Lampas, sive fax artium liberalium, hoc est thesaurus criticus, quem ex otiosa bibliothecarum custodia eruit, & foras prodire jussit Janus Gruterus. In eo infinitis locis theologorum, jurisconsultorum, medicorum, philosophorum, oratorum, historicorum

발행: 1739년

분량: 504페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

3 2. . Depromta

cujus Deae . inferius in personam nonnihil variatur r

. . . . at nequidquam nevis r

j s mori i d positis Mi qtiam tuo . VIII. Fiet ΡΑ. qtiae Bae νυ fatis p VIR. cogita hoc versam parer. Ita vulgo e contra quod Lam h Inus voluit: VIR. Fiat, quae hae res fiant λ euua B. v. p. At ego veteres editiones sequar, illas quas soleo prae ceteris plerumque sequi, &

restituam :

guia modo imis potias et . quom ttia Fiat , qaae hae res sunt Vl R. cor. h. v. p. stomachantis patris est rus hae rei faut cui sormulae geminam , I uae res δ habui iamus S notavimus ad paenulum: eademque hie est ultima seena: Hicciane es qtii suiι qaοώδεα fortis Do. quae Me res es h leolopha me icit . Et Casna: OL. Φ i hei, Diotrius mihi Γrreo. sT. quae νei / OL. Baee res. ST. et amue asos Tt Asinari 2 ae res ran Alera homini ferias mora loquere pad quam sabulam aliquid huius genetis S olim Gulielmitis noller . Ibidem scenae posti P A. Tace satia , non tu naue hominum mores vides , απή, M. ιse eum fama Delia nab ιιν ρUt rem, Intelligas, aliter distinguerpΑ. Tara ptilia, non tu nune-lamiua o mores MLI pdiuuia si h e eam suma facile vi hisaν . Assirmanter enἰm posterior uersus esserendus, ct aeuo odi non quaerit, sed va- hic cimiisque modi, cuius vis modi. Nam sensus est, eum qualicumque, seu cum Omnis generis fama , tamen laci id nuhi, si dos non desit. Is particulae eius usus nostro familiaris . Nam eum alibi, tum Pseudolo ita rMurradnam, passbis, defrutum, melinam, meI eujusmodi.

Pro quo apud Gellium Se Appuleium frequentatur seth missem A. CAPUT IV.

, nummi prae dii, diei spatii, G taria qua forma dieantur. Tra qui, Megere, G simitia . Mirum quin . GHema pro quovis

Bast tu, non tantam penuo se Diri. Dorsiarum Homeri, G Par i 3. . Dubio verser unius revectio : aDerius admodum contradierseo titutio. Locorum purium Dariae, G miricesne eoIIationet , Eme Iones, expiacationes in ariquot senas ordine per ςusor .EAdem adhue stena ridietate parasitus filiae sitae dotem promittit ex artis suae libris, sex ntos logos. Ridiculo sed H, eri scilicet exemplo, qui suae quoque uiae Propter inopiam Cypria sua carmina dediise in dotem perhibetur. Id ex AElia

o te indotatam dicas, cui dos sit domι. Labrorum eo iuun habeo Heuum forseum. Si boe acetirassis lepiis, cui rei operam dawar. Dabuntur dolit tibi itis sexcenti tui , OGq; Attici omnes, nullum Sualam ace eris in hae dote poteris vel meudico nubere .

In quibus traiectione in moliri licet hujusmodi:

72쪽

3 3 ex Acidalio.

I 'Des iirtute dicam ct museram meism , Lis oram de edum habeo ptinam soracum . Atque In hane eum ego sane inclinem , retinent tamen antiquae editiones , quae Seordinem vulgatum servant, & cum sententiae are ius vinciendae, tum versui magis explendo, particulam enim inserunt ita rNe te Adoratam dieas eat dor rit domi. Libroram enim ecethiam lateo pikntim soracam. sed iam pendet, nee habet quia reseratur iste verius, ρι venis Oinate dieam ct majorum mes .eui quidem allud praeterea quid fuerat suhi ieiendum. Ceterum Dabantur dolis aliis hi coniungendum dixi: nune potius videtur, ut Iut datis juneia capiantur, oci demque modo omnia, de qui hus hoc genus ad superiorem nescio quam fabulam pluri hus egi. Sic de poenula jam trecentos nammos prodii capio r Se in Appuleii, iraeenta multa datis. Apologiar riden ilia loeuptis femiua treceulis mictibus d tri fuit e tenta. Nee aliter C esar lib. r. bel. Civit. Sex diis aου eam rem eos eleuis duri spatii ps lunt. Quae omnia conversm vulgus diceret, spatium sex dierum,

