장음표시 사용
371쪽
LIBER X N. CAPUT II. 36rctam esse , ut laici non intelligerentur appellatione Cleri , jam nomen i um ovilis in populi stie plebis, laicorum appella, tione mileseret. Quandoquidem semel ac ponatur seculo tertio id contigisse, necesse sane est, ut dicamus, tunc Ecclesiae P stores abjecisse pristinam de hoc capite doctrinam, qua secum
dum Apostolicam traditionem informati erant, & contra eam institutionem, quam a viris Apostolicis ipsi accipere potuerant, invexisse discrimen in Clericos, & laicos, hisque ereptum v luisse , quod antea cum Clericis commune habebant. Hoc autem in cujusnam tandem mentem hominis cadere potest*Quis. nam unquam affirmare auserit, omnes tunc Ecclesiae Praesules in eo inter se mutuo conspirasse, ut doctrinam Apostolicae contrariam cum praejudicio maximae partis Fidelium in Ecclesiani . invexisse ' Profecto S. c ornelius Apostolicae traditioni semper insistens & Novatianorum errorem condemnavit r , &Cypriano contendenti venientes ab haeresi irerum baptietandos traditionem opposuit a). Similiter Cyprianus, quamvis falso, pro defensione sui erroris ad traditionem appellavit 3 , di recte Presbyteris Schismaticis Felicissimo faventibus opposuit, ab iisdem invehi contra Evangelicam disciplinania novam traditionemserilega insitationis. Tertullianus quoque, seculi tertii etiam ipse scriptor in lib. De Praeseripi. adversus Haret. cap. a I. quid Apostoli docuerint, ab illis Ecclesiis discendum affirmat , quas ipsi Aposoli condiderint, eis Had
eando tam visa , quod unt, voce, quam per episeolas psea. Ex Scriptoribus ergo tertii seculi compertum habemus, tunc quoque ad traditionem Apostolorum contra errores appellatum fuisse : quo sane contra Rigallium constat, nihil a vero abhorrere magis , quam hoc eodem seculo contra doctrinam Apostolorum invectam fuisse distinctionem inter Clericos,& Laicos. Tandem, ut cum Tertulliano concludamus in lib. De Proripi. adversus Haeret. cap. a 8. Ecquid verisimile est, is ut tot, ac tantae Ecclesiae γ in unam fidem erraverint qGm.IU ZZ is NM- iὶ vide Natalem ab Alexandro in historia seculi 3. eap. 3. art. q.
s. r. & seqq. Vide epist. Cypriani 7 3 Vide epistolam
372쪽
36a DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLEM Ais Nullus inter multos eventus unus est. Exitus variasse d ,, buerat error doctrinae Ecclesiarum. Ceterum quod apudis multos unum invenitur, non est erratum, sed traditum .
Tandem, ut ad id quoque respondeamus, quod ex Apin stolo Rigaltius opponit, Paulus sane prospexit, esse futuros lupos, qui gregi insidiarentur, verissimeque prospexit i r falsos quoque Prophetas in suum gregem subintraturos , Christus praedixit a r verum euinam tandem ista conveniunt anne Catholicis , qui quaquaversum diffusi unam fidem semper habuerunt, atque etiam nunc habent, eademque praece cepta, an vero haereticis, quorum doctrina nunquam eadem fuit, sed vaga, atque incerta, & ne ii quidem inter se mutuo consentiunt, qui ad eamdem sectam spectant. Alia ad haec superaddere possemus: at in re minime necessaria non est, cur diutius immoremur. S. V. Cleri nomen suam ex Sacris Litteris originem' trahit, neque ob illud sectum fuit, ut laici despectui h
Dubitari quidem de eo non potest, quemadmodum etiam Petrus de Marea in dissertatione De Diseramine Clene riis, Lateor ex Divina insit time o c. cap. I. num. 4.animadvertit, apud LXX. Interpretes plura sane occurrer Ioca, in quibus κλῆρος dicitur singulorum civium haereditas, atque terrae distincta possessio, quemadmodum habemus G neseos cap. 69., Se Iuricum cap. s. Attamen uomen κλῆρος triabus Leviti singulariter proprium fuit. Quum ergo haec tribus ministerio Dei peculiariter addicta in divisione regi nis Chananaeae nullam portionem sibi propriam consequut fuisset, se ipsum Deus illi sortem κλῆρον, atque haereditatem
futurum pronuntiavit Numeri cap. 28. V. a ., Sc Deuteron.
