장음표시 사용
81쪽
horis ante nomis med um consurgunt atque inter singulos Nocturnos trium horae quadrantum , vel horae integrae intervallum habent, atque per id tem- pua singillatim Beatae Virginis, velle. functorum ostic ιum recitant, vel euidam alteri pietatis operi vacant.
De peculiaribus precibus , qua Divimum O cium praecedunt qualia sunt Crucis ignum Pater Ave, e Credo.
bat quemadmodum tribus die. bus ante Palcha servatur, quae forma est veteris officii reeitandi ration sciquidquid autem Psalmodiam praecedit postea superadditum est Christiani omni Ex , eum alicujus momenti opus inciperene, Crueis fgno utebantur, teste Tertulliano de Cor nam ille cap. 3. verum non semper Trinitatis in voeatio ιn nomine Patνia addita fuit. Ad hane quoque diem' mano ritu signo Cruel signamur incipientes primam antiphonam officii trium ante Pascha dierum , atque per anni
curriculum signa muri, dicentes: Domι-- bia mea apeνIea ad Matutinum , vel Deae in Guaονirum . Regula Abbatis Grimoa Id pro Reelusis diei jubet Deus in adiurarium, atque interea crueis signum fieri, quando e lecto surgitur Aden V. - feninatiane surgente βιηgnum eruci fronti Ueratu . -lane sub silenti diearn a Dema ιn adintortaem meam Intende. Signum vero hoe fronti dumtaxat imprimebatur . atque inde profectus est mos eruet signum ad os faciendi, cum dicitur PomIne tibia mea a perier, ad horarum vero, cum dicitur. Dens maria toris . In concordia Regu larum S. Dunstant , atque in Constitutionibus Monasticis pro ordine S. Benedicti hae leguntur ε ναῶ ,ονιι
Domine tibia . At in ordinario Carthusianorum ad ossieti initium nulla fit mea. tiosgni crucis. otatio Dominica semper Helo n. serta suilla est enim ea nobis a Christo tradita, atque ab illo, ut eam recite.
mus, nobis praeceptum , quare in publieis precibus eam omitti fas non erat Concilium Toletanum quartum an . 633. can. Ia eos coarguit , qui Dominie is diebus eam orationem non recitant admdueitque testimonia S. Cypriani , S. Hilarii, e S. Augustini, quibus eo m- probare vult, eam quotidie recitandam esseri mosque ille adeo neeessarius re putabatur , ut Clericos exauctoraturum minitetur , qui in officio, seu publice seu fingillatim quotidie eam recitare neglexerint. Ex quo loco confieitur jam suum elericos officium singillatim recitasse Sane de orationis Dominicae offieio Divino inserenda neeestitate idem dici potest , quod S. Gregorius i. . p. 64. de Missa agens scribebat, parum decere, ut in sacrificio prece a vitis doctis compostae recitentur, illa vero, quam Christus ipse eomposuit , omittatur Ioannes Diaeoniis in officii deseriptione, quod in Ecclesia Lateranens Romae peragebatur , advertit, iuxta Apostolo rum institutionem omnibus retro sareulis in illa Eeelesia servatam irationis, vel collectae loco ad Heli finem Οaationem Dominicam recitatam suisse : 'servans
Hodie Pater recitatur ad Heli initium, medium, finem, modo alta modo submissa voce . Concilium erun- dense anno sar iubet ean ro Episcopum quotidie rationem Dominicam post Matutinum , se speras alta voce recitare, quod Benedicti ni servant, atque sancti Benedicti Regula statutum est , eaque ratione diu inaeelesia Lateranensi Romae recitata sui . Nullum antiquitatis monument timextat, quod Pate ante Offieium recitandum fgnifieel: Monachi enim primi id usurparunt, nullumque ejus rei vestigium invenitur ante librum eonsue tu dinum Cisteretensum , ubi ha e habentur
82쪽
Id vero in nulla Monastica Regula X. XI. vel xIr saeculi occurrit, neque in Breviat o Montis Cassini XI. saecvli , neque in Ueteribus consuetudinibus clunia censibus i ibique enim ossicio initium a. tu illis verbio: en in adjaeror in m. Sed postquam Paιer ante officium te citari consuevit , constitutiones videre est , quae illud eum aliis precibus ter reeitati jubeant, legimusque monachos ante officium omnia Ecclesiae ita tia percurrisse , atque coram singulis Pater recitasse , quae rei aliquando Osfiei initium morabatur Uerum hujus generis supplicationes, atque pietatis opera a bolita fuere, statutumque fuit, ut suo quisque loco in choro eas preces recitaret , dum celebrans metum inciperet. Hi ne in Carthusanorum Rubricis facul
tinum recitandi inclinato corpore , vel
fiexis genibias: Ad maris sinas amni stem pare ter Pater, o ter Ave permistimus
deinde Deus in dixtaritim . Alii Monacti dicebant, a te de caria, Dens, mi ferere nobis, fronti crucem imprimentes Fili Redempto ori vi Spiνitus Sanina. Deti pectori id signum imprimentes. Pius v. Papa , Pater fee νει ante OE-eium in Romano Breviario recitari primus iussit , atque etiam ave m
