장음표시 사용
91쪽
M DE IURE , ET LEGUM DIs CIPLINA tamen eis suarum dignitatum insignia restititerentur, ut ei libello subscriberent, cui alii in Actione I. subscripserant, Legati voluerunt. Ejus ergo lectionem, iisdem adstantibus fieri, praecipere . Qua peracta : Episcopi dixerunt: Placet, scribimus, ct fuscipi s omnia. Toto autem spectante Concilio , ista gesta fuerunt. Aetione IIL lecta fuit epistola Basilii Imperatoris ad Nia
colaum Summum Pontificem , quam ob Nicolai mortem ejus succetar Hadrianus accepit. In ea Imperator Summum Pomtificem monet, Photium a sede, quam invaserat, sese dej
cisse, & in ea Ignatium restituisse cr) secundum judicium , Ojusificarianem, qua in riversis epis is ejus inυenta es. Ab eo
deinde quaerit, ut hoc iterum confirmet, finemque iis omniabus imponat, quae ad hane causam spectabant. Post nonnulla alia suos Legatos Constantinopolim mittere Summum PontiGcem postremo rogat, Ut sicut ipse inquit certificetur e ue, pressius, & purius Ecclesia nostra, cujus voluntatis Sancti- ω tas tua super utrisque consistat μ a . Eadem in Actione etiam epistola Ignatii Patriarchae ad Nicolaum, sed ob mortem ejus Hadriano reddita, levi fuit. Hac vero in epistola Ignatius sesum Romanum Pontificem singularem medium esse ad curanda universae Ecclesiae vulnera divinitus institutum probat ex illis verbis: Tu es Retras,qsuper bauepetram aedi Mo Ecclesam meam, suamque, de Photii causam auctoritate solius Romani Pontificis penitus finitam, & Ecclesiae pacem restitutam agno
scit. Suminum Pontificem de iis, qui in varios errores inciderant , certiorem tandem facis, atque ab eo petit, ut DP-mam praescribat, quae in iisdem recipiendis servari debet. Musepi Bilae, quam deinde Hadrianus II. ad eumdem Ignatium deis dit , postmodum lectio subsequuta fuit. In ea profecto nihil
Hadrianus magis urget, quam a Nicolai decretis nunquam.
se recessurum, decernitque Gregorii Syracusani, & Photii o dinationes irritas esse 3 , atque Ignatio praecipit, ut ab omni-ia bus i Cit. tomo colum. 9o. & seq. o Photio scilicet,& Ignatio.
92쪽
LIn En YXIV. C A PUT Rbus In synodo ei damnationi subscribatur, quae Romae de Co ciliis a Photio habitis lata fuerant i . Et post lectionemis Sanctissimi vicarii senioris Romae dixerunt i est eanonice k ἡ & synodice ordinata epistola haec Sancta, & universalis is Synodus dixit: canonica, & ordinata, & plena justitiae estis epistola, quae lecta est Sanctissimi ripae Hadriani . Ita sane
de ea epistola Patres una voce clamant, in qua decernitur j Seium Apostolicae Sedis amplius discuti non posse. Actione IV. Proceres a Basilio Imperatore deputati pertinaciter petiere, ut Photianis ad Synodum vocatis legeretur quae in eos a Sede Apostolica sententia lata erat, simulque a uindiretur, quid ipsi pro se afferrent . Sententiae eorum quam vis Episeopi acquievissent, Legati tamen non statim assensi fuerunt, veriti, ne, secus ac etiam per Canones statutum erat,
sententia Romani Pontificis judicio Synodi subjiceretur .