cap. I 8.v. a. Ad instar ergo Leviticae tribus qui apud Christanos Divinorum mysteriorum curam sibi commissam habuerunt, indeque Dominum pro sua sorte , atque haereditate singulari ratione consequuti fuere, Clerici dicti sunt, quemadmodum
epist. I a. num. f., alias epist. a. ad Nepotianum S. Hieronymus animadvertit. S. IG i s r. cap. ao. v. 29. sa) Mau. cap. 7. V. I . Diuitiam by GO Ie
373쪽
LIBER XXX. CAPUT II. s. Isidorus Hispalensis lib. 7. Orig-- cap. I 2.: nec non S. Augustinus Enarrat. in num. I s. nomen CIericorum inde profectum arbitratur, quod Matthias omnium primus
ab Apostolis in Ecclesiasticum ordinem sorte adlectus fuerit ris Nam & Cleros inquit S. Augustinus γ, & Cleriem hincis appellatos puto, qui sunt in Ecclesiastici ministerii gradiis bus ordinati, quia Matthias sorte electus est, quem pri-- mum per Apostolos legimus ordinatum is . Quum igitur Apostoli dubitarent, quemadmodum Actorum cap. I. legimus, uter Apostolatu dignus videretur,Barsabas ne, an Matthias, rem istam ad sortem revocarunt, divinoque beneficio factum fuit, ut sors super Matthiam caderet: accepit ergo tunc Matthias, sicuti cap. i. v. as. legimus κλῶρον της απστολῆς. Quare non habita ratione sortis, quae super in thiam cecidit, sed sortis ipsius ministerii, & Apostolatus, factum est, ut vox ista κλῆρος transferretur in eos, qui divina quidem ordinatione , non tamen sorte , sed electione in Ecclesiasticum ordinem adlegerentur. Et jure quidem merito in istos translata fuit , quamvis non serte , sed electione Eeclesiasticum ministerium consequantur . Nam Actorum cap. I. v. II. Iudae obtigisse dicitur κλῆρονυς διαιοnας miniserii sortem, quamvis Iudas Christi electione, non vero sorte , in collegium Apostolorum cooptatus fuerit . Hinc Eusebius de Lino agens ait Ecclesias. Hi . lib. 3. cap. a. , quod primus κληρωται sorte consequitur Romanae Ecclesiae Episcopatum. Non est autem putandum Linum Rottanae Ecclesiae eathedram sorte consequutum fuisse. Ex his autem constare arbitramur, Cleri nomen ex Sacris Litteris ad eos significandos , qui Eexlesisticae militiae inservirent, in Christianam rempublicam derivatum fuisse, & aciem, hoc est, Ione ministerii, dictos Clericos , qui publica munera in Ecclesia obirent. Est tamen illud animadvertendum, serum Sanctori- isive haereditatem regni sempiterni omnibus Fidelibus e
communem , atque secundum hanc acceptionem omnes Fideles Clero esse adscribendos . Unde apostolus ad Colossem
cap. I. v. I a. ait: τω πατρὶ ἰκανοήσαm-εις
374쪽
364 IURE, ET LEGUM DISCIPLINA Hν--- ν άγιων eo τὼ φω ιι gratias agenus Deo
Patri, qui dignos nos fecit in partem fortis sauctorum in lumine. Eodem sensu accipiendus est Petri Apostoli locus ex ejus epi
dominantes. in Cleris. Hisce enim in locis nomine cleri intelligitur universus coetus Christianorum , qui in partem haereditatis Christi vocatus est. Nunc de altero, quod proposuimus: factum ergo Rigaltius conqueritur , ut nomen ipsum ovilis in laicorum appellatione Udeiceret I . Ioanncs Franciscus Buddeus Praefat. in orig. antiquit. Ecclesias. Bingami tom. r. , O segete Hist. eol. ad Theolog. unisersam cap s. lib. a. g. II. animo haud quidem malo inductim a Majoribus distinctionem inter Clericos , &laicos fuisse dicit, verum postea consequutum opponit, ut Clerici veluti supra humanam sortem evecti laicos ceu in-- fra eamdem positos contemnerent, & alto despicerent su- percilio . Ucrum enim