장음표시 사용
71쪽
εο DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA
rilli locis in medium allatis t , & quum Atticus Nicopolit nus, aliique Illyriciani Episcopi inducias decem dierum ad
rem totam maturius perscrutandam petiissent, easque a Iudicibus & Senatu obtinuissent, id reliqua Synodus aegre tulit, clamavitque : Nos ita credimus; sicut Leo, ita credimus: se nostrum nullus dubitate nos jam subscripstinus . Iudices tamen , & Senatus com mens esse putarunt, ut eas inducias , quas petierant, Illyricianis concederentur, atque
ut sibi hac in re indulgerent quod sane animadvertendum cst Episcopi Illyriciani a ceteris Patribus petierunt. Quum prae teriissent illi dies , qui concessi erant Illyricianis ad conferendum cum Anatolio, aliisque , qui epistolae Leonis jam subscripserant, Aetio IV. habita fuit. In ea ergo Iudices, atque Seu natus doceri voluerunt, quaenam esset fides Patrum: quibus Paschasinus, aliique Legati Apostolicae Sedis responderunt, sanctam Synodum amplecti, & profiteri Symbolum Nicaen Tum Patrum cum omni eo, quod illi in Constantinopolitano Concilio superadditum fuerat, ejusdemque Symboli expositi nem juxta Cyrilli epistolas ab Ephesinis Patribus confirma ira i , Tcrtio vero Beatissimi, atque Apostolici viri univem A salis Ecclesiae Papae Leonis , Nestorii, & Eutychetis haere si sim damnantis direcita scripta, quid vera fides habeat, e ,, posuerunt. Similiter vero & sancta Synodus hanc fidem te- ω net, hanc sequitur : nihil amplius nec addere potest, necis minuere . His tamen Iudices, & Senatus non acquieverunt, sed ultra volucre, ut conceptis verbis declararetur a
Patribus, utrum epistolam S. Leonis Nicaeno, & Constantin politano Symbolo consonam putarent 3 . Ex hoc autem Bos. suetius inferi,Synodicum examen de epistola Leonis institutum fuisse . Falso tamen: nam, sicuti iam animadvertimus , omnes Patres epistolae Leonis se subscribere Actione II. protestati fuerant, nullamque aliam expositionem necessariain esse dixerant, dum Iudices, & Senatus ab eis quaererent, ut veram fidem stabilirent. Deinde in eadem Actione lecto Symbolo Nicaeno, nulla adhuc commemoratione facta epistolae Leonis, Patres
72쪽
LIBER XXIV. CAPUT II. δε clamaverunti οmves ita credimur: Papa Leo sie ererit: pupa Leo ita interpretatus es i . Post lectionem quoque factam Symboli Constantinopolitati, duarumque Cyrilli epistolarum , quae in Synodo Ephesina approbatae, & confirmatae fuerant , nullo modo adhuc lecta epistola Leonis, Reυerendifimi Discopi ela---runt i omnes sis credimus: Papa Leosse ererit: anathemaqui partit, er qui disidit: hae fides Leonis Archiepiscopi i . Epistola tandem Leonis post haec omnia perlecta , quod in ea Leo, uti interpres S. Petri, decreverat, sese sequi ulla sine dubitatione palam edixerunt 3 . Haec autem Omnia neminem dubitare sinunt, nihil minus voluisse Patros, quam de epistola Leonis examen instituere. In Actione autem IV. dum Indices,& Senatus postquam a Patribus intellexerunt, illos sequi eam fidem, quae in epistola Leonis exposita crat, nihilque aliud addi, vel minui posse, ab iisdem quaesierunt, ut distinete doce.rent, utrum epistola Leonis Nicaenorum, & Constantinopoli tanorum Patrum expositioni consona esset; tunc sane Patres neque ad deliberandum, neque ad expendendam epistolam Leonis aliquo postulato tempore, neque iterum lecta epistola ejus, aut ejusdem