Fr. Thomae Mariae Cerboni ordinis praedicatorum ... De jure, et legum disciplina tomus primus quartus, et ultimus

81쪽

7o DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA ponit, hanc Synodum, & eam quidem acumenicam, habi. tam fuisse ad eum errorem proscribendum, quem S. Martinus in Lateranensi Concilio jam damnaverat. Deinde vero in id totus incumbit, ut evincat, epistolas Agathonis post examen de iis factum a Patribus fuisse probatas. Id autem inde se in ferre posse putat, quia Georgius Constantinopolitanus Episcopus, sicuti in VIII. Collatione habetur et , quae in epistolis Agathonis, & Synodi Occidentalis continebantur, se credere, & profiteri dixit, quia consona esse rcpererat libris Sanctorum probabilium Patrum. Alii vero hanc formam in sua su scriptione sequuti fuerint: λυeni in nullo eas a Sanctis Patriabus discrepare, ct consentis a . Unde, inquit Bossuetius, Ag, tho, & occidentales ita sua dogmata proferebant 3 , Ut qui vellent de iis, non tamquam de incertis contendere , is sed ut certa, & immutabilia compendiosa definitione prose

se re ; verumtamen Patres , quantum in ipsis erat, rem definiebant. Demum superaddit, Concilii Patres de Pontificiis deiscretis quaestionem habuisse, quamvis audiverint, atque susceperint, quae de sua sede S.Agato praeclare, ac magnifice, O vere

scripserat. Cap. seq. Honorii condemnationem nobis opponit. Ad haec omnia non multis . Etiam ante VI. Synodum .

Ecumenicam haeresim Monothclitarum profligatam fuisse auctoritate Romanorum Pontificum, atque Monothelitas ab omnibus Eeclesiis, quae Catholicam communionem retinebant , pro haereticis habitos , Q. Orsius De Romani Pontificis Auctor tate lib. I. cap. 2 o. art. I. plenissime ostendit. Quapropter, prout ad rem nostram pertinet, nunc animadvertimus, Agath nem in sua epistola ad Constantinum Pogonatum, & Tiberium Imperatores dominam a se expositam vocare r regulam v Hoth: irreprehensollam Aposolici dogmatis regulam: regulam meritatis Orthodoxae, atque Apostolicae nostrae fidei i Apsineam , atque augelieam rectae ei regulam. Non minus autem prae clare, & magnifice , quam vere, etiam Bossuetio sentientU,

82쪽

LIBER XXIV. CAPUT II. 72 haec ab Agathone scripta fuere . Si autem etiam vere Agatho haec scripsit, quomodo ipse contendere potest, Patres suo ex mini subjecisse, quod ut certa orthodoxae fidei regula ab Aga. thone eis proponebatur ' Eadem, quae in priori, etiam in abeera epistola ejusdem Agathonis, & Synodi Romanae la s. Episcoporum non minus luculenter inculcanturi inter alia enim

in ea legimus , semel constituto hoc fidei articulo , quid certa fide tenendum sit ab omnibus de duabus in Christo voluntatibus , atque operationibus , ab illis misses ad Synodum eos , qui, sicuti iam monuimus I , ut certa,. ct immutabilia compendiosa definitione proferre deberent, quae a se decreta fuerant. At enim: Patres tamen de epistolis Agathonis examen instituerunt: igitur non vere Agatho de sua sede scripsit: instituerunt ergo quidem, non tamen ut de iis judicium ferrent, sed ut suam iisdem sententiam accomodarent: quod sane ipsi omnibus palam fecere, dum affrmarunt in Prosphon Heo ab Imperatorem a se habuisse Agathonem fautorem, O Disini Sacramenti m erium illusrantem per litteras, easque in epistola ad Agathonem ut a summo Apsolorum vertice rivine praefriptas suscepisse testati fuere, simulque Agathonem exorarunt, ut sua auctaritate, quod ipsi definierant, confirmaret 3 . Instituerunt, inquam, examen: verum , & Summo Pontifice consentiente, & ad majorem declarationem veritatis, &ad eos, qui in errore pervicaces persistebant, etiam Synodi cicumenicae auctoritate revincendos. Hinc Agatho,&Episcopi Occidentales ad Imperatores inquiunt: μ Piet,

