장음표시 사용
31쪽
I5 sententia fuerunt prae-Socraticorum placita Sunt Ognoscenda. Ut LATONIS culis intueamur illorum philosophiam, praecipue est propositum deinde, ut decematura recte munere suo iuncti sint oculi illi. Qua in quaestione si verum non vidisse aliquando Platonem appareat, in memoriam revocemus BOE III verba, Supra allata, et Ciceronianum illud cogitemus, praestare interdum cum Platone errare quam cum aliis vera sentire. )Postremo in huius disputationis finibus terminandis rogatur, qui sint superiores illi philosophi de quibus quid iudicaverit sem, exponendum sit. Duplex autem inest quaestio qui sint philosophi habendi, et qui terminus notioni antecedendi sit ponendu S. Cum vero semper memoria tenendum sit de
Platonis iudicio agi, de nostro non agi, in priore qua time hoc est considerandum, quos in philosophorum numero habuerit LATO. Quod ut sciatur, breviter quaenam in dialogis eius subiecta sit verbo Misosophiae notio, omnem opus est, quo facto facile apparebit an hac ratione investigari possit, de quibus dici oporteat, quaeque ad philosophiam omnino non pertineant ideoque silentio sint praetereunda. Igitur cum a quibus initiis disputatio haec incipere debeat, nondum sit constitutum, quoniam constituere hoc ipsius est disputationis, multo facilius ad finem perducitur altera illa quaestio, qua ubi subsistendum Sit rogatur. Etenim cum de iis tantum philosophi sit agendum, qui latonem antecesserint, LQ autem M-CRATIS uerit discipulus, omnes sunt omittendi, qui cum
i Disput Tusc. Ι, 7, 39. a Ea sere omnia dico, de quibus GR EN VAN PRINSTERER in opere laudato egit, exceptis scilicet philosophis.
32쪽
riHom, imprimis hisce temporibus est disputatum )Item si qui alii sunt latonis aequales, ii non cadunt
in hoc argumentum sophistarum, qui dicuntur, e tantum attingam, qui latonis aetatem antecedunt. Denique quid de ipso MCRA E eiusque doctrina censueriti m hanc ob rem non examinaturus Sum, quod hic, SOCRATIS ingenium et doctrinam scriptis suis immortalitati tradere cupiens, omnem sere Sermonem plerisque
in dialogis illi tribuit ita ut in his huius philosophia vix
ab illius discem posse videatur. Praeterea haec quaestio ab egregiis viris doctis saepius est tractata. 3. . Quibus LATONI iudicii cognitio obstructa sit difficultatibus cum a Platone tum a prioribus philosophis, tum quod ad universam quaestionem Finibus quaestionis prinpositis et iis quae illa continentur explicatis nondum ad ipsam adgredi disputationem mihi licet prius qua
ratione ac via disputandum sit, constitui oportere videtur. Hanc autem quominus cognoscamus obstant quaedam, in ipsius argumenti natura sita, de quibus antequam ad ipsam quaestionem accedamus, erit dicendum. Quodsi enim PLATO, ut in et hysicis ARISTOTELES perpetua oratione
θετικώς quid de prioribus iudicaret explicavisset, vel etiam dialogi forma usus varias illorum doctrinas sub uno aspectu posuisset, id quod in libris περὶ φιλοσοφίας dialogi forma con-
33쪽
I7 scriptis eundem ARISTOTELEM secisse constat profecto multo facilius res confici posset investimare LATONIS iudicium opus non foret, quoniam omnia ita essent in promptu, ut Vix re disputatione egeret, hique, qui nihilominus dicere de ea cuperet, nihil sere' restaret, nisi ut quid de tali iudicio esset censendum, consideraret atque expediret. At cum me utrum eorum decerit PLATO,
i CL CHRIM, Gr. Litt. pag. 4 I. a De ARIM TR hoc non nisi cum grano salis, ut aiunt, dici posse, cum is in aliis quoque operibus de antecedentibus philosophis egerit nonnulla, imprimis in libris περὶ χη scriptis CL BONrraii Inde in Acad. Reg. Bor edit. Vol. V - is qui philosophiae historiae peritus leget haec ipse iam intelleget. 3 1 A mTOTELEM nuper ita inquisivit E s CHR. ΗCH. PRITHMANN, Die Natu hilosophie vor oriates, in Archi su Geschichte de Philosophie XV N. F. VIIIx a qui Aristotelem prae-Socraticorum philosophernatum summam male intellexisse et ad ipsius de ἀνα- opinionis normam