prasidium trecentorum nummum, dotem trecentorum millium, sex eentorum log

rum , atque ita deinceps. Ultimo versu pulcherrimum est , quod in cooδ,κίαν mendi eum supposuit homini nobilissimo & ditissmo. Nam auditores exspectabant, ut cum tam praeclara dote nubi posse diraretur vel praeelatissimo alicui di primori eivitatis. At ille, quod verius erat, mendici conditionem inveniri posse ait: in quo 8t ipso honestissima ambiguitas sensus . Dum enim hoe innuitur, utilitate dotis non nisi mendi eum eonciliatum iri a simul eiusdem praestantia commendari Midetur atq; ta interpretari licet , quasi tam opulenta lautaque uos ea sit, ut s puessa vel egentissimo S prorsus inopi alicui viro nubat, tamen abunde satis habeat ad vita n inde eum marito, a familia commodissime sustentandam . omisimus υ ero superitis a VIR. Futtira. PA .seis nam e bi quae praeeipia δ VIR. omnia. In priscis irai, praecepi, paullo melitis. Nunc curam nostram flagitat scena Ca ala , qua levissime defungemur. Eo versur casia accipiter, apide atq; inutis rueteres seri hunt Aeaniarum, atque ita numeri quoque iubent: Mox Trahqai verishum habes, quod est ordine eloqui, seu percenserer ad quod exemplum ali hi somma um natigere, & hie postea nanfinderet & in Appuleii Apologia nati orare Inserius non interpungitur , ideoque non capitur , recte satis illud rTO. Farsasse metuis in maniam eoncredere.

D . Mirum, qain ritus jam a fors aetentarii

Tu rarisam quis eoniunge, & integro puncto a reliquis separato A praecedentibus

enim a. axatia ad hoc repetes, Mirum quin tibi in manum concredam , vel Mirum .

quin metuam: id est omnino metuo . Sic enim Plautus ubique sermula ista utitur, in qua lustra Lamhinus se multis locis torquet. Fuit hic paulo ante: DOR. Miram, qain ι.ει ego erederem. Et superius et

Miram quin reris nil ni eatissa aua Attunn poιius vendam Et ubique exemplorum eopia: quae commode accipere satius est, quam de Interpretatione per aequivalantia uer ha seu stra satagere. Reliqua jam hic, Gιius argentarii

. simillima sunt istis prioribus: Obi qaid eradideris, citius extempti a soro Fugiant , quam ex porra lassis eam emissus Ioas . Et tale quid suit & Pseudoli fracto hodie loco rHear Is, postqviam hereti issi a mensa ' furgant .

xvi Dam repetuat, alienam reddant nata semiui . scenae eonsequentis initium est: G qaam rem ae res sobrie aut frualiter , Sotia ina rem δει manus Deeerire.

73쪽

interile tendum fuit, quod veteres libri objiete hant, ut versus perficeretur :ra vitie ego lenonem ira hocibe intricatam dabo. scenula iterum nova est, sireum' aid mινον, quae sit rectius una eum super Icire . Huius ille versu diverssi me scribitur il diversis rmaνa ornu:am I piri condecorat Iaam . Et quid omnium commenta recenteamus λ E Prisciant vetere seriptura , quae haec lib. 6 Theutram δε dtim eam de eora flema , etsi mirifich quoque corrupta , in tenerrima tamen omnium, novam Integriorem, &non dis hie Plauti germanam istam saeto rmuram vie sepirim lepide eonde orae Rhemam tGeminandam vocem , semel in priseiano seriptam, Cantetus etiam ' Palmerius olim vidit: sed in reliquis literque nimium deinde aberraυit, eis magis ille, ac pueriliter quidem , cum ti atram e Grammati eo arreptum in theatrum , Se icenam huiux fabulae pertraxit. Alii voca hulum orastum mordicus tenuerunt, uuia ad mensuram versus implendam quailrabat. Id tamen manifestum glossematium et alterius schemam . quod ipsit ira ideo vitatum , quia numeris uidebatur te pugnare . sed , o boni, corripitur, inque fine versus ponitur Se Amphitruoner

