Fr. Thomae Mariae Cerboni ordinis praedicatorum ... De jure, et legum disciplina tomus primus quartus, et ultimus

181쪽

x o DE IORE, ET LEGUM DIs CIPLINA in eodem Concilio decreta fuerant I . Ex eo autem quod Eugenius Concilium esse continuatum agnoverit Ob haec tria capita, hoc est, pro extirpatione haeresum , pro pace populi Christiani, pro reformatione Ecclesiae etiam in capite , quod Natalis vellet, nullo modo colligi debet. Nam , ipsis quoque Adversariis nostris consentientibus a haereticum non est,inrmare t Concilia cicumenica Summo Pontifici subesse rquoad ea ergo , quae hujusmodi disputationem respiciebant,

Eugenius Basileense Concilium continuatum non agnovit, licet illud pro pace Ecclesiae continuatum voluerit. Ex hoc a tem confirmatur, quod supra pluribus ostendimus, Eugenium inductum Ecclesiae pace, & ne quae imminebant, graviora mala contingerent, parumper de suo jure cessisse . Ad resormati nem autem Ecclesiae , nulla facta mentione capitis, Concilium continuatum se velle , in litteris datis ad Enricum Daniae,& ladislaum Poloniae Reges, Eugenius cdixit 3 . At in

Bulla , qua Concilii dissiautionem revocavit, reformationem etiam in capite faciendam expressit. Ita sane e verum anno

e in eapite reformatio, ipso Eugenio dante , fieri non permittebatur ' anne de ea agi in eo Concilio non poterat, cui Eugenius per suos Legatos erat praefuturus 3 Prosecto quando qui sua auctoritate , licet suprema, praeest ceteris, istis decernendi de se quoque facultatem confert, nihil de illius siprema potestate deperit. Quod enim tunc inferiores faciunt, non sua, sed sibi tradita auctoritate faciunt. Quod si

illud quoque accedat, ut qui praeest aliis vel ipse per se , vel

in persona eorum, qui illum repraesentant, cum illis in unum coeuntibus quidpiam etiam de sua agendi ratione decerni consentiat; multo minus potestati illius praejudicium aliquod affertur. Si ergo attendamus, & qua ratione Eugenius diligentissime praecaverit, ne Constantiensia decreta a se aliquomodo probari viderentur, & quomodo reformationem Ecclesiae in capite, atque membris faciendam permiserit, nihil sane habetur, quod Adversariis nostris adiumento sit. cum ess L, omni devotione, atque famore Concilium Ba. leense i Praeced. s. Q Hujus lib. cap. . 6.ult. 3 Vide Praeced. s. Diuitiaco by Cooste

182쪽

LrRER XXIV. CAP ΠΥ V. IIIleense sese prosequi, Eugenius quidem protestatus suit 1 v

rumtamen ea conditione , ut illi pro se sui Legati praesiderent, atque revocarentur , quae contra auctoritatem Apostolicae S dis deereta fuerant i . Dum vero Eugenius revocavit eas Constitutiones , quaseontra Concilii proliquutionem ediderat, in hoc unum consensit, ut illud veluti legitime continuatum haberetur. C terum de ea quaestione, utrum videlicet sit potior auctoritas Summi Pontificis, an Concilii, nihil definitum voluit, sed ab ea omnino abstinendum censuit , atque habita ration temporum, secundum iura agendum a se non esse putavit. Nam sicuti est Abbas de Moniacis , unus ex Eugenii oratoriabus ain: De suo jure etiam clarissimo non parum concedere,, pro scandalo evitando censuerat, firmiterque decreverat Unde in disputationem eorum, in quibus sibi a suis adversariis contradicendum videbat, Eugenius venire noluit. Summam, atque hic in terris nullius auctoritati obnoxiam Pontificiam poetestatem asseruisse contentus : Ne iura, sicuti ait idem Auctor si de potestates Sedis Apostolicae contemni, & comprimi con es niventibus oculis pati videretur M. Hinc etiam Episcopus