vero etsi aliqnando contingere potuerit , & modo etiam contingere po* , ut nonnulli Clericorum supra laicos in eo, in quo non debebant, ne que poterant , sese extulerint , atque de eo munere superbierint , quod ex Dei singulari dono consequuti fuerunt 1 tamen id audaciae omni ordini Clericorum non sine maxima iniuria assingitur. Profecto si ad dignitatem Clerico. rum, eorumque omnia munera attendamus, iisdem sano ipsi monentur , formam Christianarum virtutum in se magis, quam alios , exprimere debere, ceterisque omnibus sese prae bere exemplum bonorum operum. Si ergo Cleri rationem ipsam spectemus, tantum abest, ut ea comparata sit ad dein spectum laicorum, quin potius nihil ea magis praesesertur. quam& aliarum virtutum, & humanitatis exemplum. Reissi squa pars Ecclesiae sicuti recte monet Petrus de Marea in
is Dissert. De Di rimine cierisorum, O laicinum cap. I. g. II. se a Clericis distincta laicorum nomine eomprehenditur, ut
se dixi , honesto quidem illo , non autem humili, & abjecto, ,, ut Haterant haeretici, quo hac quoque in re de fastu Cle-
375쪽
LIBER XXX. CAPUT II. 363,, ricorum conquerendi occasionem captent. Laici dicunturis απo του λαου. Porro hac distinctione significatur in Script
D ris ex versione LXX. populus Dei, quem ille sibi peculia- ω rem , & haereditari uiti fecit, segregatum a colluvie gen- ,, tium et synagogae lcmporibus primum , sed excellentius is post Evangelium promulgatum . Num. ra. Quare Cleriis ci erunt in Ecclesia pars quidem populi illius selecti, sed, praecipua, utpote quibus regendae Ecclesiae post Episcopos, ἡ & ministros inferiores cura concredita est . Laici vero con-- stituent alteram populi Christiani partem sub nomine ge- is nerali τοῦ λ . Simile discrimen reperies in civitatibus es Romanis, quae duabus partibus constare dicuntur, ordine, ,, & plebe . ordo significat Duumviros, aliosque magistratusis municipales , & Decuriones : plebis autem nomine relim quus civitatis populus designatur . g. VI. Hierarchiae significationem a Sacris litteris, & consuetudine primitivae Ecclesiae alienam esse , falso confingitur. Id erroris inter alios Ioannes Franciscus Buddeus tuetur lib. s. Instrui. Theologiearum cap. q. S. I., atque Dionysium . Areopagitam huiusmodi hierarchiae inventorem esse affirmat. At vero est primo illud animadvertendum a nobis , per hoc quod alicujus dogmatis nomen , quo nos ad illud designandum nunc utimur, & Ecclefiae Patres ante nos usi fuerunt, in Sacris litteris non habeatur, inde nullo modo colligi posse, ipsum dogma in Sacris Litteris traditum non esse . Semel ac ergo ipsum dogma , quod hoc, vel illo nomine Patrum , atque Ecclesiae e sensione significari consuevit, in Sacris Uditeris expressum legatur , non est sane dubitandum, qui illud a Deo traditum habeamus Hinc quamvis nemo antequam Apostoli ex hac vita migrarent, ad designandam unam Divinitatem trium Divinarum Personarum inter se distini ta-Tum nomen Trinitaris usurpaverit, ejusque nominis in Sacris Litteris aliqua mentio non occurrat; quia tamen id, quod
hoc nomine significatur est m Sacris Litteris distincte traditum; ideo Mysterium Sanctissimae Trinitatis in iisdem Sacris Litteris contineri, nullo modo dubitari potest. Dosma profecto non in Diqitired by Corale
376쪽
