Inscriptiones Graecae Palmyrenorum, cum scholiis & annotationibus Edwardi Bernardi et Thomae Smithi

41쪽

36 TnoM E SMITHI ANNOTAT.ro abhorrere. Ita Graecis Pygmalion pro Phygmalion , nomen Phoeniciae originis, ut dudum obse vavit Scaliger: quod tamen illo modo scriptum occul rit in stagmentis Menandri D Τυρω

Sed de statu hujus urbis , quot quantasque mutationes , immota, ut videtur , regiminis politici sorma, servatis nimirum suis iuribus priscaque αυτονο- , postea subicrit, sub Assyriis, Persis, Macedonibus, Parthis, Romanis usque ad tempora Aureliani, qui illam victa Zenobia, foemina potentissima, expugnavit, tandemque ob stragem militum praesidiariorum ,

quos illic reliquerat, Romam petiturus, a rebellantibus civibus saetam, acri indignatione accensus, reducto ex Europa exercitii, in Palmyrenos immanissime saeviens, evertit : quomodo etiam sub Christianis Imperatoribus denuo instaurata soruerit , ad dignitatem& honorem sedis episcopalis erecta , novisque propugnaculis Φρέε ον istud a gloriosissimo Imperatore Justiniano munitum suerit, donec labascente Graecorum imperio occupaverint Arabes barbarique Turcae, disserere non est animus: cum ea cuivis Lectori in istorum temporum historiis Graecis Romanisque vel mediocriter versato satis obvia sint; quorumque, si quis id opsrae pretium fore duxerit. compendiariam narrationem ex capite tertio dissertationis secundae longe eruditissimi viri, D. Novisi de epochis Syro-Macedonum pe

tere possit. . . o

Quod vero auspiciis Seleuci Nicatoris, totius Syriae domitoris, ex ruinis ruderibusque , quae Assyrii induxerunt , quas de novo condita , maiorique quam

antea habuisset splendore aucta fuerit Palmyra, licet id ex expressissimis Strabonis, Appiani , aliorumque telli-

42쪽

1N MONUMEN. PALMYR. 37 testimoniis non constet, tamen concinne accommode

colligi posse videtur. Nam Rex ille, prudentiae ac sortitudinis laudibus pariter insignis, ut utar verbis

Ammiani Marcestini lib. xiv. abusus multιtudine hominum , quam tranquita in rebus diutius rexit , ex agrestibus habitaculu urbes construxit, multis opibus smas ct virom: quarum ad praesens pleraeque licet Graecis nominibus appellantur, quae isdem ad arbitrium imposita sunt conditoris, primogenia tamen nomina non amittunt, quae eis Assyria lingua institutores veteresim

Eiderunt: inque harum numero Palmyram sive Tad- moram, urbem binominem, jure recenseri posse quid vetet ' praesertim cum non longe post inter celeberrimas Syriae civitates eminuerit. Palmyrenos autem insignandis annis sera Seleucidarum pariter ac alios Syriae populos usos fuisse, sequentes Inscriptiones luculentissime demonstrant i de qua hic ώς ον παροδ' paucis

agam.

- Haec aera deducenda est a decimo tertio anno post Alexandri obitum, cum quo concurrit primus Seleuciarinus. Anno enim superiori, h. e. duodecimo a morte magni Macedonis, ad finem vertente, dux ille sortissimus e partiariis Alexandri successoribus, expugnata &capta Babylone , Asiae, de praecipue totius Syriae , imperium sibi posterisque suis victricibus armis asseruit. a) Eusebius de demonstratione Euangelica lib.

clare quoque observavit Vlugus Belgus, Tam ei lanimagni nepos, in dissertatione de Epochis celebrioribus Orientalium, quam Vir Doctissimus Joannes Gravius,

C s olim

43쪽

mis , Persice & Latine edidit. cap. II. de cogniti ne Epochae Rumaeae sive Graecae: cujus verba haec sunt.

