장음표시 사용
91쪽
tium a Monachis originem haberes, quihoe signo mane excitabantur , verbaque illa, ut experge fierent , annuntiaban.
secua ac in Monaster iis , cum Monachi a somno excitantur, vel hodie dicitia et Benedicamus Domi. . ad Iavitat otii accasione Psalmus enite additus s. iit ex quo et seu lus ille Uenire adoremus
petitu, est. In Magistri Regula jubetur
Abbas Invitatorium dicere . cum enim Pastor sit , regem ad laudandum Do minum invitare debet , atque Religiosa suos excitare, ut ad Ostia um veniant. Meminit Amalarius Supi . . . in oris Benedictinae Regulae Invitatorium serialibus diebus sine Antiphona dicendici recitabat ut scilicet Psalmus πι-niι sine Antiphonae repetitione ratarin latebns festivis hebdomadalibαι ne modisiatione aliphonae sale dici Ad Invitatori Antiphonam vetus an- iphona canendi ratio superstes sui . Dicebatur primum Antiphona ante Psalmiim, at Mae ad singulos Psalmi versiculos repetebatur : Refert enim So. Zomenus i. s. e. a O. de Psalmis agens oecasone translationis Reliquiarum S. BabilatAntitae hiae decantatis , eos, qui melius cantum callebant , incoepisse universum vero populum respondisse atque ad singulo Psalmi s. versiculos
appellatur, cum Antiphona postingu-
, Psalmi versiculos repetitur . Lux duni, atque Vien me ad Rhodanum Antiphona ad Canticum Magnis a concinitur post sngulos, et sculos tepetitur Idem Romae fit Epiphaniae et 'o ad Psalmum Uenite qui ad tertium Nocturnum dicitur , atque in Adventu an .r: phonae, quae ante Natale recitantur ad Magnificae repeti solent . . Atha sius A polog. de Fuga ait , eum a Diacono suo psalmtim iras . . coumem In Domina . . . . cantari curasset , populum ad singulo tum versiculorum finem respondisse : non Iam in intontim misericordia in . Idem Scriptores xiii plures Gommendant, inter ceteros Concilium
Aquilaranens ι S. Benedictus vero a sua Regula Invitatorium ente eantari
vult , ut spatium conveniendi omnibus permittatur Radulphus Tongrens e. s. ait, id suo aevo adhuc servatum fui iasa omnino νοι rabendo o morose Coninsuetudines Clunia censes . atque istor. cienses Invitatorium estis solemnibus cum cappa ante altaris gradus cantari jubent, statuuntque , ut iacies erga altare convertatur, dum renite eam tu .
Adfirmant Iudaei, Psalmum Venite a Moyse sub vita exitum compositum fuisse post eorum mortem , qui per quadra ginta annos itineris per de se ita loca in siit uti murmuraverant , qui liorum quadraginta annorum mentio fit versiculo is ejus Psalmi . S. Paulus Hebr. .
. . Hodie in David di tendo si vocem ejisa dierisi , eum Davidi nonrane allegat.
Fortassis enim pervulgatam opinionem laetabatur , quae universum salterium David tribuit . Nonnulli vero Chtistiani commentariorum Scr ptores eum reserunt ad ei remoniam Arca a Domo
Obededom in Tabernaculum translatae quod Davιd Sione erexerat. Eceleli ait almum stum reeitata Main tutini initium juxta vetus salterium Roma mim , quod quibusdam in locis a Uitigata differt, atque licet in pluribus Breviariis , i salterii juxta vulgatamst , attamen post ii V. tempora ubique sere juxta vetus salterium Roma num receptus sui . Romae antequam Hymni reeitari solerent, Psalmus Venia se, veluti Hymni genus habebatur. Post
te ilium versiculum , sape omnes De/ν
addit salterium Romanum , se--δε-
ctus quoque Augustinus , P casso dolus ita legunt, licet neque apud o Interpretes , neque apud S. Hieronymum vel ba illa inveniantur . Uersiculo quarto vulσata ait t Alii Gaea Ontium Isius μαι, Romana vero , Milax dine amanti. ἐρρ--spiei . Versiculo Do habet Vuloata , Oxadraonia annI sensu Di generasiani , de non pinanimna sui. Romae Epiphaniae festo ad tertium Nocti trinniim , men ιι , Iuxta Vul a tam reser ne, non juxta vetus Psaltetium Romanum quod ad Matutini Invitator um tantum
servatum fuit,quod de Patisiis fieri solet. CAP.
92쪽
i BREVIARlUM ROMANUM. A P. XXVIII.