aestimasse putat. s. Beri Phil. Wochenschr. a. Jahrg. q. 3. 4 Dixerit quispiam, tale quid, quale altero loco indicavimus sc uno in dialogo varias superiorum doctrinas sub uno aspectu uonere , secisse P TONEM in Sophista 4 D sqq. s. Η ΗUIT, La vi et Pomvre de Platon. II. Paris. hori et fus 893, pag. 86: Au mille d'un dεbat purementinεorique se glisse ne sorte de ε vision gεnεrale de systhmesant εrieur et ou ainst dire ne isto ire abrεgε de la εt physique a recque avant Socrate.' At primo ipse Hui hoc a Platonis eiusque aetatis consuetudine abhorrere putat: Devant te critique modem une double questio se pose ces Pages repondent-elles 'abor auctendances philosophiques de Platon, et ensuite se habitude d'ε-vain Pour se convaincre que te disciple de Socrates'est initi aux pMulations de se devanciere k desintra'autres reuves ilsummit 'ouvii te hiati e et te PhMon. Mais it aut descend rejusqu' Aristote ou voir es anciens philosophes nu-mεrε mε thodique ment, leur assertion re pro duites, leurs conclusion adoptε es o combat tu es Platon a tropis 'ε lanet rimagination Our 'astreindreis des allures aussi rudites, et par te criticisme doni elles soni pleines e pagesta Sophiste,
34쪽
sequitur ut quid de prioribus philosophis
iudicaverit, ex universis eius operibus
sit conquirendum id quod dissicile est
partim quod ad LATONEM, partim ad eos qui eum antecedunt philosophos, partim
4. A. Quod ad Platonem. Quandoquidem quaesit in operibus latonis de prioribus sententia, dispu
tandum est, primo quaeritur, quae in eius opera. Ut vero nullum Platonis opus deperiisse videtur,' ita inter ea, quae sub illius nomine tradita sunt, inveniri quae salso ei adscribantur, non
minus inter omnes viros doctos Constat, ne non ab
ipsis antiquis saepius est disputatum. Nam cum de industria illustrissimi viri nomine abusum esse salsarium aliquem, alienae gloriae vel etiam pecuniae cupidum. non nimis veri sit dissimile, tum etiam
an almost os the impossibilit o studyin them in an other a comes more distincti into consciousnes in his passage than even in Aristolle''. Deinde vero ipsa quae hic in Sophista dicuntur, ab iis quae in hea telo sunt discrepare addit HUIT: D'ailleum aurite de latre suite, commeon ' attendrait, aux εmonstrations u Thre e e elles en flairalent pluto Ia contre-partie.''Denique HUIT id quod lectis iis, quae laudavi, iam non mirum videbitur, Sophistam abiudicat LATONI : pag. 9I: Conclusion nεcessiare, Dee qu'il semble: Platon 'est a Pauleurra Sophiste.' Quod etiamsi negetur, nec concedatur, hanc Sophistae partem a Platonis consuetudine aliquantum discedere, - non ea tamen ratione hic priorum philosophemata tractantur, de qua supra in textu, qui dicitur, sermo est. i CL pag. 4 RG. I. a mota sunt quae de hac re affert GALENUS ad Hippocr. de nat hom L 42: -- τοὐς 'AMξ-δρεί τε και Περγέει θέσιαι βασιλsu - - σει βιβλίω φιλοτιικηθέντας, οὐδέπω μυδώς προέγρα- σιγγρα κ - λαμβώειν δ' ἀρξαμένω μσιὸν av κομζέντων αὐτοῖς σύγγραμιμα παλαισο τινος ρις,ούτοις δη πολλὰ ψευδώς ἐπιγράψσisse κιφζον. inus recte de hoc Ioco dicere videtur mihi Um-W- - cuius claram et sagacem disputandi rationem
35쪽
I9 nullo dolo malo nullisque praestigiis adhibitis errores lacillime hac in re irrepere potuerunt, quandoquidem sola inscriptione atque indice opus aliquod PLATONIS esse
cognoscebatur, indices autem hi, cum extrinsecus voluminibus assigerentur, lacile commutabantur inter sese, δ)