Spalatensis, & ipse quoque Eugenii ad Synodum Oraror, in mandatis a Summo Pontifice se habere dixit, ne disputaret de potestate Apostolieae Sedis quoad di luendam, vel non dissetvendam Synodum acumenicam semel coactam 3 -- Nobis datum est in mandatis, ut super huiusmodi potestate

se non disputemus 3 ideo an legitima,&justa fuerit, nostrum ἡ non est decidere. Vos moveamini ex iuribus scriptis, & com se scientiis vestris M. Quapropter Eugenius id a se tantur sublatum voluit, quod contra prosequutionem Concilii Basis ensis in duabus Bullis jam decreverat: ceterum si attendatur ad potestatem Pontificiam supra Concilia , tunc temporis ob bonum pacis disputationem de ea institui nolait, sed, uti, Abbas de Moniacis dixit, de suo iure etiam elax imo nun p.

rum cocedere pro scandalo evitando e uit. '

3ὶ Cit. loco pag.6 6. . . . . i

183쪽

I7a DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA

Rescidit ergo Eugenius quod ad Basileensis Concilii a se

Indictam dis lutionem spectabat, non vero ab eodem Conciis Ito jam edita decreta de auctoritate supra Pontificem prob vit , quin immo ea rescissa se velle constituit, quemadmodum ostendimus 1 . Hoc idem constat etiam ex Cedula oblata pro parte Domini Imperatoris , insantibus Ambassatoribus Domini Papa , fletulis deputationibus , die Mercurii et . Ombris ic ,

in qua praeter alia haec leguntur: Petit praefatus Sanctissimus es Dominus noster quidquid contra personam, auctoritatem,

es & libertatem suam, & Sedis Apostolicae, & aliorum sibi

is adhaerentium , & fidelium actum est, revocari, & in pristi. is num statum reduci. Ipse etiam, si quid dictae prosequutimis ni, & continuationi obstans est, tollit, & revocat. Petitis etiam , ut iustissimum est, suo, & Apostolicae Sedis nomi. is ne praesidentem admitti. Hanc siquidem revocationenia is pro expeditiori concordia, & pace petit in genere . Simi is liter etiam ex parte sua vobis offert, si quid contra ipsumes Concilium, aut singulares personas forsitan fecisset , ut se ex serie litterarum suarum plane comprehenditur μ. I hac autem Cedula, quae mandante Imperatore , & urgentibus Eugenii Legatis , oblata fuit singulis Deputationibus pro expeditiori concordia, ct bono paris Eugenium satis habuisse dicitur , ut decreta jam facta contra auctoritatem Sedis Aposto- Iicae in genere revocarentur. Quo sane semper magis magisque constat, quod supra dicebamus , hoc est, Eugenium venire noluisse in disputationem suae auctoritatis supra Concilium, sed satis habuisse, ut a Basileensibus in genere revocaretur, quod contra auctoritatem Apostolicae Sedis ab illis decretum

fuerat

Non solum ergo Eugenius, & quidem in litteris non ad privatas personas a se datas, sed ad Enricum Daniae,& mi disiaum Poloniae Reges 3ὶ bono pacis inductum se consensisse dixit in prosequutionem Concilii Basileensis, sed etiam in publica Cedula oblata singulis Deputationibus pro experitiori com

184쪽

e m , t ' paee Eugeni uin petiisse dicitur in genere revocatim nem decretorum , quae lata contra aut toritatem Apostolicae Sedis in Concilio Basileensi fuerant. Unde non est, cur Bosis suetius ad privatas epistolas pro se recurrat.

