장음표시 사용
101쪽
A suo id iure fecisse, & nillilo secius semel ab ipsis damnatosis irretractabili infamiae succubuisse r ubi concesserunt , autis sponte, & quadam juris venia facta, indulgenter concessisse se , nec aliud unquam , quam confirmatas eorum senten- D tias Ita Pelagianis, & Caelestianis negata cicumeni-ή, ca Synodus. Ita Acacianis , & Orientalibus restitui causam si Acaeli, & in Synodo Generali retractari postulantibus stre-- muc restitit Gelasius 1 Itaque ille & Chalcedonensi ,, Synodo abunde damnatum Acacium, ut Eutychianis adu- ,, lantem interpretabatur, & citra ullius Synodi, nempe Ge- ω neralis, operam damnari posse quoslibet ab Apostolica S is de sperabat. Quod & pervicit tandem . Nam sola Romanae Ecclesiae, & Pontificiae sententiae auctoritate fractus Oriens, ἡ & Iustinus in primis Imperator, in gratiam rediit cum Ro- ω mana Ecclesia, expuncto sacris fastis Acacii nomine V . 1 Post duas epistolas Agathonis , in quibus Monothelit
rum error damnatus fuerat , examen de codem errore Patres
VI. oecumenicae Synodi instituerunt; verum assentiente Agarithone tum ad majorem manifestationem veritatis, tum ad totilendam omnem occasionem offensionis, atque deceptionis et .
Ita S. Leo in sua dogmatica epistola ad Flavianum Eutychetis haeresim confixerat i tamen suos Legatos ad II. Ephesinam SP nodum misit, quia eorum, qui in errore persistebant, curatio negligenda non erat, & Imperator Episcopale Concilium haberi voluerat, ut pleniori judicio omnis error aboleretur 3 . Hoc autem in Concilio quum omnia per vim gesta fuissent, ad ioblandam publicam offensionem idem ipse Leo Theodosium rogavit, ut Synodum acumenicam in Italia haberi pateretur .
Ex his autem Omnibus, ut alia multa omittamus, quae in me.
dium adducere possumus, illud sane constiit, quod modo vOlumus , hoc est, indulgentibus Romanis Pontificibus in Conciliis oecumenicis actum fuisse de iis, quae ipsi jam definierant. In id autem non minus laudabiliter , quam sine ullo praejudicio suae Supremae auctoritatis, consenserunt: laudabiliter qui
102쪽
LIRER XXIR CAPUT III. et dem . quia hac venia usi fuere tum ad majorem manifestati
nem semel praefinitae veritatis , tum etiam ad contumaces reis vincendos : sine praejudicio autem suae Supremae auctoritatis, quum, ut advertit Thomassinus in saepius citata Dissertationenum. 3I. Nec aliter Pontifex , quam ut totius Ecclesiae e D put, mens, VOX, eloquitur; vel a Fidelibus auditur, sive si in Concilio, sive extra Concilium fundat oracula. Et Synoasi di ergo voces , ac definitiones Pontifex suas esse interpre- ,, latur , & Pontificis decreta Synodus ad se pertinere existi- ω mat Ergo ut ibi essicitur, quum Conciliorum decretisse morigeratur PontifeX, non majori alicui potestati, sed sibi se morem gerit. Ipsemet enim ea decrevit . Itaque quaecum se que seu primo , seu iterum , re in integrum restituta , a se Concilio judicantur , ipse judicat , ipse in integrum restia se tuit, ipse sua judicia retractat . De horum autem omnium veritate prorsus perspectum est , tum ex iis , quae de singulis octo primis acumenicis Conciliis in hoc capite disseruimus , tum ex aliis, de quibus lib. a I. cap. 3. dssputavimus , dum age. remus de potestate Romani Pontificis quoad confirmationem eorum decretorum, quae in Conciliis cicumenicis edita sint.