HYmnus in Seripturis accipitur pro
cujusvis generis antico in Deilauclen instituto , atque pro iis omnibus , quae in Reliatos Conventibus cantabantur . Hoc igitur seni oratio a Christo post coenam facta Hymnus a P pellatur , mmma dies . Verum H in nos proprie appellare solemus carmina ad Deum laudandum composita, atque ad leges musicas decantanda
Iam diu Eeclesiastiei viti inter se disputant, an Poetica ista cantica Heia sint inserenda. Concilium Bracarense I. anno an. t et iis uti vetat, jubetque , ne publicis precibus inseratur . . ii quod ex Scripturis excerptum sit, at que ut Poetica omnia , Qquaecumque humana elucubratio exeludantur . in
saeculo insequenti Concilia Toletana hyrae. noceani passa sunt , dummodo ab insi. gnibus Scriptoribus sint composita Morem istum confirmant Iesu Christi di Apostolorum exemplo , qui Hymnum
post e cenam cecinerunt, atque praeterea
S. Hilarii, &s Ambrosii auctoritate, qui Hymnos eomposuerunt , a pluribus Ecelesili reeepto , pluriumque aliorum Doctorum testimonii , qui Hymnos in Dei laudem , atque in Apost a. lorum , martyrum honorem conscii. pistunt. Addit Concilium istud can. a. can das esse in Ecclesia ea , quae in Seti-pturis non extant , quemadmodum stiν Pa ιν canit ut ad cujusque Psalmi finem , quemadmodum & Guνia in ex-eelpa Deo, quod a vitis doctis compositum fuit. Eamdem esie Hymnorum rationem . atque Missarum , Collecti. tum , totarum , QBenedic ionum quae in Missa leguntur , nullumque Ecelesiasticum Ometum vix suturum , Ἀ-mnia , quae ex Sc raptura non sunt , amputentur. Ex quibus omnibus coli git Cone ilium illud, reprehendendos non esse eo , qui Hymstu Omio inserue.
lium Toletanum VIII anno os . Cleri- eum ordinari vetans, qui salterium cantica quotidianos Hymnos ignoret, satis ostendit morem Hymnos canticii in Officio e iungendi , Natierin m
Intelligimus quoque Concilia hae eis etesiae Hymnis annumerare . quidquid Seripi ut hoc non ine appellae , licet
Hymnos illos , quorum meminit Scriptura, astirmare non possimus carminibus , vel tythmis , aut certo pedum numero constitisse . . Paulus a Cor. 4.
Colos. a. Ephes Canticorum , de Hymnorum meminit, quo Christianii a Conventibus luis cantabant. Pliιtes ex antiquis Patribus Pmnos composuere , ut S. Gregorius a. tiante nus, 1 Hilarius , o A in bra-
lina . Postremi hujus patiis Hymni in pluribus Ecclesii recepti fuere , non Mediolani tantum , sed etiam in Hispa. nia. S. Benedictus quoque eos Brevia. tio suo inseruit , atque juxta ilium Hymnum dicere est canere Amo νοβanam, quo nomine Hymnos appellat verumtamen plures sunt a Prudentio aliisque veteribus Christianis Poetis aecepti Romae vero sero Hνmni cani coeperunt , neque enim ullo videre est apud Amalamum , neque in ultra Romanis ordinibus , ne in illo quidem quod Benedictus Canonicvs s. Petti
Guidoni de Castello inscripst,qui postea
Ponti sex fuit anno ri43. Se Coelestinii secundus appellatus sui I ibi enimnii l. Ia fit Hymnorum in Oficiis, quae de se tibi e mentio Honorius uoustodunensis , atque Hugo de s victore de Hymnis agunt , lateasse Grego ii Septimi , qui Monachus fuerat, tempore Hine di se imus post duodecimum dum in taxat saeculum Hymno in lettos fuisse Radulphus Tongiensis plerosque eo rum , qui aetate sua dicebat tu es, te se it, iidemque se te sunt eum illi , qui hodie recitantur, ita ut nemo negare possit per ea tempora , dccimo quarto scilicet sae.
93쪽
saeculo, Hymnas Breviario insertos fuisse. Conjicimus autem , id ab Halmone Franciscanorum Generali prestitum sui Dia , cum O nanum ollirium Gregorio
annuente anno a o recognovit. Sunt
nonnulli postatiorum Scriptorum , ut Venantii Fortunati , Rabani , Strabo. nis , Joannis Daconi , s. Bernardi
atque s. Thomae in Orfidio Corporis Christi . Tandem si prioribus saeculis Hymni aliqui in Beviario omino
fuere , constanter tamen adfirmandum est, duodecimo saeculo nullos in Ecclesias . Petri recitatos fuisse , atque cum Ul-ricus in Consuetudinibus Clunia censibus Hymnorum Romanae Ecclesiae meminit, de singulatium aliarum Ecc Iesiarum Hyamnis agere voluisse Lugduni vero atque vie una nulli ad hanc diem, niti ad Completorium recitantur Parilita quoque haud dudum aecepti furaeci in pri-ina siquidem Breviarii editionem ρ a. excusa nulli leguntur . Nulli quoque Hymni apud Graecos extant , neque apud veteres Orientis Monachos, cum Cassianus eorum non meminerit, que admodum nec in Otiente Regula s. Ca lumbani , . Isidori s :uctuosi , neque Magistri, Donati Regule Prima illorum mentio sit in Gallia in s.
