장음표시 사용
191쪽
rgo' DE Iuli E, ET LEGUM DIs CIPLINA tam in Constantiensi, tum in eodem Basileensi Coneillo facthNam antequam illas constituant, ita habent i . Et licet si has esse veritates fidei Catholicae constet ex pluribus declarationibus praecedentibus , tam in praefato Constantiensi is Concilio, quam in hoc Basileon si factis ad majorem tamen. si soliditatem, & firmitatem omnium Catholicorum in unan is mi prosessione veritatum ipsarum , haec sancta Synodus defi- se nil &c. Id etiam Bossuetius in citato capite conlatas fuit, singulariterque ad decretum V. Sessionis Synodi Constantiensis. retulit fundametatum praedictarum veritatum : Has vero cho ,, est , veritates , inquit, fulciebant Constantiensibus decre- ἡ tis Sessionis V. toties Basilieae repetitis : caque decreta pri-ὰ ma illa veritate apertissimis verbis iterum repetita . Has
ergo tres veritates Basileensium , re autem vera pertinaces er-H,res , Eugenius in suo Decreto : Moses damnavit, uti ediciis a impiis hominibus , ct nullam potesatem habentibus, , sed a Deo abjectis, ct reprobath - Modo ita : Profecto Basileemses , & cum iis Bossuetio consentiente 3 , suarum illarum . trium veritatum fundamentum in decreto V. Sessionis Coneilii Constantiensis inde posuerunt, quia tuebantur, in illa Sessi ne Concilium Constantiense acumenicum fuisse ,& decretum illius spectare non solum ad Pontifices dubios , sed etiam cemtos , ita ut quilibet Pontifcκ mandatis, salutis, seu ordinasionisns , aut praeceptis eujuscumque Concilii Generalis subjectus esset: at vero Eugenius & tres confictas veritates Basileensium damnavit, & antequam damnaret, illud quoque declaravit, Basileenses , ut suam malignitatem sub veritatis fidei fuco col rarent , Constantiense Concilium in malum , er reprobum sensim, O a sua doctrina penitus alienum, pertraxisse et semel aeergo Bossuetius statuat, quemadmodum non statuere non potest , tres praedictas vcritates Basileensium ab Eugenio in deisereto damnatas fuisse , non quod ipse vult, colligitur, sed nolens fateri debet, Constantiensia decreta ab Eugenio reprobata fuisse , si eo sensu accipiantur , quo tum ipse, '
192쪽
tum Basileenses acceperunt. Eum ergo non minus quam Ba
sileenses , quoad rem istam Eugenii decretum petit. Verum , reponit Bossuetius , Eugenius quidem damnavit tres illas veritates Sestionis XXXIII. Concilii Basileensis, at ad pravum eorum intellectum. Pravitas autem hujusmodi sensus in eo posita erat, prosequitur Bossuetius, ut Synodum ob nubiam prorsus causam transferri posse, atque id spectare ad fiadem , Basileenses vellent. Quum ergo Eugenius damnaverit eas veritates uti contrarias scripturis , Patribus , Concilii Constantiensis sensit i inde consequitur, Eugenium sensisse, in. vestigandum quidem esse sensum Constantiensium decretorum,
eorum tamen auctoritatem certam esse, quum illam conjunxes .rit cum scripturis, & Patribus, ut certam fidei normam. At vero ipsum Eugenium sibi semper eodem modo conis tradicentem Bossuetius habet. Nam idem Bollaetius Defensimnis c. lib. . , alias ρ. , cap. I 3., sicut alias eum confutando animadvertimus i , contcndit a Concilio Constantiensi ecinit, tutum sitisse , Ut in fidei, schismatis , reformationis casu, is non tantum Constantiensi, sed etiam cuicumque, quocum D que tempore, & quacumque causa congregato Concilio se Generali obedientia a Papa etiam praestari oporteat M. Se quentibus quoque capitibus usque ad 2 o. in id quam maxime nititur, ut evincat, Decreta Concilii Constantiensis de au.ctoritate Conciliorum supra Pontificem aut ad solum tempus schismatis, aut ad dubium Pontificem referri non oportere , indeque post multa, ut cetera omittam, quae in defensionem suae assertionis cap. I s. profert, ita concludit: μ Quod estis de Papa in Sessionibus IV., & V. definitum, non ad Papam se dubium, aut ad schismatis tempus 3 sed ad omnia tempori ra , & ad ipsum Papatum , qualis est a Christo institutus , is pertinet; contra quod Adversarii interpretabantur . Rursus illud quoque Bossuetius tuetur, decretum V. Sessionis Concilii Constantiensis ad fidem pertinere, & factum conciliariter a . Verum haec duo sunt , ipso Bossuetio teste , quae Eug nius damnat in tribus illis veritatibus, quas Basileenses in Ses .sione ι Vide hujus lib. cap. . s. 6. M Vide ejusd. cap. s. aer. οῦ Diuiligod by Corale
193쪽
x a DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAsione XXXIIL constituerant. Quandoquidem semel ae erum .