Hic autem ultimo ea iterum animadvertenda censemus,

de quibus supra multis jam egimus i , hoc est, quae decreta

Summi Pontifices, cogente metu, ediderunt , neque firma esse, neque ea pro certis in Ecclesia habita fuisse , unde si 'quando rem unam, deinde contrariam ii decreverint, illius sane rationem habendam, quam plena libertate sanxerint ac propterea quum Eugenius omnino libere Basileense Concilium dis luerit, non libere autem consenserit in prosequutionem ejus, illum revera ex animi sententia egisse, dum illud prius fecit ; dici oportere . Quo sane semper magis inagisque constat, ex consensione Eugenii, quoniam ea omnino libera

non fuit, nihil minus colligi posse , quam quod Adversarii

nostri vellent. Ex his autem omnibus quum refutata maneant

etiam nonnulla alia levioris momenti , quae ipsi Adversarii pro se in medium adducunt; non est cur nunc illa sine ulla necessitate, atque fructu distinctim refellenda aggrediamur. S. V. Bossuetius falso contendit constare de Actis ab Eug nio IV. a refus Basilienses In Ferrariensi Concilio editis, decreta priora Basseensia , quibus consumtiensia confirmantur, integra a ctoritate esse. Idem Auctor Defensionis Oe. lib. 6. , alias I o. , cap.7. illud animadvertit, Clerum Gallicanum non quidem posteriorita,

Basileensia decreta defendenda suscepisse, sed Constantiensia, Basileensibus prioribus gesis, consentiente Antifice , sicuti ipse

inquit, toties repetita . Haec ergo immota sare ex Ferrariensi Concilio in sequenti 8. capite contendit, ex Florentino a tem in capite V. Nos in hoc g. Ferrariensis Concilii, in . sequenti , Florentini habita ratione , illum refutabimus, atque ita huic quaestioni finem imponemus . Haec ergo sunt, quae Boinetius in capite 8. pro se in medium adducit. I. Urget Decretalem visatoris, in qua Eugenius confirmat decretum

185쪽

ret IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA tum me sacrosancta XXV. Sessionis Concilii Basileensis , uti verum, ac legitimum decretum legitimi Concilii, atque ex emdem decreto Florentiae, vel Utini futuram Synodum habe dam determinat. Ergo colligit Bossuetius Basileensibus is gestis ad XXV. Sessionem innititur, nedum ea edicto imis probavit μ. a. Appellat ad Bullam Doctoris gentium in

quo commemorat idem Eugenius dccretum Haee sacrosanctatissione XXV. in Basileensi Concilio editum, atque ob illud

edicit, Concilium Basileense Ferrariam transferendum esse.

Ad haec inquit Bossuetius de Basileensibus multa conque is stus est , Eugenius nihil vero de iis , quae ad Constan-- tiensia decreta spectarent . 3. Provocat ad decretum I. Sessionis Ferrariae habitae ante adventum Graecorum, quo

statuitur , Synodum Ferrariensem Basileensis prosequutionem esse. Igitur inquit Bessuetius in adeo non improbat anterio. - ra Basileensia decreta, ut iis innitatur, & ea continuet με. Denique in medium adducit Eugenii praesentis in Synodo Ferrariensi decretum , approbante Concilio, editum, in quos nanter declarat gesta Concilii a die translationis esse nullius roboris. Ergo infert Bossuetius nec ipse Pontifex ante-- riora gesta rescissa esse voluit μ. Animadvertit autem p steriora Basileensia decreta ob hanc causam ab Eugenio rej , quam ipse Eugenius his verbis expressit: Nos igitur

D attendentes excessus eorum adeo notorios , ut non possintis aliqua tergiversatione celari, quodque error , cui non re

se sistitur, approbari videtur, & latum pandit delinquentibus is iter is , qui eorum conatibus non resistit &e. Ex his autem ita Bossuetius inferti μ Atqui haud minus notoria erant, ,, quae pro Constantiensbus deeretis Basileenses gesserant, , ante di solutionem quidem Sessione II., post instauratam ,, vero Synodum Sessionibus maxime XVL, & XVIII. Ergo sis, Eugenius improbanda ea esse censuisset, & tamen contiis cesceret, veritatem prodidisset. Conticuit autem : nonis ergo ea improbanda censuit. Ex his omnibus liquet Basi- ω leensibus gestis detractam auctoritatem , eis quidem praeci is se, quae post translationem facta sint, anterioribus verom minia Diuiligod by Corale

