장음표시 사용
441쪽
431 Is ΛACI CAuς Aho Nisimus, posteaquam sero animadvertimus plurium longe chartarum
opus futurum quam initio cogitaveramus. Olim Genevae cum est mus, pulcherrimum eum Poetam frequenti auditorio accurate exposuimus. hinc illa scriptionis hujus prolixitas : quae te profecto onfendere non debet,doctillime vir : quia non tibi, neque tui similibus. -κῆμ s δώ , ita scripsimus: sed tironibus rudibus & indoctis. ω bῖ- ia.. De Chalcon. Tu quod ex initionem commoves,vide quaesone nos ea spes destituat. est enim scriptor dignus quiGraece legatur. Etiam de tacticis consilium laudo. teque hortor ne in eo quod praestare ipse potes delegaIione utaris. nam noster quidem Rigaltius in foro remuim obtinere praeoptat, quam hedera frontem praecingi. non quo literas non tanti faciat quanti par est: est enim vir doctissimiis: sed quia vulgo sic persuasum multis apud nos est, nihil commune esse cum caussidicina. De Codice Arabico beasti me. tuas politicas aride exspecto, ut omnia tua. quas ad nobilissimum Bibranum scripsi, fidei tuae commendo. Vale. Latetiae Paris.
E IDEM.LIbellum tibi mitto , clarissime' Grutere, oppido brevem: sed
quem tibi non ingratum sore confido. non enim dubito , quin habeas in deliciis id genus auctorum , patres dico Graecos, inter quos splendet merito suo Gregorii Nysseni nomen. ejias pulcherrimi lcri'ptoris libellum publicavimus antea non editum. Quod utinam ope ra elus omnia edere possemus, & totos nos dedere huic generi lite
rarum i admonet enim nos aetas ingravescens, ut de meliore vita serio
cogitemus. Itaqne sola sunt haec studi quae nos hodie eapiunt:eui ea sortunae nostrae conditio est, ut quae in eo genere studiorum meditati sumus multa & varia, promere in publicum non possimus. Sed non deerunt spero seliciores alii, qiu peificiant quae ipsi cogitamus. no interim dolium versabimus nostrum, & Polybium, si faverit Deu ,h br i praelo subjiciemus . verti nuper quae vir Harissimus s -- μ μ κ μ fecit. expertus sum , quod semper cram suspicati; νώ -- o. uiuim ira Craae ix plata puri um titillia qui si viveret, candpremmeumSin dissimulandis ejus peccatis amater. , sed absa a motapu . cis, ut proprer ejusmodi observatiunculas viri bene de literis merita
442쪽
E O s et o L - : eiam, postrema illius scripta partim non magni aestima me , partimetiain abominari. interest enim Reipublicae Christume, ut sciat juventus, in M scriptis hoc discrimen este necellacium. Exspecto, quid e penu tuo hae nundinae proferant novi. Vale, vir clarissime. Bretoneriae, quo pestilentia migrare nos coegit. IV. Kal. Septemb.
EIDEM.TAndem , mi Grutere, tandem aliquando ad finem perducta est
inchoata dudum Polybii editio. quo nomine quas agam Deo Opt. Max. gratias, illi soli norunt, qui sciunt quantum aerumnarum passi simus dum in opere illo versamur. Confido aliquam earum partem tibi esse notam : quo confidentius te orabo, ut exemplar is accipias, quod tibi mitto; neque illo tetrico vultu, qui summam doctrinam qualis in te est, solet comitari. Si voluntati parsacultas responderet, vςnia doctorum opus non haberem, nunc quoties venit in mentem incommodorum, quae mea studia quotidie experiuntur, adeo longe absum s -- ,ut pene pigeat aliquid scripsiste. Tua, mi Grutere, aequitas apud iniquiores judices mihi patrocinabitur. Accipe igitur, quod jussi tibi dati exemplar, & cona oribus meis save. Ita vivas laetus, - --α-ρον multa annorum Iustra. Vale. Lutetiae Paris. Prid. Kal. Sept. cavi d c I x.
