장음표시 사용
491쪽
6 aucupare. Sic ubi Cannabim , linum, iuncum, spartum, unde' nectas bubus paleas, linea S,' reSteS . . funes. Quaedam loca eadem assa ad secundum idonea. nam et in recentibus pomariis desitis seminibus, in ordinestque arbusculis positis primis annis antequam radices longius procedere possint, alii conserunt hortos, alii quid aliud. neque quum convaluerunt arbores, idem faciunt, ne violent radices. Stolo ad 7 haec,' Quod ad haec pertinet, Cato non inole, quωscoibit de sationibus, ager crassus et laetus, si sit sine arboribus, eum agrum frumentarium fieri OPO
Pare Gesuer malebat aucti. Pere recte l
Iucundus. Poni edera ex Paleas esticiebat Palmam et sic legebat: itinctam, Palmum s Partiam. De reliquis herbis non dixit, quia sentiret. Ita supra cap. 22 , r sic crure fumit de canmali, lino, iunco. Pcuniit, Scis v , is fures, restes, tegeres. Nihilo lamen minus proho emendationem Glii latii lini, legentis: usu, Nectas M a seseas. Spar.
leam soleam habet Columella VI, m, 2. et Galenus De Alim. Faeuit. I. 9 t
ζυγιο ic. Varro a Liberis educandis apud Nonium, p. 234 b.: Non in s-rum manuum o Vicio, qui a rimo lino cretid faciunt arar res . Nam lib. II:
Martiis carasma deride net aram res meris. tibi Λ. Iunius eor ῆgebat.' Nam liberti m inest iis diritisu. Milio Parmensis posteriorem lori partem lantum habet lia: M. Cato lib. ΙΙ, Θ--
fluis curtara ut cel. Mercer; iis p. 483 ex Codd. posuit: Non insi murum manu
opscio quibus almelino quid furium.
tineas γ Quid saeiam tineis Descio;
Aldina : tinde lineas, restes, fines fa citas, quibtra nectas Moes. Sed ad usum Pec miri, vix linum seri voluit I arro Forte suit muti lineas Nevies facias. Sed locum non expedio. Lineae possunt etiam esse funiculi tenuiores.
Ea lem alia simul ad alia et di.
versa serenda interpretatur eum Pon- tedera Gesner.
reperit dessitis, quod eum Vrsino Poni edera interpretatur dissilis, lier intervalla separatis. Maliger vulgatani inten relabatur depositis sal Is. De salionibias Has duas voces spurias censebat Ursinus. Catonis locus est caP. 6.
492쪽
' ter . idem age 'Si nebulosus sit, rapa, raphanos milium , panicum. . XXIV. In agro crasso et Calido oleam conditaneam, radium maiorem, Sallentinam,' orchitem, Poseam , Sergianam,' coiminiam, albicerem : quam earum in his locis optimam dicent esse, eam maxime serere. Agrum' oliveto Conserundo, nisi qui in ventum favonium spectet, et Soli ostentus sit, alium bonum nussum esse. Qui ager frigidior et macrior sit, a ibi oleam Licinianam seri oportere. Si in loco Crasso aut callido posueris , hostum nequam fieri, et serendo arborem perire, et muscum rubrum molestum esse. Hostum vocant, quod e uno facto olei xesicitur. 3Factum dicunt, quod uno tempore conficiunt. quem . alii ccx aiunt esse modiorum. alii ita minus magnum iit ad cxx descendat: et exinde, ut vasa Olearia quot
Cap. XXIV. Captit hoe temere a Prae Edente separ lum fuisse agno it etiam Gesnee eum Pontedera. Condis eam Calo cap. 7, 3ande hoc eaput tolum est translatum, tia-het e milli am coiminiimiam. Sed Nonius ex Varrone c-litaneam habet, monente Vinitio. Scitieet Nonius Mercerit p. 94 habet ex h. l. conditia in
nec . lla etiam editio Paris. '83, nisi quod Ratisiam et Luminiam habet. Sed Parmensis 4480, crasso et calido
mineam. tibi latet alitiqua scripturahmetirem. Ita supra e. IV, 2, Mecho R. Br. esserendo P. gὶ centum qua Md. primae dant pro Orcho vel Orco. In Codiee Guel Ayt. postea similiter
iam eondii. - hortarem, Pinaciam αμ rem scriptum reperi.