Neque Latini semper, Se minus Comi et . naturam ae modulum originis Graecae sunt. secuti . Quod posui autem , ornatam esse hujus Moeis glossam , audacter posui: nec moveor auetoritate magni viri , qui LMmsis in Amphitruone penulae fervilis gemnus interpretatur. Fallitur, & unde autem se interpretatur λ quisve ita unquam aD sp Plautus utro hique pro habitu aecipit quaem Graeea υox ipsa sonat. Hic per seum reliquum habitum tiara imposta lepidε coniseeorare diei turr illic Merdurius , qui Deus sit, excusat , quod servili ha hi tu seu ornatu. sae se ilicet aemulus , instenam procedere non dubitarie. Nee iuvat, quo fortasse penulam indutus ibi tamen, utpote Peregre venientem asi mulans. Quid enim / ideo generis signineationem ad sttingemus speciei ' Comprehendit In se se hem, se penulam , I alium quem Mis ornatum . Neque postea deposita penulti , eum omnem habitum servi scisae porro Mercurius imitaretur, non incessi eum serὐili se hemat sed rem elaram non ne cesse est acrius premere, nec fas adeo illum, contra quem hae e dicuntur, insecta ri. porro ibidem illud , SA. segete illuc of ce detνoeul tu es p uam. ΤΟ. tace . ubi cum tinsue me Odeb. re finxit Dousa p. ad exemplum et emini loci, qui Infra . De verbis , non ille quidem mater sed utrobique vitium aliud in collocatione personarum, quod mihi cum sen tentia aperuisset, tum retexit magis editionum veterum seriptura, quae utroque lo eo Sagaristionem , quem huc ex altero illatum ite cupit, omittunt. Et veria con tinue protiuntiat hic illa Toxilus: . TC. lepide heren ad sar iuue obseri ρνο μυ ton eriti, o Iace . iUsi e is lenone me videbis eos qui , Id ὸνia oriun F tempus . Eodemque modo reseribendum est & illici fine, inquam . seenae Fas aM ilite et rTO. O. III re os eri 'or I ὰ conspecta , is tace. 2si eviis Iosue me videbis colio tis,

74쪽

ex Acidaliis. 3 3

Tam tarbam facito. sle enim, ut dixi, veteres libri, Coloniensis Si Florentinus r nisi quhd er inserui ego , sententiae utile , quamquam non hercule necessarium et sed a Plauto quidem .

non Omissum.

mus, in quo ast sperfuit, o e dest ver I onur, expceotias. Numeri saepieuu eoncinnati. Correcta muIta tu verbis G perfo-

nis, qua mara dispositis, qua omissis. Tibaui carmen emendatam ,

G totum enarratum. am parvum , tam frequens ortatum est passim in mutua permutatione ver borum ais di agis: quorum illud huic suppositum et Iam puto.

Nam aeta ibi quidem opportunius haud Paullia. Qu scena servant adhue pertina ἀeiter omnes editores adverbium hora riter, a L mbino merito damnatum , qui pro enavit ν Se hie di apud Ennium restituebat, aptissimo sensu, atque unico cum inia terpretatione Nonii conveniente. Nam V V terest strenuer cui praefixa partieula pro signifieatum intendit, ut sit , Valde strenue, quamquam dubito, an non praepotius auctores praefixerint, acyrravaviter sit in Nonio I exemplis ipsis rescribendum . At ibidem ptist intricatae admodum sententiae loeus est . DO. satis retu moves. Det, volo ego baoe per Outari. SA. d terra ad ea tum quid lubet. ΤΟ. Iabedum ea hue aeeedat ad me. SA. i μπὸ ae morem illi gera , 'reontare , exquire quidvis. TO. age age nuue tu i yrae , para . In quo persona primum Toxili fallit, qui nunc ad se vult puellam venire, prorsus inepti. Lenonis enim ea pol tu latio e ih. Sed ineptius subdit Sagaristio , I suod, oectorem ilia gere, puellam iis alloqui visus, quae procul tamen abstiterat , adeunda ultro, ut adduceretur. Atque etiam alia sunt in iis , quae porro , absurda , quae non excutio. Turba autem omnis ab isto uno versurTO. Iabe dam ea hae accedat ad me. SΑ. ι δεπὸ, ae morem illi qui aut ipse superfluit: nam eo remoto Plana res fuerit r SA. ὰ terra ad erum quid lubet

Percontare , exquire quidvir. To. age age uase a , fruara.

