장음표시 사용
241쪽
Cl. A qu. tem . Sub idem tempus Claudius Aquauiua , re industi. i. gens quinto loco Societatem uniuersiam , monuit s. primum suos , ne huicgeneri familiaritatum sm,nestram ullam aperirent; deinde in libro industriarum ad curandos animi morbos , capu i scripsit procuranda inclinatione ad amicitias et tum ad gubernandos alios non eligebat eos , qui peculiares affectiones ad particulares personas in gubernatione cum aliorum ostensione retenturi vi-stofi derentur. Bernardinus Rosignotius opere Lati pii. i. de node disciplina Christianae perfectionis, monuitu igipi dis potissimum adolescentes Sancti Basilij testim nij, ut priuatas sodalitates amoremque singula rem defugerent. Prodijt in Hispania Alfonsus Alf R*dex Rodericus, qui prima parte suorum exercitiorude perfectione virtutibusque Christianis Hispadi leue nice primum scripta, deinde in alias linguas,ctia Latinam translata, collegit in tractatu quarto varias species huius perniciosiae amicitiae, quas optimis rationibus suadet ab Ordine quocumque religioso quam longissime arceri oportere, atquet Egoproximo capite recensui& explicaui, Caputi. xiii integrum & amplius Iacobus Aluarus de Pastin. ah 'ii, tomo primo de vita spirituali eiusque perfecti spir.l. 3. p. ne, impendit in detestationem nimiae familiarian i, et, talis, quar primarius partus est huius detestabilis 23. 8 amicitiae. Ludovicus Pontanus in vita Balthasi Lud. Pon. ris AluareZ viri valde spiritualis atque experti, refert illius sesum de his amicitijsiqui dicebat in-
die a s. 1 gens detrimcntum Inde prouenire, etiamsi alias bonae videantur: Praeterea in rebus valde fugiendis ob perniciem collocabat primo loco, strictam, particularem cum aliquo amicitiam, praecipue qua H t. i. de rota communitas notet. Idem Pontanus ex suo sensu, disputans de perfectione charitatis , docede i eos, qui hac ratione amant, ex motiuis munda-
242쪽
uis carnalibus, cuiusmodi est utili tas ae voluptas,
excedere limites communis an oris , Cum non ea
xiguis danmis ,& inordinatione propriae perfectionis ac profestionis,&impingere in vitium , quod in amore dicitur acceptio personarum. I annes Bussus in Germania dedit in luce aerata tiau, hoc est Arcam medicam: in qua sub nomine eluse Fimil. iadem nimiae familiaritatis, huic morbo facit me- mi dicinam , remedia multa praescribens s e sanet tum patrum deprompta narthecias. E Belgio pro- dijt Medicus Religiosus Caroli Scribam, qui capite integro exagitat nimias cum vno alterove familiaritates, ct eidem morbo applicat medicam resig. c. gr. menta salutaria . verum ,.ut methodo aliqua
gradiamur ; damna, quae communitati afferuna . tur ab his amicitias , ad quatuor capita revoco;diminutionem charitatis et violationem iustitiae: diastiplinae regularis euersionem: offensionem dia standalum domesticorum&extraneorum dici Primum ergo nocet singillaris haec amiciatia de familiaritas: fraterus* charitatis quq maximum bonum ev ornametum familiarum religio carum esse fatentur omnes . Cum autem staterana h charitas, sit qu*dam spiritualis amicitia sta in Ommum animis insederit in amicitia vera , charitat . fraterna omnia communia esse opora tete ; labores Si commoda ; persuasistimum quoque est , amorem, beneue lentiam, conuersationem, communem esse debere in Religione , satiaguine 'opinquis & longinquis; indigenis Ac a lienigenis iuniotibus& senioribus , clericis Q laicis 3, iucundis de austeris 1 amobretis, qui paucos diligit siugulati ter, non videtur alios diis
ligere, aut certe non qqualiter diligere. Qui cupit sese amari, hanc opinionem habet, amore inminui , cum voluntas uni se plus impendit amanis eo,
243쪽
do, quam aliis: quemadmodum euenit in fluuio in multas follas aequaliter derivato. Nam si plus aquae vini riuo tribuitur, sine dubio detrahitur alias, quibus aeque diuidebatur hi ut in re simili do S, cuit, . Grego rius Nyisenus. At S. Basilius grauis uti xui. ,& sementiss& verbis expressi t non uno im,