M Haec epocha die Lunae, elapsis annis duodecim solaribiua morte Alexandri, silii Philippi Graeci, initium duxit. Ab hoc ipso tempore, ut annotavit Eusebius, την

baeorum historia. Ibi enim appellantur ἔτη Lmλῶας - ληνων. Inde ab Arabibus & Persis arra haec nuncupata

Epocha Graecorum,sige communius Docta Rumaea, sisse Rumaorum I. e. Graecorum. Chrysoccae ἔτη P mων. Ita Orientales

olim Graecos appellabant, ut hodie Turcae. Juxta hanc aeram multae civitates populique Syriae & Mesopotamiae, & Arabes quoque , tum Christiani, tum Mahommedicae insaniae & supeisitionis sectatores &disset puli, annos suos computare erant soliti: qua potissimum usus est 6 Albatanius in suis coelestibus o servationibus, quas Aracae sive Arainae ad Euphratem ante octingentos annos habuit. Incepit ergo haec aera anno periodi Julianae a calendis Octobribus ih. e annis 3I2. ante vulgarem Christi epocham di quod ex Inscriptione XI. ubi de tempore, quo Julius Philippus Arabs praesectus Praetorio erat constitutus, agitur, certo constat. Hinc facili applicatione anni aerae Seleucidarum, in marmoribus recensiti, annis Christi assignari possunt. Plura hic addere nunc non necesse erit. Qui subtiliores intricatioresque Syriacae chrono,

logiae apices edoceri vult, adeat. & quidem cum stu-

44쪽

- IN MONUMEN. PALMYR. 39ctu maximo, consummatissimos horum temporum supputatores, Iosephum Scaligerum de emendatione temporum lib. v. Iacobum Usserium Armachanum de Macedonum & Asianorum anno solari , & supra laudatum Henricum Novisium. His praelibatis, ad annotationes in marmora Palmyrena, quae primo loco& praecipue explicanda suscepi, progredior. Ad monumentum primum.

Uxoc. An ab Arabico , gaba , perturba-tm ct inconstans in consilio l MogiMor. Nomen hoc apud Syros satis comm ne, in hisce monumentis quinquies reperitur. MVκιμος, stabilis, constans, nimirum a quarta conjugatione του

IS, inde moham, successor, quasi positus &constitutus loco alterius; ut explicat doctissiimus Golius ΚΑΙΑΚiAΛCicor. Ita in exemplari ex Syria transmisso, quod apud me habeo. VOX, ut videtur, ad- modum perturbata, nec qualicunque conjectura facile restituenda. Quid si, unica ra transposita, legeretur. ΚΑΙΛΚΙΛACICOT ' a , commot- inquietin Dit, & a , vehemens, con- ' juistiti , re individum scius. Sed fortasse probabilius videbitur legendum ΤΟΥ ΚΑΙ Mi CicΟΥ in quo nomen , cum epitheto fortu , continetur. nn , EI aeetu: Ebraice, laetet, Ara-

bice. Sed hoc est hariolari; & omnino pudet.

45쪽

o Trio M E SMITHI ANNOT A T. MA... ΟΥ. In MS Incertum , an MAm , MANNAIOΥ, vel quippiam tale: nec refert. Si numeri recte in charta , prout exstant in marm re, signentur, erit haec Inscriptio omnium, quas viderunt nostrates οδοιποροι ἰ antiquissima, anno nimirum serae Seleucidarum CCC. XIV. h. e. aerae vulgaris Christi tertio. Sed spero Descriptorem mihi audaciae veniam pro candore suo indulturum, f; an non illic exstitisset DIY, quo anno & mense monumentum sequens Elabeli conditum erat, dubitavero. Praeterea

figurae literarum cum tanta antiquitate non conveniunt.

Nam ut optime observavit Vir Eruditissimus, D.

Harduinus, τὸ C pro Σ vix occurrit in nummis aut mammoribus ante Domitiani principatum, post istum non aliter ferer veteri forma pingendi mγμα per Σ prorsus ablegata. Quosde cnaracteribus literarum E & Ω pariter dicendum est. Hoc plane invictum mihi videtur argumentum , aut Quadratarium aut Exscriptorem in notatione anni hujus marmoris errasse. - πANΔΙΚΩ. Ita semper scribitur cum Δ in hisce m

numentis.