Vide at ingrediare auspicato ere. Aut alius illi deest, qui sententiam expleat explicetque , & id potius . Nam omnino post hunc inpersonas ita tribuendum , - Iubedum ea hue accedat ad me. To. i faue , ae maremali gerersequi debuit alius, quo fastidiosus Sagaristio renuerit adducere lenoni puellam , quod

ille petierat, ae Toxilux suaserat, atque ipsum adire iusserit, quaeque vellet, ex astante ii hJe pereontari: cuius quidem orationis reliqua particula el in de incipe versu, Percontrare, exquire quisvit. Tum enim , illo superbius officiolum id negante, Toxilus ipsum igitur lenonem ire iubet: atque age age, inquit, ipse nune ito, ct ad quaestionem inter eundum te praepara , simul vide prius, ut auspicatortet ingrediare. At illum auspicio satis, ut puta hat, liquido prosectum revocat idem statim , Se eonsilio nescio quo se potius iturum ait , Se illam adducturum , quod Dordalo iaci id permittente , adit ipse virginem , ad quam istud solum pronuntiat, Eequere me et rediensque & adducens, ad lenonem porro ista, e Ga

75쪽

s 6 Depromta

In hune modum totus locus accipiendus , in quo inexplicabiles alias absurditates. Iam porto nee illic personae dispositae satis rem et ...1 DO ergo risi operum. Do. tibὼ ibidem das , ub/ tu tatim

Exqviire . TO. Atia adustila. Quid enim leno Toxilum exquirere iubet ρ qui plan) eontra debet Illum . ita reponer ΤΟ. Exquire , heus ades tua . Tandem post multas tri eas. Hoc agere M leno nem & virginem servus conciliator iubet r.& illo, ut initium exquirendi faciat, admonito, callide huic quoque mandat , ut ad .igilet, ambiguo sanu dicio. Nam S hoe elam innuia, ut fraudi suae attendat, Se illud palam, ut quaelitis lenonis, otio hie quidem tantum res ei putati at illa alterum quoque intellexit, α aequesti Moth respondet, Satis ea dictam. Ita misertim lenonem paullatim in foveam illi eiunt , Se dolis suis , quo lubet, offrenatum ducunt. Inserius, ubi vulgatur r nata es in eotido loco,

quentem versum pertineat; -

Iterum vero personae vitiatα sunt illie rIO IIa ma Dii bene ament , sopienter or et Gaidem miseret tamen. . Sed ta,eu etiαο , qtiae patris es' stia Φ am nauc iactutum expedi, quid turis psed 3. alter versus est aliquanto longior. AbiIeienda verba Sed tamen , Sc omnia continuE lenoni Dordalo attribuendae DO. Ita me vii sene ament, Iaphnter, atque e idem mseret et

ramen

Virgo, quae patria es ina δ age antitam expiat, quM atina taees Quam restitutionem sententia satis ipsa per se manifesta probat ne quid ego verbo rum inaniter appingam. post, ita numerorum eatissa uersum illum scribes et

eius initio eorriges h veteribus , DO. Eoom, opinor. Alterum invenustum cst, nec oti primit lutegrum sensum. Dubitat adhue leno , an sit emturus r sed tamen , e manua opinor, loquit. Ibi Toxilus, et Iamne opinaris 3 nee statim quod lihi Dii Objiciunt. honi apprehendis Nox omissa persona est r . . aderis hie , edi me aysentem ν Δωρ , qaid sane φ

Toxilus ista pronuntiat, αuid naue ρ Atque hoe etIam elatum est. Igitur eum pro notabis. Altero abhine versurDo. Ne si plo. a , libera ενδε aryatiam , s eνeἷνδ eadest Seum obsceniore postum verbum coit negarunt quidam, alii affrmarunt. Intes hos ego: Se praeter hujus exempla, quorum uni h D clamatore apud Senecam: Pax xtis poenae se praepara it , ct ex otio pereare capit, earire ean. dieit, a Gulielmio nostro primitus allato, addidit alterum postea Tibulli N. musa P. Gratum est, securus mutiam quod jam mihi d. me Permittis , subito ne male inepta eadam. adii elo ipse nuue propertianum Lahi, quod eodem modo se poeta elegantissimus usurpavit Ith. I.

