장음표시 사용
511쪽
parte' parit capreolum . is est coliculus viteus intortus, ut cincinnus. is enim vites ut ' teneati Serpit ad Iocum Capiundum. ex ' quo a capiendo capreolus dictus. Omne pabulum, primum ocinum, sarraginem, viciam, novissime laenum secari. ocinum dictum a Graeco verbO ωκυς, quod venit cito. Similiter quod
immularas I. B. Br. R. ex immimaas A. Ba-G. n Vulgo interseria ea ea dicta , Mod desunt P. Caesen .Rych. nec in libris suis reperit Victorius. o φά ra te και, et quas eri are et M loeum captando se erigit: Ex quo I. B. R. is enim Mitis quibias tenera: id quia semit - carnendum quo cuieudo cureoliis diems . ex libris suis asseri Victorius. tenear id semit ad locum eapien-
litur, omisso vocabulo vitis. cincinnus γ Εdit. M. et1wisma Istitatis literis in Scholius i. e. corH-gebat : exin mi1uris. recte puto. Atinis ite huc durit lectio editionum quarundam. mutitatis malebat Burma
Posterior, preMI Pessime in utraque Gesneriana et nostro exemplo posterior quo. Male etiam secl. 4, μι- mum , farraginem inde tractum est pro ocimam; denique paulo post similiter quo iuram pro similiter quod
niendi a Graeco quod di u Deeos ubi veteres Editiones habent. Nonii itio prior Merceri alia p. 267 haliel
ex varronei Oermum quoiI ocimum Uicimus. Varro - P reuum mum , farraginem , inciam nostissime sentim Mocari. in mum dictum a graeco Mer
let esto , similiter quod Ocymura in horto. Ex priore editione Pon- tedera duxit lectionem, a me restitutam Varroni. Inepte enim is in vulgaui graeci vocabuli vim interprelabatur , quum id lectorem deberet docere, quomodo ex graeco vocabulo Mynum dictum suerit. Scitieel quod Menit cito, i. e. nascitiar, provenit. Cui lectioni et ωκυς ei, accommodatum est ; priorem formam ex Edd. antiquis restitui. Nonii lamen aueto. ritatem Plinianis in hae emendatione posthabendaui censeo; imo vero du-hiam sarii Merceri Edilio posterior. Milio Parmensis 4180 lialiel: Oct.
512쪽
ocimum in horto. Hoc amplius dictum ocinum, quod citat alvum bubus, et ideo iis datur ut purgentur. id ' ex fabuli segete ' viride sectum ante quam genat''
posuit, quod in corchoro Inutabat. dex Guelierhytauus ille librana inceus, antiquus et bonus, qui cum Codice S. Victoris optimo consentit, ita scriptum habet: --m Oeium A.
.itiae citos similiter quoa oestium in corcho. Apparet igitur Mereerium No. Dium ad vulgata Varronis exemplaria refinxisse, nec correctioni Pon lederae praesidii quid superesse vel in anti tuis Onii exelii plaribus vel in lilii is scriptis. In scriptura chorio et eo ho latent vestigia veteris orthographiae , quae horium ex graeco duclum
simul cum eorte, cluorae, cohorte modo ortiam, interdum chorium, torte etiam
bubias. Id erat e restidis , segete Aridi dejecta , ωuequam geliaret. Stira Mais mitius id aliter liuerpretastir, et ira itoliae modios decem , Miciue duos, tiυι-
seri scintram. ubi recte Brolier ex Codd. Regiis dedit ovu- - seri solitos. Praeterea Pintiani odex habet seriplum tabuli segetes Miride ιtesectum , et recte iam Pintianus vidit, ex Varrone esse legendum eitiabant vel eie.
MMe, deinde sili aret. Facile autem nunc apparet, quomodo tolus ille Iocus, tam negligenter ab Ilarduino tractatus, sit corrigendus. Geuic iam et in Plinio emendabu Maliger , ei Vrsinus; hic ipii dein ex vetere Plinii codice ivisuit eandem lectionem limam Pintianus. Fui si segm Reele eonsentientibus Maligero, Ursino et Pouledera posuit Gesner librorum scriptorum
Victorii lectionem fututa, unde detoria fuit lectio im I in reliqui, libris etiam Plinii. Gesnero praeiverat Pop- Na. Ita supra c. 23 , 3 , libri Polli fabtilia haliniat pro Iabalia. Contra fututia ex loco Columellae II, 10, 9.
