De Platone prae-socraticorum philosophorum existimatore et judice

발행: 1904년

분량: 240페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

25 die ussithri 1chstem enninis scien eraeiten. VHaec etsi in primis ad Cratylum pertinent, de ceteris quoque dialogis dicenda sunt. PLATONIS de priorum doctrinis iudicium est illustrandum, sed illustrari et cosmosci non potest hoc iudicium, nisi priorum doctrinas accurate quis teneat, y et harum doctrinarum PLATONIS per rursus primus sunt sensi

8. Rogaverit quispiam, num harum difficultatum nullam senserit LΑΤ nihilque de illis scripserit.

Respondeo optime quidem illum SensiSSe, et apparere hoc ex iis, quae admodum commemoratione digna in Theaeteto' scripsit, cum Theaetetum SOCRATI ro

dentem: υκ οἶδα Πωγε, ω Σωκρατες καὶ γαρ υ δὲ περὶ σου δυvαμα καταvοῆσαι, πότερα δο- κοὐ vτα σο λέγεις αυτ η ἐμοὐ ἀποπειρα Νο- tandum vero est, PLATONEM hoc loco dissicultatem non

Solvisse; nam quamvis apte quadrent ea quae Se

quuntur' i SOCRATEM eiusque disputandi consuetu-

42쪽

26dinem ' cur tamen ipse LAT in operibus ronia illa et obscura doctrinae explanandae ratione S sit, iis, ipsis verbis quidem, non declaratur. 9. His omnibus consideratis' mirum non videbitur, ante haec tempora suisse, qui dubitarent, an non vera Platonis doctrina scriptis eiu S, quae

aetatem tulerunt, contineretur, et praeter hanc habuisse eum arcanam quandam doctrinam Suspicarentur, solis discipulis traditam quibus dubium esset an potius dedita opera multitudini haec scripsisset, ut videns illa non cerneret, et audiens non intellegeret, )

σοι περιών ει ἐρωτῶ ΤΗΕARTETUS autem suo iure explanatione hac contentus est 'Eρμα δη, inquit. 8 RATE cur agat ita ut agit, bene explicat PLATO vero cur Socratem induxerit et hanc doctrinae formam elegerit, non explicatur eum ita secisse, tantummodo ut S RATI disputandi rationem significaret, non est credibile.

I CL CICERO, Acad. prior. II, Is Socrates autem de se ipse detrahens in disputatione plus tribuebat iis, quos volebat refellere. a Si de Platonis de prioribus iudicio agitur, accedit, quod ille cum

rarius nominatim hos commemoret ac potius communibus utatur nominibus, tum etiam non semper eos solos impugnat quos definite nominati oris rei exemplum invenitur e g. Theaet. 8 A: οὐ νέοντας, ἄν -

ἄλλοι. . . . πολυ κομψοτεροι alia. f. Praeterea GR PII verba Cult. u. yth.

pag. I 4 , proximo huius operis capite allata, et HERM. o. i. pag. 46. De altera re audiatur HERMANNUS . l. pag. 336: A serdem lieo est de Natur de Sache, das Plato, auchis er unllchst nuramen utere Philosophen de Sophisten tu streiten scheint, doc auch seine igenen Zeligenosse undisitschliter, insolam si jenen in Manden de sichthnen anschlossen, im Augesinat . CL denique ZR BR Ph. d. r. I, I , pag. 583: auch Plato verbesseridie Ansichten, die e heismpit, nichi fellen nach Inhiat undis sung . . . et TAL . ad RepubI V, 453 Aa Socrates adversariorum argumenta, quibus ipsius rationem oppugnare possint, in medium affert ita ut illorum

partes suscepisse videatur.

43쪽

27 et hanc ob rem qui ad nos venerint dialogi exoserici qui dicuntur essent putandi.')Haec Si vera essent, verum Platonis de prioribus philosophis iudicium ex operibus hisce enucleari non

posset Attamen post SCHLEIERMACHERUM omnes paene

viri docti talem opinionem merito reiecerunt ' Iis, quae cur salsa habeatur affert ZELLER,' addam haec: I'. Ipse LΑΤ saepissime ludibrio habet arcanam

illam et secretam aliorum, sophistarum maXime disputandi consuetudinem, qui nonnisi mercede accepta docerent, et maiora quidem maiore pectinia Argumento sunt haec: Theaet. 5 a C Ἀρ ου προς Ne v πασσοφός τις η ὀ Προαγορας, καὶ τολο ημῖ mv avtξαπο τῶ πιλλῶ συρρετῶ, τοι δὲ μαθηταῖς is ἀπορρετε τη αληθεια, ελεγει;

Hoc loco id ipsum irridetur, quod Platonem fecisse putant illi viri docti, quicum res mihi est hoc loco '

arcana placita sua communicavit, multitudini autem occultavit. Publice enim docens ad vulgarem sensum sermonemque se accom

modans exsistendi verbum retinuit , privatim exsistentiam prorsus sustulit) vetari o. Protagoras perplexa oratione videtur usus esse plenaque obscuritatis. s. ad p. 94 C. τοῖς δὲ - τως. Ut aliorum philosophorum, ita Protagorae doctrina interior discipulis tradita sermonibus secreto habitis distinguitur ab exteriore et populari ...' vide tamen quae adduntur.

