장음표시 사용
111쪽
lem & hue omnino facientem alium e Menaeel, mis, ubi quomodo parasitorum vita sint reges, aut potius ipsa eorum vita sit regum ipsorum, explicatur. Sc. Eripia.
. . . . . ea timuia sciι palam
νυ tua , qui me complevit sag ιsi cir formidinis , meas odisses , Ius qai regi raatiam eoncisit mali. 2uem ego hominem, squidem viicio , vita deloIvam sua . Sed esto saritis sum, qui illius esse dico quae mea es.
Meo cibo π I MIa edia ea ιtis et anima prisaha visam . sed & potio ibidem in nostra Sticho personae. ae versus etiam ipsi sunt turbat leDI. Vesit isquam. ΡΑ. ιώ ' eam ipsum misissi / DI . ita σο Δεὸ M. segetetiri afriq; advexit mtitiam . ΡΑ. nimis factum lenὰ . GE. Nescia Ooa eaρium feopas , atq; hae converram taleas. Primum parasiti sunt verba, non Panegyridis , Nims Driam sene. Gelasimus enime essultabundus se interloquitur sempere ut praeter alia post quatuor versus in eandem sententiam, Hercle rem gestum bene. Quod parasti eum prorsus est e Res mi timus locus Epidi eo exitit, ubi verba etiam haec eadem ab eiusdem ordinis homine in rem eandem usurpata. Sc. St. tacete .
ma referant , O jamenta durant. DE .u His suctam h ne. EP. rim Coptiviorum ρn d duetius ferum λ pueros, virgves , Binos , te os . alius quinq;: sit coci tiros μν vias Imitor suos qnisi; Φi Hot. DE. α ν rem ripam hoὰ .sie Plautus collatione si aut i corrigendus ct innitru tulit, . Iam uersus posteriores duo traiecti sunt in Vicem: quod, ut alia taceam, Oilendit iteratio voeis lihens in ultimo nune versu & ptimo, non separam lis intermedio alio, ne illa separata frigeat, ct venustas eius evanescat.set nee tuum in primo legendum , sed in s r ct inserendae particulae binae ex editionibus antiquis. Unde haec loci totius erit emendatio , non illa postrema inter optimas aliquot c nec vane se iis me iacto ) nostras. Interius Digno m eota Aso Itiam vi m. seruum sie/um .PA. Heis otiid Epignomam elotaru's p GE. statim visam,
Adhue eadem scena paullo aliter quam bene exeuditur istu erDI. Psse astem adoetiit sectim parasios . GE .hea perii miser. DI. R,dietio fimos . GE. reveream sereis Me qaod consori modo . vitium sol ux versus indicat: alias falleret nos voeabulum indictito P mar , pro quo Plautus seripsi Ridiculus Os, paullo ante eodem hie tisus: ctuando adhuero, auudiabo, tam fiam ridiessissimas. Moae etiam e GE. Venales Iogi fiant ilia , quos ne abam .endere , III co , ct meo mati es ρaod maletolentes gaadeant. Forth emendandum , Iticu . meo malo es Ere. Ut exclamatio si desperantis , quae in hoe ct smili affectu frequens. Amphitr. Itieet, mandara heri perierant uua O SV a . Hoc autem totum hic dicens parastus respicit ad ista sua priora r
Iam non facio auctionemr mihi obtigit haereditas . Matisadi perquisitor/3 aactiosam perierias.