facta comparatione cum iis, quae in Nicrino, & Constantinopolitano Concilio decreta fuerant, contenti semel habita temone in Actione II. Symboli Nicaeni, Constantinopolitani, & duarum epistolarum Cyrilli, sicut etiam epist lae Leonis, non solum prout in hac eadem Aetione II. fecerant, epistolae Leonis, uti certae regulae fidei in Aetione IV. su scripserunt, sed etiam eam consonam esse definitioni Patrum Nicaenorum, atque Constantinopolitanorum edixere. Sibi ergo conformes semper perstiterunt, atque epistolam Leonis, uti certam regulam , cui suam fidem accomodarent, sequuti fuere. Haec semper omnium Patrum una sententia fuit, paucis quibusdam exceptis, cum quibus ceteri omnes in Actio ne II. indulgentiam adhibuerunt, id petentibus Iudicibus, atque Senatu . Gallicani vero Patres , etiam antequam de Synodo Chab
73쪽
DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAeedonensi quidquam audivissent, quum epistolam S. Leonis, ut Symbolum fidei ab omnibus , qui Redemptionis sacramen ta non negligunt, haberi confessi fuerint; non video sane, qua ratione auctoritatem illorum Bossuetius nobis opponere possit 1 r Quae Apostolatus vestri scripta inquiunt ita ut si Symbolum fidei, quisquis Redemptionis sacramenta nonais negligit, tabulis cordis adscribit, & tenaci, quo ad conis fundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae com-- mendavit M. Quae vero in hac epistola sequuntur, quaeque etiam, quod sane mirandum est, etiam Bossuetius exscribit, rem eamdem confirmant, sicut unicuique constare ex eorum lectione poterit.
Eusebius MedioIanensis Episcopus in epistoIa synodica 4d Leonem a , protestatur quidem, sicut Bossuetius urget, ejusdem epistolam ad Flavianum se invenisse consonam Propheistarum assertionibus, Evangelicis auctoritaribus, omnibussique sensitio, quos S. Ambrosius de mysterio Incarnationis in suis libris inseruit; attamen & illud ejusdem epistolae cap.3. dicit, a ctoritare sententia ejus sibi, ceterisque Episcopis placuisse, illos, qui de mysterio Dominicae Incarnationis impie sentiunt, suo
etiam consensu damnatiane eongrua persequendos : Litterarum is ergo vestrarum inquit formam sequuti, modum praedictae se ordinationis nos servasse, his per fratrem, & Coepiscopumis meum Cyriacum missis ostendimus M. Praecepit vero Marcianus , ut nulla amplius post Syn dum Chalcedonensem de fide disputatio haberetur, non solum ductus ea pietate, qua praeditus erat, sed etiam ut paci, atque tranquillitati populorum prospiceret, quia nonnulli adhuc eomenticula colligere 3 persistebant. Et re quidem vera quum tantorum, tamque multorum auctoritate Patrum, qui formam a Leone sibi traditam sequuti erant, quid de fide semtiendum jam definitum haberetur, non poterat sane a quoquam non minus sine maxima temeritate, quam sine offensione aliorum, disputatio de fide institui. Leo-
74쪽
Lr B E R XXIV. cΑPuTIL' εν. Leonem autem curasse, Synodum acumenteam haberi, non ut per eam, quae ipse definierat, confirmarentur, sed ut facilius qui erraverant, resipiscerent, jam ostendimus. Unde mirandum non est, si post habitam Synodum Chalcedonensen excMationis refugium de ignorantia inscitia, viri de intelligentiari cultate nemini relictum dixerit 1 . g. XII. Auctoritate quoque Coneilii ConstantinopoIit ni II., acumenici V., confirmatum habemus, supremam judiaeti rationem in Summo Pontifice admitti oportere.