Caesari , atque s. Aureliani Regulis tantum , atque in Italia in Rei illa s. Benedicti, qui eos ab Ecclesia i tedio. lanensis maribus acceperat, ubi Hymnia s. Ambrosio compositi, satu illi cane. bantur, ea vae de causa Hymmta a s. Benedicto Ambrosianum appellatur Discimus ex ora lario in supplem. s. Bened cnum , consuetis morem . m. ονψ in non uti IU Eetlesiastici, elegisse . In Hispania Hymnici Ambrosii , de s Hi . Iarii recitabantur , quem ad inodum eos a conciliis Toletanis connendato vidi mus . Hymni ante sal nos dici solent
horis omnibus, Vesperis , Laudibus de Complet ora exceptis 'Inde intelligimus quidquid Psalmos praecedit prono vitiis addita mentis habendum esse qui olim ossidium a psalmis incipiebat Foit assi etiam dici tantum solebant ad laudes ad vesperas , eaque ratio est, eur singulis majoris momenti festis inuisti sole auit ad duo illus boras.. Cum potissimi Romani Breviarii Hymnorun pars circa dimensiones metrii numeri lege peccaret, Urbanu
VIII. Pontifex bonarum litteratu. , de praecipue latinae Poeseos nil diosus , atque inter sui saeculi illultriores Poetas connumerandos , Hymnos stos emendari atque emin litos reviario inseri curavit. Pont; sex iste emendationi huic faciendae viros plures, quem admiad ira ipse ait in sua Constitutione , adhibuit I 4s nostr aliquot erudii viri suam serio
curam e uir lerunt: atque e Iut in decreto quodam Congregitio. is rituum legitur : Idem fatere Ogumn , qui iussa D,mini no Iri Urbani VIII sacro Hymno ν ηendtrnn Quibus ex e bis intel. liet istis Pontificen tuum , licet Poeseos liale ex teneret , plura tamen ea Merar: sitionem non seci I , tribui que illi solent Hymni eum t .ixat s. Bibla nae S. Martinae, is Elisabethaea u. fit anicae . a nulli de mutatio iis ista
conquesti sunt, aifirmantque , Hymnos illos , iit ad Poeseos Latinae linquae
leges ex frerentiis , vetere ri sinplici ratem a nisiles, ataue pietatis vim , quam undique spi: abant , penitu enervatam: aeer sit latinita , e reces pietas . . Ambrosi s de Hymn. suis a jebit lib. . in Luci P ε lii e re Derba debemur , pensare. 'ν Ia . II in S. Her nardus ait in Epi-sbola sua ad G idonem Monti rame: i-sem, atque ad ejus o flecti Religio. sos, qui ab eo petierant , ut lectiones& Hymnos conponeret, Mi os legere secantare possent' die s. Victiri sieto eu jis ossa in sua Ecet lesia quiescere putambantur. Profitetur autem S. Bernardo ep. 3 non amiere se opus viribu sui, in a Ius suscipere, quod virum equitie majori charitate, vitae sanctitat , at
que tyl , sublimiori praeditum . Agens postea de ili , iii ad Hymnos componendos apti sunt , et gendos ait viros styli sublimitate , Ut vitae sancti,tate praestantes Doni di ita , in auctoriaci de se vero loquens, atq te de Humnis suis , a vinum .mρομ',
metri negligen , ni sensu non deesse . . . sensis verborum non debet edere eνδε es. versus ense I, ut sensu in littera n σαου acue , sed faecundes. S. Gregoriu det.
94쪽
Gre quoque solebat, in dianam rem esse , divinorum oraculorum vel ba Grain malicorum regulta sublicere . . . . p. Iam artem servare despexi , indignum enim vehemenιer ea in imo , ti verba e leLIis orae nι ν est ringam sub reguli Da. tiara , Praefat. Moral. c. I. In Romani luere viati Hymnorum emendatione non ingento, quinquaginta , M amplius circam et tum errores sublato sutis ferunt quae res locum didit ibano v I H. i. εen dici Patre in boosse potu in no , aevam perfecisse S. Ausuilinus . Ambrosita nomine
ira chris A asendi crucem I l. de nat. 'larat. c. a. Sunt, alii ex nostri, Hymnis, quos Calliodorus S. Ambroso tribuit. Hen: leus Valesius acerrimam censuram tulit de hor. in Hymnorum .emenda. ione, eosque pelli ne compositos, atque ad veri u communem homi.
num senium de avitos existimat . a. mi anus Strada, Tarqti inius Galluctus , Hierony ius et luccius , esuitae
omnes, emendationi huic praefuerunt Constat autem pauca eos circa sententias immutat se , atque veteres cum emenda.
tis conferenti, vix aliud discrimen oe. aurret praeter variam dime mensionem atque loquendi rationem. Theophilus Rayna udus plurimi facit illorum emendationem Tom. a. Quod Hymnorum d lectum spectat, ratio trabenda es vetustatis , atque aiat quorum auctoriam
praeserendi, eligendique aptius compositici novitii veto penitus excludendi cu n probe conscripti non sunt , praeserat autem praesert in debent qui per . spicui, verbis cunilant, atque piis animi motibus excitandis inserviunt nullaque negotio ab omnibus percipi poisint sacraque ii iione redundant.
