장음표시 사용
131쪽
Iao DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA ut sequentia prioribus non omnino respondeant. Hoe autem facillime contingit, quando in ipsa lectione verba decreti inu. tilantur , quemadmodum a Cardinali Zarabella factum legi. mus . Certe inquit Von derΗarditus tom. . Rerum Concilia se Consant. pag.8s. vel verba articuli aut decreti primi de rose formatione Ecclesia in capite, O in membris, a nationibus,, nullo plane modo voluita omitti, patet ex eventu, quando se Concilium vehementer offensum , dum Cardinatis Zarabel. ἡ la in praeelegendo illa verba cum aliis omisit, ut non solum
si publicis libellis Concilium testaretur dissensiim , & offen. ,. sam, sed & in sequenti Sessione publica restitui illa ju-- beret . g. VI. Non est, cur quispiam opponat, frustra nos laborasse in tota hujus rei disputatione. Illud sane mirandum subit, Maimburgum , Antonium Arnaidum, Bossuctium , & Natalem ab Alexandro t nullum
hon movere lapidem, ut alios in eam persuasionem inducant, verba illa : ad reformationem generalem Leelesiae Dei in capite, O in membris , in primo decreto Sessionis IV. revera legi opo tere , simulque ab eis uti omnino inanem haberi laborem eo. rum, qui antiquitate monumentorum demonstrare contenderunt , illa verba ad decretum primum Sessionis IV. nullo modo pertinere. Quid enim intererat, inquiunt, ut hac in re tantum desudarent, si haec eadem verba, ipsis quoque consentientibus , in decreto Sessionis V. leguntur et Quid intererat, nos quoque cis reponere possumus , ut ad evincendum illa verba etiam in decreto IV. Sessionis legi oportere, tantum ipsi etiam adlaborarent, si illa etiam in decreto Sessionis V. leguntur At vero intererat sane multum, ut nossent Omnes , prindicta verba in decreto Sessionis IV. revera non contineri. Nam quemadmodum Scheistratius in Tractatu de sensu , Oam
Euris. Decret. Conta. Constant. Disscrt. I. cap. 3. , & cum eo Cl. Orsilis de Rom. Pont. auctoris. lib. S. cap, . art. a. animadve tit, ex eo quod non contineantur, inde consequitur , corrigendum esse caput a. Gallicanae declarationis, in quo solemnister
132쪽
Li AER XXIV. CAPUT IV. I 2 Iter declaratum fuit: μ Non probari a Gallicana Ecclesia, quod si quidam decreta de auctoritate Conciliorum Generalium, is quae Sessione IV., &V. Constantiensis Synodi continentur ....is ad solum schismatis tempus detorqueant V. Huic rei illud quoque accedit, ut quamvis tam IR , quam U. Sessio oecumenici Concilii auctoritatem nullo modo habeant qua de re infra agemus ) longe tamen minus auctoritatis in V., quana in IV. inest. A Schel stratio enim traditum habemus , quod quum Cardinales novissent, articulos ,& clausulas Sessione IV. praetermissas , se invitis, Segione V. publicandas, primum
statuerunt, non accedere ad Scssionem, & quatuor eorum revera non accesserunt: alii tamen quum animadvertissent, sine
publico scandalo , & periculo dis Iblivionis Concilii se abesse
non posse, accedere statuerunt Praemissa tamen protestatiori ne secreta, in camera paramentorum palatii Constantiensis,
quod propter scandalum evitandum ad sessionem ibant , nonis animo tonsentiendi his , quae audiserant in ea satia debere . ,, Eamdem protestationem fecerunt quoque Legati Regis Gabis liae, qui sese quam strictissime cum Cardinalibus conjunia
is xerant: adeo ut non solum contra mentem Ioannis XXIII.,
is sed & contra sententiam totius Sacri Cardinalium Colle se gii, & ipsorum Galliae Legatorum publicata sint decreta si de potestate Ecclesiastica r . Illud quoque Schel stratius superaddit a , Cardinalem Florentinum , ad quem spectabat
promulgatio decretorum , eam facere renuisse , idque muneris datum Electo Posnaniensi , qui legit Decreta per modum Consistitio m S nodalium , quia Cardinatis Florentinus ea legere noluit. In Mss. Brunsvicensi , Lipsiensi , & Gothano distincta mentio fit quatuor illorum Cardinalium , qui ad V. Sessionem non accesserunt 3 : Absentibus vero Ioanne Vivariensi, si Petro Cameracensi, Francisco Venetiarum , & Ludovico
i Haec Scheistratius in Tract. de sensu , ct minoris. Concil. Constant. in Compendio Chronologico pag. xiai. & seq. ex Regesto Concilii 'Constant. in tribus Mis. Codicibus . et Cit. loco ex Gestis Constanistien. Concit. in quatuor MA. Codicibus , ex Actis Protonotarioruiri in tribus Mis. 3 Apud Von der Harditum tom. q. inum Conril. constant. Sessione V. pag. 9.