EPISTOLA CCCL. E T D E M. SC ipsi nuper ad te, vir clarissime: nec jam quod scribam habeo.
nam quae publice hic geruntur, ea scio te ex aliis cognoscere. Exspecto cupide tuas, ut quid spei sit reliquum de editione tuarum Inscriptionum ex iis intelligam. Si quis est qui acti desiderio stimuletur ut editionem videat, is ego profecto sum. Cum intellexero serio nos de editione cogitare, mittam aliquot Hebraicas inscriptiones quas habeo sortasse non poenitendas. Ego in suscepto opere totus sum.quod si vivam & vires Deus immortalis fuerit largitus, spero me partem aliquam prelis subiecturum cis breve admodum tempus. Moram enim editionis Rex optimus idemque doctisiimus non serta Raqua
443쪽
.3 Is AAci CAs Auao Metitaque morem gerere ipsius voluntati constitui V . Vale vir
clarissime,& me ama, qui te ex inimo colo. Londini vi i. EM. Febr.
LIteras tuas i v. Idus Majas datas accepi hodie, vir doctissime de amicissime, quae mihi eo gratiores quo longiores erant. Ipse ne redhostirem te , non occupationes quas caussari sole mus, sed valetudo parum adhuc firma, faciet. Scribebam enim ita tibi vix dum satis recreatus e gravissimo morbo, qui superioribu diebus velut turbo quidam in me derepente incubuit, &ὲλίγου δω nos admovit. Quid multa magna enim animi vo luptate illam beatisiimam beatitatem videor mihi degustasse, quae no manet post hasce tot tantasque procellas & omne genus aerumna Quod superstitem adhuc me Deus Opt. Max. esse voluerit, &ipse habeo maximas agoque illi gratias: & te quoque habiturum pro no stra amicitia conhdo. Mihi tam diu vita erit vitalis & jucunda, quamdiu conferre aliquid ad divini Numinis gloriam labores nostros posse spes erit. Vita ignava & otiosa nec placita unquam nobis: de ne ius aliquando vel necessura vel voluntas adveniat, serio deprecor. Quos mihi commendasti nullus vidi: si se obtulerint & erit occasio,
sentient tui amantissimum. Amandus Polanus te plurimum αν α' o reliquos nondum vidimus. Vale. Gen. a. d. vi II. Kal. Iuniat
EPISTOLA CCCLI I. EIDEM.ΝVnc ipsum petasato ja tabellario, qui has tibi tradet, factus sum
de ejus protectione certior. Exaravi illico hoc schedium, ut scires m tui memoriam conservare. Ipso us Valeas, quid agas rerum, pridem ignoro & scire aveo. Nos Athe naem ante aliquot menses praelo commissis habet plus satis exerci S. A tque utinam brevi ea opera desungi concedat nobis, qui sol.
potest . μ Opus longum, asperum, taedii plenum, Myr sua virium non itarum: quas in dies la suescere, de praeter X -
444쪽
IV. E p 'I: s et o t a. et Item minuere sentimus. Vix eam quae censetur esse ταν eω- inis βιν pars, attigimus, &ecce in nos Versari mulsa arguunt. ZNon faciemus ramen quod)olim Theophrastus: sed quandoque jusi userit magnus ille Imperator, stationem alacres deserenatu; etsi fortasE
SErius , sateor, quam par erat tuis respotadeo, vir charissime. Sed
lentitudinis hujus justas caysso hi qe, vel x Hibia cred '
Unicam non proferam, ne.dc tibi & mihi Otium pereat. Volui enim hisce literis significare tibi, quem tandem exitum Monlpeliense nego: tium de quo pridem ad te scribere memini) cilci habiturum. id veto nunc demum quςo. Tertius enim dies est, cum ampli il imus Se nariis noster missionem concessit. Deus Opt. Max. epta fortunet, atque adgloriam suam postros deinccps labores non, et se inutiles.velit. Hic malii est Votorum omnium meorum 4:ν ini πια nisi quod Jc meorum curam liabere 'ν η Me γη, & pietas me jubet. Quid quantumque malorum exanclarim, ut hic posse spin, de norunt familiares mei, & mihi apud Deum i conscientia metit stis est. Sematus quam tenuiter dia ieiune mea iludia foverit nolo di- . re, ne charissimae patriae Z longe suayissimae succensere vidς r. Ego ivero Genevensis animo magis quam nativitate tum , semper lite ci'