CAPUT XXIX. De Psalmis , sive de Psalmatia
Psalmodia omni aevo potissimam ori .
eii Divini partem constituit, at que hodie etiam norae omnes certo Psal, morum nil mero conliant . Cum enitio
Ecclesia Synago a perit alno Deum laudare soluari vidisset , eos 'oqi id sibi familiares habendos cens iit; tantoque libentiu iis usa est, ii od, cu nnem Deum plene coenoscere milit nemoque praeter Deum istum satis pro dignitate im laudare queat , ipsius est, rationem, qua sit Liud an diis mos edo cere. Hinc num fiam illi poterimus preces illas ad eum undentes , quas P
se hominibit, inspiravit, ut in tui lau
Psalmorum Liber inscriptus est Eiιιν Dranorum vel a meum, quia maxima illorum pars le Divinis laudib is a te Graeci faimus appellarunt, quia cratus musicorum instrumentorum ono conjungebatur Iuxta omnium calculii Psalmi CL ntim erantur ι at Hebrae Psalmum nonum confitebor in duas partes dividunt atque pro uobire reputant , decimo initium dantes a . a. ut quid Domine recessisti auge ; atque ad Psalmum usque
III. In extris Israel, eorum inieri a nostr . , atque a Graecis differim , Ino Psalmo semper nos superantes , ita ut qui nobis est ιν ipsis sit o. Psalmi nvero it 3 in duos Putiuntur eo loco Non nubi Domine , atque ita Latinorum Graecorum it . Hebraeis et ras. Verum ip Psal ita. Dilexi omniam τἀandier 3 Hs c ediit simul eonjungunt dura sat i s. Iaudate Dominum non iambo nus, cu ra 4 Lauda Ierusalem , ex qui bin unicum constituunt , quare cum vulgata circa summam conveniti ne Protestantes Judaeorum divisionem plerumque amplectuntur . Catholici vero Sept fiaginta Interpretum a. titione av
95쪽
Ptami sunt vetustum quoddam Poe-seos genus, ut in Religiosis Conventibus cantarentur instituti, atque elli nati . x ipsa obscuritatis ipsorum caussa , quod te re Poeticis scriptis, Lyricis praecipue evenire solet , ut prosa oratione sint obscurior . Poeta enim repentinis motibus abripi se sinit, utiturque audacioribus figuris, atque libertate Poeseos peculiari, ad opus juxta d mensionis vel tythmi leges elabo randum . Quare Homeri , Virgilii atque Horatu poemata , Ciceronis Demosthenis scriptis explicatu disciliora δabentur Graecorum praeterea de
orientalium Poesis majori licentia atque audacia gaudet, quam Latinorum. Hinc tot translati trae voces, inguratae locutiones, quibus Psalmi catent tempora promiscue usurpata , conjun- Giones praetermissae, atque requentes argumenti mutationes efficiunt , ut Psalmorum Liber omnium universae Scripturae codicum plane obscutissimus se . Fatendum est tamen obseuriorem
longe fuisse ante J Christi adventum qui lucem iis maximam attuli ι est enim ipse unica illo tum intelligendorum regula. Dictum est a me Psalmos compositos fuisse , ut in Templo decantarentur Postquam David Carmen aliquod comoposuerat, solebat illud ad Asaph mittere , quem Scriptura Prov. ε . .
a . appellat Prophetam ad Regis manum, ut musicis modis illos aptaret atque in Templo cani curaret a suorum Cantorum agmine . Cum vero David musices esset per studiosus , piauebat ipse, atque in Templo canebat , modosque invenire sciebat plo piis carminibus a se conscriptis. Psalmi Hebrate conscripti fuere a
omnium vero versionum vetustissima est Septuaginta Seniorum in teipretatio ceteratque omnes Latinae, ipsaque ut .gata, ex Graeca ista Septii aginta Interpretum expressae fuere. Horum interpretationi succedit Aquilae vers o qui verbum verbo reddidit post hanc vero Theodotionis, alorumque valde tedibile est Latinam Psalmorum Uersionem ex veteri illa Septatoginta Interpretum expressam suisse .
antequam ab Origene recenseretur cum ante Otigenem in Latinis Ecclesiis versio quaedam esset i verum illa , qua hodie utimur, non ea est, quam S. Hilarius, . Ambrosius, QS. Augusti innus ei tantis utuntur enim saepe locutionibus aliis , quam Vulgata, atque saepe etiam ab ea recedunt. verosimillimum quoque est, primam Latinam Scripturae interpretationem Romae factam fuisse eum enim innumeti Judaei ante Christianae Religionis exordia in Urbe essent, Scripturam et Hebraice, vel Graece legebant Graeca enim lingua Romanis perquam familiaris erat. At eum Romani Christi fidem amplexi sun , Scriptura ex Graeca in ipsorum linguam eonversa fuit, ab ipso usque Apostolorum saeculo, universaque Latina Eeelesia hae Psalmorum versioneus est, usque ad S. Hieronymi interpretationem . Tanta autem est versioni chuius vetustas, ut auctorem ejus,atque tempus quo lacta es , ignoremus. Illud tantum constat Apostolorum tempore, ex Graeeo expressam fuisse, illaque nivei iam Latinam Ecclesiam , Romanam praecipue in publieo Ossieto iam usque ad Plio tempora , qui Romae vulgatam emendari curavit , at que veterem Italicam in celesia tantum S. Petri, atque aliquot aliis in locis servari voluit. Complura ejus loca supersunt adhuc in Introitu , in Gra- dualibus , in Antiphoni , quae vulgatae emendatae non respondent, quia ex Psalterio Romano perita sunt , quod Romae V saeculo tum spati usurpa
Uetus haec Latina et sies. Itali ea a pellata , ut nihil dissimulemus, parum sane pii ritatem illam sermonis redolet, quae Romae primo Christiano saeulo obistinebat. Unica enim Apostolorum, lavetustissimorum Christianorum cirra erat, fideliter sententia reddere , non emendato styro tim L. qis imis non ind.ctis Amana sapienti verbia , sed in doctrina θ νisus, ait S. Paulus a Cor. ii Ptimi illi Interpretes in t alsis peregrini erant , qui castigate latina line ascribere nescirent. S. Hieronymu Da mala