se iis itaque Zelo, atque amore verae Apostolicae confessionis, si vestrae serenitatis benignitas mota, amplius declarare eam ἡ Apostolicam confessionem ut regali fomite multo magis

is fulgeat, elaborare procuret: cujus votum, quia a Deo est, is a Deo perficitur M. Haec autem tendere ad majorem manis festationem veritatis ministerio Patrum faciendam nemo nona

83쪽

a DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA , & zizaniorum genimina spirituali falce, ut offensionis, aeis deceptionis occasio de medio Christi Ecclesiarum tollatur ,

se abscindantur . Ut ergo veritas omnino claresceret iis, qui in aliqua adhue dubitatione versabantur , & magis, ac magis in veritate alii confirmarentur, tandemque ad pleniorem coimdemnationem erroris quadam spirituali falce alganiorum genimina abscinderentur ; haec vero sunt, propter quae a se definita veritas ut in Concilio acumenico iterum definiretur, Agatho consensit. Hinc vero est, ut jam ex illo tempore, antequam Synodus Seumenica ha retur, ut Apostolicae ei comcordes, ut Confacerdotes, ut Commisistros ejusdem ei, ut spirituales fatres, o Coepiscopos Agatho eos recepcrit, qui a sodefinita amplecterentur , alios autem, qui id facere detrect rent, habuerit uti infisos Catholica, atque Apsolicae consessioni,

perpetuae condemnationis reos esse decreverit. Non est ergo, cur Bossuetius illud animadvertat, nonnullos Episcopos in Actione VIII , dum epistolis Agathonis su

scripserunt, testatos fuisse , eas se adinvenisse consonas libris Sanctorum probabilium Radium . Nam ad hoc sane tendebat illud examen, quod fieri a Patribus ob praedictas rationes a Suimmo Pontifice concedebatur . Ceterum hac de consonantia in sua subscriptione mentionem fecerunt Georgius Archiepiscopus Constantinopolitanus , & Sisinnius Episcopus Heraclaeae Thraciae, alii vero omnes protestati fuere , is credere, quemadmodum habent suggesiones Sanctis i P aer secundum virtutem suggesianum directarum: fuscipere ea, quae suggesta sunt ab Agathone, tamquam ex Spiritu Sancto dictata per os Dum, ac Beati mi Principis Apostosirum Petri, O digito ter Beatis i Papae

Agathonisscripta 1 . De Honorio nunc paucis . Nostrum modo non est, illud statuere, utrum Honorius in haeresim inciderit, vel non inciderit: neque est etiam definire , utrum in VI. Synodo propter haeresim damnatus fuerit, an vero quia sua seribendi ratione favere haereticis prae tulerit. De his Petri de Marca epistola ad Philippum Labbeum videatur ap ud Baluatiun in vita illius S.6., Natalis ab Alexan