112쪽
rium G a spiriam istiseu feeit. Quaene ξ obnoxitis, obnoxio fias, G
ANilquissimum est reginae Pecuniae regnum, Si summa perpetuaq; potentIa, maiestas, gratiar quam Epignomus hic, Se. Cum hene, domum simul S in . .mieltiam assinis sive soceri, illa conciliatrice, rediens brevi dicto miratur:
earid.mq; pers mili triparcus ille Euelio in assinitatem appetitus , illiusto eaussa, ut rebatur, Aulular. Ilne hine aliis. Sit .mmortales olfeera , claram qaid valet lotiae in seaena plavshiliter iactabantur, ipso toto theatro testimonium poetae ex asse ctu suo perhi hente . Nox autem ea, quam hine sumus ors , scena legendum: ege abdae has intri , quas mecum adduxi, 3γicbe . non ariae aut dae e quorum hoc Lambinus, istud vulgus, illud nostrum antIqui eo. dices habent. Numeri iidem sunt, qui in iisdem verbis infra re ege abdiae eas intνυ, hune tibi dedo ia m. At statim r Συ mahas taeum mi rias multaverim. miror virum doctum nuga et se audere . ut quia Festus alicubi dicat aeramnausa plauto usurpatum , id hie uisse eenseat με. miseriar: quod minimὰ suisse Lquens versus ostendit, Plane in hane diem unum eae tu i mutiis mi ην i7s cte. crius priueipio math Lambinus necessariam particulam Pgune demst: tam inquam
math. quohhene in apposuit: utrumque numeris libenter reeipientibus, quia senissus eupudiustule adsciscit. Magis uero eum ratione de uerbo malamerim dubitem, quod nimium insolens nostris auribus: Se sorte non pessimε olim pro eo coniecta. vimus antiaverim , quod absit tamen ut suppostum statim eam. Insea certe ryam δενei. ego par hortam amicam transibo meam e
Posteam partem maria stautar aedium, Ed us os natum. Non plenε expileatur in iuvidiam vienis . quasi tantum in taedium Re molestiam . Hoc ait servus: etiamsi liceat seruis, quod dixit, metuere se tamen, ne in litem de contentionem incidat eum aliquo, qui licere id ipss nolite quapropter puhliis eam viam & hequentiam hominum se nune vitaturum , posticoque aedium ostio per hortum tu th ae quieth commeaturum. Abundare autem videri possit totus is versus , vos eam partem maRis utantur aediam. quem suadeo parenthesi seorsum ineludendum. Ultimor Ito hae seandam Oor me, ego hune lacero Zem .
non henh, Iacerare diem, pro exeruciare, aut conterere potando , epulando, scor
tando: tantum imo perdere garriendo, quo sensu perspieuh idem est Asnatia . Se. SN ego ranis ego Mne latio taeera, qua is aras Iaeerat Hem. Mi simpliciter etiam aecipiunt conterere, non satis interiorem verbi vim assequen-Tam. IL Α a tes
113쪽
te . Sed inspiciamiis porto scenam, ubi libres suos parasitus inspexit. Excudituri
Munamas Me qaidem . qui astat. quod ut legitur , sic capitur aliter aliquanto quam rectJ. Non enim profecto a uinstitium parasto F pignomua iaciebat nune eonspectra primum , sed seuerat ania ma, uela, de qua narravit et . .
i m me ores sutrinam .duamobrem his subjiciendum nune, an urium hae sarit. λ--τγ- atriem, ne eum sequenti versu mi steatur: qui porro sie inserto verbulo ex υeteribus scribendus. Musomus me qώidem est . qai a faι. ibo , atq; a Itoquar. Dum secum augurium & auspieium suum commentatur , interim asiare procul Epi-νncimum videt , quem nosti tans adit statim S eompellat. Plan E auspieium illi mustela secerat: Epignomus deinde conspectus auspieii sides & eventus erat , a quia se lieet vita & vidius reperiendus. Ad idem auspicium mullelae pertinent versus luti finem: nain ipsis deri a in die matar iocam. Eism ego avispis v. i. νε eap.rati mea δqui eorrupti etiam nonnihil, ad hoc exemplum res1ituantur tae,aeso ipsa decies in die isti Ial Iocam , Eum a suo si ego iti re capitati mea /Certa erat rectio vel ex sensu, de qua leviter aurem mihi vellebant primum antiqui si h i , habentes Iain oe . atquct iidem verha sic digerunt alterius versus, ut e numerorum ratione υides hic a me collocata. De tiuina Se similibus alibi , quod satis. Sed in medio non praetereamus istum locum: Ap. Non eripes pessiam. GE. qaid erivari φ eanseas pNoseis odiis iero habeo in msuda . . mori. Id est nudum istuci censeas p Fallor , an duae sunt voces , ita temere coalitae Nam equidem censeo eas divino corrigendum: quatum altera praefigenda versui aseleti , de iudici alias toto pede . sic inquam r GE. ρώid gravine ' censo Eas: nesia quid merd hasea in manda . I maia. Instanter ire suadet ad suam comam, etsi posterius i movi non ineptE libri veteres Epignomo transcribunt.
gliam ean vitiam otiaraita tibi in hane diem. Sed nihil hoe nostrae derogat emendationi, quae alia tenuior requiritur isti et Viti' ad te ad eanam vetitam 3 EP. se pusis, velim.