366 DE IURE, ET LEGUΜ DIsCIpLINA solo nomine consistit, sed in re nomine ipso significata, proptereaque si rem nomine significatam ex Divino Verbo scripto vel tradito habeamus, etiam dogma, quod hoc, vel illo nomine exprimi consuevit, esse divinitus traditum dicatur oportet. Si ergo Aduellarii nostri Hicrarchiam quid novum esse, di a Deo non traditum inde contendant, quia huiusmodi nominis nulla mentio occurrat in Sacris litteris, praeter omnem sane rationem contendunt. Est igitur videndum, utrum quod Hierarchiae nc,mine significatur, in verbo Dei scripto, aut tradito expressum
habeamus. Habemus sane. Quandoquidem Ecclesiae regimen etiam Samstis Apostolis Iesus Christus commisit, habueruntque illi quoquc legislativam potestatem cum vi coactiva simul unitam 1 . Apostolus ad Dium cap. I. v. s. ita habet: Hujus rei gratia reliqui te Cretae, ut ea, quae desunt, corrigas , se dc constituas per civitates Presbyteros, sicuti dc ego dispo-- sui tibi μ . Et in epist. r. ad Chimotheum cap. s. v. I9. dc seq. si Adversus Presbyterum accusationem noli recipere, nisi subis duobus, aut tribus restibus. Peccantes coram omnibus se argue, ut de ceteri timorem habeant S. Petrus epist. r. cap. s. v. a. ad Conseniores ita habet: Pascite qui in vobisse est, gregem Dei, providentes non coacte, sed spontanee se secundum Deum μ. Haec autem omnia , sicuti nemo non videt, sunt ejus generis , ut ei tribui nullo modo possint,
qui non sit in 'Christiana republica aliqua jurisdictione
praeditus.. Nunc hac eadem de re expendamus, quid ex verbo Dei tradito habeatur, simulque inde perspectum fiet, Hierarchiae fgnificationem ab Ecclesiae primitivae consuetudine alienam esse , quam falso dicatur. Quod de nomine dogmatis, Divinarum Scripturarum habita ratione, modo animadvertimus,
esse illud eodem jure animadvertendum dicimus, dum agitur de avictoritate verbi divinitus traditi. Quapropter licet doipso Hierarchiae nomine antiquiores Ecclesiae Patres nullam distinctam mentionem fecerint, dum tamen id ipsum tradiderint, quod eo Catholici significatum volunt , nullus superest
. . dubia Vide lib. I 8. c.. a. S.6. &seq.
377쪽
O AER XXX. c APUT II. 36 dubitandi locus, a Patribus traditum esse , quod nos modo
contendimus. Id tamen advertatur oportet, etiam a nonnullis Patribus antiquioribus Hierarchiae.distinctam mentionenia factam fuisse: nam S. Ioannes Chrysostomus , seu quivis alius sane perantiquus auctor Homiliae De Ioanne Cheologo, quaerom. q. Operum S. Ioannis Chrysostomi editionis Maurinae legitur , Hierarchas nominat. Hierarchiae autem distinitaniamentionem facit S. Sophronius Hiero lymorum Antistes , &scriptor seculi 7. i , quoque post ipsum fecerunt a .
His accedit auctoritas Felicis III. Pontificis Μaximi, qui seculo s. Pontificatum obtinuit. Hic enim epistola s. ad Zen nem Imperatorem 3) Ualentini inquit & Eut lietis dies, scipulum expelle a civitate simul, & Ecclesiastico regimia se ne, S a dignitate Hie archiae dejectum esse sancito U. Inconcilio autem oecumenico VII. canone a. haec legunrur et in Subst intia Hierarchiae nostrae sunt eloquia divinctus tradiista M. At nunc ex Patribus tum priorum, tum sequentium seculorum de substantia ipsa nominis. Supra g. 3. Sancti Clementis , de Ignatii Martyris loca protulimus , ex quibus in Christiana republica praesidere Fudelibus quoad ea omnia, quae ad Ecclesiam spectant, Episc
pos , Presbyteros, & Diaconos, evidenter evincitur . S. Iustinus Martyr Apesina t. num. 63. Sacerdotum , qui in Sacris Synaribus popaeo praesum ,iterum iterumque mentionem facit.
