장음표시 사용
61쪽
Quod tum Primatis, tum Metropolitani munus esse protiae
Ioannes 1 Bosto ex epistola Gregorij I l. ad Austrobertum Viennensem. Ισemque etiam Maximi Antiocheni exemplo, aliorumque insuper Archiepiscoporum docere possem , qui suis litteris subiectarum sibi hcclesiarum Politiam Leoni I. aetre liquis identidem Romanis Pontificibus aperuere. Vides causas non parum graues ex canonum praescripto ad Apostolicae Sedis iudicium reiecisse. Vides ipsos Siculos Episcopos, in priam is vero Syracusanum , quid in ijs controuersiis sequendum esset, Messanensem Episcopum , suum videlicet Metro olit num consuluisse ex veteri more. Sic Cyprianus Carthaginiens s b narrat, venisse ad se prouinciae Episcopos de Ecclesiasticis rebus disceptaturos: 2 am ego, or Collegae plurimi, inquit, q- conueneruι, expectauimus adventum Collegarum no1irorum. Et Ascanius Tarraconensis Archiepiscopus ad Hilarum Papa arrHinc factum est, ait, ut de Uluam miserrima temeritate ad nosces augustinae urbis Episcopus Frater noster uniuersa referret. multo ante in Cocilio Antiocheno ς sub Iulio sancitum fumrat: Ad Metropolitanam ciuitatem concurrant omnes, qui haberamgotia. Notissimu quippe erat,cosuetudinis Ecclesiasticae e sis, ut Episcopi non prius consulant Romanum Pontificem, quam suorum Metropolitanorum sententiam explorauerint: Quos si eadem , inquit Baronius, contigerit ignorare, tunc demum adeMndam esse Sedem Apostolicam , sicque inconfultis Primat bas, aut Metropolitanis nihil debere Episcopos ιιti subiectos insu rere.Non ab his dissentit Constantinus Harmenopolus,e qui ex XXXIV. Apost. canone,&IX. Antiochenae Synodi hanc epit men habet : Absque suo Primate nihiι Episcopi faciant . msι - .nuisque negotia suae Parochiae tractet.& ad eum Scholiaries: De
n malicit inquit, quinionibus loquitur, deque publicis delictis, G institutione Episcoporum. Id quod sortasse a Civilis Reipubli
cae sorma Veteres nostri mutuati sunt, in qua non cuicunque ex minoribus magistratibus Principem considendi ius erat, sic enim Ulpianus f scribit: Le Ios non oportere Principem confulare, Ied Proconsulem suum, hunc vero ad consultationes Legatorum respondere. Inde factum est , ut cum Theodorus Foroiuliensis Episcopus omisso Metropolitano Leonem I. per epistois iam ad ijsset, hanc ab illo reprehensionem cum responso tule-xit: I Sollicitudinis quidem tuae is ordo esse ut buerat,vi eum M tropolitano tuo primitiis de eo,quod frirendum esse Udebatur ab o- ferres, ac si id, quod ignorabat dilectio tua , etiam ipse nesciret, ostrui vos pariter poscereuis , quia is causis , suae ad generalem obseruantiam pertinent ommum Dominι Sacer astrum,sine Prim tibus nihil Oportet inquiri. Additque sub finem: Haec anum, Fr tela Dissiligod by Corale
62쪽
ler, stitae ad interrogationem diis rus tuae ideo respondi,