Nam si pessse , verum est. Dei neeps seio quid i hi docti υiri de medio lector
GΕ. Huvid pastata est irim med iti I. Ia Meamlers. Sed non contemnere queo penitus antiqui rem scripturam: ad postila aeqviidem fiammo in Ieria ace amboo. si quidem venum summo leAo mox opponitur imum subsellium:
erius I versus fine removenda interrogatio , quae in libris nuperis Ohrepsit. Illum autem ibidem: CF. Wois MeeIo wνὰ puri , ma aluoxie .paullo citat aliter Gellius , u hi de sgni se aiione vocis obnoxius disputat, nil magis ipse nos certi docens, quam illum Grammaticus in tu consultus. Sed ita citra ICE. Rctiae ego keresa parti plane, nati oba ιδ . non prius , & vero paullo μα--0.et. Obnoxia hie autem est quasi clementet iii & aba iosse Epidi eo, St. Tutin 'rPE. Cedo mantis igitar. Ep. mora utar niti I. ator areia Mula. T OLI Oero olaoxias. . quod ad marginem ita explicant, sed cum additamqnto non plos apto. Sic eni
114쪽
resolvunt: euius nomine tibi obnoxius ego debeam. Potius debebant e tamquam ipse mihi ss obnoxius, in obnoxit morem. Osaoxius proprie, qui obnoxiam aliquam suam alteri concedit, suo iure non utens , animi conicientia Daetus . Ad quam originem Plautus allust Truculento, Se. Eνoue illi: Scio equidem, qua nota, multa mihi audienda obnoxio: Ego me tiεῖ obnoxiam e o fateor , eulpa compotem .
Hinc ad alia trahitur: & obnoxii dicuntur a s militudine quadam affectus & eon ditionis et Iam, qui alicui aliquid debent, tanquam de vineti . sie Asnariae loco: dea ar aerarem ambo a relabar satis sns obnoxii , UUro devincti beneflcio. Et hine Virgiliana an eodem ibidem laudata. Qui autem tales a lenius sui licet aetentius agunt plerumq; cum iis, qui hus obnoxii, nec pro suo jure, cedentes Separcentes, ae plane velut let undas asentes. Inde iam iliae locutiones omnes: quas facillimum est hue interpretati. Nee alius Caeciliani loci e Chrysio, cui mii Gellius convenire putauit Grammati ei sui finitionem:
xuamqaam ego mercede hue condactus tua a ciues o, ne tui me osse ob eam rem obuoxiam
Reare, avidi bis male , se male dixis mihi. putidissim h prosecth. Quid enim absurdius, qui m obnoxium ibi esse habentem . culpae suae eonselum Ita namq; reserebat ipse Grammaticum interpretatum : cuius verba levi correctione indigent, per hane oceasionem lite adjicienda . ciuis adeo iam Baetiae utinae ignaναι es, qui n seir .am viei olnoxium, eri quid ab . o , eat essesnoxius dieitar, incommodari s. noeeri potes ea, qui halet aliquem noxae, id est ealpae fuae eonfestim λ verba math vincta. Si in parte obseura , quibus nexum re lucem reddet copula reddita, quae in ei degeneraυit. Leger cui quid ab eo , eatus obnoxias dieitur, incommodari noceri pates: O qui habet aliquem noxae ,
s. e. e. Da eonsciam. Apud Caecilium mercenarius aliquis . fortasse an coquus, conis ductus ex more cum asperius aeciperetur verbis. se eon vitiis in id genus hominum vulgatis exagitaretur a eadem se usurum libertate dicit in respondendo, neu ue pro- uterea parsurum alteri & seeundas acturum, quod mercedem ab eo accipiat, Achoe nomine devinctus ei videatur: id quod est tribus uerbis, nolle se meretidis caussa obnoxium esse. Idem pland signineatus, etsi paullo uberior in obnoxiosis ut ista in ostis fere omnia copiam aliquam notant. Id in Ennii versibus suisse, quos Cellius ibidem ad dueit . evineunt numeri ab altero lacunosi.