133쪽
xsta DE IURE, ET LEG ΠΜ DIs CIPLINA
si de Plisto Cardinalibus, licet in dicta civitate praesentibus,
se ut publice ferebant M. Ex hoc autem consequi, semper magis incertum evadere fundamentum Gallicanae declarati
g. VII. Ex verbis ipsus decreti V. Sessionis Concilii Con.
stantiensis , non solum nullo modo compertum est, quod Adversarii nostri colligunt, sed etiam ea omnino aliter, ac ipsi vellent , explicanda sunt. De sensu decreti Sessionis V. nunc agendum a nobis: neque cnim est, cur de sensu decreti Sessionis IV. , etiamsi in eo illa omnia haberentur , quae Adversarii vellent, disputationem instituamus ; quum , Bossuetio assentiente Deelarationis cte. lib. . , alias ρ., cap. a. hujusmodi decretum totidem verbis repetitum fuerit in V. Sessione, atque illud tantum in ista superadditum , sicuti ipse contendit, ut non solum CO stantiensi Concilio suprema judicii ratio supra Summum Pontificem vindicaretur, quemadmodum in decreto Sessionis IV. statutum fuerat, sed etiam cuilibet alteri. Quod ergo Patres Constantienses in V. Sessione decreverunt, non tantum ad tempus schismatis, sed etiam ad alia referendum esse, AG versarii nostri tuentur i r ad schismatis vero tempus verba decreti referri debere, nos modo ostendemus, si attendatur,
scuti revera attendi debet, ad id, quod Patres Constantie ses sibi proposuerant. Est autem animadvertendum , iam ab initio ipsius Con- cilii Constantiensis , neminem trium illorum Pontificum, Benedicti scilicet XIII., Gregorii XII. , & Ioannis XXIII. pro vero, & legitimo Pontifice indubitanter habitum. Haec alia in rem istam superaddi possunt iis, quae alibi a observavimus. Theodoricus Uriae ordinis Eremitarum S. Augustini Provinciae Saxonicae , qui floruit tempore Concilii Conflanti ensis in Hisoria concilii Consantiensi, Distinet. 3. Eccle-sam lugentem inducit se laceratam per tres schismaticos Pontifices , Ioannem XXIII. , Benedictum XIII. , & Gregorium XII., ita ut nesciret, quam partem sequeretur, aut
quo i Vide cap.α. Gallicanae Declarationis o Hujus lib. cap.3. Diuitiam by Cooste
134쪽
LI AER XXIV. CAPUT IV. Ia 3 quo se verteret t . Ioannes Gerson in opere de modo uniem di, reformandi Ecclesiam in Concilio universali, quod paulo ante Constanti ense Concilium scripsit ad Petrum de Alliaco
cap. 26. statuit : is Non esse eligendum novum Papam ex tribus is remotis, nec ex Collegio Cardinalium ante Concilium . si Constantiense existentium χὶ M. Petrus de Alliaco in M, nisis de necessitate reformationis Ecclesia ctc. cap. a. statuit, tres Pontifices Gregorium XII. , Benedictum XIII. , & Ioan nem XXIII. in Concilio removendos , & alterum substituendum in locum eorum 3 . Auctor Anonymus in sua obtesatisne ad Concilium Constantiense obsecrat Patres , ut tres dissentientes Pontifices removeant, alterumque in locum illorum cligant . In Andraeae Lastharii Electi Posnaniensis, Regis Poloniae, & Magni Ducis Lituaniae ad Concilium Constantiense Legati oratione ad Sigismundum Imperatorem sub initium Concilii habita, nihil magis urgetur, quam ut schisinas eteratum eruentum ab Ecclesia tollatur s . Idem Sigismundo suasit in sua oratione initio Concilii ad eum habita Nicolaus de Dinckelspuhel Theologus Viennensis , & Alberti U. Austriae Ducis ad Concilium Constanti ense Legatus 6 . A Cardinalibus quoque, aliisque magnis viris in Constantiensi
