장음표시 사용
101쪽
quia non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei Romitet, 16 comprobat statim his verbis : Si enim Cim lianorum non uli 19
ne peccato, aut qui persectionem recusat, i s sicit ei velle, ct statim se quitur posse melle proceserit e ullan Christianorum est, qui nolit se inepeccat omnes ergo fine peccato erunt, Mi viij omnes cupiunt esse fine peccata Et in hoc ingr/tus teneberis, ut Manullum aut rarum quenquam
in peccat proferre poter, Omnes fine peccat ei posefatearis.18. Et ne putemus id esse discriminis inter Innocentianos, e lagianos, quod hi statuerent posse hominem esse me peιcata i velit, non tamen absque Dei grauia is illi statuant posse eum omnia Dei praecepta cum auxilio Gratiiservare si velit, ne dicam plane synonyma esse, omni carere peccato QOmnia Dei pracepta servare cum peccata quelibet, sive majora sive minora, sint Legis transgressiones, testante Apostolo quod ubi Lex non est ibi non sit peccatum Rom: Iv, s. docet tertio Hieronymus omnem sibi controversiam fuisse cum Pelagio de possibilitate praeceptorum Dei Patet ex eo quod hanc tribuit objectionem Pelagianis Soletiso hoc dicere, aut, sibilia esse mandat. o recte a Deo data, aut impossibilia, ct non in his esse culpam qui accepere mandata, ed in eo qui dedit impo sibilia: ne non exinde quod hoe dilemmate urget Pelagium e Facilia dicis Dei esse mandata, idest factu possibilia, O tamen nullum proferre potes qui universa compleveritis ponde mihi facilia sunt, an dissicilia olfacilia, profer quis ea implereri Si autem disicilia, cur au is dicere; arilia esse Dei mandata quae nuta Ius implereriti item ex eo quod seipsum profert exemplum, istius impotentia praestandi Dei mandata Ego viserabilis, qui tua expecto contumelias, qui istu semper lego, Gratia salvi facti estis, o Beati quorum remissa sunt iniquitates sequorum tecta sunt peccati, ut de mea fragilitate loquar, novi me multa velle qua facienda Iunii tamen implere N ONRO S SE. Spiritus enimfortitudo ducit ad ritam, sed carnis fragilita duci ad mortem.
19. Quarto Hieronymus iis telis impugnat Pelagium, quibus
etiam Innocentianais Anti-Jan lanitica haeresis Molini starum funditus subruitur. Nam pugnat ab experientia, tum postive, Pauli, sui, omnium sanctorum tum negative, quod nulli dari possint quisuerint absque peccato. Congerit item varia loca Scripturae, quae
102쪽
Tars Tertiata. 79 evincunt neminem absque peccato vivere, ae omnia Dei mandata implere. Neque nunc, inquit, mihi neces est ire perfngulas Sanctoram, quasi in corpore pulchcrrimo, avos quosam ct maculas commonstrare , quod plerique nostrorum simpliciter faciκηι ciιm paucis sententiolis Scriptumarum o lint hareticorum, o pereos Philosiophorum argumenta convinci. Quid enim dicis,as Electionis ' Conclu t Devi omnia sub peccato, ut omnium miseereatur. CRom M. Et in alio loco, omnes enim peccaverunti indigentgloria Dei. Rom.3. Ecclesiastes quas per quem se cecinit ipsa Sapientia. libere protestaturi dicit, Non est enim homo justu super terram qui1aciathentimo non peccet: Eccl: 7. Et iterum, ι peccaverit populin tutιs non es enim homo'su non peccet RG 8 Et quisgloriabitur casum se habere corii non est mundi a sorde, nec unus diei fuerit super terram sta ejus. iriis: ao. Vnde Darid dicit, Icce enim in iniquitatibvi conceptussum, in delictis peperit me mater mea: Psalso. Et in alio Psalmo, Non justi cabitur in conspectu tuo omius vivens. Val. ι a. Quod testimonium sub nomine pietatu inva argumentatione deludunt funt enim ad comparationem Dei, nullum esse perfectum, quasi Scriptura hoc dixerit. ιθ enim ait, Non justificabitur omnis vivens, sed non justi cabitur in conlectu tuo omnis virens. Quando enim dicit, in constectu tuo, hoc intelligi vult quod ei iam qui hominabiti Sancti videntur, De scientia alc, notitia nequaquam Sancti ut Homo enim videt in facie, Devi autem in corde. Si autem inliciente Dei omnia contemplante quem cordis arcana non fallunt, nullus est justis,
