장음표시 사용
231쪽
titulus, quamvis magnificus nihil aliud notat, quam eminentem civem, qui regis stimino imperio non minus, quam alii, stubsit. SoIa autem pecunia hautquidquam sufficiens est fundamentum, quare quiS alteri se praeferre aut aequiparare possit. Enimvero summum habere imperium tantam in se habet dignitatem, ut reliqua omnia,quibus alias hominum dignatio sistet aestimar longe videatur praeponderare sed quid si proceres istius regni regularis sint ex stirpe regia, ad quam lege fundamentali successio certo & immutabili ordine sit alligata λ Hi enim reponere postlint principibus reipubl. ut ita loquar systematicae ; citra controversam regem regni regularis cuivis ipsbrum esse anteferendum Spem autem, quae in plenum S perfectum jus evaluit, posse pro re haberi. vid.
poni potest: non omnem spem, quae ex lege regni vim juris nacta est, paris este valoris ; sed eo majoris quamque habendana, quo propius ipsam velut rem contingit. Frequentillimum autem esse, ut quo antiquior sit ejusmodi spes, eo longius quassa regno removeatur multiplicatis illis, qui propiori gradu a rege .distant. Et quam splendida sit illa spes, tamen quousque in rem saa utetur, subditorum illos loco habet vos. Denique illis se fortasse cestruros, quorum spes non nisi turbato mortalitatis ordine queat intercipi quales sunt primogenitus regis filius, aut primogeniti primo Renitus, aut regis improli S fater, proximuSue agnatuS. Longius remotorum spei, quae sortasse in infinitum.
232쪽
finitum extrahi possit, sese rem suam Praesentenare iste posse antehabere.
f. 3 i. Sed quid si debeant invicem comparari
proceres duarum rerumpublicarum irregularium. Ponamus aliquam civitatem sat mediocri ter-riimio comprehensam, sed cujus princeps peculiarem sibi autoritatem vindicet circa moderanda sacra, hominesque sacris addictos, etiam in aliis civitatibus. In eadem civitate ponamus esse septuaginta duos proceres, penes quos solos jussit ex sito ordine ejusmodi regem sacrorum eligendi. Ex adversis locemus magnum aliquod velut systema, de quo in proximo g. innuimus, cujus caput eligendi itidem septem aut octo primarii principes jus habeant. Fingamus inter hosce electores, atque alteros illos oriri controversiam super praecedentiaΘΗeic utrorum dignitas solidioribus nitatur sundamentis, cordatis non difficile 'est dispicere. Sacri proceres isthoc inprimis vide tur jactare posse, quod cum sacra potestas animas hominum assciat, secularis autem corpus duntaxat, illa utique hac sit praestantioi & dignior censenda: Cui consequens sit,ut Rex sacrorinn regem secularem dignitate superet. Quo posito, non posse non, qui istum eligunt, hujus electores dignitate eminere. Enimvero praeterquam quod inter sapientes valde dubium sit, anno detur aliqua pO- testas circa sacra , quae sese ultra limites unius civitatis extendat; etiam illa ipsa potestas circa sacra , statvssue peculiariter sacris addictus, ex decretis religionis Christianae non videtur '- ido
233쪽
idoneum fundamentum superstruendae venera intioni, quae ex jure perfecto in civitate debita i telligatur.Nata utut fortasse decorum sit, sacerd . tibus reverentiam exhiberi ab illis, qui vera: ipsos religioni operari sunt persi as1: ut tamen hi suo jure praecedentiam sibi velint vindicare prae aliis, id omnino absurdum videtur : postquam ipse religio docet, ejus ministros praecipue ab ejusmodi rebus assestandis alienos esse debere.Praefertim cum ipse sacer princeps inter titulos suos servum servorum sese profiteatur ; & inter addictissimos ipsius ministros aliquando lites super humiliore loco agit
tae legantur, vid. God re .tr. protheor. c.