84쪽

Lia Ea XXIV. CAPUT U. 73dro Μ . Delessas. seculo 7., Garnerius in Appendice ad notas cap. a libri diurni Romanorum Pontificum Dissert. a. g. 6.&noster orsius De Romani Pontificis Auctoritate lib. I. cap. a I. art. I.& seq. Est ergo animadvertendum I. Honorium in suo Refer pio ad Sergium sua auctoritate non fuisse usum, & ejus nunquam partes sibi tribuisse, cujus sit universam Ecclesiam regere, cunctosque in recta fidei ratione informare . 2. oeconomiam quidem Sergii Honorius laudat; tamen sentientes comtra eum neque condemnat, neque anathemate percellit . s. Quae in suo Reseripto ad Sergium exposuit, ad instructionem ejus sese exposuisse testatur r . His accedit etiam Patres Concilii acumenici VI. Rescriptum Honorii ad Sergium habuisso Ioco cujusdam epistolae, quae privatim ad Sergium ab Honorio scripta fuisset a . Quid ergo ab omnibus sentiendum , tenem dumque esset, hac in epistola Honorius nullo modo statuebat: iudicium ad omnes Fideles non referebatur: partes non agebat Supremi Ecclesiae capitis, quod cunctos Fideles regeret, atque moderaretur in iis, quae fidei, morum, & communis. disciplinae esse possunt. Quare non fuit istud tale judicii genus, quod judicio aliorum subjectum esse non posse, nunc tuemur. Non est ergo, cur Honorium in UL Synodo damnatum fuisse, Bossuetius nobis opponat, ut quod vellet, assequatur . . S. XVI. Ex Concilio acumenico VII., Nicaeno II., comprobatam habemus eam Supremam iudicii rationcm, quanta Summo Pontifici tribuendam dicimus . . Quemadmodum ergo S. Agatho, quae in suis duabus epistolis de duabus Christi voluntatibus, atque operationibus definivit, uti certa, immutabilia, & amplius non discutienda, a tota Ecclesia voluit, ut reciperentur, etiam antequam UL Ecumenica Synodus haberetur, eique huius Concilii Patres omnino assensi fuere , sicut iam ostendimus; ita etiam madrianus I. in suis litteris ad Tarasium, Synodo cicumenica HL nondum habita, jussit, ut Comonymi Pseud Synodus damna,

retur, aperteque declaravit, non alia ratione eumdem Tar Com. IV. K sium - et Vide scriptum cit. tomo colum. I 3 ly. Q Vide Actionem I 3.

85쪽

74 IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA sum eum ipso communionem habere posse, nisi doctrinae sor.

main ab Ecclesia Romana propositam amplecteretur, & ex ani mo curaret, ut sacrae Imagines in suum locum restituerentur, omnibusque colendae exhiberentur i : Sed vestra Sanctitas

ἡ inquit eisdem piissimis Imperatoribus, & triumphatori se bus alacriter suggerat, ut in primis pseudosyllogus ilID, is qui sine Apostolica Sede inordinate , & insyllogistice factus

se est adversus venerabilium Patrum traditionem contra D viisse nas Imagines, anathematiZetur , praesentibus Apocrisiariis is nostris 3 & omne zizanium eradicetur ab Ecclesia, & D se mini nostri Iesu, Christi serino compleatur : Quia porω infe- ω ri non praevalebunt a resus eam. Et rursus e Iu es Petrus, et se super hanc petram M. Cujus sedes in omnem terrarum omis bem primatum tenens refulget, & caput omnium Ecclesia es, rum Dei consistit . . . Cui si adhaerere cupit vestra Sanctitas, ἡ & nostrae Apostolicae Sedis , quae est Caput omnium Eccle- ,, siarum Dei, sacram, & orthodoxam formam incorrupto, is ac incontaminate ex profundo cordis, & sinceritate mentis is custodire studet, ut revera orthodoxa, & Dei cultrix con- ,, sistens : hoc primum omnipotenti Deo offerat sacrificium, ω ur ex persona nostra praedictorum piissimorum, & a Deo coisis ronatorum magnorum Imperatorum nostrorum sublimia umis stigia obsecret, & in conspectu Dei per terribile illos ad- ,, juret judicium, ut sacras Imagines in ipsa Deo conservanes da, & regia urbe , & in omni loco in antiquum statum reis se stituere, & stabilire jubeant: conservantes traditionem h se jus sacrae, & sanctissimae nostrae Romanae Ecclesiae, & perseis quentes, ac abominantes malignorum, & haereticorum emis rorem per certamen vestrum, & fidelem sollicitudinem . Nihil sane in hisce omnibus occurrit, quo non evidentissime praeseseratur, Hadrianum Supremo iudicio damnasse haeresim Iconoctastarum, etiam antequam VII. cicumenica Synodus haberetur. In epistola quoque ad Constantinum , & Ιrae nenia data post multa habita in commendationem Supremae illius auctoritatis , quae Petro collata fuit, de in successores dimanavit,

