장음표시 사용
191쪽
Denique ne sim multus, si sit 1 77oo , α eccentricus l6cci
Concludo hac vice, οι θ esse circiter I 77Jo.
Er sic demonstratum est, α γ esse circiter I 8 oo, cum debuerit esse a scio, si TYCHON I s inventa formae CO PERNICANAE dc apparepti bus SOL Is motibus accommodentur. Itaque Ir punctum aequalitatis motus TERRAE in linea απ quaerendum, ut γπ, γοι, sint aequales. Mota enim TERRA Circa π aequaliter, hoc est, δ' π πι , πη, existentibus . qualibus, stabunt o AsERVATA TYCHONIs circa SOLEM, eritque 36oo : distante vero TERRA in punctis δ. ε. ζ. η. a puncto γ aequaliter, stabunt etiam ops ERVATA in M RTE . IN FORMA PTOLEMAICA duplex esse potest delineatio . primum enim TERRA succedat in locum α corporis SOLA Ris : s tunc era τε hii. linea tisionum,paralleli ipsis Θ, ε , Θ, η θ' -ε. c. η. loca TZ
N ART1s vero stella, qua apud Co PER NICVM in uno θ' constiteras am ciueca θ in quatuor loca ι. κ. λ. μι. circumponatur. C us circuli descriptio, ,
Per Θ, ducatu ursum parasielos ipse γα es aequalis, centro ν, facisi γ',
scribatur circulus ι. κ. λ. c. itaque in eccentrico, quem prius Planeta corpsi peragravera apud COPERN I CVM am circumit Θ,quod PUNCTUM AFFI runstum t, XI O NI s dicere possumus . Sic opicyclo circumlato, ν centrum circum
circa Θ, ut jam si intra a Gam extra: ed Θν, persibi si s linea αγρβη allelos 'epicyclus neque circa Si ubi a gitur, neque circa ν centrum,s A i ter movebitur, sed circa Osuperius, ut Θο sit dupla ad Θν ' quia sic N Tξ δ
circa π aequaliter movebatur, non circa γ centrum orbis, nec circa Solem ibi
192쪽
pARS TERTIA. I 43 Haec sic in epicycliam PTOLEMAICVM rediundare, recte demonstran iur : epi Cyclo in theoriani SO Lis, sequuntur, non nisi per verisi inittitudinem ex PTOLEMAICIS plaCitis concinnatata L, . Stemm hisidii habentibus i α π aqualis co ituatur ατ, in pusdem linea pari; oppyiatis ut it centrum aqualitatis motus SOL Is ,quod ARTIFICE s crediderun ost centrum orbita So Lis. Srgo Θνο linea semper parallelos erit linea apogaei S , Lis ατ Ego i parallaxos diurnas MAR T is , In eaproportione adpara luxu SOL is , in quasent a T YC H O NE prodita, ruinendm arbitraris ue erit ix λ μ etiam aequalis th uriae SOL Is r propterea es Θο aequalis eccentristantit poribus,tisdem vel restondentibuN in locis , ut que reperiunt '; So 1 in orecentrico , N PLANET A in suo epicyclo ; c ut linea ex τ per SOLEM N G ο er PLANETAM perpauo inc para Et, docente itidem PTOLEMAEO. Castris ergo omnibus consentientibus,cur non s hoc consentias 2 ut quia ικίλμnon circa ν centrum sita circa o punctam superinae aequalitermo dissur,quo hoc loco demonstratum est transpos itu eccentrici TERREs TR Isi, epis clum n quo pro re puncro nacti sumin a pro γ ,ν s pro π, ο sic o iam in Sohs ipse haec tb d is, in ut αιτ eccentricitas, qua ex Solaribus obstriationibusinoen tur, bificandasit in ξ, sit ξ centrum eccent Rrci Sorbis 2 nam inli pro celsiu PTOLEMAEus utitur, ut appareas, si apparentibus Soris locus usuae ef i, omnino etiam eadem eccentricisme um fulse in epicyclo PLANETAE , Omin SOLE deprehenderas. Te mibin igitur OBSERVAT 1ONIBVs io duplici epicycli P Υ o LE M A i C i eccentricimte quia propter linearum parasiel,
tutem,ut dictum, dem triangula manent qua erant informa C o P E R N I C A-s Α jubet nos PTOLEMAEi genii ,πiam So Lis eccentricitatem bificare, ut sic lineae λι, ρκ,σλ, υ Ut paralleli maneantis . Hac itaque ratione etiam PTOLEMAEo persuadebitur,cc T eccentri citatem motus SoLIs a TYCAON E inventam bisecandam esse in ξ, ut Soris orbitae centrum sit in ξ, aequalitas motus in τ .
