Scriptores rei rusticae ex recensione Io. Gottlob Schneider cum notis tomus primus °quintus 1

발행: 1828년

분량: 683페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

M. CATO CAP. 7 biduum, vel sine sale in defrutum condito. Sorba

in Sapa quum vis Condere, vel siccare, uvida 3 iacius, item ' pira eodem modo facias. VII i. Ficos mariscas in loco cretoso et uper in ' Se -

Ex graeco seu Di cum addito rsitati et graeeo εω irultio deri, at Pon- ledera, vel ex graeco ret Ουη vel oel cum r sinali ερ, ορ, postea a Piratione in ρ versa sinis, so/M , demum M , sorbia. De re ipsa nune videamus. Plinius 35, s. 23, Io et sorba

comit avia triadit. Columella Xll , 16, s. in docet ser ari vel viridia in urceolia picatis, aut in p.isso vel dem M. Palladius Iamrario xv , 5, primum viridia et duriora ieeta in urceolis

aer at, deinde cuin pediculis suis vividia suspendit; tertia est ratio Ilaec:

nique addit: Hai anx υι sayci rasse. rural diu posse set ri. Varro I, 59: Sinues chri m dissecta et in sole -- mr ino , M Pira; et sorbea P π se repue sivi Postera in a ido, facile δε- rare. Iaectionem linius Ioel ita constituebat Meursius: Scinia in avia cum tria exuia re, Mite sicca et aridia facias. Quae ratio emendandi est itie. piissinaa; nam in sapa si ueιus via ades, Hon aridi servantur. Noster infra c. 443, sorba eum Piris arida, et sorba ita Lapa ileriim commemora . Quareetauu ii. i. geminam istam ratiotiem doceri puto. Pon ledera lectionem xv rialia praeserebat allori vulgulae aridia; sed non dixit, qua ratione relitiua verba in te irretanda essent. Iu Curisaec. interpretatur Uria Ma I erfecte in tura , noti a Pira , nec mitia, quinti iam lineo iusta in inaturitalem traii gressa sunt, illa uondum consecula.

Equidem primum illud certum et ii

dubitalum esse puto, Iectionem, RGestauro positam , quani pie intactam reliqui, ex in omnino ineptam. Nani quae in sapa condiuntur poma et

Ser aulur , non siccantur antea. Deinde in hae ipsa lectione ei sententia ineptum est additum arida fι citis crura

his dissectis et siccatis ide ad , arrin

licos siccas sertum docet cap. 99, crates liearias nominai cap. 48, 1.

Cum Columella X, 438 , pingues

Ocet mariscas, caetulere oporint reliquas a tisione uominatas coiitraria uisucci naturam oblinere , atque ideo in loco liasso et pingui seri. In terram aera licum mariscata a non iras i,

122쪽

DE RE RUSTIC

vito: Asricanus, et Herculanas, Saguntinas, hibernas, Telanas atras pediculo longo cas in loco crasso, qaut stercorato serito. Pratum si irriguum habebis, foenium' non deficiet. si non erit. siccum, ne foenum desiet, summittito. Sub urbe hortum omne genus, 2

et 40, cretam pro argilla dixit. Cre. lam ex toto repudiat in oliveto serendo O,lumella 8. 6, eredo quia nimis densa est. Videtur ergo Cato suadere, ut si ficus sit serenda in

alterutro solo, pinguem in maero se Taemu , velitiuas eoutra. Aut simile

est consilium illi, quod eap. 6. de olea Licinia dedii: trii ager frigidior

et macrior mit, at oleam Litanianam seri OPoriri; sita in loco crasso mi evid- soreris hostiis ne iam erit et forum-- arbor Periau et uviscus ruber mintium erat. Ulea nempe Lieiniana et

pingvis Gleo et serax fuisse videtur. Cretosum macilentum solum pingue opimuit etiam Palladius Martio X , 4. nervidarias Cum libro Polit. Her-ειδυκ oeat ex h. l. Pliuius XV, s.

eontium ex vetere codice memoravitelia in Ur tuus et comparavit muci--vlos in Columna Duilii niti m Cum Saguntinis vocem copulavit S IIoeligen, separavit tum II arduino Graiier. Chelidonias Plinii esse suspieabatur II arduiniis. Teiarim tin ιυὶ Verba taee eotiiungenda, non, ut antea factum, sep manda esse, ex Macrobio Satura. u , 6, monenti obsecutus suit Gemer. ignoramus originum nomi uis. Librii. V. g narratim arile Pop. 2 Omiles.

