장음표시 사용
191쪽
ladiiis Maelio VIII. Alier , lumellael in us V. 9 . secl. 44 , minus integer fit, et variis viiiis Ol,silus, ut olitia denior strabo. Idem XI, 2 , 87 : No
poni ea III, is, Decembri invalidi,
Oleis addunt caprinum stercus et armurcae colylas viginti. I x loco Columellae , ciui Catonis hunc nostrum respexit, magna numeri varietas existit. Is enim maximis congios sex, id est sextarios 36, minoribus urnam, id est 24 sextarios, celeris pro portione, addit aritureain ; contra Calci maxin is amplioram addit, id est sextarios 48. Praeterea Cato addit diiiiiiii alam por-lbmem aquae, qua non opus trahet Coliunella , amurcam insulsam adhi-I,ens. Ablaqueantur celerum olearum rapita quae ramees Columella interis prelatur sive stercus site amum a iiii iei debeat. Sed ex altero loco are Paret, amphoram amurcae complecti Portionem aquae aequam additam; et totum opus hoc accuratius ibi traditur, quanquam vel sic eluaedam LM per uul, ex Columella ibi redintegranda. Vide ibi notam. Dentiliae nunc si iccurrit locus ι olumell.ie V,
a Minde erit; ubi malim iustitia et maia. Celerum amphoram Columella ibi addi tuli, urnam nempe amurcae, et latit undem aquae, unde tu alii phorali ultioris Ointiis. Sed ira amurcae mensura sorte eadem Observatio valet, quam supra ad cap. 10 de vasis et measuris Oleariis tradidi; quae luerunt vinariis maiores. C p. 37. Capitis hi ii iis initium, a, ictorio releel uiti , revocari volunt Popula et Pon ledera hoc : malis in xez sic in ; ut deinde ante lupi mi in drtire segetem in rcorent fura. Ita enim Plinius ex h. l. nee uora ea sinis imi Miam ipsis pasei cinam dicit, se-gites stercorarat frages Di utim etc. I i ii luos iiiiii ex ad caput 56. nulloliabito di eriti, iue reiicit Po illedera. Ei uidem dubita, i inserere veri,a ista, quia de Lin, du Lito. Plinius eni in alio ord ne verba legisse vii tur P Sil a , atque irailium ipsum huius capitis
tiori racii terram ea insam . sed ma
cram , Mi olumella Il , tu e l . admonuit Potitedera. Caricisam tur-r.iua tractari xerat et alibi Cato et tri-lumella Ll, 4. Pon ledera vulgatam ita eum reliquis verbis coniungit, ut
legal: Si em iosam terriam fracica , si iticias cicer, quia Mellierar et quia sulsum est , eo maliam. Virinlue enim mi citerram laedi. Itigeni se satis; nisi ila incommode modus agri tracta dilutiger tur salis, quae arva ex Sugurii
192쪽
ctos, ' cicer quod' ellitur, et ' quod salsum est, eo
malum est.ε Hordeum ζ' foenum gra Cum, ervum , haec omnia segetem ex Sugunt,' et Omnia quae velluntur.' nucleos in segetem ne indideris.' Quae segetem a
M. V. Ponledera Florentinam Iectionem interpretatur traiicias. d et quia Devit. Λ. M. II. Gr. G. et quia Iunt. e et quou om. I. B. Br. R. Wr. et
cum A. M. H. Gr. G. i et retium Br. Ald. eruom P. 2. L ext eunt I. B. M. R. extirinia A. M. II. Gr. I. συκωu Iunt. em ut P. lὶ ex eis, niauia ι- add. a. m qui sui carie fruges ad i. a. U. quae segι lena su Orona ut stercorant. Deinde Plinii Ioeu, aperte argitit, initium capitis alienum esse. Ita enim ii. l. refert: Segetem Mercorant fruges LPitti , fiala, υicia si te conuario cicer, iri Dellitur cl quia sciuam est. Potest igitur videri iti ilium capitis alio irratis locatum legisse. Diubdem persuasum mihi habeo, totum initium iis pie ad cicer ad praecedens caput pertinere quod ah tuler latore consarcinatum esse ex laciniis capitis 93 antea demonstraxi, ita, ut dubitalioni locus esse possit nullus. Inde igitur puto etiam verba ista et idem hoe si facies ad arbores fraces , eae quoque meliores mari, interpolatorem voluisse transferre; quorum vestigia manifesta agnoscere mihi videor in varietate lectionis. Alii ei sim libri ha bent Casii ram terram faciat si iaci seirer; ali L M in cariomm terram tria. mes. Suspicor fuisse olim : Ad - res feraces idini fidit s. Breviter ut di eam , in ilium spurium et abiiciendum est; et ante cicer addendum ne te in segete sient. L. IO. CUI P. Sehwara corrigebat: Si carissa ti rea, re tractes ἱ quae ratio ingeniosa simul est et brevissilua corrigendi loci linius. Vide etiam supra ad cap. 5, s. 6 de
Hordetim In loco Plinii paulomst laudando vincentii S. N. X , 6, editio
Duat ensis P si h ardetim nil lit quoque.
