장음표시 사용
201쪽
ryo DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAM mea, formosa mea, perfecta mea μ. Non esset autem in uno pastore commendata unitas , si cum eo omnes Fideles in unitate fidei convenire non deberent. Tandem , ut alios sane
multos omittamus, S. Thomas a. a. quaest. I. art. o. pro certo
statuit, spectare ad Summum Pontificem determinare symbo. Ium fidei, ductus auctoritate eorum, quae Christum Petro dixisse legimus cap. 22. v. 3 a. , atque haec superaddit: is Et hujus ratio est, quia una fides debet esse totius Eccle-ἡ fiae secundum illud r. Corinth. I. Io. Id 'sum dicatis omnes ,
,, ct non sint in vobis schismata : quod servari non posset, nisi
is quaestio fidei exorta determinetur per eum , qui toti Eccle- ,, sae praeest; ut sic ejus sententia a tota Ecclesia firmiter teneatur l. Quapropter unam esse non posse totius Ecclesiae fidem decernit S. Thomas, nisi unus, qui toti Ecclesiae praeest, quae fidei sunt, decernat, atque ita fiat, ut sententia ejus in tota Ecclesia firmiter teneatur. Qua ergo ratione necesse est , ut una sit Ecclesiae fides , oportet quoque, ut omnes Fideles in unitate fidei cum eo conveniant, qui utitueris Ecclesiae praeest. Esse ergo debere omnes Fideles cum Romanis Pomtificibus in unitate fidei consociatos, ex traditione omnino ccompertum habemus. S. II. Hujusmodi doctrinae caput tale est , ut omnino conanexum sit cum iis, quae de auctoritate, potestate, atque jurisdictione Romani Pontificis iam ostendi inus. Ut ergo ab ultimo hujusmodi doctrinae capite, de quo
iam egimus, nunc exordiamur, lib. praeced. cap. a. &seqq.
pluribus ostendimus , supremam judicii rationem , & potissimum eorum , quae ad fidem spectant, Summi Pontificis propriam esse . Huic autem principio, a quo haec suprema iudicii ratio in rebus fidei habetur, si Fideles suam fidem conso
matam non habeant, neque eamdem supremam judicii rationem in eo recognoscunt, neque in sua fide omnino certi esse poterunt, quia in eo principio nondum steterunt, ultra quod
nihil amplius expeti potest. Pontificia de fide judicia infallibilia esse, tam si ratio habeatur ejus fundamenti, supra quod Christus Ecclesiam extruxit , Diuiligod by Corale
202쪽
truxit, quam si attendatur ad ea , quae tum Lucae cap. 2 2. v. 3I. & seq., tum Dan. cap. a I. v. I I. & seqq. , Christum Petro
dixisse legimus, lib. 2 3. cap. a. & seq. est jam confectum a n bis . Haec autem infallibilitas neque a Romanae Ecclesiae , neque ab universae Ecclesiae, sive ubique diffuse , sive in Conciliis cicumenicis congregatae consensione pendet, sed eam ipsi Summi Pontifices secundum sepremam rationem suae prae cturae super universam Ecclesiam ex Divina institutione habent i . Quum ergo ea fide , quae ex se in fallibilitatem 'abet, nulla certior excogitari possit; cum hac sane consequitur , ut Fideles , si ab omni periculo errandi abesse volunt,
Quamvis jus appellationis non solum cadat supra jam edita judicia fidei , sed etiam supra alia , quae ad disciplinam spectant; tamen supremum jus appellationum , quod Romano Pontifici lib. aa. cap. a. &seqq. vindicavimus circa edita iudicia fidei potissimum versatur. Est autem hujusmodi supremum jus appellationum in eo positum, ut Summi Pontificis sit, de fidei judiciis jam prolatis ultimam sententiam ferre, posteaquo nullus amplius supersit disputationi locus , utrum hoc, vel illud ad fidem spectet , vel non spectet. Si ergo Fideles in sua