Concilio existentibus frequenti congressu doctorum Consuli tiones institutae fuere , in quibus ab initio Concilii usque ad fugam Ioannis XXIII. statutum fuit, ut tres Pontifices, Ioannes, Gregorius, & Benedictus ad Papatus resignationem adigerentur ). Hinc vero est, ut Gersonius in Tractatu super praesenti schismate asseruerit , temerarium , i uriosum,& sandalosum esse , afirmare eos , qui uni potius Pontifici, quam alteri adhaererent, versari uniυersaliter extra satum salutis 8 , atque in ea diversa varietate opinionum non ess
minores di cultates iuris, facti, quam ante Concilium Pisa-Q α num
135쪽
Ia DE IIJRE, ET LEGUM DIs CIPLINAnum erat de jusitia duorum contendentium Cameracensis assi mavit o. Hac ergo semes posita veritate facti, antequam de vero sensu decreti V. Sessionis inquiramus , illud animadvertimus, falso putasse tum Richerium et , tu in Bossuetium 3 , tum Natalem ab Alexandro , Maimburgum s , atque alios , Constantienses pro vero , & legitimo Pontifice Ioannem XXIII. absque ulla haesitatione habuisse . Iis enim , quae nos usque modo contra disputavimus, illud superaddi potest in Sessione XIV. confirmata a Patribus ex superabundanti cautela , quae Gregorius in sua obedientia gesserat 6 . Repugnat autem unius veri, & legitimi Pontificis potestate sine ulla haesitatione semel admissa , alterius quoque Pontificis potestatem simul admitti . Tria ergo in hoc decreto observari debent: I. Synodum Constantiensem congregatam fuisse pro exstirpatione schismatis , unione , reformatione Ecclesiae Dei in capite , ct in membris : a. quod huic Synodo in Spiritu Sancto congregatae, quae potestate in a Deo immediate hiaberet, quilibet cujuscumque status , & conditionis , etiamsi Papalis existat, obedire teneturis bis, quae pertinent ad fidem , exsirpationem dicti sui miis , ct reformationem dicta Ecclesiae in capite, O in membris r3. Condignae poenae subjiciendum eum esse, cujuscumquotandem conditionis, status, etiamsi Papalis sit, qui mandatis, salutis , seu ordinationibus , aut praeceptis hujus saerae S nodi, cujuscumque alterius Concilii Generalis legitime eongregati,
super praemissis, seu ad ea pertinentibus, factis , vel faciendis obedire contumaciter contempserit. Quamvis ergo Bossuetio demus, non solum ad tollendum schisma, sed etiam ad resormationem Ecclesiae in capite , & in membris, quin etiam, occasio ne accepta, ad fidem etiam exponendam, hanc Synodum .
coactant fuisse ; schisma tamen , quod abolendum erat, pri-
Tom. t 6. Concit. edit. Venet. Concit. Constantien. Sess. Ι. colum. 38. a concit. Geuerat. cap. 3. 3 Defensionis σc. lib. l. , alias f., cap. 13. O in Hist. Eccles saec. xv. , &xvI. Differt q. art. . num. I. Traitude i Egilla de Rome chap. 23. Q Tom.8. Concit. edit. Harduini colum. 39 .