Quapropter ad majorem solummodo manifestationem eorum, quae ab Ecclesia Romana definita erant, pervicaces Photianos
in Synodo admitti passi fuerunt a r Nobis non licet cinia si quiebant rescindere judicium Sacrorum Romanorum Pomis lificiam : hoc enim contrarium est canonicis institutis, quoisse niam praesentes illic, & per proprios misi, , de Romae de-
es morantes contra se sententiam , Proceres enim caus se bantur, non auditam sententiam a Photianis, quae contrari eos lata fuerat &prolatam damnationem in Photium,&in se manus impositionem ejus, & audierunt, & liquido didice. ri runt. Verumtamen ut manifestiorem eis justam iudicatiosi nem Sanctae Romanae Ecclesiae faciamus , ingrediantur , de 'es exaudiant legi Synodicas definitiones, & judicia Beatissimi
se Papae Nicolai, & certificentur magis, ac magis μ . Undia& haee alia superaddiderunt: Sed nos non propter conten-m tionem advocamus eos, sed ut tantum Beatis Papae Ni- δε colat epistolam audiant . Hac in eadem Actione tres epistolae Nicolai lectae su runt , duae ad Michaelem Imperatorem , tertia ad Photium In prima plures habitos fuisse Sanctorum Patrum coetus Nico.
93쪽
SI DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA
laus animadvertit o, A quibus & deliberatum, ac obsediis vatum existit, qualiter absque Romanae Sedis , Romanique, Pontificis consensu nullius insurgentis deliberationis termiis nus daretur μ. In altera ad eumdem Imperatorem a San-ἡ etam Catholicam, &Apostolicam caput omnium Ecclesi is rum, Romanam scilicet Ecclesiam, quae semper Sanctorum si Patrum sincerissimas auctoritates in omnibus suis actis se- is quitur ... proculdubio quae agenda, aut ambigenda fu is rint, irretractabiliter cuncta disponere, ordinare, atquαν se definire posse μ. Tandem in tertia, quae est ad Photium ita habet 3ὶ: Sanctam Romanam Ecclesiam, quae per B. Pe- is trum Principem Apostolorum, qui Dominico ore Primatum se Ecclesiarum suscipere promeruit, omnium Caput esse , &ω ab ea rectitudinem , atque ordinem in cunctis civitatibus , ἡ & Ecclesiasticis institutionibus , quas secundum Canonicas, is & Synodicas Sanctorum Patrum sanctiones inviolabiliter. is atque irrefragabiliter retineret, requirere, §ari. Et is ideo consequelas est, ut quod ab hujus sedis Rectoribus ple-- na auctoritate sancitur, nullius consuetudinis praepedienteis occasione, proprias tantum sequendo volutates removeatur, si sed firmius, atque inconcusse teneatur .
Actione V. judicia Apostolicae Sedis amplius expendi non
posse , Legati ejus per haec verba confirmarunt i Nos e ,, go non novum aliquod, vel recens judicium judicabimus , is aut introducemus, sed vetus ex multo tempore sudicatum is quidem a Sanctissimo,& Beatissimo Papa Nicolao, firmatum is autem a Sanctissimo Papa Hadriano; non possumus trans- ω serri, aut commoveri a paternis definitionibus, & legibus, is nequc declinare ad dexteram, vel sinistram . . . Quid ergo
is placet vobis sensus iste, an non 8 Et si quidem placet; talia fi sunt nostra, & nostrae sedis.' Quod si apud vos non fuerint
se acceptabilia, nos tamen super montem Synodi excellaniari ascendemus, & exstabimus in. sertitudine vocem nostram, is evangelizantes vobis &consequentiam, quae facta est, α is ore
94쪽
Lrs En XXIV. CAPUT II. 83ω ore promulgata est Sanctorum Patrum nostrorum a gratia si Spiritus Sancti . . . Ad haec quid dicit sancta Synodus 8 ...is Sancta,& universalis Synodus exclamavit: recipimus omnia, si valde quippe sunt discreta, & congrua, & consona Eccle-ἡ siasticis regulis, atque legibus Talia haec omnia sunt,& ita evidentia, ut nostra commentatione non egeant. Plura quouue alia in rem nostram tum ex Actione VI., tum ex VIII.
afferri possent, quae Cl. Orsius De Romani Pontificis Auctoritate
lib. I. cap. 32. art. a. pluribus prosequutus fuit una eum iis, quae nos usque modo commemoravimus. Quod ergo nos comtendimus, auctoritate acumenici VIII. Concilii abunde com firmatum habemus.
g. XIX. Hujus quoque Synodi auctoritatem in rem suam trahere Bossuetius frustra pergit.