'DE sUPREMA IUDICII POTESTAN, QUAE SUMO P ΤIFICI TRIBUI DEBET, IIS WΙΑΜ NON OBGANTIBUS, QUAE COΝSTANTIENSE CONCILIUM PROXIM PRAECESSERUNT .
g. I. I Ianum Concilium convocatum fuit ratione omnino opposita illi, quam in Conciliis acumenicis cogendis servatam legimus. ἡ Eam traditionem ductam ab Apostolis ad octo prima G
se neralia Concilia manasse vidimus , dicere & nos cum Boiai laetio possiimus lib. 7. , alias Ia., cap. 32., is quamvis omnino diversa ratione, ac ipse dixit, sicuti ex iis
is constat, quae in superiori capite disseruimus quae quidentari octo Generalia Concilia totius Christianae doctrinae , & di-
103쪽
yI DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA fi sciplinae fundamenta sunt: quorum prima quatuor haud se-D cus, ac quatuor Evangelia, post S. Gregorium Ecclesia CD
se tholica venerata est. Neque minor ceteris cultus, quum emri dem spiritu acta parem auctoritatem habeant . Hinc vero est, ut nos, licet eadem ratione, qua auctoritate istorum confecimus , Supremam judicii rationem Summo Pontifici tribui
Oportere, etiam auctoritate aliorum , rem eamdem conficere
potuerimus ; tamen ab hoc haud sane necessario labore supersederimus. Quum vero quae gesta ante Concilium Constam
tiense, in ipso Concilio Constantiensi , & post illud fuisse legimus , nonnulli tueantur, singulariter contraria esse iis , quae de Suprema judicii ratione Summorum Pontificum propria disseruimus ; ideo illa expendenda in tribus capitibus nunc aggredimur . Modo ergo de eo, quod primo loco constituimus. In eo sane etiam Adversarios nostros consentientes habemus : Nam inquit Bossuetius Defensionis clib. f., alias Io..ti cap. Io. &priscis canonibus erat cautum, ne absque Ro- is mano Pontifice Ecclesiae convenirent . Libro autem a I. cap. r. id solius Romani Pontificis esse,corum Conciliorum auctoritate nos confecimus, quae totius Christa, dominasciplinae fundamenta sunt . At , etiam Adversariis nostris cum aliis omnibus consentientibus, convocatio Pisani Concilii sola Cardinalium auctoritate facta fuit : constat ergo Pisanum Concilium diversa ratione convocatum fuisse, ac Concilia cicumenica. g. II. Haec varietas nonnisi ob gravissimam rationem contingere potuit.' Non fuit ea sane levis , quae lavi quoque de causa inducta fuerit, sed gravissima omnium, quum propter illam nulla intercesserit auctoritas Supremi Ecclesiae capitis in convocati ne illius coetus, in quo definenda erant, quae ad universam Ecclesiam spectabant. Omnino ergo perturbatus ordo ille fuit, quem in convocatione Conciliorum cicumenicorum semper reo rentum legimus. Hujus igitur varietatis rationem gravissimam fuisse oportet.