136쪽
L1BER XXIV. C A P U T IV. I a smam, atque potissimam causam fuisse contendimus , cur haec Synodus congregata fuerit. Haec enim in initio decreti primo loco ponitur : ad eamdem omnes scriptores convocati
nem hujus Synodi potissimum referunt: de ea praecipue in Mss. Codicibus mentio sit, dum causa convocationis ejusdem Synodi exponitur i . Quid deinde Academia Parisiensis in suis epistolis tum ad Constantiense Concilium, tum ad Sigismunduin , nisi hoc unum potissimum urget 2 8 Nonne& ipse Ioannes XXIII. in Bulla convocationis ejusdem Synodi
id apertissime confirmat 3 ΤCum exstirpatione autem schismatis reformatio Ecclesiae Dei in capite , quod tune dubium erat, ct in membris conjuncta erat. Sicuti enim ex pluribus 1lsi. Codicibus compertum habemus , atque etiam ex Actis ipsius Concilii constat 3 , eam Patres pacis Ecclesiae restituendae iniere rationem , ut illi tres, qui tunc temporis inter se de Pontificatu contendebant, ad renuntiandam dignitatem adigerentur , ut praeter eos alius quidam tanto muneri idoneus eligi posset, qui univcris Ecclesiae praesideret. Ex hoc autem tum in capite , quale tunc habebatur, tum in membris reformatio consequebatur , in capite , inquam , & in membris, prout tunc temporis Ecclesiae conditio ferebat. Loco enim eorum, qui tunc de Pontificatu ambigebant, quorum proinde auctOritas omnino dubia erat, unum cligi oportebat, qui supremum Ecclesiae regimen certa auctoritate teneret, inὸeque Ecclesiae membra suum certum caput habitura erant, cui conjungerentur. Hac sane ratione Ecclesiam in capite,&in me imbris reformare Synodi Patres sibi proposuerunt, atque revera postea resormarunt. Nam Ioannem reluctantem cedere Pomtificatui , contra ac cum juramento antea promiserat, & pius vocatum se Synodo sistere renuentem uti 6 se Notorium ,, simoniacum , notoriumque bonorum ,& rerum, ac jurium is R
137쪽
'tas DE IURE. ET LEGUM DISCIPLINA ,, Romanae , ac aliarum Ecclesiarum Dei dilapidatorem,sa se torem hujus pestiferi schismatis , ac aliis criminibus gravi-- bus Ecclesiam Dei scandalizantibus nedum infamatum, sed ,, illis in scandalum Ecclesiae notorie irretitum , & incorrigi-- bilem a Pontificia dignitate excidisse, Sessione X. decrevere. Sessione XIV. abdicationem Pontificatus a Gregoriosbi sponte factam Patres receperunt, multaque suae erga cum observantiae argumenta dederunt. Tandem quum obstinationem Benedicti frangere non potuissent, cum uti r is Pedu- ω rum, universalis Ecclesiae scandalizatorem, fautorem, & num tritorem inveterati schismatis, & inveteratae scissurae, & di. ἡ visionis Ecclesiae Sanctae Dei, pacis , & unionis ejusdem Ec- clesiae impeditorem, & turbatorem, schismaticum, & haen reticum , ac a fide devium Pontificia dignitate ipso jure privatum Sessione XXXVII. declararunt . Hisce peractis , ad
Martini U. electionem devenere : in quo sane caput Ecclesiae reformatum fuisse , cum veritate dici potest. Quam enim . ccrtam formam Pontificatus , de eodem antea contendentes, non habuere , ipse profecto habuit. Etiam Fideles omnes habuerunt, quum verum, legitimumque Ecclesiae caput sibi datum acceperint, proindeque propter hoc etiam in eis sing Iaris reformatio contigit. Membra enim tunc reformata esse recte dicuntur, quando quod non habebant, certum, legia