Ea Iibertost , s qai se quoq; legi simul volo ) pectus param ct
Epidico nostri disertim supra fuit: atque etiam post T intimo, Se. Stasime: ST. LVM a leges perduxerunt jam is paresarem suam ,
Magis queis suus abnoxiose, qua n parentes tiberis . Qui etiam Ioeus hie enarrandus est contra interpretem, hoe diei putantem: Mores dominari te hus imperios d. nam obnoxiosos a plauto voeari, qui alios sibi uelini ha here obnoxios. Iam ad spidici locum illeebam non ita esse, neque est. E diuerso Prorsus, obnoxiosus , multum obnoxius. Λtque ibi perverti iura omnia servus que ritur: Ze praeter alia . leges a mori hus Jam In suam potestatem perductas, eum ipsi contra legibus obnoxii esse debent magis , quim hodie sint parentes liberis suis, qui itidem parenti hus esse potius debehant. Ita duplex est incusatio, illa directa in mores, haee o hil qua in liberos r quae Oee ultior sesellit hactenus: sed quo occultior, eo acrior est, si ex tran&erse vehementius mordet. Utrumque contra naturam est: leges motibus, parentes liheris obnoxio 'os esse . Quem sensum in υidit usurpatio vocis eius, aut potius reliqua loquendi sorma, serma duplex. Semel enim, de iure, iit vocant, reeipitur; Iterum, de factor Ae prius in mores, alterum in . parentes dictum. De eetero, sallustii locum etiam Gellius assuri, qui aegrius ace de re nostrae superius interpretationi uideatur: I nari erium ferro , si Mi obnoxia sorat. At promtissim h aceedit: quandoquidem obnoxia ibi est obediens si Vo g ati scans , ut obnoxii selent. Ni se sibi dat et , nee adversaretur, se tro minabatur . Ita
115쪽
'Ceilii R Grammattei ipsus partes hie egimus, ct pro utroque, ut opInor, saltss cimus ile eo, quod lvere non potuit alter, alter noluit. sic enim de Cellio p tius sentiamus.
ΡStperam illud quoque Lambinus explieat proxima secta , Ila me vi rgΡ. Iam redea, nimia vinuptos, si viti ab aeria d domo , Domum s redieris, si tisi natio est aegristida animo oboiam . Quas IpIgnomus dicat , se domo ad Pamphilippum redire destinato, in quem Gr-
te sortuna tamen incidit cum socero incedentem. Verba anh domo egredientis sunt, rum redeor sed ad familiares, pronuntiata, quibus abiens mox adsuturum se rursus a Timat. e qua nota locum insgnem corrigebam Mereatoris ultima seena cui hunc conser. Ceterum 3 delendum miciri versu , quotquot in libris est: ut multi sunt , uuibus ultro abest rem'. posteriore legendum ibi, pro tibi. Male enim haerent dan di easus duo tibi & anima. ponde ΛN. Friusquam alis, praesente te iste apologum agere suum
periit archaica loquendi forma, apologam me agere vinam Beso. sic enim ea par tietila rursum inserenda. Ridiculd autem ait, Apologum se agere uelle, ct revera agit, non narrat. Praesens enim ipse erat totus Apcilogus . eleganter in rem praelen
rem eonfictus r quod sentit & dicit paulici post ipse Pamphilippus: Ferae porrὸ: praesens die quidem es apologus reui quidem Pamphilippo potissimum hdie quasi tabula Mehatur . In ipsum directa equod & senex jam ante prodit, cum ait Hie se acturum. Iam in ipso apologo quae dam non satis concinna , ut istud r
IB. ρου ega cte. quod cum sequenti legendum distinguendumque ita rPA. auis Mae quaeso os ille , Osos ego δ Ακ is Use , quos to artiis senex
Tam quidem herese quod edim adris, meam na cailruncent iseisiam a Qui emtraesciant si ippositum eum pro eaotrane ut , eos si non exempla huius Po Nora cle lententia dimovere possunt, dejicere debent ipsi numeri, qui soli satis con Vincant reetum, quod vulgatur. Sequentes etiam statim versus S pedibus non ut hil ampeditis cespitant, At sententia inaequaliore labant rpA. Videsuet illais Dis paream fenem , qtiI dixerit.. Maasiam ille ilii psiticetar , qtii eam eistim poposcerit . quamquam de pedibus res facilior et in sententia scrupulus maiore quam explicati
116쪽
p A. VHelisee Dis ilium pureum serum , qui id diserit.