busdam exurum. Vira lue lectio commoda est; utra verior, non ita odi
I cIlunta. Quia radiees nimis a Ilas lint, atque ita agrum exsugunt, etiam quum vellulitur et terra altius
Parten de reuelein Tracem de ineleiaeoniiciebat Iegeudum obiterPontedera
Um. I, pra5. Nucleos Semina arborum intelligit
Turiiebus Ad vers. 2s , cap. 25. Ipse cogitaveram antea de nucleis olivarum. Veleres editiones addunt pias ocarat fruges , quae pertinerit ad nucleos. Postea vidi mecum sentiam Pon lederatu, qui monet, rati leos nora esse segeti indendos, sed comburendos , et cinerem ablaquealis oleis apponi. Etiam infra simpliciter nucleos appellat. Dateram pius ad PIinium in terprelatur, nullam arborem, quae nucleos seu oleum serat, in segete serendam esse. Vincentius I. e. iii loco Plinii liabet praeterea riuolcos.Gallicus interpres : ris semer mitu de fruits iacωνα , inepte i ut Schwaria, civi nucesilaicrpretatur. Dulideris) Post hoc verbum inserui ex libris Polit. verita: Uttile scprematorcor ut fruges, etsi malim cuni Potii edera Quiae omitii ; quod nee Pliti ius habuisse videtur in libris suis. Eius
193쪽
l ID M. CATO C P. 37stercorant fruges, lupinum, suba, vicia. Stercus unde facias,' stramenta, ' Iupinum,' paleas, sabalia, acus, frondem iligneam, querneam. Ex segete vellito
stiges P. unde addidi verba: Quae seg. stercorant f es n re caetera ias. I. B. R. Br. Q halem add. B. R. Br. I. I. G. A. Aia usu Iens. p Momen omiit. I. B. R. O Ivinum omiit. I. I- G. A. r paleae I. I- G. A. , α aetera uidem ius. a. V. t Aoeris fronam a. V. v re iam et seget locum statim subiiciam. Vulgo eadem verba initio cap. 36 posita leguntur:
quae septem uere ante ubi inclusi, atque huc transferenda esse monui.
Indidem praetuli h. l. stercorarit. Sterotis Plinius ε7 . seel. 7. Quo ἰMeretis inde fur, stramenta luistim,
paleas fisalia, ac frondes ilignasque
nasque. E segetes mellito re dum . Mincinam, et cireum salistra herbam auctam, ubiamque; eam fiasternito Dinbtis frondemque putidiam. Vinea si macra erit, armenta sua comburito et oidem invi- raro. Itemque tibi sinurus eri rumenatim, Osees ibi delectulo. Nec non et Aiacis qui
Mam ipsis Pasci terram dicit. Segetem fur semet fruges: Ivinum, fa , --
r. Si in e contrario cicer, quia Veiatitur , et quia satium est; hordeum, foenum graecum, emum ; haec Omnia se gem exeturum, tet Omnia quae ι-I--λ ; mel os in aegeram ne indideris.