posticu ostenditur ba retico non hominem in excelsa sutollere, sed Dei pa
ro Urget quoque quod hac hominibvi sola sit persectio, si imperfectos
esse se noverint Et vos inquit, cum omma feceritis dicite, Servi inutiles sumis, quod debuimin facere fecimus. LM: ι . Si inutilis qui fecit omnia, quid de illo dicendum es qui explere non potuit , deo Apostolia ex parte accepisse is ex parte comprehendisse se duit, o necdum esse perfectum praeteritorum , Oblivisito insuturumst extendere. Cor: tDPhil:3. Qui siemperpreterι torum obliviscituro futura desiderat, ostendit se praesentibia non esse contentum. Id etiam vehementer inculcat, quod cuivis Jesultarum merito dixerim Tu ipse qui persectam ct Deo aqualem in laminibvijustitiam jactitas i peccatorem te esse conliteris, restonde mihi velis an Iucarere peccaIO' ινιs, quare juxta sententiam tuam n imples quod desi a dervil
103쪽
dera, Sin autem non vis, contemptorem te Praceptorum Dei esse demonstras. a1. Denique eodem modo respondet quo nos solemus Iesu itis
ad objectiones plerasque Pelagij, quas Milli solent adoptares: Ad id quod sursum deorsum jactitant liberum a nobis arbitrium destrui respondet, Quis destruit arbitrium ' Ille qui semper Deo agit gratia , ct quodcunque insuo rivulo fuit ad fontem refert e an qui dicit, Recede a me, quia mκnditi sum, non habe te necessarium ' Ad id quod dicitur, Manichao. rum dogma nos sequi ct eorum qui de direr is naturis Ecclesia bella concinnant, asserentium malam esse naturam qua immutari nullo modo possit . respondet in haec verba Hoc non mihi, sed Apostola imputa, qui novit aliud esse Deum, aliud esse hominem aliam camas fragilitatem, aliam Spiritiuuertitudinem Caro enim de derat contra Spiritum, o Spiritu contra carnem, o hac invicem bi adrersantur, ut non qua volumin ipsa faciamus r Gai I. A me nunquam audies malam esse naturam. Sed quomodo sit carnufragilitas disserenda, ipsi qui scri u tacente discamus. Interroga eumstrare dixerit, Non enim quod volo, hoc operor sed quod odi malum illud facio. Qua necessitas illias impediat voluntatem qua tanta vis odio digna imperet facere, ut non quod ruit, sed quod odito non vult facere compellatur' c. 22. Sic ad ἐν ς ααν ex eo desumptam quod in Scriptaris sanctis multi justi appellantur, ut Zacharia o Helizabeth, Iob, Iosaphat ouo us, multi quorum nominibus Sacra Scriptura contexta Hi, respondet uno verbo, quod justi appellentur non quod omni vitio careant, sed quod majori parte rirtutum commendentur. Sic cavillo inde desumpto quod possibilia mandata dedit Deus, opponit illud Paulinum 3 Quod erat impossibile Legis, in quo infirmabatur per carnem, Deu Filium suum mittens in similitudinem carnis peccatio de peccat condemnavit peccatum in carne. Rom: 3. Et iterum, Ex operibu Legis non justi cabitur omnis caro. ROm: 3. Quod ne derige Mosi dictum tantum putei, idest de Lege Caeremoniali o non de omnibus mandatis, qua uno Legu nomine contiventur, idem apostolus scribit dicens, Censentio enim Legi, juxta interiorem hominem Video autem aliam legem in membris meis, repugnantem Legi mentis meae ct capti rantem me in lege peccati, quae est in membris meis. Adeoque Hieronymus illam impossibilitatem praestandi totam Dei Legem, quq olim possibilis Tacilis tuerat homini integro, non aliunde arcessit quam ex ea corruptione, cui per peccatum sumus obnoxij & quae adjacens Paulo. ut ibid.