ortere Codex Vrsini ovortet. Fere uia. Ex Md. Prirnariani foe- Ndo recte Pontedera elicii ferinusi. - Ei fere o Polii. alius Florent. Ambros. ei saerendo tres alii Florentiis nus Laurentianus, Caesenas, S. paratae ; unde Pontedera legii: Sei in loco craso re caluo mari uris, hos mne am feri , et ea Mindo ar rem
Gisiae Ad proportionem referri.
493쪽
et quanta habeant, quibus conficituit illud. Quod
Cato ait circum fulvium ulmos et populos, unde frons ovibus et bubus sit ,' et materies, seri oportere. Sed hoc neque in omnibus sundis opus est, neque in quibus est opus, propter frondem maxime. Sine detrimento Ponuntur ab septentrionali plaga quod non ossiciunt soli. Ille adiicit ab eodem scriptore, Si locus humectus sit, ibi cacumina populorum se-a unda et arundinetum. id prius hipalio verti ibi oculos arundinis pedes ternos alium ab alio seri, ibi
quoque corrudum, unde aSparagi stant; aptam esse utrique eandem sere Culturam. Salicem Graecam Circum arundinetum Seri Oportere, uti sit, qui vitis
Horis Charisius ex h. I. lauda, ruImos ac Pomtos , unde eri fros. alia elucique Varronis et Plinii exempla addit, ut doceat, veteres dixisses profons. Igitur et Popma et Poni dera h. l. maliterauit raesului velerem lectionem. Sed in Nonio Mereerii P. 434 , friaris ex h. l. laudatur; anti. qua Parmensis 4480 habet: ulmos ρω
Sed hoe Potitedera monet, reelius ut,esse sedi aut initi milii debere
. Sine deerimento Pontedera hoe
membram a praeredentibus maiore distinetione separari volet, at; contra semer post Ponunti inseri malebat m-st; ul sententia sit haec: nee in omnibus rundis opus est fronde ulmorum et Populorum, nec, ubi ea opus est maxime, arhores istae sine detrimento Ponuntur, nisi a septentrionali plaga, ne calorem solis intercipiant Equidem hane Gestieri rationem probo ; epita in Pontederae distinctione non apparet, quid sit illa alierum, piod Caloni apponit Varro. Nisi dicas, Varronem in altero argumento opponere istud, ut non ubique fronde maxime opus esset dicat, sed materia tamen ; itaque cum ob usum si M. Tantum, monet, ut a septentrionali plaga collocentur. Facilior est Ponte. derae ratio; quia alieno nota eget adminieulo ; igitur eam secutus sum.
hucusque locutus fuerati recte in nente Gesnem. Ea utina Vrsirilis malebat: apla se lurimu eadem. Temeret I erba Catonis di ersa sunt, sed eadem sculentia cap. 6.
494쪽
XXV. Vinea, quo in agro Serianda sit, sic observandum. Qui locus optimus vino sit, et ostentus soli, Amineum' minusculum, et geminum eugeneum ' helveolum' minusculum seri oportere. qui locus crassior sit, aut nebulosus, ibi Amineum maius , aut Murgentinum, Apici ,' Lucanum seri. caeteras vites,
et de his miscellas maxime, in olime genus agri
XXVI. In omni vinea diligenter observant ,' ut ridica vitis septentrione versus tegatur. ' et Si cupressos vivas pro ridicis ' inserunt, alternos ordines
que ostendere soti dixit. CLν. XXVI. . cusererint Ursinus malebat obse artir. Praereptum ipsum
habet ei iam Columella I v, 46, 2 r
dius IV, 47, 2 Vide etiam Geomniea V, 22, 3. Ab septentrione9 Beelius, ut puto
Curessos υ Columella IV, 26, pedamina teretia vinearum ex lauro Qt cupresso fieri tradit. et Plinius 47,
1. 35, no. 10. Hunc vero usum tu
Pressorum vivarum pro ridicis satorum nemo praeterea commemoravit, Sed e e Pliniu/46, a. 60: taetra cinacem immittimae in perticeu cineres eam inati e ramorum, φά XIIIamino demetriis singulis veneti . quem Ioeum male interpretatur Harduinus. Hanc cupressum puto fiaisse vulgarem seu semper virentem Linnaei, alteram contra ea uam in palorum seu p. daminum usum horitontalem Liqn.