'inda, eammanes nee meminisse deor. sed & de Tibulli loeo amplius moneo , leuiter in voculis hinis corruptum esse , mi ahic per occasionem emendemus , & Ipsum illud totum elegiarion , quod doctis ali quot viris negotii non parum fecit, explicemus. Ita autem rescribendum est:

Disiti co by Coos le

76쪽

ex Acidalio. ,3

Gratam es, securus ms tam qasd iam tibi de m

fo credam ignoto , maxima eausa , toro . VIdea pro mihi . suppositum titi; pro Fermistis, Fromittis. Ita sententiam exige re videbis Ad ex hac paraphrasi nostra , qua totum sc hreviter ac simplieitet reddo. Gratum mihi est, quod iam tantum de me tibi promittis, ut animo neuro possis omittere curam & eustodiam mei . Atque haud immerito sane illam potius eures quasillariam amicam tuam, quam me nobilem adeo viri nOhilissimi filiam. Et tamen me quoque satis observant nune rivales tui apud togatam istam . Hi enim cum exelus ab illa sint, te solo reeeptos in me oculos conjiciunt & fixos habent assiduos: quae aliam maxima quidem mihi caussa est , ut peccare sollieitius caveam: aliique me toro Ignoto prorsus abstineam committere. Sed amplius ibidem legendum videtur etiam Soliisui fiant de uobis. CAPUT VI.

i: Triginta misae fotinne pretum muAereuiarum . Prorsum . Repraepositio producta . Vero. Fossum versi aDeri a gutinaltim . ordinata spe Berba . Personae digestae achi, GIibi exemtae . Lam-διniana Demus infretio probata , argaratio GHIemlana improhara . mptiae Dei distinctio, de etigantia inter se eertans. AIIa ad Itieem G neeritatem PDatini semias dicta .

SUperest eadem scena unum alterumque etiam mendum: quae nostro more, sne verborum Pompa , correcta lectori proponemus. Literula unica abundat hoc versu: DO. Tam is pasea in verba eonfer, quid datar, tanti iudiea.

Legendum enim gai, non qaid, ista eum distinctione ;D . Tam tu pauea in ierba eous ν: qui datiar , Ianti iudiea. Uno vel , inquit, absolver & tanti saltem indica, quo seu quanto es daturus. Idem eodem genere dictum superius tIndica, minimo dataras qui su , qai daei queat. Respondet nune PersarsA. Poetam ita se te oelio Oideam , vis emas , habe treeenlis minis. Priora lege & interpunge rS A. Fae am ira, si te Cene video, ut emas.

Iam reliqua nimis statuunt grande pretium, cuius & mox nimia deductio, cum ia nimis trecentis ad octoginta statim venitur. Nee ita insaniunt aliae pleraeque edi

liones: quarum ex recentibus optimae Indicant tantum tentum, Re uetustiores ad

dita voce, habe tibi eentum minis . Utrovis modo rem, quod ad numeros pati terct sensum. A centum ad octoginta, & denique ad sexaginta labuntur , in quibus pretium consistit, illud quidem tolerahite, duplo maius tamen vulgari, quod ali hi notavimus esse plerumque minas triginta. Sed haec duarum aequavit, propter am plissimam lucri spem, eui totus inhians leno quaeunque conditione praecipitat em tionem . Traeeatis illud ne mireris unde str operti bardissimi alterius correctoris hue translatum est ex inferiore illo uersu:

T con edepol minis troeentis eara est foetui Deri. cum quo quidem frustulum praecedens conglutinare possis , ut in unum se coeant te si , argentiam esser. novi edepol trecentis cura ιs: Reisi ueri. Ante quae, distinxeris illa rectius ita: Do. qaid id es ergo eliquere a tam, atq; indiea. Post eadem, si lubet, legeris aeque recth, decem aecedent minae r atque in sine ipsa seenae, aetentum error quomodo quidam levissimo diserimine a vulgatis recedunt. Tom. II. P Pr

77쪽

Depromta

proxima deinceps seenirmissio ea quas eos pνον iam tu noem 2 . einterpretor pνινssis , reeis , quas proversum , direξia ri . Quae nanc p xi in ' e quitur, eius versu tertio legis remigrat, initiali syllaba produm: quoi in prepositione re frequens, ut ab aliis alibi ostensum: atque ita erat inoupe, s quid agis, ego ad haere rario , s quere , reduea hane tibi. Deinde hie uerba uersus illius ita digere: Cui adhaerent:

Impone. Do. ver) fiat. . . Ubi Florentinus libet hane legit , ut erumenam subintelligas di quamquam Dunc c- Iam suo more potuit auctor voluisse. Ver3 At junctim potes, emo, es Pre, virgulti interiecta. De partieulae enim vird tali usu ad Poenulum nohis clictum. Deinde verborum ordinem istum saer Eum ego a I Hqaixam, atq; ut redimam , volo pertere . Nam adiecta quidem voce pland explendus versus ex antiquis. Mox r To. xuta attinet nobiseu seire SA. a caua ergo scier . Veteres loeci ta nomen hahent nos. Inde scri her . s .id id attinet nos scire Illud necessarium viderant atque inseruerant , quibus non eo stabat de praecedente

versu:

I)O. S d seire tetimus , qti ad tibi nomen fiet. . quem perperam omissum recth atque ordine Lambinus ex ithris suis restistiit. Alia scena procedit. w qtiam itile aliiι. Hie frustra Gulielmium nostrum argutatum a credimus in illis:

nam sens te sedissi

hi λνe honam operam. To. tibin' ego p imo feri3. Potius enim quam ferita mutetur, in quo nimis exilis, s quis esse potest, iocus a aliter personas ordinandas censeo . Neque salior, ita Plautum distinxisse , aut dis stinctum voluisse: TO. risin' .es 3 no. Dis sisti e et aa obsitus fiam intus durim edicere . In quo smplex & apertus sensus: quem, qui sapiat, mutare nolit illo argBil reta, quantumvis eleganti. Qitae ad finem stenae huius, attigimus supra Se enm Ioeo gemino suci correximus. Fine proximae , verba digere eum libris seeusi se fides melioris et To. Pol Mae 'stim iam rea omne tis aha domi . Ita versus poscit . At initium potiti proximae cluhiam admittit correctionem rriis ego tisane hominem perdo . Do. perii. SA. atq; oprimo

Ei cum ipsum anIe aedes. Nam Ac se elegans est . ut is x. . e sit, apta quidem mitiges illa minitantii Ny ego tu ne hominem perdo. Neque non rursum gratia prun E maior si in sententi M. , quam multo diversam e meient personarum notae exturbatae , ut saturionis Cianti Duetur ita sermo:

Perierat enim heretis e parasitus, nisi lenonem perderet, ab dii Ela in serὐittitem si lia , neque patrata sallacia , unde una illi 'υitae in posterum promissa spes , At capta Jam fiducia perpetui perennitantis e ibi. Ut de me satear; vulgato acrius , hoc nινυο hlanditis affetor: & tandem cum illud aeg d est misero, illud cupidius accepta rim. Eligat Se sibi lector alterutrum: qui serio iudicio eum utrumque expenderit , non poterit tamen non praevaricari, ct nostro impensus favere. Ultima se enae eius dem se omnia scribendar DO. esse dieam . SA. nolo. DO. audi. SA. Diatis stim , ambula ts a νε sae stelese , feles virlixariar Sequere Me mea nata me usq; ad praelorem. VIR. sequor. personis Intermediis utrinque remotis, quorum eum editio Optima eleuisset una in priore loco, debuit nee alteram surru posteriore. Λ.

78쪽

ex Acidalio.

CVm tabulae Catastrophe inclinat in catastrophen noster etiam in ea labor. Quinti, ut distinguunt, Autiis scenae sunt hie duae tanti me quarum priore quis stimus illa se mutam haud scio nune, neque unde nostri imitati: Galalte bis titutis, ponite hie quae QDhΛι, his satui vola , primum Unde ego omnes hilaros , Iubentes, iasse antis Iariam ut si ali-

veteres quidem se legebant, Me flatis viola primum a satin mihi r quorum p strema verba math nune ad finem versus alterius rejecta . Quid enim hic sententiam itiὐant ρ At ea sine illis illic non eonstat. Exprimat enim Toxilus, Oportet, quid latui primum velit, cum se dieit primum aliquid statui uelle . Aquillam siue aquam vilem eredo nim Is arbitrati sunt , quae ante omnia collocaretiae . Hi tamen scire debebant, eam in conviviorum ingressu principem locum vel lavandis manibus tenuisse. Ae post aquam sum tam , mensa demum applanebaturr quod cum undique, tum h Mostellaria patet: ubi philolaches eum philematio suo aceuhiturus, aquam prius, fleinde mensulam apponi poseit, Seena Iam pridem, Atque ita paullia post hie quoque rursus: date aquam manibus, an De mensam. Adhaereo igitur Uete

tibus libris, ct paulla tamen mutatione se restri horoataite hie Dustii, ponito his quae assolent, hie satia volo primam Me salam mali: Inis ego omnes hiloes , labentes , titi antes fetum tia AEant, Σaoram opera hae m hi furitia servi si 14 Das, duae malai HDri. Mel isde , quasi deinde, ut respondeat σύ primum . La ntes iam olim Gulielmius verisimilibus emendarat, eis postea stii alii vendiearunt. Porria autem & interpunctorum, & personarum, S deniq; uerborum vitio laborat hie loeus, etsi maxime personarum: quem tamen ita, ut vulgo legitur, non hic adscribam , sed ut a nobis saltem est correctus I