104쪽
ut ibid. urget, haec illi verba extorquebat; Scimia enim quod ex Piritualis est, ego autem carnalis sum venundat sub peccato , Quod enim operor non cognosco Non enim quod volo illud veror, sed quod odi illud
23. Ne tamen solius Hieronymi aut horitate videar hie Pelagianismi convincere definitionem Innocent ij, quod Min promptu colligere foret ex libro de Gestis Pelagij cap. b. θ seqq. adjiciam Decreta Conciliorum in hac causa celebratorum : Concili Araus cani tr. hic et Canonio adjutorium Dei etiam renatis ac sanctis semper est implorandum , ut ad sinem bonum pervenire vel in Duo pos in opere perdurare. At ista iugi imploratione auxili Divini opus non erit fidelibus justis si
secundum prasentes quas habent vires, ut det init Innocentius, omnia Dei
Praecepta sunt illis possibilia, adestque semper Gratia, qua possibilia fiunt. Concili quoque quod Mileuitanum dicitur, tribus Canombia
expressas, nempe 6. I. 8. illa ιι αμαρ α sive impeccantia Pelagiana, Anathemate percellitur; nam Can. s. desinatur quod juxta sententiam Ioannis Euangelista, nemo sit qui es possit fine peccato Can. . quod unicuis etiam justo dicere oporteat, Dimitte nobis debita nostra . Et Can. 3. quod a sanctis veraciter dicitur, Dimitte nobis debita nostra. Probaturum autem Concilium, Can. . sanctos quo si ibet ita precari debere probet is, non demum pro aliis, sic loquitur Sanctus enim Οjustiuerat Iacobus Apostolus, cum dicebat, In multis enim osendimus omnes Nam quare additum ei I, omnes, nisi ut ista sententia conpenireto Psalmo ubi Iegitur, Non intres in judicium cum servo tuo, quia non justi icabitur in constectu tuo omnia virens P Et in oratione sapientiissimi Salomonis, Non
est iam qui non peccet. Et in Iibro Iob, In manu omnis hominis signat, ut scia omnis homo infirmitatem 'am. Vnde etiam Daniel sexcluso justus, cum in Oratione pluraliter diceret, Peccavim tιs, iniquitatem fecimus oc qua ibi eraciteri humiliter colouetur, ne putaretur quemadmodum quidam sentiunt, hac non desuis sed depopuli potius sui dixisse peccatis, postea dixit, Cum oraremo con uere peccata mea , ct peccata populi mei, Domino Deo nostro; noluit dicere peccata nos ra, sed populi sui dixtio sua, quia futuros istos qui tam male intelligunt tanquam Propheta pravidit. Addi inus his Concilijs authoritatem Bernardi, serm. 1ο. in Cant ubi agnoscit quod mandatum de Deo diligendo, minime in ritu ista ab aliena 3 hominum
105쪽
81 t pol. Novis. pro S. Aug. se Ians
bominum sit vel poterit adimpleri. Huic concinit Thomas a. a. q. - .ari. b. ubi latetur hoc idem praeceptum de Dei dilectione, non posser ueti impleri in hac vita. a . Igitur cum audimus fideles 3k pios ornari titulo justorumis anc orum etiam in hac vita, non est putandum eos sic vocari Legaliter ωά τι, κωβοδικαιον, ab Observatione accurata omnium Pra