de quibus dixi ad Caton. 48, et 45 . A mcta ordines 9 Plinius 36, a. 60roti sacra et ideo funiari signo aia
mos Post . Femiua sterilis diu, meetae demum aspectu non rer diaeta, distinguendis pinorum ordinitiis. nune vero lonsilis facta. tibi recte emendavit Pintiatiust femina spreta diu. dei de malebat ex hoe Varronis tam
datione dubilo eum Hardia ino; bene enim distinguere ordines pinorum in
495쪽
imponunt, neque eas' Crescere altius, quam ridicas patiuntur neque propter olus M adserunt vites, quod inter se haec inimica. Agrius Fundanio vereor, inquit , ne ante aeditimus veniat huc, quam hinc' ad
quartum actum a Cedamus. Vindemiam enim ex Pecto.
Bono animo es, inquit Scrofa : sis' nas ' exi, edici ag
XXVII. Et quoniam tempora duorum generum Sunt, unum annale, quod Sol circuitu suo sinit; alterum menstruum, quod luna Circumiens Comprehendit: prius dicam de sole. Eius cursus annalis primum sero
e ea B. B. eos Ρ. et Codd. Vietorii. s Paetiant. I. B. Br. B. g Vulgo eas erat. eos vi P. Byck. et Codd. Victorii. h ι ni A. Iunt. C. i lia libri a. V. qui dedit hic et aeeectimus omisit. Ita libri a. V. qui dedit ae fiscimun e edi et iamiam. viridariis dicuntur ed pressi, quod sit hodieque. Neque eas 9 Lectionem librorum
eos M. Drdines lymbabat Maliger. et mininu interpretabatur intirmurarit Promer ras adsertini 2 Libri scriptima vi adserum . quam Maliger inierpretabatur: non esse adserendas tam prope cupressis ites, ut ulmis quumniaritantur, sed ut eupressos scanda ut viles, iit in rumpis et traducibus --
Ien L. Quam interpretationem repetiit. Mner, etsi plane Varronis verbis contrariam, si pro ridicis quidem vivae cupressi inseruntur vineae. Quare Probo egregiam Pontiae rae mendationem Promer Otiis, id est, caules, seu brassicam, cuius eum vile luiuiicitiam post Theophrastum aliosque sol ptores tradidi i ipse Varro cap. 16, 6:tit Ditis adsilia uia odia facere solet. In verbis eos ut vestigium verae lectionis indagavit praeclare vir doctus.
huc. Ceterum locum hunc esse lacu- o.uu , uionuit Uesner, qui quartumaelum intelligi putabat membrum quartuna di istonis, supra i , S. η, proposita , de leniiviribus, in quibus quartum tempus vel gradus ut loquitur I, 37, 5 sit legendi, in eo.
que esse vindemiam. de qua cap. 5 praecipitur. Itaque nimis malui e lisei nam et urnam hoe in Ineo iam expediri. Praeterea tertiam hane libri partem a capite 23 ad 26 multo esse ceteris negligentius irae latam. Nullum enim verbum legi cle his, ptiae intvtiumque rem Ararit Prael rarida, quod promittitur I, 5. 4. Ex Catone etiarn plura suisse inculcata, quam ad rem sarere videantur. Ex lus argumentis colligit vir doetus, luxatum esse tracin parte aut trui callim Varronis librum. Sed incommoda ii prinii, h. l. erat vulgata Ieclio, quam Vietorius posuit ; an ii quam restitui, quae magis ad rem pertinet, hae sententia deinceps de , indemia tradet. tap. XXVII. Gms annalis9 VOxamulis I roiuo Auudare , idetur.