eluam tui facias noιiιιam peruenire ; τι si quis forte Fratrum des putauerit ambigendum, per ipsum de omnibus,quae ad te scripta sunt, instruatur. Oilibus & Uonificius Martyr consentit in praecitata epistola: Un quisque Episcopus, ait, sι για ιn Da
Diecesi corrigere, Tel ementare nequiverit, uidem in Synodo coram Archiepiscopis, G palam omnιbus ad eorrigendum Insinvet, eodem modo, quo Romana Ecclesia nos ordinatos constrinxit cum Saeramento, ut si Sacerdotes, vel plebes a lege Dei deviare via
rem, s corrigere non post em, fideliter Sedi Apostolicae, G Vic rio S. Petri ia emendandu indicarem. Quocirca frequentissimas legimus Metropolitanorum consultationes Nicetae Aquileien sis ad Leonem, Reparati Carthaginiensis ad Arapitum,Stephani item Carthaginienfis ad Damasum , Caesarii Arelatensis ad Symmachum, Zacchariae ad Ioannem, Aurelii Carthaginiensis ad Innocentium, Hesichi, Salonitani ad Zosimum , Victricii Rothom agensis,& Exuperii Tholos. ad Innocentium, Eusebi, Mediolanensis ad Leone,Auiti Viennensis, Ioannis Nicopolitani,Dorothei Thessalonicensis ad Hormisdam, & sexcentas sere alias. Atque hoc, opinor, illud est, quod Felix noster scribit:
Super quibus omnibus nos a vestra Saetitate, ac Nesrae Sedis authoritate instruitrecamur. Itemque illud: Extinguatur,oramus,
vestris sapienti si responsis omnis tenebrarum caligo , φ Lucifer per vos nobis res sedeat Onetissime Pater,s dogmatica de-
Mitio omnes ubique hiscans. Quibus & paria Gregorius responder . Exegit ergo diuelio tua Vrater carissime, ut exantho-νitate Sedis Apostolicae tuis deberemus consultis respondere . Nempe non aliud ista indicant, quam veteris aeui ritum, quo siquid cubii in prouinciis incidisset,quod ad generalem morum, aut fidei disciplinam pertineret, Metropolitanum ab Episcopiseonsuli mos suit: illum vicissim Romanum Pontificem per literas adit e,ab eoque petere,ut ex authoritate Sedir Apostolicae, vel, quod idem est , ex vigore Sedrs Apostobeae suborias controuersias definiret. Quas lociuendi formulas non alibi usitatas reperias,prstercita in mutuis nisce inter Pontificem,ac Metr politanos consultationibus , & responsis, prorsus ut ubiq; ab ijs abstinuisse de industria inserioris ordinis Episcopi videantur,ut qui pernovisset. no eoru esse muneris ad Rom. Episcopu resem re de quςctionibus ex Sedis Apostolicae authoritate diiudicadis. Porro vero, ur illud praeteream,quod Felix,cum de se loquitur, pluralis numeri significatione perpetuo utitur, ex veteri Metropolita rumore,ut Seuertius opinatur,multo haec ape
tiora nent,si illud inspexerimus, quaeqme ex Gregorio Felice,
63쪽
quis sibi modus tenedus esset in suscipiendis Episcoporsi a
sationibus, quos saeculares, & laici homines multis cie crir
uersas prouin eias eon siit uintos epist. 2. D. Glegor lib. a. India .XI. P. a Io. I. ad Tach. Archi p. ep. a Dio ais. ad se veru Cordub.