IV. bi. d. Sic ut dubitem, an sat gravem indignandi causam habuerit Papa Adrianus IV, quod Imperator Frideticus I.ipsi de equo descendenti s --
Deinde si vel maxime fingamus , istum princi- . pem sacrum regi seculari dignitate parem aut superiorem esse ; non tamen ideo statim, qui illum eligunt,praeserendi erunt stis, qui hunc eligunt.
Nam quo major est eligentium numerus,eo magis quod ex eo munere splendoris resultat, oportet velut dissipari atque attenuari. Splendor autem
inter paucos collcctus vividior est Quod si &hoc accedat, ut electores principis sacti nil aliud 'sint, quam perpetuum consilium ejusdem , in quos ille utiq; summum habeat imperium ; electores autem principis secularis ditionum magnarum sint domitii ν iii 'uas ad summum imperium
234쪽
parum aut nihil ipsis desit; quique principis,quem elegerunt, magis tanquam foederati majestatem comiter colant, quam imperio ipsius sint rubjecti; lqμa fronte amplius uti his antehaberi postulabuntλ id si autem iidem regerant,nonnulloS ex electoribus principis secularis esse etiam membrae: civitatis sacrae, quorum munus sacrum istorum munere sit interius ;.&isthoe saltem intuitu et ctores principis sacri esse superiores λ Heic si nihil amplius refugii supersit fortasse non absurde illi respondebunt: ubi contingat ipsos concurrere in actu aliquo seleni civitatis sacra, sese illis loco ibi:
cessuros ; verum hoc non obstare, quominuS α-tra eum actum iisdem praeserantur: Μulto, minus id praejudicare collegis suis, qui inter ordines ci- - 'vitatis iacrae non recensentur. Non aut , inusitatum esse,certo respectu,& certo in concil1o at ..ui cederoe, quo in aliis locis sis superior.vid. I. Q.
de postulando Pisc. Godo . d. traparta. c. cf. 9
- .Neque statim sequitur;tu loco cedis illis, qui eerto respectu mihi cedynt, qui respectus tamenite non, tangit: ergo mihi quoque cedere teneKS. g. 3ῖ. Denique quia plurimas apud gentes natalibus aliqua dignitas putatur adhyrere, ad argumentum quoque nostrum spectare videtur, cur j tiua inquirere , quidnam solidi tantopere a multis jactatae sanguinis nobilitati subsit,& quo illa in se spectata valore sit aestimanda. Id igitur in aprico est, natales nobiles hautquidquam per se tribuem
praestantius temperamentum corporis, uriat saepe
bonitas climentoruua aliquid huc iaciat ό aut prae-
235쪽
stantiorem animum , eximiamque vim ingenii. Sed plebejis ex natalibus aeque feliciter haec posse Drovenire . t callo ordine in producendis nobi libus,quam plebejis natura procedit. Sed.& pari sanctimonia plebejorum quam nobilium matri monia coluntur, aut coli possunt. Nec facile quis praestiterit, minus frequenter auratos thoros ab adulteris persultari, quam modicas spondas. Adeo ut si vel maxime rirtus parentum in Prolem semper transfunderetur ; multis tamen dissicilliamum sit futurum probatu, abs prima stirpis origine intaminatum, ac citra alieni mixturam, sanguinem ad sese demissum. vid. Grat. deI. B L a. e. Sed nec illud vulgatum , fortes creantur fortibus O bonis , aideo citra exceptionem est,quiuin contrarium aeque invaluerit, heroum ii noxa, Porro plebeji non semper deterius educantur, quam nobiles ; imo saepe quo plura his media i dulsit fortuna bene excolendo animo, eo turpius iisdem ad luxuriam, segnitiem, aliorumque viti tum alimenta abutuntur. Recte mutari biade. I.