editi Plinii ante Harduinum Timarans praeseretiant. Loci nomen re tu Iri indetur. Solinos in Italia nominai Plinius Iu , Me t. m , aliis non dictos; ibidem Tinerim nominat, quae Livio Teuouis. Est etiam Testis insula maris Aegaei. Sed scripturam ipsam

definire et eonstituere antea oportet, quam de oppido allirmare aliquid Iicet. Ceterii P varias scorum species limiteque non solum eolore fructus,aed etiam tarici pulpae colore, ligurammi, pediculi longituditie el l, v viuile, ni uturi late et seia tale fructus aliis que argumeniis distinguunt. Vix

in tanta fructuum varietate eum cultu usque aucta licet agnoscere formas et nomina , a veteribus scriptoribus m-

sita, nee frustra laborabo in disputatione vana et inutili. Pedictito longo sunt fici , quas Provineiae Gallieae

Bemata aecurule distinxit vetu letales scorum eas, quae . solum siccum et macilentum, aut crassum et hunii- dum amant.

Mittito Prata submittere dixit etiam Varro I, 49, 3 ; Columella lI, 8, 2, in Menum submittere idem XI. 2, 45. Misit irς

123쪽

M. CATO CAP. SCOPonamenta omne genus, bulbos megni icos, murtum fi coniugulum et album et nigrum, laurum Delphicam, et Cypri eam, et silvaticum, nuces Calvas,

Libyeos laudat. Ovidius r Daunius i. e. Apulus an Libycis bulbiis

tibi nasi,us ab oris, an veniat Megaris, noxius omnis erit; se iliret ad Veneris abstinentiam. Fabriles bul hos haboi Apicius 8, cap. 7. Dioscor. I, cap. 200, bulbum esculentum breviter notat. . Ad orchidum Licina a-riarum gerius pertinere, promisit seden1onstraliarum alibi Sehulae in Tinxieologia Velerum pag. XXX. Contra G. W. Wedelliis in Disput. edita lenae s. 0ι , arum Aegyptiacum maximum seu colocasium intelligi censebat , eoque reserebat loeum Galeni de Altin. iaculi. II, qiii arum Cyrenaleum utpote duleius in Italiam eon. veclum suis e testatur. Vix dubitaverim assentiri viro docto, malim lanaen generali ni arum Italisum inisi elligi, et itaeum Galeni de bulbi,

Libyeis Romam convectis inter mlari.

lum coniugulam nigram et eandidam lati dat . coniugulam nostralem, i. e. romanain interpretalus. eneri sacram et coniugiis suisse, notum est.

Alba ei Digra dicitur a bacca, ut ex Columella XII, 38. Praeter usum religiosum colebatur ad oleum et viis num inde parandum , de ciuibiis vi- dehimus ad Colvinellam. tenera myrtorum descrip it PlinIus l. e. Cultum myrti deseri here auctores latini rei rusticae omise Tunt. Si ricam Infra e. 333, hane omisit. Plinius l5. s. 39: mo eius Renera trame Cato , mi Meum et Crmiam. Pomm

sta baceis, triumphalem talea lantum utpote sterilem. Milicet laurus Lin-haei nobilis dioica seu sexu arborum diversarum disi inela visitur in Europa ealidiore. Feminam baecaliani. Laeealem et cypriam dicebant marem delphieam et triumphalem. De illa Theophrastus C. Ρ. II, 35rδάρνης γαρ εστιν nis, ἀκαρπος. - περ n

124쪽

ab eoilem Theophrasto alibi βοτρυ- διου diei, quanquani βρilas in aliis

vitam storem riiasculuni appellavit. Den qtie locus alter Tlieni lirasti di rei, Litarum eandem alietitii etiam sexu coniuncto suisse repertam. Pὲ...ius 45 , s. 2 1 de amygitalis: mee aHor an fuerit in titilia Cratonis aetate , didimur, qu iam Rr cras Nominag, qtias pudem et in itiniandium mere semanet. Adiicit Praeterea re etiarias et mctas Praera Miniis, quas miaxime lati g et creuditasialis in terra semiari virides tradit. De servandis nucibus locus Catonis est infra cap. 343, et nuces Praeuessinas recenses in urceo in terra raris haleret:

Did vides, recentes diei, quas Plinius irides vocavit ex Catone Nuces Praenestinas et Avellanas ubἰ liber P ,lit. Abelunas quomodo transplantare oporteat, docet noster infra c. 133 ,2. Iii Pliniano pes a lihri scripti

omnes consenti rarit. Cauas eontra nuces solus Petronius nominat cap. Iril amplus ad Plinium ex veteri glossario posuit: cal a rarax, καρυογβασιλικου. Popma ex glossario profert μι - , ποντικα πιρρυπιμῶνα. Calvas

interpretantur dictas, quod barba molli reliquam partem protegente unde et mistris Bartu ineὶ suminum aput seu apex nucis nudus seu calvi si ominet. In Catone Edd. primae similiter habent nauata scriptum; quo vocabulo eolor flavus viridi permistus significatur, qui externae n lirum s ciet vix cGnvenit. Sed haec est solennis

vocabuli variatio in Codd. Sie in loco Varronis apud Nonium in pro Miset erici r se cire verisse arguae ru- trinisse, quum dos mire comisset tam Alia r quram Sorentis G, ilium, cucciarium ericium e Pilis areis cum ' --

scide; illii in secundo loco prior Milio

Mereeriana guttam . Prin re calMum , seeunda iit hique culinum hahel, C dex Guelserb. secundo galbam. Praeis terea vulgatum Socrasses idem Codex in . eratis mutat, unde Iocum cor. rexi. De graecis nucibus Plinii duhi. talio 1 ana erat. Ita enim et cim Cobr- mella amygdalas voeat et Varro. De Praenestinis Ineu est Pesti in v e cultra, ubi in Praenestinorum regione plurima nux minuta nasci traditur. IIaee praenest na nux xmiga AsLinnaei eo ius seu avellana esse vi

detur. Ab visuas ab oppidci Campan aedietas esse ad Virgilii Georgic. II, tradit Servius; Plini ἰ loetis in editione

Harduini scriptum habet: quas time A trium Patrio nomiue 'Pem, unol si ibi qti ire Codex ToIet. Me innas habet. Sed AI,ellinum Campaniae orpidum nominat Plinius lII, s. s. Av I- lana igitur ea Campania in reliquam Italiam prodita eadem esse 1idetur cum Corylo rixaxima Linnaei. In Asiam

et , raeeiam e Ponto v nisse nuces haside uiue a Graecis i)onlicas dictas suisse , testatur Plinius i. e. Campaniae intulisse videntur graecae coloniae iaora Italiae maritima si ecpientes. Ceterum male Gestier hoc loco distinetionem inler A ellanas Pra vexetitias sustulerat, se tus oh curiam homunem aliquem, de nucibus Salum alii iis tradentem; infra tamen cap. ε 33 eandem restituit. De eat is res dubia manet; si ad avellanae seu coryli genus pertinent, tres eius species eominmemorasse dicendus est alo. Infra duas tantiam nominat. Avellanam sa cere Tarentinum, id est sine Pilamine

duro; saltem putamine molli, docet Columella V, 10, 3 ι utae Patet,

125쪽

nvellanas Praenestinas, et Graecas, haec facito uti SerantuI'. sindum ui baniam,' et qui cum landum solum habebit. ita paret, ' itaque conserat, ' uti quam solertissimum ' habeat.

IX. Salicta locis aquosis, humectis,' umbrosis, propter amnes ibi seri oportet. Et id videto. uti aut

ornum opus sient, ' aut ut venire possint. Prata ir-

CAν. G. a inretis iam . morecyme I. B. Br. R. Wr. inctis iam. vorter pue Ald. I. I G. timerita tim. Propter Polii. teste etiam Victor. b mia a. V. Tarentinos excellitisse cultura nurum. Graeei κάρυα πουπικα et uir χάρυα

oeant. De generibus dicam ad Pauladitim IlI, 25 , 3 . In Priapeio ea

vel Amri halient; unde Maligerrorrigebat Albariam vel ea am. Vbi Coryliam nominant simpliciter seripi res nostri, silvestrem intelligi volunt.

quae furit re iam issimae et minime rotu Me. Praeterea modia rae, Pinamen rumentes. Festus: morarias maces

