장음표시 사용
361쪽
L 1 B E R XXX. CAPUT α 3 sistros Ecclesiarum in se complectatur, sed etiam alios , qui ii Gdem Antistitibus , atque administris subjecti esse debent.
Munera Ecclesiasticae Hierarchiae sunt triplicis generis, quemadmodum Mauclerus De Monarchia Ecclesiasica a. par. lib. q. cap. 8. ex S. Dionysio Caeles. Hie rem cap. s. & 5. antia madvertit: primum est, Di ni verbi praedicatio: alterum;
cramentorum admi ratio : tertium ; gubernatio, seu regimea
animarum. Quas operationes inquit idem Auctor triplicies distinctas genere S. Dionysius vcrbis expressit aliis , actusis hicrarchicos tripartito distribuens , docensque ad Ecclesi ,, sticum ministerium , atque regimen tria illa pertinere , ub,, delicct: purgare, Humi are, & perficere. Purgationem 'is rit Divini verbi praedicatio; illuminationem Sacramentorum, administratio, quibus Fidelium mentes gratiarum splendor, is bus illustrantur , prout S. Dionysius interpretatur ; perfe- is clioncm vero pariunt illi, qui alios canonico regimine , diam rectioneque moderantur i quales sunt Episcopi, Praelatique is majores, quos ideo idem Sanctus perfectiores appellat. Qui- ,, bus officiis, muneribusque ministros Deus inlisa praefecitis Ecclesia summo omnes Pactori subditos, cui cum plenitudia is ne potestatis omnem suae Ecclesiae sollicitudinem, curamqueri credidit . Hisce praemonitis , nunc de ceteris , quae ctant ad hoc nostrum doctrinae caput. S. II. Si Hierarchia secundum se totam spectetur, non mi nus in ea esse debent, qui praesint, quam qui subjiciantur. Dum modo Hierarchiae notionem explicaremus, sacrum eam Principatum esse diximus, illorum habita ratione, in quibus est Hierarchica potestas: si autem Hierarchia spectetur per ordinem ad ea, circa quae versatur; tunc non solum Antistites,& administros Ecclesiarum in illa contineri affirmavimus , sed etiam omnes, qui sunt subjecti Antistitibus, atque administris,& ab eis illuminantur, initiantur, atque perficiuntur. Et requidem vera , scuti animadveriit S. I homas I. par. qu. I Lart. I., postquam afirmavit rationem Sacri Principatus Hieraris chiae convenire, In nomine Principatus duo intelliguntur,
is scilicet ipse Pria cellis, & multitudo ordinata per Principem'
362쪽
3 2 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA Unde Principatus esse nullus potest, si nulli quoque sint, qui sub ejus potestate contineantur . Quandoquidem si Principatus in se spectetur, non est aliquid absolutum , quod in uno quo dam reperiri possit absque ullo ordine ad alios : sicuti etiam subjectio res quaedam non est , quae absque dependentia ad alios in aliquo sit, aut esse possit. Qua de causa , & Principa tus subjectioni subditorum, & subjectio subditorum Principa. tui omnino responderatque ponformis est. Hinc vero sequitur, ut in Ecclesia nullus sacer Principatus esse possit , semel ac ii quoque in illa non dentur, qui subjecti esse debeant. Semel ac ergo in Ecclesia admittatur Hierarchia, quae est sacer Prin cipatus, dicendum sane, in illa non minus esse debere cos ἡqui praesunt, quam alios, qui subditi sint. S. III. Ex ipso munere, quod a Patribus tributum legimus in Christiana republica tum Clericis, tum laicis, constat talem in ea Hierarchiam admitti debere , in qua regimen sit penes
Clerum, a laicis autem obedientia praestari debeat. Lutheranos, & Calvini stas, qui Hierarchiae nomen , a que rem ipsam rejiciunt, atque statuunt, ordinem doctorum, di praepositorum Ecclesiae non liραρχίαν, siveracrum Principatum, sed ηοδιακονιαν , hoc est, Miniserium sacrum , dici oporter , nunc confutare aggredimur I . Tres ergo gradus eorunia, qui Christo parebant, distinguendos esse, Eusebius Caesariem sis Demonsrat. angel. lib. 8. cap. 3. putavit, hoc est , Praefectorum, Fidelium , & Catectamenorum . Hos tamen Praefectos nonnulli, sicuti Tertullianus lib. De Monogamia cap. I a. , Cl ricos , & Ecclesiasicos appellarunt . ordinem Ecclesiasticorum . Homilia s. in Ezechielem num. q. partitus fuit S.Hieronymus in Episcopos, Presbyteros, Diaconos, & Ministros inferiores. S. Clemens in I. epist. ad Grinthios num. o. in Episcopos. Sacerdotes, Levitas, atque Laicos totam Ecclesiam distribuit. Tamen in duas praecipuas partes universum Ecclesiae Christi nae corpus ab antiquis auctoribus plerumque divisum fuit,
i Quinam potissimum ex Lutheranis, atque Calvinistis hujusmodi errorem tueantur, vide apud Mamachium Origi , . .antiquit. chro . tib ε. cap.3. s. 3. Adnot.1.