Defensionis lib. 7. , alias II., cap. 32. Legaetos merito contendisse concedit, rem ex miato tempore judicatam , neque
a Puternis nitionibus posse disceri . Tamen ad tollendam omnem dubitatisnem Nicolai epistolas in Synodo lectas fuisse animas vertit, atque ex eo quod Synodus Actione V. clamaverit iis Recipimus omnia: valde quippe sunt discreta, & congrua, ἡ & consona Ecclesiasticis regulis ; fam examine , ratione perspecta, decreta Apostolicae Sedis a Synodo suscepta fuisso colligit. Per Synodum autem omnem spem appellationis Ph tianis sublatam fuisse inde autumat, quia Legati Apostolicae Sedis, memorearis, sicut ipse dicit, Nicolai L, ct Hadriani ILjudiciis eanonicis, Constantinopolim se advenisse dixerunt, ut Photiani amplius non haberent vocem repedationis, uri appe
At vero si Legati merito contenderunt, uti Bossuetius dicit, rem ex mutuo tempore judicatam, & a paternis definitionibus discedi non posse ; argumento id esse debet, quod contenderunt, secundum jura contendisse. Qua vero ratione Legati Apostolicae Sedis Nieini epistolas coram Photianis ita Synodo legi permiserint, est iam explicatum a nobis r dubitationem namque omnem, quae in obstinatis Photianis adhue subsistebat, nullo autem modo in Patribus, hac ratione doL a meo Diuitiam by Cooste
95쪽
84 DE IunE, ET LEGUM DISCIPLINA medio tolli posse censuerunt. Patres autem ea sine Eseruata, congrua , ct consona Ecclesiasicis regulis esse clamarunt, quae Legati Apostolicae Sedis uti immutabiliter definita a Summo Pota. tifice Nicolao, & ab Hadriano confirmata, Patribus amplecte da proponebant, et ite reluctantibus, se tamen semper fio miter servaturos protestabantur ci . Quae ergo erant auctoriatate Apostolicae Sedis immutabiliter constituta, ea sane esse discreta , congrua, ct consona Ecclesiaincis legibus , Patres clamarunt. Id autem Patres fecerunt sequuti rationem , quam in praecedentibus Actionibus eos tenuisse, jam animadvertiis
Quo autem sensu Legati dixerint, Photianis amplius frturum non esse locum repedationis, ct appellationis ex eodem ipso loco constat , quem Bossuetius ex Actione V. refert r,, Sanctissimus Hadrianus Legati dixerunt nos famulos suosis direxit in hanc urbem ad manifestationem veri, & justi ju-ἡ dicit, in conspectu imperii vestri, & sanctae universalis SP is nodi: ita ut non habeant vocem repedationis, vel appellatio-
ω nis ; sed quemadmodum jam judicati sunt, & dejebi in sese eulum maneant μ . Quum ergo non ad ferendum una cum
Patribus novum judicium de Photianis Legati ab Hadriano Constantinopolim se initas profiteantur; quum hanc manifestationem judicii in conspectu Imperii, & sanctae universalis Synodi se facturos venisse dicant; quum hac ratione futurum affirment, ut Photiani amplius non habeant vocem repedationis, mel appellationis ri juxta factum judicium eosdem dejectos in seculum mansuros tradant; quum demum a in eadem Aetione V. illud urgere non destiterint, se novum, & reccns iudicium instituere non posse, sed in eo se firmiter persistere, quod & a Nicolao latum, & ab Hadriano confirmatum fuerat, idque etiam a Patribus fieri petierint; quam praeter omnem rationem ultimum judicium de Photianis Synodi Patribus Bos
suetius tribuat, nemo non videt.