Nam Iustinianus in sua epistola ad Patres synodi, Vigilii
Papae auctoritatem, uti certam regulam , quam sequantur,
eisdem proponit a r Vigilio eriim inquit antiquissimo
se Papae senioris Romae, quum pervenisset ad hanc eivitatem, is de tribus Capitulis subtiliter omnia manifestavimus : & inisis terrogavimus eum, quid sapit de hoc: & ipse non semel, is nec bis, sed etiam saepius in scriptis anathematigavit impia is tria Capitula. Quod vero ejusdem voluntatis semper suitis trium Capitulorum &per plurima alia declaravit,& per comis demnationem Rustici, & Sebastiani A . Rem eamdem urgere non destitit etiam Quaestor Sacri Palatii ab Imperatore misesis ad Patres simul congregatos 3). Nihil sane magis Ius niano curae fuisse, quam ut tria Capitula condemnarentur, neminem dubitare sinunt tam multa, quae ille in hunc finem gessit. Quum ergo Patres ad id facilius induci posse Iustinisnus putaverit, si ob eorum oculos Vigilii auctoritatem poneret, argumento id est, eum censuisse, Patres esse sequut ros uti certam regulam, quod Summus Pontifex hae de re constituerat. Et re quidem vera quamvis Patres doluerint una eum Vigilium adesse noluisse; tamen antequam devenirent ad expressam damnationem trium Capitulorum , convicti re
manserunt, in eam Vigilium consensisse O; eumque Patribus simul congregatis fuisse praefuturum, si una simul cum illis aruesse
75쪽
64 DE IURE. ET LEGUM DIs CIPLINA esse voluisset. Quae sane omnia ostendunt, ex hoc quoque Comcisio perspectum esse, quod nos modo volumus. g. XIII. Bossuetius contrarium non evincit ex iis, quae, hujus Concilii habita ratione, a se animadvertenda esse censuit.
Quum in hac Synodo de epistola Ibae ad Marim iudicium
ferendum esset , decrevisse Patres , Bossuetius animadvertit Desensionis . lib.7. , alias I a. cap. I . , recitari Aeta Syn di III., & IR, ut ex lectione eorum compertum fieret, quo ritu probariscripta de fide consuessentis Synodis anterioribus. Unde haec ex Collatione VI. refert Sancta Synodus dixit: ex is his, quae recitata sunt, maiiifestum est, quomodo an is Synodi ea, quae apud eas proferuntur, probare solent. Quum is enim illi sancti viri, qui recitatas epistolas scripserant, sicis splenduerint; tamen epistolarum earum comprobationem is non simpliciter, nec sine inquisitione fecerunt, nisi peris Omnia cognovissent, consonare eas expositioni, & doctrinaeis Sanctorum Patrum, ad quam collatio facta est . Ex quiabus ita colligit: Sic igitur certum est ex III., & IV. Syn ,, dis, ita definiente ,& intelligente V., epistolas a Sede Apo- is stolica comprobatas, qualis Cyrilli fuit, aut etiam a b ea , is profectas, qualis Leonis fuit, non simpliciter, nee sine imis quisitione a sanctis Conciliis receptas fuisse M. Verum res contra se habet, ac Bossuetius vellet. Patres ergo Collatione VI. quamvis jam multa in eadem Collatione periecta novissent, quibus Ibam contra rectam fidem sensisse constabat; attamen a judicio in eum ferendo supersedenduincensuere, volueruntque prius, ut nonnulla ex Synodo Eph
sna, & Chalcedonensi sibi relegerentur i): Tamen di- ω xerunt) cautius aestimantes talia judicare ex his, quae in is antecedentibus sanctis Synodis disposita sunt; & scientes, quod & in Ephesina prima sancta Synodo de epistolis S. CP- rilli, & in ipso Chalcedonensi Concilio de epistola sanctaeis mentoriae Papae Leonis quaedam mota sunt; necessarium esse ,, putavimus ex his, quae in praedictis sanctis Synodis gestatam sunt, partes illas, quae haec continent, manifestari: ut pro B ampli
