장음표시 사용
561쪽
CA .ul I. TrCA Ruis. Epibus & magistratibus honorem de Ob- 'iequium deferri praecepit . Magni faciunt Christiani issa, sed non eoiariis;
maioris. quam ea, quae limi maxima-- ν θορυ- Sciunt haec ordinatae a Deo potestatis esse ira astia
vel solatia, ne laboribus sit umbat: vel r. praesidia, ne ingloria & inops, contemnaist Vr aut excutiatur ab improbis, in quora vindictam pracipue constituta est. Dona Dei sunt, & pietatis probitat sque saepe praemia, Imperij gloria potantia. victo-xia de hostibus, aliaque similia, ut sacrae lia terae dc historiae docent. f. VIII. .
II. et Vod deris Christianas delicatam. minutem , blasphemo e OnuItio
exprobrat, contra vero Et,nicorum sa-er ei s horrendamomagnificentiam ct οέν mis multorum animalium cades , terribilomi lpinum hominibus esserandia idoueum tri . buit, stolidae impietatis argumemum est. Si enim animalium laniena fortitudinem ,
562쪽
VINDI cI ARUM. et in III. reorum supplicijs fortissimi erunt, quos virosque inter abi estissimae sortis homines numeramus. Belluae efferantur sanguine; humani animi generositas virtutis honestate, gloria, praemijs ad ardua inciistatur; neque tam sanguinem alienum sitit; quam suum prodigit Sed quid delicatum aut molle est in Sacrificio Christianorum λ Decentissima
strorum dignitas, de solennium sacrorum ' Maiestas, venerationem inducit, non mollitiem. Recitantur ex sacris Euangelijs, Apostolorum epistolis, veterisque Testamenti libris, fortissima seuerissimaque virtutis & religionis praecepta. Eursum corda habere inuitamur, ut a voluptatum mollibus blandimentis auulsa , eo aspirent, quo Christus fuso languine viam. praemonstrauit, & aditu atefeci . Eius sum- Neque alia est sanctissimis acrifieij sum--- ma, quam repraesentatio diuinae illius caritatis & fortitudinis, qua in cruce interio acerbissimos dolores, filius Dei se pro nobis Patri victimam obtulit. & non minustum exemplo, quam antea verbo fortes
Miri . Accedunt martyrum sesti dies, in quo-
563쪽
CamVII. POL IT IcARvM. εω rum memoriam toties rubent altaria, de fortitudiais Christianae nos admonent , v t imitari non pigeat . quod celebrare dei Bat. Suos quoque stimulos habent illorum exempla,quorum incruenta quidem, sed vitiorum victorijs& virtutum triumphin inclyta memoria, in sacris itidem Proponitur. Compendi dicam, omnes sertitudinis stimulos habet Misiae sacrifi-
Cium, exempla Sanctorum praecepta virtutum, fortis animi pretium ac praemium, Christum inquam eiusque sanguinem . quo passo in carne, ct nos eadem cogitatione armari jubet S. PetruS F. ep. q. v. I. v
fortia faciamus& patiamur , pro salute aeterna, & terreni quoque Imperij incolu mitate, quoad jura diuina ac humana id postulant, α permittunt ἀ- Λddo peculiarem diuinae huius vi iam. Dio; in victorijs impetrandis, & Imperijs prin- mmasiacipibusque prosperandis essicae iam, non eaxad -- paucis historijs & communi Christiano- λυ-m-rum sensu contestatam. Vt adeo Macchia- uellus a Christianis oculis auribus reis
moueri debeat, qui hoc sacrificium, quod honorifieentia populi Christanc & gloriam fortitudinis nostra merito esse credimus,
564쪽
calumniari. & sacrilegis Ethnicorum; latanianis postponere aulus est.