. TO. agedum ergo ,

Sed amabo, oculas meus , quis Iesis nos actatum eommendamas pΤΟ. Omnia quae tia viis , ea cupio. LE. mattia ut d me. TO. age, age, Me ergo,

ri Suarisio aeeambe in summo SA. era nihil moror , ee o par tem quam pepigi. Frustra delada est, qui me particulam delet isthinero oras hie mihi dies duius hodie os is viis, rata re Leat libe

ram me amplecti .

Dixi & hie I alibi adiecticinam illam esse veteribus tam aliis, quam Plauto iamiliarem . Quod autem respondet hie statim Lemniselene rLEM. Tad seTam opera benὰ omnibus nobis: hae mea manas tua

meaiam donat.

sic In omnibus quos viderim libris interpunaum est , nee vulgo aliter accipitur, quam si structura υerborum S sensu cohaereat hoe totum Tu fueram opera hex/ε-ibar Dis. At mihi dispescendum videtur in membra duo: ut prius si, Tu Dinerum

79쪽

6 o Depromta

nam opera. Id est, quo:s a Diis tibi datum esse ais, ut me liberam tibi liceat amis

plecti, id tua lihi ipsius opera evenit. Alterum iam, Hene omnibus uobis; habeo pro solenni hene precandi formula in propinationibus: qualis ab ipso iamia in Toxilo usurpata, Rem misi, bene disiis, bene amicae meae. Hoc sic cogitaram , cum ad Brissonii Formulas respicior atque e eee ibi se plane locum distinctum, qtii eredam nisi de industria ' reperio. Gavisus sum iudicium tanti viri cum meo conspirasser & tur sum dolui, neminem id hactenus seeutum, ae sotia necdum observas se . Atq; ideirco moneo nunc ego iterum omnes hie , ne illic diutius praetereatur. Cetertim exempla uberiora ipsius formulae ex instructissimo illo peti iubeo penu For mularum. Finis scenae mutilus est r

TO. selle ei qai troidet mihi , Et ei qui hoc gaudet. tibi Lambinus inspidissimam glossam appinxit , quam uno verbo reiiciens , negati hem inserendam illie esse dico, qui non insirit mihi: Ad sententiam in universum .suisse sere talem , qualis ista Mostellariae scena iam anth a nobis hic citata, ut qui dein versus ita nos etiam coniungebamus: Hae qui Raadent, Rotidiosa per ptis Do semper honoratii incidens , ne angviam eoram quisqviam iuvideat prorsa a com

modis.

Ultime scenae secundus versus interpungendus hoe potius modor Solus ego aruuibus antidea faciti , mssertimus Oomisam ua Ulam. Quintus vereor ne glossemate si oneratus V. hietitiis aetoli mi sae oeci, amiser neque quamiarem eleel ,

Nam amis illud eui rei ' Deleo audacter ego: Re Hoes .eNexum smite esse illidi eo, plaustram perculi. Tralatii Ius enim sermo est: quem non agnovit Interpres, eum explicat de magna vi argenti, atque adeo tanta, ut ei portandae vehiculum

fit opns, in quo risum dissicile tenemus. Idem alibi nugatoriἡ phrasin hane interis pretatur, ruanum adire, quae ct hie paullo post rLι me in trisas conjecisi ρ ρώαmodo do Arsa, manas misi ad

Neque tamen illo sanius alii, qui mutandum et Iam adeaud. verbum nescio quo modo putarunt. At ubiq; se liquido literis omnibus perseriptum e neq; sensum . usquam alium admittit, nisi de callida deceptione se fraudulenta frustratione. Lois ea nostri quid opus omnia afferri ρ Duci tantum ponam, quae videantur aegrius in hane mentem flecti. Aululari M. Vatis. Deo ianne Datus , quoniam nihil est, qui emam rho illis imparis omnisas adii mauum . Paenulo se. Sia inum r&aon;am BIare neq eo , abii itiine III eo Irotas, oratii exta pro corior, Neq; ea Vpterea votai, quoniam illa non lana Osrasex rixis r deam esse in dianam raedia . Eo puero avarae Meseri piacri adii manam .ssiuando id quod sat erat, satis holera uoluit, Ego paussam feci. At his quoque locis palam est, esse frustrari . Et Poenulo quidem Ipse leno diser