Haec igitur argum Pntatio in forma PTOLEMA1CA uti modo dici coeptum non est firmior quam compages ipsa mundi PTOLEMAICA. Nam quia hoc PTOLEMAEO credit, in tribus si perioribus inesse totidem theorias epicyclorum, ad amussim aequalium theoria: Soris , in quantitate qualitate cum linearum tum motuum omnino omnium ; idem unam hanc dissonantiam non admittet, sed ex epicyclo lubens in theoriam So Lis, tanquam a speculari imagine in ipsam faciem, derivabit hanc quoque bisectionetata. Tandem vero ubi hypothesium comparatio instituta fuerit, apparueritque quatuor imo sex, ut alibi dicetur theorias SOL Is ex una theoria T E R R AE , tanquam plures imagines ab una facie substantiali, descendere posse: SOL ipse veritatis clarissimus, omnem hunc apparatum PTOLEMAICVM ceu butyrum colliquabit, PTOLEMAE i asseclas partim in CopERNICI partim in B AAhi castra dissipabici.
Obiter relata. t ir hypothesis Ptolestiri,
193쪽
DE MOTIB. STELLAE MARTIs Qv ERAT hic aliquis, cum epicyclus PTOLEMAICVs tria habeat puncta notabilia; ν centrum, a punctum quod diXimus affXionis, dii punctum circa quod motus ejus aequalis est; diectum vero sit, lineam manere ipsi α τ parallelum per omnem circuitum: quales ergo circuitu, describantur a reliquis duobus punctis ν ο ξ eis hoc declaran δευ cantur ex ξs τ , ipsi α', item ex ατ,paralleli, eousque donec
mutuos cuerim , s linearum ex βρ Dossit c , ex ξs χsit 'sit, ατ s t ω . quemadmodum igitur punctum Θ, decurrit in rem
trico , qui deseri tin ex β, , regulariter movcitur circa χ s c ν decurrit in ecco ltrico, qui do riptus ex φ, regulariter mota ur circa o decurrit in recta trico tertio prioribussimiliter aquali, qui des riptus ex ς, regulariter moSeth circa ci . Omnium tero trium horum eccentricorum idem sub abodiaco e I
pNaum, eo quod linea ,α χ, ξψ parallelisunt . eis de nudo proprie msurpari poterit vox apogaei,praeterquam de primo , puncti Θ quia ejus linea a- dum αβ χ per ipsem TERRAM ducitur , qua tu α posita fuit, non zer
Verum quidem est,ex α TERRA ejici pol per centra Aorum reliquor eccentricorum φs ις recitas, qua dicantur linea Vogat proprie ue qua in aut cedentia cadent Vogat α. χ Puta α φ in a C ,ας in 1 ci circiter. eis tan hae linea non transibunt per coinque eccentrici pun Sum aequalitatis propri um . itaque si quis ex PTOLEMAEi si latoribus non tuli epicyclum eccentrico in puncto Θ , sed maluit eum alligare in centro ν, is coguar at duabus lineis a dum ; altera α φ eccentrici, reliqua di aequantis ; cccm tricitatibus αφ s cc quod quam ιt intricatum N incommodum e surdimie enim jus dictum e I capite v i. judicor huymmodi aliquis. Idem erit, si quis velit figere epicyolum eccentrico in puncto O, ci quod epicyclus aqualiter volvitur. Icam tunc et contricis , est pune tam o, habebit duo apo' a s recentricitate3 ; alterum centri
194쪽
