et Visconuide marmoribus στοιχημον inscriptis sententiam memorat vir doctus, rem sc. suctum esse ut inviolabilis servaretur marmorum fides, quippe quod inseriptioni ita dispositae

283쪽

l44 CLAss. III. ne apex quidem aut addi aut demi posset. Bockhius contra formae essiciendae pulchrae causa titulos ita inscriptos esse statuit, et hunc morem haud constanter servari addit. Contra Osannus nullum lapidem se examinasse assirmat quo ante Christum natum posito litterae confuso ordine se exceperint, nisi turbatus ordo propriam in se excusationem habeat; quod cave ne ita accipias ac si ejusdem tituli versus litterarum numero omnes sibi pares fuisse dixerim. Etenim saepenumero accidit, ut versus una duabusve litteris altero longior sit. At in omnibus ego aliter judico ac vir eruditus, vel saltem hoc pono, propriam illam eae sationem saepe reperiri posse. Res enim quam se nunquam Observasse testatur vir eruditus, ego saepe Observavi, e. g. in inscriptione Chois. I. Contra, in nullo marmore στοιχηδονanto Euclidem scripto nil moror enim aut carmina, aut nominum Catalogos) nisi in hoc nostro impares, quod literarum numerum attinet, lineas esse animadverti.

290쪽

TAB. XXI. XXII, XXIII. Chandier. Pars 1l. Inscr. I. Walpole. Τoni. I. p. 58O. Sebneider. in Annot. ad Vitruv. Tom. ΙΙ. p. 26O. G. o. Mulier. in libello singulari de Minervae Poliadis templo. Gottingae I 82O. p. 46.

Hoc marmor ab arce Athenarum a Chandi ero devectum, nunc in Museo Britannico asservatur. Cum in eo de Erechthei aedificatione, ejusque partibus agatur, ille solus satis explicare potest qui rei Architectonicae sit peritissimus. Chandi erus versionem suam opus dissicile, in quo sibi ipsi non satisfacere potuerit, se

invenisse testatur, et suspicatus est nec veram inscriptionis lectionem nec sensum sibi patuisve. Sed nuper exortus est Gulielmus Wilhins Architectus, cum suae elegantissimae, tum omnium liberaliorum artium peritissimus, qui nostram inscriptionem explicandam summo eum fructu suscepit. Suos conatus primo publici juris secit in libello. singulari cui titulus Atheniensia postea autem pluribus notis Anglieis adjunctis in Wal polii libro. Praeterea ex ea qua semper est humanitate, in meum usum inscriptionem Latine vertit, e cujus vestigiis rarius discessi, nec unquam nisi monito Lectore. AEneas quoque tabulas quae hanc partem libelli mei exornant, ejusdem viri insigni liberalitati debeo. Anno proximo G. O. Mulier, Prosessor Gottingensis, juvenis eximiae doctrinae, eandem operam aggressus est, cujus liber non mihi allatus est nisi post