ceptorum Dei, quae tam parum est possibilis ulli in hae vita, quain juxta Catholicam doctrinam etiam justissimisis sanctissimis impossibile est esse absque peccato Sed justi dicuntur partim Euangelice, ex ea justitia quae non tam in virtutum perfectione quam in remissione peccatorum per sanguinem Christi sita est. Tum justi sumus quando nos peccatores fatemur, o justitia nostra non ex proprio merito, sed ex Dei consisti misericordia inquit Hieronymus lib. i. ad P. Pelag. Partim κατ' Atio χειαν Misericordiae divinae, suorum naevos peccata dissimulantic paterne condonantis, quatenus non vult ea agnoscere. sed mavult ignoscere, ut loquitur Augustinus in Psal. 3ι. Nam ut idem habet lib. i. Retract. cap. io Om,sia mandatas acta deputantur, quando quicquid non si ignoscitur Partim inchoate a studiori conatu quo gementes lub imperfectionum ieccatorum suorum onere, semper tendunt plus ultra Manhelant perfectionem, non tantum partium sed etiam graduum licet hanc nonnisi in coelo sint consequuturi: In isto autem itudio de conatu etsi desunt vires est tamen laudanda voluntas Inmagriis voluisse ais Partim denique comparativ ad improbos peccato serviliter mancipatos vel addictos sive, ut loquebatur supra Hieronymus, taen quod Omuri vitio careant, sed quod majori parte virtutum
2s. Hinc etiam eorum , quorum synceritas 4elus in Dei cultu promovendo ita commendatur, ut dicantur Domino adhaesisse ex tota suo corde, quod Davidi closiae nominatim tribuitur, naevi, peccata recensentur in Scripturis ne omnimodam praeceptorum Dei praestationem illis in hac vita tribuamus. Et si Paulus nullius rei sibi conscius esset I Cor: iv, . quoad muneris sibi demandati officium, non tamen fidebat propriae suae justitiae PhihI ii, 8. 9. aut se in nullo impingere statuebat. 9am non posset e contrario omnia praestare
quae Lege Dei praescribuntur, supra visum est. Et qui possibilitatem
106쪽
tatem absolutam Praeceptorum Dei inde vellet adstruere quod omnia vi possibilia credenti Marc II, 3. Paulus profiteatur se omnia pose
per eum qui se corroborat, nempe Christum Phil: II, II revera argumentaretur vitiose, a dicto secundum quid addi Ium simpliciter: cum extensione vitiosa illius Syncategorematis, omnia, pari jure posset justos& fideles ex utroque hoc loco omnipotentes adstruere: Neutro sane
loco agitur de possibilitate Legi. sed priori, de beneficiorum qu
rundam externorum per Omnipotentiam Dei consequutione. posteriori, de crucis aerumnarum tolerantia ex praesentis gratis auxilio quo Christus reddit suis iugum suum leve suave ait: xi, 3 o. 26. e prout nulla ratione favet Pelagianismo vel ovo vel Ueteri jugi Christi suavitas, cum a suavitate doctrinae Euangelicae, nobis ustitiam qua caremusin remissionem peccatorum in Christo offerentis, ad possibilitatem Legis, non procedat argumentum ita perperam eo protuleris dictum Joh: v, 3. Mandata ejus non punt gra-τia Nam licet piis & regenitis, sint Dei praecepta eousque suavia
jucunda, ut cum Paulo quoad hominem interiorem delectentur Lege Dei Romrv II, 22 non tamen per id ipsis eximitur ex membrorum
belligerans adνersus Legem mentis , eos captirans egi peccati, sub qua idem Apostolus gemebat ibid. et s. Sic, dicuntur qui nati sunt ex Deo non peccare IJoh III, 6.9. non quod nulli subsint peccato, sed quod ejus subducti imperio non ambulent secundum carnem, sed usque Musque cum illius reliquiis decertent colluctentur; qua quam in ea lucta non ita semper praedominetur Spiritus, quin Caro vel sanctissimos, in aliquam culpam subinde praecipitet.