Titiunius duras esse ait; unae sit ἀ- mirati Mum moraci m. Quae glossa adiluod genus nucum pertineat, nondum investigavi. mcc facito, ut sc Netrari Adplures ceu sativosfrato retem debet, more

n liquo, quem Plautinis exemplis inultis illustravit Iesner, laudata etiam Sanelii Minerva eum nolis P mnii II, 5 , 5. Atticis eadem rati diisendi fuit iamiliaris. Ceterum Cod. Gronom furio inserasatir habet. --u urbanum Suburbanum aut

legendum aut ἰnterpretandum , reci monuit moner. Celerum hinc novi rapitis initium rapiunt Edd. Iemon. non. Iunii. Ald. c. ymn. Adeo Bonon. praescribit . titulum i in satietalocis inprima serasurar. lit istius in Villatim p. 90, Iectionem antiquam δε-- - num et pa eum furi -- ωm halelie praeserens interpretatur fundum solius habitationis eatissa et

ad voluptatem , hisia urbano constitutum; nam si sine solo esset, ne verbo

qui deni dignatum fuisse putat Catonem. Sed contra monet Emesti ad h.

l. qui adscri inerat Christii Meum, eo sensum n- sundum , sed villam urbanam dici. Sotiriasiamum nove dilatum Pro solertissime exodia m. Similiter Pliniux 49, sect. 39, hortum iuditigentem dixit. Cap. IX. Ata -- πω Cel.

Boliboeil. p. 44 , comparatii loco cap. VII, et tigrin et ora que -uire Possunt, et draminis erit, 'ia Magetur, malebat

legi: Mi ad domini Utis sierit, et usi Menire possint. Ex antiquo domiti Deile derivari potest domitia, si sententiam tam sarilem haberet, quam vulgataleelio. Cod. Groncivii habet seriplum: acri or ora I inclato ut rendere IPossit.

126쪽

rioiia, si aquam habebis, ' potissimum facito: si aquam non habebis, sicca quam plurima facito. Hoc est praedium quod ubi vis expedit sacere.

X. Quomodo oletum agri iugerum ccxL instruereoliortet: ' vilicum, vilicam, operarios V, bubulcos iii, subulcum I, asinarium I, Opilionem I.' Summa hominum XIII. boves trinos, ' asinos ornatos clitellarios,

qui stercus vectent, III. a Sinum unum, O VOS C. VuSR

I. I. G. A. L ditios I. B. R. Paris. e et o l. Br. d) Stimma Gm. XIII omitt. I. B. Br. R. Wr. hominum per literam h solam signavit Polit. e temosa. V. D onerarios I. B. Br. R. IV, imiriuos Aldin. g ωι iiiser. ante Victor. Cap. X. Quomodo Hare verba exlem male Pol. et Victorianae, addidi

suadente Pon edera. Varro I. 9: Calom Miseriis CCXL iugerum boMes trinos; itast ut Sine a di a Merum, ad cem tum itigera iugum νω esse. ai Ggo , ad OGrerem; ubi legendum est: si durae a dicit Merum mi cem ma - γω l. Idem eap. 38: Caro unam formia scribit, in qura Praeemit, quomodo oti- Mettim agri iugerum CCXL inarruere ominem. Dicit enim in eo modo hisee, -υιci na XIu Lalenda, inlictum, inti- eam, DPerari V, Icos III, axisti ritim I, s vitium I, opilionem I. ω- te ut Cod. Paris. incipiti Minimus iniaticos Uerarios haleat V. BOMes trinos necte varro tria iuga interpretatur, et Cato balbuleos tres numerat. Vrsinus ad Varronem posuit locum Calonis ex libro V originum ex Nonio in Proleta e liune: scd y trio trini MDes ι-- a reum duerer a qui nescio an ad hane significalionem pertineat. Pontedera malebat: --sVI; quia postea Pisura nimiora tria,

et it Aa tria, et aratra sex commeminrantur. Sed ex numero aratrorum

nihil arguere licet, quae gemina haberi videtur velle Cato ; eontra idemor inmenta Milvis VI, postea posuit. Uniat letorius ex libias suis pro merarios hoc dedit, nescio an eis. Ipse Cato deinceps Douinertia λω a VI; inuratos cuinis III, minit. Et cap. 4 , ubi asinos idostrarios II. ponit, deinceps minis insutilia II, dieii, ubi male vulgo ornamema asinia inurina III, legitur. Nescio ex quo libro Gesnee lectionem ista rutos memoraverit ; equidem et omninos et istis stratos iuxta elue rios inepte poni

censeo.