ini ad Ave spectat, ns. Gregorii Sa eramentario primum occurrit, in Ee-eles officio ad offertorium Misse quartae Dominicae Adventus sed verba Angeli tantum complectitur , estque totius Antiphona , quam ratio Nullus quoque eorum Scriptorum , qui Fideles ad preces quasdam persolvendas hortati sunt ejus rei meminit, at que ad I usque sareulum Concilia, Hres symboli tantum is rationis Domini eae meminerunt, quae a populis disti, 'uotidie reeitari suadebant Cone ilium Forojuliense anno 's. iubet,
ut symbolum , Horationem Dominieam amnis christ Ianna memoriter scia . Concilium Moguntinum anno si a jejunia aliaque poenirentiae opera illis imponi ,
qui lumbolum, Orationem Domini. eam addiscere neglexerint Caroli Magni Capitularia lib. s. c. r. Parochis mandant, ut Populos admoneant , symbolum, Ac orationem Dominicam eos se ire debere , ut salutem consequi possint ι atque ut omnis excusationis occaso populis tolleretur , pastoribus demandatur, ut palam alta atque distincta voee Oratio Dominica , Symbolum, Meca logus pronuncientur , ut qui ea ignorant, saepius repeti audientes addiscant. In pluribus etiam aliis conciliis nulla fit Ave mentio ; neque
in Regulis pro Fratribus Laicis , ve
Templariis , pro Carmelitis , atque Fratribus Minoribus aliud praecipitur, quam certus Pater numerus, pro iis, qui majus ossietum non recitabunt. Occurrit tamen et e in minoria P . ossi ei ad Invitatorium apud Petrum Damianum opusc. inter preces ver
populo praescriptas primum invenitue apud donem de Soli ae Episcopum paris ensem in suis constitutionibus sive
Post ea vero tempora saepius inconciliis inculcatur, in Exoniensi an ia8 . aliisque . In Statutis Lingonensibus an .r o . deeretum est, ut singulis Domini- eis in concione eum Pater credo recitetur , ut eam popidi discant , atque
alte memoriae imprimant : Diean alta in inielligibiai e Pater noster , Ave a
gum perdisca ι. Mediolanense V praeci inpit omnibus consessionis Ministris, ut a Poenitentibus suis rationem Domini inealem , Salutationem Angelieam , at que Symbolum recitari eurent . Tractu vero temporis adeo Salutationis usus in . valuit , ut recitantibus Indulgentiae concessa suerint Te quoque per diem Angelus Domin Institutum fuit , Rosa
ria, &eorollae in B. Virginta honorem approbatae, adjectaque Pare in Regu-
83쪽
, proata tribus Laicis, praecipue eum
Haere dici vel Novatores Fidelium pietatem erga B. v. Infirmare conati sunt. Inter ceteros enim valdensium errores ille numerabatur , quod te Maνiat jicerent ejus sectae Ministri in conses.sone Ave Maria foenitentiae loco non mia ponebant , atque ubi quis eos interno. scete volebat, an Ave Maria recitarent, ex iis quaeri solebat , quemadmodum Historia refert tom. 4. Biblioth. Patr. IIae de aussa Magistri est rem non in nu Iun fui confitentibus , Ave Mari , nee
Uibaruis IV. Angeli verbis addidit isti EI. ven ιν is tui Iesus chriHων Amen. Additamentum Sancta MaνIa in nulla precum Pormula ante annum I sos reperitur e tunc vero usurpari ceptum Sancta Maria Mate Dei ora pro nobi pee catoribus, Amen . ι anciscani addiderunt postea , Oinhον morsis nostrae
atque ita in re viario anni sis legitur , eaque de caussa Cardinali S. Ctu. cis, qui tanciscaniis fuerat, Breviario suo inseruit, iusque Papa V. Ave QSanlia cum Franciscanorum addita. mento Romano Breviario inseri voluit. Hate sunt, quaed ave, atque Sancta constanter affirmui possunt, udouid seripserit Baronius ad an yi qui Sancta a conellio Ephesino compotitum uisse existimavit. Verum ejus rei milia satis valida auctoritas produci potest ne rue Libellus de libus aptismi nomen Severi Patriarchae Alexandi in praese. rent, fidem ullam meretum, ad cujus ti nem haec oratio reperitii ; nullus enim inter Alexandrinos Patriarchas Seve rus appellatus sule, quae ratio est, cur in quibusdam eodicibus manu exarat s Severo Antio e lieno tribuatur. At Veteres , qui Severi Antiochen operum memineres, Libri de Baptismate mentionem non saeiunt. Addendum est etiam, te tam freqlienter usurpatum indefvisse , ut non tantum i fossicii, sedicone ionum exordia adhiberetur , quod
in pluribus Italiae Ela Germaniae iocis adhue fieri solet i in Gallia vero ad E
tapio Sermonis, ait Amelius in suo Ot. dine Romano is saeculi. Statutum quoque est, ut Clelie genua flecterent , eum o Maria in Of5cio recitari accidat , atque ita Roma fiead Humnum υ maria telis, in ali in vero Ecclesiis Clerus consurgens ad Al. tare se convertit, quoties pro Antipho na , vel pro Responsorio Ave Maria decantatur . Concilium Budente an ia79. hunc canonem edidit 'oliamus , alui damne clerie , σωοties in Divinia osse ita AUE MARIA arudierin , fleat senibus
se, e verenter inesinent. Can. II.