363쪽
quemadmodum in Dissertatione De Diberimine Clericorum , O
Laicorum ex iure Disino cap. I. Petrus de Marca recte animadvertit . Tertullianus De Monetamia cap. I a. Dicorum ordinem plebem, Ecelesiasteorum autem cierum vocavit. Origenes quoque Homil. II. innum. 3. Clericorum ordinem ab
ordine lateorum distinxit, atque in illo reposuit eos, qui Fidelibus praesiderent. Quid ' Nonne Cloricos, &laicos in Nicae. na quoque Synodo commemoratos legimus , illos quidem a. , istos autem canones s. 8 Quare auctoritate Nicaenae Synodi usum hujusmodi vocum firmatum ad posteros manasse dicem dum est. Dubitari autem non potest, quin Episcopi, Presbyteri,& Diaconi spectent ad Clerum, potissimamque Cleri partenta constituant. Id etiam apud Ad persarios nostros in consesse est, quum illud opponant, sicuti infra videbimus, Cleri nomen superbia Clericorum in Ecclesiam invectum esse , atque etiam . constabit ex locis Patrum , quae modo in medium illaturi s mus . Quapropter semel ac illud compertum habeatur , Episcoporum, Presbyterorum, atque Diaconorum proprium esse quoad ea omnia regere Fideles , quae ad Christianam rempublicam spectant, atque quoad ea laicos Episcopis , Presbyteris, & Diaconis subesse oportere , est sane confectum , quod nos modo volumus . Illud ergo prius ex traditione Patrum nune est ostendendum a nobis. S. Clemens in sua I. epistola ad Corist h. num. Ao. Qui se ergo inquit assignatis temporibus oblationes suas faciunt, is accepti , & beati sunt : nam qui legitima Dei sequuntur,ri non peccant. Summo quippe Sacerdoti sua munia tributa se sunt : & Sacerdotibus locus proprius praestitutus r Levitis is quoque sua ministeria incumbunt: homo laicus praeceptisse laicis constringitur Profecto quoad sacra & summo Sacerdoti sua munia tributa, & Sacerdotibus locum proprium praestitutum & Levitis sua ministeria collata S. Clemens affirmat. S. Ignatius in epistola ad Magnesianos num. 6. Hortor, ut si hoc si vestrum studium in Dei concordia omnia agere, Epiis scopo praesidente Dei loco,& Presbyteris loco senatus Ap
364쪽
334 DE IURE, ET LEGUΜ DISCIPLINA A stolici , & Diaconis mihi suavissimis , quibus commissum. si est ministerium Iesu Christi Nihil sit in vobis , quod
possit vos dirimere, sed unanimi Episcopo,& Praesidentibus is in typum, & doctrinam incorruptionis . Niam. I 3. Si is dete igitur, ut confirmemini in dogmatibus Domini α cum dignissimo Episcopo vostro, & digne contenta spiritualiis corona Presbyterii vestri , & secundum Deum agentibus is Diaconis Ad Crassianos num. I. Quum enim Episcopo, subjedii estis , ut Iesu Christo , videmini mihi non secun is dum homines, sed secundum Iesum Christum vivere ω Necessarium itaque est, ut sine Episcopo nihil agatis . Sed is & Presbyterio subditi sitis oportet autem & DiacO- ω nos mysteriorum Iesu Christi ministros omnimode omnibusti placere. Non enim ciborum, & potuum ministri sunt, sed is Ecclesiae Dei ministri . Num. 3. Cuncti similiter revois reantur Diaconos , ut mandatum Iesu Christi , & Episc is pum, ut eum, qui figura est Patris, Presbyteros autem ut se consessum Dei μ . Ad Philadelphenos num.7. - Clamavi quum is interessem, loquutus sum magna voce , voce Dei: Episcopo se attendite, & Presbyterio, & Diaconis . Tandem ad Suem