fide certi, atque securi esse velint, ut in ea sese conforment fidei Romani Pontificis, necesse sane est. supra coetum universae Ecclesiae simul in unum in Conciliis Scumenicis congregatae Summum Pontificem esse, & ad eum spectare Conciliorum acumenicorum decreta confirmare , lib. a I. cap. 3. evicimus. Ex quo sane hoc idem consequitur , quod nos modo volumus. Nam si Patres in acumenico Concilio simul uniti quo sane coetu , nullus nobilior, gra-Vior , atque quovis ex capite praecellentior haberi potest in fidei suae decretis fidei Summi Pontificis conformari debent, multo id magis omnes alii Fideles faciant oportet. Est etiam Ecclesiae regimen persecte Monarchicum, in quo unus praeest omnibus , sive singillatim , sive simul acceptis , quemadmodum lib. 2 o. cae. q. ostendimus , & Summus Ponti. i Ejusdem libri sequentibus capitibus. Diqili od by Corale
203쪽
1ρα DE In RE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Pontifex, qui hoc regimen tenet non solum ordinis, & dignitatis , sed etiam potestatis, ac jurisdictionis Primatum habet , qui universam Ecclesiam complectitur, atque inter e tera spiritualia , quae sunt fidei , potissimum respicit, uti constat ex iis, quae lib. I 8. cap. I.&seqq. pluribus disseruimus. Hoc autem regimen perfecte Monarchicum, cui tum singuli, tum omnes subjiciuntur 3 hic Primatus non solum ordinis,& dignitatis, sed etiam potestatis , atque jurisdictionis super universam Ecclesiam, quum, uti dicebamus, inter cetera spiritualia , quae sunt fidei, potissimum complectatur, inde sane consequitur, ut uni illi, qui supremum Monarchicum regimen in Ecclesia tenet, qui super universam Ecclesiam Primatum non solum ordinis, & dignitatis , sed etiam auctoritatis,& jurisdictionis habet, omnes Fideles in fide conformari
Hoc vero totum de conformatione fidei , quod etiam Adversarii nostri tuentur i cum aliis eorum doctrinae capitibus sane non concordat. Nam supremam judicii rationem. Summo Pontifici denegant i Pontificia de fide judicia ex se infallibilia non esse tuentur : supremum jus appellationum ci ob divinam auctoritatem tribuendum non esse contendunt: auctoritati Conciliorum acumenicorum illum subjiciunt: E clesiae regimen perfecte Monarchicum esse , in quo Summus Pontifex sicuti hngulis , ita omnibus simul praesit, non volunt et . Ex his autem consequitur, ut Fideles suam fidem conformare debeant non cum fide Summi Pontificis, sed ejus, qui supremam sudiciorum rationem habeat; cujus auctoritate fiat, ut judicia infallibilia sint; illius definitioni nullus supersit appellationi locus ; ejusdem auctoritate in fidei decretis nulla alia superior habeatur ; cjusque sit Moliarchico regimine , quo tam singulis , quam omnibus simul praesit, Ecclesiam gubernare . Haec enim sane faciunt, ut Fideles suam fide absque ulla haesitatione, immo cum omni certitudine ei principio
I Vide lib. 13. cap.7. s. is. Vide etiam Petrum Balterinium uberius hac de re disserentem de Di, oeratione Trimatus um. Pont.
204쪽
LIBER XXV. CAPUT II. r 93cipio omnino conformare possint, atque etiam debeant, in quo illa reperiuntur : illi autem principio, in quo haec non habentur , si in sua fide sese conforment; adhuc ulterius principium ab eis semper requirendum erit, in quo quoad rem omnium gravissimam prorsus conquiesccre possint.
DE PRINCIPIIS , QUIBUS CONSTAT CUNCTos FIDELEs UNITATE COMMUNIONIs CVΜ SUNNO PONTIFICE CONIUNCTOS ESSE DEBERE.