496쪽
eirciter ternis mensibus ad Ductus est divistis' in iiii partes et idem subtilius sesqui mensibus in viii. In quatuor, quod ' dividitur in ver, et ' aestatem, et
autumnum, et hiemem. Vere sationes quaedam siunt terram rudem proscindere Oportet, quae sunt ex ea
enata, priusquam ex iis quid seminis cadat, ut sint ex radicata, et simul glaebas '' ab sole percalefactus aptiores sacere' ad accipiundum imbrem, et ad opus
faciliores , relaxatas.' neque eam' minus bis ' arandum, ter melius. Aestate fieri messes oportere. Autumno ' siccis tempestatibus vindemias. ac silvas excoli' commodissime : tunc ' praecidi arbores oportere ' se-Cap. XXVII. a diuisos P. qmuttior Br. his h. cap. totus achi. a V. cc tempora a. V. d) in deest Herv. et deest I. B. B. Br. deinceps araritim na et h=emem Dr. sὶ Drae P. Antea arationes vulgo erat, ει uod ex Codice Ursini cuin Ponte dera corrigi voluit Cesi er i et in altera editione s..timi es posuit Ernesti. g αι eradictita P. h caris ante Vict. clamis ae P. Haebis Codex Uictorii glebis Cod. Vrsini. Vulgo legitur glebis - perca actis. i seri A. Ilint. G. Deinceps accipieudiam via Igalum tDrrexi ex briisch. k relaxatis A. I inl-clione scripserat Gesner. m binis P. coli. Commodissime ime I. R. Br. R. Grinnea quaedam9 Pol. libri quae probo ; ita eraim oratio dissolvi a vincitur. - Verba sationes quae sunt ulleguntur scripta in omnibus Codd. plane veluti ex marginali interpretatione Italici librarii orta reiicit, aulin arationes quae sunt mutat. In Cae fieri. etiam est stili es ut in Ursini libro . Rali ne nititur Potat edera prae Cipue ea, quod Varro nulli bi sationes vernas hoc in loco commemora erit.
Glebas - mrealefactus inus vulgatam plane ineptam ita voluit
corrigi, ut legeremus glelaa - Percn- έε iactas alui es fieri et ad opus faci-ἐimes reddi. I De eant. Omisil igitur προι alias, liuod ego vocabidum ui
iungendum censeo alteri Percalefactus, et relaxatas. Quum in edd. . l- οῦ. sit fieri, Ursinus ei lectioniaeeoninicidavit sequutis reddi, quod de suo addidit. Hanc in eam ratinuem probavit etiam ipse Pon edera ; nam altera, quam ille proposuit. ut res tulerimnei mus ei Neque eas Irge. remus, longe est dissicilior, et minus Via. t elemini clamam, ut est iu Codd. scriptum, derivat Pontodera a graeco κλμ frang me et Hae pro γαῖα,
Commodissime Ponte dera eum edd. primi, hoc vocalmium ad se
497쪽
M. VARRONI s LIB. I , CAP. 27 undum terram. Radices autem prioribus imbribus ut effodiantur . ne quid ex his nasci possit. Hiem putari arbores duntaxat his temporibus, quum gelu cortices et ' imbribus Careant, et glacie. XXVIII. Dies primus est' veris in Aquario, aestatis in Tauro, autumni in Leone, hiemis in Scorpione.
querilia refert; contra Vrsἰnus sequens moriere delendum aut in εν --κ
C p. XXVIII. Rationes astronomi eas et thronologicas, hie traditas, non solum non explicavit Gesnerias, sed etiam conterrisit. Itaque quae Ponte dera quum in annotationibus prioribus lum in Antiqq. p. 365 seqq. a curale ad hune Varronis locum disputavit, Omlaia huc in ii sum lectorum translata suis locis disponam. Ante Omtita igitur scire Oivirlet, Varronem hie sequi rationem anni a
Iulio Caesare A. V. 708 ordinali, correelis fastis; itaque scripti esse debent hi de re rustica libri post annum urbis 708. Ex Eusebii rationibus Vrsimis annum urbis 7 7 collegit, eique hos libriis assignavit. Iuliarii
rationem aperie restinxit Varro his v rhis: crure rediaeta ad dies et tis nostros Di nuric stine , ubi post a uuincidendam esse orationem, recte monuit Pon ledera.