S. D siser. i loco damnum hoc la st charalatis. In communi contubernio, inquit, neutiquam patitur charitatis lex, aliquas coiri seorsum , aut amicitias, aut sodalitates . Si quidem nullo modo peri potest, quis assectiones is M. quae in hanc magis, quam ira iliam propendent partem,
plurimum incommoderat communi omraium concordia. striare aequaliter inter se omnes diligere debent: idem que erga Tui ccum Fratrum coetum charitalis tenem
us erit modus. Quodsi quis inuentus fuerit, qui m fore quadam animi propensione monachum fratrem, vel propinquum, vel alium quavis de causa videatur diligere, hunc castigare oportet, ut iniurium publicae charitati. Siquidem tu eo, quod quis a lauem plus dialigit , facile indicat reliquos se in amore inferiores habere. Hanc rationem tamquam firmissimam producit alio in loco,cum ait: Qu/ enim unum mliquem magis, quam ceteros diligit, is quod non perfracte diligat ceteros, de se ipso indicio est. Subscribit Basilio S. Chrysostomus laudans mutuam charia. 1 hess. i. tatem Christianorum Thessalonicensium in emplanatione verborum illorum et Et abundat chariatas uniuscui que vestrum in inuicem: Ponit pros. Chrysi bandum dilectionem peculiarem, non esse dii
i, io ctionem, sed dissidium . Quando, inquit, bini, oel
terni coniungimur; ct duo quidem, vel tres, vel qui tuor, vehementer colligantur; a reliquis vero nos ipsos auellimus, G ad istos refugiit habemus, de istis omnia praesumimus, illud charitatis est diuisio , no chariatae. Inustrat suam positione exeplo corporis, quod perderetur prorsus, si oculus omne cura in manu
244쪽
sola impenderet, neglectis reliquis mebris. Ita&nos inquit charitate, quam in uniuersam Ecesepiasdic tu lector, in omnem familiam, Ccetti, coenobiu) extendere debemus, in m m ct a rerum coarc aueramus,' nobis ipsis, ct illis, totiq. Ecclesiae pernicie
inferimus. Claudit probationem his verbis. Ista namque non sunt charitatis,sed di dis schismata ne- .pe,cthmica rupturae. Et paulo p/: Quid proderit,qusd alique vehementer amas ' Humana es ista duelli Sin vero non est humana,sed propter Deti ulu diligis, dilige pmnes S a Deus ita praecepit, ut S mimicos
quoq. diligamus. Si enim inimicos diligere praecepit, quanto magis eos, qui te non contrasta unt EHa amoris inaequalitas in alijs sociis, qui sunt extra haec Tetia, duos exsuscitare conmeuit affectus ( nisi sint valde perfecti maxime contrarios Charitati. Prior . . est inuidiae;utetiaObseruauit Ludovicus Potanusi na facile naui in ' socio, que ab alias, plus qua nos Lud Ponti videmus amari: ptipsertim si qui plus eum amat, 'p'flant praecepto tes, praefccti, regentes studiorum, discreti,consultores, seniores, ipsi . superiores, qui plus qua ceteri possunt illi prodesse. Nascitur ex inuidia maeror & aliae perturbationes, quae pacem internam auferunt inuiden ii ; atque ex eius ore verba quaedam eliciunt, quae tranquillitate publicam caenobis non modice perturbant. Notum id eidem S. Basilio, qui post verba nunc descripta, haec subdit ex diuersa translatione: Quapropter ab omnisocietate ' congressu procul arceatur ista singu- s Raui. laris affectio, perinde ac pugna quaedam indecens: use tit hac manifestas producit inimi ias, sic illa in disim simultates generat . Alter hfectus, qui gignitur in aliis socias minus permetis,est odia, si tamen odium stare potest cum charitate fraterna. S. Basilius perspicue loqui tur in eodem loco;vbi generari dixisset inuidiam . : Vbique enim aequalitatis
245쪽
defraudatio, inuidia odij que materia ac seminarium existit ijs qui ea defraudantur. E t post exemplum
diuinae bonitatis, quae solem suum oriri facit super iustos & inaustos, subdit i seuemadmodum igiatur Deus promiscue omnibus lucem impertitur, sic imiratores Dericharitatis ipsorum radium eqstaliter communicare omnibus debent et quandoquidem ubi deliquium patitur charitas,eo prorsus eius loco odium , cedit. Hic Sanctus Basilius; qui suis in monasterijs , odium excitatum nouerat in animis eorum, qui qgerrime vident istos amores singu lares. Confirmat S. Basilij doctrinam omnem sacra Genesis historia. ubi de amore maiori ac singulari, quo Iacob Iosephum filium in senectute genitum sine culpa , ut ego reor, prosequebatur, haec leguntur.