In libro de Baptismate Severo Alexandrino tributo oratio haec ita est con-εepta i Pax tibi Maria 4ratia plena Dominus ieenm , benedicta sis inier mulis. res , O benedictus θω Eua , . eri in rex Dixa christis . Sancta Maisia Matre Dei , ora pro nobi , inquam , peccararι-
Quod sumbolum Apostolorum spectat , ex veteri Fidelium more quotidie antelkeanis koris rectrandum est , iuxta S.
Ambrosiam de Veland Virgin Apud S. Augustinum quoque ho m. s. inter s.
hae habentur . Ouotidie dicitia QMando μνgitia, quando via eolloeatis ad somnum. Theodorus Lecto adfirmat.Timotheum
Constantinopol tanum ad Synaxes singulas symbolum recitari curasse Nostra veto Oiseia illud peeuliare
habent, quod ter, atque tribus diverinsis temporibus recitetur, ante Nocturnos scilicet, Primam , atque ad Completorii finem , submissaque semper voce . In precibus Primat, atque Comple tori duo postremi Atticuli earnis resur-νectionem alta voce dumtaxat proseruntur. It vero moris hujus rationem inteli gamus, sciendum est , olim totum alta voce in precibus Primae . e Completorii recitatum suisse Rubrica vero, quae Ribm sta voce Pater , υ , credo ad officii initium , atque finem recitari jubet , indicat additam tamare eia se postremis hisce temporibus facta I ea enim , quae ad Oiscium spectist, semper alta voce prolata aere . ratio s. mini ea , atque symbolum ad hi e ad Mi Giam canuntur , atque velut pars Lyturingi habentur . Pale Hara voce a Monachis ad Laudem, WVespera. um finem
84쪽
reeitatur . Symbolum S. Athanasii n. gulta Domini eis canitur tamquam publi ci Ois ei para. Ut ergo vetustatis aliqua
ratio haberetur , atque Veteri tricio distinguerentur , cum novitiae hae Pater.& νed repetitiones invectae suere ita. tutum fuit, ut secrero pronunciarentur. S. Thomas a a quaest. s. ad s. aliam hujus rei rationem reddit: proponens enim sibi, ut symbolum admissam alta voce recitetur , submissa vero ad Ot.
sic tum , respondet , id facitum suilse quia fides sub Ecclesia exordia clam an is nuntiata fuit, eodemque pacto ad mun di finem Antichristi aevo esse annuntiandam mine, ait ipse , ad Primam,initae Solis ortu Ecclesie incunabula repraesen- ω , atque ad Completorium , quod in uncii finem exhibet, submissa voce recitantur Missae vero tempus illiu est Ligura, quo Evangelium palam est an . nuntiatum , eaque de ea usta symbolum ea nitur . Qualiscumque demum sit hae e S. Thomae mystica , vel allegorica explieati , inde saltem discimus an . et Thomae aetate symbolum ad Primam, Completorium recitari solitum: Intiis
diei, O in sine diei Sν bolum dieiιαν
id decantatum non fuisse, quomodo ad Missam fieri mos est: praeterea vero neque ante O: scii initium , neque post finem recitatum fuisse ; id enim Pius . fieri mandavit videntur Pater, ie. credo Lateorum preces fuisses, easque
Clerici & Monae hi fingillatim ante publicum officium die enda assumpsisse.
De Origine recum Domine labia , Deus in adiutorium Gloria Patri ad Psalmorum finem, Amen, o Allelu ja.
Concilium Aquilaranense anni sis.
ad G νaιεν iam festine , ἰeendo salvitiis Ad se eυavi animam . Hinc omnia hae ad Oificium non petimebant, cum antequam in chorum perveniretur , absolverentur. Idem mos commendatur in
Regula Chrodogangi. Quare preces haepat Officii non erant , quod ad hanc diem servatur in officio Defunctorum atque tibus ante Pascha diebus sacraque Epiphaniae die . Preces hae in Reguli, Monachotaim dumtaxat inveniuntur. Regula enim rimo aldi , at que Magistri idem , quod Concilium A. qui lar an ense praescribunt . In quibusdam Monali et iis Religiosi viri erant . qui tam longas preces ante Osficium per in agebant, ut illae interdicenda ipstatue rint , quemadmodum inter ceteros se. cit Abbas . Theodorici Catthu fianis Montis Dei , quia in praeveniendis Ib-
dicto proficiscitur, mi ptimus in Orficium eam invexit ad Monachorum . xemplum , quor iam meminit Cassonus Collat a apud quem Abbas Paphnutius jubet , ut singulta momentis , atque in omnibus vitae actibus brevem hanc Psal-nii rationem recitent, Dena in ad laeto inritim metima uare S. Benedictu id sin
guli Oifiei Horis usurpavit, atque ab eo Ecclesia Romana , hoc tantum discrimine, quo S. Benedictus ad Matuti.