Tolum posui locum, ut appareat, quo ordine posita verba legerit Plinius, etsi plane eundem ordinem tenuisse non assirmaverim. Ex eo igItur fit manifestum, ante Iupinum addi debere: Segetem alereoram. Et iam post vicia esse punctum ponendum; quod Rei. In Plinio inglieas via measque
dedit ea Codd. regiis et Milione principe Brotier ; deinde indidem imiram ex Codice R Io , et Chimetiano. Postea uuae furias est in Cod. Chimet. et Pitiliani, qui malebat farias. AbrGronov. ex Codice Plinii posuit telcireum aracliam herbam acetiam I ubi
Vnde facian Schwaris corrigebat:
Seretis υide facias. - Sunt paleae siuimentorum. Plinius habet ad frondes ilignas. Veteres Catonis editiones acerra frondem. Sed aeeris frondem nemo veterum in pabivium boum eollectam memoravit; aliter vero in sterquilinium venire vix poterant, nisi dedita opera collectam fuisse dicas. At euim vero paleae eaedem sunt quae acus; igitur Meuratus aceria frondem praeserebat. Sed aliam medicinam paratam habeo. Infra cap. 54, 21 frondem iligineam et
ederaceum dato , Paleris triticeas α -- deaceas, acus fabirginum , inciam vel de tapino ἰν unde lego certissima emem
datione se ditim acus. Acus, aceris est palea; unde panis, et sar acer sum, item aceratum, quod est Iulum paleatum , teste Nonio p. 246. Hinc sa-baginum aeus ut sarreum acus. Scilicet Cato neutrci genere dixisse ide
tur, ut Graeei ἀγρον, unde ductum est acus; Columella II, 30, 14, s mineo genere acus posuit. Cato seu mentorum paleas , fabae acus dieere videtur et distinguere. Vellito Pont. malebat mehito aut inhilo M. in villam ad sterquilinium. At prius sunt vellenda. Plinius s8, C. Gex Calone haec refert: Miatim Melammas si euris Del rubus, Mutis minvitio, trifolium Misa materuis, querctis, sit Meraria Pittis maluaque frum uaria soli
194쪽
ebulum, cicutam, et circum' salicta herbam altam , ulvamque y eam substernito ovibus, bubusque Don dem putidam .' partem de nucleis succernito et in Ia-
atim s r e tam re ete. I. B. R. . quemeam ex segeti Meuito. Simias , Me meet e. I. I- G. Α. x circumsaractra Po. 3. circiumsinintia P. 2. incum satia a. v. Ipse V. ex suis Codd. assert MMeta, qui etiam supra mucem pro salicem habent.b meride et eam a. V. unamque P. unde Vict. esseeit titiumque. E miri' noeae. Vide ad Columellani II, 2, 20. Cicuta etiam solum humidum amat, ut ebulus. Ceterum POl. satirici proavi eta Pontedera defendens derivat salicem ex graeco ελιξ apud The Phrastum, vel ab H unde αλσος
ei saticis et unde aiaux, staticem, sialucetra, , siaticla, Gallis satile.
Atiam In Codice Plinii Victorius
reperit mctiam pro araraiami quam lmclionem praetulit Turnebus Advers. XI, 33, et Poma; neuter tamen exemplum aliquod eius significalionis attulit. Probavit tamen etiam Ponte-dera et in Plinio Brolier. Lectionem Chististiani Codicis herbam actiam Da te inpius ita interpretabalur , ut legeret Mamaeacrum, salis inge uiose.Roliboeu p. 33 suggerit caltham vel
algam. Ein Ud. veteres ante Uietorium habebant: altam succide, et eam. P-edera ex Plinio male te ea-f-demque. Nobiseum lacu L. Ici. Conr. Schwarix. Ex leetione librorum in rum inamque Victorius esseeit tit --que quam ex h. l. memoravit Plinius.
De ulva vide ad Palladium XII. 7 . 22. Nune demum video Salmasium de Homonym. p. 80, h. I. legi voluisse herbam acetiam Viatim. Scilicet
idem in loco Plinii as , s. 5ο, ιυρ timsiaticliaritim, qui cum Limo et rusco inter herbas silvestres Italiae edules sertur, o uiam corrigebat, Gallorumnis διοι interpretatus atque inde derivans. Quam viri docti opinionem equidem probare non possum. Lupui enim istius usum notitiamque apud
veteres scriptores non reperimus cer
tam. Contra Plinii lupus salietarius mihi quidem idem esse videtur cum salicastro, de quo is ita 23, seel. is post labruscam tradit: Est Mis simi
lis, sed in sciliciis nascens, istio distinguitur nontine, erura eosdem viris habeat, et salicas rum Mocatur; ubi Daleeampi iis dulcamaram interpretatur. Salmasti opinionem in lupo salictario sequitur tameia Harduinus.