aeelia quos faeculares, talaici nomines multis de crimin
bus appellabat; hunc vero respodisse nullas esse subditoru par tes in Episcopis accusandis. proindeque debere Felicem, ut cui Μetropolitico iure prouinciae cura Incumbat, eoru conatibus obuiam ire , suosque Fratres ab obiectorum criminum inuidia liberare. Sed ipsum Gregorij responsum accuratius considere mus. Caeteνum, inquit insuper vexatione Discoporum, quia noseonfluere volnisi, scimus, quia a nultis vita Praejulum perturbari debet. & post multa: Unde valdὸ prouidendum est finditis, tam elaricis, quam laicis, ne Episcoporum, ne P positorum vitam temere reprehendant, si quid eos fortasse agere reprehensibile via deant, ne unde mala redarguunt, isae per elationis impulsum in
profunda mergantur. Admonent etiam funi, ne,cum culpas wς- positorum suorum eonsiderans, contra eos audaciores fant. tum
deinde: Quapro ter admonendi sunt subditi utriusque ordinis v ri, ut cum magistrorum suorum filia conspiciunt, ad suum cor redeant , G de eorum increpationibus non praesumant. Quae sane verba id, quod hactenus deducebam, mirifico confirmant. E 'cur enim unum Messanensem Episcopi im cura illa rospexit, ne Pontificum vita a subditis reprehcnderetur, si inserioris gradus Episcopus erat,non Metropolitanus' aut qua ratione Felix excusari potuisset 1 suspicione arrogantiae, vel ambitionis, quod de Antistitum sibi neutiquam subiectorui clusationibus, a que adeo de re nihil ad suum forum pertinente Romanam E clesiam eonsuleret, si non id Metropolitani iure, atque authoiaritate fecisset ἰ Accedit, quod iubetur Felix subditos , prouinciales nempe suos, monere diligenter, ne in Antistitum mores inquirant, neue eorum iudicia sibi adrogent. Atqui absurddid peteretur, nisi etiam Metropolitico nomine toti prouinciae Iraesuisset; nam quia ' Episcoporum iudicia apud Metrop ita nos proponi solita, eaque ipsi cum concilio Sacerdotum finiebant, hos etiam Romani Pontifices frequentius admonuere, b ne passim subditorum querelas exciperent, nec prius eas admitterent, quam omni Ope componere partium sudia tentassent. Expressit haec Damasus ς ad Stephanum Mauritaniae prouinciae Archiepiscopum: Monentes quoque debetis instruere memoratos Sicinos vestros, ut a talibus se abstineant,o quς corra praefatos Fratres Episcopos e erunt, cito corrigant. Plura quoque addit in tota epistola, quibus hanc ipsam sententiam viget, & clarius Ioannes I. 4 ad Zacchariam Archiepiscopumroues ergo,que passori suo comis* fuerint,eum nee reprehendere. nisi a recta Ade aberrauerit, di bent, e I nullatenus accusareno
sunt, quia Deia pactorum non sunt oris gladio ferienda, aciuam
64쪽
recte reprehendenda videantur. Ideo ista dicimus,quia inscriptis vestris repermus, quosdam biscopor vestris in partibus apro prus ovibus accWatos. & multo post : Tu vero, Frater carissime, Baee vide, ne tranorediaris, o reliquor Episcopos, tam tue cur commissor, quam o alios 'miter tenere doceto. Dionysius quoque aci Seuerum Cordubensem Metropolitanum: Crimina voro, quae Episcopis impingι dicis per alios,non sinas ullo modo fori. Possem ego veterem hunc prioris aeui morem pluribus co firmare, nisi passim ijs testimonijs plenae essent Decretales Romanorum Pontificum epistolae.
. metropolita soli prouinciam habuere. Item Fratres, O coepiscopos.
SEd,ut ad alia transeamus, quale illud est,quod Felix tam
requenter ea verba repetit: NOSTRAE PRO
An non haec sententiam nostram clarissime euincunt i Praetorea, inquit Seuertius. aliud etιam insigne, quo utebantur prisci Patres, wArclaepiscopum designarent, es huiusmodιe Subscripsi cum Coepiscopis meis. ER, O si hoc ipsum, ubicumque aliquis Epis opus dicit, aut ponit se habere Coepiscopos, quippe i us ille docet talem censendum Archiepiscopum, aut Metrost hianum, nam nullus Coepiscopor habet praeterquam Archiepisc Eus. Sane idipsum indicat Eusebius Mediolanensis Episcopus in litteris ad Leonem datis 3 h Admonitis regri inquit, Fratria fus, s Coepiscopir meis, habitooue conventu formam tenuimus Litterarum. Capreolus vero Carthaginiensis v ad Concilium Ephesinum an non etiam Fratres, s Coepiscopos suos appellat Antistites sibi stabiectosὸ Nec Nicolaus d abnuit ad Episcopos GaIliae scriben&Vnusmusque vestrum, quι Metropolitana tura Iortitur est, runcris sibi pratribus, s Coepiscopis suis, qui sub Iosunt, e . Piget me hic omnes sere Hincmari epistolas, piget sexcenta alia Cypriani, ' Leonis,Conciliorum testimonia proferre , quae passim cuique obuia esse possunt. , Idemque etiam de PRO U IN CI iam usurpatione een- encium ens nemo enim iure potest prouinciam suam appella
re, finisi qui provinciam sub ditione habeat i quales Mἴhiepiμπέ-Metropolitani. Itaque eiusnodi loquendi so rm lam
llias II I sierisi in fine. Au relian lII in fine, Arelatens. sub L ne I. Agathent subum macho I. seuertins Ioco citat..