excerpsit Plinius 38, c. 2. Cato 37 , , subadia, acus. ubi docet, legendunt esses itum actis, ea cap. 5l, 2, ubi sunt subagitu rectis. Plinius ex Cato. De fabalia habet l7 , secl. 6. Reliqua vide supra ad cap. 23. Celerum et, ilibrorum seripiorum lectionem po sui, magis tamen pri, fatialia ; Datia I a. btilia aliunde nisi a forma diminuti, astatiliarum , quas habet Plautus, deri. vari non Possunt. Poni edera tamen pabulum antiquis Dbiatim dierum suisse censebat, ex φαγω et υλι du.ctum. In Curis secundis idem ait, Brusinianam habere id ex D li se
gete Diride sectum ante iam geme. M.
quae cum Md. Victorii, Caesen . et, eueto eonvenire monet et proba lunice cum Popitia. At Brusclitana cum lenson. plane iaci l Sero agnovi e molem virorum doctorum, quos
513쪽
43O M. VARRO S LIB. I, CAP. 3 is siliquus. Contra, ex segeto , ubi sata adrnixta Ordeuia
et vicia et legumina pabuli causit, viridia' quod' servo caesa serrago dicta aut nisi '' quod primum in sarracia segete seri coeptum.' Eu equi et iumentu Caetera Verno tempore purgantur, uC Saginantur. ' Vicia dicta a vinciendo, quod itum capreolos
seculus veterem et probam Iectionem miluin exulare Passus sum. pium itiocino satae mentio loeum non habeat, ad pabulum nunquam satae. Contra ini seges ex iri solio fuisse videli r , ut iii Indice accuratius tradetur. Farro ipse genus herbae vel segetis signare vel noluit vel ipse ignoravit, qMum Columellae sorte etiam ipsius aetate usus Wini exolevisset. Ex aegele Vrsiuus vertium sata ut glossam , contra Pon ledera ex sem si deleri maluit. Alterum verbum certe inutile esti
ini ferro Vulgo intersertum sinreele incluserat Gemer, ego vero de levi eum Pontedera. - ofare ferro caesia Polii. s sare ferro caesa S. Repar. far ferara cra vi Caesen. unde efficit Potitederar quo DNUFm euesa frago deletiae De sarre enim , ad sarraginem misto, salsum esse. Ideo in Milione Beroaldi, tribus Florent. et Caesenate Codd. ferra acri plum esse a serro. H-tia interprinlatur iiii mixta et confusa in unum thordeum , viciam et alia Iegumina ;quo est Pro ciuia, quoniam. Virdea pro Diridia tres Florent. lices praeirent ἰ comta vero recte quatuor Flo
Caesenas, i cste Pon ledera Pro vulgato fur M. Eodem etiam Pont dera auctore cori Na i si curasia posui, ante post viridia positum.
Aia nisi Reliqui vulgatam, etsi
514쪽
hahet ut vitis, quibuscum ' sursum vorsum serpit ad '
scapum lupini, aliumve ' quem, tio haereat, id solet vincire.' Si prata irrigua habcbis, simul ac foenum usustuleris, irrigare. In poma, quae insita erunt, siccitatibus aquam addi quotidie ' vesperi. a quo, quod indigent potu, poma dicta esse pOS sunt. XXXII. Quarto intervallo inter solstitium et caniculam plerique messem saciunt, quod frumentum dicunt' quindecim diebus sesse in vaginis, quindecim
florere, quindecim eXarescere , quum sit maturum. '
Medie. cum hersione Thi,inae luabet Seoli versici nominat
Gιna nominant. Pullis citia Irimis et senioribus hodieque sarraginem praebent, clua Purgatur, non saginatu corpus. igitur h. l. siali an tir est legendum. Saepissime verba haec inter se luerunt a librariis permutata. Postillam sarrigine factam purgationem ecquos corpi lentiores et pilos Puriores ei nitidiores fieri, testatur Brugnone P. l8. ., qui praeterea monet P. 181, ex usu sarraginis, si aris iam Am germinaverit, rigorem conciliari humeris et cruribus anterioribus, saepe etiam posterioribus, quem morbum graece diei. Serpit ad aevum Vrsimis emendabat : semie , et M sc vim alitia quid adhaeret, id solet vincire. qHam lectionem unice e quideria pro . Lupi nus ineple nominatur, cisa genus
lupini est alium aliis itid sed lupinum
vix puto mistum cum vicia salum nil se unquam. Gesner lameli vulga
tam lectionerti nescio qua enallagdefendi posse putabat.