Numeri, inquit Pontedera . quibus
anni lem Dra et Delo anni partes describlitatur, in excusis libris variant. Iens. et Brii scii. aestatem 95 dies habere ostendunt; reliquae editiones
94. Atilii itinii iii illi Hs diebus constare iaciunt cum Gryph. Steph. Com- mel. ; contra Aldus lunt. Gymn. 92. Hiems apud illos 89 dies complecti. ur, quibus cum Gryph. Steph. Gm- mel. conveniunt; sed Ald. Iunt. Gum n. 88 hiemi attribuutit. Quare anni summa apud Iens . et B sch. 366 dies sit, apud alios, ut rationi
est consentaneum, 365. Item anni Paries octo apud Iens. et Brusch. pe PE am recensentur; qtrarit m summa
est dies 36 , quum esse debeant 36S, quot Aldus euinque sequuti Editotes ponunt. Gryphii quoque commel. et Steph. editiones viliosae, ex quibus
colligitur sui iiii a 362. Vaticanorum iu rara Codicum lectiones praeterm ἰlto; sunt enim Omnium mendosissimae.
Ipsam anni Iulii orditi lionem ita exponit Pontedera Antiqq. p. 353,
tabulaque etiam apposita illustravit quam huc translatam volui in usum lectomim. Temporibus, inquit, in antiquam rationem redactis, admonitus Caesar, male anni cardines in octavis signorum partibus constitui ei haberi, qui ad primas spectarit , quum ab inveterala italica et romana consuetudine recedere nollet, cardi nes quidem ad signorum principia traduxit, sed sigria ad superiora ita
Pr ,lii sit, ut bt urna et solstitium at . tu triamque aequinoctium in par libus t 'lavis essent. Id vero ita praestitit, diebus XIV. iptibus rori anus an nux a sole subsidebat. per menses
498쪽
Quum uniuscuiusque horiun quatuor Sigilo tum dius ortius et vicesimus quatuor temporum sit prinitas ossicitur, ut ver dies habeat xc I, uestus DCIv e autumnus xCI hiems xx rix.ε Quae '' reducta, ad dies civiles nostros, qui nunc Sunt, primi verni temporis Ox'I. B. R. Vtiautior Br. d) et Insor. P. e nonaginta cimiuqtie l. B. Br. R. s no uagi/uia Mos A. Iuni. G. raraeturantis Bi'. g ctit intra Orici A. lutit. . . Ceterum vulgo erat honas ut ubi lue in Bra iseli. est in hoc capite. h c re diuitio I. B. Br. R. A. Ba. G. annexis, bruma a Cal. Ianuariis ad III Cal. easdem traducitur: subinde totidem Ianuario datis, ad V Qu. niox IV cumulato Februario, ad IX. A quo principio annus solaris Exiar. dium rapit. Quamquam autem ab a. d. IX Cal. laliuar ad Calendas
easdem dies Est notius, non octavus,
hane tame a sedem Aegyptiam maluit Caesar aut Sosigeties. Quod Emenda vii deinde Augustus, aliive almum Italo coelo accommodavit, in a. d. VIII Cal. Iamiar. retracta bruma, ui Postea D steridam. Interea Caesatis tabulam retineamus. XVI Cal. Ianuar scit in Capricornum introitum habet, et die Octavo i,ost l,ruma, ut dixi, collocata. Quum lite aequinoctium vernum anno Il P mpilio IX Cal. April. coiisiceretur , diebus a bruma XC, id est, reletilum. Nono a Ilem
die tradito Aprili, solstitium, quod eo anno veteri in a d IV Cal. Quint. ineidebat, pridie eius dici fixii, ut dies XClv inter solstiti uin et aequi.