65쪽
lam in Primatibus, in Μetropolitanis obseruare est: exemplhcausa in Cypriano i Carthaginiensi Africae Primate ad Cornelium Papaimbed G per Prouinciam nos iram haec eadem Couegis
singulis innoιitiam perferentes. In Ascanio Tarraconensi metropolitano, e qui ad Hilarum Pont i fice Romanum haec scribit: Sylvanus qvida Episcopus Calaguritanus in tetιma parte no Arae prouinciae conmiutus oνdinationer siti indebitas usurpa do, Cic. Eade sentit Leo I. ad Thessalonicensem Episcopum rUenit namque ad nos cum Episcopis prouinciae Mae Fr ater nosser At tu us veteris Epiri Metropolitanur Antufer. Bonifacius b ad Hilarum Narbonensem Metropolitanum : Unde,frater carissime, sι Ecclesiam praediolams Lutubensem ) prouinciae ivae limes includit, stra authoritate communitus, quod quιdem facere spontὸ deberes , ad eumdem laeum, in quo talis ordinatιo celabrata dicitur, Metropolitano iure munitus, s praeceptionibus nostris fretus accede, intelligens arbitrio tuo Is cvndum regulas Parrum, quaecunque facie a funt, a nobis esse e cssa, ita ut peractis omnibus is stolicae Sedi quicquid statueris te referente clarescat,cur totius prouincie tue ordinatione liquet esse mandua. Tandem vero, quid putamus tot illa significant, quod sues sacrarum aedium, quae in prouincia essent, consecratio in dubia vocetur, siue de matrimonijs inter affines ineundis sit quaestio siue Episcopi criminum rei peragantur, unus Messanensis Antistes a Collegis aditur, unus Romanum Pontificem consulit, unus scire haec se enixe cupere , ait, ut esset, quod Fratribus, a Coepiscopis fuis responderet. An vero temere, aut falso haec eum effutisse eensuerimus, & creeantibus buccis sibi ipsi subblandie. item ista de se magnifice iactasse ἰ minime vero, inquam, nec fastuose praedicationes , & gloriarum plenae modestillimae
illius aetatis mores addecent. N , nisi fallor,sane quam frequenates sunt ad hanc formam scriptae veterum Metropolitarum consultationes, Lansranci Cantuariensis ad Alexandrum O,
Ascamj Tarraconens s d ad Hilarum, Nicetae φ Aqirileiensis,&Eusebi, Mediolanensis ad Leonem Magnum , Carthaginiensis Reparati s ad Agapitum, Arelate sis Caesarii g ad Symmachum, Zacchariar h ad Ioannem, Hesciiij i ad Zosimum . Acacis M ad Sirictu, Chrisostomi, i Aurelij, m Uictricij, n & Exuperij ad Innocentium. Vnius Auiti φ Vicnnensis exemplum non prateribo. Is cum Orientalis Ecclesia schismate ab Romana sua spoto discissa Gallicanae comunione suffurari per fraude conaretur, petiit ab Hormima certiorem se fieri. quid Romanae Sedis Legati super uniuersali Ecclesς pace Constantinopoli egissent his verbis: Quesumus ergo, St, quod flus vestris Fratribus meu, si confAlar, respondere debeam, i truatis. Super I Dissiligod by Corale
66쪽
Superiorum Epilogus , O cur Felieis in Romanam Ecelsa ses prae cateris commendata.
