장음표시 사용
231쪽
H Edictorum per m odum mn αι exempla. 16 Imperator Iustinianus, ct alij qui eum JUecuti sunt, qualiter suas constitutiones ediderint.
V Diui Principes quisimi appellandi.
Irca hanc rubricam duo sunt tractanda. Vnum, quod ad continuationem tituli: Alterum, quod ad expositionε eiusdem pertinet. Gl. sic continuat. rquando haereditas ex testamento delata ab har-rede sit adita, animo videlicet, quod deinde debeat mitti in possessionem. Ex hac Glos. primo i notandum est,haeredit - Θtem etiamΡlo per s. finalem.Instin. de haeredum qualit. & differen . per t. si auia. Vbi id clarius dicitur,supr.de iure de lib. Operatur alit i haec aditio nuda, quod licet is , haeres antequam mittatur in possessionem, d cedat, nihilominus illam haereditatem iis adstos haeredes. Sed nonne hoc quod dicitur, limreditatem solo animo adiri, est cotra verbi pro- Obiemo
prietatem nam adire, eii actu corporali quid agere.
Ad hoc respondendum est, olim aliam suil- se selennitatem adeundi haereditatem. requir batur enim,ut haeres adirςt, & sic cerneret bona haereditatis. unde mansit ' in iure nostro Geuo. Item legis stur alibi apud Ciceronem, haereditate cernere, quod Isidorus & deinde Alciat. dicunt esse c'nstituere de haereditate adeunda. sed certe est ipsam haereditatem adire, & sic ipsam cernere, tuis acta Varronem lib. Sto .etymo. dequo etiam dixi in g, sin inst. de haered. o ualita. de differentia, in
232쪽
meis commentarijs. Hinc igitu r mansit verbum adire, quo no amplius actus ille corporalis,sed&animus adeundi significetur. Simili modo hosi die quoq; in usu Verbum, i nuptiae: a nubendo dicitur, Cum tamen hodie nothrae mulieres nq
7 secundo not. ex gl.ha differentiam esse, iiiv. xer adire haeredi tate, & mitti in possessione har
reditatis. Primo adit enim, qui solo animo ha reditatem amplectitur; mittitur autem, quam
do iudicis aut horitate ipsa iam b'na haeredit ria acquirit: sic itaque is, qui adit, efficitur ψ minus haereditatis; qui autem in posssessionem mittitur, plene acquirit istam. Quae differentia quanti sit momenti, idere licet per dd. in .l.GaIlus. g.&quid, si tantum .ifidelibe.5 postliiiii ' Tertio ex hac glo. npt.quod antequam quis tmittitur in ρ'sessionem, requiritur, yt prius adita sit haereditas,sςque aditio praecedat missibonem. Contra hoc opponit Bart. in l. fina. Cotu. Vlt. vers. quaere de Testament'. infr.eod. de haerede Praetorio, qui mittitur in possessi 'nem,etiamsi non adeat haereditatem, Sed hic est casus specialis,ut & Alexan. in I. Σ. in D. eod. dicit.Sed
' sid opus est i hac missiqne nonne si ego icriptu 1 una haeres, postum ipse haereditatem appraehendere, per s.cum haeredes. ff. de acqui. posses. Ad Milq b c respondendum, hanc missionem propter tria fieri. Primo,quando haereditas a legittimis haeredibus est 'ccupata, tunc ascript' haerede appraehendi non potest, nemo enim sua possessione est spoliandus. Necesse est igitur, v is per iudice in illam haereditate mittatur,& sc solet hodiς hic titulus piacticari. Secudo necessariu
re huius missiopis usus eptςr statutaGermani ε
233쪽
postrae, ubi plerunque statuitur, nequis extraneus ab aliquo haeres institutus, bona defuncti occupet, nisi per iudicis authoritatem. Τertio fit haec missio, quia nonnulli cum volunt ciuiliores yideri, nolunt, etsi possunt, haereditatem possidere, nisi id faciant sum iudicis authorit te,per Uuste. ff.de acquir. postes. Quibus tamen multo esset consultius, si ipsi appraehenderent haereditate, quam si rigore huius tituli in ipsius possessionem mitti petant, propter controue fias, quae ex ista missione plerunque oriuntur. Habenus de continuatione altera pars tractatus hum Rubricae.. Quod vero ad interpretationem tituli attianet, animaduertendum est, hunc titulum i tra- 1octare de haerede in possessionem mittendo: von