pARS TERTIA. I 4 linea α ς , alteram puncti aqualitatis in linea α ω. Restas igitur et elepios i tum in Θ gere, vel e contra orum , quip&UAD ν ο deserunt, , Vogaea ppoprie sumere, s eccentricitat s computare a punctis ξ. T. non ab αΥΕ R- indice . ATQUE HAC TENVs prima delineatio fuit in forma PTOLEMA1cΑ. Altera potest institui sic, tit loca TERRAE COPERNICANA P. concedant non in re sed in γ, sic ut in hoc schemate non α sed γ denotatet TERRAM mundi centrum . ubi epicyclias etiam, SC ipsius puncto-rtun Θ. ν. o. treS CC centrici, sit tu suo emo VCbuntur, spaciolo α γ eritque mera aequipollentia. quam supersedeo ulterius CXplicare , ne nimi uia lector confundatur. nam haec quidem mentio tantum fit propter scio tos aut citrios S. IN FORMA TYCHON1C A nulla noVa delineatione opus est. Brevissima indicatio susscit. Tomtur punctum a fixionis eccentrici quatuor sitibus diversis in λ. I r. υ, ut Planetas it m ι. κ. λ.μ, sparasi si ι λ,κ ,λ τ, αυ, s Θ α. TYCAO igitur cum dixi ficti, centrum circuli M A R 1 11 quem l L facit deferre duplicem epic clum, circumire in concentrico S o L 1 s aequaliter circa α , idque in P ΥOLEMAEa gratiam ;fuit una cum PTOLEMAEO DCo- PERNICO a ME permotus parte prima cap. VI, ut illud seu concentrici centrum seu eccentrici punctum a fixionis potius in ip imo centro corporis So-LARis quaereror , idque rationibus Physicis N se a possibiliante Geometrica . quibus accessit cap. XXII XXI ii validum argumentum , quod ni thoc flat, etsi observationes ad medium Sol is motum reserantur,epicyclus P ΤΟ - LEMAICVs s d serem BRAHEAN Vs fami , eccentrici , in plagas eccentrici tali So Lis praecise contrarias. Portiora autem N ex propriis B R Α ΗΕ 1 ob tationibuae de ecta argumenta deserendi concentrici Soris pol icitus ura ,s insequentibus cap. L ii. L X V II. producam. o qui jam inprobatum hoc capite XXVI. hoc centrum concentrici M AR Tis su punctum a quosiurgit e centrI ILAS MAR T I s non in Peniri in eccentrico aequali, ex τpunso aequat talis Soris descripto, quod BRA AEVs cum authoribus mumvera i , sed in e centrico ex ξ , quod in medio loco inter cis τ. Ergo si centrum concentrici circumit cum Sor Ε, circumit vero in e
centrico s ξ deseripto, Sor igitur ipse circumibit in eccentrico ex ξ de cripto.
t motuae pus in regularis circa τ. Sccentricitas igitur Soris ατ bisecanda est in Non est enim verisimile, centro concentrici MART 1s & So Lispariter circumeuntibus, pariter in apogaeum incidentibus, pariter apo ga tum transponentibus, pariter tard1s Vel Velocibus, pares ambitus describentibus , fieri pose ut circuli eorum diversas a TERRA egressiones in plagam eandem faciant, .
ATQUE hactenus hanc demonstrationis formam in tribus hypothesibus proposuisse sussciat. In posterum quoties eadem demonstratione opus fuerit, utar solius CoppRNICI ut simpliciori forma, ne , dimium prolixus sim. Jam autem vidit lector indu strius, quomodo N et qucd-
195쪽
i S DE MOTIB. STELLAE MARTIS quodctunqtie horum s ben)atum in formam Vel P T O L E M A I C Α M vel CO PER NI CANAM pei lineas parallelos transformari postici.