27. Nec tamen frustra proponuntur nobis Dei Praecepta, etsi nemo omnia quae mandantur, ακει εω praestare possies: Nam primo
Lex considerat hominem , non qualis evasit sua culpa, sed qualis deberet permansisse ex officio Possibilis enim simpliciter fuisset homini integro ne prolapso in peccatum: Quare ut creditor non excidit suo iure etsi debitor sua culpa , quod aes alienum in popinis austris decoxerit, non sit amplius solvendo ita Deus jusliabet exigendi ab hominibus quod sibi debent, etsi solvendo non sint. Nemo Jesu ita ausit dicere Deum injuste vel tyrannice agere
cum impi, a quibus exigit obedientiam Legi sue debitam, e quos punit
107쪽
punit ob eam non praestitam, etsi juxta praesentes quas habeat vires non sint illis possibilia Praecepta Legis, nec adsit gratia indebita,
qua possibilia fiant. Ipsemet Bellarminus agnoscit lib. a. degrat. . tib aib. cap. . non posse Deum i stilia accusaris non daret omnibus auxilium si sciens ad salutem , cap. b. auxilium De necessarium ad conper ionem non adesse peccatoribus omnibus momentis: Non tamen desinunt peccatores obligari ad Legem Dei observandam omnibus momentis, etiam cum non adest auxilium suffciens quo illam impleant Quare Deus
potest semper juste exigere id ad quod praestandum homo semper tenetur, etiamsi secundum praesentes vires, id praestare non possit. 28. Praeterea illa ipsa quae non possunt praestari a lidelibus, ab ipsis tamen exiguntur Dei Lege ut inde suam miseriam melius cognorucant, cita ad humilitatem formentur, discantq; niti coram Deo non
propria justitia, multifariam imperfecta, sed unius Christi satisfactione Mobedientia is jugi studio .conamine contra proprias
infirmitates indesinenter anhelent eam persectionem quae demum
obtinget in eoelo, ubi Ecclesia Sole erit vestitari Lunam habebit sub pedibus suis. Laudatur ipsi Bellar mino lib. l. de Verbo Dei cap. 3. hoc dictu ni Augustini, ni stir aegis es ut hominem de sua in irruitate convincat, 2 gratia medicinam quem Christo est implorare compellat epist. a oo. Quod i obiicias, Hieronymuin ipsum ἐν Pelag. lib. i. fateri possι-bilia Deum praecepisse, quo se expediret ex vehementiori instantia Pelagii hoc modo expressi Aut post ratem mandata dedit, aut
imposibilia. Si possibilia, in nostra pate fate est ea facere i velimus: Si Du- possibilia, nec in hoc reipumus si nonfacimus quod implere non possumus: R e spondebo eam praeceptorum ei possibilitatem adstruere Hieronymu, qt se nullo modo faveat Innocenti,&Jesultarum Pelagianismo Nam praecepta ita facit possibilia in communiri distributive, ut tamen statuat non esse omnia simul & collective possibilia singulis justis Llide Iibus: ac possibilita cuncta, inquit. Qui habere non possumus , non imbecillitate natura, qualis videlicet fuit creata, ne calumniam facias Deo sed animi lassitudine, qui cunctas simul Osemper non potest habere virtutes
prout Deus dedit humano generi possibiles omnes artes, quas tamen omnes
simul nemo potest callere cum eloquentissimus Orator de rhetorica iuri scientia dis utans dixeriti Pauci unum possunI, utrum,nemo Vides ergo quod
108쪽
quod Deia Ossibileius erit, O tamen id quod possibile est, per naturam nullum posse complere. Dedit itaque pracepta Gyersa irtute i diνersas, quas omnessimul habere non possumae. 29. Qipnquam nihil fuisset periculi Hieronymo negare ab Alure, vel possibilia esse nunc homini Dei mandata post peccatum,
