장음표시 사용
201쪽
BAuino vitio dat explicationis gratia huc referens quae plane sunt diversa: Rep. II 6 E sqq. alii
se deorum progeniem esse profitentur praeterea Rep II 6 MDkηwης τε κα Μουσω εγγους dicunti Orpheus et usaeus, Tim. 4 D icit κοτε εμπρο θευ generali nomine θεῶ ἐκγονους Se appellaverunt: θεοὶ autem hi qui fuerint, non facile diiudicetur licet, certe Lunam tmusas in eorum numero relatas suisse ab auctore, minus est veri simile ' Quae discrepantiae non nihili sunt putandae. )
Cum porro id quod addit WEBER, de nullius poetae origine divina nisi Orphei et, ae mentionem fieri
in denen die AusMucke I παλαοι ἐγγυτέρω ν οὶκοοm oderrario navγ' sim . a. augenscheinlic emelae sollen, ἔκγονοι - se in Miner deurun hie a lic dem παλαι Me εγγυς ν' i Id quod supra satis probasse mihi videor cf. para. I 65 sqq. Iniuria SUS MIM . l. pag. XVII rem in medio relinquit: nihilominus breviarium posterioris partis genuinae Orphicorum Theogoniae his verbis contineri, in qua matrem a personat Orpheo sibi vindicatam esse Calliopen Μusam apparet ex eiusdem Platonis haud minus ironice dictis ep. II. 364 E. βο- βλα δὲ μ δον παρέκσθαι Μουσαίου καὶ 'Ο-ω Σελήνη τε καὶ Μουσ avari v- ώς φασι, si φασι verbi subiectum sunt Μουσαδες και 'o soc si vero talis est enuntiati structura, ut sententia sit: qui libri, ut isti homines dicunt,musaei et Orphei opera sunt filiorum Lunae et usarum,' tamen' sqq. a Inter hos deos Lunam fuisse idcirca iam non est verisimile, quod haec ad tiους ὁρατούς pertinet, enumerantur autem hic tio ἀήρατοι praeterea si de sol Orpheo revera agitur, non facile explicatur numerus pluralis sa μουσι μὲν , si obσis; nam Orphei mater quidem dea habebatur, patrem vero omnes fere eagrum fuisse tradunt, etiam INDARUS: L GEUPPE apud R CHER . . Orpheus, coli. O73, ΥΟ74; enique notandum est, nec Lunam, nec usas in TIMAEI catalogo inveniri. 3 Accedit, quod ep. II 64 E sqq. de libris sacrificalibus agitur, Tim. o D de theogonia sermo est. Praeterea cum Rep. II 364 E Orpheus et usaeus commemorentur, ipsi EBER cum ZELLERO convenit, Tim. 4o D usaeum non spectari cf. praeterea ΚERN, De Orph. Epim Pherec. them pag. 4aJ solum Orpheum significari, uter que putat.
