장음표시 사용
121쪽
Ubi mimum est praecipuum, primatiumr furetio. res facetar ut superlust .... sT. feris, here saceιiar , tam lae donatasa dono ravim fertium michum. Atque ibidem etiam amplius peccatur, sed in libris, quos viderim, omnlhus
gynam amicam amamus ambor metam visi est, reeam es tamen rneam auιem ubi est, meeum autem ibi es: Beato alteri inistides.
Neque coneinnitatem sermonis ille omni ex parte satis iuvat , qui conatur. Te movit/m mihi es, mecum autem tibi es. Haec germana Plauti venustas , sibi undi-
. . mecum abi es , tecum tui es tamen: meam atitem ali es, mecum tamen iis est . sub finem: Foras egredere, satis mihi pulchra ea . ST. at enim paleberrima. Iietato particula mihi inserendar. n. at enim mihi psithenim .ce,tant latidibus amicae rivales. Jam Quinta scena , ut disponunt vulgo, rectius,nnexas shi complectatur ultimas binas , ut ex tribus una constetur, sine oratione
uti idem disterpta in plures. Ea igitur, tamquam si una sit, hae pauca notamus. Medium istorum versim : ste mulsa mea satirari, fatia , stiabo ego si inui. ST. Nunquam edepol me iseae vi aces , qain ua ibidem prariam. STE. Gqaidem mala satiandum est , Iam viat dote tabat tutelai. suspieor hine ad finem propius reiiciendum, Sc ubi iam saltant, ibi collocandum . illa ordine: SA. xvi Baleas aut cisaedietis, qui hoe rati seoe posset ps tin viam edepoι me Uae viinees, quia ego ibidem pruriam.
Quod isth probabit, qui certamen nune demum taliantium eogitabit. Et si norL. negΔ eonυenire nonnihil etiam Uulgata suo loco. Contra autem prorsus ejiciendus videtur ille inferior: Σαid stlaaν δ quamqviam gravatu's , usu uocait tamen. qui repetitus ex scena Ahius huius quarta rtiuid uitar quamqnam grauaras Disti, nos naeau tamen. Ihi tibicen bibere gravabatur: non hie adeo: Quod de per se liquet, cum ne ver ho quidem urgeatur, Se aperth dictum paullo anser fA. Tene avi hae euae e. datam Maeviis potior rutine minas gratiorὰ jam accipit. teuo ta. interim cinas Malas da mita suestim. dam tu e Llit . Quod & obiter ita praeeo distinguendum . Ad finem ista sunt valde turbata:
Suris esse nobis non moris potis es quam ova imbre. turbaturque valdius a correctoribus, Lamhino, & quou pace doctorum liceat, ipso Turnebor qui tamen aliquid etiam. thidem bene. sed quod satieatis Rara intruditur, id nullo modo serri potest: cui etiam pugnanε illud honi, quod attulerunt , .utim fungus imbri. Cur Sutis se damnarunt δ phrasin elegantem , ct , sensu re quis iam. Satis alicui esse, est parem esse , & proprie in certamine .
Quod quidem & Charistis se exponit. Hic autem cum omnes cinaedos provocasset set .us ciantra se , neminem eorum satis si hi futurum esse ait: non magis, quam ' fundius resistere imhri potes . Tam facile victurum se omnes innuens, quam a Deile imber fungum solet prosternere. Itaque sne controuersia loeus a me sic re His me emendatur:
Saris es nodis nemo magis pstis es , qtiam fianos imbri.M. δεινα hise abeamas suae jam, satiarum satis pro vivo es .