magnopere laudo Untersuin ingen pag. I 89, cum partim nimium ei tribuat auctoritatis, et nimia ex eo conesudat, partim omnem fidem ei abrogare videatur. Nam de priore loci parte scribens: Der erat Theu. . . emhtseh.ertie aes iner so umsassende historiscruistischen Untersuinung, .ie sie ... Mite angestelli merden sissen, um denset nisissenschasilichin sichem,' alteram nullis prolatis argumentis hoc modo probat: Derx.eite hei dimero sage tuta sic Ane Zwelsel l aus in Rethevo Thaisachen, die fusic dem Galenus betanni ei honnten'ri Id quod, licet posteriorem thesin multo facilius demonstrari priore libenter concedam, non probo, quod hic sibi non constat V -Wm, et in alia loci parte alio utitur iudicio. Deinde vero plura mihi videtur ex verbis Galeni essicere, quam equidem inesse arbitror o l. pag. I 89 in fine). empe scriptum quidem legitur, fraudatores aliquos multos salsis indicibus instruxisse libros et hibliothecis obtulisse;
bibliothecarum vero praesectos temere talia subditiva opera pro genuinis accepisse et inter bibliothecarum libros recepisse et in indices rettulisse, hoc non legitur, quamquam verborum contextum ut tale quid intellegatur suadere concedo Vtut est, non nimium tribuendum esse puto, si quae eiusmodi traduntur.
Quodsi quis contendat, cum opus aliquod in bibliothecam receptum sit, id ad eius MDντία nihil proprie pertinere, nimium prohans is nihil probare mihi videtur. vilia qui dicat, nitatur necesse est eorum coniectum, qui Alexandrinos imprimis viros doctos, quos alioqui in caelum efferunt laudibus, in hac re asinos fuisse putant. Quae coniectura longissime abest a vero. Cf. I. WO IER, releveris en ritiest. Amsterdam 886, qui Galeni verba laudans pag. 6 , paucis versibus post haec addit: Toch iij ook dex en dergethhegeuallen an .erhelh hedro niet in sinat he haraliter an etrou baar- heid an de overleverin te oninemen, an in de erat plinis Was et hedro ge oonlij te plom o stan te unnen Ouden te tweeden mare de uden gessistet Eoo onnoozel, dat ij Eic in gem helh neten mitieiden de overlevering et gelvio dat ij dergelijke edriege menherhende en in 'tesicht stelden, en uitendie mare H in de prosane litteratuur etrekkelij mo geldaaam, dat, o Waar hun hedro gelint mare, toc dem entale evassen et araliter de litteratuu in t algemeenniet tande deren. AEL GOMPEG, GHechische Denker, II p. 563 adn. postr. I CL OLTIER, . l. pag. as: Anders sc atque in variis lectionibusJ sinat et echter me de pseudepigraphen, de geschriste mei alache liteis.
36쪽
aut etiam, cum plurimos clarissimosque dialogos scripsisset LATO, alii quoque incerti alicuius vel ignoti auctoris dialogi eiusdem generis sponte huic adscribe
Sed cum de hac re plane consentiant viri docti, magna quaestio est, qui dialogi subditivi sint habendi. in qua etiam post UEBER GII opus J alii alliter censent ' Quorum varias singillatim ponderare opiniones, nec iacultatis meae nec huius operis est.
Nec disputare libet de signis notisque, quibus de dialogorum fide iudicaverint viri docti, ' aut a quibus
normis critica ars recte adhibita proficisci debeat in hac re, examinare ' Cum nihilominus quos dialogos hac in quaestione pro spuriis habiturus sim, indicare
necesse sit, HERMANNI Sequar indicem, quem in sexto
De litet an e hoe tochiser huiten an de ro aangebrachi e denaam an de sorquer .am gelden, biniave bi historiesch vers en inhrieven, in he wer zeu voor. CL huius operis pag. 2 adn. aJ. En daar nutede hoeh, o ala Metaee van en geheel Werk, en Maonderiqke olvo de en dus en Maonderiij n litet moest hebben, die, omdat hi e flechlavan uiten anginech mas, licti is a valle en oe risen, is he niet te verwonderen dat meni hoe gonde lite ronde avide of later naargissing en verkeerde lites reeg CL A WWIMoWA i. v. Buch III, col. 959, s. 3Ο sqq.J Daarbi homi an non dat, oen late de codex-vorm in Wan kWam, niet gelde verachillende oehen in enen codex vergamei .erde en allich onderisen geliden ite kwamen. i Untersuinungen sqq. a In animo habui hoc loco adicere tabulam qua significaretur quae opera a quibus viris doctis ab ipso Platone scripta esse haberentur. Attamen perspexi hoc fieri non posse, cum multi qui de hac quaestione scripserant de quibusdam dialogis iudicium tulissent, de aliis rem in
medio reliquissent . . GOMPERE. Ceterum multorum doctorum virorum opiniones recensuit UIT . l. Ol. II. Pag. -3I9.