96쪽
mas Papa petente circa annum 38 a. ut veterem Plat motum editionem iuxta Graecum o Interpretum exemplare mendaret , quia saepe animadversum erat, eam ab exemplari suo quandoque recederes; Μνsim, ut ipse ait in Epitto la ad S. Paulam, in id incubuit, neque polIremam manum imponere voluit Edita hee Romae recepta fuit , atque usu Ecclesiarum compiobata . At populi, qui veteri Italicae assueverant, ea confundentes tot mendis repleverunt ut ipse Betnte emi exiliens circa annum
38 a. Oratus fuerat, ut novae latinae versioni juxta o. exeuiplar insudat et S. Paula , . Eustochium id a S. Hieronum petierunt, quod ipse satis feliciter pialluit paulo enim pol a
Lal l norum Interpretationem ag
gressus est , atque vero ii millimum est, eandem illam esse , quam nos vulgatam ppellamus , de qua est a radetuino
Concilio, ut pro authentica habeatur, pronunciatum a atque praeterea cum nonnulla menda in postrema in hane versionem post S. Hieronymum irrepus-sent , ut emendaretur de mandatum Quare Vulgata nostra revera vetus italica non est, quae ante S. Hieronymum obtinebat, neque nova Latina interpretatio ab eodem Sancto facta , sed utriusque commixtio . Haec res oecasionem dedi duplicis generis saltetiadistinguendi, num iuxta o. alteram iuxta Hieronymum . alafridus Stea bo ait deriti, celes cap. s. Romae
Psalmos juxta . . legi solitos I at in Galliae, mei maniae Eeelesiis s. Hieronymi emendationem receptam esset R. .atu adhae babeae salis. seeundum O. Interprere , Gau , o Germani se
ne eampssuis. Ait quoque, a Gregorio Turonens , S. Hieronymi salterium ex Graeco ro redditum Roma in Gal.
Pam allatum fuisse . Ex his videte est
duo Psalterii, mi Romae receptum, alterum in Gallia, utrumque ea interpretatione o expressum primum vero emendatum dumtaxat , alterum au. tem omnino ad Hieronymo conversum: ae a Meronymus de o Editione com
Plui . Berno Rugier, si de salteria quodam agit in Epist ad Megmfr ex
Graeco in Latinum a S. Hi ei Onymo con
velis , quod in Gallia , Germania
Qὐat Psalmorum vulgata versio , qua hodie utimur , non est vetus Itali ea sive vul/ata ante S. Hieronymi tempora, ubique usu recepta, sed conversio alia a S. Hieronymo Betthleem facta atque hoc est vetus Gallicatu salterium in Gallia a tegorii Turonensis aetate usurpatum , juxta vati fridi Strabonis Epocham . t Strabonis narratio
non usque adeo dubio vacat est enim Berno reis Augiens sententia , ipsum Sanctum Hieronymum salteritim in Galliam misisses alii vero opinati sunt, S. Bonifacium Moguntinum Galilae, Se Germani Ecclesiis illud tradidisse circa annum to Theodulphus Aut elisenensi, de quodam salterio in Gallia pervulgato loquitur, recitatque ex eo loca aliquot eadem picto, quo in nos ei Bibliis leguntur Antiphonae vero, Responso ma nonnulli Introitus Roma in Galliam allati suere sub Pipini Regno, atque Pauli Papae Pontifieaeum quibus fit , ut salterium , Antiphonarint istud eodem fere tempore
mae abolitum, adhue perdurat in Vaticana Ecclesia , atque praeterea in E diolanensi is venet S Marci, licet nonnullo inter se discrimine , alἰbi vero ibique Vulgata recepta est , in nonis nullis pariter Toletanae Urbis in Hispania Ecclesiis salterium Romanum canitur . Apiid iram plures majori in pretio habetur saltet itim Gallieanum, licet ipsum quoque a mendis omnino immune non sit , quod et sonum omnium sit accuratissima od si aliouando ab Heblato discedit , id otia si evenit , vel quod aliquando Graecum exemplar corruulum snerit , vel quod ex Hebraeo expressum non se, sed ex interpretatione , ita ut non nostrati sed Graeea versioni diserimina ate sint
97쪽
Giegotium Turonensem versione, ii Romae Ieceptam in Galliam invex sse , id mihi vero simile non fit , quod Episcopus ille locis, quae ex clipti ira reeitat , versionem in Gallia pervi, iratam
non sequatur. Atque ut unicum exem
plum in medium afferamus, cuin versiculo 13. q. Plataii a recitat , ita liabet
semiem posuisti ei, malaci in Psaltetio
vero Gallicano legitur : Verum scimen proin si e dolos diis visti ei mala . Lege datur etiam ς Perierunt replersilii a sua ; in saltetio vero Sancti Hieronymi habebat ut , Propter in i ii iam suam . versio itaque . Hieronymi Gregotii Turonensu aetate in Gallia recepta non erat; quare Bonifacii potius Moguntini tempore per Galliam , atque Germaniam Psalterium, juxta S. Hieronymi laterpretationem pervulgatum fuit. In vita . Valastidi piseopi Eboracensis anni 7o9. habetur eum abole. t jussi II in terpretationem Psalmorum S. Hieronymi , quae ad liam diem in Anglia pellecta fuerat, atque Psalmo diam peragi juxta versionem Romae receptam curaste: Psalmos quos se eundum
Hieronymum legeras mare Romanorum juxta o editionem memoriali ιe transe
mutavit Thomasius duo hae Psalae main lite em edidit sub salterii Gillicani, Psalteri Italici nomine , ex sit bus discrimina , quae intercedunt , spectari Dissimi. Quod numerit m Psalmorum attinet qui in O:scio tecitari solebant , nonnulli
plures, alii pauciores , praeci p.ie in No. cturno Ossirio,decantabant. Refert Casesamis. An celum Otientis solitario hortatun Ise, ut a Psalmos recit uent.