44쪽

μυστηρt λπειν δ)In Cratylo denique eorum morem, qui Pro doctrina pretium exigere solebant et iis solis qui Pecuniam, quantam popoScerant, dedissent, sermonibus his ut interessent concedebant, illudit, SOCRATEM haec

I MEINHAR haec ad obscuram Protagorae orationem refert Platon ss1mmiliche werke Ue metat vo HIERONYMUS limo, mi Einteit gheseitet on AR STRINHART, III. 8sa, pag. 45 ,nu dasser PLATONJden, Wie e scheint, et a dunhel undis Ethsel halte Au drue dersei ben ' de Schris de Protagoras in in Harere undsinissere Form bring ....' et ad haec adnot. 42 o. l. pag. Ο8 : Vgl. S. Isa Nur in dirae Rilchsich honnte die librigens in asserulare undhandyeistiche Ansichides Protagoras S. Is6 ein Mysterium genanni merden.' Vide tamen GHI AB ad locum. Cf. praeterea Gorg. 49 A quo loco adnotat STAL . ,Neque hoc loco vocabulum κομ ψις vacat irrisione, si quidem Empedocles eiusque sectatores propter obscuram docendi rationem carpuntur.'

3 Cum iis quae supra dixi non pugnat id quod legitur Theaet. I

C sq. ... παρὰ an τῶν ἀρ-- -- ποιήσεως ἐπικρυπιυμέν- πῶς πολλούς. . . . , -- δὲ τἄν θέρων - σοφωτέρω Δναφανδω Aroδει-μέτων, - καὶ o σκυτοτομοι abτa τὸν σοφίαν κώθωσι λωοσα- ..., μαεμυς ν τι, - κιν-αι τιμῶσιν αμούς κ.τ.λ. Hoc loco non de arcana quadam doctrina agitur, a vulgata doctrina abhorrente, sed de extem unius doctrinae forma ac specim abstrusiore. Platonem vero non necesse habuisse, multitudinem

45쪽

292'. Summus ille SOCRATES, quem singulari pietate colebat LATO, arcanae huius philosophandi rationis

et verae doctrinae occultandae consuetudini exemptim edidit nunquam, quippe qui sententiam Suam uSque quaque in publico exposuerit gratuito unicuique audire eum cupienti, discipulos vero admiserit vel Potius retinuerit eos solos, non qui satis pecuniae penderent, sed quos ad discendum idoneos censeret et Verae philosophiae capaces, denique qui ex ipsius consuetudine fructum aliquem percipere poSSent. Τ)3' Si una ex parte multitudini, τοῖς αραετορς Veram Platonis doctrinam intellegere non liceret, et ab altera parte discipuli eius aliam quandam acciperent eamque arcanam disciplinam, operibus eius non traditam, quid emet aliud, cur opera haec scripsisset ille, nisi ut vulgus deciperet Tot vero operae hoc ZELLER quoque dicit tanti laboris industriae, ingenii, artiS, Me

omnia animo comprehendere, nedum se talem orationem eligere, quam omnes recte perciperent, hoc per se intellegitur multitudo in culpa est, PLATO

non est.

tione accipienda dicit S RATE Gorg. Sao C sqq. a CL Zm o. I. pag. 486: an sic selbs aber is est durchaus un-Haublich, das sic ei Philosoph, Me PLATO, in langes Leben hinduromit christitesserischen Arbellen besciuisugi haben solite, nichi um eine

46쪽

consecta, non quo docerentur homines, sed ut salterentur, non quo veritas aperiretur, sed ut celaretur, quod idem multo melius tacendo fieri potuerat, praesertim cum ita parum curaret LAT multitudinem, credat

Iudaeus Apella mihi videtur ne cogitari quidem posse. 4'. Ipsis, qui traditi sunt, ΡLATONIs dialogis omnino

non indicari tale discrimen, consentaneum St, ne hac re ipsa per se non extitisse illud, demonstratur.