autem p an tuo liti polite ιών, qui oum cibum poposierat. Certo haec sententia eis. Cum avaritiae senem arguisset in ei ho poscendo , in si quaerere , quid adolestens ille, an postenti illi sit pollieitus P cui simili forma orationis alter pervenuste respondet: AN. Videsiere Di sitam n)qtiam adolescentem , qui lineo , 2bi iue poscis, denosatis δε dare gratiam tritici.
tibi restri hendum etiam sortasse in ea, i, ut respondeat σα d xerit. Omnino au tem argutia diseri minis inter promisser. S. patiiseri locum hic non habet: ct poterat vir doctus alienae allucinationi confirmandae supersedere .
Hercula quia aequum postulab ar ille saxeae cte. scribes Herate qatur magis ex Plauti formula . Et statim: Iaia nequivit, qua lege licuit, oelti dixit feri. Veteres nequit. quod est idem alteri, sed contra iam numeroram caussa quasi ne qasiι. Et adhue statim rHabeon' ram fuctam λausimne mutare δ non profecto temere . qui Plautinissimam locutionem agnoseo: sed
hic tamen accommodatiorem opinet, Hubeo' rem pactam pIhidem mox υulgatur:
In quo corrigunt fessio. heno quidem e at vide ne sit ipsum tamen esse retinendum, simplicis inserto. prorsus autem legendum a me in eriam nune: deinceps ita sorinon, ut innui , fetistis se esse darii pro odo senisti . sic quidem Plautus etiam
Captivis. Se. 2uae res rrio; to pro libero esse dueas. pientis deferas. affectata inviti se verbi ossis: quod Itidem abundat in Catulli versu: His futuis multas, O H Deis emis et vastum . Nec aliter Lith in Tragico, cujus Hercules Oetaeus. Ibi namque vulgo se ete et ne siribas esse t/ Aleidae parem. Sed diversa est aliorum lectio, fremebas. melior illa quidem , non autem pespicue
satis melior, nisi Se alia thidem alterius vocis melior mia reponatur. Habent enim libri quidam imparem . quod plane verum, ipso sensu in contrarium mutato. Hoc namque dieit Hereules in Iunonemr Ad hoc tempus soli Hereuli te imparem esse fremuisti e nunc ecce impar duobus es reperta. sequitur enim, V Aia es duobus:
mihi scilieet' meae Deianirae. quod non hie, sed i hi suo proprie loco olim latius explicandi erit locus . Ad finem scenae rpA. 2 a Gotasti lamiuem ad eaenam Ep. ns quid aheniens
Oratio non plena, sed quae videatur explenda, subint i lecta nostatione diserta, quae omissa: Non vocavi, ne quid perderem adveniens statim. Mihi tamen elegantius persuasi fore, solum hoe s per interrogationem efferatur: tie quid adventeus perde rem quod valet, Perderem ne quid adveniens statim Nam nota particulae ne tra 3ectio talis . de qua Gulielmius & nos alibi. Perderet autem Epignomus , si quid Parasto /are te quo trahas quod quidam ex Ulpiano notant Fὸνἀre ct dare aequiparari in iure Romano, eum alat, filiosa milias eui libera peeulii administratio eon cessa est, non licere donare alteri, quia non in hoc concessa sit , ut perdat. Sed magis eo faciat alter nostri locus Aululatia , Sc. Adri. PYDis hereti reo illam coriam ad ine Oeniat velim ,2tii indiciam ferit, at ego i ta aliquid laui
Dicam. tiam ρaod edit, tam duim , quam perduim. Sequentis iam stenae prineipium manifeste vitiosum tGE. My ita at cit esepi nareare Oasit, eam hse non assui . Quando enim narrare oeecepit δ an eum non adsult 3 Ridicula. sed hena , si tantum vitiosum, quod quidem non purgant, qui Si flentii notam pro Ε substituunt: de se dium etiam est x mutilum t ipsumq; adeo Scenae principium totum abest . Male enim prosecto se Parastus ordiatur, etiamsi respiciat ad finem alterius seenae Libros inspo-G. Quin ille vers hus aliquot hic ouccepit narrare consilium de amicis consultis r