Putidam Ex Codicum Valleata duorum lectione: Putridam Partem cla Heia haec verba ila volebat Ponteis dera distingui r ωμs e friminiam.
Atidiam Partem de uiscleis. Tentabat etiam aliam rationem, ut legeret: faces de rarae,is. Neutram rationempi M. Fraees enim nullae sunt de nucleis, ubi nuclei segregantur, an tequam earnes fractae olearum prelo
subii eiuntur. Quod saeium esse deinceps dom Contra frondem putidam, quae pabulo inepta fuit laeta, substerni iubet bobus. Alioquin satis
stramentorum arva submio strabant stabulis boum. Nucleorum partem seriari voluit, quae aqua macerare tur, deinde combusta cinere oleasabia paeatas satiaret. Reliquos ad inuita usum, velut torcularii tale iacietidi, ide ad cap. 66 servavit. Celerem Schwarte priorem Porii erae olimitein ipse etiam ingenio suo excogitaverat, inepte interpretatus putidam
195쪽
I I 2 M. CAID C11'. 37 cum coniicito eo aquam addito, permisceto rufi obcne. inde lutum circum oleas ubi a queatas addito, nucleos combustos item addito. Vitis A si macra erit, sarmenta sua concidito minute, et ibidem inarato,
partem nucleorum putamina nutum. Gallicus interpres: ti broti des finisa coque. In Pliri Io oribtisque frondemi radam Codicem scriptum halbere monet Abr. Gr Nov. Mecernuo Lecto eredo cestibus seu loris subterito, quo sucremit etiam vinaceos cap. 25. De nucleis locus minus integer eap. X, 5 , habeti lectos loris stillen s-Pilam qui nucleos se ure; in instrumento oliveti. ubi lectos ad hune usum istos paratos esse suspicor. Hoc vero in t o quae de nucleis traduntur, ad oleas pertinere, dubἰo earet; igitur de iisdem inter-Pretor, quae se l. Ieguntur nucleos in segetem ne indideris scilicet eom Mos, quos indere oleis ablaqueatos iubet hoe in Ioeo, nucleorum vero maceratorum in tam aquam velutamuream iisdem infundit. Infra eap. 66. ubi oleum quomodo fiat, docet:
neque nricleis ad otium ne ruatiar; nam si inestir, oleum male sumet; unde
Plinius retulit, ignem e nucleis aptissimum fieri in torculario. Sed ea sententia ex isto loco ne prelo quidem exprimi potest. Hinc igitur apparet,
nucleos exemplos et succretos su Isseeribri genere aliquo , antequam oleae mola curiose suspensa conquassatae,ata, ut nucleus integer maneret, prelo subitorentur. Quod miror a viris doctis nondum esse animadversum , qui veterum prelorum omnemque olei ex meadi rationem enarear mi,
etsi praeelare viderunt opinionem
veterum de sapore olei a nucleIs vitiato vanam suisse, eamque ob rem satis insignem olei partem vindemiis eorum oleariis periisse, cum olea mola suspensa conquassatae nucleo integro exprimerentur. Hodie enim ipsi nuclei eum earnibus oleariimeon fracti molae pondere ineumbente
deinde prelo exprimuntur, largiore olei rediiis. Qui de dissienitate olei exmafisa olearum, eum n leis integris prelo subiectarum, apud veteres rusticos conqueruntur, non animadverterunt , eos mullo sacilius opus esse iacis se nucleis ante exemplis, quam
hodie fit nucleorum fragminibus olea rum carnibus immistis. Milicet Gallos in errorem induxit vernacula interpretatio Catonis lGι- Dares, aqua maceratas,