127쪽

M. CATO C4 P. Oolearia instructa iuga v. alienum quod capiat quadrantalia xxx. operculum nitent, ' uncos serreos Iu .ui Ceos aquarios III. inlidibula' ii. ahenum quod ca- a piat quadrantalia v.' alieni operculum, uncos ' III. la-

umιm q. e. ure os i cs ah. ν. unum , ammoras inarias duas: quin S. I. B. BP. R. Wr. abentina aliud I. I. I. Ald. n decem I. I. t . Λ. οὶ urceos tres ex addit a nos, qui stercus Ucomet , tres , minum motitrium , unde m d trium ii I audi voluerunt Turnebi I, Neurati ,

Vrnuus. In atone liud. principes cum Polii. libro habent minudari ,

recentior Polit. mcuendi ritim. Deilli eps suum numerum subtilix, nim attribui, merito miratur ROliboeil p. 35. IIaaras celete decem exstriti ilibet infra cap. 14. s. 4; credo, ut eo secludat si micis cum sua prole. niversae enim sues sui uilici et aritur.

Instruetia i a J tali l . principes h

heril Nasa imminutu instrumentra hia riat. A rem πιι -- etc. Voluerunt dare Maaia oleariiaque eis. Vulgalam Turneruis interii retatur quinque trapria vel prel.1 ordinaria eum suo instrumento; is uter usa cor iuncta quinque ge- Decum, tuae unam synthesin elliciant, et ιIuaia corpus insimani illorum. Emi merare Calonem quinque , Ghe mm , emtam aheni, tuιcos , urceos. λμ- uia. Confirmare conatur opinionem

iam loco Varronis I, 22, 3 , ubi de Catone: Oti eti iugeria CCXL quio deret, eram ius ruere ua DPortere, in Iaceret muri Meiaria iuga quiae membra lint mmmeanu, in ex aere tau - , - - , ymasilemam, item alia; ubi

it t. lutilinae post Olearia inserunt iras mere , t inde La. - G. effecerunt iusti laclia. De munero quinario generum vasortim vides Var nem plane aduersa es t exta ei Opinioni, quae et per se est absurda. Ceterum ipse Ge--cr comparavit locum infra cap. 345,

3, si sex iugis Dasis Utis crit ad oleam faciundam Ibello. Sed omisit L etitia supra cap. III, 5, in iugera ti CXX

sci bitur exse 'inrtit; laude dilsicilitas alia oritur, cui tuinc immorari non lubel. Infra cap. 32, in torcularium quae riura Mut sinis quinis; tum numerat prel.1 V, suculas V, et reliqua item iustriintenta numero quinario Procedunt, ut adeci lii manifestum , qui, d ad eum Hemu uicitauit Turnoluis, Ill , 6, ex ut ille genere hasorum quinque adesse velle Catonem. Ahenum Festus: Aeriatim Mias ex aere Parerran. I sidorus: D tam . eas darium. Scaliger ex Glossis posuit i

1M. Plinius 46 , s. 22 , cortinas aereas dixit; sed libro 24, s. 08.eortinae fui suae in libris scriptis suntiane stilioniae . id est, aeneiae, recto interpiaelaute II arduino. Idem 27 , a. 66, ex quibus f u ae reiae sitivitiae.

Eo respexisse suspi r glossae auctorem, qui aeniam lebetem interpretatur. neos III. γ Edd. l. l. G. . os luitani, quam lectionem. in varietate omissam errore operarum in Gemeriana ulraque, probalint Neu PsIux propter loenitn Varronis I, 22 . ubi

128쪽

bellum potulum, amphoras olearias II. urnam quinquagenariam unam, trullas ' II l. situlum aliarturn unum, pelvim unam, matellionem,' trullium, scutriscum, matellam, nasi ternam, Candelabrum , sextarium, 'plostra maiora III. aratra Cum vomeribus TI.

