De Platone prae-socraticorum philosophorum existimatore et judice

51쪽

Arbitror hanc quoque quaestionem opere hoc esse tractandam, dirimi vero non posse, nisi quid

de philosophis illis dicat LATO, constet, et deinde

hoc cum iis, quae aliunde de his sint nota, comparetur.

II. B. Quod ad philosophos qui lato

nem antecedunt. Opus est igitur prae-Socraticorum philosophorum cognitione. Hic vero nescio annon recte Supra dixerim ampliorem nos illorum habere notitiam quam LATONEM. Certe non minore Paenedicam praebent dissicultates quam ipse PLATO. Nempe cum huius ipsa saltem scripta ad nos pervenerint, priorum philosophorum placita nonnisi ex reliquiis, apud alios servatis, aut ex iis, quae de illis commemorant alii, nota sunt. Ex istis autem ii, qui post

PLATONEM et ARISTOTELEM suerunt, spuria tradunt nonnunquam, atque illorum doctrinas non raro parum PerS Xerunt ideoque perverse saepe interpretati sunt aut etiam perverse rettulerunt. Praeterea de plurimis

eorum, ne dicam de omnibus, dubitari licet, utrum ipsis de quibus agunt philosophorum operibus usi sint, an iis, quae alii ex his excerpserunt aut commemoraverunt Restant igitur cognitionis

52쪽

prae-Socraticorum sontes LATO et ARISTOTELES.')At si iis credimus, qui huic quoque fidem derogant eiusque iudicium non rectum esse dicunt, saepe solus ΡLAT proprie Superest, ex cuius operibus priorum doctrinae cognoscantur; quod etiamsi nimium dictum esse videatur, hoc tamen Stat, LATONIS per prae- Socraticae philosophiae esse antiquissimum et gravissimum sontem. At supra vidimus, ad latonem intellegendum huius philosophiae cognitione opuSesse Cognoscitur autem ex Platone maxime Platonis opera praecipuus priorum doctrinas cognoscendi sons Sunt. At inquirendum est, frum sons putanda sint necne Igitur PLATO ad LATONIS normam est diri

gendus Sic, ut fit in philologia, in disquisitione

eodem revolVimur.

Accedit, quod quo minora et pauciora fragmenta aetatem tulerunt quoque magis haec Sparsa sunt atque disiecta et extra orationis quasi contextum posita,

eo magis de illorum interpretatione discrepant viri docti eoque plura ac magis diversa de iis sunt scripta, id quod perturbationem auget. 12. Sed de hisce rebus plura dicere non est in animo indicasse sufficit Alia est res mihi animadvertenda. Difficultas scilicet, quam de latone agens

i XENOPHON quod ad hos non multa affert. a CL pag. 7 adn. 3.

53쪽

Commemorare iam poteram, multo magis premit in prae-Socraticis philosophis tractandis eorum doctrinae quo integrae minus minusque continuae ad nos

pervenerunt, eo maiuS Si periculum, ne recentioriS

philosophiae placitis, notionibus, artis vocabulis ducti,

Supponamu ii SententiaS, quas nunquam docuerint nec docere potuerint. Inter illorum aetatem et tempora nostra plus viginti Sunt Saecula per quae mentes humanae longius sunt progreSSae Saepe, interdum regremae per quae notiones, philosophorum propriae, prodierunt permultae, Vanuerunt, Vim mutaverunt; quibus denique totius mundi acies velut transformata est rellione Christiana. Ita intellegitur, cum multa, quae docuerunt Graeci, a nobis aut minus perspici aut eiusdem non aestimari, tum vero facile nos nostra cogitata illorum doctrinis subicere. Causa igitur est cur caveamus. )

54쪽

I3. C. Quod ad universam quaestionem denique iuxta id quod postremo animadverti, hoc praecipue providendum mihi videtur, ne aut externa quadam specie inducamur, ut inter PLATONEM et priores similitudinem aliquam sive nexum et convenientiam

statuamus, aut iure Statuto tali consensu, necessario

ex his illum hausisse concludamus. Nam cum iacile fieri possit, ut primo quidem obtutu similitudinem aliquam adesse putemus, deinde autem acri animo

et attento intuentes, aut omnino non extare illam, aut tam communem ac uitam SQ comperiamus, ut

colligi inde quidquam non liceat, - tum vero etiamsi iure similitudo sit statuta, omnino non equitur necesSario, ut ex prioribus PLATO hauserit, cum et hic et illi eodem sonte nobis ignoto si esse pomini. Quam ob causam multas haec quoque res habet cautiones. I 4. III. Omnes has dissicultates evitari aut vinci non posse, facile intellegitur. ultum tamen ad eas sublevandas recta via ac ratio proficit. De qua quae iam dicenda erunt, pauci absolVuntur. I'. In universum assentiendum est BOCCHII verbis δ)