Macra erit Ila etiam in Plinio edi, dii ΙΙarduinus; veteres vero editiones emeris habebant. Concidito Com rito ex h. l. habet Plinius. Cinere sarmen litio in Duratiosis vitibus medentur Geomnica V, 37; einerem simpliciter eum aceto nominat Columella Arbor 8, 4, et Palladius IV, 7, 4. Dateram pius ad Plinium Catonis inarato mutabat in anu . Alberius de Urgetab. p. 506, quasi e Palladio: Tmtis eius sit e svi in mentis eius et silice et foliis Ditis, qεάaeo retram ese, Mnesimiam Optimum
196쪽
aut infodito. Per hiemem lucubratione haec facito. Ridicas et palos quos pridie in tecto posueras,' Siccos dolato, iaculas facito, stercus egerito e nisi intermestri lunaque dimidiata. tum ' ne tangas materiem 4
Pol. et libri Victorii Vinea a. V. e mati eras Brh. deinde doti-ris Cod. Gmnov. s et ins. IV. g Et praeced. puncto ins. U. in termestri diu. P. in trimestri Ie. Br. Iu. - G. A. intermestri V . Duermestris B. R. ci sit add. I. B. B. U. Br. k Gesner cum I. I- G. materiam edidit. tiam. etiam abest in Pridie in tecto Tantum scilicet numerum quantum una lucubratione expedire licet. Si sieeari voluit in tecto, tum commode leges Widem cum noti Mellio p. 32. Sed Pontedera in Curi, sec. corrigit siclos et comparat oeum Columellae XI, 2, s. 32 et Patis
una opera maedere et evinutos acuere---
findere re dedo Ioa in acrae Parra era- aere. Quam equidem lectionem praefero, nisi ex Gronoviani Codicis nec a malis si chaos dolia reris. Nisi i uermestri Plinius 46, s. 7s: msi intermerari Lmamae dimidiatri ne tangas mineriem 3 minc ne essodias ais praecidas assis terra. Di vis VPtem Pr ximis , γέ s ima plora ferit, optime
Iemiam i ubi libri omnes habent quatuor dictvi proximis. Pro nigram Iegendum esse ne quam, monuerunt
Neursi iis et Gesner ad h. l. IIardui nus tamen de vitio tacuit. Vulgatam huius Ioel interpulictionem pessime mulavit Gesner, de sententia non sollieitus: Ita enim edidit ex auctori tale loci Plinianir serectis egerilo. Nisi
dimidiatas materiam ne tamas. Maseriam etc. Materiam enim decrescente luna et effodiendam ei praecidendam esse, non solum stati iri postea Cato decernil, sed etiam cap. 3s:
Mae vique aliam mineriam omnem
eum estodies lana deo racoue eximiιυ. Inepta est excusatio, cima Gesner utitur, ut larigas interpretetur de primis vulneribus. arbori in luctis, quibus et signentur scilicet ex more nostro et succo extillanti via aperiatur. Hoc igitur constituto , sit perest, ut d ea in mus , ad stercus haee esse reserenda. Ei Calo ipse quidem cap. 29, luna silente stercus evehi iubet; iterumque cap. 50 ad prata stercoranda : ubi C Iumella eum Palladio Iunam crescen tem definiunt, sed segetibus stercorandis decrescentem, quibus assentitur Plinius. Igitur Cato, erescente luna stercus egeri vult, et in prata quidem. Septem autem diebus proximis
post plenilunium, luna igitur decrescente, materiam eximi vult, crescente tangi vetat. Haec praeclare demon stravit Pontedera; cuius tamen praeceptis non obtemperavit Gesne r. igitur usi interpretaberis Q, ut saepe alibi apud Catonem. Praeterea Pontedera in Cur. see. quatuor dies Plinii praeseri, Post tuos lunam esse decrescentem ἰ contra post septem esse ilemam dimidiatam ; quod inter allum cavere iubet Cato. Igitur cap. 3i decrescente lusus interpretatur ex h. l. de quarto
a plenilunio die. Tiam ne tangas Plinii loeum sie
fingebat ex l1. l. Pontedera : idem que mox nisi Duomcuri dimidiata. Tinc ne langas materiam, tinc He effulas . sed de hac medela sere dubiis lo ; meliorem sorte olim libri scripti