ALioqui ve ro, quid erat, quod Mellanensis Epitae
pus Gregoriani secti inuidiam unus sustinereti cur oborti in prouincia rumores, ob permissa Anglis inter agnatos coniugia , cum Felice potissimum ad iras usque, & querelas communicati l cur unus ille rerum ge-sarum rationem,atuue ordinem Collesis aperire ἰ cur Romanae Sedis iudicium ab infestis calumniatorum accusationibus tueri suo veluti iure compellitur ἰ An non, quia Metropolit nus cum esset, eius primae erant partes in vindicanda Apostoliaeae Sedis dignitatet Huc nimirum pertinere milii videtur con Iaratio, quam aptissime tum Felix , tum etiam Gregorius hoc oco usurpant. Ille enim merito se Gre orium .isti caput Eccis stae considendum putasse, ait. Hic vicitum rescte, o ex ordιne fecisse eum confirmat, erui nulla se ratione ab capite seiungi pater tur, quockm mum vetuli corpus Episcopi et cerent. Nam sι, i quit, in rebus saecularibusDκm cuique ius,s proprius ordo femuandus, quatis magis in Ecclesiasticu dispositionabas ntilla debet induci confusio , ne ibi Deum discordia inueniat, unde pacis debent bona procede re. proinde multum se Feliei congaudere, quod eum ita in suis actibus sudiosum inuenerit, ut Gregoras curam ha heret, ess ea ab ipso inquireret, quae nedum apud homines gloriam, sed G apud Deum praemia parere eipo sint. Quibus verbis,si sapio, indicare voluit, cum post Romanum Pontificem, qui caput ipsum Ecclesiae resere, Primates, Metropolitani, Episcopi, potissimae,ac principes mistici huius corporis partes sint,eu dem inter ipsos ominem, ac consensum esse debere,quem n tura inter humani corporis membra, & caput esse voluit. pr inde aequum esse , ut ii quid quaestionis in prouincia inciderit, Episcopi Metropolitanos, hi vicissim Primates, seu Patriarcha suos, omnes vero Romanu m Pontificem consillant. id quod ut alios praeteream, Vigilius Papa his verbis expIicat ad sim a Iuviis I .Echeri, Lugdunensis consultationes: Ad Romanam Ecclesiam , Epist A 'gypt. tam fumma Episcoporum iudicia, atque querelae, quam maiores 2IRU - Ecelesiarum quessiones, quasi ad capuι referendae funt. nam ιν, qui se scit astu es e praepositum, non moleste ferat alium sibi esse praelatum et ipsa namque Ecclesia, auae prima es, ita reliquis E clesiμ vices suas credidit largiendas, Ut in partem sint v9catae
sollicit Minis, non in plenitudinem potessalis. Neque alia Leoni
67쪽
a trist. tr. mens, cum Aiustasio Thessalonicensi Episcopo praecipit . ad
Romanum Pontificem referre obortas inter prouinciales Episcopos controuersias: Quoniam, inquit,sinter beatissimos
Iiolos in similitudine honoris fuit quaedam viscretio potestatis, πcum omnium par esset electio, una tamen datum es, ut caeterιτ praeimineret. de qua forma Episcoporum quoque es orta distin elio , G magna dispensatione provisam est, ne omnes omnm sibi vendicarent, sed essent in singulis prouinc is , quorum inter Fr tres haberetur primasententia, s rursus quidam in maioribus um' hibus eonuituti follicitudinem fisciperenι ampliorem, per quos ad
unam Petri Sedem uniuersalo Ecclesiae cura conflueret, ut ni
hil quam a suo capite difrideret. Qui ergo quibusdam scitfe esse