76쪽
LIBER XXIV. CAPUT II. fisampliore subtilitate & inde instrum sic propositorum disce-- ptationem faciamus Tunc sane Callonymus Diaconus,
is & Notarius legit partem gestiram, quae in L. Ephesiua sancta Synodo habita sunt pro episolis sanctae memoriae Θrilli, & quaedam
ex In Actiane eorum, quae Galaedone sunt acta, nonnullaque alia. Hisce auditis, tunc Patres ea reposuerunt I , quae Bousuetius in medium adducit. Exploratum ergo habebant V. SP nodi Patres epistolam Ibae contrariam esse definitioni Concilii Chalcedonensis , quemadmodum ex Theodoro Cappadociae,& ex aliis Episcopis noverant ca); attamen pro ampliorisubtiliatate, de ad veritatis semel cognitae pleniorem iii quisitionem formam sequi voluerunt in praecedentibus Synodis institutam, eam scilicet, quam servavit Ephesina Synodus, dum Cyrilli, &Nestorii litteras cum Symbola Nicaeno contulit,& Chalcedone sis , quae epistolam Leonis cum doctrina Patrum Nicaenorum,& Constantinopolitanorum contulit. Quomodo autem, & qua de causa factum fuerit, ut epistola Cyrilli ab Apostolica Sede jam probata, item epistola Nestorii ab eadem Sede jam damnvia in Synodo Ephesina legerentur, simulque inter se confer rentur, est jam explicatum a nobis 3 ; sicuti etiam qua ratione Patres Synodi Chalcedonensis judicaverint epistolam Lemnis consonam esse expositioni fidei Patrum Nicaenorum, atque Constantinopolitanorum vi, simulque contra Bossuetium evicimus , ex tota hujus facti ratione nihil minus colligi post , quam quod ipse vellet. Quare, prout ad rem nostram attinet, nunc dicimus , V. Synodi Patres ut omnibus suam agendi rationem probarent, ostenderentque aliorum se Conciliorum exempla sequi, antequam Ibae epistolam damnarent, voluisse,
ut sibi legeretur, quod in Synodo Ephesina Cyrilli epistolae,& in Chalcedonensi epistolae S.Leonis habita ratione, servatum fuerat. Inde vero recte intulerunt, a se potiori jure Ibae epistolam expendendam fore, atque comparandam cum iis , quae
jam sancita fuerant, si epistolae quoque Sanctorum virorum non sine inquisitione in Synodis receptae fuerunt. Non sine in Tom. IV. I quia
77쪽
66 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAquisitione, inquam, quae ad ampliorem clucidationem veritatIs' conserret, non vero quae ex dubitatione proficisceretur, semel ae de epistolis Romanorum Pontificum, aut aliorum, quae tamen ab Apostolica Sede probatae forent, agendum erat, quemadmodum hoc in capite jam ostendimus . Ex his autem constat, quam falso Bossuetius non minus
ex III., & IV., quam ex hac V. Synodo colligat, non fluet citer, Osine inquistisne ea, inquam, inquisitione, de qua ipse contendit receptas fuisse epistolas Romanorum Pontificum, aut aliorum , quas tamen illi probassent. Verum hic non sistit Bossuetius, sed ultra pergit. Nam quamvis praesum ptum fuisse dicat pro Pontificum orthodoxorum decretis in Conciliis cicum enicis ; tamen in his, in quibus de fide judicandum
est, praesumptionibus agi non oportere dicit, ac propterea super addit Patres, Quas legunt epistolas sive Catholicorum, siveis haereticorum, sive etiam Romanorum Pontificum etiam de si fide scriptas, eodem ritu orthodoxas , vel haereticas proin se nuntiant, legitima cognitione veritate inquisita , ac deinde se perspecta, tum de his dato judicio μ . Ita ne vero Si igitur ad illud judicium attendatur, quod in tacumenico Conis cilio fertur , eadem ratio erit Supremi totius Ecclesiae Capitis, quod ad fidei unitatem tuendam Primatum jurisdictionis super universam Ecclesiam recepisse etiam Bossuetius i , &alii, qui cum ipso hac in re idem sentiunt, ulla sine dubit