Ex aliis quatuor ob servationibus stellae MARTI sextra situm acroi Chium In eodem tamen e CCen trici loco , demonstrare , eccentri Citatem orbis
TERRAE; cum ejus aphelio , & proportionem Orbium eius loci, una cum loco MARTIS
E AC TENVs fere usi sumus aphelio MARTIS , Una CUm cor
rectione motus medii & hypothesi aequationum supra in venta. quae si unicum scrupulum in definienda longitudia
ne Planetae sub Zodiaco peccent, ut fieri facile potest,inu tum nobis in hoc negocio incommodanta. Itaque jam hic nihil assumemus omnino , nisi periodicum tempus MARaeis, in quo nullum potest esse dubium, & loca SOL 1s sub rodia Co, ex calculo TYCHONIS. Eccentricum quidem locum ponemus ut in demonstratione ad impossibile ducente fieri solet: sed eum ipsum re petita positione demonstrabimus.
applicari possit,ante & post diu nihil observatum : caetera tempora ad hoc reducantur: eritque Catalogus eorum,una cum apparentibus locis Soris & MART 1s , se cum loco eccentrico MARTis , isteb:
Sit in eceentrico per po sitionem primam.
F schema ut prius, in quo α SOL , δ centrum eccentrisi TERRAE P ε. γ. quatuor loca T E RRAE , η Acin MARTIs in seuo recentrico sconli 1nunturpuncta omnia cum omnibus. Ex datis igitur
MDLXXXVII. XXVIII Mart. H. V. XLIII a. JOp Ι 8. IZ ilyMD LXXXIX. XII Febr. H. V. XIII
196쪽
qm ver sumta duo anguli ad circumferentiam circuli per XXI tertii EUCLIDis , cilices . γ ε oportet hos ac uasis esse. Nut aqua sezadaut , tantisper α η super a sub Zoodiaco ante retro motanda ens. Et nain hac prima positione ipsi Ochi locus sub coriaco datus e I; ergo ebetur an σε, γε, possinc aquai esse : tunc con abitpostionem ust o η recite habere. uatuor igitur triangulorum coc P. δαε. εαγ. αγ. totidem anguli quaeruntur, nempe δα. εδα. εγα. γα. ut habeantur εγ dAtqui in quoliber horum triangulorum dantur anguli ad α per loca So-LIs ex TY C H o N p , s correritionemperpraecessisnem aequinoritiorum. Lat ra vero Hum angulum comprehendentia jam modo senecta inventa. Srgo sanguli dabuntur.
197쪽
Limatio hypotheseos capitis X v I in locis longitudinis.
Cum ergo non penitus prodierint aequales hi anguli, cunda positioneu susum ,promota α η sib Fixis per s. Et inveni ε 2 l. Q. , , s γ οι 2I. 22. 1 , disserentra minutis II, quod I duplum prioris discordantia. unde intesiectum,
non promovendam sed retroagendam α η in antecedentia. Tertio igitu posito MARTis eccentris anno M D LXXXV in 1.2o. prodiit ε 2I. 11. 3 - , ε γ 2I. 13 3 . Ussercutia adhuc ἱ, quam tuto negi xeyramus. Proportione tamen tusi intelligimus, anticipandum hoc loco MART1s eccentricum per Σ , uti prius capite XXII In opposito semicirculo per i fuit promotus: quorum utrumque fit per aucti0nem eccentricitatis δί non nullam retractionem aphelii. Jam pergamus ad inquisitionem reliquorum . Et quia me; preangulorum quaesitorum decrevit , decrescent igitur amplius per retractionemi ius α η. Sit ergo uterque Σ1. 1ii s duplus ad centrum .ret εμ o gr. 7 min. In t αε triangulo ectangulus L c. 17 latera dantur ex no correctione, ut sic ' Izz, αε circiter. Hinc ν εα datur 6 9'. 3. I,
198쪽
PARS TERTIA. Rursum admodum propinque dimidium ipsius 36oo attigimus. quod proculdubio plene assequemur ubi & ipsissimum apogaeum attigerimuS . Sciendum tamen est, si ponamus Viam T ERRAE non esse plane circulum,sed angustiorem ad latera, prodire hic αη paulo minorem quam 16 31 oo. Et tunc I scruptulis ablatis a loco eccentrici, usurpata ec-' , prodeunt visiones
Febr. vel x Marti quem diem sequente nocte, Culminantem MΑRΥEM inveni meis instrumentis in Σῆ 18 dc his assumptis calculus ipsum refert in Ti. IT τ- . Flest autem H. VIII pauciS horas ante observationem rursum in eodem loco eccentrici. Caeterum quia hic MARs obtinet latitudinem, igitur oci; modo in venta, est distantiat, plancti in plano eclipticae a centro Soris , in quod punctum perpendicularis ex corpore MARTIs demittitur, ut supra monitum capite XX. Vera autem ipsiuS corporis PLANETAE a centro
Sohis distantia paulo fiet longior per 37 particulas.