III. Biph, ex nostrarialisnis iugis tione beatiores putari humiles. σ
quii rerum diuinarum eontemplationi dia Hsunt, quam qui res magningosserunt. Summisis praterea bonum flatus in Atimilitata ct contemptu rerum huius aseundi. Ethaisos; omnia se contrario modo habere, credidisseia Quae verba arguunt humilitatis Christianae hostem impium, cuius pestilentes nebulae, veritatis luce dispelli debendis. Non aduersantur res magnete humilitati, quae sine illa in oculis Dei & vere sapientum, magnae esse non possunt. No . . enim solide magnum est, quod inflatum
est lassatum autem est, quidquid superbiae enditur, nec in humilitate sun dareta ianumilita reprimis appetitu , neten aio magna
565쪽
magna prater rationem rectam. Magnaniamitas autem animum: ad magna impositis cundum rationem rectam. His patet quod magnanimitab non opponitur humilitati, seMaonueniunt in hoc. quod utraque est secum dum rationem nectam,aut S.I homas q. ἀολa. I. a . Non ergo beatioresputamus esse misses quam eos, qui l e S Iriagnas gesserunt , sed eosdem. Neque credimus res magnas
seu priuatim , seu publice gestas esse nisi ab humilibus. aut certe non a superbis, quos ipsi quoqqe E thnici contemneyane
di oderant. Quas Macchia vellus res magnas arbitratur, imperia, regna, bella, riboriae, populorum, urbium expugnationes , aliaque huius generis, magna uel exadc latrocinia sunt, nisi animo moderato.
secundum regulam virtutis & iustitue si scipiantur. Virtus mensura est magnani mitatis i aepropterea docile en ine vere magnanimώ, nes enim id e m igni pro- .itate contingere po-, ait Aristoteles 4.
enim refranat animum, ' i moderate ten-
566쪽
47α. VINDICIA Ru M. Laa.II dat in excisa, istasirmat contra desserationem,s impellit ipsum ad prosecutionem magnorum , secundum rationem rectam, Vci explicat S. Thom. I c. a. I. c. Humili ras ostendit Imperium, gloriam, vires esse a Deo. illudque S. Pauli Principi insusurrat: Quid autem habes , quod non accepisti Si autem accepi', quid gloriaris, quasi non acceperis ' I. Cor. q. v. I. A superbia deinde reuocat. Sedes enim ducum superborum destruxit Deus, ct sedere fecit mites pro eis. Radices gentium suis perbarum arefecit Dem, plantavit humius ex ipsis gentibus. Terras gentium euertis Dominus,sperdidit eas ins ad fundamentum; arefecit ex ipsis, ct d sterdidit eos, ct cessare fecit memoriam eorum a terra. -- moriam superborum perdidit Deus, ct relia quis memoriam humilium sensu. Ecclesiastici Io. v. IT. I 8. I9. ao. 2I. Concinit in Cantico suo Regina caelorum: Fecit potentiam in brachio suo . dissersis seuperbormente cordis sui. Deposivit potentes de sede,s exaltavit humiles. Luc. E. V. I. dc 1 2. Ecce destruxit Deus sedes superborum Ethnicorum, arefecit radices tumidae fortitudinis, & plantavit humilitate Christianam ex illis. Hanc amplectantur e Princi
567쪽
CAp. VII. POL 3TICAR v M. 6 ς Prinei pes & Magistratus, si exaltari sine periculo volunt, & deponi de sede no
Non igitur Ethnicorum religio redde- ρώκω bat homines beatos gloria & laude virtu- ode υ iis, qui & virtute vera carebant, & multis τε stratos viiijs gloriam suam contaminabant. Ne s
que de rebus bene feliciterque in bello, aut pace gestis, solide laudari possvn ,
quorum virtutes superbia de jae antia corrupit: se Iicitas vero intra breuis vitae fugacia bona stetit. vere infelix, quia diuinam vindictam grauibus peccatis prome