202쪽
in LATONIS peribus, omnino nihil hic ad rem pertineat, cum non de uno alterove poeta, sed de poetis generaliter dictis sermo sit, in quos TIMAEI verba optime quadrent, ' non video, qui priore hoc argumento quicquam probari possit. Iam veniamus ad alterum. Non integram hic exhiberi Orphicam theogoniam, ab ipsis iis qui ad
Orpheum reserunt locum, conceditur quod contra in alia, de qua noverimus, theogonia ipsa haec deorum enumeratio non invenitur, haec non est Causa, Cur de Orphica theogonia agi putemUS. Itaque argumentis hisce perpensis EBERI itemque SCHUSTERI ZELLERI aliorum hypothesin mera coniectura niti apparet, ultra quam progredi non possunt: fieri potest, ut verbis θει, ἐκγουοις Orpheu Spectetur, sed aequo iure ad alios reseruntur haec Verba. Aequo Immo multo maiore. Nam SCHUSTER COniecturae, cui perpauca, ne dicam nihil riavere vidimus, multa obstant eaque gravi ima. Obstat 'rimo pluralis numerus, quo utitur ΙΜΑEUS
κατ' --ους qui adeo requens est hoc loco, ut mirum mane sideatur, tam parum viros doctos etiam
203쪽
post rectam ΚERNII admonitionem 'heum curasse: nam quod aiunt, hunc, quem Statuunt, pluralis pro singularimum a PLATONIS sermone non abhorrere, ' id vix mihi probari posse videtur quibus quidem pro argumento utitur locis SusEMIΗL, hi omnino alius sunt gene
ris.' alius autem locus quo de uno Orpheo - ad
i o. L pag. 42. a SUSEMIM . l. pag. XoI . reo unius tantum personat poetae theogonicam doctrinam in illo Timaei loco prosere patet. Quis enim credet a pluribus plane eandem esse propositam mirum autem profecto argumentum est erni contendentis de uno cogitari non debere, cum Imrative dicantur ἔκγονοι Dav.' Nonne scit saepissime a Graecis pluralem adhiberi, ubi de uno dumtaxat sermo sit, tum praesertim, ut de locutioneo περ τινα taceam, cum pro definito eius nomine, quo eum significare nolint, circuitione quadam tantur Ut unum exemplum asseram, nonne Isocrates in oratione tertia decima pro Antisthene dicit οὐ περὶ - ἔριδο διατρίβοντας, pro Alcidamante του τοὐς πολιτικους λήγους πισχνουμένους pNonne nos quoque, ubi dicimus geWisse Leute' vel simile quid, saepe
WEBER . l. pag. II: den iura Mi ei ne Person Alatren tele Analogien aus lato'' in annotationibus adn. I haec affert: ,2. B. Gorg.srom, Lysis I A Wo Worte de Homer ausid. I xit. . mit: Iπαλαιοὶ κώ - undis ποιηταί;V ad quos locos recurrit WEBER M. 39. 3 F orum quos exos RATIA oratione tertia decima, quae κα- τῶν σ--a inscribitur, affert S EMIH locorum multo latius patet ratio: verbara περὶ - ἔριδας λατριβοντων si ad Antisthenem reserenda sint, non hunc UIum significare, sed sonare Antisthenis eiusque simitium, manifestum est. Quod idem dicendum videtur de altera locutione, quae L invenitur:
τῶ τοῖς πολιτικῶς θους πισχνουμένοις, i. e. Didamanti eiusque simitium. Nec quae ex lingua Germanica promit SVSEMIM huc pertinent plane alia est ratio horum verborum atque Graecorum, quibus utitur TIMAEUS: κατ' aisAσυς aliquomodo consentirent, si scriptum legeretur κατὰ τοὐς τοιούτους nunc omnino diversa sunt. Quod ad ea quae WEBER affert, hac minus etiam valent. Nam ipsa PLATONIS verba cur pluralis usurpetur explanant in proverbii consuetudinem venerat sententia non apud solum ΗΟΜERUM legebatur complures auctores eius mentionem faciunt: cf. AMEI HENN -nh. u Homere Odyss.
Pagg. 33, 56 licet non semper adam sententiae forma sit, ut scribit ras l.t.: Dies Sprichmor is hiluis on de uten teus Woruic citier telis dem Sinne ac ange endet . Itaque neque iniuria LAT ad plures
204쪽
unum enim Orpheum Timaei verba reserunt pluralis numerus adhibeatur, mihi saltem non est notus
Rep. II 6 E sqq. pluralis quidem occurrit, Sed ibi de Orpheo et, usaeo sermo est Cratyl. autem Oa B, quem locum ad eandem Theogoniam pertinere
dicunt, prorsus alio modo gramatur PLATO, non solum singulari numero usus, sed etiam nomine asserens
Orpheum λεγε δέ που καὶ ' κρευς, eandemque rationem sequitur Phileb. 66 C sqq. Ad haec autem accedit quod de vulgari ac communi opinione, non de naus doctrina agi, satis clare indicatur verbis
quae Sunt και παπι οσσυς σμε ἀδελφους λεγομένους αὐτῶν.