ipsa res ostendit, multos nobilium degeneres majorum gloriam obsuscasse. Arist. Aher. I. a. c. I
236쪽
ii. DE EXISTIMATIONE.. , .los Ioco per suam virtutem ad summa provectos. constat; nec soluta Ddydes melior patre.. Inde in ipsa quidem natura nulla adparet neeestitas, quare, laut in munera, aut in existimationis paternae gra- ldum solos ob natalas fIi debeat succedere, pra sertim cum ultimo demum omnes ex eadem Expegenus deducamuS-g.U.Nihilominus mulliis civitatibus placuit,ut praeclare meriti cives statum illum,certis privileg lis,certoque existimationis gradu donatum,in quem ipsi per civitatem simi locati, in sobolem sumper lista nativitatem velut aliquam haereditatem tran--
mitterent. Lesbonactes orari hortaror . τωv ω
. adparet, in selis natalinus nobilibus prae plebejis naturaliter nihil inesse eximii: sed eam praerog
tivam esse ex impositione & indultu civitatis,quae constituit, ut certus status , cui annexa certa jura, gradusque existimationis, in aliquem semel collatus ad ipsius posteros citra novam collationem persistos natales derive r. Qua impositione sublata, vel quadrariti natales a cerdonis alicujus natali bus ne hilum distrepabunt. Unde quando princeps plebejum aliquem inter nobiles transscribit, in ipsius natura ortuque nihil immutat, nec no- ivum aliquem vigorem ejusdem animo infundit ;sed jubet ipsum censeri statu plebejis contra distincto, quem una cum adhaerentibus juribus ad poste-xossuos sit transmissur Nice versa si quis ordine
237쪽
nobilium ejiciatur ob delicta, aut quod legibus nobilium in sua civitate positis conformem sese
non gesserit, eius sane neque animuS mutatur, aut quem ex majoribus traxit sanguis ; neque eff-
, citur, ut qui nobilibus parentibus est natus, ii dem non sit natus ; sed adimuntur duntaxat ipsi status atque jura nobilitati in ea civitate competentia. Quo tracto statim plebejus est. .emadmodum neq; legitimatio, neq; natalium restitutio , Iiquid iii natura mutant,sed meros tribuunt effe- ctus morales. Id quod sufficienti est indicio,nob litatem generis labstantia velut sitam non ab ipsa natura, sed ab hominum impositione mutuar1. g. 34. Fatendum tamen est. plerasque gentes in conserenda nobilitate praestantes quasdam arteS ,
S egregia merita respexisse. Quibus,qui enituerat, uti recte dignatione reliquos eminebat ; ita Iargius judicabatur aestimari virtus, cujus praemia ad istos quoque derivarentur, quos natura quiliabet quam carissimos habet. Praesertim cum ea res speraretur civium virtutem extimulatura, acrius
affectandis ejusmodi praemiis. Simul proles ista
domesticis exemplis excitata, parentum Virtutem aemulatura credebatur, splendoremque illum ii dem,quibus partus erat,artibus tuitura. Nec min9 putabantur parentes operam daturi, ut quantum in se prolem sibi non indecoram reipubi repra sentarent. Cui conseqtiens erat, ut postquam nobilitatem sorte nascendi adquiri receptum fuerat, curiose circa deligendas uxoreS Versarentur nobiles, ne dispari se genere miscentes proli
238쪽
proli suae jura ista interverterent ; an ut aequalium potius quam inseriorum filiae in consortium ejus dignitatis adscisterentur. Ac ne proli krtasse siserer natalibus lites moverentur, accurate majores, longa serie annotare rationis erat. Cum contra plebeji supervacuum haberent, avos proav Sque
ambitiose disponere: quippe quibus ex natalibus nihil privilegii , sed propria cuique virtute & i dumia nitendum. Illae quoque nobiles, quo stirpem suam Acilius possent docere,certis cogum minibus atq; insignibus distingui receptum suit, de quo itidem plebeji priscis remporibus parum
