장음표시 사용
411쪽
-εινων ipωναε. cos autem qui ritus Romanos hac in parte defendunt , idem Marcus pronunciat Vs-s τῆς εις
Sed haec impraesentiarum satis. Habes, illustrissime Cardinalis , expositas catillas , cur Serenissimus Magnae Britanniae Rex etiam post epistolam tuam lectam , Catholicum se esse, de Ecclesiam suam Catholicam , misericordia Dei fretus, credere, & certo es in mare non vereatur. Qui si infinito quodam desiderio adiuvandae publicae concordiet non flagraret, aut te esse alienum ab eo proposito iudicaret , hujus responsionis labore prosecto supersedisset. quum prς- sertim ejus Majestas quotidiana vestrorum hominum facta scriptaque ad animum revocans, prope jam habeat ratum & fixum, sicut ante dicebamus, nullam per illos jam superesse amplius ineundae concordiae neque spem, neque rationem. Tueri namque omnia est illis propositum, non proficere in melius, & seria reriIm depravatarum emendatione , piorum animos sibi conciliare. Quo in proposito quandiu vestri pergent, neque ullum antiquitati aut veritati locum dabunt , semel profitetur Serenissimus Rex, nihil se illos morari, neque ullam sibi communionem cum Ecclesia Romana, unquam futuram. Quod superest Dominum Jesum veneratur ipsius Majestas, ut quas in te largiter contulit animi dotes excellentes, ad sui nominis gloriam & utilitatem Ecclesiae velit semper dirigere. Vale, illustrissime Domine. Londini v. Eidus Novemb. c Ioc XII.
ACcepi nunc ipsum quas Paulo Stephano meo dederas: & simul
cum iis fasciculum librorum aliquot. Literis tuis hisce meis r
spondebo: pro libris quid possum aliud , nisi gratias tibi agere& habere multo maximas λ Ego vero id facio : & ex animo quidem prorsusque medullitus. En erit unquam ille dies, cum ego luculento aliquo testimonio meum in te amorem summum testatum tibi sa-Cere atque adeo omnibus potero. Tuus certe sum, aere tuo tibi qu stus , partus, mancipatus. Sed quid ad te redibit inde boni aut commodi λ nempe, ut quae in me singulis prope diebus conseri beneficia, male ea collocata ne putes, quippe in rem tuam: quae ut indies an-gescat, crescat, melior fiat, tua interest non parum. O si mihi unii,
item & alter amicus i sorem brevi ad illa quae paro instructior & pa
412쪽
: E p I s T o L AE. i 4 uetatior . sed quo rarior in terris avis est amicus persectus, & qui tanti nominis mensuram impleat ἔ eo pluris tua mihi facienda merito, Bongarsi charissime, amicitia. Accepi igitur Ec Nicephorum pridem:& hilce proximis nundinis quicquid per varios tabellarios librorum deliterarum misisti. quorum omnium gratia, grates tibi quas maximas potui binis literis egi: alteras P. Sabaterio Lutetiam misi,quoniam re illuc brevi putabam profecturum, alteras Melchioris sunt i, diseritisimi viri, filius qui hic est promisit se traditurum homini certae fidei. Mitto ternas quas proximo mercatu dedi: quaru primas puto peri ille, quibus adiectum nescio quid fuerat nostrarum in Theocritum nugatu . simul epistola ad Ritterinusium de libelli eiusdem exemplar unum. De notis ad de pallio iudicium meum libere scripsi proxima epistola. quod nostras petis notas: oblecro te,serio loqueris an per jocum hoc potius putem : tamen quasi aliter res habeat dc ex animi sententia id me roges, more geram voluntati tuae. Igitur ternas exspecta cis dies paucissimos: unas de Polybio, alteras de eo libello Tertulliani, tertias de Aristeneto. Viden ut otio tuo abuti paremὶ Deus te servet, vir amicissime. Gen. raptim a. d. III. Non. Malas CIPIIxcv I . Celasti me versionis Arisbeneticae au to rem, dc in incerta conj ccturarum me conjecisti. Puto autem Iosiam Mercerum esse, non alium, qui id stadium adeo feliciter decucurrit. Quisquis sit, in partem amicitii ae illius venire tecum Vehementissime cupio. -