Obstat deinde quod in omni hac deorum enumeratione vix invenitur ulla res, quae orphicae theogoniae sit propria quave ab aliis theogoniis haec internoscat quod obicit VELLER, y post aeream aet
refert auctores sententiam et plurali numero utitur aut verbis latius patentibus nec non semper iisdem verbis eam commemorare LATONEM mirum videbitur. CL STAL . ad Gorg. I i. Utique iis quae affert' - non resutari mihi videntur quae eius pluralis numeri interpretationi obstare dixi. I ZELLER, h. d. r. I ' pag. 89 adn. 6 ,dagege is gerade das, worin dies Genealogi vo de Hesiod'son auen andem abwelint, die Einschiebun von heanos und ethys Wischen Uranos und ronos, OrchΚrat wam in de Versen: Ωκεανὸς προτος καλλο oo ἔρξε γέμοιο εο μκασιγνή- ὁμομήτορα ηιυν 3πυιεν ias orphisin hemuo'' sqq. f. praeterea GRUNE C. . . pag. I9: Hier zelo sic die Mntichvel unserer Theogoni mit de orphischen de Plato rech deuutch in de ganetengriechischen Litteratur erde nur noch in dieser ronoson die Titanen tu indem des okeanos gemachi.'' Haec autem posteriora quae affert GRUPPIUS specie tantum a mea sententia de qua vide supra abhorrent, reapse omnino non obstant. Nempe quod MLER unius Orphicae theogoniae proprium esse dixerat mronum Titanesque Oceani filios fuisse, eam ipsam iam fuisse sententiam eius, qui Iliadis libri XIV vis. 5a-3sa secit, RUPPIUS . l. ostendit. Denique aliud discrimen addit SVSRHIΗ o. l. pag. XX, adn. 39 ,Cur
205쪽
Caelum interponi hic a TIMAE Oceanum et Tethyn, idque in sola Orphica theogonia fieri, etiamsi verum
sit, ' omnino hac re non infirmantur aut tolluntur ea
enim Plato peculiariter commemoravit horcum, nisi quia in huius e sona et in loco ceano ethyique assignato discrimen inest huius the goniae et vulgatae Hesiodeae Vix alia excogitari potest causa ' Sed vix aliam huiusce rei excogitari posse causam, haud scio anno recte contendat Suisvim vide infra itaque in Phorci persona discrimen inesse Orphicae theogoniae et Hesiodeae, omnino constare non videtur. I Scilicet κακκ ut sententiam suam probet revocat ad Orphicae theogoniae versus Crat. o B allatos qui versus anno cum Timaei loci argumento conveniant, sunt qui dubitent Vide in o. l. agg. 4 sqq.; diversam defendunt sententiam alii: GRUPPR, C. u. Μ pag. 6 IS SUSEMIMO. l. pag. XIX; ZELLER . l. pag. 89 adn. x GRUN apud R CHRE i. v. Orpheus, col. Iaa. Quid de versibus hisce sentiam, fusius postea erit exponendum. Utique iniuria GRUPPE C. u. . pag. 6 Is contendere videtur, Craiyl. o hoc PLATONI propositum esse ut demonstret, apud veteres poetas Oceanum initium duxisse , Famen i z. B. mi Gise ke die orte alanichi aus iner Theogonie, sondem aus inem andere Werve tammen
eline on de Annahme ausgehi das okeanos nichi am Ansan stan dem Plato die eschmachiosigkeu intrauen, das e nichi nur inenoe a gerissenen ingetnen Vera in inem Sinnuebrauchi, denis in seinem Z ammentan nichi ha - den deroeichen hommi auch hei Plato vor , sondem das e einem Vers in Bedeutun unterlegi, die e mede in seinem richtigena ammentan noch fur sic betrachte haben ann unddas e dem Leser uberitast, sic einen usa enhan aumuhIllgein, indem e de ge-nschten in regeben haben o te. it iner eschen Μoglicthei aber rauchen mi nichi u rechnen.VJ hanc fuisse PLATONIssententiam, omnino mihi non est persuasum. Nam primo si revera oceanus initium ducit, omnis inter hunc locum et Timaei quem tamen ad eandem theogoniam refert GRUPPIUS - tolli videtur Oceanus si primus suit,
vel etiam plures GRUPPE apud R CHER col. IIa I Νach - Ei Eros Gaia und Uranos, heanos undo et hys eum antecessisse potuerint quae ad dissicultatem tollendam affert GRUPPE pag. I 6, haec satis torta mihi videntur primum esse et primum matrimonium inire non idem sonat itaque E PH interpretatio huc redit, ut non primum suisse Oceanum dicendum sit.