197쪽
M. CATO CAP. 37 quam effodies aut praecides abs terra; diebus septem proximis,' quibus luna plena fuerit, optimes
eximetur. Omnino Caucto, ne quam materiam doles , neu caedas, neu tangas Si potes, nisi Siccam, neus gelidam,' neu rorulentam. Frumenta iace bis sarias rruncesque, avenamque destringas.' De vinea et arboribus putatis sarmenta degere, et fascinam' sace, ct
Onerent. Interim Pontederae loeum Catonis sarium lectumque debemus. In Plinio Abr. Geonov. ex Codice suo legit r Ommiuo Meto, materiem ne dotis. εια - Prii menti vitium, quod prima Malim eruptione agnosei ait Plinius 38, g. 44, no. 4: Avena salua ianuaei. De qua Virgilius Meriles dominantur a me, etiam dixit. Est
Gra oriam aegilops,Italis hodie finia et Eguom voeatur, docente Gre arditi Minardi minoires sur Phistoire naturella de Ia Prove e lib. I. p. 289 sqq. De innea Appendicem hane rectius inserendam fuisse supra putationi ab-aolutae, censet ranaedera. At fortasse Calo docere voluit quid per hiemem sit agendum. Columella XI, 2 , 49 :
meruia υineis no iam fossis, arbiastis et segetibus ramos aut rubos - nunc
egeri oportet. Ficulnea lignea cur uri. gat vili, existimabis ipse comparato cap. 50, secl. 4. De re lmperativum modum esse, recte monuit Popina et Schwart. male contra VicioHus inlinitum modum accepit, ex Nonio detrahere interprelatus ; in quo secutus eum est Gesuer.
At in I I. Plauii Aulul. II, 2, 43, et
Epid. I. Φ,63, Iretio dubia est. In priore quidem Ioco lassiorem demam alit . vulgares habent, Veneta 5ε ,Αldin. 4520, et Lipsiensis 4 505. In altero loco vulgatur nune detege,
que eandem rem in Italia eodem v cabulo, non Dei m diei, monet Pomedera Vulgatum farinam facere Schwara. mutabat in fiscinam facere initi. Ligna et e. Sed inepte fiscinam viendam nunc Cato interponeret. Sa menta contra vilis putatae degesta in laseem colligare et cum lignis siculneis in eam inum congerenda esse docet, vel potius in tabulatum. Ceterum vocabulum Iamnia etsi nunc primum libri Polit. auctoritate comprobatum prodit, tuto tamen in Lexim poterit recipi. Recte enim sit a fasce, fascina. Fascia esse videtur factus a graeco κελος, , quod et ρακίολος
scriptum reperitur. Cuius radix -κος ser ala repetitur in tu λισρακος. Contra sisellia a lueo fit, fiscus ex graecooντος οἴσυνος, vimen, vimἰneus. Asascina etiam Gallisum fuscines et
198쪽
XXXVIII. XXXIX. Fornacem calcariam' pedes
omitt. I. B. B. Br. a Onito a. V.Cιν. XXXVIII. ab calcaneam I. B. R. m. II. A. Gr. G. Br. Q que om. a. medii aevi Iase ris de qua vide Can-gii Glossarium.
Codicillos oleagineos et sim Ilium
arborum. Infra c. 55: tigma domino in taliario condito, codicitios oleagineos stib dio in aere o metas facito. Malim
igitur etiam h. l. in tabulatum congeri ligna, nisi in eam ino ficulnea excoquiei ἀκαπυα fieri voluit Cato. Sequens ιdomino, in Edd. primis omissum, sorte fuit sub dio. Car. XXXVIII. Fornaeem Bolumdam sorma intelligi, patet ex verbis
nisi per vi mam Orbem. Praesuruium est aditus ad furnum, ubi ignis ae-eenditur attime unde eineres extra litin tur. ineres in lacunam sub soriaremeavatam in sundo decidunt. For- tacem Ponledera interpretatur fornicem in ima fornace, qui lotus lapidi .hus constipetur, et a graeco γρταξquasi baiulus dicatur, vocem deducit.