Videntes fratres eius, quod si patre plus cunctis misscem amaretur, oderant eam, nec poterant ei quidquam pacisce loqui. Dixerim ego non odium proprie sumptum habitare in pectoribus eorum, qui perfectionis cupidi sunt; sed fertiorem charitatis intepescere, tamquam frigida superfusa in cordis alie- 1io bullienti. Quis non intelligat his duobus a&ehibus tepefactam, minui ae debilitari fraternam charitatem II Seeundum damnum est violatio hi titiae .s passei. Ducit nos in hanc sententiam idem peritissimus, de itist. magister Basilius his verbis: Quoniam autem aequa-mon li prorsus inter se vicissim charitate complecti omnes debent; iustitia violatur, quotiescumque in communi conventu privatae aliquae coitionis reperiuntur, aut
sodalitates. Dat lucem Basilio Iacobus Aluarus, l*'i disserens de eo, qui captus immoderato assectu ery ga aliquem, aut nil et familiaritati cuiuspiam addictus, multoties eum supra meritum laudet, dc alias an teponat, Ex hoc autem, inquit, quid in Nigregatio uel eligiosornm,nis discordia si rixae, cy
246쪽
dissensiones perari possunt , dum quissuessum familia
rem intendit in potiori loco collocare supra alios efferre I Quid nisi iustitia ct aequitatis violatio, dum
dignus non amatus raucitur inaeignus amatus em
tauitur F. seuid nisi i us religiose familia pervietis.
dum volumus ab inae nis ct immeritis , quia eos diligimus , gubernari E Dicun tur liqc vere, quibus cucongruit Ludovici Pontani opinio commemora-pa sentientis, his amicit sinuolui vitium, qui vom 3uP, u id catur occeptiopersonarum. Quod confirmari po rest ex doctrina S. Thomae ac Ioannis Gersonis do sTh a amnitum p cari codixa iustitiam distributivam q o I. a r. i. per acceptionem permnarum s cum inpersona care. 2 siderantur cenditioneI S proprietates qua non fa- tr.def. ter. ciunt ad rem, vel ad causam: hoc est non reddun t Theoi personam dignam eo munere. Hoc euenit in amri citia priuata,quq non facit ad rem, neque ad cauasam in electionibus persionarum ; & tamen consideratur,mouet, estque causa electionis atque exaltationis amici ad officia, dignitates & gradus, ad quos minime idoneus est. Et quoniam ex alicuius iudicio, valere potesthaec ratio tantum ad abster rendos eos , qui iam in gradu aliquo constituti, possitne peculiaribus amicis suis, vel in consul tationibus, vel in congregationibus, seu capitulis a. suffragari: produco Sancti Pauli sententiam iniustitiq condemnantem eos omnes,qui singularibus amoribus irretiti, veram charitatis beneuolentiam reliquis sectis non singulariter dilectis nequaquam impendunt. Scribens Apostolus Romanis, iubet debitum omne persolui, quod est
iustitiae,daeens: Reddite ergo omnibus debita. Decla- Rom. i3.rrat illico qu*nam ea sint,ciim ait. Cui tributu, tri- ε hutum: cui vectigal, vettigale cui timorem, timo rem et cui honorem, honorem. Post hqc adiaci t: IN
mini quidquam debeatis, nisi ut inuicem aiugatis. His
247쪽
s. Ser. r. His verbis, ut obseruat Sanctus Bernardus, non vult alia debita negari, quae an tea iusserat reddi;
sed& illa omnia persolui;& insuper debitum chati talis, ut omnis impleatur iusti tia: quoniam ex Ambrosio dilectio refertur ad iustitiam. Est autem hoc discrimen inter debitum charitatis, Ac alia debita, verbi gratia pecuniarum, ex Sancti .. .iscae. Augustini obseruatione; quod haec, ubi persolu-Iest. ta sunt, non amplius debentur; charitas vero, etiam cum persoluitur: debetur et quia semper ita diligere debemus affectu, ut parati simus etiam Cnfectu & opere soluere debitum, cum oportuerit, atque hac ratione numquam debere desinimus. Semper , inquit, debeo charitatem,qua sola etiam reddita , semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiam se reddita fuerit, quia nussum est tempus, quando impencenda iam non sit: nec eum redditur amittitur 3, sed potius reddendo
multiplicatur, habendo enim redditur, non carendo.