fuisse curiosi deprehenduntnrig. 33 Hisce illustrandis non abs re Herit Romanorum super nobilitate instituta curatius evcussisse. Ut igitiae suam illam hominum coli viem Romulus in j mi Ermam populi compone ret, ex universa multitudine centum delegit, comsilio sibi praesto suturos, quos Patres appellari placuit, exprimendo muneri, aut propter aetatem: reliqui plebs mansere. Istorum progenies patricii appellati, simplicissima denominatione, quasi Patrum posteri ; vid. Pistarcsi. p. m. . C. D. ct in Romulos m. a aliis ideo, quod hi soli patres suos possent ostendere ; cum caetera
turba fugitivorum fuerit, nec valentium proserre patres ingenuos, verbo, terrae filii. In eam rem argumento usi sunt, quod quotiens patricii comvocarentur a regibus, praeconeS quemque suo ac paterno cierent nomine ; plebejos vero ministri
quidam cornibus bubulis co erum buccinantes
239쪽
in concionem excitaverint.Etsi more suo Dionysi Halicarnass.antis.Romana.acinssit Latum hoc mod-lius interpretetur, quippe cui omnibus modis in- icunabula Romae splendida reddere cordi est,) evocationem patriciorum per praecones honoriS, plebis per cornua celeritatis causa factam asserens. Contra Dionysium tamen videtur valere illud Decii apud Liseium L ro. c. .f. En unquam annon) , fando audistis, patricios primo esse Epos non de caelo domissos sed qui patrem ciere possent, id c Mnihil ultra quam ingenuos Z Consulem jam patrem ciere possum , μψumque jam poterar filius mcus. iEt in universum de prima familiarum Romanarum origine sat abjecte Qenalissae. δ. Et ra- .
men ut longe repetas longeque reseo&as Nomen ab
infami gentem deducis a sis. Majorum primm quisquis fuit illi tuorum, Aut pastor fuis, aut 1L stud quod dicere nolo. Ex quibus adparet, ad primaevam in urbe Romana nobilitatem adquire
dam suffecisse , ut quis ex legitimo natus esset matrimonio, parentibus ingenuis. Indi etiam est, quod patricii ilis sibi gentem esse jact3rent, ipsbsque inter Sic enim gentiles dcὐ
niuntur a cicerone 1n Topicis ; qui inter se eodem nominesunt , ab ingenuis oriundi, quorum majorum nemo servitutem seisierit, qui capite non fiane deminur,.Eberius itidem .n Topicis Gentiles sunt, qui eodem interse nomine sunt, ut Eruti,ML
240쪽
genuorum antiquitaregentioras ducitur. Pleb ljorum quippe multitudinem fere a libertinis ortum habuiste credebant JCtus Cisjin ostitur. lbertinorum aut seorum gentilirris non e H Etsi posterioribus temporibus plebsos quoque gem tem sibi asseruiste constat. Addatur Fr c. cinnanos comment. Turu ciseil. l. a.c. II. Sic hodieq; lim guae, quae ex latina profluxere ,nobiles solent vo- care gentiles ιomines. Ac in multisGermaniae um, bibus patricii solent vocari Gefchlechter. - lg. 36. Enimvero cum deinccps plebeji quoque thonesta cum ingenuis inirent connubia;&lapsu temporum labes illa, si qua fuit, sordidae originis exolesceret ; inde ut alia differentia a plebejis distinguerentur patricii, sacris gentilitiis institutis peculiarem sibi sanctimoniam circumponere sunt aggressi Quo nomine ipsis scilla dcferri posse m gisiratus contenderunt , quasi qui soli haberent aapicia. vidiaci . Quas quant sh res C
rumt erre,ctc. De auspiciis quoque solis patribus competentibus vid. Oratio Appii ap,T aQ. C LIO. c. 7.as init. orat. Quod ludibrium tamen postea pse, non immerito explosit. Quanquam & plabejorum quidam, eluendae isti patricuorum praerogativae,privata sibi quoque sacra ita
tuerunt. Quae cum in haeredes transirent non sine onere, quomodo per coemtiones sint extincta. docet Cicero proMuraena. adcL Godo . adCiceron. γψZfam. l. p. ep. ata. Rosn. an is. Rom. .c.ς.