Hoc vero isdem illis dialogis alio modo probari mihi videtur. Non solum tota dicendi ratio, quae in

Platonis operibus invenitur, ea est, quae ad inducendos homines minime sit idonea non solum saepissime magna contemptione Commemorantur οἱ πάλλοι, et eorum δοξα erae mi σμη opponitur; non Solum qui summa apud multitudinem gratia atque auctoritate florebant, Sophistas, per omnesilatonis dialogos lusos videmus a SOCRATE ; non solum denique philosophiae eius summa a vulgi cupiditatibus ac studiis plane abhorrebat maioris his omnibus est momenti, quod PLATONIS per legentes, sic adficimur, ut emuxisse ea ex ipsius mente atque indole existimemus. Cum ut afferam exemplum in haedone mors de-cribitur SOCRATIS, sermonesque tunc habiti tales suisse dicuntur, quale is φιλοσορια versantibu SOCRATE eiusque discipulis haberi solerent, y deinde vero narrantur hi sermones, indicare videtur mihi LATO, non Solum SOCRATEM, verum etiam semet ipsum )

a etiam ipsum PLATONEM; nempe revera haec ipsa, quae in Phaedone doceantur, is a SOCRATE disputata esse, nemo est, quin neget.

47쪽

3 Itali modo cum discipulis disputare solitum esse, niSi sorte quis scientem eum in errorem alios inducere Voluisse putat. Alia ac diversa certe illum docuisse nemo iam credit Τ)Quibus omnibus perpensis veram LATONIS philosophiam eius dialogis non significari, vix est credibile. Scilicet omnino alia est quaestio, utrum imprimis amiciS, an multitudini scripta sua destinaverit.' Revera ne-r Uinu in docendo quoque sorma dialogica sit usus PLATO necne, Prorsus alia est quaestio, quae hic est mittenda. s. URB-- Η INERO. I. Pag. Iss.

a ZR RR, Ph. d. r. ΙΙ , para. 48I, 8a: Un auch threr usseren Aba echun nach ware sein Schristen Ohne .esse in reter Rethe fur1eine Freunde denen e seIbst si mittheiIte, nichtonmittema si das grossere Publilium bestimini.''Qui tamen videtur errare haec in adnotatione 48 3 sic inmans: .Esu Garamal noch heine Buc inde in unserem Sinn, en auch die reten An ge desseIben inciene Mit tu aue scheinen sondem die geWo licte Art, eine chris hevanni in machen, bestand darin, assma si vortas, i dies auch PLATO gethan haben soli s. o. S. 364, M. Es fragi sic ob PLATO' Schriste vor einem od schon a serhath seiner Schule in grossere Verbreitungue unde halten. och nach demselben ir es HERMODOR tum Vormes gemachi, das e mit platonischen Schristen Hande treibe; gl die unten, S. 64a, a Ais., angestarten Stessen. Etsi cum hanc annotationem tum ipsa verba, quae illustrantur ea, omittere ZELLERUM in editione quarta vidi, nihilominus refutare illa non inutile visum est; quod ut laciam, liceat afferre ea quae de hac re dicit TH. BIRT, Das Antiis Buchwesen in seinem Verulinis in Litteratur. Berlin. Hertz. 88a Cap. IX Das voralexandrinische Buch eseM: Pag. 43 3): Im Angemeinen emerke ich, das ic Schllisse ex silentio aus die geringe nimichiun de Buchwesens fur principies u erecht thalte pag. 433 Die Texterae Dichte jene Miten urde vie meniger fixir um ala elitur x dienen, ala um memorieri u erden. De Prins ais hin gege schri e nur fur Leser . er austriti, istnoth mendi ei gerege ite Buch es en ora uages et gi nurdure das Buch han e sic in sein Publilium en n. De Lese s dan emistit sic das Buch dum Mus. .lachen thmon dem Autoris de Bibliopola de nothwendige a lachentinger, und diese Wird

48쪽

32que multitudini scripsit, quae eum non intellegeret,

fur die Jahre 43a bis a meret eaeuo. Solam e fur die Ansertimngder Exemplare sorgi, heim is auch βιβλιο ρέως . . . pag. 434: Vor Uo egegne mi semer schon de Bibliothek.... Das Publilium des Autor istonburenet grossuetaehion gehi meit Ger Athen inaus. De Inhiat de Schriste eines Anaxagoras henni Iedermann das sic herle se War also in Athen et mas an E

men 2 hahen. . . .'

Postquam prius in universum hanc opinionem veri similem non esse demonstravit, deinde de variis disputat argumentis quae ostendere dicantur, .dam in PLATO' Milmandet mi Blichem ungewo lic und aussallend

49쪽

neque veram suam doctrinam multitudinem celare studuit. ultitudinem parum curavit.