Videtur Sanctus Augustinus aemulatus dictum iapo, rea sapientis illius, qui reterente M. Tullio pluribus red ..ci in locis dicebat . Pecuniam, qui habeat , non reddidis Q ait, ' se ; ct qui reddiderit, non habere egratiam autem, rami,.sh reddiderit , habere ; ct qui habeat, retulisse. Sanis de chatit. ctus Fulgentius quoque pertractas idem Pauli dictum aiebat: In qua scharitate sic debemus, quandiu in hoc saeculo uiuimns , crescere inuicem elligem do , sicut eam iubemur semper debere reddendo. Bemtus namque Apostolus Paulus, dum nos omnibus debitis praecepisset absolui, solo nos mutuae charitatis debito semper voluit detineri. Et post nos hortans ad dilectionem mutuam ait: Et inucniemussanctam charitat em , quam semper debendo reddamas,ere Endo salubriter debeamus. Religiosus ergo debet fraternam eliaritatem omnibus socias a lualem , habita ratione personarum, & recta ratione . Si quem
248쪽
quem fingulariter amat, necessario reliquos, aut frigide, aut remisse, aut parum, aut nihil diligit; proinde non soluens debitum diligendo, intuitus est. Porro necesse est alios diligi minus ac tepidius ab eo, qui singulariter Set ardenter quempia amat, quoniam vehemens amor multos diligere non potest simul, sed vel paucos, vel unum . Quod si dicas a te cunctos amore charitatis aequataliter diligi,conficitur ex hoc tuo dicto,quos singulariter amas amore peculiari, non eos charitate diligi, sed alia dilectione, quae non sit charitas i Ia spiritualis & sancta, qua iubemur fratres retiagiosos aequali amore complecti propter Deum. Itaque cum is non soluat debitum amoris spiritualis ceteris sodalibus, violat iustitiam, ut ex S. Basilio dicebatur. 18 Tertium damnum communitatis est, Euer fio distiplinae regularis & domesticae. In explan tione tituli regularu,definiui disciplinam hanc ec Titi pari
se, obseruantia regularum ordinata in coetibus religio R, 3 R i qm: intelligens in primis regulas illas,quas nos comunes vocitamus, constituentes disciplina ext riorem & oeconomicam. Ostendi propter utilitatem,ac prope dixerim necessitatem, etiam ad interiorem disciplinam conseruandam, dici posse Praecipuum decus atque stabilimentum religiosistatus, et vinculum tenacissimum concordiar quomodo fere locutus est Valerius Maximus de disciplina mim vii. litari. Produxi multos patres ad confirmationem I., Q,. '
gressio eorum deformat Restigionis decoru,S profectu ...t ei: spiritualem, Salioru a catione solet impedire. Post: uenda erit negligentia exterioris disciplina, qua pro decore Religionis,ct habilitationisprofectus spiritum is statuta est: cuiuae desertio signum est negles a conscientia interioris leuitatis. Validissimis argumem
249쪽
iis sum cohortatus Superiores ad eam in cinobiis strenue retinendam. Hane igitur regularem obis seruantiam , seu domesticam disciplinam, bonueximium religiosi ordinis, amicitiq peculiares
uertunt atque exterminante coenobias, ut ii magistris vitae perfectioris didici. Testis est in primis
Beatus Laarentius exercitatus in hac vita magias' i oe di- ster, describens cum ploratu mores eius Religio-
,. si, qui malem singulariter quidem, sed non di-