122쪽
' postremum hos se distinguitur etiam sorte melius ev antiquis. In ipso fine: Vos Demiores pIotidiae, atq; ite ad nos come tam . dubie memini ab alio monitum , ais vos legi oportere , quod si monitum anth . non dehuit sperni. Certissima & facetissima correctio est , si va alterius, sive mea. Ioco quippe sahula e lauditur, ita quidem eleganti, ut insigniore quas gemma non m tuerit signari. plaudere spectatores finito ludo iubet Stichus, & comessatum ire, non tamen in hoc stium convivium , sed ad semetipsos quemq; se in proprias domos, quod inexspectatum dietum omnes in alacrem plausum excitasse certum est: quo languido vix dignati fuerint illud languidum ad nos. quo, s Diis placet, to tum theatrum setio invitatur in apparatum vix servulis ducitis & aneillulae tini sis scientem. Inepth & in sceler ne quid amplius dicam. Et si non me fugit inreti m , solere spectatores vocari interdum, sed per locum ct obliquh, numquam serio Senuncupatim: tum vero semper eludi vocationem illam reiectione in aliud tempus
Sie pseudolo: PS. I Me. BA. Ie seqvior, stala vocas spectatores sinat ρ Ps. hereti mo isti Haud solent vocare: neq; ergo ego tuos , Oerum s Oolsis applaret
ve adea voeatos eredam Oas esse ad eaenam frat .
123쪽
tistaviensem . CAPUT I. Notum matum , optimum . in bene vivitur , diu viviturr e diu dilivitur, ben/ Dioitur. Distisatum feeuratius de Ioel proIDxlaris initio Trinumi Iectione . sed magis dissem
ne is peruenai: qua Miter ex ordine rei in ordinem digesta. D verbit tamen etiam quaedam immutata. ΙNter primas auctoris tabulas Trinumus est: quam ridicula caussa sic indIgeta a
tam iure hercle istomachatur vir summus , qui Thesaurum potius ex argumen to , & philemonis exemplo , contendit appellandam fuisse. Sed ingeniunia.& pocis ita suit, ut joculare nomen ex suo perpetuo iocandi more & studi praeferret; S seculi illius, ut levibus S ridiculariis, quam seriis quibusque magis afficeretur. Hujus igitur non tribus numis, sed thesauro ipso contra caraelahulae menda quae supersunt ab aliorum censuris, pleraque eluemus orcline institu tor & hinc ordimur ab initio secundae sce . ubi lepidissima senum duorum comtentio Personarum distinetione videtur laboraret Nam sic ubique vulgatur: CA. O amice salve atq; aequatit mihi, ut vates Megaronides δ ME. er t. edepol salve Callicles. CR. Vatin', votasia' ε ME. .alea, ct Oaisi remur. CΑ. 2uid agit tua uxor ut valet ρ ME. plus quam era vara. C A. Bene berete est illam tiis bene valere er vivere. ME. Credo hercle te gaudere , s quid mihi mali est. CA. Omnibus amisit quod miΘi est evio esse idem. ME. EM , tua uxor quid agit δ CA. immortalis es, Visit, victuraq; est. ME. bene hercle uantias, Συήρ; oro , ων vitae rua superstes suppetat. CAs
124쪽
CA. Habeas vir nactus . nota mala res, optuma es.
Nam eta nune si leastam eapiam; quid agam nesciam. NE. EripsI proiiae via lena mitiuών , dia vivi ν . Sed hoe animam advorse ctc. Neque tamen , aliquid hie esse eonfusionis, aliunde patet, nisi ex postremis. Atenim superiora omnia se poterant serti, satis inter se congruentia. sed nimirum quando ultima mutationem requirunt, ea pertingit etiam ad media & prima . Co haerent autem & personae unius omnia esse dehent extrema inde usque ah his ver- his, Habes s/ nactas , quod patehit ex ista nostra restitutione , qua rursum Om nia rescribimus in suas personas ordine distributa, tum eius adjungenda brevi con
CA. VIn commutemus p tuam ego daeam, in tu meam rixa haad tantilium dederis verborum mi/i . .
ME. P eq; enim tu erado f. eraria mihi impradenti obrepserar. CA. si ae ta herere faxo haud fies quam rem egeris.
ME. Habeas , as nactus: nota mala res, optuma es..