206쪽
quae obstare diximus praeterea alio modo iacile haec interpolatio explicatur, id quod infra ostendam.
Sed quamquam omnino non refragabor, si quis Crat wa cum Tim snon congruere ostendat, cum posteriorem locum ad Orpheum referendum esse negem, alia tamen sunt, quae me movent ut male intellexisse Ga PIuM PLATONIS sententiam arbitrer. Etenim si veteres auctores Oceanum primum omnium posuisse significare
voluisset PLATO eos tantum attulisset, qui eiusmodi quid significarent, nec alios addidisset ita tamen satis inepte egisset, cum tota disputatio sit non de Oceano, sed de Rhea et rono: VIAE: - δ' 'Emrsiis δώ-ιον Piam in Κρινον ἐπισκέψ-θαι Sed longe secus lacit nempe ex iis quos commemorat solus HOMERUS primo loco ceanum posuisse dici potest: ῶσπιρ ἄν μομερος natam ιν τε σῶν δενεσίου σιν καὶ μητέρα ηθύν inter ceteros HERACLITU de diis omnino non dicit: Λέγει που ' Ηράκλειτος, μι πάντα κωρε καὶ Ουδὲ, μένει, και ποταμο os ἀπεικίζω τὰ rea λέγει, μιδι ἐς τὸ, ἀπὸ ποταμὸν οὐκ ἐμβαίης, is qui Rheae et Mono nomen imposuit, hos reliquorum deorum parentes dicere videtur δοκε7 σοι ἀλλοι τερσυ Ηρακλείτου voc ὁ τιθέμενος τοῖς τῶν Φελλων-ῶν προγινσις 'ria τε κα Κρινον denique ORPHEUS primum oceanum matrimonium contraxisse significat solus HESIODUs cum ΗΟΜER concinere dicitur a SOCRATE, sedis dubitantius quidem a rara και Ησίοδος nec notum est eiusmodi quid in carmine Hesiodeo; L STA B. a. I.J. Tantum igitur abest, ut onmes hi Oceanum primum posuisse significentur, ut unum HOMERUM tale quid dixisse pro certo inmetur quin etiam ipsum OMREU alius rei causa afferri quam ut Oceanum primum posuisse eum ostendatur, apparet ex iis quae SOCRATE dicit o A Tὸν Ηρ- ιτιν μοι δοκῶ καθορa παλαί -- 'o λέγοντα ἀτεχνῶς is επὶ Κρουνον καὶ 'Pέας,4 καὶ ' O μηρος ἔλεγεν. Νihilominus haec omnia inter se concinere dicuntur: τ τ' ἀν - πειμι και ἀλλήλοις συμφωνῶ καὶ πρὸς τὰ νοο Ηρακλείτου πάντα τείνει. Quae est igitur ista inter tam discrepantia consensi, Ipse LATO significat: TI οῖν δοκῶ σοι ἀλλοιοσερ- Ηρακώμου voc ὁ τιθέμενος πῶς aν λων Mis προγόνοις 'Pέαν τε καὶ Κριν- δρα τε ἀπὸ το αὐτομάτου ab τὸν ἀμφοτέροις εὐμέτει ινιματα θέσθαι; ἔσπερ αδ ' Ομηρος 'n ανι τε ea ατ. . . . . a και δὲ καὶ Ησίοδος λέγει δε που καὶ 'ορμις απ.λ. En iam habes quid sibi velit PLATO Rheae nomen a verbo sis ductum esse putat itaque eum qui nomen hoc et mni quod idem cum humido cohaeret cf. ROSCHER . l. II, , col. 47 sqq. - dedit, cum HERACLIn conseri huius, inquit, nota tua sententia παντα χωρῶ - -δει μένει, vetusta quaedam sapientia continentur, ad Moni et Rheae aetatem pertinentia, quae eadem iam dixit OMERUs: quocum ceteri qui num