monvore lectIone spirituali amet. Patrum, inquit, obserum Donesfrangit, monacte m tactitutiones non obseruat, silent laparui peniat , orationem pomonit, cellula se, cretam quietem negligit; ct intus nihilominus stim Mnte ct mente conscientia, velut amens,pol suam i tus trahitur concupiscentiam.Paucis multa compi xus B. Laurentius: atque ea verissima intelliget, qui attente notauerit horum priuatorum amiculorum mores regularum transgressionem, or . tionis neglectionem,odium cellet, sten iij violatio, . , nem, quae fit in mutua & nimia conuersation , ac familiaritate. Ex qua oritur quoque Parrhe- s. Dorol. sa, quam Agathon apud S. Dorotheum definit ' esse, cum quisprater necessitatem alium contrectat,
manusi. suas iocandi ridendique studio in socium iniectat: cum impellit aliquem atque protrudit; cum vistenter quidquam,aut furtim ab alio rapit. Hanc sequitur furtivus in comessationibus eius ac potus,ut quidem probabiliter colligo ex multis priscis patribus , quos produxi alio in loco, condemnan tes ad reg. is seuerissimis poenas id committentes,tamquam diris', ' sciplinae violatores . Et quoniam ijdem amicitiis impliciti sunt amatores vitq ac disciplinae laxi supLae,3I. ris, ut prudenter scripsit Cardinalis Scholius. ideo inferre possumus eosdem esse solere,qui restitutioni disciplinae in integrum ,& consiuetudinibus salutaribus introducendis facto agmine retasiunt,
250쪽
C.III. Communit. mic. s. I s. a a et
sunt dicentes se nolle reformationem. Sanctus Bernardus hanc amicitiam nuncupat, Unitatem facinorosorum , ae Unitati Sanctorum opponit, eam delineat his verbis: Talis omas, imo vero pem uersitas solet esse aliquorum Fratrum tepide ac remisse conuersantium: quibus si quid honectatis , aut insigne metu quam bona consuetudinis persuadere velis, promptioressum maiori dispendio, ac di cultate grauiore
resistere , quam facti, compendio assequi velle, quod ractum esse constiterit. Perversa ct execranda talis h
i' Quartum damnum communitatis, esto sensio scandalumve domesticorum & extrane rum per malum exemplum. Pronuntiatum est B.
Laurenti j: Interdicenda est, inquit, assidua ct 'Luata conuersatio in collegis seruorum Christi:qua quiquam in nullo alio reprehensibilis sit, sine proxim rum tamen scandalo fieri nequit. E t infra: Solent in conuersationibus familiaribus , nimiumque assiduis , nis caute agautur, intermisceri vaniloquia, scurris litates, detractiones, , Orenati risus e per qua mes distrahitur, compunctio insoluitur, gratia subtrahialpr, proximus male assilicatur. Ante Beatum Laurentium Sanctus Bona uentura locauit suspectam familiaritatem interea vitia , tua (vi eius verbis utar odorem fama Religiosorum, quo audi Fideles debent ab eis adi j cari, ct ab eis distere, quid cauere ae beant oe facere stere faciunt, ut magis per eos insciantur scandalo, quam reliciantur virtutis exemplo. Haec ostensio ex dictis oritur. Primum ex singularitate ipsa, quae suapte natura, in quovis genere rerum molesta&odiosa est. Sanctus Augustin us: lavis omnis pars est , suo uniuerso non comgruens. Singularis Religiosus, est quidem pars communitatis, sed non congruens cum uniuersa communitate, quae facit,quod ille non facit,cum P et sinis
s. Eon. . de sex alis Mintaph. c. 3 s. Aug. I. a confessi co