S. Ita Ut longo, atque inveterato schismati, quod in b
104쪽
resim degenerabat , sinis imponeretur , una ratio suit , quae Cardinales induxit, ut ipsi propria auctoritate Pisanam Syn dum indicerent. Multorum auctoritate monumentorum rem istam testatam habemus i & primo quidem certam de ea fidem faciunt Cardinales iis in literis, quibus c oncilium indixerunt. Nam Cardinales, qui ad obedientiam Petri de Luna, Benedicti XIII. vocati, spectare dicebantur, facta commemoratione eorunia, quae tum ab eodem Benedicto, tum ab Angelo de Corario, qui Gregorius XII. vocabatur, contra Ecclesiae pacem, & ad schisma fovendum gesta fuerant, ita habent i : Deliberavimus, D quod per nos in parte, & obedientia nostra Concilium, seu Ecclesia convocetur in certo Ioco, & termino; & idem fiatis per Collegium , seu Cardinales nominatos alterius partis, is in eodem termino, & loco ut ipsorum scilicet Ben ,, dicti, & Gregorii vel alterius absentia , seu pertinacii , ἡ & contradictione non ψbstantibus , schisma extirpetur , &is per electionem unici,& indubitati Pastoris canonicam unio' es perfecta in Ecclesia habeatur ad Dei servitium, gloriam, &ω honorem, fidei robur , salutem omnium Fidelium, & E se clesiae debitam reformationem μ. Eodem modo Cardinales Angeli Corarii, Gregorii XIII. dicti, in suis litteris, quibus Synodum convocarunt, postquam mentionem fecerunt, de iis multis malis, quae ob obstinationem schismatis utriusque Pontificis Ecclesiam occupabant, ad tollendum schisma Synodum se indicere profitentur a . Cardinales etiam dicti obedientiae Benedicti in epistola ad eum data 3 simul in unum cum aliis Cardinalibus se conventuros illum monent, ut extirpeturAb sma, ct unis in Dei Gelesia redueatur sub uno υero , er indubita to Rasore. In conventione autem , quam Cardinales inter se inierunt, haec inter asia leguntur r Attendentes proinde,
B ac considerantes attente , quantum existit necessaria exti
,, patio huius pestilentis schismatis diuturnitate temporis , ub
edit. Venet. Concit. Pisani Addit. q. colum. 13 7. Diuiti eo by Corale
105쪽
o4 DE IURE, ET LEGUM DISCIPLi NAtra quam expediret, fidei, & animarum saluti nocivI; --2ime attenta indispositione notoria utriusque de Papatu comtendentium, ob quam necessario oportuit nos ab eis corporaliter absentare, & cogitare de validioribus remediis , quibus, ipsorum non obstantibus voluntariis dissensionibus, &subterfugiis manifestis, unitatis vinculum in Ecclesia reformetur μ. Illud quoque animadvertendum, tum Cardinales,
qui ad obedientiam Benedicti , tum alios , qui ad Gregorii
obedientiam spectare dicebantur, dum, mutua inter se con ventione facta, Concilium indixerunt, deserueruntque illi Benedictum, isti Gregorium , in suis litteris assirmasse , tale esse Schisma, quod inrueteratum transiret in haeres m . Sua etiam in oratione , quam ad Patres congregatos Cardinalis Medi Ianensis Petrus de Candia in sest. I. habuit, una cum schismaiate fidei quoque causam conjunxit, atque dixit: jure optimo Concilium congregatum esse , tum ut schisma tolleretur, tum ut rectae fidei prospiceretur I . Ex his autem omnibus, ea
de causa Synodum a Cardinalibus indictam fuisse, ut schismati occurrerent, quod in haeresim degenerabat, adeo manifestum esse arbitror, ut nihil supra desiderari possit. Est sane illud quoque advertendum, utriusque obedientiae, sicuti vulgo dicebatur, Cardinales in suis litteris , quiabus Concilium iudixerunt, talem Ecclesiae statum tunc esse , urgere non destitisse , ut per Synodum , quae ab uno ex duobus Pontificibus convocaretur, nullo modo Ecclesiae necessit ii prospectum foret. Quum enim nonnulli Benedicto, alii Gregorio adhaererent , quidam , qui Neutrales dicebantur, neque Benedicto , neque Gregorio uniti cssent , quumquo etiam Benedictus Gregorio, & iste illi adversaretur, immo ut haereticos se invicem traducerent a , semel ac Benedictus, vel Gregorius Synodum indixisset, futurum esse dicebant, ut una cum Neutralibus ad eam non convenirent, qui Gregorii partibus studebant, si Synodus a Benedicto indicta fuisset, ct cum Neutralibus idem facerent, qui Benedicto adhaerebant,