S. I. Icut unitas fidei , ita etiam unitas communioniso ad Ecclesiae unitatem requiritur . Non minus Ecclesia , quam unitas illius debet esse visibilis. Nam , quemadmodum inquit S. Augustinus in lib. 3.
coni. Parmenianum num. 28. , nulla esset securitas unitatis, si Ecclesiae unitas non pateret. Quamvis autem Ecclesiae unitas
sese quam maxime prodat, si ad eam unionem fidei attendatur , quam cum supremo Ecclesiae Praesule omnes Fideles h bere debent, de qua in superiori capite egimus; tamen Iuc lentissime etiam in ea unione manifestatur, quae dicitur com-ntur,ionis, & non in interioribus quidem actibus charitatis consistit, sed in exicrioribus mutuae communicationis ad E clesiam spectantibus , eaque fit, ut omnes Fideles uno vincito quodammodo ligati, in unum simul coeant, unamque visibilem Ecclesiam Christi constituant. Singuli Fideles immo diate secum invicem uniri non possimi : unde satis est, si
uniantur, atque communicent cum proprio Episcopo, qui tamen unitus si cum aliis Episcopis Catholicae communionis, potissimum autem cum Romano Pontifice, uti origine, ac veluti centro totius Catholicae communionis . Qui enim cum Romano Pontifice communicat, consoci ationem quoque habet cum omnibus aliis Catholicis simul cum eo unitis . si Ecclesiae autem unitas inquit S. Thomas a. a. quaest. 39. is art. I. in duobus attenditur , scilicet in connexione me se brorum Ecclesiae ad invicem , seu communicatione ,&ite-
205쪽
I9 IURE, ET LEGUM DISCIPLINA A rum in ordine omnium membrorum Ecclesiae ad unum. - eaput, secundum illud-cia v. a. I 8. Insatus sensu camo nis suae, O nm tenens caput, ex quo totum corpus per nexur ,
conjunctiones subminis tum , ct confructum crescit in ,, augmentum Dei. Hoc autem caput est ipse Christus , cujus si vicem in Ecclesia gerit Summus Pontifex. Et ideo schism, si lici dicuntur, qui subesse renuunt summo Pontifici ,& qui
se membris Ecclesiae ei subjectis communicare recusant M. Quapropter sicuti singularium Ecclesiarum unitas communionis , seu pacis , in eo posita est, ut omnes Fideles illarum Ecclesiarum cum suo Episcopo communicent, eique uti membra ejus uniantur ; ita etiam unitas communionis totius Ecclesiae in eo consistit, ut omnium singularium Ecclesarum Episcopi una cum suis membris Romano Pontifici, uti supremo totius Ecclesiae Capiti uniantur, atque cum eo comm nicent . De hac ergo unitate communionis nunc agimus.
Hisce praemissis , nunc quod proposuimus .
Usum ovile, unum corpus, una sponsa, atque una co
lumba in sacris Litteris Ecclesia dicitur . Quod autem unum est, schismate, seu scissione dividitur in partes, ita ut amplius unum dici non possit. Ecclesiae unitatem veste inconsutili Iesu Christi designatam fuisse , S. Cyprianus affirmat in libro De Unitate Ecclesiae, in quo illud quoque superaddit, Ecclesiam esse
unam, quamvis sua foecunditate latius extendatur, sicut solis est unum lumen , etsi multi sint radii ejus , una arbor , licet plures rami, unusque fons, quamvis multi rivi illius. His a tem eκemplis insistens illud quoque e vincit, quod ab Ecclesia praecisum est, partem ejus dici nullo modo posse : Ecclesia is quoque inquit una est, quae in multitudinem latius incre is mento Decunditatis extenditur. Quomodo solis multi radii, is sed lumen unum , & rami arboris multi , sed robur unumari tenaci radice fundatum, & quum de fonte uno rivi plurimiis defluant, numerositas licet diffusa videatur exundantis co is piae largitate, unitas tamen servatur in origine Sic Eo se clesia Domini luce perfusa per orbem totum radios suos por is rigit, unum tamen lumen est, quod ubique diffunditur, necs, unitas
206쪽
se unitas corporis separatur e ramos suos in universam terramis copia ubertatis extendit e profluentes largiter rivos latius expandit . Unum tamen caput est , dc virgo una , dc una , is mater foecunditatis successibus copiosa M. Sicuti ergo ad veram unitatem membrorum cum suo capite requiritur, ut membra cum eo communicationem habeant i ita etiam ad unitatem Ecclesiae oportet , ut Fideles , quamvis ubique diffusi, eum Supremo capite illius communicent , ac propterea non minus unitas fidei , quam communionis ad unitatem Ecclesiae requiritur. g. II. Ex ipsa Traditione omnino constat , cunctos Fideinles unitate communionis cum Romanis Pontificibus consoci tos esse debere.