ITane etiam isthuc de morbo meo fama pervcnit 3 etiam vos ea cura sollicitos habuitὶ illa quidem vana certe non fuit. Nam repente ceu turbo aliquis in me incubuerat vis morbi sane ααλμου nisi Deus de medici brevi succurrissent. Ei valetudini cholerae nome est apud medicos: ut mirer illi me , homine ab ira alienia dc felle, adeo fui Gle obnoxium. quod enim scribit Celsus, hon esse mirandu si primo impetu aeger tollatur violentia morbi,id mihi a in evenit. Quod aliter acciderit, Deo gratiς, Deo laus de honor. Tibi quoq; , vir amici stime, pro ista sollicitudine tua, citius index epistola suit quam modo accepi, gratias ago de habeo quam maximas. Equidem plostratus ita α' ως omnibus viribus magnam spem animo conceperam missionis honestae in hac statione, in qua summus omnium rerum arbiter nos collocavi, Quoniam vero ad metam nondum pervenimus, neque adhuc stadium decucurrimus , sortiter p. pergam , dc quae pridem orsi sumus , Deo adjuvante, ad aliquem finem perducere conabimur. Enim- Ddd vGO
413쪽
vero jam prope illud tempus est, quo missionem meriti en vide
mur , qui, ut Caetera taceam , tot lamannias iub matrimonii egimus
jugo , quod tu necdum subsisti. Quid vis tibi t. quando legi natutiae parebis & α c. Vetus poeta dixit: verius
ctum, quod tandem hac de re statiuiti, R diu tractam negotium petisficere decrevisti. quo nomine simul utrique intra pectoris uisu gra tutar, & ut ea res tibi liudque non jam speratae, sed pactin & i ponite, bene eveniat, supplex Deum opt. M .H. oro quaesisque. De Polybio dic oblecto, vigilans an somnians illa scriptistis Nae omnes me Mustamabunt, si serio non per joctim vel tu vel PH hixus lponderitis. Age igitur, essice amabo , opus appareat δc prius quam re confesta desinere nolit languentem rectoris, Centem excitaris, cunctanti stimulum admoveris: omnem deuique, fateor, ansam excuta num praecidetis,isi librum illum, cujus spem ficis. in manus oculii tradideris. Scribam etiam ad clarissimum Puluxum, simul erit otium.& tabellatii Copia . Interea lubet quod nuper sum pollicitus, specimen aliquos nostrarum in eum scriptorem observationum tibi exhibere. Lonmenim opinione mea sellantur, qui putant vel Ursiuvim vel Lipsium sic expolitia praellant illimum illum atacto rem , ut neminis operae se amplius necessaria. Prior ille quam lex iter ea cura sit defunctus nosti tu, vir cruditissime: posterior neque totius operis illustrationem BD stituit, & in illa ipsae parte quam tanta Quae tractavit , quaeso te, an semper αἰ xia litavit mihi quidem non videtur. sed statues tu melius, cujus est si ullius hodie istarum rerum propria cognitio. Ego miratus tum saepe potu ille excidere Lipsio , tractatum quem suscepit plicandum, e Polybii alio opere, non e sexta historia , esse promptum. nam ctu non habebitur ipsi auctori potius fictes , qui tribus locis id diserte testaturi At hoc leve, inquies. imo gravissim iuri : Ie-viter enim in Polybii versione oportet elle versatum, qui non animadverterit prudentissimum illius consilium& scopum , cujus gratia in historia sua de Ro. militia tanta diligentia tractaverit. Nollem et-j m dissimulatam ab eodem dissicultatem, 'ux in ipso principio occurrit. Ait scilicet, Polubius stipendia legitima peditii in suille olim vicena sive annorum viginti in gravius aliquid accideret, annorum vi- inti esse stipendia peditum. Quis ferat ita delirantem neque enim eluare quid sit scio, si hoc non est. Atqui verba illius sunt ex in te hretatione Lipsit: pestes vicenas endia explere oportet uecessario in annis xxvi Paulo post Quia si quando res in cincumstans necessitas eo Migunt, debent po-ιisci facere ani a Picena sipendia. Nos qui istud tam subtile non qui