186쪽

is minime . . . Quare anteriora Basleensia decreta , quibus,, Constantiensia confirmantur, repugnante nemine , immo,, tota Ecclesia iis decretis nixa, plena auctoritate constant'. Absolute quidem Bossuetius ita pronuntiat et attamerta non vere , sicuti pluribus est jam ostensum a nobis. Nunc igitur singula expendamus. Eugentur ergo in Decreto, quod incipit Salmioris nihil se magis desiderare, atque expetere Praemittit, quam unionem Graecae cum Latina Ecclesia r ad Synodum Basileensem suos Legatos misisse deinde dicit, ut una cum Patribus locum determinarent , in quo Synodus pro unione Graecorum habenda foret: Cedulam illam postea reseri, quam orator Graecorum Synodo Basileensi obtulit. atque in ea nomine suorum reclamavit contra determinati nem factam a majori parte Patrum , Legatis Sedis Apostolicae, aliisque contradicentibus , de Synodo cogenda Avenione. Tandem a Graecis se exoratum affirmat, ut Synodum in Italia haberi praeciperet. Hisce praemissis, ita statuit ci): Electio. ω nem Florentiae, ves Utini, aut alterius loci pro celebratio. ,, ne acumenici Concilii, ut in decreto continetur , accois piamus, ac etiam confirmamus . Nulli ergo omnino hombis num liceat hanc paginam nostrae susceptionis , acceptati is nis, & confirmationis infringere, vel ei ausu temerariori contraire . His autem Eugenius, & suae supremae legisl tivae potestatis manifestum argumentum dedit , uti nemo non videt , & , quod sane animadvertendum cst, prius d cretum editum a majori parte Patrum Basileensium in Sessi ne XXV. rescidit, & alterum confirmavit, uti dicit idem Eugenius superinde confictum, & quidem a saniori parte Conculii, consentientibusque Legatis Apostolicae Sedis a . Nania

in priori decreto , contra quod orator Graecorum nomine suorum reclamaverat, sancitum erat, ut Concilium Avenione haberetur, atque ita quidem ut omnibus, atque ethim summo

Pontifici aliter hac de re decernendi facultas sublata esset 37. Haec

187쪽

x 6 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Haec quum ita sese habeant, inde refelli Bossuctium , unde

adversus nos praevalere se posse arbitratur, quis non videat gIn Bulla Doctoris gentium antequam Eugenius decernat Concilium Ferrariae habendum, appellat quidem ad decretum Sacrosancta, quod in Sessione XXV. Concilii Basileensis edistum fuit; verumtamen plena sua auctoritate utitur, cui nulla potestas contradicere possit, dum Concilium Ferrariae habe

dum indicit 1 : Tenore praesentium, inquit auctoritateis Apostolica, & ex certa scientia , & ex plenitudine potest

is iis, civitatem Ferrariensem , quam & pro futuro cicumeis se nico Concilio ex nunc assumimus , ex nunc prout ex tunc,

is & ex tunc prout ex nunc pro loco dicti Concilii transse-- rendi nominamus, assignamus , & etiam deputamus . Postquam vero declaravit, sese permittere, ut de causa Boh morum adhuc per triginta dies Basilaeae ageretur, ita prosequitur : Decernentes , ac etiam declarantes omnem aliam is nominationem, declarationem, electionem, vel translatis ,, nem quavis auctoritate , aut quocumque praetextu factam,

is vel etiam in posterum faciendam , praeter quam auctoritateis nostra , de qua constat per authenticas litteras nostras, is super hoc conficiendas, nullius esse, prout est, roboris, se vel momenti . Mandat postea omnibus, quorum est Concilio interesse, ut ad dictum locum sese conferant, & ne ullum conciliarem actum Basilaeae amplius habeant, sub poena excommunicationis , & privationis omnium dignitatum ipso facto imeurrenda interdicit. De multis autem aliis, quae spectant ad locum, quem pro Concilio habendo Basileenses elegerant, cum iisdem Eugenius conquestus fuit : attamen de decretis