tione concedunt, ac cujusvis Catholici viri, immo etiam cujusvis haeretici hominis Quisquam tandem id dederit Τ immo vero quisnam ferre ullo modo poterit Citati libri capite a o. inter alia illud quoque , quod ad
rem nostram modo facit, Bossuetius urgct,flatum fuisse a P tribus Vigilii Constitutum, in quo contenta contra fidem in tribus Capitulis damnabantur, sancitumque habebatur, ne ulla de iisdem amplius quaestio moveretur, indeque colligit, Ponti is decretis sacrorum Conciliorum deerrea praevalere. At vero Iustinianum nihil magis cordi habuisse, quam ut tria Capitula damnarentur, atque hoc ut facilius assequeretur,
78쪽
LIgER XXIV. CAPUT II. omni ope contendisse suadere Patribus, tria Capitula a Vigilio praedamnata esse, jam animadvertimus r). Quomodo autem Iustinianus id aequo iure contendere potuisset, si Patres ex ipso Vigilii Constituto perspectum habebant, ab eo deincretum fuisse , ut de iisdem nulla amplius quaestio moveretur ' Dicendum ergo est , Uigilii Constitutum nondum
promulgatum fuisse , quando tria Capitula condemnarunt, sicuti omnino suadent illa multa, quae Petrus de Marca Dissem ratione de Epistola Vigilii num. I a. in medium protulit, eaque Cl. Orsius De Romani Pontificis Auctoritate lib I. cap. 2 o. art. a. probavit. Nam hoc Constitutum in Acta referri debuisset, si in Synodo promulgatum esset, quum multa alia minoris momenti in Acta relata legamus. μ Deinde sicuti animadver-- tit Petrus de Marca promulgatio Constituti aliena fuisset fi ab instituto, & prudentia Imperatoris, qui damnationi trium se Capitulorum quum totus incumberet, non debuit su is vo. - tis esticere, Vigilii auctoritate prolata , quae desiderium ibsi lius improbaret. Immo vero ut facilius obtineret, quem se sibi proposuerat eventum, neu quis expectaret, quid Prin.
si cipi Vigilius respondisset, quemadmodum pollicitus erat seri facturum, per Constantinum sacri palatii Quaestorem Iusti- si nianus Synodo suggessit,Vigilii mentem satis explicatam esse λ ex iis, quae saepius hac de re docuerat quum scriptis, tum
se viva voce. Et, ut sacrum conventum ad damnationem trium
se Capitularum animaret, litteras ea de re a Vigilio praescri-- ptas ad Aurelianum Arelatensem, & ad Valentinianum Sci-- thiae Episcopum, & sententiam ab eodem Pontifice latam si adversus Rusticum, & Sebastianum Diaconos suos trium si Capitulorum fautores e latina in graecam linguam versas ,
si legendas exhiberi ab eodem Quaestore curavit a . Illud
ergo semper Iustinianus Patribus omnino persuasum voluit, Vigilium in condemnatione trium Capitulorum eis praeivisse , ut illos facilius ad eamdem induceret, ab ea autem retraxisset,
si quod ad se Vigilius Constitutum miserat, illis prodidisset. '
i in Praeced. l. a Videatur tom.3. Concit. edit. Harduini Collatio 7. Dissiliaco by Gooste
79쪽
DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Neque ex eo quod in VI. Collatione refellantur illae r tiones , quae in eodem Constituto pro epistola Ibar afferuntur,
contrarium evincitur: sicut enim animadvetere pergit idem Petrus de Marca, Vulgares enim eae erant, utpote quae a
se sex, vel septem annis summo studio contorquerentur ab ad- is versariis , etiam scriptis copiosissimis libris, quemadmodum si factum est a Facundo Hermianensi, ut necessum non sit cones fugere ad Constitutum Vigilii, quasi inde illa excerpi, neri cessarium omnino foret M .