que, quocumque tempore, quammque causa congregato Concilio
Generali, Aerientia a Papa etiam praesari oporteat 3 semel ac non ad Pupam dubium, aut ad Abismatis tempus ,sed ad omnia tempora, or ad ipsum Papatum, qualis es a CFriso insitutus pertineant, quae Patres Constantienses de auctoritate Conciliorum supra Pontificem definierunt; inde necessario consequitur, ob nuulam causam Synodum a Summo Pontifice propria auctoritat transferri posse , quia hoc dum ille facit; nec ciacumque , nec
quocumque tempore , nec quacumque calfi congregato Concilio Generali obessientiam praefat, nec ad omnia tempora , ad ipsum Papatum, qualis es a Christo insituras, auctoritas Conciliorum extenditur, sed Pontifex suo iure, atque superiori potestati in ipsa Concilia utitur . Semper ergo Bosilietius Eugenium eodem modo sibi contradicentem habet. Hoc autem inde magis magisque confirmatur, quia quod Bessuetius tuetur, fundamentum est ejus , quod Basileenses tuebantur , hoc est , ob nullam causam Synodum a Summo Pontifice transferri posse r quod sane ab Eugenio damnatum
fuit. Nisi enim primo ponatur , cuicumque, quocumque tempo-νe , quacumque causa congregato Concilio Generali Summum Pontificem obedientiam praestare debere, & potestatem Concilio. rum supra Summum Pontificem extendi ad omnia tempora, o
ad ipsum Papatum , qualis es a Chriso institutus 1 hoc uterum
nullo modo constitui potest , videlicet , nullam causam esse, ob quam Summus Pontifex Synodum transferre valeat . Hoc Eugenius damnat in Basileensibus, ipso Bossuetio consentiente: ergo & illud quoque, quod idem Bossuetius tuetur. Praedictas tres veritates, quemadmodum eas Basileenses vocabant, inde etiam Eugenius damnavit, quemadmodum Bossuetius consentit, quia illas ad fidem spectare definiverant.
Harum autem veritatum prima haec erat : μ Sacrum Generale
se Concilium supra ripam , & alium quemvis potestatem ha- , is bere . At Bossuetius etiam contendit i , ad fidem pert,nere decretum illud, quo in Constantiensi Concilio definitum fuit sci Vide hujus lib. . cap. 4 34I3.