106쪽
LigER XXIV. CAPUT III. s Gregorius eos ad Synodum convocasset et . Unde Cardina las ipsi per se ob hanc quoque singularem rationem Synodum
g. IV. Qua ratione Cardinales Concilium convocarunt, eadem etiam simul uniti in Benedictum, & Gregorium sentenotiam dixerunt. Benedictum, & Gregorium esse schismaticos , & haereticos , ac propterea ab Ecclesia praecidendos , Academiarum, Theologorum, ac Iuris utriusque peritorum sententia fuit, atque hac de re Patres omnem suasionem habuerunt. De priore nunc videamus, deinde de altero . In sessione XIII. M gistrum Petrum minui pro Universitate Parisiensi haec dixisse legitur 1 : opinionem Universitatis esse, istos duos coninis tendentes debere reputari schismaticos , & antiquitatisse schismatis nutritores , & haereticos pertinaces M. Poste vero , sicut in eadem sessione legitur: Immediate unus Epiis scopus Italicus , dictus Novariensis , legit quamdam ceduis iam facientem mentionem, qualiter secundum ordinati ri nem Dominorum Cardinalium per Dominum Cardinalem es Mediolanensem fuerunt simul congrcgati omnes Magistriis in Theologia, & Licentiati , ac Baccalaurei formati , quiis addictum Concilium de multis partibus, & Universitatibus
is comenerant, & concordes fuerant 1i videlicet quod dictos si ambos contendentes schismaticos tenent , & haereticos, is pertinaces &c., ut supra, & omnium , & singulorum no- is mina recitavit, quorum multi sunt Episcopi, & Praelati, is & faciebant omnes numerum centum trium. Idem postea
se dixit, quod in eadem opinione fuit Universitas Florentiae , is in qua fuerunt centum & viginti Magistri subscripti. Idem is etiam deliberavit Universitas Bononiensis, quae de hoc misitis litteras r idem Univcrsitates , sive Studia Aurelianensis, ,, & Andegavensis, & Tolosana per suos Ambassadores pr
se sentes ibidem M. Utrum vero Patres Concilii horum omnium rationem sequuti fuerint, modo videamus. Sessione I
i vide eitatas Epistolas, quibus Cardinales synodum indixerunt. a Tom. I 3. Concit. edit. Venet. Λωie. I. colum. Ia Io. Diuili od by Cooste
107쪽
ψ6 DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA Procuratores Concilii petierunt, eos Benedictum, & Gregorium) reputari contumaces in materia schismatis , O Mei i . Sessione III. Patres declararunt, illos esse in causa schismatis,
ei contumaces et) . De contumacia eorumdem in materia
schismatis, O fidei mentio quoque fit in VIII. Sessione. D
mum Sessione XIII. definitiva sententia Patres declararunt 3 :ἡ Angelum Corarium , & Petrum de Luna, de Papatu , ut
is praefertur, contendentes ,& eorum utrumque fuisse, & esse ,, notorios schismaticos , & antiqui schismatis nutritores, ,, defensores, approbatores , fautores , & manu tentores peris tinaces, necnon notorios haereticos , & a fide devios μ. Dubitari ergo non potest, quin Patres supradictorum sententiam sequuti fuerint, eademque ratione, qua Concilium comvocarunt, in Benedictum , & Gregorium sententiam tulerint. S. V. Ille prosecto graviter erraret, qui eam rationem ,