missionem, a caeteris, quae ex primo, secundo ue udecreto fiunt, differre, 't latius dicemus in l. fin. Terrib, quia titulus inscribitur, De edicto diui ADRI A NI, praemittendum est,edicta esse duplicia, principum videlicet, &praetorum. PRINCIPUM edicta,aut fiun t per epistolam seu rescriptum, quali sunt pmnes codstituti nes codicis. Aut fiunt per septentiam seu deo tum. Aut fiunt per edictu,t. per praeceptu quod- gam publicum,quale fuit edidum diui Hadri ni. Eiusmodi fuit edictum, cuius meminit Callistratus in l. ne quid.ff. de incend ruina, nauis. Tale etiam fuit edictum Caesaris AuRusti, cuius mention qna facit Lusas Euangelista in cap. t. Vbi liceti Erasmus, δογμα transtulerit,decr , illum, rectius tamen diceretur edictum. De bsicce edictis consti . princip. It m
234쪽
ad L.J. C. de edict.D.Hadr.tOll. zo 36 Institutosus conditio ,an detur bonorum psis fiso, mel mittendus sit ita institutus in pussionem. τbulasse sententia contra Cynum sit linetur. V In diem incertum, styub conditione it siluere,
idem est. Missionem pracedere debet aditio, quando haeredi. tas adiri potest. ρ Hares in Otutus siub conditione. itu habet inste. ιo Instituto sub conditione quando remedium pro torium, ct an ciuile bullis Io. competat. ii Sub litutus an dicatur institutus. Ia Institutua proprie quid a Iub,Iituto disjerat. Inititutus a te latore an inpossessionem mitti de beat ili rarerito. na. II. Institutionis vitium quandost exidens. io Glossa tres decisiones, qua cum textu com
Institutu praefertur siue lituto. Quod extendi tuis, ut ibi. Et limitatur duobus modis. ti Aequitas rusticorum medium in omnibus eluit, ct per medium omnia diuidit.
Substitutivi cum institui in posse m mitti
CAsus huius L. hoc modo figurari potest.
Scimus t ex hoc titulo,quod haeres ob causas supra adductas saepe mitti debet in possessionem bonorum. plerunq; verb contingit, quod plures instituuntur haeredes : finge igia ruri ego facio testamentum, in quo ita dispono
Ciuum haeredem mihi ipstituo i qui sicli e
235쪽
esse haeres, aut antequam adierit haereditate inortuus fuerit,substituo et Maevium. Caius vigore testamenti accedit iudicem,quia videt bona testatoris esse occupata, & petit se in possessionem mitti. Venit Maevius & dicit,Caium non esse mittendum, quaexebatur quid iuris, Seuerus α An toninus rescrieserunt per hanc l. ubd imstitutus debeat mitti in possessionem. α Ratio, t quare autem institutus in possessi nem mitti non deberet, videtur haec fuisse. Primb quia substitutus diceret institutom tam esse con trouersia quod patet ex textu,cum dicit, controuersa moueatur esse non debere. Cum autem haeres esse non de beat, nec etiam debeat mitti in possessiqnem, Secpndb,pro ratione dubitandi finge qua uis enim hoc textus non dicat,tamen nec etiam dicit eum non possedisse) substitutum possedic se haereditatem. 5 sic videbatur eum mitti de here, ob fauore possessionis, per s. commodum autem.insti.de interdict. Tertio finge,neutrum ipsorum possedisse, Weterque tamen vult immitti, &scyidebatur, lhaereditas deberet sequestrari, per t. aequissimu N ibi Bart. T de usu fructu. quemadmodum etiahodie communiter fit. nam si inter partes derepst sontrouersia, qua utraq; possidere vult,tunc
Misce rationibus opn pbstan*ibus,Imperat -y s opsidyt contrarium, ut superius dictum paeis otio autem t decidendi colligitur ex textu, in
' dicis, ςu qui primo loco.&c. i. n. primo los'
236쪽