Hisce vero constitutis, nullo modo mirandum est, si Concilii Patres sibi simul congregatos , & potestatem immediate a Deo esse ; quum tunc nullum certum Ecclesiae caput habe retur, & quemlibet cujuscumque satus.mes dignitatis etiamsi Papalis , existeret, obedire debere sanxerunt in his, q- pe tinent ad fidem, exsirpationem dicti schismatis, O reformationem dicte Ecclesiae in eapite , ae in membris. Tres enim tunc temporis de suprema praesectura Ecclesiae Pontifices inter se decertabant. Illud quoque Patres compertum habebant, post Concilium Pisanum , non extinctum, sed auctum schisma
fuisse, quia tum Benedictus, tum Gregorius decretis ejus sese
138쪽
Lrs En YXIR C A P U T IV. I 27hon subiecerant, sed illa contempserant. Frustra ergo etiam in hoc Concilio se laboraturos videbant, semel ac iis , quae
ipsi decreturi erant, non parerent, qui inter se de Pontificatus dignitate digladiabantur. Temporum itaque, atque status , in quo tunc Ecclesia versibatur, habita ratione, necesse erat, ut constituerent sibi obedire debere quemlibet cujus.cumque satus , vel dignitatis , etiamsi Papalis , existeret . Qua autem ratione edixerunt, ut omnes sibi parerent in iis, quae ad exstirpationem schismatis pertinerent, idem sancivere etiam quoad fidem . Primo quidem quinam illorum trium verus legitimusque Pontifex esset, non constabat , sicuti jam animadvertimus, indeque Patres eam rationem . iniere, ut aequaliter omnes adigerentur ad abdicandam eam dignitatem, quam cum tanto Ecclesiae detrimento retinebant.
Deinde etiam tempore Pisani Concilii schisma tale erat, ut inhaeresim omnino degenerasse videretur, atque in haeresim iam degeneratum Pisani Patres judicarunt i . Si ergo jam ab illo
tempore haeresis cum schismate conjungebatur; multo potiori jure hoc idem censendum erat a Patribus Constantiensibus, quia a Pisano Concilio schisma nullo modo sublatum fuerat. Semel ae autem hoc censuissent , inde consequebatur, ut omnes ad sibi obediendum cogerent quoad ea omnia, quae tum ad exstirpationem schismatis, tum ad fidem spectarent. Nunc tandem est explicandum a nobis, quomodo ad tempus schismatis referri possint, quae Patres in hac V. Sessi ne decrevere, dum statuerunt, non solum sibi simul congregatis , sed etiam cuicumque Generali Concilio obtemperare debere etiam eos, qui Rapalem dignitatem obtinerent. In hoc sane Adversarii nostri suae causae fundamentum potissimum reponunt , semperque ista verba r e, cujustumque alterius Generalis Conciliῖ, nobis objiciunt. Verum irrito sane conatu . Nam, scuti est jam animadversum a nobis, schismatis, & temporis, in quo tunc Ecclesia versabatur, Patres in hoc suo decreto habuere rationem: propter schisma potissimum in unum simul convenerunt: ob schisma reformationem Ecclesiae in capite,
139쪽
DE IURE, ET LEGUM D Is CIPLINA& membris aggressi fuere : causa schismatis obtemperare debere suis decretis eum quoque sanxerunt, qui Pontificiam tunc dignitatem teneret i igitur ut Patres Constantienses sibi semper constiterint, ad tempus schismatis eos retulisse, dicamus oportet, quod de praestanda obedientia cuicunaque alteri Generali Synodo definierunt, sicuti verba decreti prae- se runt, quae haec sunt: μ Item declarat, quod quicumque is cujuscumque conditionis , status , dignitatis , ctiamsi Papa- lis , qui mandatis, & praeceptis hujus Sacrae Synodi, & cu-is juscumque alterius Concilii Generalis legitime congrega- ,, ti, super praemissis seu ad ea spectantibus , factis , velis faciendis, obtemperare contumaciter contempserit , nisi se resipuerit, condignae poenae subiiciatur &c. Quapropter