os num. 8., ut omittam alia loca, quae non secus, ac istata,
ex genuinis epistolis S. Martyris in medium adduci possent ris omnes inquit Episcopum sequimini, ut Iesus Christus
si Patrem, & Presbyterium, ut Apostolos, Diaconos autem is revereamini, ut Dei mandatum. Sine Episcopo nemo quid is piam faciat eorum , quae ad Ecclesiam pertinent M. S. Clemens Alexandrinus lib. 6. Stromatum num. r 3. Nam hic quinque inquit in Ecclesia progressiones Epitcoporum, Presby-o terorum, & Diaconorum sunt, ut arbitror imitationes glo- ω riae Angelicae, & illius oeconomiae, ac dispensationis, quam, dicant Scripturae spectare illos, qui insistentes vestigiis Apori stolarum , vixerunt in persectione justitiae convenienteris Evangesio s. s. optatus Mileuitanus lib. I. Contra Parmenianum Quid commemorem ait laicos, qui tunc in Eccleis sia nulla fuerunt dignitate suffulti Quid ministros pluri- si mos quid Diaconos in tertio 3 quid Presbyteros in secun-Diuiliasu by Corale
365쪽
tr 8 E R XXX. CAPUT II. 3ssse do sacerdotio constitutos Ipsi apices, & principes omnium se aliqui Episcopi &c. S. Cornelius Pontifex in epistola ad Fabium Antiochenum apud Eusebium lib. 6. Feci U. Hisor.
cap. 6., & apud Coustantium tom. I. GEHI. epis. Romam Pont. num. 2. de quodam Episcopo agens, qui imprudens N vatiano manus imposuerat, & deinde facti poenitens ad Ecclesiam redierat ait: Cui & communicavimus ut laico, depre-- cante pro ipso universo, qui tunc erat praesens , populo μ. Num. 6. Intercedebant non solum omnis Clerus, sed & multiis laicorum μ. S. Cyprianus epist. q. ad Presbyteros , & Di conos r Et quoniam mihi interesse nunc non permittit lociis conditio , peto vos pro fide , & religione vestra & vestris is partibus, &meis, ut nihil vel ad disciplinam, vel ad diliis gentiam desit Epistola II. Presbyterorum , & Diacon rum munus esse dicit , Commendatas sibi oves fovere , de se Divino magisterio ad viam deprecandae salutis instruere M .
Origenes Homilia r. in Psalmum 37. num. a. omnes Epist se pi, atque omnes Presbyteri, vel Diaconi erudiunt nos,&is erudientes adhibent correptiones, & verbis austerioribus se increpant μ. Ex his autem omnibus , ut alia loca Patrum omitamus, duo sane constant: r. in Christiana republica laicos
distingui ab aliis omnibus , qui ad Clerum pertinent: a. istos praeesse illis quoad ea omnia , quae ad Christianam rempublita eam spectant . Nam Episcopi , Presbyteri , & Diaconi , qui Cleri pars potissima sunt, pro suo unusquisque modo regimen Ecelesiae tenent , eisque Christi ministerium commissum est ilaici autem revereri debent Diaconos, ut mandatum Iesu Christi , Episcopum , ut eum qui figura est Patris , Presbyteros , uti consessum Dei, sine Episcopo nihil agere, Presbyterio su
diti esse , Diaconis omnino placere, cum istis conformari in dogmatibus fidei, & sine Episcopo quidquam eorum non fac re , quae ad Ecclesiam pertinent. Quum igitur Hierarchia sit quaedam gubernandorum sacrorum potestas , constat sane ex ipso munere, quod a Patribus in Christiana republica tributum legimus tum CIero, tum laicis, talem Hierarchiam in ea admitti debere, in qua regimen sit penes Clerum, a laicis autem
obedientia praestari debeat. Υy a S.IV.