S. Iremaeus lib. q. Com. Esereses cap. a 6. num. s. haec habet ris Tales Presbyteros nutrit Ecclesi , de quibus dae Propheta s,, ait ue): Et disti Principes tuos in pare , Episcopos suos in
se justitia Clemens Alexandrinus Stromatum lib. I. nu. 26. is Quemadmodum ergo pastoralem artem ovium curam gereis re dicimus: inde enim dicitur , quod Pastor animam ponitis pro ovibussuis; ita etiam legum ferendarum artem, quum is hominum gregis curam gerat , eorum virtutem adstruere,
ἡ dc quod in illis bonum est , suscitare tabemus . Paedagogi
o Vide epist. ejus tom. 3. Concit. edit. Harduini colum. 2 vide loca eorum apud Hallierium De Hierarchia Ecclesiast. lib. I. cap. 2. 3 Tom. a. concit. edit. Harduini colum. 87. μγ'Tom. Concit. editi colum. 87. Isaia cap. 6O. v. II.
378쪽
Mangelia lib. I. Homil. 26. num. s. Horum profecto Ap si stolorum nunc in Ecclesia Episcopi locum tenent. Ligandi, is atque solvendi auctoritatem suscipiunt , qui gradum regia is minis sortiuntur . Grandis honor , sed grave pondus istius se est honoris . Nihil sane his omnibus explicatius haberi potest ad id omni ex parte designandum, quod Hierarchiae nomine intelligitur. Est enim Hierarchia sacer Principatus r : P, tres autem vel distincte, atque singillatim assirmant, hujusmodi sacrum Principatum in Ecclesia esse vel sacris Ministris illius ea
tribuunt quae sacrum Principatum exposcunt.Est igitur etiam ex Divino verbo tradito compertum, Hierarchiam in Ecclesia a mitti debere;ac propterea quum de ea constet exPatribus prim rum Ecclesiae seculorum, Buddeum longe a Vero aberrasse, dum afirmavit, Hierarchiam a consuetudine primitivae Ecclesiae alienam esse, ejusque Dionysium Areopagitam inventorem fuisse. g.VII. In Eeclesiastica Hierarchia ille tantum perfecte comtinetur , qui aliqua Sacra ordinatione initiatus fuerit. Illud a Patribus Tridentinis definitum habemus, Hiera chiam Divina ordinatione institutam constare ex Episcopis,
Presbyteris, & Ministris a . Neque Ministri inquit Th
si Ossinus De Veteri, o nova Ecclesiae Disciplina par. I. lib. I. ,, cap. I. num. a. alii sunt , quam Diaconi, ut apparet ex se significatione vocis , & propriis Scripturae ipsius terminis. se Verum eo maxime verbo uti voluit Sacra Synodus , ut inisis nueret, minores Omnes ordines , quia quaedam quasi Di se conatus decerptae portiones sunt , Divina illa Hierarchiae se comprehendi . Unde eadem pari lib. 2. cap. 3 o. num. q. postquam idem Auctor animadvertit in Sacris Litteris Epist porum, Presbyterorum, atque Diaconorum mentionem fieri,& tum Concilia , tum Patres de tribus illis ordinibus conse tire , de ceteris autem penitus dissidere, atquc certum tempus
constitui non posse , quo ii primum incoeperint , ita habet tis Nihil autcm probabilius , quam veluti quasdam portiones
379쪽
3 o DE IURE, ET LEGI in D Is CIPLINA ,, ro, recte dixeris, Minores Ordines in fonte sui , ac origine, si id est , in Diaconatu , unde tamcinam rivuli scaturierunt, is institutionis ese Divinae . Ministerii enim sacerdotalis parti res, & segmenta sunt , quod totum , & plenissimum est in si Diaconatu μ . Unde etiam S. Thomas in Supplem. par. qu. 37. art. a. ad a. ita habet: Quod in primitiva Ecclesia is propter paucitatem ministrorum omnia inferiora ministeria