414쪽
mugeapere,iuira sayiones explicandi aestus nostri excogitavimus: puta mus enim esserutro loco mendum esse in nil mero& legendum vel sic:
fuisse in vetere Rep. RQ. ordinaria quidpm legitima stipendia Minorum xvi. e sa Ordinem Vero propter necessi tales Mip. interdum M xx. Hanc lectionem cum alia confirmant tum quidam e primo Annalium Taciti locus. narratur ibi milites tumultuantes post Augusti obitum inter alia hoc quoque flagitatIe, ut stipendia redigerentur ad annos x v i pro xx. Etsi autem non dicit Tacitus eum quondam fuisse modum legitimorum stipendiorum: est tamen verisimila vete' rem legem repotuissu istos Sc juris antiqui atque obsoleti mantelum suae seditioni praetexuisse. Non te fugit hunc perpetuum. esse sς ditiosorum hominum morem. Posterioris lectionis occasionem nobis praebuit Servius, qui plenae militiae fines annis x x V. terminat, ut videatur non absurde coniici inde posse ordinaria stipendia fuit- se annorum x x. in majoribus Reip. angustiis x x v. Sed non est novum numeros esse depraVatos, cum dc Galenus saepe de ea re queratur , dc ne longe abeam paulo post aliud in Polybii verbis non dis simile mendum, quo loco scriptum est in equitum delectu explicando:
QMimem μεμμὼν - in legendum enim Autor ipse Polybius cujus sunt in tertia historia haec verba: et, 3 - - . χατπεις 3 ab υσι ς. neque
dubium eam esse Polybii mentem , ut mirer Liplium dissimulasse haec verba in versione prorsus cate, Sed sunt de alia pectinentia adequites Romanos, quae nova l-ς opus habent. mihi enim adhuc nondum licuit viderς ullius crvdixi explic tionem verborum Plinii clib. xxx O, cap..1 a. quibu* astisma ire u temporibus a Ae adeo pir civemnem maxime tutum es L in fleuiam Aiad corpus. qua de re etierit plus otii, agam tecψm plRc j β; Dam nunc quidem satis, opinor, mugiliati sumus, ac patienIi rua abusi, α alioque eramus nunc ma axime occupati: crant enim literae in Galliam scribendae necessario.
Adde quod hodie primum solium incipit edi Athenaei nostri, quod velit Deu esse felix S taustum .iNon facile credas, quantμm lis ris improbissimi in eo nepoti9 mibi sit exanclandiun. Ea editio mo rabitur prosecti spem m- i' G tua. , eum absque e 'esset vin mentissimo ςπς- ιδ φ ς cur m o si re comite, imo duce,
id possim l xς hoc 'πι purς Dui posset, ut tibi omnibus robus D d d a omissis
415쪽
itri Is A Ae I CAs A ii BONI omissis ad indictum locum de diem occurrerem. Verum haec cladiaeque enim tam felici sato natus sum. Literas ad te meas quas Iunio juniori tradideram , valde suspicor perii sse , & inique feto. nolimcnim temere in aliorum manus venire quae tecum garrio, semper quidem Hya, --s , caeterum saepe etiam sed persuasus sum in te vetus di etiam expetere, ααν εγῶ. Cum h. maxime scriberem , rogatus ali uxore sum , ut suis vel bis te de nobilissimam tuam spontam ollicios:sine salutarem. Intellexisse enim ajebat ex literis D. Fequieres ad uxorem suam , D. de Chalonges pridem itineri se accinxit te, ut quoniam tibi pedem efferre e Germania non liceret, filiam tuam ad te deduceret. quod si est, spero te priusquam has legas, dulcill imum illud iugum , quod tam diu det restisti, iubi ille. Deus Opt. Max. coepta tua omnia atque istud quidem maxime fortunet. Vale , virorum amicissime. Bongarsi eruditissime. Gen. a. d. x i v. Kal. Jul. C tot oxo v I. Non dilli mulo apud te gaudium meum , cum ex tuis literis intellexi divinasse me , quis suisset interpres Arist neti. Macte tali amico de in hoc amore patere me rivalem sodes. De Atii tameto de Tertulliani de Pallio, maxime; nam dc publice exponere eum libellum statui Quas misisti D. de Fresives inseriptas, eas curavi omnes, proximis exceptis, quae penes me sunt adhue, sed non diu haesurae.