num collocet, Dens an adix tortiam ante Domine labia mea i Romae vero a Domine
labia mea aperis , initium fiat magistii Regula cap. 44. initium quoque acie a Domine labia , de reliqua versis apertio'nis appellantur, inde enim Deus laudari incipit, rogaturque , ut labia nostia apemat ad laudes suas canendas aitque i. Abbatem hune et ficulum eanere debere , quia ipse Cilicium incipere debet
madvertit quoque , dum versiculus ille
85쪽
Aquilaranensi videre est . Postea vero
primus tantum versiculus eum Glον iaPatri Amen servatus est , quae ad Psalmi finem dicebantur simul eum --ἰ lvj a quemadmodum etiam admissae
antroitum , Offertorium , atque commmunionem versiculus tantum Psalmi seris vatus est,qui olim totus recitabatur Ad introitum vero, atque ad Dras in a Garsinri- , Gloria Patr adhuc recitatur. Sati, diu est , quod ficio. Roniano Domine labia , Dena in adiutorium in inserta sunt, quia Amalarius . . cap. 9.utriusque meminit. Videtur quoque in nuere Gloria Patri additum tuisse ad D.-mine labia , non vero ad ea in adium νium, quemadmodum hodie fit . ala fridui Strabo , affirmat Romae officia
omnia incipere a Dex in adiutorium exiscepto Defunctorum , atque a Ioris hebdomada Ossicio Gloria Patini , quod post Deu in Ed-juιον itim sequitur, relationem habet ad Platinii illum , qui totus olim decantabatur, Mad culus finem , veluti ad ceterorum Psalmorum exitum Gloria a.
ιν dici solere , he et valde difficile sit
tempus designare, quo mos iste inceperit propter adversas sibi invicem Scripto. rum, qui hac de re egerunt, sententias. Si fides hibenda sit veteri bus Oisc Ἀ-rum Ecclesiastico um Scriptoribus, pii cipue Valafrido Sta boni de rebus Eccl. c. s. Damasus Papa id in occilente in . vexit ad Orientalium imitationem , S. Hieronymo suadente seruin id Epistola lasso S. Hieronymo tributa diimtaxat innititur , que S. Hieronymum perhi-het , Ponti fiet auctorem suisse , t Gla νia a ιν ad finem omnium Psalmo.
rum cani curaret , quemadmodum in Concilio Nicano statutum fuerat , atque in o lente servabat ii . Verum narratiolix nullo satis certo Ondamento nititur; unibi enim a non iste Nicani
Concilii in veteνibus monumentis occurrit, neque scriptor quispiam ritus illius meminit . Quod vero morem Orientalium Ecclesiarum attinet, Cassianus . qui quinquaginta prope annis ante S. Hieronymum florebat , lih. i. In sto t. c. q. a firmat , nusquam se id in o. Ite .ὶ te, sed dumtaxat in in eidem esset. vati vidisses Ilia quod In hae νουι-
ritu Sancto , nu-οα- ρεν Orientem an divimus
Constat ex S. Ba filio lib. de S p r. S. α .&seq. oxologiam istam ejus Elatens valde receptam fuissse , atque eum
non vero ut alii in Spiriι. Sancto , obmutationem istam mulios conquestos
fuisse s atque hinc ansam arrepsisse Librum suum de Spiritu Sancto ad Amphilochium seribea dici tibi notandum ait , nos qui diversis vocibus in glorificandis Patres, Filio m Spiritu Sancto uti volebant, id dumtaxat secisse ut dissimilitudinem , atque inaequalitatem trium personarum Trinitatis comprobarent. Postea vero formulam suam eum Sancto Stiritu tuetur, noviciam non
esse, eaque Ecclesiam uti, ut Majest rem Divina Naturae demonstraret . Illis.
vero , qui Script mam ea voce eum p tu .numquam usam filisse contendebant, respondet in Scripturis pariter non ex ea re alae ramisiaria Patri e Mitium
ro particulam in idem si nificate hoc I
co, atque particulam uinci Patret vero particula erum usos si,isse , quod aptissima esset Atti Sabelli erroribus confutandis, atque quod in sinistram i terpretationem minus secti posset. A tamen se formulae huic pertinaciter addictum non esse , dummodo Spiritui Sancto gloria reddatur. Probat deinde Doxologiam istam primis Ecclesiae tem poribus receptam fuisse i raditam qua nobis esse ab A postolis, quod evincit cestimonii S. Clementis Romani . S. Ire nati, S. Dionyssi Romani , S Dionysii Alexandi ini, Eusebii Casarae ensis, o rigenis, Africani, Atheno renit , τ e pori Thauma turgi , Firmiliani, Meleti , atque omnium Orientalium , qui eumdem morem servabant. Id Bisonii sententiae avet , iii ad an. 3o . existimavit claudem istam ab Apostolis profestam suisse , atque est Christi prce
pio niti, qui iusserat biptismum sit; i
86쪽
thalia si nomen praeferentes: cum surrexe vi ameαμ , dices Misera ιον . . . Glo
νia Pa ιν , in Filia, o Spirita Sanctori quae vel ba suspicari nos a iunt , Scriptorem ilium non tantum S. Athanasio post istem esse, verum etiam potius Latinum fuisse , nam Graeci dicebant Glo, laeum, vel in Spiritis an is , Latini vero dicunt Spiritis Sancto. Glον ia Patri tamquam brevis quaedam
fidei professio adversus Arianos habebatur. Hinc Ecclesia illo utitur ad Hy-innorum , animorum suorum finem i trino ficio suo incceptet, quod peren nitet in Coeli fiet , lotificare scilicet Patrem, Filium , rapiritum Sanctum. Qui te in Concilio Narbonensi anni 189. Can. a. statutum est , Giaria Par νἐ ad eu-jusque Psalmi fine melle dicendum, licet quoque longiores Psalmi in plures
partes divis essent per qnemque Psalmornm Gloria dicatur Omnipotenti Deo . . . . e majore Psalmos prout 1 Merit prolixiores pansariones an , Oper quemque pausationem Gloria Trinita.