- Ad hanc enim Ecclesiam hoc est Romanam , inquit A S. Irenaeus lib. 3. Contra Haereses cap. a. num. 3. in propteres, potiorem principalitatem necesse est , omnem eonveni fi Ecclesiam, hoc est, eos, qui sunt undique Fideles, in qua se semper ab his, qui sunt undique, construata est ea, quae ,, est ab Apostolis traditio μ . Dici autem non potest , S. Irenaeum putasse, oportere, eos, qui sunt undique, Fideles, ad Romanam Ecclesiam corporaliter commeare . Superest ergo, ut necessarium esse voluerit, omnes, qui sunt undique, Fideles ad Romanam Ecclesiam convenire vel propter fidei , vel propter communionis unitatem . Propter utramque communi
nem sane voluit. Necessariam putata communionem fidei, jam ostendimus r . Eamdem quoque fuisse sententiam ejus donnitate communionis inde constat, quia necesse est , ut illicum ea Ecclesia communionem habeant, ad quam convenire debent. S. Cyprianus epist. go. loquens iis quinque Presb teris schismaticis addictis faetioni Felicissimi: Deus unus .est ,, inquit de Christus unus, & una Ecclesia, Be Cathedra unari supra petram Domini voce fundata. Aliud altare contavi, A aut Sacerdotium novum fieri praeter unum estate , & ii hum , sacerdotium non potest. Quisquis alibi collegerit, spargit NEpist. 7 o. r Una Ecclesia a Christo Domino super Petrunis
207쪽
DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA is origine unitatis, di ratione fundata . Epist. 73.r Nam is Petro primum Dominus , super quem aedificavit Ecclesiam, ἡ & unde unitatis originem instituit, & ostendit, potestatem si istam dedit, ut id solveretur in coelis, quod ille solvisset in is terris M. Quae in libro De Unitate Ecclesiae in hanc rem habet, non cst, cur repetamus . Id tantum animadvertimus, in hoc quidem libro tradi ab ipso , Petro datum fuisse , ut Ecclesiae unitatem repraesentaret; tamen ejus unitatis, quae ab illo reis praesentanda foret, auctorem Petrum a Cypriano habitum fui Gst . Quare sicut quilibet in sua Ecclesia Episcopus origo est, atque centrum unitatis, quatenus Fideles communi consensi ne adhaerendo illi, in unum coadunantur , atque ex union gregis cum pastore illa Ecclesia evadit una; ita in universali Ecclesia unus Summus Sacerdos , & Pastor S. Petrus , Romanusque Pontifex successor ejus, Catholicae unitatis origo, a que centrum est, & unitatem totius Catholicae Ecclesiae continet , quatenus omnes tum Episcopi, tum Pastores inseriores, ceterique Fideles illi adhaerent, atque ita ex pluribus peculi ribus gregibus uni Supremo Sacerdoti, atque Pastori adhaerentibus , unus grex, & una Ecclesia universalis coalescit. Opi tus Mileuitanus lib. a. Adυersus Parmenianum cap. a. postquam eum de nefario schismate convicit, ignorari non posse illi odiponit, Cathedram unam in Petro Principe Apostolorum positam fuisse , ut unitassem retur ab omnibus : unde eum peccatorem , & schismaticum simpliciter vocat , qui ab hac se Cainthedra separat, alteramque constituit: Ut lain schismaticus, ἡ inquit & peccator esset , qui contra singularem Cathe is dram Petri alteram collocaret V . De ea vero separatione Optatus agit, ob quam csset quispiam schismaticus, atque peccator . S. Hieronymus lib. I. Contra Iovinianum num. I 6. Proinis plerea inquit inter duodecim unus eligitur , ut, capite se constituto, schismatis tollatur occasio . Esset autem frustra constitutum huiusmodi caput ad testendam occasionem schismatis, si neque ipsum caput pertrahendi omnes in suam com munionem facultatem haberet, neque omnes ei consectati in eadem communione esse deberent . Hinc idem S. Doctor in Dia Diuiligod by COOste
208쪽
LI AER XXV. CAPUT II. I97 Dialogo contra Luciferianos num. V. Ecclesiae salus ait in Sum. is mi Sacerdotis dignitate pendet, cui si non exors quaedam, &is ab omnibus eminens tribuatur potestas, tot in Ecclesia esia is cientur schismata, quot Sacerdotes M. S. Augustinus lib. 3.