Nam ego nune s ignoram rapiam, Mid agam , nesciam
Edepol. -s sis ut Ha tioitar, lene lititur . Sed hae animam adisνte , atq; atifer ridicularia. Commutationem uxorum a Callicie oblatam respuit Megaronides, addita cauisa quia Nota mala res , optima: ex vulgari proυerbione magis, an υeri verba Cu ius sententiam porro persequitur breviter quadam velut a uditisti. Discrimen enim ait anceps esse in re veteti Re nota, quantumvis mala, cum ignotu & nova per
mutandar neque se stiturum prosecth quid agat , s nunc alienam capiat, cuius m res non se doctus: proinde sitam se retenturum & elaudit insigni gnoma , quae in ejusdem dicti prioris sensum eonsentit i ii a bene vivi, ut diu viυatur: id est , Opti mam vitam esse eam , cui asseveris r optivi vivi, quomodo diu vixeris . Quam ta' men gnomen in contrarium planh detortam legis in omnibus libris, Di bene 'iyrar , diu viivisar. Sed pessime , quam prius etiam explieat Interpres: Non vντις, qui miseνὰ vitiis r nedum dia mimat. Enimvero s st ea lectio vera, verior haec in terpretallo, & philosophica quidem prorsus. Etenim sapientiae scitum est, longissimam etiam vitam , si male agatur, brevem esse: eontrahre 'issimam etiam, Iahe
Me, satis longam . quod unus Seneca multis loeis egregie disputat, illustrans plu-rthus aliis hoc genus sententiis, quibus non modo elegantius , sed & sanetius dici nihil potest. Et profecto quam optimδ, tam diutissim h vivimus r quando non re fert, quam diu vivamus, sed quam hene. Veto grauis ista & velut in cothurnis
ambulans Sententia nihil ad soceumr minus etiam ad hune locum. Est enim alle..issima a mente Megaronidis & ipsa ter ubi non de longitudine vitae aut brevitate is agitur, sed commoditate . Commodissimh autem vivi affirmatur, ut dixi, diuturnae & inveteratae consuetudinis , id est , assueta , & cum suetis , ratione r in qua vel non optima, tamen perieulosissimum sit aliquid mutati r quippe cum metuendum
125쪽
semper, ne eveniat in prius. atq; id ei reo habendas uxores utrisque decernitur, ut eas sint nacti. Transpositione levi sumus hoe consecuti: qua minore tamen assequi possis etiam idem, si scilicet verba scribas , Molada bene violisν . ut diu Oiviιών. sed alteram illam malui, quia se numeri simul nitescere viderentur mastis. Et tamen parum, aut etiam nihil interest, utrum alteri praeoptes. Ceterum Sc alia sunt quaedam leviora, quae smul thidem mutavimus. Namque non sistum Neq; enim reseripsimus pro 'umquam , idque de eeria & iusta veterum librorum aurialitate rsed personis etiam porro variavimus eos superiores tres versiculos , Faxo Baad tantillam dedΘris :/rsorum mihi, Namquam ra ereda Mihi impνad uri obrepseris, Nae tu tereti saxa laad scies, qviam rem egeris. qui continenter ubi vulgo adscripti, nulla eum elegantia, imb eum taealo iterataeter eiusdem sententiae ab eodem. Quis autem non videt, alternatim quam uenusu Proserantur . eertantibus invicem senibus. uter magis alterum si in permutandia de copturus. Eis non negarim, duos eorum posteriores etiam non invenuste coniugi. quod s cui place hit, erit scilicet vulgata personarum distinctio in prioribus reliquis omnino relinquenda, & hinc mutatio demum ordienda: E. Imu' commutemus δ ιtiam ego da com ct ta meam 3Paxo h isd tonailiam dedarii merbistim mihi.
N E. Habeas ut nactus Quod magis noto, ne quis me non satis omnia diligenter cogitasse putet, quantia quod ipse putem multum adeo referre. In his dixi ab initio nulla magna ratio , par vumque momentum: in postremis momentum magnum, ratio maxima, de Mim plane hahens necessitatis . Omnino enim Megaronidis ultima sunt e quo praecipue re
ipeximus hac disputatione, Se id euicisse nos speramus . De reliquis arbitrio su quemque sano stare.
CAPUT II. AEdrorant artes, morer, fama. Quoniam. Adversm odr praeter quod:
scitatis notata in eontrariis eidem per me ιribuendis. Persona rum aberratio non femia G sis in Diam re Aa . Non pauci ver
punguntor ad Dreum fensem . Sententiae eontra Lambinum aώ- quoties , Ssepe uti, o de euratae. Miatia Dea eontra stior, plura noviter emendara, tradiactis inibi verses unius a Nata.