vetem reatu carere qui non faciunt quod tenentur, etsi id vitio suo. implere non possint: Quare neq, ipsum Bernardum puduit hane impossibilitatem rotundo ore profiteri, serm. Io in Cant. Nec latui Pra-ceptorem pracepti ponditaminam excedere vires, sed judicavit utile ex hoc
ipse sis illa insus icientia admoneri is scirenisanὶ ad quem justitia finem
niti viribus oporteret Ergo mandand IMPOSSIBILIA nen prevaricatores homines fecit, sed humiles ut omne os obstruatur, o subditus at omnis mundae Deo, quia ex operibin Legis mηIustificabita omnis caro coram illa Accipientes quippe mandatumis sentientes defectum clamabimus in caelum, miserebitur nostri Deus; siciemus in illa die quia non ex operibus justitia quasecimvi ms, sedsecundum suam mistricordiam alvos nos fecit. Et certe cum ipsi Iesultae lateri cogantur ex decreto Concilii Trideatini supra relato, neminem quantumlibet justificatum posse in tria ita. peccata omnia, etiam venialia vitare, debent omnino constet neminem justum posse semper omnia Dei mandata exsequi servare; cum haec duo sint plane aequi pollentiais ejusdem ligniscationis, Peccata nulla committe revi Praecepta Dei omnia observare. so. Nec est quod tandem confugiant ad distinctionem peccati mortali sis venialis, ut hoc statuant conciliabile cum praestatione Legis, illud non Nam praeterea quod illam distinctionem nescit
Scriptura, cui stipendium peccati mors Om vi 23. eamque sensu hodiernorum ejecerunt Iohannes Gerson p. Theol. truct de Vita Spirituali anime, lec2. t. Jacobus Almain trac2.3. cap.ao &Joannes Episcopus Roffensis in refut art. 3a Luiberi, ut agnoscit Bellarminus lib. i. de amus grai ct natu pecc. cap. . debent necessario culpae quae veniales dicuntur, vel Legis transgressionibus accenseri, vel dispungi ex censu peccatorum. Et cum varia se satigent Scholastici circa hane quaestionem, unde sit desumenda diversitas peccati mortalis ientalis, saniores tamen consentiunt etiam veniale eis contra Praceptum, hoc inter alia argumento, quod urget etiam Puteanus
109쪽
ex ordine Augustinianorum ines. a. q. 33 art. i. dubit. 3. e peccata mveniale est prohibitum praecepto aliquo, vel non; Sysecundum, illud nulla ratione erit peccatum n genere moru Si primum habetur intentum. Haec eo fusius
fuerunt pro prima ansent Propositione disputanda contra Inn centium quo plures pendent ex ea salutares veritates, Papa usus est atrocioribus verbis in illa proscribenda & tondemnanda. 3 r. Ut ad secundam ωquartam simul transeamus, nam eodem
spectant, Quaeritur interiori gratiari s .itu tune lapsae
trunqu.am resin. itur ' Negat Innocentius in Jesultarum gratiam,
adeo ut per damnationem Propositionis quarte: , nullam videatur gratiam admittere, nisi talem cum Semipelagianis cui possit humana voluntas resistere vel obtemperare. Affirmant Augustinus, an senius ZcJan senita . quos loqui de Gratia Christi medicinali, actuali extra dubium omne eu collocandum tradeo in quaestione fit mentionatura lapsa, ut intelligatur auxilium quo, contra distincte ab auxilio fine quo non, quod in statu naturae integrae, libero arbitrio hominis quadantenus subjiciebatur Ad illam thesim comprobandam, non deducam Adversarios ad absurdum ex suis placitis, quod dum statuunt non resisti unquam ratiae efficaci, ut a sulficienti eam contradistingui volunt, saltem largiuntur, quod alicui gratiae interiori nunquam resistitur. Non dicam quoque Pontificem definiendo in eo Seml-