Doclium primum convenim ii. ita iactum est, ut, stilum decimo die iii nium ampliticassci, Cal. Quint. annotaretur sol,liliti in Tum diem indecim uni et duodecim uni Sextili adiecit et teiqiutii decimum Septem. bri. Quare, ut die, XCil inter solstilium autumnique aequinoctium ser entur, ae Iulii ilium a Cal. Octobr. i dies reddacta ei itis I. D. Br. R. per quinque dies contrahitur, si,titurque VI Cal. Oel br. Superstitit iii tirumam dies XXCIX, decimo ituario interealario die Novembri concesso. Ne verti inveterata IIeivedino mense solvendi Domina consuetudo omni uci tolleretur, quatuordecim Ner .uilini diebus per a unum dispositis, alios Gesar suhsliluit, I fercedoniosque voeavit, ut tu antiquis fastis excusum videmus. Sex enim mensi Quintili altribulatitur, sign.uitur Iue MOL. 1
delicet prid. Id. Quint. XVII, XVI iXV, XIV, Ni II lat. Sextil. quatuor Septembri XII, XI, X, IXCal. hetobr. totidemque Novembri XIV. XIII, Xli
Cal. Decembr. narii exiremus, qui XICal. easdem Dolabatur, vel aevo de marmore extritus est, vel ab operis exscrit,endo praetermissus. Qtios dies
Tertullianus libro , qutitii de idolola. tria edidit, deseribit ; et quosdam hristianos , quasi si a perstitioni addi.
Clos, Ohiiirgat, quod dies solve ii dies uominibus atque cxigendis insignes
Similiter xiii.itus Plituus, tibi vere aperiri ait navigantilius maria,
499쪽
4i 6 M. VARRONIS CAP. I, LIB. 28
a. d. vii Id. Feb. aestivi ex k a. d. vii Id. Maii. autumnales' ex ' a. d. iii Id. Sext. hiberni exe a. d. iv Id. o, emb. Subtilius discretis' temporibus observanda quaedam sunt, eaque in partes viii dividuntur. Pri-
k exint ad se tem taedem. extam ad semimo Idus A. Iunt. G. I ad se tem Min I. B. Br. R. extitiit ad semimum A. Iunt. G. Vulgo iv. mὶ Musa. V. reli stiae Ibid. ararim dis I. B. Br. R. aurianiniatis A. lunt. G. praeler M. Q ad se e m Idus I. R. Br. R. extimeteretium Idus A. Iunt. G. Vulgo a. d. VII. Idib. p ad piaritim ratis G. is defremtis l. B. Br. R. descretis itis in principio I Monii hiberimm Coelum molliustu, sese Aquarii XXV
numerum ex Edd. primis restitui mo. nente Pontedera. Sic etiam initium aestalis ponitur sine varie tale in Co-lii mella XI, 2, s. 39. Male item im
Autumnales ex a. d. III Id. IIune nunire m recte posuit Aldus quem ex rationibus Pon lederae reduxi. Hie- mi, initium Aldus iterum vitiavit, eiram haberit Edd. primae. quod ex Sari germ. restitui Columellae XI, 2,
rum servavit Plinius, vitiosum tamenae t. 69, no. 4 , et Columella XI, 2 , a. 57, ubi vide nolam. Ceterum au. tumnalis malebat Pontedera, ad tem - , oris reserens. Formulam ex a. d. in primis Edd. obseuratam primus h. I. ex odd. restituit Vietorius ad Cicer. Epist. ad Div. VII l. 8, et iii t astigat. xuvium Explica l. p. 636. I. B. Br. R. eastam ad tertium A. Iuni Codd. Victorii. r aeme vulgat. Ex Quaedam Mint Pontedera malebat emidem ; equidem lectionem antiquam restitui. Vulgata enim nullo modo
serri posse mihi videbatur. In partis VIII Intervalla hare
lo quamquam in Graecis seriptoribus nondum a me obser ata, ab iisdem tamen translata esse a Varrone
suspicor. Vulgaris enim antiquissimis iam temporibus Graeeiae fuit antii divisio in septem partes saeta et rationibus rei rustieae praecipue accommodata , quam commemoravit et sequutus est Hippocrates in Libro de Hebdomadibus, copiosius autem interpretatus est Galenus initio Commentariorum in Lisedem te. Hippocratis, cuius locum posuit etiam Mercurialis U. Leet. I, p. 30. Ver εαρ inchoabant ab aequinoctio usque ad exortum Pleiadum; ab hoc aestas θέρος erat ad canis ortum; a canensque ad Areluri exoriram μωρα durabat; ἀχρι μiv arrieto .nς τού κυωος κτεινουσι το Θερος. ἐλυύθιν δε μεχρισαρκτουρου τη v ὀπωραv verba sunt Galeni. dehine sequebatur φθιγόν - ρον vel μετοπωρου usque ad Pleiadum occasum. Hiemem in tres partes di videliani, euius mediam του περὶ τας τροπας χρόνου circa brumam lempus
χειμωνα proprie voeabant, priorem. aluum no conlinitam, σπορητον, quasi
500쪽
mum a favonio' ad aequinoctium vernum dies xLv. hinc ad Vergiliarum exortum dies xLvi. ' ab hoc ad
nomenti um tempus, tertiarii φυτα-
λι- appellatam fuisse apparet a Plan. latione. Postremum hoc tempus idem est, quod Varro primum posuit intervallum inter Favonium et aequi noctium vernum, ubi seminaria et salicta seruntur, putantur, viles ablaqueantur. Hoc tempus Graeci lii herno, Romani verno altribuebant.