Et in Epistola XI, 7 , Polla dieitur

Paula Bruti uxor. inquageniariam Quae sextarios 50 conlineret. quum tima vinaria di- in idiata sit amphora, igitur sextarios 24 eontineat. Formam igitur solam in hae amphora oleari.i spectari , putat allicus interpres, quam mam

aliaria communem habeat. Ego vero Prito, amphoras, urnas, ornatesque reliquas mensuras Oleari.is maiores

vinariis suisse. Ηine ampliorae additur epitheton Oleariae; ita infra e . t 3 sextarium olearium api,ellat. Nodium olearium pariter maiorem suisse, sit

spicio est Galli Bemard, posita ad caput 344 , cui robuν hine accedit. Trulli Iterum c. ει , s. 2. Sed ibi trulla I et trullium est . in Polit. vero tria tim. Cap 43. 2, lmillas aheneas 3 Iignoas duas nomina . Varro de L. L. IV, p. 30, linillam recte derivat a graeco τρυβλιοv. Milicet muri est, quod graece di-

iiiir, 'lim usus est Nisander in Ale xi pharmacis, instruiti eriliatri coetuo in maria, in quo usu rioni nant Gra ei

ζωμηρυmv. Praestat igitur MVriplunition geminata liquida. I sum trullae et trullei docet varro et ex eo Gesneri Tlios. L. L. , tris ni A seutra eap tis is derivat Popula mutiam et a curam , palinae maioris gentis interpretatum S iram ligneam ex Lucilio annota. runt Grammatici. Naiat Ille et in Varron I, 22. mam Vietorio Gestier peiorem formam naui nam posuit, etsi in

Indiee postea nostram rerae pretavit eum Sealigero ad F li glos sam: ν-nterna ext mitio Maris aquarii iam i rei in is r et Peritonio Animadvv. Histor. r. 9. Ille quidem monet. innumo esse Nassica pro Nasica, diei. qtie nasilernam non a tribus navi , quod eum Turne VII, 22 , putaverat Maliger. sed tit eis ternam a risia, si ximpliciter as ansatum ita s nisi- eari. Verum Gesner n. sum in vaso hoc non ansam, sed tubulum additum seu orificium tulerpretari malebat; nescio qua de eausim; quum nasi ternavas Pateris sit, et nasos Vatinia uixealteibus Martialis, quatuor nasos callei litvetialis assignet.

129쪽

M. CATO G P. Io

iuga cum loris ornata III. ornamenta bubus v I. lepi-3 Eem unum, crates stercorarias IIII. Sirpeas stercoru-rias III. somuncias III. instrata asinis uI. serramenta,

pro vulgato umoem dedi ex B. Br. R. Paris. uergerarias I. De. Wr. paressum. P. Mirmas deinceps I. I. G. A. y seMercreuetrias I. B. Br. R. Wr. Memoerarias P. G stramenturia frem I. B. R. Be. selamentaria ferrea W. ferra-

rtim ferreorum, emel plures hMet denistra ad extυγ-dias herbas in agris. Varro L. L. IV, 3 r DPicra regulacum pluribus dentibus, quam item Mylaiaurum bo ea re tisu, in eruara quae in terra sunt. Servius Virgilii cinorg. I, 95, inmineasque crasses tria i interis pretatur: au agrorum scilicet exaequinti em , quam DPicem rustici Docurat.

Haee ad h. l. Melirsius. Crate indueta aequare glebas dicit c 3lumella II, 8, quod graece exi δια-σκαλ- rus Geopo ic. II, 24. Itaque irpices

hominis manu reguntur, crates a bobus trahitur. Varmqucisi si unces dictos

putabat ; Maliger a graeco αοπαγη derivat, et loeum Euripidis in Cyelope affert: σαίρειν σιδηρα et δε μ' αρπαγ ν δομους. Idem locum Hesychii

an lati ἐργαλεῖον τι γεωργικον, σιδερους εὶκομευονυπο βοιδου. tinti hodieque Iatinum nomen servant GPice et eryicare vocantes, unde Crescentius cum alitu lumlibro III, e. , usus est, ubi inriten utraque mea Edilio habet: evexe d quiaris iam spinis scio semen operiatur. Ita et alibi lia lini ere e pro remis. Ledio aevo er eam dixere. Vide

tangit Glossarium in raptis, ubi

Vgulio grammaticus derivat re eam ab acipe est rapere. Ita sei e Scaliger. Gesner urpicem praeserebat. Galea stercorarias Od. Paris. rem les duas, aure. IV. Varro I, 22, 3 .ex h. l. instrumenta Et ligno resert

ostra maiora tria, araua cum Mom ribtis sex, crasses surco λω γα - , item alia. Ceterum recte monet Tur.