Ad secundum. ERTICAN. Male, allor , exscriptum pro Em crN. Hoc enim monitaentum ab Elabeto solo , ΑΥΤΩ, cita exerte legitur in MS. non ATTolc) sibi &siliis conditum erat. Mannaeus, Sochaeus, Malchus, ad eundem pertinent, & quasi agnomina debent reputari, assumptis, ad ipsum a reliquis ejusdem nomianis

d) De nummis antiquis populorum dc urbium pag. s. dc de

nummis IIerodiadum. pag. 3 . 8 .

46쪽

IN MONUMEN. PALMYR. Inis distinguendum, & avi & proavi nominibus. FLlius erat Vaballathi, quod nomen videtur a Palmyrenis amari: de cujus origine mox agam. vΛΑΒΗΛOC. Quas a Deo Belo. Belus autem a sive contracte Ia , quod Chaldaice , dominum

signiscat, ut omnes norunt. M ANNAIOC. A mana, largitor, munificu rvel potius a manua, benevolus Ur benignus fuit, bene fecit. COXAEIc. Forte pro cOXAHC , diphthongo tain hisce Inscriptionibus interdum pro vocali η posita. Incertum, an a faba,iψe ab assiduitate laboris. an potius Elabelus fuerit ortu Socham, non a civitate Sochoiha in Judaea, quam condidit Roboamus, filius Solomonis, i 1 Chron. i1: 7. Sed a Sochis , ΣοXoIC J Assyriae urbecula , de qua Arrianus in

MAMoc. Α' P, sive , malech, rex. Nomen apud Syros & Arabes admodum frequens. Maiachus tervus Pontiscis Judaeorum , apud S. Ioannem

XVIII: Io. Aialechus Nabataeus apud Dionem lib. xi Vire de cilichus, Podosaces nomine , Phylarchus Saracenorum apud Ammianum Marcellinum lib. xxiv.: Ita quoque a pueritia lingua patria nuncupatus suit Porphyrius philosophus. Nomen enim praeceptor eius Longinus in vocem cognatae significati nis, TOPΦΥPION, Graecorum auribus longe jucundiorem gratioremque convertebat. Purpurcae enim v

sies erant propriae Regum & Imperatorum. V. En-

47쪽

nis recensendis abstineam. ΟΥΑΒΑΛΛΑ ΘΟΥ. Vabasiathus a vehementi mentis impetu nuncupatus. vabaiaetam, acritcr perfeci rus fuit praedam, notat. Ad tertium.

Teibae ab oriente Palmyrae versus Euphratem, quam i tertio die attigerunt, lapis muro Moscheae inversim assigebatur, hoc modo inscriptus. KEPAΥΜΩ. Pom fulminatori. Titulus frequens &in inscriptionibus & in nummis. v. illustrem Spanli mium de usu & praestantia numismatum differt. v. &eruditissimum Novisium de epochis Syro-Macedonum, dissert. III. cap . 8. Composita Iovis epitheta apud

ATAΘANTEAoc. Ista fuit antiquorum temporum Drthographia, quam posteriores Grammatici immuta- runt. Infinita enim pene occurrunt του ν ante γ&uin vetustis membranis, marmoribus, & nummis exempla , cuivis vel indiligenti Lectori satis obvia. ABIAHNOC. Abila urbs Coele-Syriae, quam recensent, ce2 Plinius & Ptolemaeus in regione De olitana. Est & alia urbs ejusdem nominis in Palaestina , quam a priori distinguit Stephanus Byrantinus : δεβίλη π is QS 6 Ιοργάνν : h. e. citra istum fluvium , cuius

se Nat. Hist. l. v. c. 38. yungitur ei latere θ-

ria Decapolitana regio, a numero oppidorum, in quo non omnes eadem observant. Postea: Intercursant c guntque has ur es tetrarchia. regionum instar gula, ct in rogna coiri untur e Tracho-

viris, Paneas, in qua Caesarea cum supra dicto fonte. Abila. --ca. Ampinessa, Gabe.