194쪽
OsER XXIV. CAPUT v. Titusuit, summum Ponti fleem euieumque acumenteo Concilio
subesse deberet quo sane decreto Bossuetius una cum aliis definitum censet, quod adversus nos propugnat , atque etiam ab eodem decreto tempus determinatum schismatis vult ex clusum , sed in eo quiavis tempus designatum contendit r :semper ergo magis magisque constat, Bossuetium habere Eugenium sibi contradicentem . Tantum ergo abest, ut Decretati : Moses in Synodo Florentina edita Basileensia,& Constantiensia decreta, prout vult Bossuetius, firmata fuerint, ut tum illa , tum ista secundum eum sensum , quo Adversarii nostri
accipiunt , Eugenius in eadem Decretali omnino reprobaverit. Nunc ea Bossuetii resumamus, quae omisisse videmur. Attamen, inquit Bossuetius, Eugenius posteriora decreta , quae post translationem facta fuerunt , non vero priora convellit di deinde sensum Constantiensium decretorum investigandum relinquit , eorum tamen auehoritatem uti certam habet, quum illam conjungat cum Scripturis, & Patribus uti certam fidei normam . Ita ne vero Eugenius in Decretali:
Mosses quid gestum in Synodo Basileensi foret, his verbis primo exponit a): Quam Basileensem impietatem dudum praeis Videre coepimus: quandoquidem illud tunc Basileense Conis cilium intuebamur jam in tyram nidem prolabi, dum multi,, etiam inferioris gradus ad illud veniendum,standumque pro,, libitu factionis auctorum cogerentur , dum nonnullorum vinis ea, & judicia diversis artibus extorquerentur , dum conspi-D rationibus, conjurationibus, monopoliis, & conventiculis ,, pene omnia cederent ,& pro ambitione Papatus diuturna ,
is protractio ipsius Concilii quaerebatur . Ubi denique innuis merae novitates, inordinationes, deformitates, & qnasi imis finita patrabantur mala, ad quod etiam laici, & clerici ininis fra sacros Ordines constituti, ignorantes, inexperti, vagi, is discoli, profugi, apostatae, de criminibus condemnati , & D de carceribus fugientes, nobis, & suis superioribus rebel- .
, Ies,&reliqua istiusmodi hominum monstra concurrerent .
Haec vero postquam de Basileensi Concilio coram iis quoquo, in
195쪽
'i DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA qui illi adfuerant , Eugenius commemoravit, ob ea se inductum fuisse profitetur , ut Concilium Ferrariam transferret. Quapropter innumeras noυitates, inordinationes, deformitates quasi infinita mala, de quidem etiam a perditis hominibus in Eccletiam inducta fuisse a Concilio Basileensi Eugenius conqueritur , antequam illud Ferrariam transferretur r ergo improbavit , rejecit, atque damnavit decreta Basileensium etiam ante translationem edita.
Nunc de Eugenii judicio quoad Constantiensia decreta. Ita ergo Eugenius habet de Basileensibus , dum , ut ipsi aje-bant, tres praedictas veritates constituere o: Sessionem feri ceruat a , in qua quibusdam decretis, licet per unam Ianes, tum ex tribus obedientiis post recessum Ioannis XXIII. , sices in eadem obedientia nuncupati, Constantiae schismate tuncis vigente , editis, inhaerere se dicentes, tres propositiones, is quas fidei veritates vocant .... protulerunt . Constantiensia ergo decreta Eugenius edita commemorat & ab una obedientia, & post recessum ab ea Ioannis XXIII., & Constantiae vigente schismate . Ex quibus sane constat , quam auctoritatem iisdem decretis Eugenius delatam voluerit. Tamen indoquoque Basileenses graviter carpit, quod ea in malum, O r . probum sensum pertraxissent. Unde postea etiam afirmat, quod Basileenses decreverant, contrarium esse Scripturis , Patribus,& Concilio Constantiensi. Utrum ex hoc consequatur, voluisse Eugenium, ut decreta Constantiensia haberentur sicuti cedita ei norma, aliis judicandum relinquimus . Usque modo satis multa de iis, quae spectant ad Constantiense Concilium . Nonnulla alia, quae superaddere possemus , praetermittimus, quum satis constare arbitremur, omnino esse perspectum de ea suprema iudicii ratione , quam Summo Pontifici vindicare nobis proposuimus, habita etiam ratione illorum, quae in Constantiensi Concilio, proximeque ante , & post illud decreta fuerunt. Graviora autem , quae Contra nos quoad rem istam totam Adversarii nostri in medium producunt , nullius momenti esse , jam ostendisse nobis suscit, quaedam alia leviora omittimus. LI- I Cit. tomo colum. Ieto Q Haec est Sessio X III. Diuiligod by Corale
196쪽
DE UNITATE FIDEI , ATQUE COMMUNIONIs, QUAM CUM s REMO ECCLESIAE CAPITE OMNES FIDELES HABERE DEBENT.