INehoatam vero scenam insigniore correctione , porro ad finem purgemus aliis no tae inferioris quidem , at plerisque nihilominus honae. Post illum loeum statim a
asellona iterum ver hula hina videntur aberrare :ME. Maiis ιι tit o.rsis multis matiam osjurRDem.
CA. Mea, ME. namquis es hie atitis prael ν me atq; te δCA. Sumo es, esid QBΛν λ NE. regius p teno objargitem p Nisi ras. mihi m. cisses dies tiram mala. Nee eget verbis demonstrare, se rectius esse e CA. Nemo es. ME. qaid Q;ι- rogitas , tene oburghem Liquet a se . nam cum nemo adesset alius, ct ad Calliclem alter dixisset, eum se obiurgaturum, isque tamen m terrogasset, an ille mirabundus rursum quaerit, quid ita rogitet, an ipsum si obiurgaturust nisi semet shimet male dicturum seu tet. Captatus a Plauto iocus in pronuntiatione . . Mene , quod Callicles non dubi
126쪽
mirantis. Oh quam adeli caussam reprehensum eatur, qui shi quidem rei nullius eon. seius sit objurgatione dignae. Quod ante plustulos annos etiam D. Bucretius, diu turno mihi eontubernio ct intima familiaritate homo conjunctissimus , Plautiqet Juxta meeum studIos stimus olim, animadvertebat, eum hanc primam omnium Comindiam, sub initium nostrae sodalitatis, una legeremus, adscito in societatem Optimo quoque & eruditissimo iuvene Conrado Memmio, eujus amici paullo poli abitum nostrum sato suo ante diem functi, magni quandoque viri futuri, si virtus & eruditio eius, tempus hahuissent maturescendi, τλ- τιαρος mihi est & erit perpetuo Sed ibidem mox ita scriptum rT Oam se in te armarant aries antiqua iviae ,
Sive immatore Ois ingenium moritas , μι s dematone mores ingeniam tuam,mq; eas auriquos servas, aut captas notos , Omnisai amicis morbam tu inesties gravem, Ut le videre audireqῶ aegroti Aut . Non fortasse math, quamquam traducendus videri potest unus versus , ut sententia vaga nectatur, ' τω -λογι. smul eastigetur si in re aegrotant arses antiqua tua , a se se rimatans mor/r ingenium latim amoe immatare sis iueniam morisus, Req; eos antiqvios frosa, as eapsas novos . BimembrIs enim oratio nune, de sensus se disparatus et sive seculi huius contagio malus evadis, sive sponte a bonis descistis . Cuius membrum prius priores duo verissus, alterum duo posteriores complectuntur. Melior quidem haec structurae quam valdh probabilem praeter alia iacit eo unctio nunc verborum vis S raptas. Hate enim voluntariam utraq; spontaneam malitiam innuunt: praecedentia caussam corruptis seeuli moribus adsierihunt i qui pestis instar omnes inficiant contagio uulgarito r atque hoc nomine phras metaphorica utitur, aegroιant aries: qua eadem magis allegorica utebatur & prima scena in apertiore de morbo ct morte honorunia
men antε monitum. Deinceps sequitur - . - -
Sunt quos scio esse amicos . sunt quos fuisιcor ,2uoram ingenia atq; animor non possum voscere, e G amiel partem, as ad inimici pervesiast. eonfusio etiam sensuum discrimine: cujus tria membra faciunt libri veteres, repetito verbo ad eaput versus, Sunt quorum ingenia atque au. Ut constitui tria νι- deantur amicorum genera: & quosdam senex habere se amicos dicat , quos sciat elleveth amicos , ut nomen Possident; alios, quos esse tantum patet; alios denique , uuos plane nesciat, amicine potius sint an inimici. id enim verbis poliremis dici:, atque ea phras, ad amici partem, an ad inimici perveniant et quam ita efferas alister, amicis an inimicis propiores sint: ut alibi loquitur r
Homini, cui nulla in pectore est audacia . Quamquam dubitavi olim, an non pertineant potius legeretur . Sed verbo eo Sustrecepto ibi, aegrotant numeri r quihus.vix alia medicina subvenerit, quam subit aulici nequeo α,4 ., non possum, quae nilnis tamen sortassis audax. At hane temeritatem sensus elegantia & auctoritate codicum vetustiorum redemetis.
Si id non aeeusas, tu ipse objargassas et, scio.