quam Patres Pisani Concilii sequuti fuerunt, etiam aliis E clesiae temporibus accomodari posse putaret. Schisma, quod in haeresim degeneraverat, una ratio fuit, ob quam tum Academiae celebriores, tum Theologi magni nominis , tum utriusque Iuris peritissimi viri in eam sententiamiverunt, Cardinales simul unitos cxauctorare posse illos , qui de supremo Ecclesiae regimine inter se contendebant, atque uti schismaticos, atque etiam haereticos declarare depulsos ab illa dignitate , quam se tenere prcaesumebant. Dum vero Cardinales id praestiterunt, hanc rationem sequuti fuere . Simili modo inveteratum schisma, quod in apertam haeresim degenerabat, una ratio fuit, ob quam Cardinales propria auctoritate, disjuncti ab utroque capite, quod tunc in Ecclesia dominabatur, simul in unum convenire constituerunt s . Inveteratum ergo schisma, quod in haeresim degeneraverat, atque proficiscebatur ab iis , qui universae Ecclesiae aequo jure se praesidere tuebantur, una causa fuit, cur Pisani Patres pro pria auctoritate & simul iri unum convenerint, & sententiam in eos dixerint, qui inter se de Pontificatu contendebant. Schisma- ι m. 8. Conci Ledit. Harduini colum. . Q Cit. Tomo ces.7. 33 Cit. Tomo colum. is. Praeced. s. Hujusc P. sq. Diqili od by Corale
108쪽
schismatis Itaque inveterati , quod in haeresim degeneret, semel sublata causa , omnis quoque ratio tollitur, qua agatur, sicut Pisani Patres egerunt. Ille ergo graviter erraret, qui eam rationem , quam Patres Pisani Concilii sequuti fuerunt, etiam aliis Ecclesiae temporibus aecomodari posse putaret. Tam ergo ex convocatione hujus Concilii, quam ex iis, quae in illo
definita fuisse legimus, nihil colligi contra ea potest, quae in hoc libro de suprema judicii ratione , quae in Summo Pontifice admitti debet, jam disseruimus , in duobus autem aliis proxime praecedentibus, de Infallibilitate ejus, atque auctoritate supra Concilia cicumenica. g. VI. In hac tota ratione , quam Pisani Patres tenuerunt, ultimo attendendum esse ad cam auctoritatem, ob quam Sui
mi Pontifices sint subjecti Conciliis cicunienicis Bossuetius
falso contendit. Defensionis M. lib. s. , alias Io., cap. I I. affirmat, Pisanos Patres ad schisma , & haeresim quidem respexisse a verum haec duo vana futura, nisi ab illo principio profluxissent Ec- clesiae Catholicae , ciusque Concilii Generalis auctoritatem is absolute , atque etiam extra schisma in summis Ecclesiae re-- bus praevalere M. Hoc autem inde probare contendit, quia ob dissentientium contrarias opiniones non solum de schismate generatim accepto judicium semper incertum est, sed etiam a Patribus Pisanis certo definiri non poterat, utrum esset inemrricabile juris, facti dubitim , quia tum Benedictus, tum Gregorius se esse veros Pontifices tu cbantur, atque utrique suos sectatores habebant. Unde, inquit, neque quidquam se aliud praesto erat, quo omnis scrupulus tolleretur, nisi inisse victa auctoritate figeretur illud r Pontificem etiam certum
se in Ecclesiae Catholicae, ejusque Concilii Generalis potestateis esse , de quo Ecclesia decerneret id , quod rei Ecclesiastica:
ἡ necessarium videretur . Ad hoc autem principium ceteros Omnes cum Pisanis Patribus respexisse inde colligit, quod is Christus nullam specialem in schismaticos, aut haereticosis Pontifices, congregatis Episcopis , aut Synodo cicumenicae, is concesserit potestatem μ. Tom. In N . . Verum Diuitiaco by Cooste
109쪽
y3 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Uerum cntinuero schisma, quod in haeresim degener verat, unam causam fuisse , cur Pisani Patres sua auctoritate simul in unum convenerint, & juxta suffragium Academi rum , Theologorum, & Iuris utriusque peritorum in Benedictum, atque Gregorium sententiam dixerint,jam evicimus I . At, inquit Bossuetius, non solum schismatis generatim accepti dubium inextricabile est , sed etiam inextricabile erat dubium illius schismatis , de quo tunc agebatur. Sed fallitur Bos suetius; nam schismatis generatim accepti dubium ex se inextricabile esse , falsum est ; neque enim repugnat, & tunc potissismum, quando de facto agitur, ut in apertam lucem ponatur, quod pluribus discultatibus hinc , & inde involutum est. Qualecumque autem dubium illud fuerit, quod Pisanis Patribus occurrebat, certum semper est, eos id solum fecisse, quod hac in re necessarium judicarunt ad amovendum schisma, quod in haeresim degenerabat, atque huic unico principio se inniti manifeste praesetulisse. Quamvis autem hujus schism