ii Domin deeanietur . Vigilius Papa in Epistola sua ad Eutherium anno s8. illos coarguit , qui particulam es in Gloria Pa ιν amputabant inter Filium QSpiritum Sanctum, canente Glανἰa Patri, in Filio, SpIrittit Sana , loro Spiriια Sancta. Huic ἰgitur sundamento superstructa fortasse est episto,ia ad Damasum S. Hieronymo supposita , quae Pontificem hunc hortatur , ut Guria λειν ad finem cujusque Psalmi
recitari curet . Us vox in Psallentium in sua Romana eclesia diu ne Πωque cana
sis in fine Psalmi πιαι libet , sive ma ι utinis, sive veheri Inis horia Onian si praecipue ad Gloria Patri Filia . pixit ut an Aa Diversa ratio, qua Glaria Patri tam in Oriente, quam in occidente recitatum fuit , elarissime ostendit, id a Concilio Nicaeno compositum non suisse , lias enim ubique eodem pacto decantatum fuisset, atque nemo illud immutare, vel loco movete ausus fuisse s quem
admodum ea iri austi dus Strabo ad.
notavit, Graeci omnes tum praeterito. rum , tum prascia tuum temporum lacunt Glaaria Paιxi Fιlio , ct spiritui sancto , O nune , o sempe in fac κι sa e -- lorum Amen . Odein pacto legitur in Constitutionibus A posti licis i. 3 c. I. Hil pani vero dicunt, Gloria , O bono Pa ιν , o Filio ' ρi lini Sancto in se en ι saeis tornm meis . : enim ita Concilio Tolerano, iratio statutum escannos It . Can. 7. sine salmor πιν
συι lis, ct Spiritu Sancta. In Callia dicebatur, ut hodie Gloria Patri, o Filio, non ut Atiani laria Patri te Filium , contra quos dii putam Gregorius Turonens t. s. hist. e. o. ostendie
Filium ella Deum sicuti Patrem, atq, ideo cum ipso glorificari; contra vero Gloriam Patra per Pilitia dicendo, Filio gloria auferta , quasi ipse glotificandus non esset 'atrem suum petierat, ut se olorificalet, cuique Pater responderat, e clarificavi , miserum clarifcab , Jo
Resert o Eomenus lib. e. q. Ff1vianum Antioclienum piimum iiiisse qui Gloria Patri cantati curavit Theodore tu , Nicephorus, atque alii Scriptores eiusdem te auctore sunt monsanti imperatoris aevo Flavianum , ut se Atianis opponeret, qui vocibus ambiguis ad glori licandum Dei Filium utebantur, quem Patre inferiorem esse affirmabant cum Monacho sui oua, stetit Antiocheni congregasset , pri mum Gloria Paιri , in Filio, o Spiνisti Sancto praecinere coepisse scriptorum vero istorum sententia haec fortas- .se dumtaxat est , Flavianum hanc Do-xologiam in suum Monasterium primum inve osse, ubi ad eam diem usu recepta non erat. Constat enim ex S. Basilio, Ionge ante Flaviani tempora recitatam
Conciliari itaque possunt hune sere in modum Scriptotes isti omne , si dieamur omnibus intro saeculis Deum Pa item cum it Sancto Spiritu in publici, ilicii, plorificatum fuisse praecip:ie in Lit uigia, ut constat ex S.
87쪽
Justino raudem a gratiarum actionem Patri per nomen Filii , Sanctique Spiri-- isse νι praecipuus Frater , at mos Glo.
via Patri ad finem cujusque lalmi dicendi in Oilente non obtinebat , teste Cassiano , sed tantum in Occidente. Quod ferus eras in principio spectat Concilium assionens secundum annosa a. ejus meminit veluti addita menti iam ubique recepti: non forum iis
nunc , in semper , ct in saeuia saeklο-
F Ecelsi nostris bo ii dieendum esse decernimos Graeci , atque Hispani Sicar erat in principia non dicebant . que madmodum retus , sed tantum , isne, semper , in in faenia saeculονω Amen. Existimandum est autem, Romae , in Aufrica, aequem Italia leucera in principi inseri coepisse ad trium personarum Divinitatem clarius designandam. Ritus Gloria Patri ad Psalmorum finem in Defurcto tum officio non recitandi in Concilio Aquil granens prae set illitur an . II. Graeci Netoloriam appellare coeperunt Hymnum Angelicum Glaria inex.ces Des , quia Graece voce Doxa , i. e.