127쪽
Verbum horum ultimum reliquis non adhaeret, Interiem sequenti persona prox I. mix deinceps iungendum z - .m id non aee ua, is Vs ob inlaudu s. ME. oo , Eis alia hae eo QD ad te a ovi, aequum popuIas pugnat autem Megaronidis hoc responsum eum superiore ipsius affirmatione, quata cum destinata obiurgatione se prostebatur ad amicum ad enirer Nam elo dedita Meris itie ad to advenis. CA. quid venis p
Notes hie quoque Plauti oscitationem, qui si hi contraria loqui Aeetit eundem: nisi de industria putabimus hie nune senem dissimulare causam adventus sui: cujus tamen nullam rationem video, ' quomodo vero dissimulare possit id quod semel ante palam & aperte erat fassus λ Maiore interuallor
mi nune tuae halitas Φ CA. emi atq; arxenIam dedi. supervacua parenthesis eth, quae ' orationem enervat. Abiice, ut vi interrogatio
MF. Emimo' dis odia sente has aedes / qaid taces Dbi nunc rure latitas pNeque tam Jacentis auris S surdi iudieii quemquam esse putem, qui erectius hoc Se reei lux vel ipso auditu non dignoscit. Suhsilit post interrogationem primam Megaronides , exspectans res prin sum ah altero di quo poeulso & haesitanie , iterum urget, atque iterum: quo potiremo etiam, ne prassit negare factum, occupat remdarguere argumento habitationis r S aeetbe quaerit, in quibus aedibus colat: istis ipsis se ilicet, quas incusaretur emisse. Porror ME. Misi quod credi I xis, fames ubi posseteris. smile quodammodo Militer Mam tu Neionem astutiarum mearum re ixduco, ut sciar 'uxta meram me, eonsitia. p E. Io Ba ovies indissim. Neque longulur Muoniam hine Gy prosectas p/νανὰ Gurmides ,2 u satiνum mihi rimon Irasit in hisee adibas. Traducito voees, Puoniam hine nos ins js peregia cier. versus gratia. Iam hi num autem , s in iro cum illo eupis , tum audito mutantem Cum jam ex iacio, viam. Ita hoc ille non meminit esse, postqtiam, ut infinitis locis, ct huius sabularsuperiore, quem, mala distinctione Ohseu ratum ibi, legas: Is rem paternam me adymνka perdidis. aeuo iam e , qui me aler,t, nihil Oidea esse relligat, De di m am gnatam , qai eum aetatem existat. Non datur ratio, cur adoleseens rem perdiderit: sed illa perdita, postquam nil suri perfuit, ei filiam si iam Luxutia se dicit iunxisse. Aliquanta in serius e
Rectius antiqui scribunt fetime atque ita re tibi volo. Non enim illud se die potest, ut alia huius exempli, meam aro , quaeso, pro a te. Mox versum levi tra jectione vocular corruperunt in optima editione . se restituendum: Sed naue Neare ego Oieissm te volo. Et mox Item di Utrum indieare ina ei thesaurum aequam fuite et Orsum otiam eius me obseratisset pater. Veteres omnes is erom quia: Ad aeelpio. se dictum scilicet, ut Frater quod, Hae quod, & plura similia ellipitem sis mae : statim vero se distingue potius: ego atium domistim paterer si ri hyeo aedibus δαui emisses, eiusne esset ea pecusia εParum hoe referte non tamen nihil. Non enim id praecipue cavebat, ne dominus tedium seret, qui emisseti quod ea .eri non poterat, s quis emisset: sed ne themsaurus 1eniret in eiusdem potestitem , qui dominus aedium ess et factus . Et thesauri, non aedium ipsarum eatis, a nolebat aedes alienari. Itaque se proponit quaestio nis istam partem: In alienum ne dominium pateret tedes transferri , ut pecunia simul ei cederet, qui emisset δ Non multis etiam vers hiis post:
Sed quid ais 3 CA. quid ρ ME. sane Oirgo nempe apud te est CA. ira est.
128쪽
melius distinguas: CA . qtiid nune ρ ME. sisto. Iterum a paucia Uershus illotum istacti mutila lique sunt quidam r
Seiant, quia Pana subulata est cam Iove,ctuae neq; fatura , neq; DEI. scivi, tamen ii sciunt.