Notam unitatis solius Ecclesiae Catholicae propriam esse,
qua ab omnibus haereticis, atque schismaticis ipsa discernitur , Ita certum Irenaeo fuit, ut in ea defensionis verae fidei firmissimum praesidium constituerit , atque disputandi initium ab illa sumpserit: μ Hanc praedicationem ἡ inquit lib. I. eoni. Haereses cap. Io. num. 2.) quum ac- is ceperit, & hanc fidem, quemadmodum praediximus, E is clesia in universum mundum disseminata, diligenter cuinis stodit, quasi unam domum inhabitans r & smiliter cre- es dii iis , quasi unam animam habens , & unum cor, is & consonanter haec praedicat, & docet , & tradit, quasiis unum possidens os Hinc etiam Tertullianus aiebat' de Praescript. Haeret. cap. ao. Itaque tot, ac tantae Ecclesiae is una est illa ab Apostolis prima, ex qua omnes . Sic omnesse prima, & Apostolicae, dum unam omnes probant unit se tem μ. Et S. Cyprianus in lib. de Unitate EeHesia : Quamis unam Ecclesiam inquit etiam in Cantico Canticorum Spiriri tus Sanctus ex persona Domini designat, & diciti Una esse columba mea . . . Hanc Ecclesiae unitatem qui non tenet,
si tenere se fidem credit μ' Potissima , atque praecipua visibilis Ecclesiae unitas duplex est: una fidei, altera communionis. De priori in hujus libri r. capite , de altera in a. capite disputabimus . Quia ergo ad habendam unitatem fidei in omnibus Fidelibus, visibile principium necessarium cst, cum quo cuncti Fideles in sua fide omnino consormentur, illudque habeant loco cujusdam lydii lapidis , cum quo a se credenda , vel non credenda comparent; ideo de hoc nunc principio quaerimus , dicimusque esse fidem Romani Pontificis, quatenus ipse est suprcinus universae Ecclesiae moderator.& rector, atque Tom. IV. A a super Diuitiam by Cooste
197쪽
186 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA super eam Primatum non solum ordinis, & dignitatis, sed etiam auctoritatis , & jurisdictionis gerit, indeque tuemur , cunctos Fideles cum Summo Pontifice in unitate fidei conjun.ctos esse debere.
DE PRINCIPIIS , QUIBUS CONSTAT , CUNCTOS FIDELES ACUM SUMMO PONTIFICE CONIUNCTOs EssE DEBERE IN UNITATE FIDEI .
s. I. ' X ipsa traditione omnino constat, cunctos Fideles Ma fidei unitate cum Romanis Pontificibus consociatos esse debere.
S. Irenaeus lib. 3. eoni. Haereses cap. 3. num. a. dixit, ad
Ecclesiam Romanam , & quidem habita ratione fidei, necesse esse omnem Ecclesiam convenire , hoc est , eos , qui sunt undique , Fideles . Mentionem deinde facit, Romanorum Ponistificum , qui Petro successeruiit usque ad sua tempora, atque ex succcssione eorum ita colligiti Hac ordinatione , & sucis cessione ea, quae ab Apostolis in Ecclesia traditio , & veri- ,, talis praeconatio pervenit usque ad nos . Et est plenissima is haec ostensio , unam , & eamdem vivificatricem fidem esse, es, quae in Ecclesia ab Apostolis usque nunc sit conservata, ἡ & tradita in veritate Irenaeus igitur duo affirmat: I. ad Ecclesiam Romanam, habita ratione fidei, convenire oportere omnes , qui sunt undique Fideles : a. successione Roman rum Pontificum factum esse , ut quae est ab Apostolis traditio usque ad nos pervenerit, indeque ostendatur, Unam,& eat, is dem vivificatricem fidem esse , quae in Ecclesia ab Apostolis es usque nunc sit conservata , & tradita in veritate μ . S. Cyprianus in lib. De unitate Ecclesiae affirmat: Primatum fuisseis datum Petro, ut una Christi Ecclesia, & Cathedra una iis monstretur M. Cathedrae autem nomine nonnisi doctrina
fidei hie intelligi potest . Sicut ergo , teste Cypriano , Eccle
sae unitas Primatui Petri innititur ; ita etiam eidem Primatui innititur unitas doctrinae r ad Primatum ergo Petri refertur
198쪽
LI AER XXV. CAPUT I. I 8 non minus Ecclesiae, quam doctrinae unitas. Hine est, ut ipse Cyprianus faciat idem judicium tum de illo, qui Ecclesiae r sistit, tum de altero, qui Cathedram Petri deserit: inquit enim in eodem libror Qui Ecclesiae renititur, de resistit, qui C is thedram Petri, super quam fundata est Ecclesia, deserit, si in Ecclesia se esse confidit optatus Mileuitanus lib. a.