Gloria incipit , posse eandem appellationem Gloria Pori tribuerunt , eo quod ab eadem voce Doxa pariter incipiat ;Prior Doxologia malo appellata est altera minor dicta . Antiquissimo autem
Ecclesiae more solebat ad diei finem in
Templo decantati Gloria Pa ιν i, O i. ιi. O Spiritis Saasa. Postquam vero Ariana pestis serpere coepit , Ecclesia Catholi ea ritum hunc dili lenter ser. vavit ae Ariant oxoloo iam immutarunt , canebant e Glον ia Patrio erFiliaem nictim in . Spiritis . Ostrema hae Doxologiae forma a priori diversa Antiochiae exaudiri e cepit sub Leontio Patriarcha Ariano , atque cum Catholici Atiani ad Psalmorum , Pre eum finem Do xologiam canerent Leontius, Arianus licet, acu studiosus Doxologiam submisse recitabat, vocem vero non extollebat, nisi ad ea verba inheetita μι xlorum
Ad glorificaraonis, Coi Iectarum Mnem additur Amen Hebraea Ox , quae ita eLI , vel ita si significat, estque comprobatio eoru in quae dicta sunt, atque ut expleantur , desiderium . Optae
ieilicet Ecclesia Amen post Gla νia Paιν , ut gloria a se Trinitati data, eam rea pse gloris et . In Scripturis populus
respondebat Amen in precibus, actibii que publicis : Responcebis omni popalis eo dices Amen . e ut a . quibus verbis significat populus , ἐObat se, rata , atque nrma haberes, quae a Sacerdote dicta sunt . In Tobiae Libro cum Gabelus o tali et , ut Too ae junior ejus que uxori benediceret , orationi illi omnes responderiint Amen otim omnes duxissent Amen . Tob. 9. a. S. Paulus omnes iere epistolas suas voce tamen claudit, qua optabat, ut Gratia Dei cum illis esset, ad quos scribebat . Christus ipse in Evangelio affirmare aliquid volens plerumque Amen dicebat , id est . hoc quidem verum est , haud dubco vel , res et , ut dixi modo.
Judaeorum morem , qui Amen Sacer doti precanti ei pondcbant, Christiani imitati sunt. S. Paullis testatur, populum ita respondille gratiarum actioni Quomodo dica Amen supeν .am benedἰ- Hionem .cor I . 6. Sic s. Jullinus in
Amen . . Augustinus otiabatur Episcopos, ut dist. ncte preces , qua in Eeclesia fiunt , pronunciarent , ut populus
intelligat id , cui Amen respondere debet Antisti ea distincte orent, nae a se πω popω Ius ad id quod intellisit , die a Amen . De Catech rud. c. s. Tertullianus in lib. de Specta c. c. s. de voce ista agens testatur eam in publicis precibus adhibitam, ad communionem , atque alias saepe pronuncialam Ecclesia morem te spondendi Amen ad precum publicarum finem a Synagoga accepit. In majoribus Ecclesiis, ubi populus vocem ejus, qui preces pronunciabat, percipere non poterat , suda tiolo signum longius distit. dabatur
ut vocem extollerent, atque Amen responderent. Sape etiam precibus, quae
submissa voce fit brat , Amen elate P.
88쪽
spondebatur . Refert s. Hieronymus, clamorecii , qui Roma liebat adite cum finem , cum Amen respondebatur , to in nitruo similem fui fle : In similitudiaam calesiis soni ιν ni Amen reboas , Lib. a. in ep. ad Galat Theodoretus in a Cor. a. r. ait Laic Mn inti Aeneia rei pondet ad solemnii Di precum ficiem , non minus participem elle Oarionis nerit , quam illum , qui in Conventu eam pro nuticia in
verit . S. Benedictus in Reg. c. r. v. bet, ut, Lectione Evangelii peν lecta, reo. a.deant omnes Amen i quia delen omnes ad verba Dei ι tende ν , o ea per Amen
asserere vera esse , ait o herius in Commeuiatio ad nanc Regii iam . Alexander de Alei QR lethius de Amen quod pol E. .igellunt dicebatur, disseruere , illudque probau magis, qiam
dicere Deo fratia . In Ornetio, o Zara. bico Amen dicitur pol Lectiones dea,vangetia.
At mos ad psalmorum finem illud dicendi, a Psalmis ipsis proliciscitur , ad quorum finem , si quando si a fiat legitur, in Hebraeo est ais en amen . Ita it :quae res operis finem significae . Hiae ad psalmi ι .finem post verba illa Fiat, fiat. scriptum est, eo loco Dividit Iesse filii eantica desinere et Defeeerunt tander Da - . Id mi Test . Ad Hebraeorum quoque exemplum s. Paulus Epistolas suas claudens, atque S. Ioannes ad Apocalypsis finem ainen dicebant aut demum ad Tobiae cantici imitationem , quod ita desinit: Sit regnis is ejis in saeuia saeculor tima me . En i itur lex cera in ipsis Scripturis adhibitum. Amen ad sermonis cujusdam exordii impio alfirmatione sumitur: atque hoc sensu Christus in Evangelio ait : Amen amen die et bis. Ad sermonis finem vero pro consensus sive adprobatio mi indicio aecipitur , velut ad finem Psal. o. atque s. Fiat, as, ita est , vel ita sit . Voces veto istae sottasse non sunt tro. Psalmorum Auctoris, sed eorum, qui eos collegerunt , atq te salterium in quinque libros partiti sunt. In Apoca. lypsi cap. 3. Amen significat eum, quii pla veritas est, atque certissimus testis: Hae diei amen , si fidelis verus
Hebraice enim a- veritatem signifieat, sive id quod verum est . Est autem locus ille de Christo intelligendus , qui
merito vetitas appellatur, quomodo de ipse dixit : EI Iam veri as. Addi etiam solet Alleluia, quae vox est Hebraea in Tobiae Libro c. 3. tr.