Rem hreviter dieam. singulis .etshus addiderat Plautus in fine verbum si ut i cujus iteratio totmoda summam gratiam loeo eonciliabat, qnamdiu librarii non inter'
Refingendi igitur u nobis se medii duo: Σαοd in aurem rex retinae dixit, .d sciunt rtiaod utina subaluta s eum γο- , id sciast.
Deinceps mutatur illud sorid sine caussa romaet mortatis Bune . aut G Lelem Indignum eisitare hac es , vivere. Nam aut aequi .alentia posuit verba duci Plautus es semivere, fine copula quidem. ct distinctar aut sine distinctione in diversum sensum arcipi voluit est viviere , pro
esse ut viveret aut vivat. Commode tamin mutabat noster Gulielmius , eiditate aesse vivere. quae ratio si cui probatur, non majora , minore etiam aliquanto mutatione secerit, eluitate hae ct se vivere. Continuo in istis r . Ego de eoνum Oerhil sum; eratorum in crur, Fr ut omisum eositatum innoxiam. Lambinus interpretatione sua jungit verba de eorum verbis cum nomine ἐnstare non bene , debebat eum uerbo pro ai. quae forma loquendi non vulgata fimilis isti υu satissimae est , de alieuius sententia aut consilio aliquid sacere . Quamobrem & comm .ma exterentium post ipsum Q. insitis. Denique minimci ante finem:
Σαδd si exquiratur visq; ab sirpe auctoritas , Snde quid aid otidieam dieam, nis id appareat,
Famigerator iura set eam domuo mala. Censeo rectius fore quidque, pro quidquid, quod idem tamen alteri suppositum a quoque infra, se. Hate ea ar
Non dubie de illle mutati debet. Ultimum autem horum versum ita Pertinaciter jam Omnes amplexi retinent ex Camerarii emendatione , quam ego veram neque mihi persuadere. Quis enim uenustior se loquatur, Ego sum Cum damno aut ma- i. sed nee Gulielmianam probo, in qua locus neque tam lepidus, ut uideri Ille vult, ct intempesti υus. Veram tamen una literula minus puto , quam addo. non priore iure , quam ipse itidem adjeeit unam manuscriptorum Camerarii lectioni, Si quidem istam eandem prorsus ego addo, eumque selibat ille, Famigeratori res steum isamno malo: porro ego adscribo, Famigeratoris res si cum ae ct W- . . quod vide tamen ut capias recth. Non enim rem famigeratoris intelligi volo: ledrem eam esse eum damno I malo famigeratoris . Res autem ea est id ipsum totum, quod praecessit. Nisi enim in exquisitione auctoritatis ab usque stirpe appareat, un
129쪽
SCena Malta res, non liquet, nec satis cogitatum est . utram potius harum le-
htionem expetessam, utram veritati tuendae arbitrer firmiorem: artemue an
poγι em amplecti potiuet par siet, utra in voce plus utilitatis sit scripturae ad plauium eo trigendum . de hac re mihi satis haud liquet: nisi hoe se saeiam opinor. utramque vocem simul exputem , iudex sim , adtotque ad eam rem . Sed pueriliter nugor amatoris hic adolescentis exemplo & uti his in controversa ut non tanti movimenii , se neque tanto digna molimento. Nam quantulo ditetimine voculae istae distant λ aut quid interuit, uir. m hie legere mali, ὸμ ee δειδε euilarum es, stram potitis haram misi artem expetessam. Utraque se defendit & notionis suae I accommodula , Id exemplo usurpationis . Ete nim mox deinde altera legitur rcis ira in parte pias voluptatis se sita. Et paullo pust item altera r
non egeat etiam mutatione . Cur enim me hic nolim Tamen videatur ah aue ore seriptum , amoriue , an res. Cui loco, ct sensu & sermone smilis sete Terentianus. HecVr . . fecit animἡ αι inseritis font, Madorine , anne amori oloqueretur magis . Ah intervallo plusculorum versuum:
Doli tir . ibi illa pendentem sexit r jam amplatis orat. saepe Plautus amatores stupidos cuculorum appellatione serit. Exemplo sit unus Asinariae locus , ut aliis asserendis parcam. sc. craedam . ιν ι etiam euhol eticatas , furge amator I domum . Mendensem his autem quo uen ὸ an suspensum eura ct incertum, ut vult Lam
Foctam , ct pendeutem ineursula ponit, periuria me. An smplietore intellosu pendentium, dum virgis caeduntur / ut extremo Casnae: realia eatusa est , quin pendeutem me axar Urgit merberes. Sed simplici 'me potius est ex Interpretis opinione . Sensu etiam alio habenam seu loratiam scuticam pendenIem Horatius dixit, lib. a. epistol. a. de servo cessatore: In fatis lotist metuens pendetiIis huhenae. Quo fetu aspectu Virgilius, opinor, etiam aurigam quendam ipsum pendere ait e duorum tergis imminentem: Continuia autem sequitur: preos; tu verbera pendet. non sol,
130쪽
Munire enim est muneribus ameere, munerari, ut Truculento se. Ωnis ilite. . . ST. Oam non enim ita meνesrieat a Muniendia rem eo te. ex diserta ibi lectione Venetae editionis petantiqirae . Rucretio meo notata, non tari.