post

86쪽

post relata loca Patrum, quibus de cultu sacrarum Imaginum constabat, Constantinum , & Iraenem humillime quidem deprecatur , ut sacras Imagines in pristinum statum restitui eu-rent , atque jubeant; verum illud quoque superaddit, hane unam esse rationem, qua Catholicae , Apostolicae , & iri prehensibilis Rotnanae Ecclesiae communione gaudeant i rsi Uestris ait Deo dilectis vestigiis provolutus, quaeso, deis coram Deo deposco, & adjuro, ut easdem sacratissimas Im, is gines in ipsa a Deo conservata regia urbe, & ceteris Grmis ciae partibus in pristinum statum restituere, & confirmare se jubeatis: observantes traditionem hujus sacrosanctae nostraeis Romanae Ecclesiae: abjicentes, & respuentes iniquorum calia se liditates r ut in hujus nostrae sanctae Catholicae , & Apost si licae, ac irreprehensibilis Romanae Ecclesiae ulnis suscipi se mini . Haec ex Hadriano: nunc de Patribus videamus. Actione II. lecta fuit utraque Hadriani epistola, & tune T rasius Patriarcha Constantinopolitanus iuxta id, quod Hadri nus tum ad se, tum ad Imperatores scripserat, ait a r Sieis quod confessi sumus , confitemur, di confitebimur , cons se namus, & confirmamus, atque permanebimus in significa D tionc litterarum, quae scriptae sunt . Sancta autem Syn dus rogata a Legatis Apostolicae Sedis, utrum admitteret ii

teras sanctissimi Papae senioris Romae, unanimi consensioni responditi sequimur, fuscipimus, er admittimus. Ad peculi rem autem subscriptionem singuli devenientes , fleui honorabs.las litterae sanctissmi Papa Ramani continent: secundum S odieas ejus episolas r prout hiset suggesto ejus missa ad Imperatores , &Tarasium , se credere protestati fuere . Hanc vero formamia,

quae sane observatione digna est, Ioannes Episcopus Tauromeniae adhibuit 3 : Quum velut divinus Orthodoxiae terisse minus sint litterae, quae ab Hadriano Papa senioris Romae ades pios Imperatores, nec non ad Tarasium universalem P -- triarcham nostrum missae sunt, ita profiteor μ . Huic autem

formae absque ulla alia superadditione verborum similiter ra8.

87쪽

76 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Episcopi subscripserunt. Alii I o. Episcopi huic alteri forininae , quam servavit Constantinus Episcopus Sasimensium 1 ris Secundum lcctas Synodicas epistolas Beatissimi ripae senio- A ris Romae Hadriani confitcor, & adoro, atque suscipio sacras , & colendas Imagines secundum antiquam traditionem se Ecclesiae U . Hisce autem omnibus nihil evidentius haberi potest, Patres judicium Hadriani omnino fuisse sequutos, nullo autem modo suae sententiae subjecisse, quae ab ipso in duabus epistolis jam definita fuerant. S. XVII. Bossuetius falso tuetur, Patres Synodi VII. Ηadriani litteras suae sententiae subiecisse. Ita factum fuisse Desensioris m. lib. 7. , alias Iz., cap. 3 o. inde autumat, quia, lectis duabus epistolis Hadriani, Legati Sedis Apostolicae a Tarasio primum quaesiere, utrum iis consentiret, a reliquis autem Patribus Synodi, num easdem admitterent. Quum vero Tarasius ita responderit: Nam & ipsi se nos scrutando scripturas, & syllogistice approbando rimatiis sumus : sic quod confessi sumus , confitemur, & confitebiis mur: consonamus, & vim lectarum litterarum confirm is mus r & consormiter ad ista Patres dixerunti mota sera

insinta θηαlus ita eredit, Da sapit, ita dogmatirat, magis magi Ruc confirmari dicit, quod ille contendit. Hinc, ipse pro sequitur, definitio Synodalis non unius Romani Pontificis , sed totius Ecclesiae consensione facta fuit. Nam Patres declararunt , nihil cis additum , aut detractum velle, quae communi traditione ad se perlata fuerant in t ' Quae quum ita sine. inquiunt in regiae viae semitis inhan entes, sequentesquo