ad te, etsi raptim,rir alnicturine, scribo, quia tibia omnium aequa judicia nunc experior Quod salie menitae habet. sed ut dixi, Saa Atliena iura umbilicum vergit. sthri paulo stephtimearcs curae : tamen propter indices multiplices de animadvcrsiones ineas ix est ut ante nundinas autumnales opus detexatur. Convivales tuos sermones, opus doctum Deus bone de laboriosum, recudi gaudeo. Vellem posse fieri, ut occasionem tibi praeberem inserendi nominis nostri . . V . Hlili tuis
445쪽
Is A Aor CasAu BONI tuis scriptis. amo enim te & amari mea te ut Omnes sciant percupio. iSed otitim omnino deest. Vale igitur vir magne, & propter longius paulo intervallum noli in scribend6 ad me esse omissior. Literas curabunt amici hic nostri: vel via Lugdunensi Antonius de Harsi libratius Lugdunensis & ibi habitans. Vale, vale o dilectum malit caput. plurimam vero a me clarissimo Wolfio salutem. Gen. a. d. x. Kal. De
Easti me, vir eximie, eo munere quod authore venerando P. An-Jodrea Sehoreo ad me misisti. id vero eo mihi gratius accidit, quod in illius exspectatione eram dudiit 'Sciebam enim dochissimum illum amicum nostrum in eo argumento esse versatum , avebamque mirum in modum quae essent meo genere ab ipso scripta legere. nam& illum plurimi sacere me, ne tu quidem, ut video, ignoras : de Ct ceronem semper mihi Hille in deliciis ingenue profiteor. Itaque subiit ape mirari stultitiam nostrorum hominum, qui unicum germanae Latinitatis auctorem scholis prope jam expulerunt. qii in eo insaniae multos venisse videmus, ut ille censeatur disertissimus, qui ab illo dicendi magistro absolutissimo abierit quam longissime. Omnino imter saeculi nosti i morbos hic meo judicio ponendus est non postremo loco. Deus bene faciat Schoreo nosti o, qui sui iudicii aut horitatem publico errori ivit oppositum. vix poterat homo eruditissimus de juventute de re literaria melius mereri. Spero fore ut candidati eloque tiae Latinae ad bonam mentem redeant, & quem stulte spreverunt magistrum, moniti a tanto viro requirant, & cum eo in gratiam redeant. Ego hortari familiaret meos non desinam , ut novum opus sibi parent , & viri optimi atque doctissimi consilio utantur. Tibi vero , eruditissime Johannes, pro munere egregio, & ca benevolentia, quam humanissime scriptis literis abunde mihi declarasti, magnas, maximas gratias & habeo , & ago. Vale. Lut. Paril. v. Eid. Seir.
446쪽
e la Qq eniria L 2 2 up : D . et T. . tria i rures Ori zia AN ni sunt sermo viginti, dat Caseli, cunil adolescente quodam e vestra gente perhonesto , disciplinae tuae alumno, sa- miliariter sum usiis: qui de tua singulari pietate, probitate , & eruditione multa quotidie commemorans. magnam in animo nostro tui as
Iare in votis semper habui, nisi me bilin 'leni illismisi pud de
; postea vero ingens locorum, qui nos habebam, intercapedo, de literarum mittendarum dissicultas ab incepto revocassent. Nam quod te fortasse non later, relicta ante annos sex septem suavissima patria Geneva, in remotillimam a Germania vestra partem Galliatum,otii desiderio concesseramus: ubi aliquot annos obscuri, prope dixerim, Mite transegimus: neque longum adhuc est tempus,
cum optimi sortissimique principum, Christianissimi herois nostri
julsu ex illis tenebris, & grato nobis secessu , in regiam hane urbe A, & clarissimam lucem tranium fecimus. Ita factum est, clariis me Caseli, ut licet uo nis tui studiosissimi, nihil tamen adhuc litera rum ad te dede Hus. Quo in ossi clo antevertisse humanitatem tuam cunctationem no ram incredibiliter gavisuς sum nuper , cum ante
unum alterumve mensern literas tuas accepi. Tune, praestantissime vir, hac aetate, his in rempubli Cam literariam meritis, ut me provoces, ut nieam amicitiam expetas.3 Sic tenim scribis, dc quidem literis non uuis: nam ' altera jam nobis at inus f perioribus reddita est abs te epinois lJaec nemi illa tam insignis benignitas, quam in e popularium χuorum thultos memini pra dicare. Nam in nobis quid 'est tanto hoc itho Mi nium mi esse i literae:
nex, ii nos ellemus, quos tuus amor nos finxit. Sed nie judicio lini ctuo de nobis, α luctibratiunculis nostris vetat assentiri vitium ingenii renitiissimarum conscientia. Ut taceam de studiorum nostroriim in sit natet: cum de sero ad literas accessierimus, & sere a. o ma-
447쪽
β Is a Acra o G As Atimo gilletio nostro pro secerimus; si modo aliquid profecimus. Natri optimi de eruditi sit mi patentis, quo jure gloriamur praeceptore,operam diuturniorem statim initio publicae curae , quas ille, dum vixit, sustinuit gravissi ra, nobis iuvidet M. in amo deisse lustra aetatis nostrae praeterierant, priusquam e regni huius procellis evadere, eurun, ubi nati , sed non educati sumus , studiorum caulla pol scin repetere. Sed quid verbis opus λ Ipse, quod ingenue fateor, scripta notira aut horis sui, dc desideratam semper iα- , cona etiam vix unquam Oupta is , t im imbi ixa R rna . na igitur in v aua, vir humani ibime, dc erga nos magna bene-nxia, qui de nostris conatibus ea praedices, quae sane rubore a nobis
nunquam legantur, nedum agnoscamus, ut debita, aut ex vero projecta. Nam de so sepho Scaligero -- . Ille vir divinus, quo- t modestia certe bonorum judicia promererer. Sed de nobis nimium multa. Te vero, doctiui me Caseli, ornare laudibus non aggredior. Nolo enim onus subire, cui me scian futurum imparem. Quis ei lini vel mcdiocriter exuditus. nς t, non solum quam eximia sit et i; ltio ita : sed etiam quantis laboribus sit effectum, ut meliores lit ei ae, Glaecae praesertim , illic floreant i Quis puriorem S veram Psillo phiam per te maxime in illis oris conservatam ignoratὶ Au- clivismus enim agones tuos: pervenitque etiam ad nos ingens principis vestri decus ac fama, qui pro sua. prudentia ac sapientia Barbari in simill dc xta' p. - e suis terris eliminavit. Huius facti aeternani crisoria dignissimi prima laus Illustitissimo Duci vestro debetur, proxima tibi. Illius alisipiciis, duistia autem tuo victi is hic & trium-pliati cluo illi hostes. Utinam hos animos A caeteri omnes Principes induant. Nam,ut nunc vivitur, mi Caseli, a tride literis: quibus nescio plus mali sit a neglectu Regum &princi- pum , an a pervetiis judiciis eorum , iiii illas tractant. Sed longius abeo : Quare desino, Deum Opt. Max. ut te quam diuti sine lac
Iumem praelici, oro atque Obsecro : te , ut nos constanter ameS. Vale.
Lutetiae Parisiorum a. d. x M. i Kal. sextil. Juliani, τ Λἰγνω-
448쪽
OVo rariores abs te literas accipio, optime δc clarissime Caseli. eo magis exspectatae veniunt & gratiores. Eqniacm cu mihi nuper epistola tua traderetur , manu statim agnita, ingenti elatuς sum laetitia: quid censes, quum illam lcgx tot resertam notis, non dicam benevolcntiae tuae, sed amoris ciuusdam insanum magni. Alit et interpretari non possum, nisi sum ipse mihi Misenus, quas liberali adeo. manu tribuis mihi, laudes: quae quum in nobis locum non inveniant, ad autorem suum metitissimo se convertent. Si quis unquam mor talium vere potuit de se, ego possum illud de me praedicare verisne me Deum Opt. Max. irre ν γ ut literas amarem , & doctos viros ex animi interiore sensu colerem, hoc de dit: ut praestarem ipse aliquid dignum in arce poni; hoc vero ne quaquam dedit. Itaque metimur nos nostro pede, nihil caventes ligentius, quam ne de nobis cuiquam plus quam 'ημοῦν Mn o a a cedamus. τὸ si γ' ri παντ- , ait ille, παm opim. Atque 'utinam me probe norim. ardua enim res est, ut nosti , sapientissime Caseli, dc quae ab omni aevo paucissimis contigit. Quae scribis de summo viroso sepho scaligero, etsi gratissima sunt nulla enim re qque glorior atque illius amore noc tam insigni) magis sollicitudinem mi ni augeat, ut benevolentia ipsius praestem me non indignum , quam spiritus attollit, quasi judicium tanti herois ulla repromeriro. Nem pe illi accidit, quod de tibi, ut caligantibus amore oculis libellos no stros lectitaretis, ut non mirer tanti fieri ime a vobis, non quanti ipsc sum , sed quantur est , quo me amplectimini, amor. Ego vero qui utrumque vesti iam pari affectu veneror, atque ipse me a vobis amari di sciuio, qui satis nos Iim vestra in rempubl. literariam merita praedica in