S. XX. Conciliorum acumenicorum auctoritas spectari potest
13 Vide quae praeeed. s. ex Actione V. animadvertimus . - πι Praeced. s. Diuitiaco by Cooste
96쪽
potest, tum humanae, tum Divinae rationis habito respectu . Huic capiti antequam finem imponamus, illud explicaris dum superest a nobis, qua ratione haec duo simul recte contastant, hoc est, & judicia Romanorum Pontificum Suprema esse, atque quorumvis discussioni amplius non subjecta , de Concilia acumenica de iis quoque , quae a Summo Pontifice definita fuerint, utiliter haberi absque ullo praejudicio illius
Supremae potestatis . Nunc ergo de duplici illa ratione vide mus , qua auctoritas Conciliorum acumenicoriim considerari potest . Humana ergo ratio si attendatur, quid praecellens, &singulare in definitionibus Conciliorum acumenicorum o currit , quod in definitionibus a Summo Pontifice sine Coneblio oecumenico editis non habetur. Nam ad Concilia cicumenica Praesules Catholici orbis simul conveniunt, in unam sententiam concurrunt, sua consensione statuunt , quod simul uniti post maturum examen verbo Dei scripto , vel tradito conforme esse vident, ac tota veluti Ecclesia in unum simul coacta promulgat sua dogmata, atque sanctiones. Si vero DLvinam rationem inspiciamus 3 ea sane posita est in ea promis.
sone, quam Christus suae Ecclesiae fecit. Priori rationi Augustinus insistit in libris De Baptismate contra Donatistas i , dum agens do baptismate haereticorum non Stephani, sed Concilii
plenarii auctoritatem contra eos urget, quae Cypriani aetates nondum habebatur. Nam Donatistae uti contemptores Ecclesiae universalis Divinam quidem auctoritatem in Synodis cicu.
menicis non admittebant, eam tamen negare non poterant,
quae ut iisdem tribueretur, humana ratio suadebat . Ipsius Augustini auctoritas nos cogit, ut eum ad praedictam rationem attendisse dicamus. Nam dum contra Pelagianos ageret, superfluum esse dixit, ut ex Oriente, & occidente Concilium cogeretur , quia definitione Innocentii ultimum judicium jam latum erat, & causa finita et . g. XXI. cicumenica Concilia, si ad humanam rationem attendatur, utiliter habentur etiam ad ea magis magisque declaranda,quae Summus Pontifex jam definierit. in Nec, s) Lib. a. num. f., &lib. 3. num. 16. a Vide quae disseruimus
97쪽
si Nec, si summus Pontifex inquit Melchior Canus De
Loeliore ogis lib. . cap. ult. in resp. ad II. arg. firmus si in fidei causa judex est, Concilia frustra coguntur. Pri- ω mum enim, ut capite seperiori admonebamus, Romanus se Pontifex non temere, & stulte, sed considerate, atque s ,, pienter habet fidei controversias definire, advocando sciais licet consiliarios, vel plures, vel pauciores juxta rei, de is qua disseritur, gravitatem. Iuvant enim Patres Concilii se Summi Pontificis fidem, atque doctrinam. Unde in Con- se cilio Hierosolymitano quum facta esset magna conquisitio, si Petrusque sententiam dixisset nullo sacrarum litterarum te-ἡ stimonio fulcitam 1 Iacobus probavit eam quidem, additisse testimoniis Prophetarum . . . Ita enim Divina procuratio ines Ecclesiam se fundit, ut membra praecipua, tametsi a capite se ipsa pendeant, caput tamen tueantur, & iuvent. Facit quo
,, que Concilium plausibiliorem populo fidem propter accepti
is sima multorum testimonia, atque judicia. Nam & leges, quae se communi optimatum consensu & rogantur, & seruntur, ibis bentius populus accipit, quam si a Rege solum ederentur .