Alierum intervallum ab aequinoctio ad Vergiliatum exorium Graeci εαρ voeabant ; tertium dehine intervallum ad Caniculae exortum Graeci appellabant, Romani vero in duas partes dividebant, quarum priorem ad solstitium perducebant, alteram ad Cauieulae signum. Quintum I arronis intervallum usque ad aequinoelium antumnale describit Varro. Graeci vero οπώραυ a Canicula ad Areturi morium definiebant. Sextum
intervallum Vari cinis , υs lue ad Vergiliarum occasum decurrens, Grae--rum μετοπωροv et 3 bivo ρου coni.
pleetitur. Septimum, ad brumam usque durans, Graecia ατο - voeabatur ἱ octaviam , Favonio conclusum a Varrone. Graecomam
seu hiemem desinit. Vides igitur,
Graecorum di 'iplinam a rornana nulla alia re dis repare, nisi quod, arro aestalem in duas partes di isit,
atque ita septenarium Graecorum nia merum uno auxit. Σπορητον apte Graeci dixerunt, quoniam post bri mam nisi quae necessaria causa me. gerit, non serere censebat etiam Varro
I, e. 34. Ceterum hoc quasi rudimentum ephemeridis rustieae fuit, quam do inde Columella curiosius Per menses diestitie expolivii, ita, ut de muni Palladius omnem rusticam di- seiplinam per menses digereret, cui similem rationem Geoponica habent; sed recentioris aetatis ea pars libri videtur esse. Haec temporum ωρων inier alia cum disciplina rustica, in
tot ii artes descripta, Varro I, 36, villieum iubet seripta et proposita in villa habere, ne quid Oseris omitte
diei XLI II ii ne ni me rum postulabat Iulii anni ratio. XV enim cal. Mart. sol in pisces transitum iacti, et xv I Cal. April. in arietem. IX igitur Cal. April. ae luinoctium
Ercium iu laxa Arielis parte diebus X a bruma. Quod spatium ac tu discrimine per Uer separati tr. Igitur recte Varro deinceps a Miamia ad fa- nitim dies XLV. Priorem hime Humerum librarii vitiarunt. Verotiarum exortum aio, XLVI
Hune Dumerum herum Etise, de mori.
strant rationes, a Potite lora deduc tuo rigitur veterem XLIV ccirrexi . Ceterum Plinius ait, Robigalia a Varrone de Ierminari, sole lauri partem decimam Oblinetile, et Floralia. deeimum quariam. At a lauri principio ad nobigalia diem itonuin, ad Floralia decliniim secundum haberi, monet Pontedera. Contra Psals de ortibus ei occasibus Sidyrum Coelting. 3786,
P. 48, monuit, vulgarem numerum eum Euctaemonis ae o et caelo graeco
convenire. At quid haee ad antium Iulium, quem Varro sequitur 3 Seilii et et sero Psastius librum Potite derae inspexerat, ut ipse p. 76 sal tur . nec omnino anni Iulii, Augustet hel veteris rossiani rationes chronoliagu ax et