pelagianos non suisse haereticos, quod ratim demum gratiam agnoscerent cui posset humana alarum religere vel obtemperare, omnem Christi gratiam medicinalem faciat reli stibilem, cita distincti nem suorum inter gratiam sulficientem es icacem penitus subruat. Sed veritatis causam agam directe, Gratis medicinalis quae est in Christo, ex Scripturis & Antiquitate irresistibilitatem sic demonstrabo, ut haereseos nota, quam Augustinois Jansenio voluit Innocentius inurere, recidat in ipsum duo Jesultas. 31. Itaque vel inde lique gratiam insallibilitetis insuperabiliter agere, quod de nolente faciat volentem, ut suo loco ostendimus, ex Augustino agnovisse Clementem v m. P. R. supra p. i. s. a 3. idest non pendeat ex voluntate, sed in ipsam voluntatem agat operetur eamque sibi subjiciat Etenim Deus per illam in suis operatur o
110쪽
Tars Tertiata. 8 x Ieo perficere PhihI I, IS. Sic eos trahit, ut currant Cant: ti sic allicit Japhetum, ut habitet in tentorii Semi Genes Sic invitat ad nuptias,
ut compellat intrare Lue XIV, 23. Sic renovat, ut ablato corde lapideo in dat curneum Ezech: xxxv I, 26. Sic vocat, ut De Legem inda menti suorum de insiribat eorum cord Jer: xxx I, 3. Sic docet, ut quicunque
per eam audivit a Patreo didicit emat ad Christum Joh v i, 43. Sic suadet, ut persuadeat. Quare Augustinus lib. i. degrat adres Pelag. Cel .cap. ιο ita loqiutur de hac gratia uiam gratiam Pelagrus fateatur, quasviura gloria magnitudo missolum promιι litur, vertim e. iam creditur steratur neι solum repetatur Sapientia, verum etia is amatum, ne stradetur solum omne quod bonum est, verum persuadetur: Non enim omnium es fides qui audium por Scripturas Dominum fiernum Caelorum pollicentem, aut Ommbis per tradetur, quibus suadetur ut venian ad eum qui duit, enite ad me omnes quι laboratis Quorum autem sit fides o quibus equalitur ut ad eum emant, satu ipse demonstravit, ubi ait, ιm rem ad me nisi Pater qui me misit traxerit eum. Et paullo post, cum de non credentibus I queretur , ιπι ιnquit, Obu, quia nemo potest venire ad me, b fuerit datum a Patre meo. Hanc debet Pelagius attam confiteri, cum Pelagio
hodiernus Innocentius enitarum Pelagianorum Hyperaspistes D
vult non bolum vocari verum euiam esse Chri ania. 33. Praeterea vel gratia Dei debet determinare voluntatem h ininis ejusque resistentiam omnem superare, & rebelliones Omnes curare Hos civ s. vel omnis gratiae effectus salutaris venit suspendendus ex humana voluntate eam recipienteis admittente: Sed hoc posterius nullo modo statui potest, contra Apostolum dicentem Rom: ix I6. Non est volentis nec currentis , sed Dei miserentu, & i Cor I v, 7. Quute discernite, quid habet quod non acceperii Et tunc, quod volebant Semipelagiani, initium ti dei non gratiae Dei eam producenti, sed voluntati hominis, gratiam, quam potuisset rejicere, admittenti, veniet adscribendum; dixerit licet Ieremias xxx I,48.4 Thren: v, 2I. Conperte nos is convertemur. Sed praesertim cum omnis gratia medicinalis fluat ex Dei Praedestinatione gratuita. quae inde non tantum Augustino, sed etiam Lombardo, ut alias retulimus, definitur gratia praeparatio debet necessario in fallibiliter,
insuperabiliter operari; liquidem frustrari nequit Dei Consilium, de M 1 ipsomet