Chrodegangi Regula elus , qui Clior Oprmide , a piratri , quo P almi sint
decanta indi , permittit Leonstatque aliquando o. vel o r noctem decantatos fuisse . Hine Oiticium per ea tem pora certam adhuc formam, velut hodie non trabebat Rei illa enim S. IIenedicti Abbatem p ii dente diiudicare vult , quo Psalmi iugulis Cinciis sint recitandi miiebatur etiam aliquando im et Orientales contentio, qui plures Psalmos canendo percurreret. Habemus ex Sanctorum Vitis, plures eorum liniversum salterium quotidie recitasse . S. Benedictus vero statuit ut sirgulis hebdomadis absolvet et tiro Psilmosque ita distribuit . ut per hebdomadam omnes recitarentur . Concilium Aquilaranense anno Sis praecipitcan. o. ut versiculorum divisio servetur: n Psalmi secundum ἰυisi ne ver suum modulentu . Si Psalmos atqlio
longiores esse accideret , religioni non ducebant eos in duas , vel tres partes secare , ut attentius recitari possent neque solliciti erant de magno Psalmorum celeriter decantando , ait Cassianus i. a. c. a. sed potius, ut eos
magna cum attent lone recitarent.
Amalarius quoque ait libo. Osisse. longiores Psalmos divisos fuisse mitem admodum solem ira ad Psalmum maiι imma enlara , qui in a. partes divisus est, solemni oribus die lura exceptis, cum Psalmi affinitatem aliqtiam habebant cum dierit illorum historiis , ve Iut Natali Miserie ον dia Domin , Pentecostes, Exsurgat , Natalis Vigilia Audite caelici tunc enim Psalmi non secabantur. qua divisi Psalmo ναm non debet esse in propν Ierat ibu Solemnitatum . iuxta Romanum morem Dominicis diebus decen, octo Psalmi nocte recitantur 1 a. ad Feriale Officium novem autem Festi die biit . Lectiones habentibus Capitulum iu die Dist. s. de consteratione Decretum hoc tegotio G I. Papae tribuit
Psalmodia potissima semper fuit Christianarum precum pars , quod in id semper intenti fuerint , ut Scriptura e terent preces ad Deum fundendas eumque lati darent, ea a Dione, quam Spiritus Sanetus divinitus inspiravit . 1 de causa per omnes orbis plagas Ecclesia diei noctis Osficium ex Psalmi, coinposuit , elim Esther verbis alloquens Tribae sermonem compositum in σε emeo. Est I . Coin plures etiam salterium totum quotidie recitabant. Vide vitam S. Patriti Hiberniae posti li S. testorium lib. 4. Diat tibi de S. Me ivlo agit
Pol Daridis tempora ad nos ramis D
98쪽
que atatem Psalmi piatum animarum delitiae uere tam in Synagoga , quam in Eccles L. Lex autem ubique fere iugebat , ut eclesiastici is Monain chi salteriit memoriae mandarent Psalmorum liber , Hebraice ibe N innarxis, sive an dum appellator . Graeci salie νιε , sis a Psalmorum librum appellanta est autem salterio Musicum instrumentum a Graeca μιιν, quod
fidibus ludere significat. Hebrai salterium in s. Iibros divi indunt, atque S. Ambrosius eos refutat qui divisionem istam agnoscere noleban a quod Seriptura salterii tamquam unici libri memineti . Attamen S. Hilarius, . Hieronymus, Δ Augustinus pro unico tantum libro habent Partitio ista saltetit in s. libros mysti eis rationibus comprobatur a S. Gregorio Na Eianaeno in Psalaeum prinium . . Hilaritis existimat, Psalterium collectio nem esse salmorum dispersorum , quos Elata in unicum volumen digessit, olim Psalterium primo quotidie recitabatur. S. Benedictus vero , qui aliam Psalmorum distributionem fieri sinit a sua quoque diversam, praecipit ramen, ut quo cumque modo Psalmi dividantur, sinisi uti hebdomadis Psalter um universum,solvatur . omnimodia his arrendatu , . amni heldomada matrerimm ex aretro numero Iso Psalmarum psallaraer Reg. te. g. Postrema vero nostrorum temporum Coneilia veluti Remense anno
De Antiphonis , O Responsoriis.