Contra Cresconium cap. 3 . Romanum Episcopum Catholicae communionis centrum esse agnoscit , cum quo ii , qui no communicant, uti Catholici haberi non possint . Unde quum Cresconius societatem, atque auctoritatem quorumdam orientalium in medium adduceret; eosdem orientales extra Ecclesiam esse , inde quoque Augustinus collegit , quia Orientales Catholici ad quemvis etiam magni nominis Episcopum nunquam scribere consueverant, Romano praetermisso, sicuti illi focerant, qui communionem habere curaverant cum Episcopo Carthaginensi, non autem cum Romano . Quum autem D
natistae c aecilianum Episcopum Carthaginensem a communi ne suarum Ecclesiarum seiunxissent, indeque eum ab Ecclesia separatum dicerent,Augustinus ut eumdem in Ecclesia constitis, se probaret,cum Ecclesia Romana communicare Donatistis o jecit: Qui posset inquit non curare conspirantem multi- ,, tudinem inimicorum, quum se videret & Romanae Eccle-
,, siae , in qua semper Apostolicae Cathedrae viguit Principam tus, & ceteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam ,, venit, per communicatorias litteras esse conjunctum t . S. Cyrillus antequam se a Nestorii communione separaret, ut in re tam gravi cum omni maturitate procederet , S. Caelestinum sibi consulendum censuit,ne ab ipso centro totius Catholicae communionis hac in re dissentiret Ab illius tamen cominis munione palam a ,& aperte nosmetipsos non prius divelli- mus, quam haec pietati tuae indicaverimus. Digneris igitur se declararὸ, quid tibi videatur, & utrum aliquando cum illo is communicare oporteat M. S. Leo in epistola ad Anastasium
Episcopum Thessalonicensem cap. ra. 3 postquam Ecclesiae regimen ita distributum animadvertit, ut quidam amplioremi in
i Epist. 3. num. 7. , alias Isa. 13 Ita S. Cyrillus in epist. ad Caelestinum data, epist. 8 apud Coustantium inter Caelestini epistolas.