tum de Palmerii suspecta suspicione: Sed verba potius hic turbata eredam, Sc se traiicienda denuhr&uod Deit famii , da Iuν . Prix duehar. id est, si nox impetratur. omissa enim particula conditionalis. Et Narere sie plauto frequens a
Truculenti initiores raraa non a daeἱt, at animo perit. Celetlim reliqua jam, quae subiiciuntur, omnia pendent , neque sat manifesto redditici sermonis apparet, verbo deficienter . sumiIia tota , Vestis eae, antλον , dari ea tis , flabelliferae , funda QMaIae , Cantrices , eises latrices, naucii, renaucri, raptores panis O peni. Suhlntelligi tamen ad postrema potest , ae eredo dehet, verbum Dur. Nam si nox ducatur, totam familiam. quam particulatim enumerat, ait esse raptores panis Sex penI, id est, rapere ab amatore quidquid habeat: quod proxima deelarant: Fu ipse , dum tuis eomis es , .nopa amator . Ulterius porro: mille modis amor lanorandas . moeni adb sen a est atq; assinendas. Scripsi plautus abhibendust quod sententia . & alterum verbum requIrunt. Quin pugnant invicem noctiI & adhibendus. Abhibere autem de Abstinete υenusti iunguntur in eundem sensum, quorum illud non saei te ali hi reperias eti cum positio isne . Simpli et non dissimiliter usus est Sallustius, si recte memini , eum in historia seri henda caussax invidiae procul habere se testatur . Ad finem I boat Hi hie expeιαοι, rem , Mem , honorem , Gisiam gratiam .hene eorrigit nestio quie honis ibi hae expetaut , res , rides, honor , Guria, O gratia. math tamen, quia numerorum nullam ducit ratione me qui non satis consuat in pluribus ibidem versibus: & tota scenae pars extrema se sortasse conelpienda.
xaos miseνοι san misere maleq; habeas , quos tibi fecisti obnoxior. Cretum est ad fragem appIirare animum , qaamaam ibi anima Iahos Grandis eapitur , bonis ibi expetant haee, res , Mea , hosor , moria er grataa , hoe probis pretiam es: eo misi maris Iubet Cum prosis portas , quam eum improbis vanidieis Dioere. Vethum expetendi in eventus signifieatione esse plures, & nos alibi ostendimus eae sensum hunc poscit ac firmat s hi, quod additur. hoc prahis pretiam es. idem veri vethum non in aliam tantum sententiain, sed & scripturam corruptum est superius hae ipsa scena , ut a palmerici pridem ostensum gi correctum:
. . . . . omnium primam moris artes eloqMν quemadmodum expetant.
proxima seena quod ubique seri hitur r pH.feereia μν tuis ceteris furiis , patrem Nam δε preolis per pietatem. Nolo ego ere. rectius distinguitur in veteri Coloniens meo.
Tuum s perestis. Mer pietatem , nolo ego eam .mmolia te taris, Gnare mi, neq; in via , ueqa in foro aliam sermonem e . . . Tu non dubita sequi. Nam obtestantis est Fer pietatem. Pro pereotia autem non a