ANntiphon ita appellantur a Graisca voce Antiphanein , quod cain aere, vel eanentis voci respondere si .gnificat. Hoc sensu Psalmorum versiculi, qui ordine per Choros alternos canuntur Antiphona appellari possunt ἐ
id tamen aptius eonvenitatevibus Resin ponsoriis minorum horarum. Hodie Antiphon appellatio Psalmi versiculam indicat , qui ab utroque tho. ro anitur ad finem Psalmi , voe amodum ab ea aecepientis et Anriphana,
sima das char . Hi ne diseimus Antiphonam Psalmo vocis modum tribuere: Ad Antiphona omphaniam , quod indicio est totam anterim post psalmum cani solitam fuisse in omnibus Osfietis etiam fetialibus, quomodo quotidie fiead Invitatorium meum Psalmi initium Antiphonae loco est, ut Dixis Dominaea ad Dominicae Vesperas. Roma enim ad psalmoruin finem nullae erant Antiphoac, quod hodie
servatur ad minores horas trium . ni e
Pastha dierum, quibus Attilata tantum dicebatur, ut in Paschatis hebdomada fit , atque ad Deus in adiaerorium, quod cuique Oificio praemittitur,m olim totum recitabatur , atque ad ejus finem Alleluia. Allel vj autem ad psalmoriim
finem apud Cainanum quoque Oeeurrit
AEgyptii Monachi canebant illud ad
duodecim Psalmi finem ma νῶι ea In - , sedeatibus eunctis ab .no diei Psalmae meeieri ve audientibas, vel rema dearibus. Responsorium autem illud Dis i erat: r a. falsem sub Alleluia νεμ pansione eansumans Postquam cantos l. ternis choris institutus est . excerptaea psalmis suete breves quaedam preces sive sententiae ad leges museas decantandae, atque juxta harum cantum, O indos vatio psalmi aecipiebant . . Gregorius Papa Antiphonis hisce , atoue earum cantu instituendo operam dedit, librumque componi euravit, Antipho narium appellatum Antiphon istae, sive breviores preces ad singulos psalmi verseulos repetebantur , praecipue ad Marnificas, de 3εαεdi ι; idque hodie ad Insitatorium servatur , quod ad fingulos versiculos Psalmi mulie repetebatur, postea vero ad initium m finem Psalmi tantum repeti oonsuerunt , ut Romae fit in majori-M ut
99쪽
bus oti Festorum duplicium , vel an te post ἰονia Patri , quomodo fit ad illae introitum, quare longe ante Festo tu in Duplicium titum institutum Antiphonae bis recitabantur , scilicet ante, iost Psalmum . . ve: us mos non solum duplicandi sed etiam triplicandi Antiphona servatur in Adventu ad O, quod ante Magnificat canitur, atque ante Gloria Pa iri AE pol Sitti erat . In Breviario
Romano quodam venetiis anno Is s. excuso Antiphona ad Laudes pro Adventus confinem oratione S. Thomae die, Noli ι timere dieitur sub initium , deinde Gloria Paιri , atque repetitur ante,
Amadar ιus de repetitione Antiphonarum ad singulas Psalmi versiculos Feriarum diebus , haec habet cap. 3, πρui Antiphonis quas vicissim chιν perfugnis versos eternu . Reter vitari Udania Clunia censit in Saecul. Bened. ad protrahendum S. Martini officium cujus Antiphona breves erant , quod hyems esset . qua noctes longiores utit, aliave vigiliae . ea de caussa longiores e sese debent, Antiphonas eum adfingulos Psalmorum versiculos repeti curavisse, ut noctis Cfficium ad lucistisque ortum duraret mia ejusdem Osfiet An-
repetendo eanebant. Cum alitem Antiphon ad vocis modum Psalmis dandum solummodo institutae sint ι ea ratio est, quod nulla sint in minoribus horis trium ante Pascha dierum , quia recitari tantum , non cani solent . Nulla quoque habentur iisdem oti per Pa schatis hebdomadam , quia earum cantus nihil aliud fere est , quam mera psalmodia . Primis Ecclesiae saeculi uni in cu tantum Psalmos canebat , cujus rei vestitium adhue superest quod salmi initium ab unico, qui ceteris praecinit,
Cantor lim munus erat Antiphonas praecinere , atque Psalmis voci modum dare . Romae olim septem Cantores evant . qui horum unum componebant Schoia cantarum appelIatum metieii erant, neque Presbyteri , neque Diaconi , sed ut plurimum Subdiaconi quomodo S. Gregorius adnotavit . an. totes hi Antiphonam canebant , atque Primieerina horum cantorum , primus eantu initium dabat alter post hune secunda νias dicebatur , atque ita porro teliqui Archidiaconi autem erat , eos , qui praecinere debebant, designare. Nullibi in tota antiquitate occurrit Presbyteros , vel etiam Diaconos Antiphonas praecinuisse i inferiores enim Cleliei huic rei intenti erant , ut a te ex S. Gregorio, cujus verba referuntur in cap. In s Romana Eeelsa dist. 9 2 idque Romae ad hanc diem servatur,
exceptis diebus illis, quibus Papa ipse