366쪽
3s6 DE IURE, ET LEGUΜ Dys CIPLINAS. IV. Clerum a laicis secillo 3. distinctum fuisse, non sine evidenti falsitate dicitur. Hujusmodi errorem Rigaltius tuetur in Adnotationibus ad a. epistolam S. Cypriani . Illud ergo primo habet, unum esse ovile Christi, atque in eo contineri tam pastoreS, quamis oves , & quod de ovili dicitur , etiam de Ecclesia dicendum, quum Ecclesiae omnes sint una Ecclesia , coeuntibus pluribus membris in unum corpus , cujus caput est Christus . Clerus quoque, ipse inquit, Etsi quid divisum sonet, attamen par
M tes quantaecumque sint , unam omnes subsitantiam compori nunt. Et quidquid sortientes acceperint pro suo Clero, pu- ω ta Clerum esse de numeroso quopiam ovili Christiano, exis uno est ovili, exve una Ecclesia. Quod ovile, quae Ecclesiari in quantaslibet accepta, sive portiones exierit, unciae sunt 'es unius assis , unius substantiae, unius patrimonii consortiaia, is & consortio suo juncta unum Clerum faciunt , unum ovile se Christi M. Deinde affirmat Cleri voces ad res Christianas S. Petrum transtulisse in cap. s. suae I. epistolae, in qua se con seniorem vocat , obsecratque seniores , ut ob turpe lucrum non pascant commissum sibi gregem , neque ut dominantes in cieris ,sedforma facti gregis ex animo. His constitutis, ut ad id, quod vult, viam sibi muniat, primo dolci, prava coecitate ho minum factum fuisse, ut, neglecta Christiana simplicitate, roduceretur superbia Pharisaeorum . Discipulos , atque Apost Ios Christo quidem obsequutos fuisse atque aeυo proxime se quenti nobis suppetere affirmat evidentissima argumenta ejus reverentiae, quam illi erga suum magistrum habuerunt; tamen, ille superaddit, Exinde nonnullos ovilibus Christianis adcois graves, & asperos incubuisse Pastores, ut ab iis ad nos anti is quissimae origines fluxerint morum, & rituum ab illa prim se in sinceritate alienissimorum Deinde animadvertit. Ap
stolum Paulum futurum prospexisse , ut post suum discessum lupi gregi insidiarentur , & non parcerent ovibus. Tandem haec superaddit: Formam ovilis , quam Ecclesiae Christianaeis Apostoli , pastores a Domino formati , tradiderunt, viriri Apostolici servavere. Sed vix alterius seculi disciplina fuit,
367쪽
LIBER XXX. CAPUT II. 337M quum ipsi Pastores nomen Cleri, quod erat ovium universiis tali commune, sic proprium sibi fecerunt, ut jam nome se ipsum ovilis in populi, sive plebis ,& laicorum appellatione se vilesceret . Hinc exorta jam aevo Tertulliani , & Cyprianiis inter Clericos, & laicos differentia tanta, ut laici non inisis telligerentur appellatione Cleri M. Nunc ergo nos rem istam totam diligentius expendamus. Christus sane quum extorius Ecclesiam per se regere non volu rit, oportuit, ut Hierarchiam in illa constitueret . Fieri namque non potest, ut recte ordinata societas habeatur, vel semel habita diutius consistat , si nulli sint, qui eam cum potestat regant, atque moderentur. Si hoc non habeatur, quaevis societas , qaamvis sit illa paucorum , consistere non potest , &multo minus ea , in quam integrae nationes convenerint . Si autem de hujusmodi societate agatur, quae constet ex omnibus gentibus, atque nationibus dispersis ubique terrarum , qualis est profecto ea societas, ex qua respublica Christiana coalescit, res absurdissima sane erit, & quae in mentem hominis ne cadere quidem possit, velle, ut illa subsistat sine moder)toribus, a quibus cum auctoritate, atque potestate regatur . Semel acergo Christus societatem Christianam per se ipsum regere non volebat, necessarium profecto fuit, ut moderatores constituerentur, qui rem illius universam curarent,atque ut eam rcvera