rantur, consentiant quorum omnium hoc est commune, ut in rerum
origine ac natura plurimum valere putent τὸ νέον, fluidum, aquam; ut τὸ si iis quasi sit principium et origo rerum
207쪽
Η- ΗR A reus philosophe disertis verbis dixit Λέγει που 'Η- νυς, μι -- χώρει καὶ οὐδὲ, μουσι, και ποταμο ιν σε ἀοικάζων Κενταλέγει ac δὲ ac τὸ αὐτὸν ποταμὸν οὐκ ἐμβα- hoc in animo habuit vasis is qui reliquorum deorum parentibus imposuit nomina Rheam et Cronum neque enim temere utrique fluxionum nomina indidit ho Η - significat, ceanum deorum patrem dicens et matrem ethyn hoc denique Orphicum illud carmen κυιικῶς notavit, fluvios primum matrim
nium contraxisse dicens, itaque fluvios veram ceterorum omnium originem faciens.
Ipsa igitur quae omnes hi viri exhibent stemmata, omnino non sunt similia alteram alteri communis tantum eorum est vis, quam fluido, τ μοντι. tribuunt utrum Monum, an Rheam, an Oceanum is hoc nominent, nihil ad rem verbis inter se discrepant, re consentiunt. Ita omnia fiunt perspicua hac ratione demum intellegitur cur oceani mentionem faciat SOCRATER licet non de ceani, sed de roni et Rheae nominibus enodandis agatur affert Oceanum, non quo sit oceanus, sed quod
'n ανι τε - γένεσιν καὶ μετέρα ηιον πάντα τρηκεν ἔκγονα σε τε καὶ κινήσεως κ.τ.λ. Theaet. 6OD: καὶ εἰς ταυτὸν συμπέπτωκεν -- - Ομηρον κώ Ηράκλειτο καὶ - τὸ τοιούτω φολ- otio σώματα κινεῖσθαι - πάντα, απ.λ. cf. I79 Ε - γάρ. Σώκρατες, περὶ τούτων τἄν Ηρακλειτείω ε ώσπερ σο λέγεις, 'Ο ρείω καὶ ἔτι παλαιοτέρωνὶ denique Theaet. 8o sqq. τι γε δὴ προβληρια ἄλλο τι παρειλή - παρὰ κώ a ἀραγαίων μετὰ ποιήσεως ἐπικρ-τομένων του πολ οος, ῶς ἡ γένεσις τῶν λών πάντων fissaevo τε καὶ Tisso σώματα --γένει - οὐδὲν ἔστηκε. .τ λ. Cur haec omnia dixerim Ea me movit causa, ut ostenderem, male inte pretatum esse GRUPPIUM PLATONI sententiam Crant. o B ad Orphicos autem versus ibi allatos intellegendos vix quicquam valere loci contextum, versusque hos ipsos per se interpretandos esse.