Multa praeterea de proverbio illo a SUIDA tradito agit, quorum summa est haec: so lasse sic gar viete oglichhelten aumnden .esham dein Hermodoros de Hande mi hemden christe nichi ala solcher, ondem egeniser elae, te e in trieti, aulaestochen merde honnte. Νotabilia denique sunt ΕΚΚΕRI verba pag. 7s): Μan an hiemus abnehinen das die Buc andier auch dadurch aufer angulochen suchten, das si in thren okalen Stucke aus thren onathigen erken vo lasen. Quod ad bibliothecas L praeterea A WWISSO A i. v. IV. Grie-chi sche Bibliothehen ora lexandrinis cheraeit III coli. O8, 4 λ qui ante Alexandrinorum aetatem bibliothecas suisse concedit, licet parvi eas momenti fuisse dicat, et DAREMBER et SAGLIO i. v. qui tamen de prae-Alexandrinis hibliothecis nihil sere afferunt. Diiudicare, quaenam philosophorum opera ipse in manibus habuerit PLATO, huius loci non est. Iam diu vero ante Platonem imprimis phil sophorum placita litteris mandata esse, a PAULY-WISSO A i. v. Buch III. evi. 942 S. 2 sqq. adnotatur: Sei dem Ansan des Ghdis. at sinde litterarische erk gegeben, Wie die theosophiuchen pen de Orphilier undisi Lokalgeschichte de Logographen, leueichi auch philosophische ichiunge und ros christen die alte si de mundiichen or-tra nichi rech geeignet scheinen und aher her an in Lecture in sc silich sicher gestellier assun denhen lasse ... Wirklic popular urde B erat im scitat. ala de machiige eistige Ausschwun Athensin ungi und Litteratur auch heim ublilium in lebhastes Volangen nach de neueste Geisteseraeugnisse enisachi atte dem die elegenhei des Horens nichi meh gentire. In ipsius PLATONis operibus saepius de libris est sermo Phaedon. 97 Bet 8 B Anaxagorae commemoratur βιβλίον, quod SOCRATES πάνυ πουδρλαβῶν. - τάχιστα Iον 'ἔν ἀνεγ νωσM. Idem S RATES Apolog. 6 Meleto accusatori vitio dat quod is ita litterarum expertes esse iudices Putet, ut quid Anaxagorae laxomenii libris contineatur, nescire illos arbitretur. In Theaeteto I 43 A EUCLIDE narrat, se sermonum quorundam, a M crate habitorum, statim ut domum venisset, commentarios sibi consignaViSSe, Postea autem per otium totos atque integros sere conscripsisse illos sermones. Itaque servum librum sumere iubet et recitare.

Item in Parmenide Ia C sermo est de ZRNONI opere, quod ipse recitat. Denique Republ. II 6 Iibrorum quorundam sacrificalium turba assem dicitur βιβλων δὲ μαδον παρέχονται Μουσαίου καὶ 'ομνεως, Σελήνης τε - Μουσων ἐγγινων, ac φασι, καθ' eam πολοοσι,.τ.λ.), et Phaedon 266 legitur ἐν se βιβλίοις se περὶ λ - τέκ' γεγραριρώνοις CL Praeterea Phaedr. 3o D, 3 D, 43 C; Symp. 77 B; Phileb. 38 E. Eodem sunt reserenda quae de aliorum philosophorum scriptis a Platone

50쪽

Utut est, de eiusmodi discrimine, quale commemoraVi, omnino Sermonem non esse in ΡLATONIS philosophia, satis constare mihi videtur Genuinam doctrinam atque opinionem Scriptis suis, quae ad nos pervenerunt, comprehendit LATO; quae licet magna contentione, ex his cognosci potest, dummodo recta cognoscendi via ac ratio ineatur.

1 o. Cum ab hac parte igitur nihil sit, quod quo

minus vera LATONIS cognoScatur sententia obstet, minime tamen omne dissicultates sunt sublatae. Etiamsi ipsum Platonis iudicium cognosci possit, iam quaeritur, utrum rectum sit hoc iudicium necne. Quodsi vero cum in definiendis temporibus, ytum in describendis priorum doctrinis multum arti et orationi concessisse videtur

ΡLAT ac nonnunquam Poetarum quadam usu esse

licentia, non absurdum est, quod interdum quaeri solet, num ex Platonis seribus vera 'me-Socraticae 'hi -υνhiae comitio seu fossis, num sanem καί de tua his itidicaveris.

paratis narrantur. CL ago adn. Si Praeterea HERM. o. i. pag. 7s adn. 8, ZELLER, Ph. d. r. II, ' Pag. I adn. 2. De iis, quae in DAREMBRR et MOLIO i. v. librarius inveniuntur, di putare necesse non habeo. De variis librorum pretiis denique L BIRT, . l. pag. 434 adn. 4,PAu -WImowci. V. Bucthandet III col. 97 VS. 47 sqq. . Haec omnia cum ad sequentia illustranda non parvi sore momenti putem, paulo uberius tractavi.

SEARCH

MENU NAVIGATION