curare possent, potestatem super omnes partes eiusdem societatis obtinerent . Quia vero unus quoad rem istam per se omnia praestare non poterat , immo vero neque etiam plures superiores Praesules ad cuncta sufficiebant, quemadmodunia etiam in politicis societatibus semper u venisse videmus , illud quoque requirebatur , ut inferiores quidam administri in hujusmodi curae partem aliquam venirent, superiorumque Praesulum nutu singula ordinarent . In hoc autem tota
Hierarchiae , & Cleri ratio posita est . Nam Hierarchia est sacer Principatus, qui constat Episcopis, imprimisque Romano Pontifice, Presbyteris, atque ministris, quibus omnibus pro ratione sui muneris, dignitatis , atque potestatis Ecclesiae regimen commissum est, iisque ipse Clarus coalescit. Nunc ad Rigallium veniamus. Unum Diuili ou by Corale
368쪽
3s8 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA Unum sane est ovile Christi, in quo tam oves, quam pastores continentur: una Ecclesia ; cujus invisibile caput est Christus : clerus quoque non multiplex , sed unus , qui cum una Ecclesia Catholica ubique locorum ad regimen Fidelium extenditur . Unus est ergo aeque omnium Christus supremus Pastor ; verum spiritualis, atque insensibilis . Ecclesia autem est visibilis, & quia talis supremum visibile caput necessario requirit i . Est item Ecclesia quidam status, seu respublica a , quae una semper existens , ubiqne gentium sitos quodammodo ramos protendit, atque ovile illius quaquaversiimpropagatur, & ubique pascit: igitur etiam pastores , qui
ovile regant, illud a lupis tueantur , a noxiis pascuis avertant , & ad salutaria ducant, in omnibus iis locis sint opor tet, in quibus ovile pascit, atque commoratur. Qua autem ratione Ecclesia est una, & unum ovile ibitus , quatenus omnes ubique Fidcles eamdem fidem profiten.
tur, eorumdem Sacramentorum usu, ceu nexu quodam mu.
tuo inter se colligantur, unum idemque doctrinae pabulum a suis singularibus pastoribus habent, per quos elidim cum Supremo capite Ecclesiae tum fidei tum communionis unit tem servant 3 . Est etiam unus Clerus, quia licet sit ubique distributus , sieuti est ovile , tamen omnes , qui in Christiana republica Fidelibus quovis modo praesunt, cum Supremo Pastore unitate tum fidei , tum communionis conjunguntur , eademque tum credenda, tum servanda tradunt.
Est ergo unus Clerus ex uno Christo, ex uno ovili, & ex una Ecclesiar in quo tamen ovili, in qua Ecclesia habet ni nus regendi, & pascendi alios, hique omnes ab eo regi, atque pasci debent. Omnino ergo frustra unitatem ovilis, Ecclesiae , & Cleri in rem suam Rigestius urget. S. Petrus, ut ad alia nunc descendamus, monet pastores , ne ad instar principum laicorum in gregem sibi subiscium dominentur, neque turpis lucri gratia illi praesint, sed
i Vide quae disser uimus contra Mareum Antonium de Dominis lib. II. cap. I. & seqq. i ide cap. praecedens. 3 Vide lib. is.
369쪽
LIBER XXX. CAPUT IL 3s Drma fasti gregis ex animo suisque operibus praeseserentes,
quae alios servanda docuerint. Studeant igitur sine inter
se missione , qui praesunt, inquit S. Gregorius Regulae Pus -
,, rasis par. a. cap. 6. ut eorum potentia quanto major exte se rius cernitur, tanto apud eos interius deprimatur: neco.