is Divinitus inspiratorum Sanctorum Patrum nostrorum magi-- sterium & Ecclesiae Catholicae traditionem, quippe quam is esse noverimus Spiritus Sancti, qui ipsam inhabitat, deia is nimus in omni cereitudine M. Ex quibus omnibus Bo suetius ita colligit: Igitur sanctae VII. Synodi post Romaniis Pontificis lectam definitionem inquisitio, confirmatio, i is dicium sie se habet M. At vero nonne etiam de re, quae certissima sit, quispiam ab

88쪽

LIBER XXIV. CAPUT IR 77

ab altero quaerere potest, utrum eam recipiat Τ Ηae sane acceptione Legati Apostolicae Sedis quaesierunt a Patribus, utrum Hadriani litteris assentirentur: quum eos novisse dicendum sit, quid in eis certo, & absque ulla dubitatione tenendum

Hadrianus constituebat, atque non egisse, contra ac idem Hamdrianus volebat. Haec vero Tarasius ante ea habet, quae n

bis Bossuetius opponit i : Sacratissimus Paulus Apostolus, is qui illustratus est lumine Christi, & genuit nos pcr Evange-- Iium , quum Romanis scriberet, approbans studium sinc ,, rae fidei eorum, quam in Christum verum Deum habebant,

si sic ait: Fides no ra annuntiatur in universo mundo . Hoc t

si stimonium sequi necessarium est, &inconsulte agit, qui se huic conatur resistere. Unde Hadrianus praesul senioris Ro- is mae quum esset particeps eorum, qui praedicto testimonio

se muniri meruerunt, scripsit e 1resse , ac veraciter piis Im- is peratoribus nostris, atque ad humilitatem nostram, assi se mans bene, ac optime se habere antiquam traditionem E

si clesiae Catholicae μ . Hisce praehabitis, Tarasius superaddie, quae Bossuetius nobis opponit. Ob duplicem ergo rationem Hadriani epistolas esse suscipiendas Tarasius dicit: priorem ex Romanae Ecclesiae auctoritate ducit, cuius fidem Apostolus commendavit: ac propterea hujus Ecclesiae testimonium neminem non sequi debere , Tarasius affirmat, & inconsulte eum agere, qui illi resistit. Hac vero de causa, ne Paulo conis tradicat, atque resistat testimonio ejus, Ecclesiae Romanae Sdem traditionemque expositam in litteris Hadriani, se amplecti , atque suscipere profitetur . Ad hoc autem Tarasius inde quoque inducebatur, quia ipse scrutando sacras Scripturas,& veterem traditionem SS. Patrum consona iis esse repererat, quae Hadrianum de cultu sanctarum Imaginum in suis epist lis constituerat. Haec altera ratio priori rationi, quae petituo ex auctoritate Apostolicae Sedis, non solum non opponitur . sed omnino conformis est, deque conformitate ejus, Patribus perspectum erat etiam ex epistolis Hadriani, in quibus ex Divino verbo tum scripto, tum tradito explicatum habebatur,

quod

89쪽

8 DE IURE. ET LEGUM DISCIPLINA quod Hadrianus definierat. Unde, quemadmodum iam chsemadvertimus, post lectionem duarum Hadriani epistolarum 1 ise Sancta Synodus dixit: tota sacratissima Synodus ita credit, se ita sapit, ita dogmatizat μ, & maxima pars Episcoporunia se credere protestati fuere, sicut honorabitis litterae Sanctiosis

Papa Romani continent, vel secundum Synodicas ejus erisolas. Est autem illud animadvertendum , neque in editionOConciliorum Parisiensi ann. I 67r . . quam Bossuetius citat,tOm.7. colum. I 27., neque in altera Parisiensi an. I7I . to. . colum. Io 3., neque in Venetensi an. I 729. tom. 8. Col. 77 .

tradi, Tarasium ea ratione Ioquutum fuisse, quam Bossuctius refert, sed ita sane: Nam & ipsi nos scrutando scripturas,