rent in Germania vestra, qui scripta ipsius & aestimarent, q an i pὸς est, ad illa capienda eruditione necessaria essent instriacti. Ita nam tuam sacitis, ut cquidem Judico, atque praeclarum utcrqua Pr bςxi exemplum publica: utilitatis procurandae. Quod in quam diu'ni' mc faciatis, meque constanter ametis vestia observantissim uni, Deum venerari nunquam desinam. Vale- ωιὼ in. Lutetiae Parilio
449쪽
ruma. d. m. Nonas Ian. anno Dionysiaco Κάσδε τύ γου Gm κωπνε
EIDEM. . t O Vas ad me Nonis Maji dedisti, optime virorum, probe cura. tas scito; etsi paullo, quam oportuit, serius. Nam Fridericus Guntherus juvenis eruditissimus uno aut altero die prius urbe crat prosectus. Itaque mittendae, quae illi erant inscriptae, Andes suerunt; quod summo studio fecimus , partim quia illum non mediocriter amamus; partim quia nihil mihi gratius, quam tib i gratificari, . Viro omnium bonorum & eruditorum non amore solytri, sed & observantia digno. Atque utinam, mi Caseli, majus aliquid tua eaussa possem, scires, quanti faciam amari me abs te, & studiae mea probari. Itaq; Demant,& ilia rumpantur Thrasones S Athes, ' ille in moniac dico tu e nominat stulte de salso. Na si Thra- essem, aliter scripta mea loquerenturi: si Atheus, plane Romae es
homine Harii nimium multa. Ego semel apud me constitui, comitiis ejus canis nihil moveri : nequc illucescat illa dies, quae me in is nam videat des elidere cum tam i ami gladiatore. Nos aliter educati sumus, Dei beneficio, tu aliam spem literas docti ab optimo de sapientissimo parente. Quod si pergat homo amens in furore. &tandem mihi stomachum moveat: non ipsi im quidemmo, sed alium majoris dignatiuitas ex cadem urbe deligam mihi au- scutag nilhina, laicum componar Et iam proscchia. pGirituat manus:
-- cupiditas minuua infodit tot meridacia a reiicii es , quibus aecitas toxa urbe αe Ad te redeo, optime do elissime Caseli, qui ut rebus Omnibos florem', valeas,an os lire impleas Nestoris, Deum supplex adoro. Vale, & pignu* nouit amoris habe libellum nuper ae nobis editum , in eo gcnere literar ulla, quae
450쪽
ici. EPIs TOLA CCCLVIII. . . to a
Rex maximus, Maecenas meus indulgentissimis vest e vivis sublatus, nulla dies, nulla hora, nullum momentum abit, quo non defixus in ejus recordatione animus meus stupeat. O diem , lsenex venerande, , quae heroem tantum terris eripuiti Solet fama principibus alioquin magnis multum addere: de saepe factum, ut Reges ac dynastae venerationi longinquis populis essent, quos qui norant propius, non tanti faciebant. maior enim plerumque ex longinquo malestas. De Henrico I v. nostro nuper Rege, cave tale quid arbitreris. cujus interiorem notitiam nemo unquam habuit, qui majorem fama sua ipsum non judicavit: iis namque virtutibus quas regias vocant, sic excelluit -- , ut paucos ex omni memoria principes sit reperire dignos, qui cum ipso contendantur. Ego vero in illius obitu quantum vulnus acceperim , illi soli postlint intelligere, qui sciunt tanti principis benevolentia quanti si aestimat da. Α n. πταε- ἐαo 4. me. Te, mi Caseli, opto valere& omnibus numeris absoluta frui felicitate. scripsi raptim non fatis securus,an hae ad te essent perventurae. Lutetiae Pariliorum VI ii.
QV m grave mihi fuerit te isthic remansisse me proficiscente,
non sacile dixerim. &persuadeo ipse mihi illius φ. και vim , quam in me experior cottidie vehementissimam, non elle tibi incognitam. nam ut ego subinde ad animum revoco patrem ei se me, ita tu filium te esse meum nunquam non meminisse debes. Sed nosti quid nos diviserit. Etenim quoties subit animum meum recordatio eorum quae gesta sunt , toties precibus enixe a Deo contendo, ut suae voluntatis notitiam salutarem tibi inspiret, & tua consilia atque studia velit fortunare. Faciet vero dubio procul si in voluntate ipsius inqui-