117쪽
eui odii alioni deinde stiriecta e vi letur aliud necclo quid pro sermon ἰs occasiane .paullo hinc alienius: atque id mox relinquens, & rediens ad prius institutum, sic
de integro ruisus opportune orditur. S d isa ut oeciem narraνe vobis. quae formula solennis ibi, cum quid institi eris, atque ab eo digressus aut etiam . a. atus, idem repetas pollea, narrationi continuandae. Trinuino se. Hale ego. 1Y. Da ni octasti , si auimam advortas dicam . Ea vero al; quoties apud noli rum corrupta, nee ali hi semel a nobis emendata. Nunc
Da ut o coepi aerere, itum quom dadam cte. ri eqempla pluscula alibi dedi. Sed, quod restitui, ni iii tir au Horitate antiqui tus ex evibrum. Reliqua hinc separata, ex iissem veteribus sorth se set Ibenda: . ctim lie Aisori affui, tam amicis rit heradi jam ct eam eoenatis me a rIi mihi uactores faere , at egomet med is die jugatim sume. Quae tamen omnia, ut scripta vulgo sunt, vulgo relinquo. Venusta autem porrti formula responsionis, qua de valetudine in terr igati peregre redeuntes utuntur: GE. Muta uiue bene / ΡΑ. fa fetita vi fel ulis . quam frequentat Poeta multis loc s. ct hae sabula dedit et Iam fratri Epignomo, pariter ad Gelasimum , supra se. Lilros r
Atiolatur de cubiti Oppositioner quam refellere non opus est, ipsum exagitare non lubet. Fefellit hominem au. ρλ.π- , verbum stas: quod participium est omissos, prosans, antiqua eonsuetudine. Tum nee observidere cognorit parasti eum ver-htim, a Uidam notans υ rationem ipsamque adeo tuburcinationem. Cum negaret Epignomus accubationi locum superesse, Gelasmus eo nequaquam absterritus, ct honodiem sedendi parum curans, dum fructum consequatur edendi, se vel stantem ali aliquid Obsyrusurum. Interpunctum igitur leviter hue ita dirigatur:
Dixi Jam ante crebras esse In verbis alis δὲ ais permutationes r quorum alterum hic quoque restituendum. Nam auid ais p ex perpetua sormula est compellandi initium , eum quid aliud porro subiungere volunt. Atque hie parasitus a coenatica spe apud Epignomum absolutus, ad Pamphilippum convertit suos palpos: qui praesentiensaeque deludit hominem, eum quidem hoc uterque agerent de compacto. Forsan Rin serius hae stenti mendum idem , sic quoque eorrigendum rEP. xuid ais p GE. orasores ea aeripis r habeas end. Λ quo versu statim alii sie ex mea opinione serihendi rEp. Tua NI νυὸνι enim. GE. si quidem mea refeνt, opera utere. Ep. Psse ed pol /ihi opinor etiam sui Ioeam esser eos teor . 4mi occales. Alii aliter flee unt: nemo, ut tam eongrua exeat & sententia ' structura. opinavitur Epignomus primum posse adhue locum uni esse: dein plane se conspieari ait, tibi aceti heir minime tamen hoc serio, sed magis ludifieandi hominis esurios . nuod
Ubi turpiter ego salior, aut personae saliunt. Neque enim apte Pamphilippus aut
fratrem se exoraturum dicit, quem nec orat quidem I neque eonvivas , quos non erat ipse accepturus. Sed Epignomus convivator ah hospiti hus suis aliquo modo sopollicetur impetraturum , ut arctius euhare velint, Gelasmo receptor ae smul eum veni
118쪽
ὐhrit a una iuhet. sub illius igitur unicam personam verba redigantur: Vς, p. Γω. afla aliquo modo : veni .rsea n mciv adiudicandam fratris Orationem censeo , Illam porro e .