praepositum, non molasse ferat aliquem sibi esse praelatum, Iedobedientιam, quam exigit, etiam ipse dependat. Haec quidem Leo. Iure igitur Gregorius Felicem multa laude impertit, iure hominis fidem, prudentiamque honorifico testimonio commendat. Et si collatis utriusque verbis coniecturam facere licet, non temere suspicor, Siculos Episcopos, qui alioqui Grecis in Insula rerum potientibus, Patriarcha itidem adnitente,proniori semper in Constantinopolitanam Sedem animo fuere id quod de Catanensi, & Syracusana Ecclesijs cx eiusdem Gregorii. Infra epistolis colligi sacile potest, ut suo loco docebimus b nunc tandem Gregorio cum Anglis indulgentius agente, ut qui via deretur veterem Ecclesie disciplinam a sanctis Patvibus in stiis tutam temere dissolui me,veluti data occasione acrius in Romanam Sedem inueetos, illam,eiusque Pontificem licentius, proin caciusque obtrectationibus,& maledictis lacerasse, an de resilire quoque ab eius fide, dc clientela esse conatos id quidem subobscure Felix ijs verbis indicat. EI quoniam non modicum murmur super hac re nobiscum versatur, quid respondere Fr tribus , s Coepiscopis nitris debeamus , a vobιs quasi a capite responsum quaerimus, ne super his ancipites remaneamus, aut M V GH V Kvlium tam nostris temporibus, quam pore inter vos,s alιos remaneat Graecos Patriarchas hic, puto,intellisit rumorque vester, quisem er bonus, i optimus fuit, detractioniabus laceretur, velisuroaatur, aut nomen vestrum, quod absit, fu- peruenientibus temporibus blasphemetur. Pergit porro Felix , &se, qtiicquid alij contra obnitantur. in Romanae Ecclesiae fide sperpetuo haesurum spondet: os autem, quae recta funt authore Deo hum ii corde seruantes , uno vinculo crar statis vobis eo tricti vestram religionem in omnibus, ut Iideles alumni defendentes. a et obis, quae recta sum , quaerimus. Scimus enim, vι femper
sanetae Seris Romanae Praefuler, primo Apostoli, deinde
Iuccessores eorum fecerunt, vos umuersaos Ecclesιae, s ma
68쪽
xime Episcoporum curam gerere, ac de religione, ct te e Testra
assidue cogitare. Quibus verbis alludere videtur Fel x ad controuersiam non muῖto ante excitatam inter Gregorium ipsum,&Ioannem Ieiunatorem Constantinopolitanum Patriarcham, de Oecumenici titulo vanissime a Constantinopolitano usurpato, aperteque profiteri,se unum Romanum Pontificem Oecu-mem cum Episcopum agnoscere, & Ecclesiae caput, neque x
unquam se ab eius fide discessiirum. Neque vero hic mihi lab 'Tandum censeo, ut ostendam, non eos solum Episcopos id quod aliqujs suspicari posset Felici nostro Metropolitica lege subiectos sui me, qui in Messanensi prouincia in praesentia censentur, sed reliquos etiam Siciliae totius Episcopos. Id enim tum inde clarissimum est. quod ea tempestate Sicilia nondum in plures prouincias discissa, sed unica, dc solitaria erat ;vnde N in Concilijs sere omnibus Siculi Patres unius su prouinciae Siculae Episcopos inscribunt,Gregorii quoque aetate eam fuisse