Audi quotidie Nonius p. 30, iii
voce mmum habet: reddi puuidis υesIoi-i Idigem 'Om. Sed idem p. 213 b. Immi ex h. l. habet, ei dativum pro ablativo l, situ ui esse aii. Ex Notiio ei Edd. quibusdam addidi Dei; exi. suadente etiam Pon ledera , et aulca
Mercerio ad Nonium p. 3ll. Vide Variet. lectionis. Notiti Editio Pae. mensis it 80, in priore loco habet Poetii, in altero Omilli l.
Potu Poma quod ex libris suisVarriariis Dinia i tillii et pris iuvita dictum irile relatus est Nonius , Potitis suisse suspicabatur Irin edera, reelendmouens, Varronem in liac clymologia restinxisse graecum πορια , qui milus Significalia r.
515쪽
432 M. VARRO S Ll B. I, CAi'. 3 2Αrati aries absolvi,' quae ' eo fructuosio Pes' fiunt, quo calidiore te cra a Patur. Quum proscideris ζ' on ingi oportet, id est iterare, ut frangantur glaebae prima enim a Patione grandes glaebae ex terra scin
die a fruges tradit et nunxeνmno mcti. ubi Pinliatilis ex h. l. legi oleiait: quinquies no euis vel ter quiud nis. Illud malebat Pontedera, qui ex Plinio supplebat h. I. vuram sit -- ω m nono mense. Vestigia integrioris lectionis superesse initabat in varie late i. B. R. ubi est: masti m c M. Inde vitationes. Ursinus h. l. ex vetere
dice malebat quod sit mastixum, et in Plinio: quadragenis quinis diebus, confisus auctoritali Theophrasti H. P. VIII, 3: ροτα δἐ την ἀπαυθησιν αδρυ νονται πυρος μει καὶ κριθῆ Ἀσταρακονταια μαλιστα . ubi cap. 7 , ait, eadem frumenta post dies quatuor aut quinque, quam spicam emiserint, florere , septem ut i Iurimum diebus destoreseere. Vides, his aueloritatibus Varronis Ioeum magis implicari quam expediri. Vix ait notari meretur Mali geri emendatio, visura sit niauguriam legentis. Plura h. l. x itia haesisse suspieor. In Plinii loco ex Theophrasto eorrigit Potite dera : defloremsu triti
seriem. Columella lardissime octavo al solvi ait. In Gallia Cisalpina nunquam ultra decimum die ira produci, observat POn ledera. intervallum,quod Varro ponit inter spicarum exilum ex vagἰna et destorescentiam, di iden- illim ait in duas partes. Priorem C Π- sinere illas IV vel V dies, liuos cum Theophrasto Plinius refert, qui lue inter spicariim forumque explicationem intercedunt; alteram reliquos septem, luibus spicae nores sundunt
et quibus deponunt. Summum autem numeruiti noni meruis sum sit Varro, an tuam Italico coelo convenientiorem, 'Nam medium, qui Graeeiae aptior videbatur. Eadem de causa, arro messem ad nouum mensem
produxit, quae citior in Graecia. In Aegypto etiam cilior, quam in Graecia , teste Theoplir. VIII Histor. εκεῖ γυ κριθαι Ha εν ἐξαμηνω. πυροι δὲ ἐν τω περι την di παρὰ τοῖς πλειστοις ογδόω , πυροι δι
cte Pontedera Antiqq. p. 34l corrisit loeum ex altero de C. P. N , ubi
est: ωσπερ ευ λιγυπ- ρασt Ἀηνὶ προτερου η tv τῆ Ελλαδι : et Plinio In Aem 'eo enim Ordeum sexto a summoue , frumentia semimo metiamtur. Lumilia δε - - in Peloi mines Ioctu O , et Duraemia etiammam tua rara. ubi emi in Peloponneso spuria censet cum Salmasio. Varro igitur, tertio gradu descendens, nono mense in Italia messem fieri indieavit. Hucusque Potite dera, cuius annotationem Omiserat Erilesti. Celerum conser infra cap. 4b, s. l.
516쪽
di intur. Serendum viciam, lentem , Cicerculam , erviliam Caeteraque, quae alii Iegumina, alii ut GaIlicani quidam) Iegaria' appellant, uti aque dicta a
legendo, quod ea non secantur, sed vellendo leguntur. Vineas veleves iterum occare novellas etiam tertio, si sunt' etiam tum glaebae. XXXΙΙΙ. Quinto intervallo inter caniculam et aequinoctium autumnale ' oportet Stramenta desecari. et acervos Construi aratro offringi,' frondem caedi, prata irrigua iterum Secari.