3 CL ZELLER, Ph. d. r. II, ' Pagg. 47I-474. 4 Illud tantum annotare mihi liceat, mea quidem opinione, praesertim cum de Platone agatur, in separandis veris ac subditiciis operibus non multum tribuendum esse variorum dialogorum inter se discrepantiis.
37쪽
editionis Statonicae volumine addidit a quo si di-
Screpare cogar, Suo loco commemorabo.
5. Altera quaestio ad verorum latonis dialogorum seriem temporumque ordinem Pertinet quae eadem, cum ex diversis dialogis quid iudicet de prioribus P m, conquiri necem Sit, Τ)paucis hoc loco est attingenda. Difficillima haec quoque quaestio, de qua notissima est SCHLEIERMACHERI illa et HERMANNI controversia ' et UEBER G celebre suum opus Scripsit ab Academia Scientiarum Vindobonensi praemio ornatum, etiam nunc nondum Stad exitum perducta. ' Hanc vero disputationem eatenus tantum attingit ad eamque pertinet, quatenuSaliter aliis in operibus de eadem re atque eadem doctrina censere LATONEM apparebit. Quod si ita eveniet, sententiam meam, Si quam habeam, explicabo. 6. ulto plus ad argumentum habent momenti, quae de Platonis operum sorma sunt dicenda. In explicandis doctrinae rationibus LATO
non Solum oratione perpetua mom est usus,' sedi Non solam si in aliis dialogis aliter iudicat, id dubia movet, sed etiam verae cognitioni obstat, quod licet re vera sententiam non ut verit, alius est in aliis sermonibus rerum status, aliae inducuntur personae, aliorum opiniones sunt refutandae, aliud est disputantium hominum ingenium et indoles, quo fit ut cum in variis dialogis idem dicitur, non semper necessario sit idem. a Cl. imprimis V --G, Untersuchumen Erater Theu, pam Ia-3I, 37-III. Deinde m T Gr. Litt.' pag. 37 adn. I. 3 De variis indiciis quibus ad dialogorum Platonicorum ordinem statuendum usi sunt viri docti, cf. CHRIs o. i. pag. 375 et ibid. adn. 3. De tota quae tione, ut de aliis copiosissime agit ZELLER, Phil. d. r. II, I , para. 487-558. Cf. praeterea G. EICHMd M, eher die Rethenso e de Platonischen Dialoge Gipt . Ohler 879 ΗUIT, I 3a-3M GOMPER II, 3 sqq. 4 Excipitur una Socratis pologia, quae tamen, si in philosophiam inquiritur, mon magni est momenti itemque epistulae, si quae genuinae sunt, non ad philosophiam exponendam sunt scriptae.
38쪽
sermonis' formam adhibuit, verum etiam eiusmodi sermonis, in quo ipse omnino loquens non induceretur, immo vix et non nisi ευ παροδι, commemoraretur.