IIuiras. . Nam parassas misi atq; fratri faioi, rem confregιmal. Nenue hie saliore & lupi iram omnium negligentiam accusare habeo , clui non at tetaint. Pamphilippum jam abiisse, & lolum restare cum parasito Epignomum. x K, enim ille cum illis supra verbis: . . . PpΑ. Deos suturafia modo , posted ad Ie eontoad transeo. 3nde ter se liquet, alterius personam hic perieribendam . Neque id satis tamen i Leo, qui sententia & verbis etiam laborat. Nam quid est, Nou ergo rs tu. s d me ' Ite apud aliquem, soloecum : nisi ad putes mutandum: aut es, pro edis Quorum neutrum mihi probatur; ac ne Lambiniana quidem interpunctioerpa is tu apud me fatis D. quae serri tamen videbatur posse. Sed malo certe, nec sua caussa, reponi ad boς φης VPlum n n. . r
Catissa autem est, quia respicitur ad praecedentem parasiti de se praedicationemr μμ misi eam .iι douguo musto facilius, qΠam cum sume Id stitieet verum elle respondet Epignomus: Si se expertum domi tuae, quam ire. nuus ille sit pugnator, quamquam interpunctio admitti Si altera potest, nullam paene mutationem huic sententiae inserens: EP. SYPur ego istar apud me satis D. atoue etiam tertia non omnino queat repudiari:
- 'μ' εν-αο. Ma apud me satis D. e m. 3. t somnes in hune eundem sensum conspirant. Male denique ad finem illa scribuntur,
vriti Ihus non abii 'pm obum pisitum assentiar viro docto . sed mutandam inter 'ia tris in ui Gelasimus ad se reliqua quidem , non autem priores binas dicti Mone ν tune ρ mibine λ tibine ρ vides, ut avnoxa est gravat. Vides Mularitates hominum ut periere σ Πω πιι a. Vides ridieulas nihili fieri, atq; 1psis parasitarare . . sustentandae particulam ut ibidem nunc sussultam vides.
119쪽
CAPUT VIII. Nimiὼ Broida. Fuerata . Satis esse arietiI. Potitictum, potiumra Veria Da atiqvios in numeris, purimi inserpunctis correcti . Verba quamdam transeo a. quedam infretu . Sotania Multorum discussu . Contra Larebiniam G aBos pura emendata, inserpretata. Persione si ei totius ordinatae. Veros tinui trajectar, eiectus, Spectatores
HMissi stibi ad sciam titiro ridisti Doeuli. Quae ruiqvia in Sti estim erant, vitigen er emacutita , G si sus ita iacere, extenebrata a
Postremis sabulae huius Amis nune spe tandus: erius prima scenula versum ac-eessione levi augemus, ut numeris constite . diui hercle illa cassu nihlti eitias adleviI. Altera statim rSed amico mea ct eanfνοa qaid agat Stephaaιum
Cara es, tit laseat. voculas transponimus, ut concinnior oratio sit, . qaid agat Stephauium. Ut vatiat, eara est.
Cura & sollieitu do servulo est, sua quid agat ' quomodo valeat amica . A quo loco longiusculu: nam atad uos est eoatioiam. Ibi noster eaenae rem uxori adeo Antipha. Ihirim heνsa es noster . Corristo prImum, Ili nos re eruaι. Nam quid dicat de suo hero ' quem quidem necesse es apud se erenasse . fi convivium apud ipsum erat. Erat autem ipsum , Epignomum nempe r cuius iste servus Stiehus. Tamen eeee idem iterum hic de eodem dieite Isibim herus est nosor. putidissime. Cortigo id quoque, Didem ιινus estisso. Apud Epignomum herum ipsius erant in convivio Sagarini herus Pamphilippus cum livore Se sene socero Antiphone. Contra libet locus erat datus servis apud pamphilippum e ubi interea vicem heri Sagarinu in sibi, id aeque dominum con vivii fore Stichus ludi hundus ait. Mira vero somnia multorum ae proximo locor
. ....... hoc mibi dotia datam es.