tis adeo evidentia argumenta non essent, quae ab omnibus assensum extorquere deberent, sicuti revera non extorserunt, quum integrarum nationum una cum suis Praesulibus aliae Benedicto, aliae Gregorio adhaerere perstiterint 3 tamen a multis
jam annis de eo disputabatur i suam de illo sententiam tulerant Academiae celebriores, praestantissimi Theologi , Iuris utriusque peritissimi viri a . Si autem tum Benedictus , tum Gregorius pro veris Pontificibus sese haberi velle desiissent; tunc sane schisma ex se interire oportebat, quoniam, qui illud
fovebant, ab incoepto destitissent. Verum hac in re Bossuetius sibi non constat. Nam sequenti cap. I r. citati libri auctoritatem Pisani Concilii sine temeritate rejici non posse omniano contendit: uti certum ergo haberi debet judicium illud, quod Patres in eo tulerunt: quod autem habeatur ut certum
illud judicium, quod de re dubia , atque multiplici obscuritate involuta fertur, recta ratio non patitur. Unum ergo
ex duobus, si constare sibi velit , Bossuetius admittat oportet i aut Concilii Pisani auctoritatem sine temeritate rejici
110쪽
L r B E R XXIV. C A P U T m. ς posse , aut schisma , de quo in eo judicium latum fuit, rem dubiam non fuisse sestem eo modo , quo ipse comtendit.
Illud quidem expressum in Sacris litteris non habemus, quod Christus,spectassem in schismaticos , aut haereticos Ponis is lifices, congregatis Episcopis , aut Synodo cicumenicaeis concesserit potestatem ; attamen uti habet idem Bossuetius praecedenti cap. Io. , in quo Concilium Pisanum ab utriusque obedientiae Cardinalibus aequo jure convocatum fuisse tuetur ris Nemo dubitat, jure ipso naturali communitatem omnem, se nativo licet capite destitutam , quanto magis Christi Eccleis sam ab eo optime constitutam, suae unitati, ac saluti summa si auctoritate , & efficacia providere posse . Eo igitur sentiente , naturae ratione ipsi quoque Ecclesiae insitum erat, ut suo legitimo capite destituta, ipsa sibi de eo provideret. Deinde uti recte animadvertit Cl. orsius de Romani Pontificis auctoriatate lib. . cap. II. arta unico, Christum specialem in schisma- is licos , aut haereticos Pontifices , congregatis Episcopis , se aut Synodo acumenicae tribuisse potestatein , ex Patribus , ἡ & Conciliis compertum , & exploratum habemus 3 quorum
se videlicet oraculo Christus edixit: Beati Petri Apsol Meess
is res caelo tantum debere innocentiam , nisi manifese ab Evange-- Γω υeritate discedant. Quo freta Canone Pisana Synodus se in id unum quam diligentissime incubuit, ut Gregorium, is & Benedictum haereticos esse constaret; ac ne cogitavit quisse dem de ea thesi statuenda, qua universim Romani Pontificesse Conciliis Generalibus subderentur M. Demum hoc eodem in capite Bossuetius illud urget, Petrum Plaoul ab Academia Parisiensi ad Concilium missum Ecclesiae judicium supra Summum Pontificem Sessione XIII. in Oratione habita ad Patres extulisse : issi sane ei damus ; t men non simpliciter, atque absolute hoe edixit , sed habita ratione conditionis in qua tunc Ecclesia versabatur . Hinc vero est , ut statim subdiderit, Academiam Parisiensem sentire , Pctrum de Luna esse schismaticum portinacem , & haereticum , etiam accipiendo haeresim proprie , ct fricte , atque con N a firmavit