Cont. Parmenianum eap. a. Episcopalem Cathedram idcirco uni Petro collatam dicit, ut in ea una Cathedra unitas ab omnibus servaretur: ita enim Parmenianum affatur i Negare non potesis scire te in urbe Roma Petro primo Cathedram Episcopalem ,, ese collatam, in qua sederit omnium Apostolorum caput is Petrus , unde & Cephas appellatus est, in qua una Cathein ,, dra unitas ab omnibus servaretur, ne ceteri Apostoli sin-ἡ gulas sibi quisque defenderent, ut jam schismaticus, & pe
is cator esset, qui contra singularem Cathedram alteram colinis Iocaret. Ergo Cathrera unica , quae est prima de dotibus, Ecclesiae sedit prior Petrus , cui successit Linus μ . Cath drae significationem nunc distinctius exponamus , ut quid optatus , aliique, quos postea afferemus, per Cathedram significatum voluerint, facile intelligi ab unoquoque possit. Cathedrae ergo appellationem Ecclesia accepit . ab Hebraeis ,
ac praesertim ex Evangelio Matthaei cap. 23. v. a. , in quo mentio fit cathedrae Moysis, ex qua Scribae, & Pharisaei legem
explicabant. Mosaicae autem cathedrae nomine non intelligitur ille locus, ex quo Scribae , & Pharisaei populum docebant , sed doctrinam Moysis, quam explicabant: Per ea eis dram Musis doctrinam legis intelligit, inquit S. Hieronymus lib. 3. in Matth. Idem vero confirmat etiam S. Athanasius in Expositione 1. Psalmi ad illa verbat Et cathedram pesMemtia, inquiens : per cathedram doctrinam significat, ut ipse ait: super cathedram Musis. Hinc nomen Cathedrae ad fidem, quam Episcopi docent, S. Fulgentius retulit. In libro enim de Trinitate ad Felicem Nolanum loquens de fide , quae in E clesiis Apostolicis tenebatur, haec habet: Quae usque nuneis per successionum seriem in Cathedra Petri Apostoli Romae,
is vel Antiochiae, in Cathedra Marci Evangelistae in Alexan- Aa a is dria,
199쪽
188 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA A dria, in Cathedra Ioannis Evangelistae Ephesi, in cathedra si Iacobi Hierosolymae ab ipsarum Episcopis praedicatur .