extans, per vica ejus eantabitis Alleis
atque eo fortasse respexi s Ioannes in sua pocalypsi, eum Elellem Hierusalem describem e. q. Sanctos exhibet dicentes Alle ia, salus, gloria , potentia Deo nolit . Auctor vitae Prophetarum , inter opera S. Epipham , arfirmat , Aggaeum Prophetam Alleluia decantari curasse . eum Tem plum restitutum conspexit, ut impleret , quod Tobias praenuntiaverat vi inde e est etiam Allelaia ad plurium sal modi κ.m initium, atque finem , eaque de citi ita Alleluiali appellantur , iique sunt, i a Psal It 3 usque ad Psal. 19.
Tradita Gregorius lib. . p. 64. Da miliam Papam Alleluia in Oricium auctore S. Hieronymo invexilla , juxta Hierosolymitanae Ecelesiae morem 2 amis Alleluia hie dieerern de me νομινα
dit. ιν actum . Loquitur autem S. Gre.
gorius de tempore post Pascha , atque per anni curriculum, non vero de tem pore Paschali ι tunc enim tum Romae, eum ubique recitari semper eonsuevit. Ait Iaia vox est Hebraea Laudare Cain minum significans, estque laetitiae significatio Cani autem non solebae a Septuagesima usque ad Pulcha , ilia tem pus tristitiae est atque luctus olim quoque prima anni die cani non solebat , ne Profanorum superstitiones imitari videremur, ut est in Concilio Toletano IU. S. Hieronymus Vigilantium consutat qui, ut solo Paschatis die caneretur volebat i unde Sozomeniam falli intelligimus, dicentem , ita Roma servatum fuisse Idem Latinis l. Saleiata oblectum sui a Graecis, Ichaele Cerulario duce . Humbertus vero Cardinalis a firmabat canere nos Allelkia per totius anni cursum , novem hebdomadis ante Palcha exceptis . . Augustinus testatur, aetate sua Ecclesiarum morem hae in re non ubique e vindem fuisse ι quaedam enim
89쪽
enim illud non decantabant, nisi a Paschate usque ad Pentecosten , al. vero saepius utebantur. S. Isidoriri lib. r. of fictor ait , in Africa cantatum silii se non nisi quinquaginta post Pascha diebus , atque Dominicisci in spania vero quotidie praeter Quadrages natis jejunu tempus. In libro vero Origintimc. rq scribit Alleluia compositum esse ex duabus vocibus Hebraicis , quae Laus Dis significant, em unum esse ex He. braicis nomin bus , quae Deo tribuuntur. Amen quoque , quod interpretamur , id quidem verum est , Hebraicam vocem esse , utrumque vero Alle αι uia se ilicet de Amen Ecclesiae sermone adeo conseerata esse, ut neque Graeci neque Latin , at aeve Natione linguis suis interpretar aulai fuerint, quia Apoliaul in scriptis suis neque illa interpretati sunt, neque eorum vim nobis aperuerunt , ut eadem ratione loqueremur
in terris , quibus Sancti gloriam De Iaudant in Coelis: me. Allelaia fa-
S. Hieronymus de Alleliij agens p. II. ait, vocem istam Christiani, adeo gratam esse, ut Rustici , atque opus
facientes profanarum Cantionum loco Allelisia decantarent, ad laboris gravitatem leniendam : Fideles praeterea atque Virgines ad D vinum noctis ossi ei lim Alleluia pronunciando advocato fuisse
quae vox horologi atque signi loco de .erviebat, statutum precibus tempus sugnificantis Adnotat quoque in funeres. Fabiolae resonasse Templa vocis hujus cantu, extatque revera in Missali Mo.
Earabici pro De lancti Mista . Ex Actis Sanctae Radegundae intelligi miis , idem in Gallia fieri consuevisse Graeci etiam in ossi ei pro Defunctis illo utuntur
Christianorum enim mors tamquam e rae vitae per gloriam exordium habetur. Iuxta Regulam s. Benedicti dieitur Al. Ieluia tisque ad primam ii adragesimae Domini eam a sed qui Regillam hanc sectantur, Romanae Ecclesiae morem uno consensu postea susceperunt.