rem Divinam facit , Ceteris vero Meet ipse Oificio interesset , vel etiam Cardinales , soli dumtaxat Cantores
Antiphonas praecinunt . cleriei Ans ι-pbona cansanter juxta Durandi obserin
re, sed se ad invicem, e 1 υαιιIώω νέ-piciunt Discimus ex Amalatio Metens Ec ilesia Diacono , quale fuerit Romanum Antiphonarium octavo saeculo , cujus specimen nobis ipse praebet, cum exem plum quoddam Roma accepisset, quod Metis servatum est , atque Antiphona rium μι ense appellatum fuit. Istud euro idem cum Romano erat , quemadm
exemplum aliud a Cotbeiens Monasserio Amalarius accepit , ut ipse ad ramvit in prologo suo , a Wala Cotbeiensi Abbate Roma allatum , illique a Gregorio I v. Papa dono traditum , atque ex hisce duobus antiphonariis, tertium quoddam Amalarius composuit , illud que est , quod nomen ejus praesert , quo
discrimina tantum ab eo referuntur, que inter duo illa antiphonalia erant, atque
illa , quae ipsi mutanda , vel servanda Visa sunt. Antiphonae ex Ialmis ipsis et hae erant antiphona enim sententia est vel oratio e psalmo , qui canitur , ex cerpta . Quod vel hodie ser at ut in to
100쪽
eo sere sei Feriali, at ne a mimniei tam ad Matutinum , quam ad Laudes, de Vesperas. In Communi u inque Apostolorum ad Matutinum , de Vesperas, ad Laudes vero Antiphonae ex Evangelio petitae dicuntur . Religioni enim erat aliis uti, quam e Scriptura petitis . Agobardus Episcopus Lugdunensis ad verius illos scripsi, qui alias invehere volebant , moremque istum Monachi ipsi servabant , ut ex Regula Pauli, Stephani patet. c. 4. 2 una praesema Responsoriac vel με ti-
salmi post unicam Antiphonam recita-antur , quemadmodum in minoribus moris fieri solet, quibus singulis unica tantum est, atque Dominicis ad primum noceturnum unica tantum ante qua tuor psalmos.
Romae cum psalmi initium antiphon loco est , mos servatur, illum sine an- siphona canendi , estis Duplicibus Paschali tempore exceptis , quibus ad
Antiphonae finem additur latria Ps.llis mi initium , tamquam Antiphona cum MIeluia caulibu , postea tamquam platinus , idque videre et ex Nocturno Ascensionis ad psalmum , Eaaltabo. MDomine , uaniam sescepist nis , leluia.
Saepe etiam juxta vetus institutum Antiphona nil aliud erat , quam primus psalmi uersiculur, qui ad sngulo psalmi vel sieulos repetebatur Antiphonae istae a veteribus Scriptoribusu sponsiones appet Iantur Sie Cassiianus de Ailalaia agens, quod post duodecim psalmos canebatur , ait: Duodecimum Psalmώ--b Allelis Ia νείρε .sione Onsuma . . Isidorus Hispa,eosis Responsorium vocat, quod a Iternatim, vel ab omnibus simul canitur, atque in Italia primum ait responsorii, wantiphonas institutari leoans.νia ab Iιιιῶa
rii ae petebat, quod Caator praecinuerat, ut ae eidit . Scriptura teste, Exod i 3. cum Maria ror Moysis prima gratiarum actionis canticum , post Erythraei transfretationem cecinit is mulieres
ceterae, quae illa cecinerat, repetebant. S. - Maνia Tympannm in manu sua egressaeque sens omnes mutisres , qui a praeineba , dice δε canaemina Domino alarias . Praecinebar ipsa a atque inde primus Cantor, qua vocis modum ceteris dabat, Praeeniis appellatur L ille, ro , qui post eum eanie , atque repetit, GMeeκιον dicitur . . Ambrosius. l. s. exadv. c. e. Psalmorum Responsoria appellat cum viri in Ecclesia psalmos cantabant , quos Clerus praecine te inceperato cum Remuseviis Psalmo νω eant navi rum , o mulierum . Addie Pater
iste in salta tir ita populos respon disse ad verba quae mane perlecta erant:
rustinus saepe ad suum populum , ait
arui an sodo respondimns . atque de S. Monicae ejus Matris funere ainens lib. g. Confess. c. a. at Euodiun, canere in . cepisse psalmum et Miseνicordiam , cim. πιαι- an ab , populum et iisdem verbis respondisse .
Gregorius Turonensis itas Instit eis. atque alii de psalmis loquuntur , qui ut Responsoria canebantur , μια. Αερ
οπμνIna Scilicet cum Chorus repetebat, quod eantatum fuerae , ubi enim psalmus quidam continenter sine repetitione ulla, aut inrerruptione , vel rem ponsione canebatur , id νanim Γιννe appellabatur , quemadmodum etiam hodie fit Septuagesimae tempore ad Mi Diam, quo Cantor ex soli Tyantim canunt, Chorci eos non comitantes, neque intemcinen Leci contra ero . cum Maia
Gradu,lis instar dicitur , post quan Cantores id cecineront , Chorus dem
Antiphonam inemere est eius mnum edocereo antiquitu autem annun hiabantur, quia sine libro canebantur ;anrruntiabantur vero illic, qui libris ea-tebaneci rastra siquidem illis annuntiu-rentur qui antiphonarium piae oces is