48쪽

IN MONUΜEN. PALMYR. 43otius saepe meminit Iosephus. Utraque vero regio

Decapolitana a numero decem urbium nuncupata Jtam Phoenicum quam Syrorum , ex aliqua parte ab invicem interfluo Jordane olim distincta, ob vicinit tem & conterminos fines interdum coniundi videturi Agathangelum vero Syrum potius quam Palaestinum fuisse crediderim. Reliquat de altaribus aliisque monumentis votivis pro salute selicibusque imperatorum expeditionibus, pro domus augustae incolumitate , pro denique illorum vitae & imperii perennitate, de de sedium sacrarum ap-mratu & choragio , a quamplurimis Philologis millies explicata & cognitissima, nulla illustratione egent. Ad quartum. Columnas, obeliscos, & altaria in perpetuam B nefactorum, qui de patria est Dis municipibus praeclare meriti sunt, memoriam erigere , ab omni aevo apud quasvis bene moratas gentes solenne erat, istiusmodi monumentis illorum virtutes & pietatem suamque gratitudinem testaturas. BAPEIXEIN. baruch, Ebraice benediactus, ct , bari is Arabice benedictione ct copia

abundans. Paruch, minister & Amanuensis Ieremiae Prophetae; Βαρωχος Graece , & cum additamento' divini nominis Jah, Barachias. AMI ICAM coΥ Amri , Omar, & Omri, nomina apud Palaestinos, Syros, & Arabes frequenti in usu. Hic distinctionis gratia additur Cαμσος a , sive

sams, quod Solem significat. Hinc Essent ,

qui, ut f) Philo de Iosephus scribunt, bi,

49쪽

THOMAE SMITHI ANNO ΤΑΥ. singulis diebus h. e. ad ortum & occasum Solis', sicie εις ηλιον. h. e. ut ego interpretor, versus Solem conversa, solennes orationes habuere , quod alibi su-sus probabo, a h) S. Epiphanio nuncupanter Σαμ- ψαοι, h. e. Ηλιακοὶ, ut ille recte vertit. IAPROMΩC. Ιαειβολεtis eadem vox esse videtur, quoad originem suam, cum de quopostea, licet diversae sormae. Notae numerales anni erasae erant, nec potuerunt

legi: quod dolendum est. quintum.

tubernalis: vel chalit, amicus intimus: &amin, smus, securus, fidus.

ΠΑ-Υ. Forte a phana, evanidus, caducus, aetate confectus.

ΠANOΥ MORIM . Ita in exemplari manuscripto , iuxta quod harum Inscriptionum editio in Actis Philosophicis exigebatur. Ideo male interponitur articulus et OT, qui hic plane abjiciendus est. Panus M cimus unus idemque est hisce duobus nominibus insignitus. ΠATEm. Avum interpretari oportet: non enim

aliter sibi constabit Inscriptio: cum Alitamenes perspicue hic nuncupetur filius Pani Mocimi,.& TOΥ ΑΙ- PANOT, Atranis nepos. Quod vero ita reddi Possit, non a vero abhorrere videbitur illi, qui modis loquendi

50쪽

loquendi apud Judaeos , Chaldaeos , & syros paulo

diligentius attenderit. Quod unico exemplo demonstratum ibo. Certissimum est , Nabuchodonosorum, qui pater Baltasaris. Dan. V: ue, II, 13. ter expresse nominatur , fuisse illius avum et Baltasarem identiadem, illius filium nuncupatum, fuisse Evilmerodachi filium, & Nabuchodonosori nepotem et quod ex coulata sacra historia cum aureis Gosi & Abydeni fragmentis manifestissime constat. Ad sextum.

ΑΦΙΕΡΩΘΗ ΑΑΙ ΔΙΟΥ ΥΟΥ AMO E Ic - Ιta in N S. Legendum omnino A ΑΥΔΥNAIOΥ h. e. primo die mensis Audynaei anni DXLI. quod certissimum est, nec a quoquam negandum. Numerus & ductus literarum hanc emendationem secillime admittunt. In caeteris Inscriptionibus, ut passim videre est, anno apponitur mensas Syro-Macedonicus. Nec minus solennis fuit apud Graecos & Romanos mos iste menses annotandi. Infinita pene apud Gruterum i , Rein sum, & Sponium occurrunt exempla: ex quibus unum tantum, cum sit prorsus similis argumenti, hic subju

ciam.

DEDICATUM K. OCTOBR.L CUSPIO RUFINO L. STATIO QUADRATO COSS.

An lapis iste sit basis statuae aut columnae, sive tabula portae sani, a Materno, Pappo, & Marco d dicati, ii, qui viderunt, in itinerario non animadve

tunt,

si apud Gruter. M. LXXXII. I 8.