is Diaconis coinuatriebantur ..... Nihilominus erant omnesis praedictae potestates aliorum ordinUm inferiorum sed imis plicite, in una Diaconi potestate. Sed postea amplinus estis cultus Divinus: & Ecclesia, quod implicite habebat in uno se ordine , explicite tradidit in diversis . Quum igitur Hierarchia ut ad rem nostram modo deveniamus sit sacer Principatus a , inde consequitur, ut qui ad illam spectant, quamdam in Christiana republica quod ea, quae sunt propria illius,
auctori atem hiscant , certoque munere pMNice Gigantur, prout ille gradus exegerit , quem in ipso Hierarchico ordini habuerint i sunt igitur isti omues ad hujusmodi dignitatxm elevandi Sacra ordinatione, qua cultui Sacrorum sagulariter addicantur , & circa rem Sacram aequisaut eam potestatem, quam non habebant. Nam ut per aliquid Sacrum & cultui Sacrorum. quis singulariter addicatur, & iu rem Sacram quamdam potetatem acquirat , ipsi quoque naturali rationi consentaneum est. Non per generationum tramitem curritur inquit San-- ctus Leo serm. a. in Anniversaria die Assumptae . r. nec quod is caro, & sanguis creavit . eligitur , sed cessante privilegio,, Patrum , & familiarum ordine praetermisso , eos rectoresis Ecclesia accipit, quos Spiritus Sanctus praeparavit: ut in is populo adoptionis Dei, cujus universitas Sacerdotalis, atque is regalis est , non praerogativa terrenae originis obtineat uis
ἡ etionem, sed digitatio caelestis gratiae gignat antistitem M. S. VIII. Semel ac quispiam in Episeopum eligatur , ejus,
que electio, qua debet auctoritate confirmata fuerit, etiam ante Sacram ordinationem ad Ecclesiasticam Hierarchiam alia
380쪽
Ab Episcopo electo, & confirmato , quamvis nondum eonsecrato, qiue sunt iurisdictionis, non vero ordinis, exemeeri posse , constat ex eap. Cransmissum De Electione , edi elem potesate. Haec vero omnia, quae sunt hujiismodi iurisdictionis, ab eo tantum fieri possunt, qui in Ecclesiastica Hierarehia saltem aliquo modo locum habet: nam singularis aliqua poto stas Ecclesiastici ordinis ad illa requiritur , quae sane ab eo haberi non potest, qui ad Ecclesiasticam Hierarchiam nullo modo pertinet . Est ergo dicendum , semel ac quispiam in Episscopum eligatur, ejusque electio, qua debet, auctoritate con firmata fuerit, etiam ante Sacram ordinationem ad Hierarchiam Ecclesiasticam aliquo modo pertinete . ob munus vero consecrationis, quam intra tres menses laseipere tenetur, ad Ecclesiasticam Hierarchiam hujusmodi Episcopus aliqua ratione pertinere videtur. Nam si consecrationem illam intra tres menses non recipiat, ad fructuum perceptorum restitutionem tenetur e si autem intra totidem menses id facere neglexerit,
Ecclesia ipso iure privatur, & nullam jurisdictionem super eam amplius habet i .
DE PRESTANTIORI DIGNITATE , ATQUE AUCTORITATE ECCLEsIAE SUPRA DIGNITATEM, ATQUE AUCTORITATEM PRINCIPATUS CIUlLIS.
S. I. onstat regimen Ecclesiastieum supra civile longe praecellere, si ad utriusque institutionem attendatur. Nullum civile regimen occurrit , quod sibi a Deo prismum sui eaput constitutum eodem modo habeat, quo Petrus a Christo totius Ecclesiae Supremum regimen recepit: in civi li regimine ea Divina successo Supremi capitis non occurrit, quae in Ecclesiastico conspicitur: ex Divina institutione in civili regimine non sunt praescripta munera , atque potestas , quomodo in Ecclesiastico habenturi tandem nullius civilis regiminis potestas ex Divina institutione firma est,& immutabilis, A a a a sicllti