55쪽

Deinde vero haec tenenda: a'. Ut ne reiiciantur ea, quae tradita Sunt, nisi salsa esse dilucide sit demonstratum. )3'. Ut proficiscamur ab iis locis, ubi ipsius PLATONIS exponi opinionem plane constet, et nonnisi his tractatis ad dubia veniam US. 4'. Item ut proficiscamur ab iis locis, quibus troniam aut inesse aut non inesse probe sciamuS.5'. Ut ne ex singulis vocibus philosophi, minime Vero LATO, Spectentur, Sed ex perpetuitate atque

constantia.

6'. Ut ne recentiores notiones veterum doctrinis subiiciantur. 7'. Denique ut ne temere LATONEM ex superioribus hausisse aut etiam de superioribus dicere statuatvi'.

In tota quaestione autem primum quaeritur, quido Superiorum philosophorum operibus laudet ΡLATO et quid de his iudicet; deinde iudicium hoc accuratiuSest explicandum et ex historia illustrandum denique quid de iudicio Platonis censeamus, Statuendum est Ad hoc tamen moneo, tantum S PLATO aut

56쪽

4Οminus recte laudet vel minus vera commemoret, aut minus recte iudicet, me id dicturum esse. )15. Iam restat, ut de iis dicam qui de argumento hoc ante me egerunt. Opera quibus in ipsa disquisitione usus sum, omnia hic dein-CePS enumerare necesse non habeo; suis locis in calcibus paginarum singula indicabo item si quas varias LATONIS perum editiones adhibuero. Quod ad prae-Socraticos philoSophos gaudeo quod DIELEsIUS' eorum stagmenta collecta quae armen. pag. 4 Se editurum SSe promiserat, in lucem emisit, antequam Pu meum praelo mandarem, itaque hac editione uti potui, cum ULLACHII opus' hodie non iam sussiciat tamen hoc quoque interdum laudare cogar.

Nec de iis libris copiosius disputare opus Sse existimo, qui id agant, ut Platonicae philosophiae originem exponant, quos plurimos esse iam dixi

I Optime conse tur, quae in opere suo: Das Problem dermateriei de Griectischen Philosophie' scribendo, petivisse se dicit C. BAEUMox

pag. VIII sqq. :

MDCCCLXVII.

4 CL tamen pag. 4 adn. 3. Facile praeterea intellegitur, cum duaeliae quaestiones arte cohaereant saepius me hisce operibus aurum es e.

57쪽

4IEa vero opera, quae ad ipsam pertinent quae-Stionem, plerumque aut breviter tantum vel strictimeam attingunt, aut partim tractant, aut denique alio modo rem perspiciunt. Quorum praecipua Sunt haec: G. GROEN AN RINSTERER. latonica roso

pographia, Sive expositio iudicii, quod P To tulit de iis, qui in scriptis ipsius

aut loquentes inducuntur, aut quavis de CRUS a Commemorantur Lugduni Batavorum

MDCCCXXIII disputatio inauguraliS).

Huius operis artis Alterius' capite primo agitur de hilosophis, et quidem: ' de Socraticis, ' a' de Pythagoreis, ' de Eleaticis capite secundo de Sophistis, et quidem ' De iis, qui eximie dicuntur Sophistae, et ' De Sophistis, qui in primis eloquentiae

studia prae se serebant. Tres vero ob causas consentaneum est etiamsi alia non accederent, opus hoc, pro Sua aetate et Suo PrOPOSit egregium, quaestioni huic non sum-cere: I'. duo de quibus diximus capita continentur

paginis 5 44-118 non nimis magnis; ' a'. primo

I Inde a pagina 43. Titulus tamen inscriptus est huic parti De S cratis et Platonis Aequalibus. In parte priore qua de iis, qui Socratem aetate antecesserunt, agitur, philosophi quoque tractantur illi quidem, nec tamen a poetis aliisque separantur, sed promiscue commemorantur. Duarum harum partium distinctionem spinosam esse ex eo apparet, quod e g. in parte altera Parmenides, in priore Anaxagoras, Empedocles, Heraclitus tractantur. a Duae sere praemittuntur paginae 44-46 , quibus de philosophis in universum dicitur.3 Pag. 46 cur maxime hi tractentur causa indicatur: Quandoquidem autem tres fuerunt ea aetate maxime insignes samiliae philosophorum, separatim agendum est de iis suam igitur quique sectionem Socratici,

Pythagorei, Eleatici habebunt. 4 Etiam prior illa pars, in qua de philosophis parum est sermo, nondum quadra in obtinet paginas 6-Αa .