209쪽
χρ8 DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA in eo sollicitudinem haberent, Per quos scuti ipse inquit si ad unam Petri Sedem universalis Ecclesiae cura conflueret, ἡ & nihil usquam a suo capite dissideret . S. Gregorius M gnus: μ Quis enim nesciat inquit Sanctam Ecclesiam ii is Apostolorum Principis soliditate firmatam, qui firmitatem
is mentis traxit in nomine , ut Petrus a petra vocaretur
ἡ Itaque quum multi sint Apostoli pro ipso tamen Principatu so. M la Apostolorum Principis sedes in auctoritate convaluit i . Si ergo Sancta Ecclesia in Apostolorum Principis soliditate firmatur, & sola Apostolorum Principis sedes in auctoritate comvaluit, inde sequitur , ut cum Romanis Pontificibus Petri sedem tenentibus ii omnes uniti communione esse debeant, qui in Sanctae Ecclesiae soliditate permanere volunt . Iam inde ais Felicis III. temporibus sese sejunxerant a communione Apostolicae Sedis, qui Acacii partibus studebant. Quamvis autem, Acacio mortuo, ad eam iterum redire vellent, id tamen nunquam obtinere potuerunt, quousque ex sacris Dypthycis non expunxere Acacii nomen . Sub Hormisda in eommunionem Apostoli eae Sedis ea lege admissi fuere , ut cuidam professioni fidei subseriberent, in qua de utraque unitate fidei , & communionis servanda cum Apostolica Sede cavebatur . Hac auistem in professione, quod attinet ad unitatem communionis, ita habebatur a : μ Quapropter, sicut praediximus, sequen- ω tes in omnibus Sedem Apostolicam, & praedicamus omnia, quae ab ipsa decreta sunt , & propterea spero in una coinis munione vobiscum , quam Apostolica Sedes praedicat, me se futurum , in qua est intcgra Christianae Religionis , & pcris laeta soliditas. Promittentes in sequenti tempore sequestr is tos a communione Ecclesiae Catholicae , id est, in omnibus is non consentientes Sedi Apostolicae, corum nomina inter SDis era non recitanda esse mysteria μ . Quae de hujusmodi professione fidei ipse Bossuetitas habet Desensionis Oe. lib. I o., alias
1 F., cap. 7., nunc animadvertenda censemus, atque, omissis, aliis multis, quae in rem hanc nostram afferre possemus, de ea finem i Epist. lib. . Indict. Is .epist. I9. , alias 36. a Tom. a. Concit. edit. Harduini colum. IOIT. Diuiti eo by Corale
210쪽
Lr AER XXV. CAPUT II. ry finem dicendi faciemus : omnes ergo Ecclesiae , sublignata is formula profitebantur Romanam fidem, Sedis Apostolicae, si & Ecclesiae Romanae fidem, integra , & perfecta soliditate
is Constare , ac, ne unquam deficiat, certa Domini pollicit, is tione firmatam. Nempe hanc fidem ab Episcopis ad Metro is politanos , ab his ad Patriarchas , a Patriarchis ad Papam is mitti oportebat; ut omnium confessionem unus exciperet, is ac pro consessiohe fidei communionem omnibus, unitate minis que rCpenderet. Hanc professionem eodem initio, eadem
is conclusione , additis subinde haeresibus , atque haereticis, is qui suis temporibus Ecclesiam conturbassent, per sequuta ,, secula frequentatam scimus . Hanc uti S. Hormisdae Papae, ,, sanctoque Agapeto, & Nicolao I. fecerant; ita iisdem ve si bis Hadriano II. Papae , Nicolai successest factam in Conci- ω lio VIII. cicumenico legimus μ. Cunctos ergo Fideles unitate communionis cum Romanis Pontificibus consociatos esse debere, ex ipsa Traditione perspectum habemus. g. III. Hujusmodi doctrinae caput tale est, ut omnino comnexum sit cum iis, quae de auctoritate, potestate, atque jurisdictione Romani Pontificis jam ostendimus . Supremam judicii rationem in Summo Pontifice esse,quae nullius sententiae subjiciatur, judicio autem illius omnium semientiae ultimo subjiciantur, libro praecedenti cap. a. , & seqq. pluribus confecimus . Haec autem judicii ratio, habito respectu omnium Fidelium , scuti revera haberi debet, supremata dici non posset, & revera non esset, si ab illa Ecclesiae singui res, vel quicumque Fideles sese subtrahere cum Romano Pontifice non communicando possent . Sine mutua enim comm
nicatione haec Suprema judicii ratio non habetur. Ob eam e go consequitur , ut cuncti Fideles unitate communionis cum Romanis Pontificibus consociati esse debeant. Pontificia de fide judicia infallibilia esse , lib. 23. cap. a.& seqq. , jam ostendimus. Ex hoc autem simili ratione cons quitur, ut cuncti Fideles cum Romanis Pontificibus unitatem communionis habere debeant. Nam si hanc non habeant: in-
fallibili , & eo quidem visibili principio , prout ad praesen m