Est ergo animadvertendum, quod licet vis tota membrorum . in capite contineatur, in Supremo Principe tota auctoritas Senatus , in supremo duce potestas exercitus; tamen tum in membris, tum in senatu, tum in exercitu, ea magis explicvtur, magis escaci ratione sese prodit, magisque etiam permovet homines. Simili ratione quamvis in supremo totius Ecclesiae Pastore judiciorum Ecclesiasticorum sit suprema auctoritas, & ei quaevis alia hujus generis potestas, etiam inter ceteras praecipua, atque potissima, subjecta sit ci); haec tamen
in universo corpore magis explicatur, majoremque etiam vim habet aut ad infirmorum animos permovendos, atque pertra. hendos in rectam sententiam, aut in ea continendos, qui recte sentiunt, aut ad frangendos obstinatiores. Agnoscamus
ergo sicuti inquit Thomassinus Differt. ra. tium. 29. su 3, centuriatum Synodo Pontificem , se ipso majorem est res truncatam Pontifice Synodum , se ipsa Ssse minorem . Ita ν
i Vide quae disseruimus toto cap. 3. lib. Diuitiaco by Cooste
98쪽
LIBER XXIV. CAPUT IL grnon exercitus major est duce, sed succinctus exereItu suo is dux, se ipso major est: divulsus a duce exercitus se ipsos minor, & nec exercitus est, sed palantium dissipatus grex, is vel grassatorum cuneus. Ita Ecclesia velut castrorum acies si ordinata in Synodo, exercitus sui facultate conspecta, ipsam si se plenius cognoscit, quae si se capiti suo abscindat, de cotiis litat, utique minor, & capite minuta decrescet . Est ergo perspectum si ad humanam rationem potissimum attendamus t , utiliter haberi Concilia cicumenica etiam ad ea magis magisque declaranda, quae a Summo Pontifice jam definita fuerint .s XXIL Quod in Coneiliis Scumenicis examen de illis
instituitur, quae a Summo Pontifice definita fuerint, nullo modo obest supremae judicii rationi, quam idem Summus Pomtifex habet. Quamvis repugnet supremam iudicii rationem in aliquo inesse, & simul ea subjici judicio aliorum , quae ipse definierit 3 tamen huic Supremae judicii rationi nullo modo opponitur, ut quae ab eo definita fuerint, non quidem ad illa aeque probanda , vel improbanda, sed ad pleniorem, uberioremque manifestationem veritatis aliorum discussioni submittantur . Nam , uti nemo non videt, de Suprema auctoritate judicii nihil inde detrahitur, sed semel definita veritas magis magisque perspecta fit. Hae vero ratione in Conciliis acumenicis actum desiis fuisse legimus, quae a Summis Pontificibus jam definita fuerant. Nam Caelestinus, quod a se definitum erat, ut in Ephesina Synodo exequutioni mandarent, suis Legatis praecepit, neque quaestioni, si qua oriretur, voluit, ut sese immiscerent. Patres autem auctoritate Caelestini sese eoactos dixerunt ad se tentiam contra Nestorium ferendam, suisque Actis petierunt,
ut Legati Sedis Apostolicae subscriberent . In Concilio Chai
cedonensi Dogmaticam epistolam S. Leonis uti doctrinam Apostolorum Patres susceperunt, & a se expensis iis omnibus, quae ad causam Dioscori spectabant , voluerunt, ut a Legatis Apostolicae Sedis in Dioscorum sententia ferretur, cui ipsi postmo-
99쪽
23 DE IORE, ET LEGUM DIs CIPLrNAdum subscripsere si . Concilii V. acumenici Patres in sua de. finitione contra tria Capitula Vigilium sibi praeivisse, ejusque auctoritatem se sequi pro certo habuerunt a . In VI. acumenico Concilio uti certa, & immutabilia habita fuere, quae Ag tho ea de quaestione jam definierat, propter quam ipsum Coimcilium coactum fuerat 3 . Idem tum VII., tum VIII. Synodi
Patres fecerunt, illi quidem eorum habita ratione, quae H drianus L, isti autem quae Hadrianus II. definierat . Neque mirandum est, si dum in Conciliis Scumenicis ea decreta fu runt, quae Summi Pontifices jam definierant, haec eadem P tres compararunt cum iis , quae vel in prioribus Conciliis acumenicis jam sancita habebantur, vel ex Divino verbo scripto, aut tradito accepimus s . Quando enim aliquos in semitam veritatis reducendos aggredimur, ea auctoritate uti