EIDEM.LIbros quos muneri misisti mihi accepi ambos, Bongarsi amicissime. simul literas non unas sed ternas proximis Argentinensibus nundinis accepi Utrum prius laudem , diligentiam in scribendo , an magnificentiam in largiendo, haud scio: plurimum certe de hoc de illo nomine me tibi habes devinctum. Utinam istum erga te animum meum re tibi, non solis, ut hactenus, verbis facere testatum queam. Interea te oro, quaesoque, Bongarsi suavissime, spectes voluntatem quae lane eximia: non facultatem quae oppido quam tenuis. Perv nere ad meas manus & tres illi libelli, quos misisti. Nae tu recte iudicasti , qui eam Pelissionis opellam luce dignam censuisti. idem est dei nostrorum hic omnium judicium. quo magis dolemus virum illum . a quo multa poterant egregia sperari, ita immaturo obitu esse nobis
via in n.e ηρ 'Gyδ - mihi quae de Polybiana editione ,
Vechelis suscepta narras. Serio assirmo tibi facturum in hoc negotio quic-
416쪽
i E s T Oft M AD quicquid praeceperis : nam etsi non ignoro quanto id cum existimationis meae periculo sit futurum, si tibi de meis viribus plus credam quam mihi: tamen quia ita velle te video, Constitui voluntati tuae morem gerere. cum hoc tamen si MS. librum mihi impetraris, si item alia praesidia , quae scis tute plane esse necessaria. Scripsi item ad CL Pithoeum: si illuc te putassem transiturum, cum in Gallias proficisceris .. Dabo Operam, ut alia via meae ad ipsum literae perserantur. Si Lutetiam venexis, amplis s. virum jacobum Thuanum Caeterosque amantes mei viros, quOS lumina observantia colo , plurima lalute meis verbis impertiaris velim. Josias Mercerus in his , quem virum amo pridem.imia S colo. De eius Alistaeneto, deque Tertuli. de pallio, satisfacian, ne dubita SM . In Athenaeo nunc sum totus : nisi quod his diebus Suetonium rclegi , & nelcio quid in elim notataim aliud agens effudi. mittam proximis exemplum. Vale & me ama. Gen.
enim accepi a reditu nostratium mercatorum e nundinis Argentinensibus. uni saere adiecti tres libelli Patis ni . nam illas pr termitto, quas attulit D. Puiscuduobus fasciculis librotii Choulo& Patritio. Horum omnium egi tibi quas potui, non quas debui, proximis literis meis gratias: quid aliud tibi inpraesentiarum referam , ad manum nihil est. Ingratum tamen ne putaveris : sed animum potius intuere candidissimum tibique deditissimum. Accepi amplius quas juveni a Cornupi perferendas tradideras , quas item paulo post scriptisti quibus erant adsectae aliae ipsi Cornupi inscriptae. Omnes salvae sunt, omnes cum fide mihi traditae. Novissimas simul accepi, illico pertuli
ad Cornupi suas. Persuadeas velim tibi, eum ex tua commendatione esse mihi ac fore curae. Video illum studiose interesse lectionibus Polybianis: quo fructu hoc minus scio, quia quam sit eruditus , non satis novi. probus certe & ingenuus ex vultu de verbis videtur. si erit occasio, faciam lciat quantum apud me ponderis tua commendatio habeat. De Polybio scripsi tibi superioribus histe diebus, quae nunc non repetam. Tu fac opus appareat, ego rem factam dabo. Suetonium relegi his diebus minore forma a nostris editum . ita factum ut appendiculam novam adjicerem. Videbis proximo mercatu sub Siλ
417쪽
i essiti animum eupido iis scriptoribus, qui Tranu illo stilent Adito
ei, Spartiano, Lampridio εα. Opem aliquam ferre. AEgrotare eos d&desiderare Medici manum, hoc te non latet. ipse quid praestare queam, moriar si satis adhuc scio. nec tamen in integro res est , nam quasi ex voto teneor. Quare advoco te in auxilium : fer suppetias, fime, si illos alietores atrias. Scribam ea fine ad clarillimum par fratrum' Pithoeos, aliosque amicos: rogabo ct libris ves cons io, vel oblei vadtionibus suis iuvent: ita spero fore, ut quod a me vix pollem solvam ab amicis. Quaeso te, habeas curae hanc curam. Non dubito quin ii adnitaris , aliquid nescio unde iis investigaturus magno futtirum usui. ea tua felicitas, ea solertia cit. De Panegyricorum editione , quae a Puteano exspectabatur, quid spei reliquum , hoc quoque scire velim. Nam si ea spes decollavit , non patiar diutius in situ de squallore jacere eos elegantissimos scriptores. Servo enim tuum muniis : hoe est descripta ex tuo libro quae annotaveras. illam tamen utinam potius haberemi Inscriptiones quas repetis, mitto ecce tibi bona fide, hoe est, sine ullius scedulae iactura. Vale vis amicissime de diutillime cum tua domina selix vive: hoc meum, hoc uxoris votum cst. Getievae