Garnerius Dissertati e de T S nodo cap. s. g. Io. Constitutum naissum fuisse autumat non quidem ad Patres in Concilio congregatos, sed ad eos, numero sane pauciores , qui una cum Eutychio singulariter congregati concinnabant decreta in VIII. Collatione promulganda. Verum conjecturania ejus nullo fundamento nixam esse orsius De Romani Rntificis Auctoritate lib. I. cap. 2 o. art. a. plenissime ostendit, neque est, cur modo nos hac de re alia superaddamus. Illud etiam vir Cl. art. 3. animadvertit, inter apocrypha rejiciendam esse Sa-
eram Imperatoris missam ad Synodum, & Collationi VII. Synodi V. a Balvetio adjectam, qua praecipiebatur, ut Vigilii nomen e sacris Dypticis expungeretur , propterea quod Vigilius trium Capitulorum defensionem suscepisset. Hoc autem argumentis ex chronologia petitis primo probat: deinde recte observat, nemini probabile videri posse, Iustinianum , qui , Vigilii exemplo proposito, Patres ad condemnationem trium
Capitulorum promptiores reddere curaverat, &tum per se,
tum per suum Quaestorem illis persuadere conatus fuerat, Uigilium in condemnatione trium Capitulorum iisdem praeivisse, simul eodemque tempore Uigilium tria Capitula probantem iisdem Patribus exhibuerit, ejusque propterea nomen e sacris Dypticis expungi praeceperit. Inde enim futurum esse,
non perspicere non poterat, ut Patres a damnatione trium Capitulorum vel omnino revocarentur, vel saltem retardarentur : quo sane nihil ipsi magis displicere debebat. Ad haec illud accedit, in VIII. Collatione conquestos quidem fuisse Patres, Vigilium una secum convenire noluisse, simulque cum
80쪽
LIBER XXIV. CAPUT II. 6; eis controversiae finem imponere; tamen trium Capitulorum desensionem ab eo susceptam , ne tacite quidem innuisse r . g. XIV. Supremam judicii rationem in Summo Pontificia agnoverunt etiam Patres VI. Concilii acumenici, Constantianopolitani III. Hujus Synodi Patres non contenti in suis definitionibus iudicium Agathonis esse sequutos, adhuc voluerunt, ut illae ab Agathone comprobarentur, atque ab eo petierunt, ut is rum per bonorabilia scripta em maret, quod ipsi decreverant. Inde autem ut iterum confirmarentur, recte petierunt , quia Summus Pontifex a se antea definita voluit a suis Legatis in Concilio proferri ut certa, immutabilia compendiosa definitione, jamque idem Summus Pontifex declaraverat, ut G acredises, ut comminis os e usedem ei, inspirituales fratres, ut Coepi σοι, se suscipere eos, qui amplecterentur, quae ipse definiisset; contra autem alios, qui id facere renuerent, ut inrisos Cath sica , ct Apsolica eanfessioni, atque Patres Agathonem sequuti fuerant, ut fautorem, Divini Saeνamenti m erium illus m em per litteras . Hanc vero confirmationem quum Agatho morte praeventus adhibere non potuisset, adhibuit sane Leo II. a Constantino Imperatore rogatus, & ea quidem efficacia vemborum, ut ad illam Supremam judicii rationem, de qua nune agimus, nihil supra desiderari possit a . Modo ita paucis. Constantinopolitani tritres in tota sua judicii ratione ut certa,& immutabilia receperunt, quae, ut sequerentur , Summus Pontifex sibi constituerat: suum deinde judicium ab eodem Summo Pontifice comprobatum, confirmatumque voluerer Summus vero Pontifex dum rem istam praestitit, Suprema iudicii potestate , qua pollebat, usus fuit: est ergo perspeetum, Patres III. Constantinopolitani Concilii, acumenici VI., Suis promam iudicii rationem in Summo Pontifice agnovisse. g. XV. Bossuetius a rei veritate longe aberrat, dum hujus Concilii auctoritate in rem suam utitur . Defensionis oee. lib. . , alias Ia., cap. 24. illud primo OP ponit,
i Vide in cit. tomo Collat. VIII. Q Vide horum omnium Ecclesiastica monumenta lib. II. cap. 3. .37. Diqili od by Corale