onstitutus est, habet praesumptaim sectionem, quod potius illum, qco. l.ij.ifAchaeriaib - , fructu. adde.i si ς Respondendum nunc est ad dubitandi ratio. snta Primo igitur,cu dicit lubstitutus,instituto motam esse controuersiam,& idcirco non din re mitti in possestionem,Non ob stat cete immota sit controuersia, tamen quia par iam est v usq; conditio, institutus habet Pretrogatiuam
uore possessionis potius ipsum esse mittedum, Nihil impedit: praesumptae enim lexisse conuincitur,praeponderat . Tertio non obstat,cum dicitur,sequestrari dibere haereditatem: quia stratio est prohibita,per DD. in titulo de prohibi.sequest.l. pecuinis pro
Haec glossa habet quinque partes. In prima Recur aliam rationem dubitandi hoc syl- IX ci I stituto sub conditione,datur bo- ς' norum possessio.Substitutus est sub conditione institui .Ergo &c. Maiorem probat Accursper
lii 5 si subc ditione. s. de bonorum pom
on secundum rab. Pro minore nihil allego, riμe is est clara. Hanc obiectionemron soluit. Barto. autem hic in ne hanc diluit negando maiorem, FG tς .
237쪽
ille non loquitur in omni instituto sub condicitioe, sed de instituto primo loco sub coditione: quae solutio est vera, sed ipsa obiectio videtur esse fatua. neq; enim verisimile est de hoc fuisse dubitatum. Cynus & Bart. alio modo soluunt. Dicunt enim,d.l. ij. non probare, institutum sub conditione mittendit esse in possessionem,quia igitur institutus sub conditione non debet mit. ti .Ergis nec sit bstitutus. Negat autem Cynus d.Lij. probare, institutum sub conditione mitti in possessionem debere, propterea quia textus ibi dicit dandam esse bonorum possessione. sed da re bonorum possessionem, & mittere in posses sonem, differunt: quia hoc facti, illud iuris est. Num autem, quod Cynus dicit, institutum sub conditione non esse mittendit in post essionem,
sit verum,uideanaus. Sane Alexan. idipsum m
uet, sed nihil concludit, remittit ad Specul. de successione ab intestat.&ad Ioannem Andr. in eodem loco. Sed hic non admodum resolu te, sed dubie ea de re loquitur. Bald. qui scripsit apostillas in Speculatorem hoc tenet quoque. Item Rofored. in titulo de bonorum posse sit ne,ex edicti Diui Hadriani.
Gusse sententia contra Cynum sustinetur.
cl. hic sentit contrarium, quod iure mittendit, sit in posses sub conditione institutus: Et idem videntur velle caeteri quoque DD. qui hic cum glossa transeunt.Ego id ipsum teneri posse arbia tror per textum quem allegat hic glossa. Nec ob
stat, quod Cynus dicit, quia ego dico, quod licet id in terminis non probet,probat tamen a si
nilli de maiori. Deinde videtur mihi ad hoc ensopti,
238쪽
optimus textus in l. si quis instituatur haeres. T. de haeredibus instituendis. Vbi dicitur, haeredem in diem certum, vel im reertum institutum agni, scere posse possessio. &tanquam haeres haereditatem distrahere. Sed sic est, quod in diem incertum, Scsiib conditione insti tuere, atquipollent. l. dies.sfide conditio.&demonstr. Tertio est etiam text. in I. inter omnes. ff. qui satisd .cog. Postrem b videtur idipsu velle Paul de Castr. in l. si iijs.cos. vlt. supr. de inoffi . testam. Vbi dicit, iustius & conuenientius esse, ut pendente coditione bona sint apud eum, qui habet primam spem succedendi. Sed videntur nonnulla huic decisoni ob . flare. Prim b, quod missionem, tui supr. dixi- inus, debet praecedere aditio . sed institutus sub conditione adire non potest, per t. is qui haeres. de acquir. haered. Respondendum autem est,quod tunc debeat missionem prscedere adi . tio, quando adiri potest, per Bart. in I. final. col. 3.vers. quaero, quid de testamento. infr.eod. Secundo loco, impedimento esse videntur ea, quae dicuntur in l. final. in D. eod. quod scili- licet is, qui 'potiora habet iura,debet in posses- ς sonem mitti. Sed institutus subcoditione nullum habet adhuc ius pendente conditione. Em go,&c. Respondendum, licet ius non habeat in re, habet tamen in spe. Tertio videtur obstare id, quod mouet mihi scrupulum, quod Corneus in l. finali .infr. eod. ubi hanc quaestionem examinat, dicit, non est dubium, inquit, quin instituto sub conditionetcompetat remedium pretet ortu, ita quod in bo- is