I Gnarus ubi gentium esses, de quae te haberent terrae , has nihilo
minus ad te , virorum suavissime, exarabam. malui enim perire mihi , si ita accideret, hanc opellam , quam committere ut osticio defuisse videri pol Iem. Boni tamen consides, s propter hane animi incerti tudinem, fuero in scribendo brevior. id nisi esset , suppetebat quamvis prolixae epistolae argumentum. parabam enim fidem meam apud te liberare, deqiae Polybio dc Tertulliano multa eram tecum garriturus. Non tu fugit, opinor, exponi a me publice illud ipsem Polybii fragmentum , quod Lipsius nuper edidit t. in cujus opere illo quam multa quotidie observem , quae milii ves mea vel autoris culpa non satis iaciant, piget dicere. Quare ne dubita si subsidia librorum adfuerint , oditum a meiti excesseniis imum illum autorem. Cur hoc tibi nune scribam , non ignoras, si meministi quid an e iis pollicitus. Te amabo. Opus appareat, de postea me vide. Scito autem ira me ardere visendae Lutetiae cupiditate, ut edito Athenaeo, Mon si omnia me molentur, diutius tamen id iter sim dilaturus. Seri
418쪽
κ-Εip ix D T ain L iam i Hostenim ista molitio nostra sic lenta est , ut pene suscepisse pigeat. nam si ita pergimus, amς annum finis attingiti equit. quo temporis intervallo fore iit canescam, imo senescam, non dubito. Qui potesta ling tum verum sit vetus verbum, γυ- b. Suetonium nuper minori forma a nostris editum relegi: ea occasione notulas adisjeci quas cum ipto autore a Choneto accipies. Vale vir amicissime. Gen. a. d. V I. Kal. Sept. C t, Id acu QI P. Scripsi nuper de suscepta editione Spartiani, Capitolini, &C. nunquam factum quicquam imp udentius,ivi enim ad manum adlum tanti eoepi subsidim Te uitur; lege lanctillimae amicitiaecinostrae cou mo , adjuves laborantem, α eruas allaunde aliquid fututumultu. Pithari statres soli possimi regem me fac e. h
SImulum haec loca veni, Bongarsi meus amor, habui antiquius ni hil , quam ut amicax a quibus partim discesseram, partim longias recellaram , de felici itinere adventuque nostro facerem certioresia Scripsi igitur: ad plerosque meorum Geneventam, tertius hic Opinoriam dies est aut quartus. Ad tene eadem scriberem, eo factum, quod praesidem amplissimum a Fraxinis mox me credebam posse invitere. quod quia hamnus facemnon quitus sum , cursim haec intcrea tibi exarari ut & felicitatem mihi hujus itineris gratulareris, & certo inres, quo longiorenunc disjungimur intervallo , .eo impatientius
amari tela nobis. Enimvero. Anselore pus turm aethere cerei, quas noster hic amor aut mutet, aut nutet, nedum minuat. Sola est qua
sanctissimae amicitiae pridem inter nos coalitae, vincula sit resolutura mors. Mors saeva, crudelis, & absit verbo impietas 'st: quae Duper maximum virum Petrum Pithmum nimis , ah nimis cito nobis eripuit- O ci istem de lugubrem catum i qui solus pio modum lite rarum dignitatem hodie iustinebat in Galliis, eripitur is nobis: Lugdurini cum Essem , literas super ea re lacn marum plenas a praeside amplis simo D. Thuano de clariissimo Gillotio accepi, quae me δε- ni Accepi simul& a fratre Fraiicilco Pithoeo , quibus mihi suum offert Polybium. rescripsi. m. ip navi, iacturum rem gratis mam , ocreip. nisi animi fallor , haud inutilem. Si quid ad illum literarum dederis, animos addas velim, & ut omnes moras tollat hortetis. Valazongarsi nobilissime. Mompelli Non. Ian. CloioxCVII.