208쪽
I92 memoraret Si prudentia vel metu ductus scripsit quae scribit, ecquid erat, cur Orphicam theogoniam revereretur nisi ipsius animus Numne haec publice erat Sancta et recepti Numne dei de quibus in hac theogonia erat sermo, ab urbe erant statuti Sin Ver - quam Sententiam Superioribus paginis probare Conatus Sum, per ironiam loquitur TIMAEUS et meram talem deorum enumerationem ludibrio habet, numne LATONIS uerat urbanitatis, TIMAEUM hominem Pythagoreum, Orphicorum, quibuscum Summa illis esset coniunctio, doctrinas sacere irridentem λΝum quae alia excogitari potest causa λΘεοῖς Sui ορπιοι - corpora Caelestia dico Howponit TIMAEUS ceteros, . . Vulgare de S. Numne
Orphicae theogoniae dii erant dii vulgares Longe
secus est ' Vulgaris genealogia HESIODI continebatur operibus et HOMERI, Orphicis theogoniis non continebatur itaque SoCRATES, Craiyl. 396 C, quo loco
Communem Pectat genealogiam, plura etiam additurum se suisse dicit, si memoria teneret HESIODI enumerationem generis, quos praeterea iis qui iam Commemorati essent maiores dixisset parentes: idi la. Κεχην ἡν πόθου γευεαλογία , τινας τούς
Quae si ita sunt, nullam video auSam, cur Orphicam Theogoniam hic commemoraret LATO, mul-
209쪽
tas Causas, Cur de ea taceret hoc autem argumentum si additur iis quae supra iam attulimus, satis mihi probasse videor Tim. verbi τοῖς ἐρηκοσι εμπροσθεν Orpheum non significari. Quinam igitvi sunt auctores illi, deorum filii λΜusaeum non dici, ZELLERUS demonstravit: ΟS, KERNIO amentientes, ostendere conati SumuS, non
agi de Orpheo Quinam igitur sunt Ipsius LATONIS scripta id indicare mihi videntur Rep. II 365
ADIMANTUS deos non nosci dicit nisi e sermonibus Stirpemque enumerantibus poetis: t δὲ is τε και ἐπιμελου-αι diij, οὐκ αλλοθί το αυτους λαε η ἀκηκοα-
In horum numero reserti HOMERUM, manifeStum Stex iis quae sequuntur: οἱ δὲ Θοὶ -ο λέγουσιv, ως εisi οἷο θυσίαις τε και ευ ρω, λαῖς ἀγαυῆσι και ἀγαθέλασι παράγεσθαι ἀγαπειθομυο , quae verba procul dubio ad Homericos illos versus Spectant, pag. 364 D qq. allatos; HESIODUM ad eos pertinere, ex Cratyli loco
Inter utrumque locum mira similitudo intercedit uterque de vulgaribus dis agit neuter despicientia
Leguntur verba Iliad. IX, 493 sqq. a Vide supra. Orpheum spectari ideo iam veri dissimile est, quod postea is significari videtur 366 B. s. supra, Pam. I75 sqq. I 3
210쪽
Vacat in utroque haec est quaestio, unde dii noSCantiu quam quaestionem Reipublicae locum
ponere, ' Timaeum profligare paene dixi. Itaque ex his facile conicitur, quod ipsum per se iam S pro
babile τους ει ρηκοτας εμπροσθε quo TIMAEUS assert, eosdem S Se ac γευε αλο ἡ σαντας
illos poetas de quibus ADIMANTV agit Hesiodum imprimis et Homerum, in uni Ver- Sum autem vulgare theogoniae auctores Hac demum ratione intellegitur Timaei genealogia in qua varia sunt mixta inter se et contaminata. ' Vulgarem ordinem sequitur LAT Cra l. 396 Uranos, ronos aeus ' eundem exhibet
HESIODUS HOMERUS vero notissimo illo versu, ad
quem saepius alludit LATO, Oceanum deorum fecit originem. y Hic FLAT utriusque genealogiam in
I ADIMANTUM hic loqui, non SOCRATEM, ideo non ad rem, quod de vulgari agitur sententia quam eandem spectat Timaeus: ADIMANTUS: vulgares dii, inquit, noti sunt imprimis a τῶν γενεαλογησάντ- ποι τεὴν πι--Rus dii vulgares noti sunt ἐκ - συηκμ- ἔμπροσθεν hic τοὐς ---λπησαντας ποι τέ et τοι εἰροεκιτας ηεπροσθεν eosdem esse, facile conicitur. a Non alia est GEOTH sententia . l. pag. 89 adn. g: That Whio
5 Utique haec genealogia vix cum cetera HOMERI theogoniae ratione congruit: cf. ELCRER I. l. Ceterum f. N GEL ACH, Hom. Theol. , M.