Constantiensibus non erat, cur conquereretur , tum qui

non setabat res, de qua agebatur , tum quia suo facto eorum se nullam habere rationem , nemini dubitandi locum reliquit. In decreto I. Sessionis habitae Ferrariae non dicitur, sicuti Bossuctius habet: θnodum Ferrariensem Basileensis continuati nem , ac prosequutionem esse ; scd a Hanc ipsam sanctam o Synodum ad ea omnia, pro quibus dictum olim Basileense

188쪽

Li BER XXIV. C A P UT V. r 'r nellium ab initio fuerat institutum, praesertim pro fu- ,, turo acumenico Concilio pro ipsa sanctissima unione praeis dicta in praesenti civitate Ferrariae in Spiritu Sancto esse I ri gitime congregatam , & stabilitam, continuationemque is deinceps, & prosequutionem ad praedicta omnia debere se habere Ita vero sancitum in hoc decreto fuit consentanee ad ea , quae in Aligamentis Reverendis i Domini Legati super sabilimento huius sacri Coneilii Ferrariensis leguntur r . In eis enim primo loco proponebatur i Quod in hac civitateis Ferrariae sit Concilium fundatum , & stabilitum ad contiis nuandum, & prosequendum ea, pro quibus Basileense Com,, cilium fuerat institutum , & etiam pro tacumenico Concilio:

,, pro unione Graecorum μ. Ceterum quam alieni Ferrarien-:

sed a sententia Patrum Basilensium fuerint in iis , quae Summi Pontificis , Conciliorumque auctoritatem spectant citati decreti initio statim apertissime declarant: Sancta universalisis Synodus inquiunt per ipsius Dei gratiam , auctorizanteis Beatissimo Domino Eugenio Papa IV., in hac civitate Fer- ,, rariae in Spiritu Sancto legitime congregata , universalem ,, Ecclesiam repraesentans, praesidente vice , & nomine ipsius si Sanctissimi Domini Eugenii Reverendissimo in Christo P es tre , & Domino, Domino Nicolao , tituli S. Crucis in Ie- ω rusalem, Sanctae Romanae Ecclesiae Presbytero Cardinali, se Apostolicae Sedis Legato, illius inhaerens firmissimo funda- ω mento, qui Apostolorum Principi dixit: T. es Petrus Os ,

se per hanc petram ad cabo Ecclesiam meam , sollicita servare. se unitatem spiritus in vinculo pacis , ut simus unum corpus, isi & unus spiritus , sicut vocati sumus in una spe vocationis iis nostrae U. Haec profecto tam manifesta sunt, ut ad refellcndam Bossuetii interpretationem nulla nostra commentatione

egeant.

Tandem ex eo decreto, quod Eugenius, sacro appro- bante Concilio, in Synodo Ferrariensi edidit, non consequb. tur, quod Bossuetius contendit. Vult enim ipse Eugenium in eo probasse , quae Patres Basileenses, antequam Concilium

189쪽

r 8 DE IURE LEGUM DISCIPLINA Ferrariam transferretur , statuerunt , quia, ut ipse inquit, Ag nter declarat gesa Concilii a die tramlationis nullius esse misiaris . Verum enim vero nunc quoque non secus, ac in Bulla Doctoris sentium faelo suo Eugenius apertissime declaravit , . quae Patres Basileenses de auctoritate Conciliorum supra Pontificem decreverunt, antequam Concilium Ferrariam transse .