se gitationem vincat, ne in delectationem sui animum ra- ω piat, ne iam sub se mens eam regere non possit, cui se Iibidine dominandi supponit. Ne enim praesidentis animus M ad elationem potestatis suae delectatione rapiatur, recte
se per quemdam sapientem dicitur r : Ducem te constitue- se runt, noli extini, sed ob in illis quasi untis ex illis. Hinc se etiam Petrus ait: non dominantes in clero, sed forma facti
se pregis M. A consenioribus ergo omnem abusum sublatum vult S. Pctrus, non vem ipsum munus, atque potestatem
pascendi, & regendi gregem . Et re quidem vera pastorem propter sui ossicii rationem & distingui ab ovibus , & eis cum potestate praeesse debere, nulloque modo dici posse,
ipsum quoque quamdam ovem esse, quisnam unquam non fatebitur ΤQuam autem aeque falso , ac cum maxima injuria Sanetissimorum virorum, Rigaltius contendat, tertio Ecclesiae seculo invectam fuisse distinctionem inter laicos, & cierum , facile ostenditur. Quandoquidem S. Clemens discipulus Apostolorum a Summo Sacerdote , Sacerdotibus , atque Levitis laicos distinxit, &habita quidem ratione eorum uiunerum, quae illis conveniunt , non vero istis a . S. Ignatius autem
in suis genuinis epistolis tum ad Magnesianos, tum ad Trabitanos , ium ad Philadelphenos, tum ad Smyrnaeos, nihil magis inculcat, quam ut harum Ecclesiarum Fideles Episcopo, Presbyteris , atque Diaconis, quibus commissum es miniserium yesu Christi, subjecti sint, ut cum illis conformentur in dogmatibus Domini , ut sine Episcopo nihil agant , ut reve reantur Diaconos, uti mandatum Iesu Christ, Episcopum , uti eum, qui figura es Patris , Presbyteros, uti consensum Dei, tandem ut sine Episcopo nemo quidquam faciat eorum,
370쪽
36o DE IURE, ET LEGUN DIs CIPLINA qua ad Eectesiam pertinent i . Profecto Episcopos , Presbyteros , atque Diaconos e Ciero esse , & ad Clerum pertinere juxta nostram , & Catholicorum omnium sententia L. certum est : at vero S. Ignatius Martyr Episcopos , Presbyteros , & Diaconos a reliquis Fidelibus in eo distinxit, ut voluerit, reliquos Fideles illis esse subjectos, atque obtemperari , uti iis , quibus ministerium Iesu Christi commissum erat, a que sine Episcopo neminem agere quidquam eorum , quae ad Ecclesiain pertinent: igitur & ipse quoque S. Ignatius Cleruma laicis in eo distinxit, ut illis praesidendi munus in Christiana republica detulerit, istos autem in iis, quae spectant ad Ecclesiam, praeceptis illorum subditos voluerit. At etiam consentiente Rigallio, Formam ovilis , quam Ecclesiae Christi aliaeis Apostoli, pastores a Domino formati, tradiderunt, viri Apo-- stolici servavere . Quum igitur viri Apostolici, quales fuerunt Sancti Marures Clemens , & Ignatius , Clerum a laicis distinxerint, & in eo quidem, ut Clerus sua propria munia i Ecclesia habeat, non vero laici, sed isti Clero subiecti quoad ea esse debeant, quae ad Ecclesiain spectant: igitur haee distinctio inter Clerum, & laicos manavit ab ea forma ovilis, quam Ecclesiae Christianae Apostoli, pastores a Domino formati, tr
diderunt. His accedit, a S.Cleinente Alexandrino apud Eusebium His. Eeelesiast. lib. 3. cap. 23. traditum eise , S. Ioannem
postquam ab exilio rediit Ephesum , in id quoque incubuista, ut a Divino Spiritu sibi designatos in Clerum , seu Domini se tem adlegeret: μ Quum post obitum tyramni inquit ex in-ἡ sula Patmo Ephesum rediisset Ioannes, ad finitimas quoque
is provincias rogatus se contulit , partim ut Episcopos construis tueret, partim ut Ecclesias integras disponeret, ac forin
is rei, partim etiam ut homines sibi a Divino Spiritu indicatos se in Clerum quemdam, seu sortem Domini seponeret M. Ex his autem & illud quoque constat , quod non minus falso Rigaltius , quam sine maxima iniuria sanctissimorunia virorum assi et, Tertulliani, & Cypriani aevo, hoc est, seculo tertio, inter Clericos , & laicos tantam differentiam invectam i Vide loca in praeced. s. Diqiti eo by Corale