419쪽
io Is AAcriC As Ru , o Ni Quas dilaedens Genevat ad te scripsi puto suille tibi redditas. Tuas ad Praesidem a Fraxinis heri traditas a me scito familiari ipsius atque
ΕX literis amicorum intellexi nuper, nobilissimam sponsam tuam
diem suum ante nuptias Argentinae obi ille : teque ex ejus obitu, pro eo ac par erat, sum mu m dolorem percepisse. Non miror, Bon-garsi amicissime, tanto de tam inopinato casu tangi te ac prope dejici. Homo non sit, quem non moveat & assiciat trittis adeo res de morsita intempestiva. Me cerre pupugit hic nuntius , & ad ejus auditionem vix lacrimas tenere fui potis. Pridem enim est, cum Stoicorum in παθεια renunciavimus, ac silas eam res habere jussimus. Nobis placet , displicet quam vix putamus in hominem na-riim posse cadere, e mineo . de velimus nolimus dum lio minem fungimur , humanos animos geramus necesIe est..Quae non eo a me dicuntur , ut luctum hunc tuum accendam & augeam. v rum ea fine potius , ut animum meum atque amicitiam tibi probem. . Est enim verae amicitiae υκ -rais Sed vin tu . Bongarsi nobilissime, te respicereὶ neque enim longa dies exspectanda tibi eli, quae dolorem hunc minuat de re ossicii tui admoneat. Quo enim litere nobis, si tempore necellario nihil nobis prosunt fac igitur, vir docti iii me, veniat tibi in mentem eorum quae adversus aegritudinem disputata, in scriptis veterum sapientum pridem legisti. Intelliges ex facili, quam nihil sit, cur illam lugeas. ut interea depraesenti nostrae Galliae statu nihil dicam: quam vides dc pro singui, ei tua prudentia agnoscis, Certo scio , ita affectam ut pro conclamata habenda videatur , nisi aliquis Siri quod vix sperandum , brevi adfuerit. Qui igitur tantum imperium ruere dc lento igne conia sumi ac perire vides. unius mulieris interitum miraberis aut seres ita graviter ut o i λ, Θῆναι nolisit Tu vero non iacies, Bong si amicissime: led Deo potius te tuaque regenda tuendaque committes atque permittes. Vale dc me ama , qui te perco. Datum Mompelli a. d.
420쪽
e IDEM.ET iamne in illud niveum pectus tuum nostri penetravit oblivio
Sapientis, ajunt sapientcs, non est dicere, ego vero fateor suspicatum .ine me nunquam, fore ut tam raras ab amicis literas acciperem. Sperabam enim vel Lugdunensi vel alia qua via posse me tecum, Bongarii amicissime, & caeteris amicis isthic meis literarum exercere commercium. Atque ego in scribendo negligens profecto non fui. fortasse neque tu fuisti, sed omnis penes tabellarios culpa, qui literas parum bona fide curare soliti. Equidem conscius mihi sum, postquam in Volcis Arecomicis pedem posui, quinas aut serias deditie ad te literarum. Vix binae tuarum in meas adhuc venerunt manus. posteliores habuere conjunctas , quas ad Praesidem Canajum scripieras: quasque ipse εις ante quindecim dies Eidem tradidi. Venerat enim huc magnus ille utriusque nostrum amicus: partim ut negotia quaedam sua curaret, partim ut amicia valediceret brevi Lutetiam iter instituturus. Erat & tertia caussa,quae illum huc adduxerat. Expertus enim ante annum dolorem in alterius pedum articulis, ac bis ab eo tempore repetitus, ad nostros medicos quaestionem detulit, ecquod genus id morbi esset. pod gram enim esse , licet suspicaretur, vix tamen adduci posse ut crederet. Responderunt Asclepiadae uno consensu omnes, nondum liquere sibi de hujus morbi natura aut nomine. adhuc igitur exspectandum, priusquam4n album πιμνωκαν reserretum Ita rediit Praeses domum prorsus incertior quam dudum , sere tamen persuasus meram & - eam esse. Tuis ille distedens non respondii, sperans se cis paucos dies Lutetia literas ad te daturum, via de tutiore& breviore. Nutat & nostra valetudo per multos jam menses. urget enim nos destillatio molestissima & contumacissima. docemus tamen
de studemus, scribimusque aliquid semper. Typographum hic habemus, cujus Opera utamur, nullum . qui adest, Graecis literis caret. Pergemus tamen hihilo segnius ac vel Lugdunum vel Lutetiam nostramittemus, vel Basleam ad Auberium. Sed de his plura proximis literis. Vale Bongarsi amicissime & clarissime. Monp.Id. Iul. IIIIxcv I I. E e e