XXXI U. Sexto intervallo ab aequinoctio' autumnali incipere s scribuni J oportere serere, uSque ad
diem x i. post brumam, nisi quae necessaria causa Coegerit, non serere : quod tantum intersit, ut ante
Helia, qtita itii emum emiliam ω βιvos ameliarit. Nonii locum p. 204 , edit. alter. Mercerii ita eorrigit Iunius: Sed ut is ervi, haec legi ina, arte Parina , Paraca, cicer, erMiliam , 'ε regia, alaa expriia micteris. tibi Ualgo est ae Paregia adia spiria. Sed i aepas yprias habet Plinius, non alia. Igitur locum derelinquam. A legem Nonius p. 30 ar Varro diera existimor, non quori se ΠΙ- , sad quod inuamis a terra, quae quod ua timuin legumina dicta. CAν. XXXIII. Aratro ringi Ex taliee Ursinus laudat arata, quod praesert Pontedera. Idem ex Chari,io de Analogia aliuolavit, varronem aequinoctium autumnia dixisse, pro
tio damnavit et inclusit Gesner verbum
XCI Pontedera monet, ab aequi- noelio aut uintiali ad braimam dies esse solum XXCVIII. Quin etiam agri. colas quindecim diebiis ante bru
mam et totidem postea non serere
ide cap. 35, ibique notam. Itaque I elinqiiuntur do tali luita LXXIII. .el LXXIV. Sed in Antiqq. p. 362 ,eaticinibus anni Iulii reetius putatis docet, hrumam ab aequinoctio autumnali distare diebus XXCIX, quem mimemim Varimili restiuit iiis it.
517쪽
, Pliniam sata septimo die ; cIMae' a bruma sata , XL die vix existant.' noquo ante aequinoctium incipi oportere putant, quod, si minus idoneae tempestates sint a Consecutae, putescere ' semina soleant. Fabam optime seri in Vergiliarum occasu. Uvas autem Iegere et vindemiam sacere inter aequinoctium autumnale et Vergiliariim occasum. Dein vites putare incipere, etl POPagare, et Scirere poma. Haec aliquot regionibus, ubi maturius Digora fiunt asperiora, melius verno
XXXV. Soptimo intervallo inter Vergiliarum occasum et brumam haec fieri oportere sdicunt J.' Sere De lilium, set crocum; quod iam egit radicem ,
56: inter omnes autem cottire ut, circa brumram sere ι inam Nora esse, magno
armumerus, quouiam hibemia semina, iam aule Muriana sarri sine, semimo die em vim; at γα brinmuri, νι x quintragesimo. ubi Vrsimis eorrigebat citria, Pintianiis aut ultria aut eum
malebat; Harduinus viligatam de n- dii ex Columella II, 8, 2, et Varronei, 35 , qui quindecim dies ante hrumam et lotidem post brumam libe
ros a s:itione Esse velint. Briimam tol
i eat Cohimella XI, 2, 94, XVI,
Glend. tamarias; aequinoctium autumnale VIII, in . oelobres.
επακολουMmotu . t τα σπέρματα. Eadem II. 44, sc rere hordeum aet tritieum velant si hiemale solstitium. Eadem III, 3, 9, ante Calendas Octobres serere quidqiuam velant. CL ad Columellam II, 8, 4. CAp. XXXV. meunt Damnavit etiam Vestitus verbum.
Quod iam egit radirem nepte haec ad litium et crocum reseruntur in editioniblis. Lilia enim bulbis seruntur, ut crocus, nee alias hahetii radices. Sala vero aut oculos agunt si rimn et scapum quum uorein pro
trudunt, aut miniatibu bulbulis infra terram pullulant. Vidit hirit ei monilitPOntedera etiam atque ita h. l. acrii ii sit: quod iam egit rati licem, ros reas vel etiam aut et uiditur. Sediti hae Ieetione ineommoda sunt verba quod iam egit matrem. quanq iam ea Pontedera de vi radiis saeta in sem nario rosa interpretatur. Legendum igἰiur censeo : qtiod iam Sid radicem
518쪽
ros etiam conciditur radicitus in virgulas palmares, ct obruitur. haec eadem postea transfertur iacta viviradix. Violaria in lando sacere non est utile, ideo luod necesse est terra adruenda A pulvinos siem, quos irrigationes, et pluviae' tempestates abluunt, et agrum iaciunt macriorem. Λb favonio usi pae ad ar- amsaitiam comtaurar a. V. qui dedit romm. ω concidiuar. P. s. Rosia mea conditur P. 2. Rosina eo/ιditur. Caesen . et conciditur. 9 Miinradice I. II. Br. R. d e lora ad ea Moisilia Aldina et se tu. dederunt. In I. B. Br. R. est Metieri , in Pal. .dinia ncia , Codd. Vultu ii ad cndia. Rych. e terra uti Ioa ρυι- marium concidiriar. Atque eo ducunt uariae libroraim lectiones.