retur , contra omne jus decrevisse. Quandoquidem illud P tres Basileenses Sessione XI. constitueranti Concilium per . neminem, etiamsi Papalis fuerit dignitatis , sine consensu. se duarum partium Concilii dissolvi, aut de loco ad locum . . ,, mutari posse μ . Hujus vero decreti Eugenius nullam rati

neni habuit, immo illud omnino despexit, dum Synodum sua

auctoritate Ferrariam transtulit. Non solum enim duae Concilii partes huic translationi non consenserunt, sed repugnavit pars maxima Patrum, quemadmodum etiam Bossuetius fate- tur. Inter pauciores , attamen sapientiores, qui translationi,

consensere , fuerunt quidem Legati Apostolicae Sedis : verum ex sententia Basileensium suffragium illorum suffragiis ceter

rum Patrum praeferendum non erat , quum vellent, ut sine

potestate , atque jurisdictione, quam coactivam vocant, Synindo praesiderent. Facto itaque simul atque decretis Eugenius improbavit, quod a Patribus Basileensibus de auctoritate Conciliorum supra Pontificem constitutum fuerat. Est illud etiam animadvertendum , solemne totius Concilii decretum de Synodo non transferenda sine consensu duarum partium , eos Concilii Patres, qui prudentia, doctrina, atque aequitate praestabant ceteris, nihil fuisse moratos . Ideo Basileenses ita pro suo more acute , & dilucide se Cl. Orsius de Rom. Pontis auctorit. lib. 6. cap. 8. art. 3. ad is Synodum iure, ac legitime transferendam duarum partium ,, consensum requirebant, quoniam in duabus partibus t

ri rius Concilii auctoritatem residere judicabant , adeoqtie& summam illam inesse Catholicae Ecclesiae potestatem , cui ,, parere Pontifex teneatur, & quae in summis Ecclesiae ne- is gotiis a Spiritu Sancto regatur , nec deficere possit. Atquiis optima Concilii pars decretum majoris partis velut impr

190쪽

Lra En XXIV. C APUT V. x vis bum, & Eeclesiae noxium rejecit, & improbavit, statuitqueis Synodum esse in Italiam transserendam, quamquam major ἡ numerus repugnaret : ergo illustrior Basileensium portio, is translationi ad votum Pontificis consentiendo, priora gesta is damnavit, agnovitque fuisse olim tota Synodi auistoritate. factum decretum, quod Ecclesiae noxium , & perniciosum is esset : quamquam & hoc cx eorum numero haberetur, is quod cum Constantiensibus connexum esset, eisque innite. se retur M. Ex his autem omnibus , quae usque modo disse ruimus , totam Bossuetii ratiocinationem falso fundamento

nixam esse , nemo non videt.

y. VI. Falso contendit Bossuetius Decretati : Μηses, Synodo Florentina edita , priora Basileensia , constantiensia

decreta Armari. '

- Qua quidem Decretali inquit idem Auctor Defensi

is nis erc. lib.6. , alias I o. , cap. 9. Eugenius eisdem insisten is vestigiis, Basileensia posteriora convisit; ea scilicet, quae se post translationem facta sint, non autem antecedentia :k, tum etiam Basileensia illa posteriora sic improbat, ut firmetis Constantiensia Verum rem totam diligenter expenda mus, videbimusque Bossuetium, nolentem tamen, statuere, contra ac in animo sibi induxerat, Constantiensia decreta ab Eugenio reprobata fuisse, si eo sensu accipiantur , quo tum: ipse, tum Basileenses acceperunt. Basileenses igitur Sessio ne XXXVI. i quemadmodum etiam Bossuetius animadveriit haec tria decreverunt: I. Ut veritas de potestate Concilii ,, Generalis supra Papam, declarata per Constantiense, & hoc se Basileense , Generalia Concilia, sit veritas fidei Catholi ea iis a. veritas hae, quod Papa Concilium Generale, sine ejus.m consensu, nullatenus auctoritative potest dissiavere, aut ,, ad aliud tempus prorogare, aut de loco ad locum transisse is re, sit fidei Catholicae r Ut veritatibus his duabus pertia. ω naciter repugnans, sit censendus haereticus μ. Fundamen tum autem harum veritatum, quemadmodum eas Basleenses, vocabant, ipsi reposuerunt in praecedentibus declarationibus 1 m.37. Coneil. edit. Vea v. colum. 39 - Diuiligod by Corale