58쪽

42 loco agitur de latonis aequalibus, non de iis qui eum antecesserunt cs pag. 3) 3'. homine praecipue tractat, non doctrinas cs inscriptio altera).Κ. R. HERMANN. Geschi clite und System

de Platonis chen Philosophie, Erster Theti,

CaPp Ἀ-X; quorum sunt argumenta haec:

Cap. I. LATO' Stellun in de Geschichte dergriechischen Philosophie. Cap. II. Aligemeine Classification de Wissenschast- lichen En,ichelun bis au thn. Cap. III. Die atu hilosophie.

Cap. IV. Die Atomiker und AnaxagoraS.Cap. V. Die ythagoraer. Cap. VI. Die Eleaten.

Cap. VII. Uebergan gur Sophistili. Cap. VIII. Die Zei in threr Geistesve andiscliast mi de Sophistili.

et Alia est inscriptio, ipsi libro secundo praemissa pag. Ia7 D,Z.estes Buch. PLATO' Vertiuinis in dem philosophischen Standpuncte einerrai und influis dieses in sein Lehre.' In altera hac inscriptione distincte discemuntur duae illae quaestiones, de quibus initio dixi prior pars ad meam pertinet disputationem, ad Platonis philosophiae originem altera; de hac origine autem in HERMANNI opere maxime agi mihi videtur. Cf. e. g. pag. 45 ,Ueber diealtesten Stusen dieser Entinckelunchrauchen .ir stelliis nich in's Eingetne ingugehen, da PLATO, Wo er auch au die hosmolo schenund physiologischen einunge de minere Philosophea tu prechen hommi, o geringschataen und wewersen daraus herunterhiicht, das sma denset benisa keinen directen influs au die sp tere Gestat tun se ines Syatem heim esse hann.

59쪽

Cap. IX. Die einetetnen Erscheinungen der Sophistili. Cap. X. issenschasiliche und culturgeschichiliche Bedeutun de Sophistili. A. J A SILLgN, Platonis de antiquissima philosophia testimonia. psala I 88O, quo

opere tamen quae tractentur ignoro cum frustra acquirere conatu Sim. Μ. SCH Z. ei trage u vorso kratis chen

Philosophie aus LATO. Cuius operis nisi salior non nisi prima pars qua de Sophistis agitur, in lucem

edita est. Ceterum ex ipsa inscriptione apparet magis ad prae-Socraticos quam ad LAΤΟ- illustrandos Scriptum esse hunc librum. )Ea opera, quae de Singulis huiusce quaestionis partibus agunt, Sula loci commemorare Praestat. Itaque iam quae de huiusce disputationis proposito, finibus, dissicultatibus, methodo dicenda erant, habeant hunc terminum.

60쪽

CAPUT SECUNDUM.

QUO QUID mν ΤΘ QUAESTIONE IPSE MENSEAT PLATO, QUIQUE PHILOSOPHI SINGILLATIw TRACTANDI SINT, INVESTIGATUR.

I. Consideratis iis, quae huiusce disputationis initio attulimus, veterum testimoniis, quibus de ratione quae ΡLATONI intercedat cum antecedentibus philosophis dicitur, maximeque iis, quae de aliorum philosophorum libris, a LATONE paratis agunt, perspicuum iam est multum hunc tribuisse veterum doctrinarum cognitioni. Rogatur Vero, apertene quoque quid de priorum doctrinis cognoscendis censeret in operibus indicaverit ille. Qua de quaestione pauca sunt mihi dicenda. Duplex est illa, cum et examinandum videatur an de Platonis sententia dialogis

eius tradita, Veterum cognoscere doctrina opus sit, et hoc affirmato quaeratur, quem ad sine opu Sit. Gravissimus locus et in quo tota LATONI de hac re sententia cernitur, est Theaet. 57 C, quo loco haec Theaeteto dicit SOCRATES . .. σὲ δε μαεύομαι και τουτου νεκα ἐπέδω τε και παραπιθημι κάπω τω σορῶν

ἀπογεύσασθαι ' ἐως ἄν ς ρως et σο δογμα ξυνεξαγάγω