Assumptis non tantum locis SOLIS sub godia co, sed etiam distantiis SOLIS a TERRA, pereCCentri Citatem I 8 OO extruct is; per aliquammultas observationes MARTIS in eodem loco e C centrici versantis Videre , an unanimi Consensu eadem distantia M A R TIS a SOLE, idemque
locus ejus eccentricus ubique eis Ciatur. quo argu
mento Com probatum erit, CCCentri Citatem
SOLIS 18oo justam esse & recte
E MIRE RE lector, quod jam tertia vice eccentricum locum MARTIS non praesuppono, ut is ex hypothesi acronychia rum observationum supra inventa extruitur. Nam dixi hypothesin illam esse Vicariam tantum, non naturalem; itaque tantam ejus esse fidem, quantum ab observationibus cogituruere poste locis inter observationes intermediis nonnihil exorbitare. Praeterea expedit nobii varias habere demonstrationum M ΕΥHo Dos ad N manUS,
199쪽
Is 2 DE MOTIB. STELLAE M ARTIsmanius, quibus distantias MARTIs a SOLE dique per totum circulurituto CXpl Oremus. Et hic quoque nova forma sequetur.
XV Dece. Vi mane in I . 3 SH A Lat. I. J B. Anno MD XC. XXXI Octob. VI mane in z. JT - Lat. I. IJ B. Accommodatis reliquarum Observationum temporibus, ut restitisant MARTEM in eum locum eccentrici qui fuit tempore ultimo , pro deunt nobis haec momenta: quibus adscripta loca Sol rs requisita, &distantiae Soris & TERRAE ex hypothesi hactenus stabilita computatae. Sunt autem eae ipse, ob quas probandas hunc laborem susci fimus. Por ro artificium computandi hasce distantias paulo post sequetur cap. III.
MD LXXXV. x Martii V11M DLXXXVII. XXVI Januarii vii MDLXXXIIX. XIII Decemb. VI MD XC. XXXI Octobr. vi
Quod observationum deductionem attinet ex diebus obscrvatio num ad nostra momenta, primo tempore diurnus CX MACTN o fuit tram sumptus, ctim in spacio paucarum horarum non sit periculum erroris. Caetera tempora obserVationibus ante dc post sunt munita. Tempore tamen penultimo inspexi etiam seriem diurnorum in MAG1 No. nasnversus XV Decemb. diurnus fuit 3o, Circa V Decemb. 31. Ultimo tempore etsi MARs in altitudine Σ3 graduum refractionibus est 6bnoxius cita ut facile T scrupula in latitudine desiderari possint .nana Ty-CHo contendit refractiones Fixarum Planetis etiam adhibendas deli nere quidem in hac altitudine, SOLA REs Vero altius pertingere, esse ille in hac altitudine scrupulorum circiter quae distinctio ventilata conquassata est in Astronomia mea Optica fol. amplius etialia redderetur dubia , si quid esset in parallaxibus Sor Is mutandum. : tamen haec refractio parum nocet longitudini MARTIs .
200쪽
zodiaco, hoc est angulum ηοιο , vel aliquem alium ad α. Id faciemus ex binis TERRAE locis in hunc modui . Sim primum ε Et in triangulo ε α datis lateribus, ε α ρ ZZV, α δνDCII , s angulo εαδ, φ rantur reliqua, anguli sciliore in s. s latus δε.
His intestigatis ad triangulum εη Pascenditur. Cum enim sit εα 29. I. I J. J J α