Dum ergo optatus assirmat, in una Cathedra Petri R mae fundata, ab omnibus unitatem servandam esse , id sane vult, in doctrina fidei cum Cathedra Petri omnes conjunctos esse debere , ita ut sine hac unione intra Ecclesiam persistere non possint. Hujus rei rationem tradit S. Ababrosius in s. o. num. 3 o. his verbis r Ipse est Petrus , cui dixit Christus i se es Petrus, ct super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam. Ubi is ergo Petrus, ibi Ecclesia . Hinc idem S. Doctor lib. r. de Paenitentia cap.7. illud quoque assirmat, neminem salutem aeternam consequuturum , si Petri fidem non habeat: Nonari habent enim inquit Petri haereditatem , qui Petri fidem
se non habent, quam impia divisione discerpunt U. S. Dam, sus in epistola ad Paulinuin i fidei confessionem subjecit, cui assentiri omnes, & subscribere deberent, qui, ut ipse ait , Ecclesie copulari , id es , nobis per te υoluerint sociaritis Ne tibi scrupulus resideret, & volentes forsitan Ecclesiae is copulari, tua cautio probanda differret , fidem misimus,, non tam tibi , qui ejusdem fidei communione sociaris, is quam his, qui in ea subscribentes , tibi, id est, nobisse per te voluetini sociari μ. Hieronymi autem ea semper sententia fuit , ab unoquoque Fideli fidei illi firmiter adhaerenduin esse , quam Romani Pontifices tenerent: Illud te is pio affectu charitatis praemonendam puto Ita ad Dern ,, triadem epist. I 3 o. num. I 6. ut S. Innocentii, qui Aposto si licae Cathedrae succetar est, teneas fidem 3 nec peregrim nam, quatenus tibi prudens, callidaque videaris , doctria
Quae sententia Augustini, immo vero totius Ecclesiae Africanae hac de re fuerit, constat ex iis tribus epistolis, quas ad Innocentium datas legimus , unam quidem nomine Concilii Carthaginensis , alteratu Mileuitani , tertiam quinque Episcoporum a . In iis enim tum Augustinus, tum ceteri
200쪽
LIBER XXV. CAPUT I. Asileani Episcopi nihil evidentius testantur, quam fidem R
mani Pontificis regulam csse debere fidei omnium Fidelium t . S. Cyrillus in sua epistola ad Caelestinum postquam praemisit de Nestorii errore a se scribendum ad eum fuisse, ita habet 2 rse Digneris igitur nobis declarare, quid tibi videatur,& utrum
m aliquando cum illo communicare oporteat, an libere deindi, nunciare , neminem cum eo , qui talia sentit , ac docet, di, communicare . opus est autem , ut tuae pictatis super hac
,, re sentcntia tum piissimis , Dei que amantissimis Macedoniaeis Episcopis , tum omnibus orientis Antistitibus per litterasis manifesta fiat, ut uno animo in una sententia persistant, es, & rectae fidei, quae impugnatur , opem ferant M. Sixtus III. in litteris datis ad Ioannem Antiochenum, qui Nestorio quom dam adhaerens ad Catholicam communionem redierat, fidei unitatem cum Romano Pontifice necessariam inde esse dicit, quia fides , quam tenent Summi Pontifices Petri succetares, ea ipsa est, quam S. Petrus e Christi ore acceptam Romanae
Ecclesiae tradidit, atque reliquit 3 : Expertus es inquit is negotii praesentis eventu , quid sit sentire nobiscum . B. P is trus Apostolus in succetaribus suis, quod accepit, hoc tr se didit, quis ab ejus velit sc separare doctrina , quem interis Apostolos primum magister edocuit Ab eodem principio necessitatem unitatis fidei cum Sede Apostolica etiam S. Leo repetit in epistola ad Episcopos provinciae Viennensis ,& S. Gregorius Magnus epist. 39. ad Ioannem Episcopum, alias 36., affrmaviti Sanctam Ecclesiam in Apostolorum is Principis soliditate firmatam , qui firmitatem mentis traxit
1, in nomine, ut Petrus a Petra vocaretur S. Bernardus de Considerat. lib. a. cap. 8. num. I. postquam docuit cunctas omnino oves Petro traditas fuisse pascendas, haec supperaiadit: Et forte praesentes ceteri condiscipuli erant, quum
B committens uni, unitatem omnibus commendaret in uno
es, grege , & uno pastore secundum illud ue Una es columba
i) Vide lib. et . eao ApudCoustantium in Collect. epist. Rom. Poniis inter Caelestini epis .8. num. 3ὶ Apud eumdem Sixtiqp.7. min. 3. - Juxta editionem Cacciarii. 3 Cantic. cap.6. v. 8.