sA. Quis somnialit auram p sT. quid id ad te attin a pQuidam assonaeis, alii apud substituum: sunt qui retinent fomniavit, I interpretamur, suratus est: quod rursum alii non aecipientes, in istum tamen ipsum sen sum reponunt faMmauuetit. Mihi quid in tanta diversitate videatur, aperiam . Id est vero smplicissimum . Non de obsonio vel auro puro quaerere Sagarinum: sed tantum, unde id donum habeat Stichus, quod sibi iacta hal datum, atque id his Omnino verbis r fA. ianis id do ist autem ρ quod ille tum nihil ad eum respondet attinere. scilicet satis illi esse, a quocunque datum sit, una frui : a quonam, sciretissimul, aut nescire, id vero non interesse . Versu ibidem penultimo: SA. Sequor , damam reriundi prive pium Maret. Emendo redeunti. Iam enim redibat, imo redierat r non redire incipiebat. Advenienti principium placet, quia tam honum auspicium secerat stiehus: id quod sta. . tim ultimo versu declaratur: Bona faeis strensa ob iam die aecesse misi. Tertiam porro transilior in quarta sententia istius non satis concinnae Sut es fertio homini, modem metias seere sumιum, qaam amplum
distinctione debet hae expoliri: Sut es . Miso homini modes metiar I sq. a.
120쪽
nomen poster;ora verba sola continente priora deeornunt satis esse sibi id quod haheant : nimirum nuculas . nhulas . siculas, erustulum Oleae interruptum , lupilli comis minutum. Sed neq; sequentia satis commodule interpunguntur Suam quemqae decit. Σαibias distriae domi fusa, seopbio ct casi horis, Rotiatis hi ut, nos nostra Samiolo poteris Tamen vivimus , nos tameu efficimas pro opibus nostra moeni a. sistenda oratio in istis, uos nosνo Samiolo potersi, sententiaqa puncto finiendar cuiau. xvii. assim Itur praecedens verbum , Si subintelligitur, tibiistis. Novam reliqua jam ordiuntur & absolvunt, se distincta
Tamen vitamur nos, tamen efficimal prs op. n. maenia .
Λ versus unius Intervallo quod legitur re ιρ: adeo tit tia se re pusis , stram eta hoe recum d viri. sorte etiam ipsum aliter distinguendum. Certe enim melius istae haeset intre N; aria tit ια seire posm si um . Quamquam dubitare licet, an non verba ipsa mutanda, Deiam .go hoe teram diis .iriam . numeris iisdem manentibus iuxta cum sensit. Sed potius usi, saltem ali inter interpungi. Mox Lamhinus ad illum locum malars A. Ruid istae est pretiineiae ὸ π. urram Fontinali, an Libero Imperiam r. inhibeνe mavis / SA. nimio liquido I 5ὸν .Liquido enim interpretatur , desecator nee apparet Diero cepi re de vino : quae vox grandi ustula litem prima se suit scribenda . sed i quidb adverbium est, non nomen Nimio liquido mavolo , id est, nimis liquidum de elarum est me malle Baccho pr. .sdere quim Fontinali. Εκ illo versu , Vide quot oashor hos bib mar. ST. tot quot dieiti fana tibi ii
numeri exeludunt hos . De subsequentl cantione Graeea praeter Eustathium se Ail, Taetam, quos consulere ab aliis in explicationem iustis es , adi Se Ρlutate hum sym- rosae. lib. I. ct vide istam ipsam ibi quaestionem nonam. Et proximus versus et
Tibi propina rictima fonte , risi stite inri s si is , varia ab omnibus iactatus vix constituetur melius , quam in hunc nostrum modum,smul scille et Sagarino adserihendus rribi propina deeamar is ossa tibi tute inri s sapis. sagarinus LiberI eurator de Li hero propinat stichor quem Fontinali praes dentem Imdere & sumere si hi tu het a sonte. Quod divisum imperium in consequentibus malo confundetur, nisi plusculos versus personis Ita varia his , ut monstraho. SA. T3M prspinod Meam . a sale ani sute isde s sapis.
Biti sitieen, age s quid Qis . In qua saga in I adhortatione porto illud re Lee, f qaid agis, aecipe inquam, non hoe impendet pablieam.
perperam explicatur de pensiando vectigalit quasi dicat servus , hoc poculum non pendit puhlicum CorrIge, non ἐωpedit Mo paM eam. In publico convivium agiis ratur: in propatulo bibere tibieen iubeturi eoque ipso nihil de re dieitur imp diti . non enim esse ipsus, ut id revereatur . nam in eandem quoque mentem , quod subilicitur , accipiendum emtid ιtiam istae est tereri u . . . Deinceps 1 vera seriptura leviter aberrat optima editio, ex aliis se diligendar sT. hem tib/, hoe primiam omniam , Hae fucatu es, amare inter se riviales dasa.