non debemus, quae dubia sit apud illos, sed alia, quam ii quoque admittant, atque recipiant, ut hac ratione facilius reis gulae licet per se certae, tamen non apud eosdem, assentiantur. Deinde Catholica veritas , quamvis infallibili auctoritate semel definita, tunc magis elucescit, omniumque oculos magis etiam percellit, quando de consormitate ejus cum Divino verbo tum scripto, tum tradito, ac prioribus definitionibus Patrum, Iuculentiori ratione constat. Quapropter quod in sospectatum nullo modo requirebatur, in Ecclesia actum fuit, quando ad ea quoque magis declaranda, quae Summus Pontifex iam definierat, Concilia cicumenica conUocata fuerunt. Id, inquam, actum fuit ad obstinatos homines revincendos, quorum saluti Ecclesia edocta a Iesu Christo maxima semper nignitate consuluit, non vero ad vindicandam eam auctorio tem Pontificiis decretis, quam antea non haberent μ. Qui- fi busdam tamen opprimendis ita Thomassinus in citata Dis. ω sertatione num. I s. Ecclesia Synodos tacumenicas coaluit, se non ipsorum haereticorum arbitrio, sed suot nec quia ne
B cesse i) Vide hujus eap. s. 7. & seqq. αὶ Vide hujus cap. s. s. & seq. o Vide hujus eap. I. I i. & seq. Vide hujus cap. . I 3. & seqq. s) Actio Il. Concilii Chalcedonensis videatur. Vide etiam quae de VII. tacumenica Synodo quoad rem istam S.II., & I . animadverti I
100쪽
L1BER XXIT CAPUT IT 8 se eesse erat, sed quia sibi expedire videbatur: nee iuris rigo-
es, re constricta, sed dispensatione tunc uti volens : nec quasiis in dubio doctrinae amfractu alternatura, aut iteratae disputa- ω tionis salum periclitatura,sed praejudicatam firmatura fidem, is & eam totius corporis sui, & singulorum membrorum, quasiis linguarum totidem vocibus personatura, ut iam longe ininis excusabiliores sint, qui antea miserabile quidem , sed quale se cumque tamen sibi de ignorantia patrocinium accersebant . Supretnae ergo iudicii rationi, quam Summus Pontifex habet, nullo modo obest illud examen, quod in Conciliis acumeni- eis instituitur etiam de illis, quae ab eo se inel definita fuerunt. S. XXIII. Ipsi Romani Pontifices , & quidem laudabiliter, passi fuerunt, ut in Conciliis cicumenicis de iis quoque ageretur, quae a se jam definita crant, indeque nihil de auli ritate eorum diminutum fuit. Est hic illud advertendum a nobis, seuti Thomassinus
monuit in citata Dissertatione num. I7., quod Ecclesia se Unio cam suam , & incorruptam fidem incorruptibiliter nunc se solo Capitis oraculo effatur, nunc toto corporis consensu,
di, concentuque promulgat, nunc per dispersos in suis sedibus se Episcopos, nunc per eosdem Synodice collectos , nunc peris praesentis, nunc per posteri aevi homines ingeminat. Ubi. is que par fidei constantia, & incorruptibilitas: par, & unais Ecclesiae majestas. Sed hominum imbecillitati serviendum is quandoque, qui antiquitati lubentius assurgunt, etsi verbis tas, & majestas fidei Ecclesiaeque semper cana sit: qui plusis moventur Episcoporum adunatorum agmine, quam suis eis sedibus consentientium pari concentu: qui denique capitis is effata si accedat etiam corporis totius applausus, & cloquenis tia, pronioribus auribus animisque bibunt: quum non aliud is corpus quam capiti succinere, caput corpori praecineressi possit μ. Est quoque recogitandum , sicuti advertere per git idem Thomassimus num. et . , Romanos Pontifices Sua , is de fide, vel de personis judicia in acumenica Synodo re is tractari, examinataque iterum causa confirmari, non semisis per concessisse, non semper intercessisse: ubi intercesserunt,