πῆχυυ. Radici liis additur, istia teste Plinici 24, s. 40 , et Mellis radicis ut amindo provenit rosa. Ideo etiam paulo autea dixit: τι- iam egit radicem roscium. Violaria deinceps Pontedera de leti iis nostris interpretatur.
Terra iam-M IIane librorum antiquissimorum lectionem, a Ge-snero restitulam, contra morem suum 3 probavit iam olim Fristerius Ver sim. I. 22 , deinde Potitedera. AM-- Fruierius dissolvunt in te Prelatur ex vetere ἰυο, λυω apud Fe-alum in Les probante Gesne . Mueriorem in Victorius ex libris
suis. . Antiquum tamen minis πι γυ-
habat Pontedera; rationem non addidit. Videamus qui sit pulvinus. Palladius III, 24 , 6, de caulibus brassi-rae r elicis delectritu , ictio Pos daestant Pliaritiae Per murinos arearum. Idem s. 33, de inula: aeriura octitis in ealami, quod ahuindere et terra i iter debemtis o uere fossa et ara tu, exestalis
aut lineum mirinis, quibias eius o Dari Urtet in lire. Columella in alda- queatione vineae, in colle positae, sieri iubet a superiore parie lacusculum, ab inferiore pulvinulum, quo plus aquae limique contineat. AH,or. X, 4. Pulvini igitur sititit terra alte Pasi ἱ- Nata , areis alii ribus per semitas distinctis. Sunt luas breviter areas di. cutii iploiis Il. R. De ii,sis xiolis
Columella Aa bor. 30: terram Mere in raram et rePastinia vim ne mimis alte
pedem in imuinos redigas. Hinc manifestum sit, aut Varronem nihil plane
in horioium areis seri voluisse, aut Iectionem vulgatam esse salsam. Macrior ecitui terra lii nullo modo; ster- rus enim semper additur terrae pastinatae; minor tauiu in ea ratitute, iacia in Maiiiiis . areas distinguvialibus, ui
liil potest seri. Quod si lx inos de .clives cogites, stercus elulum ad inferiora desertur, et superiora sunt macriora. Resupinos pulvinorum lo.
ros liabet Plinius 39, e. 4, pronum pulvinum minitis Epist. V, 6, 46. Ab G cinio Η ,e spectat ad i. quium
519쪽
i turi exortum recte serpullum e seminario transferri: quod dictum ab eo quod serpit. Fossas novas sedere. veteres tergere , vineas arbustumque putare , dum in xv diebus ante et post brumam ut pleraque ne facias: nec non tum aliquid recte seritur, ut ulmi. XXXVI. Octavo intervallo inter brumam et favonium haec ' fieri oportet. de segetibus, si qua est aqua, deduci: sin siccitates sunt, et terra teneritudinem habet, sarire.' vineas, arbustaque Putare. Quum in agris opus fieri non potest, quae sub tecto possunt. tunc conficienda antelucano tempore lilberno. ' Quae dixi, scripta, et proposita' habere in villa oportet, maxime ut vilicus norit.
XXXVII. Dies lunares quoque observandi, qui quodammodo quadripartiti.' Quod a nova luna crescit
Cαν. XXoII. a bipertiat P. Deinceps a ante no a omiserat Gesneriana intervallum inter Favonium et aequinoctium vernum moriente Pon ledera. Columella etiam XI, 3, 40, circa aequinoctium vernum serit serpyllum.