Itaque cum in ipsius operibus tota disputatio de eius doctrina sit aliorum, ' neque indicaverit, cuius ore ipse loquatur aut quem Suam ipsius sententiam profitentem inducat, ' quaeritur, qui PLATONIS parte sustinere eiusque doctrinam docere putandis Lit. Id quod dissicilius interdum est ad diiudicandum, cum ne SOCRATES quidem semper latonis reserat opinionem, medum lic solus. y Vtut est, hoc mihi
a CL GROEN AN PRINSTERER, O l. pag. 28: Plato enim, qui sui mentionem rarissime et non nisi obiter cf. Apol Socr. p. 34 A, p. 38 B. Phaedo a. p. 59B secit certe nusquam est in suis ipse libris suo nomine locutus Wyttenb Opusc. II, 29 VHERMANN, . l. pag. 49: Plato' gange inliteidungs eis seinerme-sprache, he welcher nichi nur alle Beziehun in die Person des Versa sera e alit, sondem auch alle ei elaenadge antedalirt,erde musse . . .''pag. 33 sq.: Dies interessante tesse Phaedo si is librigens auin die einetige in alte Gesprachen Plato's, o dieser selbs sic unterra krates aheren Freunde genanni at, en gleic aus in Art, mora Wir eben nur ehn, Wie genissentlic er es vermeidet, eicimen einerde Unterredungen, die e seinem Lehre in deniund legi, at Personode auch nur als anmesendo erscheinen, o das Wi miihi auch a seinem eigenen munde vergehens nachisaheren achritate uber seinen Umgan mi jenem sorachen Νu das er et Sohrates Verurtheilungzugegen aron sic nebs andem gum urgen anhot, en etWa die Richter sic mi eine Geldstrase fitte hegnumn Wollen, an e una noch in de Vertheidigungsrede, die e nachmala immeiste seines Meisterem diesen geschrieben hat . . . 3 Commemoratione dignum mihi videtur, in his Platonis discipulos non inveniri. 4 Id quod . . CICERO secit in Laelio. 5 CL Astin Dios III, 5a καὶ περὶ μὲ-- αιτε δοκού-- ἀπ-νεπωδι τεττάρω προσώπων, Σωκράτους, Τιμαίου τού 'A Marsi ξένον το 'Eλεώτου ξένου.
39쪽
Stare videtur, in opinione aliqua, quam LATONIS
opera commemorant, aeStimanda, Semper SSe quaerendum qui illam proserat et cui respondeatur. )7. Sed haec omnia, etsi suam habent dissicultatem,
communia sunt PLATONI cum scaenicae poesi operibus in his quoque omnino non prodit in Scaenam ipse poeta in his quoque magnopere reseri, quando et quo temporum ordine varia dramata Scripta sint; in his quoque ut vera poetae opinio cognoSCatur, Sciscitandum est, quis eius vices obtineat. Illud tantum inter utriusque rationem interest, quod PLATONI opera ipsius huius doctrinae aperiendae causa Sunt Scripta, dramatum propositum praecipuum aliud est, et hanc ob rem in PLATONE multo sunt molestiores illae dissicultates. At alia extat res longe maioris momenti, qua PLATONI de superioribus iudicii cognitio obstructa est:
Socraticam dico illam ironiam,' per eius opera
diSpemam, quae, quamvis iacetam et elegantem dicat CICERO,' maxime tamen impedit, quominu vera PLATONIS sententia internoscatur ab iis, quae per iocum et ludum aut aliorum opiniones ludificandi causa sunt dicta. empe saepissime haec ita serii speciem offert,
ut etiam inter eos qui omnem sere aetatem in PLATONIS studio consumpserint, de ea non Semper
40쪽
24 conveniat. Ita fit, ut ad cognoscendum PLATONIS desuperioribus philosophis iudicium ironia haec imprimis sit impedimento, quin etiam invicem prae-Socraticae philosophiae cognitione opus sit, qua ipse LATO intellegatur, praesertim cum accedat obstetricia illa
SOCRATIS ar ac ratio, qua usu Semper sere rogat,
Perpauca ipse contendit. Audias exempli gratia de Cratylo virum eruditissimum STEINTHAL: Nun is aber dime Dialog
I CL STALLB. ad Euthyd. o C: Vides igitur eos, qui hoc Platonis loco usi sunt, argutum Socratis lusum vere non percepisse eaque re in magnos errores inductos esse. imirum saepenumero accidit, ut iocosi scriptorum ioci pro seriis accepti immania opinionum portenta genuerinti'' Imprimis in dialogo qui Cratylus inscribitur haec dissicultas apparet. CLII STRINTHAR Geschitate de Sprachwissenschast ei de Griechen undRomem, Berlin 863 pag. 4o pag. 83 sq. pag. 95; SCHLEIERMACHER, PlatonsWerke ΙΙ, a Cratylus, inleiiung. Pagg. , . a Bene CICERO, Acad. I, 7 illam . . . Socraticam dubitanter de omnibus rebus et nulla adfirmatione adhibita consuetudinem disserendi. 3 O. l. N. o.