Ecclesiae Siculae sorma testantur eiusdem epistolae; a tium ex eo etiam constat, quod in parte illa Siciliae, quae nunc Messianensi prouinciae cessit, duo tantummodo Episcopi Gregorio stipe nite numerabantur, uromenitanus, & Tyndaritanus; neque enim tum Cc phalceditana, aut Pactensis Ecclesia extabat: idemque de Mylensi suspicor, cum nulla sit Uud Gregorium earum mentio, nec priusqu1m in Sextae, & Octauae Constantinopolitanae Synodi Actis occurrat. h Atqui Concilium,quod a Felice nostro conuocandum erat, plurium multo, quim trium Lpiscoporum conuentu constare debuisse , Gregorius ipse indicat, ijs verbis: Quatenus dis per hoc, a praeterita corriguntur , G regulam futura fuscipiunt, omnipotens ubique Dominus Fratrum ore collaudetur, cuius vobis adesse praesentiam scitote , quia scriptum 6t: Ubi duo,vel tres cogregati fuerint in nomine meo,in medio eoru sum. Si ergυ diunatur adesse duobus,vel triabus, quanto magis non deerit, ubi plures conueniunt Sacerdotes: Quo clarissime innuit, ad Synodum illam haud quidem duos, aut tres solummodo Sacerdotes, sed multo plures, atque adeo Omnes Sicilie Episcopos conuocandos fuisse. id enim poscit argumentandi locus a maioritate rationis, ut aiunt, desumptus. Demum vero Felicem uniuersae Insulae iure magistratus praefuisse,an no liquido suadetur, ex tam multis illis epistolae cla
salis r Generatiter omnibus tenere mandamus: Vobis absque Fra- .ιribur, o generaliter cunetis: Atque illic nempe in Siciliata, i ὐmnia, quae pro animarum scripsimus alute, o c. Quae --, gulae losuendi formulae omnes uniuerse Siciliae . Episcopos veluti digito demonstrare recte consideranti videbuntur.
69쪽
Metropolitam fuisse, O Messenensem Episcopum,
IAm ver6,' si quae hactenus disseruimus Siculae Eeelesiae
Politiam inustre reddere perso ipsa possint, nihilo tam εminorem luce afferet Iustiniani, vel, ut aliss placet, Iustini ad Petrum Cnaphaeum Antiochenum Patriarcham epistola. Cu enim iste Sacro Trisagio per omnes orientis E clesias decantari solitor Sanetuι Deus, Sanctus fortis, Sanctus immortalis,blasphemiam in haec verba addidisset: oui passus es pνa nobis, atque adeo 1 finitati ipsi passionem adscribtret, quae Theopasthitarum haeress suit; continuo Orthodoxi Episcopi. tum orientis, tum occidentis, interdue istos Iustinianus noster ad insanum, & suriosum hominem dogmaticas epistolas scri-eere, quibus illum ad sanitatem reuocarent. Porro Iustinianuunc Siciliae Μetropolitanum fuisse titillus ipse litterarum i dicat: quippe tum Graeci,tum Latini codices ita conflanter habent : I uniani Episcopi Siciliae ad eumde metrum. Ex iis vero dux alibi latissime dis itata , non dubium est, Siciliae Epist pum ideo dictum, quia Metropolitanus esset, morisque missi veteri aeuo Metropolitarios solo prouinciae nomine desgnari. Sed clarius id fiet, si epistolae parte hoc loco reddamus t Suscipe ergo, inquit, tamquam 'viris tui admonitιonem, extingue Moeticorum conoersioncm, i fas pastor Oinli, non lupus , s seeutur B Proetum Constantinopolitanum Archiepiscopu s i priarreu lationem in campo timoribus exissentibus deprae aliae duas Τνisamum ad paucanomm ενae, o ne ncites adhuc framfortis; si autem non velis tu, Fraternitax mea innocens em, o ego cunis inris.s qui una mecu de his tibi scripserunt,cwtodie mus nos ipsos ab scandalis. Ex quibus postremis verbis quis paulo versatior in veterum Patrum Actis, atque Epistolis legendis non intellμpliaustiniatium innuere se eas litteras scribere de comum pratrum, Siculord nempe Antistitum, stntentia i proinde4ι, si Pettus ab insania resipiscere prudens, volensque neglexerit,im Iouis nem se, suosque Suffraganeos esse ab eius scelere t hoc enim mihi illa-sonant '. Frate stas mea innocens erit, sera cum ipsis, o qui υna mecinn de his tibi scripserunt, e fodiemus nos ipsos ab scandalis, eadem Omnino notione, atque alu Metropolitani