Gesnerus cratem fornieatam lateritiam satis sortem ad sustinendum ovus ei ignem lamen transmittentem
explicat; et sic etiam Dierion I, pag. 333 , interpretatur Grine, i. e. Rost, Gallis gritie. Forlax hie lapidem suis stinet et cineres demittit excidentes. Sed geminum sortacem adfuisse, een fel Dieksori, quum uno Praefurnio coquebatur: unum scilicet, qui ligna subtus ponenda alque accendenda sustineret , ne in laeunam im iderent et cineribus permiscerentur; alterum,
qui lapides sulciret, ne deciderent insumum. Hunc posteriorem lamen in
lum soriacem dici a Calone Pula . Mihi allem soriace nihil opus esse videtur; is enim si adfuisset, ligna sustinet , poterant ei neres commodo etiam extrahi; si uno praesumis eoquebatur , nec erat timendum, ne disiecto igne et cessante, dum cineres extrahebantur ex lacuna, lapides eorrumperentur. Finaces recte interpretatur summam scimaeis partem, quam
in alio genere Plin Ius os appellavit. Sed praecipites saures has putat suisse summae Parti, ad trium pedum amplitudinem redactae, additas directione perpendiculari, et lateribus aut
cemento struetas. Verum hane inierpretationem impediunt verba, ubἱsamma Per sti iam orbem exire dieitur, unde recte arguebat vir Melus formam fornacis fuisse rotundam; igitur Duces deorsum praecipites in . terpretari oportet declives. E quidem verba tia i aruis foderis tum fortiaret imctim facito , vix sana puto esse , alque alio ordine collocanda, ut venientia commodior existat. Id tamen mani-sesto inde arguitur, fornacem in fovea strui; quae si minus profunda suerit pro multitudine lapidis et mensura antea posita, tum reliqua pars sornacis eminens supra terram struitur
lateribus aut cementis. Celerum ignis ne intermittatur, etiam hodie cavent; non salis enim per qui putant lapides iterata flamma refrigeratos. Eandem 1 Ornatum calcariarum sabrieam et formam apud Romanos deinde etiam diu obtinuisse, arguit Dieriori ex loeo
Plinii XVII, e. 9. ubi oleas gaudere
199쪽
latam x. Dcito, altam Pedes xx. Usque ad pedes m. summam latam redigito. Si uno pracsurnio Coques , lacunam intus magnam tacito, uti satis siet. tibi cinerem Concipiat, ne foras Sit educundus. Fornacemque bene struito.' tacito fortax totam fornacem infimam 1 complectatur. Si duobus praefurniis ' coquos, lacuna nihil opus erit. Quum Cineres eruto opus erit, ultero praesurnio eruito, in altero ignis erit. Ignem cavetone intermittas, quin Semper Siet. neve noctu, neVerillo tempore intermittatur,' caveto. Lapidem bonum in fornacem quam durissimum, quam minime Va- , viii in indito. Quum fornacem LCies, Luces Prae
cipites deorsum facito. Vbi satis soderis, tum fornaci locum facito, uti quam altissima,' et quam minime ventosa siet. Si parum uitam fornacem habebis, ubi
V. 9 stratificitor smas totam I. B. R. Br. struito, furcuoque foras , in totam I. I-G. Alcl. d Pol. e lauremi Itir, em clolai ratim II. ins marem ora . I. G. Λ. quam ellurissi ura I. B. R. Br.q-- iuri inmm, Mam Irintl. 7mm twmtim sol. Ba. II. A. Gr. G. candidissi--- Militarium P. h in fomiceni inters. a. V. i altissimiam Br. L ait ciliere e galeariis fornaethtiq. I ix enim miriisse cineres puros separari, si more nostro ealearii lapides eum lignis alii carbonibus mixti et per strata comprisili suissent. Sed cineres puros non dixit Plinius, nee tales adoleas desiderassent agricolae ex caleariis fornacibus ; aliunde enim comis mode habebatii cineres puriores; admixtam igitur suisse calcem eineribus suspicari licet. Tumebus Ad ers. II, ε 3 . recte cum somace comparasse 1deli r glossam Hesychii: Θαμος ὀ κατω ri Θέμtυος ευ τω lπυών Ε mις si ταλλευτι v. Videtor fuisse insimum lapidum metalli tram stratum, in fornicis modum structum. Lecliinnem serio ex lilaeis suis primus protulit vietorius. ,raecum habet Pollux. Sed nune ip e dubἰici, anconimo te de sortaee liceat interpretari verba : eolam furua em insim com L Natur: ea scilicet notione. quam .iri docii attingiini soriaci. Videtur de siderari lirmamentum aliquod . sor-naei inlimae extra circurni salum. Contra nciliboeli pag. 34 malebat legi vortex x et fiamtis; quam correctionem non magis intelligo, quam ulgalam. Dimissiorum Gesnerus candidissimum praetulit; meelim Dic son, quod
libri optimi habent. De vario lapide
Plinius 36, seci. 53: Calcem e Nario lapide Cato Censo/υι immobas. Matini tamen et ιatri eandidissimiam simul addit Palladius etiam I, 10. alfum diartim inom ad calcem praeseri.