239쪽
lastituti, qui erant in ipsis tabulis primis scri- oti haeredes. Qui autem in secunda, vel ima cerarant scripti, dicebantur substituti. inod au-xeni vocamus substitutos, quoq; institutos, hoc ideo fit, quia simplex verbum, itatuere, scilicet haeredem,non est in usu. mutuamur igitur Verbum instituere. in tertia parte, Glossa aliam adfert rationem dubitandi,hoc modo.dicebat, inquit, forte su stitutus ad institutum, tu non potes mitti, quia eum es institutusta testatore, ipse praeterijtfilium que habebat, &sic institutio illa non valuit. Cum aute ego fui substitutus, testator limreditauit filium istum, & sic labstitutio valuit. Ego igitur debeo mitti in possessionem, & hoc per L .etsi pepercerit. g. fin. fide lib. & posthu. Circa hanc rationem dicite , quod noli conuenit; est enim magis aduersandi, quam dubit di ratio. Unde etiam ex ea opponit Bartol. contra textum nostrum, &soluit,quod ibi Institutio erat nulla,propter praeteritionem si iij. Sed non e haec sunt contra l. r. in D. eod.3Vbi dicitur, quod non obstante, quod se quis filium allegat,
institutus debeat in possessionem mitti. Barto. i' que sequuntur DD. respondet, quod in d. l. 2. noe fuerit euidens vitium praeteritionis, & institu si tus propterea missus fuerit in possessionem, ial. d.autem f. fin .euidens fuit,&sic institutus non potuit in pessessionem mitti . Euidens autem t erit vitili institutionis,qua-do constabit quem esse filium testatoris, eumque :uta esse praeteritum. Iason post Salic.aliter respon- il idet ad tex .l.3. g. finali. scilicet,quudeo etiam c in esu substitutus possit ab instituto excludi, iam obsist nostro textui, quando videlicet ipso
240쪽
stio' Viglii Zuiclienti Praelectio
filius praeteritus ipsam institutionem apprεbaret, quod potest: per t. filio. ff. de iniust
rupto &c. - Ego credo Iasonis opinionem non esse ver quia est contra mentem Iureconsulti ind.I. fin. Cum vult, institutionem,t in qua praeteritus est filius, non valere. Praeterea illa approbatio eviam,de qua dicit Iason, non habet locum,qua do aliquis est substitutus, per Bart. qua se l. desin l. i. f. penult. vers. praeterea. T de vulg. &pmpii. subst. In quarta parte, Glossa idem dicit,quod in secunda, vel potest intelligi, quod sit bstitutus
ille negauerit se secundo loco institutum,quod etiam non conuenit: nam eo casu si constaret, tim primo,& non secundo loco esse institutum, procederetur secundum text. nostri declaratia
In hac quarta parte Glossar,dictu, quod eluc modi dubitandi ratio, ut hactenus audiuimus, nulla sit bona. Videntur autem istae esse, quas surra enumerauimus. Hactenus de glossa prima huius i.
Haec Glossa diuiditur in duas partes. In prima parte ponit Accur s. tres similest decisiones, conuenientes cum textu nostro.Primo enim ducit idem esse,scilicet,quod institutus praefertur instituto in bonorum possessione secundum bulas, ut per iura per ipsum allegata, deinde iri proprietate haereditatis,id est,in adeunda harx ditate. Terti in legato.Circa hanc glo. Partem nihil est addendum. Hoc tamen notandiam quod ista decisiones pendent a ratione, Vt Gi P v.