70쪽
ν1ui3 diueres verbis, pari tamen stnsu, passim dicere, atque s a Coaeil Cal. Rribere soliti sunt: Ego Pq. iv qui Iub me a sunt, Episcopi. Ego ςς4 ct iε. in . s qui b nucum sunt visco'. N. O qui eum e eo sum, Reuexendi Episcopi. aut si simplicius, ac parcius locuti: Ego A . s Conc Caleed. qua mecum d furit.Vt illud quoque Veteribus usurpatum, Frateria Vpkst . rςx εnitatis nomine Comprouinciales, stii Suffraganeos Episcopos μ' sgnificari. inde frequens illa salutandi formula ς Omnem Fratem b Dorotheus Lucm,quae est Uc1traefanelitati comuneta, ego,N qua nucum sunt, Zihςβ- 0 dmultum in Domino saluto.Omnem in Chroto 1 raternitatem veIlrgbeatitudinis, ego, s qui mecum sunt calutamus, & caeterae ijs si- de inisi episto miles, quas longum esset hoc loco percurrere. Qiiod si quispi- Τ' am dixerit, Iusti manum. ut Metropolitam fuisse concedamus, statinop. a
non tamen apparc re, quod Messanensem Ecclesiam tenueriti t. nep. Epiph.
mihi fat erit in praesentia docere, non suisse Syracusanum . Lyi Ny j j Nam quia hoc praesertim tempore, quod inquirimus , sola Sy- ni ei 'cohe
ra cusana Ecclesia de Metropolis iure negotium facere Messa- Calced. in ep. nens potest, cum Catanensis non nisi longissimo post tempore, ,eiph et Lyiiς octauo nimirum saeculo,eos honores a Graecis meruerit, Panormitana vero nec quidem audeat tam alte dignitatis suae ori- in Append. i. finem repetere, reliquum fiet, ut, si palam secem Iustinianum
neutiquam dici potuissis Syracusanum Episcopum , omni uiro do . ,
conseisione Menanensem fuisse euincam. id vero planissimum a 3 6 7. o byn. fici, si primum doceam, epistolam Iustiniani, de qua sermo- Cψφ'-' P. nem instituitruis, Felice Romanae,& Petro C aphaeo Antiocheia cis 'nae Ecclesiae Pontificibus scriptam , ac proinde etiam intra . d g. Episse. quadringentesimi m oetii agesimum tertium annum datam In a G, quo Felix Pontificatum iniit, &qtiad insentesimit Octua- in Lateianei vigesimum septimum , quo Cnaphaeus finem vivendi secit. Po Inod consultro hoc ipso tempore Syracusanae Ecclesiae Eulalium sanctissi- o .mum hominem , non lustinianum praefuisse , ita deprehendi- Ερ. Themio
mus, ut nullus te iuersationi locus reliquus esse possit. Co n e ep. Horinsat enim primum FL Iloethici Cons. qui annus est quadringe- ''si ' 'tesim his octuagesmus Κptimus, Felicis Pontificis iussit Concilio Episcoporum I orne celebrato, de Lapsis restituendis,an iv m sid. to t. disse inter alios Candidum Tiburtinum, Cresconium Tudorti y μ/V Contranum, Basilium Tolentinatem, Maximum Bleranum., Benignu dota pari is Aquauiuensem , Uitalem Fundanum , R Romulum Praenesti- dens Synod. num , ex quibus Candidus Tiburtinus intersai; etiam s Con- 0 ' i cilio Romano sub Hilaro. amo, ut ipsa Concilij Acta docent, Μ.M. .Ejic sexagesimo quinto supra . Iadringentesmiim , item & alteri Medi . . inter Concilio Romano sub Felice anno octilagesimo quarto elusi lia' ' β' dem taculi. Constat item Synodo Palmari anni quingentesimi, raram. ep. ' iecundi sub Symmacho, quae vulgo Quarta inscrtoitur,post t ηM 4.