200쪽
cies, ' lateribus summam struito, aut cementis cum luto summam' extrinsecus Oblinito. Quum ignem 4
subdideris, si si ita flamma Oxibit, nisi ' per orbem
summum Iuto Oblinito. Ventus ad praefurnium caveto ne accedat. Inibi austrum caveto maxime.' ΗOesigni erit, ubi calx cocta erit, summos lapides coctos
Vulgo furias Iolerea mmmiam ala to I. facies ut res: A. I. I-G. Deies, MIeriho. l) sti tim Pol. et Br. m Iia pro stamillo seripsi ex A. I. I- G. n cementi m ntitin eum LIo I. R. Br. emerui summam et eet. B. cementis. Summam evin luto A. I. I- G. Q summamqια P. p lino oblinito ne rusi ρ. b. m. I. B. Br. B. Li. MI ne nisi P. Orbem exeat sum m B. A. Gr. G. stimis mam Herv. q set nimiam etiam praecedente Commale Pop. 2. cum m. GIO Iunii. γ ιιι M. s mr misi me I. B. postulat. Facies se. lateres, quod soristasse addendum iterum erat. Vulgataleelio Mi facias lateres - statuit talo summetam. Sed totum hune loeum interpolarunt librarii. Verba enim extrinseeus ollinito eum tuto stimmam pertinere ad se litentia videntur, et impedire ne stam ma nisi per summum orbem exeat omiserunt etiam librarii quidam media verba.
Mi eati eoeta Friderieus II, de arte x enandi pag. 95, quod eontingit videre in igne ineipiente de quere lapides in sornace cale inaria, qui in pHiieipio denigrantur, sed postquam pervenerint fid digestionem perse
tam, nigrum minoratur et album multiplicatur. Stimmos lapides coctos esse OPortebit Stimos la dea e ct i. e. sti. patos magis inter se et deseendentes, dum infimi eadunt ese omnelia comrigit Pontedera ex Codd. Polii. et nepar. Verum ita non minus postea corrigere debebat vir doctus item -- simi lapides eoaelia eadem. Hi enim priores in minus spatium coguntur et partim decidunt; quo laeto superiores item desidunt. Verum non epi aeritur,s v remi lapides mim desidani, sed
BP. Ra. G. Λ. Permaxiem I. maxiem Ρ. polius ex colore rapitur indie Inm an eoeti sint. Itaque vulgata lectio non erat lentanda. Plura tamen sunt in annotatione prima mea ad hoc caput, quae recognoscens postea salsa reperi,iluanquam maxima ea parte accepta a Britanno Dierion. Comparavi sor-naeum calcariarum scri mas varias, quas Ctillata Fotireror de Ramemtiri in Arte calcis eoque udae descripsit deseriptasque picturis illiis traxit; unde didiei, Britannum fornacis Catonianae
salsam suo Iectorum liue suorum animo speciem informasse. Primum defigura videamus, quam rotundam suisse arguitur ex verbis: si qua flamma exuit thisi per Drbem mmm . Sed quum plures figurae rotundae esse
possint; diversi tamen generis, Veluti sphaericae et ei lii id ricae , videndum , ex quo genere fornax haee suerit Z Quid autem sibi volunt l,la verba statim ab initior rimaeem entia iam pedes X latam Deito, Heam pedes XX, usque ait Pedes III fiammam latam reis digito p Postrema nihil aliud significare possunt, nisi summae fornaeis &tittidinem redige uiam esse ad III m-des, eum infima lala X pedes sit. --nicam igitur fornacem esse voluit