Nos um August. l. de civ. e. 24. Qui mineAPrincipes&Magistratus Christianos feli- ρυ ref ees dicimus , fisse imperant: si inter lin ώς guas Ablimiter honorantium, ct obsequia nimis humiliter Distantium non extilianis tur. Iedse homines eo memineruntes siuam potestatem ad Dea cultum maxime kilataniadum , maiestata eius famulam faciunt Deum timent, diligunt, colunt: si sus 'amant iliad regnum, ubi non timent hahere consortem, si tardius vindicant facile uno sicunt: si eandem vindictam pro nec ita gregenda tuenda b Reipublicae, nou pro sat - .randis inimicitiarum edtys e verunt: s ean-
568쪽
veniam non ad impunἰtatem, iniquita-i
tu, sed ad spem correctionis indulgent: si
quia aspere coguntur plerumg decernere misericordia lenitate. ct benesciorum largia rate compensant: si luxuria tanto es eastigatior, quanto posset esse liberior: si malunt eviditatibus prauis, quam quibuslbet gentibuι imperare. Et Fhae omnia faciunt, non propter ardorem ιnanis gloria, sed propter caritatem felicitatis aeterna: si pro suis peccatis, humilitatis, s miserationis,s ora rionis sacrificium, Deo Ao vero Immolare non neguunt. Tales Christia uos Imperatois res, principes, Magistratiis dici ι esse δε- hces : interim spe, possea re ipsa futuros, sum id, quod expediamus, aduenerit. Tales quibusvis, qui inter claustra sibi,& Deo. sacraeque contemplationi vacant, aut alijs etiam juvandis piam operam nais
uant, non solum comparamus, Verum etiam praeponimus t quia virtus illor unia maior,& fructus uberior, & merces in coe
lo est copiosior. Vt enim iudicium durissimum his, qui male praesιnt fiet, ct poten-
res potentia abusi, potenter tormenta pa-
meuιur, ita qui bene praesunt duplici honore apud homines, de multipliei apud Deutata proemio digni iudieantur. Ideoquς non
569쪽
incongrue praemium Regum & princi-Pum , tenere supremum gradum in beatia tudine coelesti, probat autor opusculi de Regimine Principum lib. 2. cap. 9.
Ex quibus palam est, nihil gl oriae & sealieitatis in Christiana Religione principiis bus detrahi, sed utramque in hac vita essici
auctiorem, quam Ethnicorum erat: in alis tera autem immensum aeternae gloriae, &felicitatis pondus addi; quarum illa nullum dedecus,ista nullum infortunium me
tuit, de neutra Ethnici S contigit . ni
Sed is quoque Macchia uelli error dissiis uam; is umulari non debet, quod a Religione Chri- no Usum stiana, summum bonum in humilitate,& contemptu rerum huius mundi constitui fabulatur. Sive enim de huius, siue de alteritis vitae felicitate sermo fit, prior ii . Fide, Spe, Caritate, posterior in ipso Deo, eiusq; beata visione ac fruitione consistit. Humilitas fundamentum est virtutur Christianarum, quibus Caritas, seu dilectio Dei de proximi tectum imponit. Finis exim precepti ess caritas. I.Timoth. s. v. s.ct plenitudo legis ect dilectio. Rom. II. v. I O. Non est ergo humilit*s summum bonum, in hac vita, quia non est summa virtus.NGin altera ; quia ibi bonustri nostrum ium
570쪽
Iv. R It ex institutione Religionis chria
t,stianae plerosiqua mortaliumste νιμ, beata, cogitare potiis detolerandis iniurus, quam de hsdem vindicandis. optandum esset vere hoc Macchiauellum prouyn r. aiade; contrarium in moribus nostris cer, nitur; atrocius de frequentias Christiani. in vindicandis injurijs insanirent, quam Ethmci fecisse legantur. Sed ut nostris mores habeant, idem quod Macchiauelis. lus, i m olim Ethnici Christianis praeeeptis obiecerunt, teste di vindice S. Aug, ep s , ad Marcellino AEdieest enim ait,eos dicere,quodChria si pradicatio at doctrina, Reipubliea nulla ex parte conueniat, cuius hoc constet esse ρω-ceptum, ut nulli malum pro malo reddereis debeamus, s percutienti aliam praebere a maxillam, de pallium dare eliqui tunicam auferre