Palladiis, Martio IX , t 7. Quod semis Ita etiam Graeci. Vide ad N andei Theriae. versu fi7. Contra Plinius 20, s. so: Sermiatim a
aer rido metam dictum : quod in sitis euri merit , in Perris maxime. Sati--- non semia. Scilicet horiense di. versi plane generis est a silvestri, aquas amat, muros et arbores scandit, ut hedera, nore inter cor narias her. has . et fructus odore , qui et totum mitieem oeeupat, antiquis commendatum Craecis , qui genere masculo
dixere unde alii ερπυλλον , Latini serpyllum esse erunt. De eius cultu dieetur ad Palladium IV, 9. 7. Frulex ipse ignotus hodie est; ex
genere hederarum esse, suspicatus sum ad Nieandri Theriae. versu 67.
νεμο Columella V, 10, 37. posuit XXV, sed vide ibi notas. Cιν XXXVI. Propositi. Ita ex libris eum Vrsino seripsi. Idem ursi lius paulo antea habemo missum malebat.
Videtur igitur Varro ephemeridem in publico scriptam proponi velle. unde villicus ipse cognoscat atque alios admonere possit, quid quoque tempore sil agendum. Talem ephemeridem villieo etiam proponi postulani Geomnica II, 45.
Car. XXXVII. Bimaetiti Ursinus
520쪽
ad plenam, et inde rursus ad novam lunam decrescit, quoad '' veniat ad intermenstruum quo die dicitur Iuna esse extrema et prima; a quo eum ' diem Athenis appellant ευην' καὶ νέω , τριαγαδα alii. quae-
errore. bὶ Ita a. V. mii dedit quod. e intermestrarum I. B. Br. R. A. deinceps ubi e quo die vulgatur, praepositionem omisi. d) Athenis eam diem I. B. Br. B. A. eὶ ori και νέα P. 2. eamen ciae nem Pol. σὰ triacada Pol 3. τριακας P. 2. τριανάδος a. V. g) alii deest I. I- G. Λ. Alit praeeed. punex sequentibus arguebat. Hidripartiti legi de here. At si quadripartitam lunam dicere voluit Vare , non Iolum infermenstruam , cita enim Vrsinus
malebat sed etiam dimidialiam ponere debebat. Hanc enim quadripar- illam rationem docuit Plinius 38, s.
7s. Forte tamen novam erescentem , derrestentem , plenam ei intermenstruam nominare contentus fuit Varro, eamque vocavit lunam quadrii inrtitam. --Dies quod V modo quia i- uutiti. Ita corrigendum esse hune lorum, reele monet Ponte dera ex
duobus aliis Varronis locis in hoe ipso capite, ubi quadripartita ratio repetitur. Vbi lateat in vitiosa scriptura ,
egregie indaga se videtur Pori tedera. Sciliret Varro seel. 3 memorat, ruri hservari oela, im ante ei post lanam rescentem et decresstentem; uhi Iana
dieitur luna plena. Vnde apparet, primam divisionis quadripartitae partem esse e nova luna ad no-m, quam Varro infra Iu, cap. 7, se l. 9,m morat his verbis: quo aestus his γοιμ. Ite M ortia ιιι e ad Proximam nouam
ι nutare, ac redire rurina in mare Pos
set; ubi Aldus pessime no am edidit primus. Altera procedit a nona luna ad plenam, de qua dicitur Octa O G.
eitur. Igitur reliqua loei arro ii iani x odice S. Rei ar. ila eonfli luit quod a rinna lana crescit ad Plenam ,
et inde ruratis ad nonam decrescit,
quoad - a quo die dieitur l. e. exl. et Prima. - Reposui Dadripartiti ex emendali ne dira tederae, Selineidero quoque probata. T. Ad n am lunam Haec verba omitti voluit Ursinus; et seq tentia s. ine ad sententiam sussieiunt.
Quod Deiain Antiquum quoad restitui et deinceps trumneustrinim legi volebat Ursinus; negat enim, latine diem intermenstruum dici, contra recte lunam , apud Caton. 37 , 7 , et Plinium l8, 42. Quo die Vulgalum e quo die eum Vrsino correxi . Vnus enim est dies quo luna ita voeatur ab Allieis. Idem Vrsinus vocabulum liana eliam voluit deleri.
Alii Ρrimus Solon Athenis hanc
numerandorum dierum lunarium rationem rerepit et sanxit, teste Dio.
gene Laertio. Primus etiam Victorius h. l. ex libris suis mustituit. Varro de L. L. V , p. 45 A mensa ιs intermestris die , quod Pino rit, iuei ιPrioris mensis senescensis extremos dies
et δι-- L m esse diem, quem diligentius Alliei ευηου καὶ νεαν appellarunt, 'eo, quod ea dies merae indera