ἡ & syllogistice approbando, rimati sumus i sic quod confessi

is sumus , confitemur, & confitebimur, consonamus, &con is firmamus, atque permanebimus in significatione litter is rum , quae lectae sunt . Ea ergo non habentur: vim lectarum litterarum confirmamus , quae in se spectata, & separataci ab aliis ad Bossuetii causam facere videntur. Uerum Patres ex eo quod universali traditioni nihil a ditum , aut ab ea subtractum vellent , sequentesque diinnitus spiratorum sanctorum Patrum no rorum magisterium, Ecel H Catholicae traditionem, sententiam de colendis Imaginibus pronuntiarunt. Ita sane r neque enim aliter facere poterant,

diim subscriptioni epistolarum Hadriani a se jam factae insisterent. Et ergo principio, dum Catholicam sententiam de culis tu sanctarum Imaginum protulere, insistere perstiterunt, cui Hadrianus institerat, cui insistunt omnes Romani Pontifices , dum fidei definitiones edunt. Hac tamen in re Patres Christum in Hadriani litteris se docentem habuere, Hadrianusque, scuti omnium oculus totum corpus ad semitam rectitudinis ,

& veritatis adducebat a : Qui quum omnes sedissemusis cita Tarasius in epist. r. ad Hadrianum caput fecimus Chri- ω stumi jacebat enim in sancta βede Evangelium sanctum ...is Et quum praelatae primitus vestrae fraternitatis litterae lege- is rentur, praestolabantur omnes, spiritualibus eduliis, tam-n quam si Citi tomo colum. Io3. Q Cit. t Omo colum. Io. Diuili od by Corale

90쪽

LIBER XXIV. c Apur et '

es, quam in regalibus coenis fruentes, quae Christus per litte.

es, ras tuas epulantibus praeparabat; & sicut oculus totum cor is pus ad rectitudinis, & veritatis semitam ostendebas. Steis ergo dirupta membra in unum conveniebant; sic vera comis sonantia confirmabatur ; sic Catholica Ecclesia unitatem . se recipiebat . Quam haec omnia ab eo abhorreant, quod Bossuetius inferendum duxit, nemo non videt.

g. XVIII. Constantinopolitani Concilii N. , cicumenici VIII., evidentissima auctoritate confirmatur, quod a praece dentibus cie umenicis Conciliis de Suprema judicii rationO Apostolicae Sedi tribuenda constitutum legitur. Tam multa sunt, quae ex hoc Concilio in confirmati nem nostrae sententiae depromi possunt, ut cavere debeamus, ne longiores quam par est, simus. Praecipua ergo tantum per curremus . Sicut ergo in hujus Synodi Aetione I. legitur, Hadrianus II. per suos Legatos ad eamdem Synodum quemdam libellum misit, cui ab omnibus, qui Synodo interesse vel lent, subscribendum erat. Hoc autem in libello, vindicata

primum Suprema judicii ratione, quae Apostolicae Sedi conve nit , ut recipiantur quaecumque ab eadem Apostolica Sede,& a Nicolao I., atque a se de S. Patriarchae Ignatii, de Photii causa statuta erant, citra ullum Synodicum examen Hadri nus praecipit. Id Patres praestiterunt, suaque subscriptione confirmarunt i . Actione II. Episcopi, Presbyteri, Diaconi,& Subdiaconi, qui a Methodio, & Ignatio Patriarchis ad ordines promoti fuerant, atque ad Photium postmodum defecerant, supplicem libellum Synodo dederunt, in quo suum

errorem confitebantur. Ejus ergo coram Patribus lectione

peracta a , Suscipimus vos dixerunt Legati Apostolicaeis Sedis in secundum praeceptionem sanctissimi Papae nostri fila

A driani propter confessionem libelli poenitentiae vestrae μ . Quibus Episcopi facti sui poenitentes responderunt: Et nosis adoramus vos , & suscipimus vos judices , & judicium veri strum tamquam ex persona Filii Dei habemus . Antequam

tamen