th satis explieat, quomodo Veneris avaritiam eluserite Aulularia tripareus Euelici cum aes non haberet, tamen emturiens in forum processisset, ut honesto praetextu vacuus a macello diseederet, ira suu vera seu simulata , caritatem annonae supiens

improbos lanios & pisearios frustrabatur. Ips, loquendi ratio unde sit ducta' non Idmi, Li8 si M' at illei ea , in qua manum adire forsan artis praecipuae fuit S industriae callidioris ad adversarium Oeeti pandum. P Pμ Mi

Sequitur I

80쪽

ex Acidalio. 6 I

PU. Decet me faeetam esse . Non enim duhium, quin instigantis Toxili st, non permittentis Dordali, stiis ela. d. r euius exemplo non mutandum superius fuit, SA. Eata jube ad rei ubi jab Isuppositum ierunt. Deinceps est rΤΟ. Ferge ut ea peras . PU. hae Duo riti. DO. Perii , pινeant me prop/. PU. Am sma υν m. Seti , 8 m Iesa tibi , nam ista interienione verberantes utehantur, quae sexcenm iis locis apud unum nostrum . Atque hic ibidem eccam ita tum eandem e hem fieris a rarsam, ubi corrigendum δεντο. Feriebat puer lenonem, is ab eo se perculsu mprope queritur, igitur ille iterum serit, atque isto ictu restituere illum rursus in gradum dicit S servare .

Nox in illis: Do. Caus si me arrigas, ne tisi Boe se piosa

Molam magnum dem . PU. utere , te condono.

DaυIs etiam Interpres, cum postrema verba de seipione capit, quas puer lenoni permittat, ut se setiat isto scipione. Tu de magno mati intelliges: quod eum Dore datus puero daturum se minaretur e ille recusat istiusmodi munus. eoque ipsum condonat, ut sibi fruatur. Non minus idem ridiculus. At aliquanto ineptior ad illa rPU. SN qaeo , lena , qais tibi sutiem sus caiam , olim quem Hegea et bax. Pro verbo acelpit saltem, quod adverbium. Quis uero diverit, sturietitiam fulta re At ipsum verbum ibi deest, magno librariorum flagitior quod δ υeteribus li-hris iaci th reduco. In illis enim opportunissime invenio, quin etsi Disem Rasleuis Iam rim , olim quem cte. Dare staticulum a Catone dictum etiam memini , sed non suppetit loeus. Hie autem dandi verbum suisse vel ex eo colligitur , quod mox subjicitur illi respondens redrindits A. me quoque solo Reddera , Diodorus quem odim Deiebat in Posia . versui, Iam tacta Bereale cte. Dordali persona praefigenda, quam optima editio pessim h omisit. Illi vero rLEM. Attamen non tamen. To eam sis mati,inseqaree me. constant suae personae ubique , sed nusquam suo loco Toxili ponitur , praeter in antiquis unde restituor Lu. M tamen . TO. non tamen e eave Oe. quomodo uerba paene eadem in alia in sententiam dis et mitis ri prorsus est necesse . Et nihil enim alias fgnificanti & non exeusaturam oppositur.xinque nescio quid ami cam cohibet servus, nec passus ahBlvere sententiam, Non oggere mihi, inquit, tuum attamen , ac mitte de priore hero, maloque cave , quam nunc meam meo dicto decet esse audientem. Non longe hine: Sed Da pars I his sinorum es, nisi patrona qui adfer ortis es,

re, id esMit, ni ei maledixit, ni grata ingratias repertur es. Nescio an non postremus horum collocari ante medium debeati certe quidem pro

id effieir in eo , legendum ex veteribus est , stygi ilia tisicit. sed interim & trans.

Ponamus:

Sed Da pars luistinastam est nis patrono qui a ονfatas es, N. ili. Amil , ni ei maledixit, ni erata intratur repertus es, e fati, tibis Mi Oidetur, nee satis fugi , n e fatis honesus . Fortὸ autem nee o seu seri hendum, sed Uisit, quia praeteriti sunt reliqua temporis omnia: tum & primo versit ea plendum auferendi casu. Proxima uulgatur: shine. hane violo Dd; eari. quod venusth sanh Lamhinus emendat, Graphic/r vix adducor tamen ut credam ,

SEARCH

MENU NAVIGATION