AEgyptii Monachi plerumque Alleluia ad iij usque Psalmi finem istabant , eaque de caussa ad Psalmi Dexa in adiutoνium , qui totus recitabatur, finem ad hane diem superest. Honorius Auetustodunensis ait lib. 4. cap. i , Alexandrum II. Papam justisse, ut ι-leluia in Laus tibi Domine Rex arenae gloria mutaretur a Septuagesima usque ad Pascha a Vox leluia , si verbum verbored
taque est Ecclesiae erga vocem istam venerati , ut eam nulla interpretatione facta in cantu , atque precibus servaverit. Praeter interpretationem istam significat quoque omnis generis laetas acclamationes, cumque usu sacra effecta sit, laetitiae tantum , atque Festorum diebus adhiberi solet. Latina Eeelesia ejus usum interdicit temporibus Poenitentiae destinatis. Ajunt praeterea λιeluia apud Hebraeos majorem longe vim
habere , quam Latinae voces hae Lax das e Denm, tiae hortantur tantum ad Deum laudandum, cum e contra Allelaeta interjectio potius videatur , quam verbum, vivos sensus exprimens cordis quod laetitiam , quam sentit , comprimere non valens, foras erumpit , atque in laudit, gaudii voces effunditur creaturasqtie omnes ad Deum laudandii invitae, Murore veluti quodam
cor teptum exclamat et Laaedate Deum laude in Dens , bonum est enim Deum
Ecclesia saepe utitur Alleluia in sui a Cifieii post Antiphonas, Responsoria..Versiculos, praecipue a se hali temporeo versiculis autem , qui precum formam reserunt , veluti ad preces
Primae, Gompletori , ad DomIneexaudi aν alienem meam adjectum non fuit
quia preees necessitatem , atque gemitum significant, quod gaudio non convenit. Extant Breviaria quaedam , ubi neque Paschali tempore ad limae Re Dponsorium christe a De vivi, neque
ad Completorium in manae tuas voce Alleluia utuntur. Non diffitemur, le-ιuja serendum non esse post aliquot Antiphonas, atque Versiculos , qui nostri, officiis leguntur, quemadmodum post et fuerum versam me mala pr.
90쪽
sent seligenda , quibus vox sta aptius
Diei adhuc solet ad Psalmum eua n
acti li in m , qui totus dicitur eum Gla.
via Patri, ad Litaniar ulla finem subire cum initium
De imitatori , atque de sal mo Venite
IN vitatorium signum est, quo Ecclesia filios suos ad Divinum tric: uinvocat, atque re ipsa Psalmus Maii est qitardam inviIatio. Hi ne in alii sinitoque Ofile iis praeter Matutinum adhiberi solebat, cum Fidelium pietas esset excitanda. In Vita S. Porphyrii Gazaei legimus , sanctum illum virum , cum a nono 3 o supplicationem institueret , ad quam populum suum hortatus fuerat
psalmum Venite exultemus Domino cantari curavi sies, populum vero ad singulos Versiculos respondisse Allelu Ia . Para laeves diecit in populi invitantur ad Cru eis adorationem , dicitur : Eee tignum
. . . . . eniι adoremus . In Magistri
Regula Invitatorium appellatur Respon- solium hortationis . In Osficio Moχarabico , se una vocatur, quasi Tuba sese ad Deum laudandum excitans Romae olim nituum erat Invitatorium: quod ad hane diem servatur tribus ante Pascha diebus, atque in Defunctorum Officio . Concilium Aquilaranense annosis mentionem iacit Psalmi Venile tamquam Invitatorii, jubetque , ut in Defunctorum Osficio non recitetur, alias vero graviter , cla absque praecipitatione cantetur , atque ut is , qui ad Matutinum venerit post Gloria Pa ιν huju Psalmi , locum situm in Choro non obtineat, sed postremo loco esse debeat: Viso si uis ad O Inrna vigilias οβ Gloriam Psalmi s . ne propter hoc Iub-
trahendo morose volumis diei , securreri . . . . Hujus Canonis vel ba in
S. Benedicti Regulam tran, lata sunt
quo loco ante Psalmum Venire , atque Invitat otium statutum est , ut salmus Domine quid multiplicati sun recitetur propter verba haec , quae de somno, at inque de surgendo meminerunt, Ego εν- mi υι, ct saporatus sum , ct exsurrexi ouae fortasse dicebantur, eum Monachie lecto surgerent, vel ad horum irent, postea veto Officio inserta suere. Epiphaniae die Invitatorium Romae hactenus non dicrtur, quae res demonstrat , tempore, quo ratio ista officio inserta fuit, quod fortassis nono saee illo Concilii Aquilaranensis tempore factum est, eum Matutini Psalmi pro Epiphania ea ratione , qua adhuc hodie sunt , disti ibuti essent , Psalmusque
Venti ad tertium Nocturnum reeitaretur , satius existimatum est , eum Inui
tat otio illius diei non adjiceres, ne idem Psalmui bis in eodem olficio repetere tur Quare Benedicti ni , qui ad tertium Nocturnum cantica habent, atque Carthusiani , qui Psalmos Epiphaniae proprios recitant, inter quos Pisimus
Meniι non habetur, eum cum Invitato inti Epiphaniae festo deeantam. Cum Romae Invitatorium receptii msuit, iis tantum diebus , quibus populus ad officium convenire consueverat primum adhibitum fuit: populi igitur gratia Matutino sui insertum. Ex omnibus Romanis ordinibus intelligimus majoribus estis duo Osfieta noctu habita fuisse, primum in Pontificio sacello recitabatur, eantabatur ne Invita intorio a Presbyteris sacelli Pontificii ministris. Secunda vero vigiliae Invitatorium habebant, quia populus illis intemerat Testatur Amalarius altare sua In αvitatorium Dominicae dumtaxat Oificio, non vero Feriali pia fixum fuisse , quia plerumque populus diebus, quibus optinfit , officio non aderat, neque ad illud invitabatur: Clerici vero , atqtie Monachi, qui status sui lege ad id tenebantur , Invitatorio opus non habebant; duae res in Defunctorum officio adhue superest , quod Invitatorio caret Defunctorum commemorationis die excepto , quia illa dumtaxat die populi ad orandum pro Defunctis invi tantur. Fatendum igitur est , Invitato L rium