nebus VII, 22 , singulis bovum iugis

duo aratra tum vomeritius adsignari. Infra e. , Iugeris vineae C totidemerales, sed uriam modia sirpeam a signat. Alteruter numerus vitiosus est. Piπιδα κοπραγωγόν ex Cratete comico babet Pollux X. s 75. Ceterum rectah. l. edd. primae cum Polit . bis pra serunt stercerarias. In Sangerii annensi Columellae Codice se mi r sterceria scriptum exstare, monilii Abr. G Nov. et locum Martiatii Cai,ellae ad-dblii III, p. 8l: Dem νε teres uer ω-

secl. 2. Foeneratorem servarunt an

usu i ulgati libri editi Scriptorum v

terit 1 .

Senuincias Si eas minores interpretatur Turnet, iis VII, 22 ; clitella, minores parte dimidia Popma, consentiente Gallico interprete Sestieet

Tilrnebus Ex Glossis apposuit: καυ- θηλιου sentivicia. Eandem glossam

translusit Salui ius ad locum Plauii Epidico V, si, 3; ut copiam securari interpretaretur copulas, quibus cille I-lae religantur in mulis clitellariis. Scilicet malebat emisti se racias, id est semunciarias legi.

130쪽

serreas VIII. sarchi In VIII. paluS II l. Putra V. rastros quadridentes It . falces laenarias III. stramentarias VI. ar rarias v. secures III. Cuneos III. fistulam ' farra -

rium I. serpices ' II. rutabulum I. seculos II. dolia olea- 4ria c. ' labra xi I. dolia quo usua Os Condat X. amurcaria X. vinaria x. Dumentaria xx. labrum lupinarium

meritas cras ferreas A. Iunt. si a rastra Piruptis, freti quadruc W. I. B. H. Br. b numerus abest et iungitur cum se, es V. I. B. R. Br. e fa ι- tam farinari vn W. I. B. R. Br. ferrarium Pol. 2. ω forcima a. v. θὶ inuria decem: M a totidem, Mita vias a. Vici. nisi epiod Biniscit . . Da olearia habet. sὶ lut m abest W. I. B. R. Br. o ses resas sex H. I. B. R. Br. Maias x. POl. Me de ferramentis , psas sivi re quoloivis ad mulit liuem , ut ferrem rarita, renua totidem, dimidio minus Iuttas , item alia ; ubi E ld. principes habent furcas ferreas, Polit furcas recras. Vides unde h. l. in Edd. I. I. G. venerit festa emga furcas ferre . vici rius, qui h. l. in Codice suo furens non reperit, ad alterum locum eandem OI,servationem referri voluit, tibi similiter jureas dele h. Videtur igitur liber Polit. diversus esse a Victorianis. Mu Idem cum G ero probo furcas ferreas. Ceterum quae drimceps nominantur instruriaeusta usque ad dolia, serramentis annumerat s alo. Areas h. l. omitti l etiam O dex Cae- Mnas, teste Pon ledera. Vide ad e. XI, 4. Forte etiam ad palas referre possis. Ceterum Pon ledera materiat:

palias VIII, m a X. Arborarias Varro L. L. IV P. 33,

x es III Ponted ora malebat

propcirtione alterius agri: se res VI, et Neos VI. In Codice Paris. atramem turia G. arborari maccures III.

repudiat serramentoriim reliquorum societas. in Polit . a est feriariam, aeque male. Comparavit Gesner I elim Plinii XV, a. 231 Et tiria viciam Mis toui Piscute imis Prin ueto, an . .. creta, et in uia Nausa timuista; quem ac ratius interpretatus est Io. Becmann Gescluctu der Esti lumen T. I l, p. 3. Deinceps Cain seci. s , pilum sarrearium unum inter lignea vasa memorat, ubi ner pilum sui sit tui voluit. Vide omnino de modo pinsendi fama ad Varron. I, tis.

Amtireraria Varro I, 6lr amurcam periti agri De tum in doliis esu limeqmim iacum oti Ninivn. Ceterum Potitedera ex nia mero hoc arguit paulo. mi ea eliam cum I d l. priiicipibus scribendum esse desia olearia X. Sed eaedem numerum Lit,roruna exae piatat doliis oleariis et vinaceorum.

SEARCH

MENU NAVIGATION