sicuti Serryus de Rom. Pont. Dissert. altera cap. I o. num. . recte
animadvcrtit: De his ergo Conciliis loquitur Synodus Conis stantiensis, quae super praemissu , seu ad ea spectantibus factis, si vel faciendis fuerint celebranda . Quae porro illa praemissa , is sunt, nisi schisma sopiendum, dubiique Pontifices depcis nendi ; quae vera , propriaquo eausa fuit Constantiensisse Synodi celebrandae 8 Id ergo dumtaxat sibi voluere Patres, is debere quemcumque Pontificem Concilio subesse , parere, si obedire , quod sopiendi, extinguendique similis schismatis
is causa fuerit celebrandum ; quemadmodum & haec ipsa se Constantiensis Synodus celebrata cst . Neque est, cur dicatur , superfluum fuisse , ut decerneretur a Patribus, cuicuinque alteri Generali Concilio etiam eum subesse debere, qui Papalem dignitatem obtineret, si
schismatis rationem tantum habuere . Nam nonne futuris
quoque Ecclesiae temporibus , in quibus aliquod schisma insurgeret , hoc suo decreto prospicere potuerunt Nonne sicut in Conciliis acumenicis multa constituta fuisse legimus , quae ad ea Ecclesiae tempora referrentur , in quibus ab uno certo supremo capite illa regeretur ; ita ipsi quod ad tempora schismatis pertineret, decernere potuerunt 8 Eo vel maxime, quia hoc sane consilio in unum simul convenerant, ut schismati finem imponerent di at vero ipsa quoque
140쪽
LIBER XXIV. CAPUT IV. Tayexperientia noverant, facile contingere posse , ut non assequerentur, quod sibi proposuerant. Nam etiam Pisani Patres paucis antea annis in hunc finem simul convenerant ; & t men schisma non solum non sublatum, sed auctum fuerat. Quod autem Pisanis Patribus contigit, sibi quoque eventurum , Constantienses aequo jure timere poterant. Quo enim tempore decrevere , cuicumque etiam alteri Generali Concilio obedientiam ab eo quoque praestandam , qui Rupalem dignit tem obtineret, Ioannis XXIII. fidem merito suspectam, BGnedicti vero XIII. pervicacem obstinationem omnino compio tam habebant. Ne ergo sibi quoque idem contingeret, quod Pisanis Patribus evenerat, Patres Constantienses statuerunt, cuivis Generali Concilio esse subjectos, qui Rupalem auctoritatem retinere contenderent. Hoc enim semel statuto, fac,
lius futurum videbant, ut qui eo tempore de supremo Ecclesiae regimine inter se contendebant, aut sequentibus temporibus contendere vellent, illud abdicarent, quia perspicerent, supra se habere in simili circumstantia temporum aucto. ritatem constitutam , cui parere deberent. Ex his autem omnibus illud satis compertum esse arbitramur , quod nos
contra Adversarios nostros modo volumus .
g.VIII. Patres Constantionses in decreto Sestionis V. respexisse ad tempus schismatis , dum Summum Pontificem Gens resis Synodi judicio subjecerunt, constat etiam ex iis , quae in VI. Sessione disputata fuisse legimus. Ex Gobelino Persona i novimus, in Sessione VI. a quo dam Praesule propositum fuisse, ut ab hoc Concilio Summus
Pontifex, atque Cardinales excluderentur . Hanc in rem idem
Praesul scriptum quoddam edidit, cujus hic erat titulus , prout ex Ms. Codice Vindobonensi Von der Harditus refert ca ronclusiones , inritates contra Papam , Cardinaui , quod,
non debeant interesse tractatibus Concilii 3 . Hisce conclusionia Tom. IV. R bus
1 In 'odromio aetate 6. cap.94 et Tom. a. uram Conrit. UM . par. 1 3. cap. r. pag 289. 3 Leniantius in Hist. Contal. cinnant. lib. s. num. 39. putat, Gobelinum Perionam erraste,& non in Concilio,